<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><!-- generator="wordpress.com" -->
<rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:wfw="http://wellformedweb.org/CommentAPI/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	>

<channel>
	<title>john-boyne &amp;laquo; WordPress.com Tag Feed</title>
	<link>http://en.wordpress.com/tag/john-boyne/</link>
	<description>Feed of posts on WordPress.com tagged "john-boyne"</description>
	<pubDate>Thu, 26 Nov 2009 05:40:13 +0000</pubDate>

	<generator>http://en.wordpress.com/tags/</generator>
	<language>en</language>

<item>
<title><![CDATA[Los + vendidos]]></title>
<link>http://eugenia12.wordpress.com/2009/11/22/23/</link>
<pubDate>Sun, 22 Nov 2009 18:15:45 +0000</pubDate>
<dc:creator>eugenia12</dc:creator>
<guid>http://eugenia12.wordpress.com/2009/11/22/23/</guid>
<description><![CDATA[El niño con el pijama de rayas Esta noevela es una obra de John Boyne, editada en 2006. Se han vendi]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p><strong><em>El niño con el  pijama de rayas</em> <img class="alignright size-medium wp-image-24" title="El niño del pijama de rayas" src="http://eugenia12.wordpress.com/files/2009/11/pijama.jpg?w=184" alt="El niño del pijama de rayas" width="184" height="300" /></strong></p>
<p>Esta noevela es una obra de <a href="http://www.johnboyne.com/" target="_blank">John Boyne</a>, editada en 2006. Se han vendido más de cuatro millones de ejemplares de <em>El niño con el pijama de rayas</em> y ha sido traducida a más de 30 idiomas. Em España llego a ser entre 2007 y 2008 nº1 en ventas.</p>
<p>En <em>El niño con el pijama de rayas</em> se narra una historia desde los inocentes pensamientos de Bruno, un niño de 9 años. Ambientada en el siglo pasado en Berlín y más tarde en el campo de concentracion de Auchwitz. Bruno (hijo de un oficial nazi) y su familia se mudan a Auchwitz, allí conoce a Shmuel, un niño de su misma edad cuya vida no se parece en nada a la de Bruno; Shumuel lleva siempre un pijama de rayas y solo puede ver a su amigo desde el otro lado de una verja.</p>
<p>Esta novela cuenta con versión <a href="http://www.youtube.com/watch?v=rzow19gyNqQ">cinematográfica</a>.</p>
<p><strong><em> El club de los viernes</em></strong></p>
<p><strong><em><a href="http://eugenia12.wordpress.com/files/2009/11/el_club_de_los_viernes_de_kate_jacobs1.jpg"><img class="alignleft size-medium wp-image-35" title="el_club_de_los_viernes_de_kate_jacobs" src="http://eugenia12.wordpress.com/files/2009/11/el_club_de_los_viernes_de_kate_jacobs1.jpg?w=199" alt="" width="199" height="300" /></a></em></strong>Kate<strong> </strong>Jobses la autora de este best seller internacional nos cuenta la vida de Georgia Walker, una mujer luchadora a la que no siempre le ha acompañado la suerte. Pero Georgia y su hija Dakota, consiguen salir adelante con la ayuda de sus amigas que todos los viernes se reúnen en su pequeña tienda  para coementar lo sucedido durante la semana. Un hecho inesperado, el regreso de James, padre de Dakota que abandonó a Georgia cuando estaba embaraza trastocará la vida de madre e hija.</p>
<p><em><strong>El  juego del ángel</strong></em></p>
<p><em><strong> <img class="alignright size-medium wp-image-25" title="El juego del ángel" src="http://eugenia12.wordpress.com/files/2009/11/el-juego-del-angel1.jpg?w=196" alt="El juego del ángel" width="196" height="300" /></strong></em></p>
<p><a class="wp-caption" href="http://www.eljuegodelangel.com/" target="_blank"><em>El juego del ángel</em></a>es una novela del escritor español <a href="http://www.carlosruizzafon.com/" target="_blank">Carlos Ruiz Zafón</a>, editada en 2008 consiguiendo el msimo éxito que La sombra del viento. Ambas obras  forman parte de una serie  de novelas que comparten algunos de sus personajes y estan  ambientadas en Barcelona.</p>
<p><em>El juego del ángel </em>nos cuenta una historia de superación y misterio. Su protagonista David Martín publica historias policiales en un periódico barcelonés, sus historias son adoradas por los lectores . Pero la vida del joven escritor cambia por completo cuando es contratado por un desconocido y misterioso hombre llamado Andreas Corelli que quiere que escriba un libro para él.</p>
<p><strong><em> La soledad de los números primos </em></strong></p>
<p><strong><em><a href="http://eugenia12.wordpress.com/files/2009/11/lasoledad-de-los-numeros-primos.jpg"><img class="size-medium wp-image-33 alignleft" title="lasoledad-de-los-numeros-primos" src="http://eugenia12.wordpress.com/files/2009/11/lasoledad-de-los-numeros-primos.jpg?w=188" alt="" width="188" height="300" /></a></em></strong>Aunque no es lo más común el autor de este libro, el italiano <a href="http://es.wikipedia.org/wiki/Paolo_Giordano">Paolo Giordano</a>, es licenciado en Física Teórica. En esta obra Mattia y Alice son como los números primos gemelos &#8220;son parejas de números primos que están juntos, o mejor dicho, casi juntos, pues entre ellos media siempre un número par que los impide tocarse de verdad&#8221; . Las vidas de Mattia y Alice están marcadas por la soledad y la tristeza; desde niños han tenido que afrontar situaciones muy dolorosas y complejas, pero su extraña amistad les ayuda ha seguir adelante, por lo menos durante un tiempo.</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[The Boy in the Striped Pajamas]]></title>
<link>http://carlosdev.wordpress.com/2009/11/21/the-boy-in-the-striped-pajamas/</link>
<pubDate>Sat, 21 Nov 2009 20:41:21 +0000</pubDate>
<dc:creator>carlosdev</dc:creator>
<guid>http://carlosdev.wordpress.com/2009/11/21/the-boy-in-the-striped-pajamas/</guid>
<description><![CDATA[On the outside looking in. (Miramax) David Thewlis, Vera Farmiga, Rupert Friend, Asa Butterfield, Ja]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><div id="attachment_517" class="wp-caption aligncenter" style="width: 415px"><a href="http://www.boyinthestripedpajamas.com/"><img class="size-full wp-image-517 " title="The_Boy_in_the_Striped_Pajamas_7" src="http://carlosdev.wordpress.com/files/2009/11/the_boy_in_the_striped_pajamas_7.jpg" alt="The Boy in the Striped Pajamas" width="405" height="235" /></a><p class="wp-caption-text">On the outside looking in.</p></div>
<p>(Miramax) <em>David Thewlis, Vera Farmiga, Rupert Friend, Asa Butterfield, Jack Scanlon, Richard Johnson, Sheila Hancock, Jim Norton, Henry Kingsmill, Amber Beattie, David Hayman. Directed by Mark Herman</em></p>
<p>Evil can be a difficult thing to pin down. We would all like to think we would know it if we saw it, but that isn’t always true. The most insidious evil takes place in the home, with the people we love. When our role models are knowing participants in evil, how can we have any sort of compass to navigate through the stormy waters of morality at all?</p>
<p>Bruno (Butterfield) is the eight-year-old son of a colonel (Thewlis) in the army as World War II is about to unfold. Unfortunately, he’s a colonel in the <em>German </em>army and a staunch Nazi. He has just been given command of a work camp – for which he uses the euphemism “farm” &#8211; which means the family must move to the countryside, which suits his mother (Farmiga) just fine. His sister Gretel (Beattie), like Bruno, is not thrilled about leaving their friends and home for someplace new, especially when it turns out to be a cold, fortress-like structure that masquerades as a cozy, comfortable home.</p>
<p>We find out that Bruno’s grandparents are split, diametrically opposed on the subject of his dad’s new post. Grandmother (Hancock) doesn’t approve at all – in fact, there is a great deal about the new Germany that she doesn’t approve of. On the flip side, Grandfather (Johnson) couldn’t be prouder of his son’s standing in the new regime.</p>
<p>Bruno is an extremely bright and curious young man. He wants to check out the farm, but his mother forbids it. When they move in, he discovers he can see the “farm” from his window and asks his parents why all the farmers are wearing striped pajamas. His parents expertly evade the question as only parents who’ve been asked a question they’re not ready to answer can be and the next day Bruno’s window is covered with boards.</p>
<p>An elderly “farmer” works in the house from time to time by the name of Pavel (Hayman). He is a gentle, quiet sort and Bruno more or less ignores him. When his father’s adjutant, Kotler (Friend) – whom his sister has a mighty crush on – discovers that Bruno is seeking a tire to make a swing out of, he orders Pavel to drop what he’s doing and help the son of the commandant. Later when Bruno falls off the swing and cuts himself, Pavel treats the wound explaining that he used to be a doctor but now he peels potatoes. Bruno is incredulous; either the man must be a terrible doctor or a terrible fool. Pavel doesn’t quite know how to explain it to Bruno and dares not tell him the truth. It really doesn’t matter very much; after a seemingly harmless indiscretion at the dinner table a few nights later, Kotler – who had just been called on the carpet by his superior officer – delivers a terrifying beating on the nearly defenseless Pavel.</p>
<p>All of this fuels Bruno’s intellect and curiosity all the more so he figures out a way to sneak out the back into the woods between his home and the farm. There, behind a fence of barbed wire, he meets a sad, scrawny little boy with the funny (at least Bruno finds it so) name of Shmuel (Scanlon). Even though they are separated by barbed wire, the two young boys strike up a friendship. Bruno smuggles food to the starving little boy and in turn Shmuel plays checkers with him, relieving some of Bruno’s boredom.</p>
<p>Bruno is beginning to ask questions about the situation around him. A vitriolic Nazi tutor (Norton) is indoctrinating the two children in Anti-Semitic thinking which seems to be working with Gretel, who joins the Hitler Youth. Bruno is less persuaded; while Mr. Liszt his tutor and Kotler regard the Jews as less-than-human, his own experience reveals otherwise. Still, he is intimidated by the violent Kotler and when Shmuel, who has been brought into the commandant’s home to polish crystal glasses for a party is accused of stealing food (that Bruno had given him to eat), Bruno denies it leading to a vicious beating of the boy (which fortunately happens off-screen). Bruno feels awful about his own weakness but Shmuel, who shows up with a blackened eye, cuts and bruises on his face, forgives him.</p>
<p>As Bruno’s mother, who believed her husband presided over a work camp and not a death camp, discovers the nature of what’s happening on the “farm,” it leads to strain in the marriage and to her wish to leave her husband and to take the children with her. The commandant agrees this would be the wisest course of action and the children prepare to move again. Bruno, who once hated the idea of moving to this strange place, now is reluctant to leave his new friend but before he goes, decides to fulfill a promise to Shmuel which may have terrible consequences for his family.</p>
<p>Based on a young adult novel by John Boyne, the film sees the atrocities of the Holocaust and the Nazi regime in general from the vantage point of a family that is at its heart not evil but through their participation in evil events becomes that way. While most of the film revolves around Bruno and is seen from his viewpoint, much of the movie belongs to the mother who undergoes a transformation of her own. She goes from being proud of her husband’s achievements and supportive of his new posting to becoming horrified by his role in something unconscionable. She stands up for what she believes, understanding that when you take part in something so absolutely evil, so thoroughly without redemption that a part of you dies.</p>
<p>Farmiga is as good as she’s ever been in her role and in many ways it’s the pivotal role in the movie, but I was impressed with Thewlis who was able to make the commandant of a concentration camp, directly responsible for the deaths of thousands upon thousands, sympathetic in many ways, a decent father and husband who loves his children who is unable to grasp the simple truth that those he was oppressing were no different than he.</p>
<p>The role of Bruno is a difficult one and it requires an extraordinary juvenile actor to pull it off. While I would stop short of calling Butterfield’s performance brilliant, it nonetheless is praiseworthy. You never for a moment believe that he is acting, a cardinal sin of most child actors.</p>
<p>The role of innocence in something so heinous makes for a marked contrast. While the movie has been critisized for trivializing the Holocaust at the expense of the problems of a Nazi family, I disagree with these criticisms. Part of understanding what happened in Nazi Germany at that time means we must learn to understand a family <em>precisely </em>like this one – a family of otherwise good people who become thoroughly twisted into dong evil. It makes you realize just how petty the transgressions of people we have excoriated – such as the Octomom and the Goesslins – are.</p>
<p>WHY RENT THIS: A very different viewpoint of the Holocaust, one which may be a good jumping-off point for discussions with children about it. Some very strong performances, particularly from Thewlis and Farmiga are supported by a solid job by Butterfield.</p>
<p>WHY RENT SOMETHING ELSE: The final scene is very difficult to watch, although it is filmed magnificently. Some may have difficulties sympathizing with the Nazi father.</p>
<p>FAMILY VALUES: Some mature subject matter regarding the Holocaust. The movie’s final scene is wrenching and may be a little too much for more sensitive children, but there are some important talking points in the movie that make this good viewing for the entire family.</p>
<p>TRIVIAL PURSUIT: Although it is never mentioned directly in either the movie or the book it is based on, the Concentration Camp referred to here is Auschwitz if the filmmakers are being historically accurate as it was the only camp which had four crematoria.</p>
<p>NOTABLE DVD EXTRAS: None listed.</p>
<p>FINAL RATING: 8/10</p>
<p>TOMORROW: <em>2012</em></p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[El niño con el pijama de rayas]]></title>
<link>http://irenemacaya.wordpress.com/2009/11/20/el-nino-con-el-pijama-de-rayas/</link>
<pubDate>Fri, 20 Nov 2009 11:28:15 +0000</pubDate>
<dc:creator>irenemacaya</dc:creator>
<guid>http://irenemacaya.wordpress.com/2009/11/20/el-nino-con-el-pijama-de-rayas/</guid>
<description><![CDATA[Autor: John Boyne Editorial: SALAMANDRA Año de la Edición: 2007 Género: Ficción literaria Este libro]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p><a href="http://irenemacaya.wordpress.com/files/2009/11/el-nino-con-el-pijama-de-rayas.jpg"><img src="http://irenemacaya.wordpress.com/files/2009/11/el-nino-con-el-pijama-de-rayas.jpg?w=94" alt="" title="El niño con el pijama de rayas" width="94" height="150" class="alignright size-thumbnail wp-image-42" /></a><a href="http://irenemacaya.wordpress.com/files/2009/11/el-nino-con-el-pijama-de-rayas-la-pelicula1.jpg"><img src="http://irenemacaya.wordpress.com/files/2009/11/el-nino-con-el-pijama-de-rayas-la-pelicula1.jpg?w=105" alt="" title="el niño con el pijama de rayas  la pelicula" width="105" height="150" class="alignright size-thumbnail wp-image-40" /></a>Autor: John Boyne<br />
Editorial: SALAMANDRA<br />
Año de la Edición: 2007<br />
Género: Ficción literaria</p>
<p><a href="http://irenemacaya.wordpress.com/files/2009/11/pijama-de-rayas.jpg"><img src="http://irenemacaya.wordpress.com/files/2009/11/pijama-de-rayas.jpg?w=225" alt="" title="pijama de rayas" width="225" height="300" class="alignleft size-medium wp-image-27" /></a>Este libro es una novela  que recomiendo a todo el mundo, pero también advierto que tiene momentos muy tristes. Digo esto porque ya me he leído el libro y doy mi opinión sobre él, ya que me ha parecido precioso y muy interesante porque puedes comprender como era la vida de una familia en la que el padre es un comandante naci y lo que es para un niño pequeño tener un solo amigo que únicamente lo puede ver detras de una alambrada.<br />
Era una familia un poco diferente a las demás porque su padre tenía un alto cargo naci. La madre era un poco mas comprensiva que el padre y también estricta, pero no llegaba a serlo tanto como el padre. La hermana, Gretel tenía el mismo pensamiento que su padre; naci, por lo que decía que no había nadie mejores que los alemanes y según su hermano Bruno, ella era una tonta de remate. Bruno el protagonista de el libro y pelicula, es un niño pequeño que tiene unos 9 años. Cuando se cambiaron de casa el vio desde su habitación una alambrada con jente al otro lado y todos llebaban la misma ropa, un pijama de rayas. El se preguntaba porque habia gente al otro lado de la alambrada pero no se atrevía a preguntar por que estaba esa gente ahí.</p>
<p>Esta novela ha sido escrita en treinta idiomas diferentes, pero nosotros solo la conocemos en español, ya que es nuestro idioma natal.</p>
<p>Dicen que la película de El niño con el pijama de rayas es muy bonita, pero con momentos que son demasiado duro; como el final. Respecto con el libro, la película es mejor en parte, por ejemplo al ver la película puedes disfrutar más que lellendo, porque en las películas siempre parece que lo estás viviendo. Pero la película también tiene cosas malas, como que algunos detalles importantes que están el el libro, en la película no aparecen.</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[The Train Reader #2: Of books and librarians in books]]></title>
<link>http://myvanillaworld.wordpress.com/2009/11/20/the-train-reader-2-of-books-and-librarians-in-books/</link>
<pubDate>Thu, 19 Nov 2009 16:42:41 +0000</pubDate>
<dc:creator>myvanillaworld</dc:creator>
<guid>http://myvanillaworld.wordpress.com/2009/11/20/the-train-reader-2-of-books-and-librarians-in-books/</guid>
<description><![CDATA[The Train Reader has gotten off her train for a while. Not literally, of course. She still jostles f]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p>The Train Reader has gotten off her train for a while.</p>
<p>Not literally, of course. She still jostles for her spot on the morning train everyday.</p>
<p>Anyhow, she&#8217;s back.</p>
<p>And in her usual habit of attempting to down three to four books at a time &#8211; which can be rather futile sometimes, she has made an accidental observation of the similarity in the choice of profession for the protagonists in two of the books she is currently reading.</p>
<p>Henry DeTamble in <a href="http://audreyniffenegger.com/" target="_blank">Audrey Niffenegger</a>&#8217;s best-selling <em>The Time Traveler&#8217;s Wife </em>and Georgy Jachmenev in <a href="http://www.johnboyne.com/" target="_blank">John Boyne</a>&#8217;s latest novel <em><a href="http://www.johnboyne.com/thehouseofspecialpurpose.html" target="_blank">The House of Special Purpos</a></em><em><a href="http://www.johnboyne.com/thehouseofspecialpurpose.html" target="_blank">e</a></em> are both librarians.</p>
<p>Yes, <em>librarians</em>.</p>
<p>And they are oh so romantic.</p>
<p>Or at least that&#8217;s what The Train Reader can tell from whatever she has read so far. She&#8217;s halfway done with Henry&#8217;s adventures and non-chronological love life &#8211; now at Book II: <em>A Drop of Blood in a Bowl of Milk</em>; and at the third chapter <em>1979</em>, where Georgy is recounting his trip with his cancer-stricken wife Zoya to a Finnish harbour town called Hamina.</p>
<p>Are librarians a subject of writers&#8217; fantasies, she wonders?</p>
<p>Trivial, huh?</p>
<p>Maybe that&#8217;s what happens to your brain when you have your personal space crowded out first thing in the morning.</p>
<p>Now it&#8217;ll be interesting if someone in <a href="http://ja.wikipedia.org/wiki/%E9%9B%AB%E4%BA%95%E8%84%A9%E4%BB%8B" target="_blank">Shusuke Shizukui</a>&#8217;s (雫井脩介) 2006 novel <a href="http://www.kadokawa.co.jp/bunko/bk_detail.php?pcd=200704000310" target="_blank"><em>Closed Note</em></a><em> </em>(クローズド・ノート) turns out to be a librarian too&#8230;</p>
<p>The Train Reader will find out in due course.</p>
<p>She&#8217;s still at Chapter 1.</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[El niño con el pijama de rayas]]></title>
<link>http://claudiavalle.wordpress.com/2009/11/18/el-nino-con-el-pijama-de-rayas/</link>
<pubDate>Wed, 18 Nov 2009 15:57:43 +0000</pubDate>
<dc:creator>claudiavalle</dc:creator>
<guid>http://claudiavalle.wordpress.com/2009/11/18/el-nino-con-el-pijama-de-rayas/</guid>
<description><![CDATA[Autor: John Boyne  Editorial: Salamandra Año de la edición: 2007 Género: Ficción literaria     Esta ]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p>Autor: John Boyne </p>
<p>Editorial: Salamandra</p>
<p>Año de la edición: 2007</p>
<p>Género: Ficción literaria   <img class="alignnone size-full wp-image-31" title="autor" src="http://claudiavalle.wordpress.com/files/2009/11/autor.jpg" alt="autor" width="139" height="115" /> </p>
<p>Esta historia, tiene muchos momentos compremetedores. Me parece una historia bastante triste en algunos momentos, y demasiado acogedora. Sobre la peli, la he visto y la verdad que merece la pena verla pero el final no es nada agradable. Bruno (el niño) sufre y lo pasa muy mal porque al instalarse a otro sitio sabe que va a perder a sus amigos porque no los vería en mucho tiempo. (Él pensando y recordando todos los momentos tan ideales que ha tenido con sus amigos&#8230;<img class="alignnone size-full wp-image-32" title="niñlos" src="http://claudiavalle.wordpress.com/files/2009/11/ninlos.jpg" alt="niñlos" width="135" height="94" /></p>
<p>Pero después, al instalarse a su nuevo hogar llamado &#8216;Auchviz&#8217; al principio estaba muy incómodo, por el sitio y porque el ambiente no era el mismo del que tenía en Berlín. También, echaba de menos a sus amigos de allá, sobre todo porque eran sus mejores amigos y habían estado toda la vida juntos. Pero por otro lado, él no sabia muy bien, porque se tenían que instarlase. Solo le habían dicho, que se tenían que mudar, por cosas del trabajo del padre&#8230;y se decía, &#8216;qué habría tan importante&#8217; o que tendría entre manos con el Furias. No pasaba apenas tiempo con su padre y la verdad que eso no le gustaba nada, Pero tenía que entender, que tenía mucho trabajo y no tenía tiempo para jugar o pasar tiempo con su hijo.</p>
<p>Pero la buena noticia, es que, él como recordaba que siempre jugaba con sus amigos a explorar, se le ocurrió, pasear por áquel lugar y explorar aquellos  sitios que apenas conocía. Solamente, que se le había abierto la curiosidad del otro lado de la alambrada, dónde siempre por su ventana veía gente extraña, con un pijama de rayas que todo el mundo llevaba.</p>
<p>Pero, la buena noticia es, que Bruno después de llevar bastante tiempo en aquél sitio que tanto se interesaba sobre todo por la curiosidad&#8230;el día, que se le ocurrió explorar e ir por la alambrada, vió a un niño solo que parecía estar triste. Desde entonces, empezarón a hablar y vierón que tenían muchas cosas en común. Entonces empezarón a ser amigos!</p>
<p><a href="http://claudiavalle.wordpress.com/files/2009/11/caw56701.jpg"><img class="alignnone size-full wp-image-36" title="CAW56701" src="http://claudiavalle.wordpress.com/files/2009/11/caw56701.jpg" alt="" width="130" height="143" /></a>  <a href="http://claudiavalle.wordpress.com/files/2009/11/caw567011.jpg"><img class="alignnone size-medium wp-image-37" title="CAW56701" src="http://claudiavalle.wordpress.com/files/2009/11/caw567011.jpg?w=300" alt="" width="284" height="211" /></a>Este, se llamaba Shmuel. Era un niño como Bruno, solo le diferenciaba en que era judío. Luego en la otra foto se puede ver a otra parte de los judíos que estaban en la alambrada.</p>
<p>Este libro se tardó solamente dos dias en reproducirse y en que saliera en todas las editoriales. Fué un gran éxito. Se ha sacado este año, y se han vendido más de 4 millones de ejemplares por todo el mundo. Y se ha transladado a más de 30 idiomas diferentes.  Pero en España, durante los años 2008 y 2009 ha sido un gran ejemplar que a miles e incluso millones de personas les ha interesado y han visto que esta novela ha merecido la pena.</p>
<p>Yo quisé leerme el libro antes de ver la pelicula. por supuesto, pero al final como lo estuvieron leyendo casi toda mi familia no me dió tiempo. Me dió muchisima pena, porque claro, tantas ganas que tenía..me ví la pelicula. Sinceramente me gustó muchisimo, aunque el final algo de desilusión. Realmente triste. Pero para mí, esta muy bien hecha y yo creo que es de las mejores peliculas que he visto. Y también el libro me apasionó, (y eso es raro, porque no me gusta leer&#8230;)</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Anthology of interest]]></title>
<link>http://whereimbloggingfrom.wordpress.com/2009/11/12/anthology-of-interest-ii/</link>
<pubDate>Fri, 13 Nov 2009 01:14:44 +0000</pubDate>
<dc:creator>Eimear Ryan</dc:creator>
<guid>http://whereimbloggingfrom.wordpress.com/2009/11/12/anthology-of-interest-ii/</guid>
<description><![CDATA[Two interesting-looking anthologies coming up soon. The first I found through John Boyne&#8217;s blo]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p><img class="aligncenter" title="repofconscience" src="http://www.libertiespress.com/shop/images/ROC_Cover_4_revised.jpg" alt="" width="238" height="385" /></p>
<p>Two interesting-looking anthologies coming up soon. The first I found through <a href="http://johnboyne.wordpress.com/" target="_blank">John Boyne&#8217;s blog</a>: <em>From the Republic of Conscience</em>, a collection of stories and essays by Irish writers inspired by the Universal Declaration of Human Rights.</p>
<p>They ran as a series in the <a href="http://www.irishtimes.com" target="_blank"><em>Irish Times</em></a> last year, and I&#8217;m pretty sure I already have them collected in a supplement-type thing, but it&#8217;s always nice to have them in book form. I remember really enjoying Anne Enright and Claire Kilroy&#8217;s stories, but that Neil Jordan&#8217;s was really dull.</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Rayas en el pijama]]></title>
<link>http://aneyllera.wordpress.com/2009/11/12/el-nino-con-el-pijama-de-rayas-3/</link>
<pubDate>Thu, 12 Nov 2009 20:52:39 +0000</pubDate>
<dc:creator>aneyllera</dc:creator>
<guid>http://aneyllera.wordpress.com/2009/11/12/el-nino-con-el-pijama-de-rayas-3/</guid>
<description><![CDATA[¡¡¡¡Hola!!!!  En esta nueva entrada voy a escribir sobre el libro que hemos leído estas ultimas sema]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p>¡¡¡¡Hola!!!! </p>
<p>En esta nueva entrada voy a escribir sobre el libro que hemos leído estas ultimas semanas, El niño con el pijama. El autor de este libro es John Boyne y la edición de este libro es Salamandra </p>
<p><img class="alignleft size-full wp-image-139" title="El niño con el pijama de rayas" src="http://aneyllera.wordpress.com/files/2009/11/el-nino-con-el-pijama-de-rayas3.jpg" alt="El niño con el pijama de rayas" width="300" height="350" />El niño con el pijama de rayas, cuenta una historia de un niño llamado Bruno, tiene 9 años. Él y su familia se tienen que mudar por el trabajo de su padre, el padre tiene un alto cargo político. Cuando se mudan a Bruno todo le parece mal: la casa, el paisaje y también despedirse de sus amigos para toda la vida. </p>
<p>Después de un tiempo Bruno va aceptando como ha cambiado su vida, Brugo juega a ser un explorador y un día decide ir a la alambrada para saber que es pero en un momento el no sabe que es, allí encuentra a Shmuel un  niño de su misma edad y es el único amigo de Bruno, desde entonces hacen una buena amistad. En la casa va cambiando las cosas como la relación de Bruno y Gretel, su hermana. Un día Shmuel le cuenta a Bruno que su padre ha desaparecido entonces Bruno tiene una idea y decide ir a buscar al padre de Shmuel por ello tiene que entrar al campo de concentración y se cambian la ropa. Un día después la familia de Bruno no sabe donde está y por ello el padre cree que esta en el campo de concentración, por ello decide ir a buscarlo pero ya es demasiado tarde  y finalmente&#8230; </p>
<p>En mi opinión este libro está muy bien escrito porque refleja lo que paso en aquellos tiempos, me ha gustado que el autor haya escrito este libro con la perspectiva de un niño que va descubriendo poco a poco donde esta viviendo y como es la situación en su país. <img class="alignright size-full wp-image-140" title="El niño con el pijama de rayas- amigos para toda la vida" src="http://aneyllera.wordpress.com/files/2009/11/el-nino-con-el-pijama-de-rayas-amigos-para-toda-la-vida1.jpg" alt="El niño con el pijama de rayas- amigos para toda la vida" width="390" height="259" /> </p>
<p>Me ha gustado mucho este libro porque es intrigante aunque también dramático. Recomiendo este libro a todas las personas de todas las edades porque es muy interesante. </p>
<p>Si leéis este libro espero que os guste mucho y que lo disfrutéis. </p>
<p>                                                                      Ane </p>
<p>&#160;</p>
<p>&#160;</p>
<p>&#160;</p>
<p>&#160;</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[El niño con el pijama de rayas]]></title>
<link>http://aneyllera.wordpress.com/2009/11/12/el-nino-con-el-pijama-de-rayas-2/</link>
<pubDate>Thu, 12 Nov 2009 18:42:47 +0000</pubDate>
<dc:creator>aneyllera</dc:creator>
<guid>http://aneyllera.wordpress.com/2009/11/12/el-nino-con-el-pijama-de-rayas-2/</guid>
<description><![CDATA[¡¡¡¡Hola!!!! En esta nueva entrada voy a escribir sobre el libro que hemos leído estas ultimas seman]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p>¡¡¡¡Hola!!!!</p>
<p>En esta nueva entrada voy a escribir sobre el libro que hemos leído estas ultimas semanas el niño con el pijama. El autor de este libro es John Boyne y la edición es Salamandra</p>
<p>El niño con el pijama de rayas, cuenta una historia de un niño llamado<img class="alignright size-full wp-image-117" title="El niño con el pijama de rayas" src="http://aneyllera.wordpress.com/files/2009/11/el-nino-con-el-pijama-de-rayas2.jpg" alt="El niño con el pijama de rayas" width="300" height="350" /> Bruno, tiene 9 años. El y su familia se tienen que mudar por el trabajo de su padre, el padre tiene un alto cargo político. Cuando se mudan a Bruno todo le parece mal: la casa, el paisaje y también despedirse de sus amigos para toda la vida.</p>
<p>Después de un tiempo Bruno va aceptando como a cambiado su vida, Brugo juega a ser un explorador y un día decide ir a la alambrada para saber que es pero en un momento el no sabe que es, allí encuentra a Shmuel un  niño de su misma edad y es el único amigo de Bruno desde entonces hacen una buena amistad. En la casa va cambiando las cosas como la relación de Bruno y Gretel, su hermana. Un día Shmuel le cuenta a Bruno que su padre a desaparecido entonces Bruno tiene una idea y decide ir a buscar al padre de Shmuel por ello tiene que entrar al campo de concentración y se cambian la ropa. Un día después la familia de Bruno no sabe donde esta y por ello el padre cree que esta en el campo de concentración, por ello decide ir a buscarlo pero ya es demasiado tarde y finalmente&#8230;</p>
<p><img class="alignleft size-full wp-image-115" title="El niño con el pijama de rayas- amigos para toda la vida" src="http://aneyllera.wordpress.com/files/2009/11/el-nino-con-el-pijama-de-rayas-amigos-para-toda-la-vida.jpg" alt="El niño con el pijama de rayas- amigos para toda la vida" width="390" height="259" />En mi opinión este libro esta muy bien escrito porque reflejo lo que paso en aquellos tiempos, me a gustado que el autor haya este libro con las perspectiva de un niño que va descubriendo poco a poco donde esta viviendo y como es la situación en su país. </p>
<p>Me a gustado mucho este libro porque es intrigante aunque también dramático. Recomiendo este libro a todas las personas de todas las edades porque es muy interesante.</p>
<p>Si leéis este libro espero que os guste mucho y que lo disfrutéis.</p>
<p>                                                                      Ane</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[The Thief of Time - John Boyne]]></title>
<link>http://readingcatalogue.wordpress.com/2009/11/07/the-thief-of-time-john-boyne/</link>
<pubDate>Sat, 07 Nov 2009 18:38:00 +0000</pubDate>
<dc:creator>bunny</dc:creator>
<guid>http://readingcatalogue.wordpress.com/2009/11/07/the-thief-of-time-john-boyne/</guid>
<description><![CDATA[ Just like Ronseal, this book does exactly what it says on the time. Entitled &#8216;The Thief of Ti]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><div style="text-align:justify;"><a href="http://www.fantasticfiction.co.uk/images/n30/n153783.jpg"></a> Just like Ronseal, this book does exactly what it says on the time. Entitled &#8216;The Thief of Time&#8217;, I can&#8217;t help but feel that this is more a warning to the prospective reader than it is an adequate title for the book.</div>
<div style="text-align:justify;">Written in an unhurried, conversational tone this book dragged it&#8217;s heels across two and a half centuries of what can only be described of mediocrity. There is apparently no real point or aim to this story.</div>
<div style="text-align:justify;">Dorian Gray without the excitement.</div>
<div style="text-align:justify;">I neither liked nor disliked this book. I just persevered with it and I think that, that is a real shame.</div>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[The Boy in the Striped Pyjamas by John Boyne]]></title>
<link>http://ceinwenn.wordpress.com/2009/11/07/the-boy-in-the-striped-pyjamas-by-john-boyne/</link>
<pubDate>Sat, 07 Nov 2009 05:12:29 +0000</pubDate>
<dc:creator>Ceinwenn</dc:creator>
<guid>http://ceinwenn.wordpress.com/2009/11/07/the-boy-in-the-striped-pyjamas-by-john-boyne/</guid>
<description><![CDATA[I read The Boy in the Striped Pyjamas while on the train, travelling from Bedford to Nottingham, on ]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p><a href="http://www.amazon.co.uk/Boy-Striped-Pyjamas-John-Boyne/dp/0552773808/ref=sr_1_3?ie=UTF8&#38;s=books&#38;qid=1257568706&#38;sr=1-3"><img class="alignleft size-thumbnail wp-image-455" title="The Boy in the Striped Pyjamas" src="http://ceinwenn.wordpress.com/files/2009/11/the-boy-in-the-striped-pyjamas.jpg?w=150" alt="The Boy in the Striped Pyjamas" width="150" height="150" /></a>I read The Boy in the Striped Pyjamas while on the train, travelling from Bedford to Nottingham, on the day I was travelling there to start my new job three months ago. The train journey is only an hour &#38; a half, but luckily, this isn&#8217;t a very thick book (it&#8217;s only 214 pages long), so I had read most of it before I arrived at my destination. This is such a great book, that upon arriving, because I was sooo close to finishing, I had all I could do to not just sit on the train &#38; finish this book. I really wouldn&#8217;t have cared if the train had left the station with me on it still &#8211; I needed to finish reading this book!</p>
<p>Luckily, sense prevailed &#38; I waited until I got to my hotel room to finish devouring The Boy in the Striped Pyjamas. I was not disappointed!</p>
<p>For those of you who might not have read this book yet, I suggest that you do so. When I had bought this the movie had already come out, so there was lots of hype surrounding it. I have yet to see the movie &#38; I&#8217;m not sure that I ever will. I really don&#8217;t see how any Hollywood celluloid facsimile could ever live up to the printed version of this story. It is heart-wrenching, thought-provoking and generally a brilliant read. If you do choose to read this, please try to avoid reading any reviews about it. (&#38; try to avoid the soft cover versions of the book as they give the plot away, which the hard cover doesn&#8217;t. The hardcover lets you read this book as it&#8217;s intended &#8211; innocently, like a child.) You will be taken in by it. You will love it (which may seem odd, given the subject matter), you may well cry (I did) &#38; you sure will be left both thinking &#38; talking about this very poignant book. That&#8217;s no bad thing!</p>
<p>My understanding is that this book has been marketed as a children&#8217;s book. Well, I think that the subject matter would be lost on anyone under 10, I would recommend it for older children, though. I can easily see this becoming a book that is read in classrooms, much like when we read &#8220;To Kill A Mockingbird&#8221; when I was at school. I can easily see this becoming the kind of book that parents &#38; teens read &#38; discuss together, which, I think, is as it should be!</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[“já não sinto mais nada”]]></title>
<link>http://nemnuanemcrua.wordpress.com/2009/11/06/%e2%80%9cja-nao-sinto-mais-nada%e2%80%9d/</link>
<pubDate>Fri, 06 Nov 2009 19:07:02 +0000</pubDate>
<dc:creator>julianegarcia</dc:creator>
<guid>http://nemnuanemcrua.wordpress.com/2009/11/06/%e2%80%9cja-nao-sinto-mais-nada%e2%80%9d/</guid>
<description><![CDATA[Nas tardes seguintes, Bruno retornou ao ponto da cerca onde os dois costumavam se encontrar, mas Shm]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p style="text-align:justify;">Nas tardes seguintes, Bruno retornou ao ponto da cerca onde os dois costumavam se encontrar, mas Shmuel nunca mais apareceu. Depois de quase uma semana ele se convenceu de que o que havia feito fora tão terrível que jamais seria perdoado, porém no sétimo dia ficou extasiado ao ver Shmuel esperando por ele, sentado de pernas cruzadas no chão, como sempre, e olhando para a poeira debaixo de si.</p>
<p style="text-align:justify;">“Shmuel’, disse ele, correndo na direção do amigo e sentando-se, quase chorando de alívio e arrependimento. “Eu sinto tanto, Shmuel. Não sei por que fiz aquilo. Diga que me perdoa.”</p>
<p style="text-align:justify;">“Tudo bem”, disse Shmuel, olhando para ele. Seu rosto estava todo machucado e Bruno fez uma careta, por um instante se esquecendo das desculpas que estava pedindo.</p>
<p style="text-align:justify;">“O que aconteceu com você?”, ele perguntou, mas não esperou pela resposta. “Foi a bicicleta?” Porque uma vez isso aconteceu comigo lá em Berlim há uns dois anos. Eu caí da bicicleta quando estava indo rápido demais e fiquei todo roxo durante semanas. Está doendo?”</p>
<p style="text-align:justify;">“Nem sinto mais”, disse Shmuel.</p>
<p style="text-align:justify;">“Parece que dói.”</p>
<p style="text-align:justify;">“Já não sinto mais nada”, disse Shmuel.</p>
<p style="text-align:justify;">“Bem, sinto muito pela semana passada”, disse Bruno. “Eu odeio aquele tenente Kotler. Ele pensa que é o manda-chuva, mas não é.” Bruno hesitou por um instante, sem querer perder o fio da meada. Sentiu que deveria dizer mais uma vez e com muita sinceridade. “Eu sinto muitíssimo, Shmuel”, disse numa voz bem clara. “Não posso acreditar que não contei a ele a verdade. Nunca desapontei um amigo dessa maneira antes. Shmuel, estou envergonhado de mim mesmo.”</p>
<p style="text-align:justify;">Quando Bruno disse isso, Shmuel sorriu e balançou a cabeça e Bruno soube que estava perdoado. Então Shmuel fez algo que nunca havia feito antes: ele ergueu a parte de baixo da cerca como sempre fazia quando o amigo lhe trazia comida, mas desta vez ele estendeu a mão por baixo e a manteve lá, esperando até que Bruno fizesse o mesmo. Os dois meninos apertaram as mãos e sorriram um para o outro.</p>
<p style="text-align:justify;">Foi a primeira vez que eles se tocaram.</p>
<p style="text-align:justify;"><strong>.John Boyne</strong> <em>in</em> O menino do Pijama Listrado</p>
<p style="text-align:justify;">
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Mitä kuuluu?]]></title>
<link>http://annamellin.wordpress.com/2009/11/06/mita-kuuluu/</link>
<pubDate>Fri, 06 Nov 2009 14:01:43 +0000</pubDate>
<dc:creator>Manna</dc:creator>
<guid>http://annamellin.wordpress.com/2009/11/06/mita-kuuluu/</guid>
<description><![CDATA[Viime aikoina olen - todistanut taas muutamat naapureiden kotibileet noin kello puoli viisi aamuyöst]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p>Viime aikoina olen<br />
- todistanut taas muutamat naapureiden kotibileet noin kello puoli viisi aamuyöstä ja murissut kiukusta etsiessäni samalla kuumeisesti korvatulppia (kerronpa että naapurit etsivät toden totta omiaan sitten kun pidän jotkut kemut)<br />
- kyllästynyt WordPressin ylänavigointipalkin &#8220;Howdy, Manna&#8221; -tervehdykseen<br />
- sanonut/kirjoittanut liian monta kertaa terveisin, kiitos, ilmoittautuminen, toinen työpajavaihtoehto, laskutusosoite, sähköinen laskutus jajaja (onneksi urakka alkaa olla takana päin ja hyvältä näyttää)<br />
- kuullut karmean iltasadun kun sisko referoi eilen <a href="http://fi.wikipedia.org/wiki/Poika_raidallisessa_pyjamassa">erään</a> (John Boyne: Poika raidallisessa pyjamassa) lukemansa kirjan sisällön<br />
- kirjoittanut otsikon, oman nimeni ja kaksi ensimmäistä virkettä maanantaina palautettavaan esseeseen<br />
- ostanut bilelippuja ja suunnitellut ensi vuoden opiskelijaristeilykierrosta<br />
- hämmästyttänyt ihmisiä kertomalla, että kuulun Kokoomukseen<br />
- kuunnellut The Baseballsia liikaa<br />
- lukenut moneen moneen moneen vuoteen <a href="http://ircquotes.fi">IRCQuoteseja</a> ja tuntenut itseni vajaaksi ja tyhjännaurajaksi (mutta löytyhän sieltä tuttujakin, mikä taas sai olon&#8230; no vähän nörtiksi)<br />
- löytänyt henkisen &#8220;zen&#8221;-tilan ja hengittänyt rauhallisesti<br />
- seurannut sivusta rakkaiden asioiden lokausta, argh! (onneksi sentää millään tunnuksella tai logolla ei ole mitään talismaanisia tai muuten yliluonnollisia ominaisuuksia, jumankauta&#8230;)<br />
- nähnyt painajaisia (esimerkiksi viime yönä mun kämpästä löytyi iso punainen hämähäkki, jonka poikaset imi musta verta öisin ja olisin ihan täynnä semmosia pieniä puremia)<br />
- ollut muun Paimion blogimafian kera KL:ssä haastattelussa paimiolaisten vaikuttajien blogeista<br />
- muistanut, että tein viimeksi tällaisen postauksen kun palasin poliittisen aatteen näännyttämänä kesän 2008 Politiikan approbaturilta</p>
<p>Ei muuta. </p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[El niño con el pijama de rayas]]></title>
<link>http://jonlabiano.wordpress.com/2009/11/06/el-nino-con-el-pijama-de-rayas/</link>
<pubDate>Fri, 06 Nov 2009 11:30:29 +0000</pubDate>
<dc:creator>jonlabiano</dc:creator>
<guid>http://jonlabiano.wordpress.com/2009/11/06/el-nino-con-el-pijama-de-rayas/</guid>
<description><![CDATA[Esta novela trata sobre una familia rica que vive en Berlín y por el trabajo de su padre se tienen q]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p><img class="alignright size-medium wp-image-52" title="pijama" src="http://jonlabiano.wordpress.com/files/2009/11/pijama2.jpg?w=300" alt="pijama" width="319" height="263" />Esta novela trata sobre una familia rica que vive en Berlín y por el trabajo de su padre se tienen que mudar a Auschwitz. <img class="alignright size-full wp-image-53" title="175px-Sachsenhausen_clothes" src="http://jonlabiano.wordpress.com/files/2009/11/175px-sachsenhausen_clothes.jpg" alt="175px-Sachsenhausen_clothes" width="180" height="262" /></p>
<p>Los miembros de esta familia son: Gretel(la hermana de Bruno), Bruno(el hermano de Gretel), Madre, Padre, María( la chacha) y el mayordomo. Cuando llegan allí no les gusta mucho la casa pero se acostumbran. Bruno no puede explorar como hacía en Berlín ya que no hay mucho sitio. Desde su habitación puede ver a un montón de gente con un pijama de rayas, esos eran los judios prisioneros. En Auschwitz no iban al colegio pero un día sus padres deciden que venga un profesor a darles clase. Bruno, después de las clases, solía pasar el tiempo en la calle; un día decidió ir por detrás de la casa a explorar. Después de una hora más o menos encontró a un niño llamado Shmuel que era polaco. Bruno y Shmuel tenian mucho en común, Bruno solía ir todas las tardes hasta donde él estaba y le daba comida. La abuela de Bruno se muere y vuelven a Berlín.</p>
<p>Después de volver Madre discute con Padre y deciden ir a vivir a Berlín, asi que Bruno se fue de nuevo a donde Shmuel a despedirse (fué un di antes de irse). Shmuel le dijo que  estaba triste porque su padre había desaparecido. Bruno como le gustaba ser explorador decidió ayudarlo&#8230;</p>
<p><img class="alignleft size-medium wp-image-49" title="642ABB7A72984DE10507CC780FDDF" src="http://jonlabiano.wordpress.com/files/2009/11/642abb7a72984de10507cc780fddf.jpg?w=247" alt="642ABB7A72984DE10507CC780FDDF" width="157" height="204" /> Yo recomendaría esta novela a personas adultas porque el libro es muy triste y no me gustaría que me pasara lo que le ha pasado a este niño. No lo recomendaría a jovenes de menos de unos 8 años porque no entenderian lo que ocurre en el libro.</p>
<p>Esto es todo lo que os digo de este libro.</p>
<p>Que os guste mucho si lo leeis.</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[O menino do pijama listrado]]></title>
<link>http://mardehistorias.wordpress.com/2009/10/30/o-menino-do-pijama-listrado/</link>
<pubDate>Fri, 30 Oct 2009 16:28:33 +0000</pubDate>
<dc:creator>Andreia Santana</dc:creator>
<guid>http://mardehistorias.wordpress.com/2009/10/30/o-menino-do-pijama-listrado/</guid>
<description><![CDATA[No meu ritmo já tradicional de ver tudo o que está na moda depois que a moda passa, assisti O menino]]></description>
<content:encoded><![CDATA[No meu ritmo já tradicional de ver tudo o que está na moda depois que a moda passa, assisti O menino]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[#6 John Boyne - The Boy in the striped Pyjamas]]></title>
<link>http://julialiebtbuecher.wordpress.com/2009/10/30/6-john-boyne-the-boy-in-the-striped-pyjamas/</link>
<pubDate>Fri, 30 Oct 2009 16:18:14 +0000</pubDate>
<dc:creator>julialiebtbuecher</dc:creator>
<guid>http://julialiebtbuecher.wordpress.com/2009/10/30/6-john-boyne-the-boy-in-the-striped-pyjamas/</guid>
<description><![CDATA[Amazonlink: John Boyne &#8211; The Boy in the striped Pyjamas einverleibt als: Hörbuch Sprache: Engl]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p><img alt="" src="http://i998.photobucket.com/albums/af104/julialoveskitsch/blog/254870.jpg" class="alignleft" width="175" height="199" /> <strong>Amazonlink:</strong> <a href="http://www.amazon.de/Boy-Striped-Pyjamas-Audio-Book/dp/1846576520/ref=sr_1_3?ie=UTF8&#38;s=books-intl-de&#38;qid=1256919257&#38;sr=1-3">John Boyne &#8211; The Boy in the striped Pyjamas</a><br />
<strong>einverleibt als:</strong> Hörbuch<br />
<strong>Sprache:</strong> Englisch<br />
<strong>Sparte:</strong> Belletristik<br />
<strong>Klappentext:</strong> <em>Berlin 1942</p>
<p>When Bruno returns home from school one day, he discovers that his belongings are being packed in crates. His father has received a promotion and the family must move from their home to a new house far far away, where there is no one to play with and nothing to do. A tall fence running alongside stretches as far as the eye can see and cuts him off from the strange people he can see in the distance.</p>
<p>But Bruno longs to be an explorer and decides that there must be more to this desolate new place than meets the eye. While exploring his new environment, he meets another boy whose life and circumstances are very different to his own, and their meeting results in a friendship that has devastating consequences.</em></p>
<p><strong>Meine Meinung:</strong>   Hm&#8230;. hm. Also hätte ich das Buch gelauft, hätte ich es zum Einen nicht durchbekommen und zum Anderen hätte ich mich geärgert, da Geld für ausgegeben zu haben. Als Hörbuch war okay, aber auch nicht großartig.<br />
Die Geschichte wird ja aus der Sicht des 9-jährigen Bruno erzählt und der redet immer von &#8220;Outwith&#8221; und &#8220;the Fury&#8221; und das ging mir ehrlich auf den Keks. Selbst als Neunjähriger kann man sich ja wohl die Wörter &#8220;Auschwitz&#8221; und &#8220;Führer&#8221; merken. Ich fand das Buch nicht gut.<br />
Allein die Idee, dass die Geschichte von einem KZ nicht aus der Sicht eines Gefangenen, sondern aus der Sicht eines Kindes eines der deutschen Kommandanten geschrieben wurde, war interessant.<br />
Nicht einmal das Ende hat mich irgendwie gerührt, weil das eh von Anfang an klar war.</p>
<p><a href="http://s998.photobucket.com/albums/af104/julialoveskitsch/Grafiken/?action=view&#38;current=rating2.png" target="_blank"><img src="http://i998.photobucket.com/albums/af104/julialoveskitsch/Grafiken/rating2.png" border="0" alt="Photobucket"></a></p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[O garoto no convés]]></title>
<link>http://instanteliterario.wordpress.com/2009/10/29/o-garoto-no-conves/</link>
<pubDate>Fri, 30 Oct 2009 02:03:36 +0000</pubDate>
<dc:creator>Felipe Crispi</dc:creator>
<guid>http://instanteliterario.wordpress.com/2009/10/29/o-garoto-no-conves/</guid>
<description><![CDATA[Século 18. Um jovem larápio é preso em flagrante furtando o relógio do bolso de um fidalgo no meio d]]></description>
<content:encoded><![CDATA[Século 18. Um jovem larápio é preso em flagrante furtando o relógio do bolso de um fidalgo no meio d]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Libro:"Il bambino col pigiama a righe" di John Boyne]]></title>
<link>http://pierfrancescocampana.wordpress.com/2009/10/28/libroil-bambino-col-pigiama-a-righe-di-john-boyne/</link>
<pubDate>Wed, 28 Oct 2009 21:09:05 +0000</pubDate>
<dc:creator>pierfrancescocampana</dc:creator>
<guid>http://pierfrancescocampana.wordpress.com/2009/10/28/libroil-bambino-col-pigiama-a-righe-di-john-boyne/</guid>
<description><![CDATA[Copertina Titolo: Il bambino dal pigiama a righe Editore: Rizzoli Genere: Narrativa straniera Autore]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><div id="attachment_478" class="wp-caption alignleft" style="width: 107px"><img class="size-thumbnail wp-image-478" title="Il bambino dal pigiama a righe" src="http://pierfrancescocampana.wordpress.com/files/2009/10/ibcpar.jpg?w=97" alt="Il bambino dal pigiama a righe" width="97" height="150" /><p class="wp-caption-text">Copertina</p></div>
<p style="text-align:justify;"><strong>Titolo:</strong> <a title="bambino righe" href="http://bur.rcslibri.corriere.it/bur/libro/2253_il_bambino_con_il_pigiama_a_ri_boyne.html" target="_self">Il bambino dal pigiama a righe</a></p>
<p style="text-align:justify;"><strong>Editore:</strong> <a title="Rizzoli" href="http://bur.rcslibri.corriere.it/bur/" target="_blank">Rizzoli</a></p>
<p style="text-align:justify;"><strong>Genere:</strong> Narrativa straniera</p>
<p style="text-align:justify;"><strong>Autore: </strong><a title="John Boyne" href="http://bur.rcslibri.corriere.it/bur/autore/boyne_john.html" target="_self">John Boyne</a> è nato nel 1971 a Dublino e ha studiato letteratura inglese al Trinity College. È l’autore di sette romanzi, tra cui <em>Il bambino con il pigiama a righe</em> (Fabbri 2007, ora nel catalogo Bur), che ha venduto oltre cinque milioni di copie nel mondo e da cui è stato tratto nel 2008 l’omonimo film. <em>Il ragazzo del Bounty</em> è in corso di pubblicazione in 19 paesi.</p>
<p style="text-align:right;">(<em>fonte Rizzoli)</em></p>
<p style="text-align:justify;"><strong>Descrizione: </strong><em>Non è facile descrivere questa storia in poche parole.<br />
Meglio non farlo, allora.<br />
Meglio se cominciate a leggere senza sapere nulla di più.</em></p>
<p>Se cominciate a leggere questo libro, farete un viaggio con un bambino di nove anni che si chiama Bruno. (Ma questo non è un libro per bambini di nove anni.) E presto o tardi arriverete con Bruno davanti a un recinto. Recinti come questo esistono in tutto il mondo. Speriamo che voi non dobbiate mai trovarvi davanti a un recinto del genere.</p>
<p style="text-align:right;">(<em>fonte Rizzoli)</em></p>
<p style="text-align:justify;"><strong>Parere personale: </strong>E&#8217; uno di quei libri che va letto almeno una volta nella vita perchè è veramente bello e fa riflettere. Non aggiungo altro non perchè non ci sarebbe altro da dire anzi ve ne sarebbero molte ma e veramente difficile dirle senza banalizzarle.</p>
<p style="text-align:justify;"><strong>Ulteriori informazioni: </strong>Da questo libro è stato tratto l&#8217;omonimo film uscito nelle sale nel 2008</p>
<p style="text-align:justify;"><strong>Altri pareri: </strong>Vi segnalo un link dove potete trovare diversi pareri sul libro <a title="recensioni" href="http://www.anobii.com/books/Il_bambino_con_il_pigiama_a_righe/9788817022538/01f9deadca3fab98b6/" target="_blank">LINK</a></p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[John Boyne , Il ragazzo del Bounty, Rizzoli]]></title>
<link>http://buoneletture.wordpress.com/2009/10/24/john-boyne-il-ragazzo-del-bounty-rizzoli-2/</link>
<pubDate>Sat, 24 Oct 2009 06:14:37 +0000</pubDate>
<dc:creator>atlantidelibri</dc:creator>
<guid>http://buoneletture.wordpress.com/2009/10/24/john-boyne-il-ragazzo-del-bounty-rizzoli-2/</guid>
<description><![CDATA[L&#8217;autore de Il bambino con il pigiama a righe ritorna in libreria con un ottimo romanzo storic]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p><span style="font-family:Verdana,Geneva,Arial,Helvetica,sans-serif;font-size:x-small;color:#000000;"><span style="font-family:'Times New Roman',Times,serif;font-size:small;font-style:normal;font-weight:normal;color:#000000;"></p>
<p>L&#8217;autore de Il bambino con il pigiama a righe ritorna in libreria con un ottimo romanzo storico: toccherà ad un ragazzino arrestato per furto vivere l&#8217;avventura sul mare a bordo di un ben noto veliero: il Bounty, con il suo capitano William Bligh, destinazione Tahiti.  Un libro superbamente in equilibrio tra l&#8217;avventura umana e quella storica, per lettori dai 12\13 anni in su. (se possiamo fare un appunto: 21 euro, il suo prezzo di copertina, non sono pochi!)</p>
<p><strong>John Boyne , Il ragazzo del Bounty, Rizzoli</strong><br />
John Jacob Turnstile ha quattordici anni.<br />
È un orfano e un ladro. Quanto gli costerà<br />
diventare finalmente libero?</p>
<p>Portsmouth, 1787. È la vigilia di Natale, e il ladruncolo John Jacob Turnstile, quattordici anni, è stato preso di nuovo con le mani nel sacco. Questa volta, può scegliere la sua condanna: un anno di galera o due come sguattero a bordo di una nave. Il ragazzo non ha dubbi: sceglie il mare. Il Bounty è un maestoso vascello della flotta inglese, e John, incantato dalla vastità dell&#8217;oceano, accoglie con tutta la meraviglia di cui è capace la nuovissima vita che gli si apre di fronte. Senza immaginare che sta andando incontro a uno dei viaggi per mare più travagliati di tutti i tempi, diventando testimone della più celebre rivolta della storia della marina britannica. Ma negli occhi spalancati e impazienti di un ragazzo, anche una pericolosa avventura come quella che porterà il Bounty a Tahiti, terra coloratissima dove il tempo sembra non essere mai cominciato, può diventare un&#8217;irripetibile occasione di crescere davvero, e imparare il significato dell&#8217;amicizia, della lealtà, del coraggio. Per assaporare, finalmente, qualcosa che somiglia molto alla libertà.<br />
Con questo nuovo romanzo, John Boyne ci regala una storia piena di emozione e di avventura, raccontando con straordinaria delicatezza il passaggio all&#8217;età adulta di un ragazzo che la vita ha messo troppe volte a dura prova.<br />
</span></span></p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[John Boyne , Il ragazzo del Bounty, Rizzoli]]></title>
<link>http://buoneletture.wordpress.com/2009/10/16/john-boyne-il-ragazzo-del-bounty-rizzoli/</link>
<pubDate>Fri, 16 Oct 2009 05:37:06 +0000</pubDate>
<dc:creator>atlantidelibri</dc:creator>
<guid>http://buoneletture.wordpress.com/2009/10/16/john-boyne-il-ragazzo-del-bounty-rizzoli/</guid>
<description><![CDATA[L&#8217;autore de Il bambino con il pigiama a righe ritorna in libreria con un ottimo romanzo storic]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p>L&#8217;autore de Il bambino con il pigiama a righe ritorna in libreria con un ottimo romanzo storico: toccherà ad un ragazzino arrestato per furto vivere l&#8217;avventura sul mare a bordo di un ben noto veliero: il Bounty, con il suo capitano William Bligh, destinazione Tahiti.  Un libro superbamente in equilibrio tra l&#8217;avventura umana e quella storica, per lettori dai 12\13 anni in su. (se possiamo fare un appunto: 21 euro, il suo prezzo di copertina, non sono pochi!)</p>
<p><strong>John Boyne , Il ragazzo del Bounty, Rizzoli</strong><br />
John Jacob Turnstile ha quattordici anni.<br />
È un orfano e un ladro. Quanto gli costerà<br />
diventare finalmente libero?</p>
<p>Portsmouth, 1787. È la vigilia di Natale, e il ladruncolo John Jacob Turnstile, quattordici anni, è stato preso di nuovo con le mani nel sacco. Questa volta, può scegliere la sua condanna: un anno di galera o due come sguattero a bordo di una nave. Il ragazzo non ha dubbi: sceglie il mare. Il Bounty è un maestoso vascello della flotta inglese, e John, incantato dalla vastità dell’oceano, accoglie con tutta la meraviglia di cui è capace la nuovissima vita che gli si apre di fronte. Senza immaginare che sta andando incontro a uno dei viaggi per mare più travagliati di tutti i tempi, diventando testimone della più celebre rivolta della storia della marina britannica. Ma negli occhi spalancati e impazienti di un ragazzo, anche una pericolosa avventura come quella che porterà il Bounty a Tahiti, terra coloratissima dove il tempo sembra non essere mai cominciato, può diventare un’irripetibile occasione di crescere davvero, e imparare il significato dell’amicizia, della lealtà, del coraggio. Per assaporare, finalmente, qualcosa che somiglia molto alla libertà.<br />
Con questo nuovo romanzo, John Boyne ci regala una storia piena di emozione e di avventura, raccontando con straordinaria delicatezza il passaggio all’età adulta di un ragazzo che la vita ha messo troppe volte a dura prova.</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Motí al Bounty. John Boyne]]></title>
<link>http://viuillegeix.wordpress.com/2009/10/15/moti-al-bounty-john-boyne/</link>
<pubDate>Thu, 15 Oct 2009 20:41:34 +0000</pubDate>
<dc:creator>viuillegeix</dc:creator>
<guid>http://viuillegeix.wordpress.com/2009/10/15/moti-al-bounty-john-boyne/</guid>
<description><![CDATA[Una novel·la d&#8217;aventures ben trobada i entretinguda, però li falta una mica per ser etiquetada]]></description>
<content:encoded><![CDATA[Una novel·la d&#8217;aventures ben trobada i entretinguda, però li falta una mica per ser etiquetada]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[the boy in the striped pajamas by john boyne]]></title>
<link>http://pureenlightenment.wordpress.com/2009/09/28/the-boy-in-the-striped-pajamas/</link>
<pubDate>Mon, 28 Sep 2009 22:48:30 +0000</pubDate>
<dc:creator>kycol</dc:creator>
<guid>http://pureenlightenment.wordpress.com/2009/09/28/the-boy-in-the-striped-pajamas/</guid>
<description><![CDATA[This is a great book for those wanting a taste of history. I think my daughter will find it shocking]]></description>
<content:encoded><![CDATA[This is a great book for those wanting a taste of history. I think my daughter will find it shocking]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[*** Literatur! ***]]></title>
<link>http://gythaswelt.wordpress.com/2009/09/22/literatur/</link>
<pubDate>Tue, 22 Sep 2009 08:09:39 +0000</pubDate>
<dc:creator>gythasan</dc:creator>
<guid>http://gythaswelt.wordpress.com/2009/09/22/literatur/</guid>
<description><![CDATA[Es gibt ja Bücher, da kommt man niemals von allein drauf, die zu lesen. Da braucht man jemanden, der]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p>Es gibt ja Bücher, da kommt man niemals von allein drauf, die zu lesen. Da braucht man jemanden, der eine Empfehlung gibt.<br />
So auch mit diesem Buch von John Boyne: &#8220;Der Junge im gestreiften Pyama&#8221;.<br />
Das Buch ohne Inhaltsangabe auf dem Klappentext. Daruf wird nämlich ausdrücklich verzichtet. Weil nämlich der Leser sich selbst Stück für Stück während des Lesens ein Bild machen soll.<br />
Ich gebe zu, ich war erst etwas voreingenommen. Und dann hab ich angefangen zu lesen. Von Bruno, dem kleinen neunjährigen Jungen, der mit seinen Eltern nach &#8216;Aus-Wisch&#8217; umziehen muss, weil der &#8216;Furor&#8217; das so will. . .</p>
<p>Das ist ungefähr das, was man vorher erfährt. Und ja, es IST ein Holocaust-Roman.</p>
<p>Und ich muss Euch da draußen folgendes sagen: Als ich das Buch ausgelesen hatte, war meine erste Reaktion: &#8220;Ähhh, neee ne&#8217;?&#8221; Und ich hab sofort umgeblättert und das letzte Kapitel noch einmal gelesen.</p>
<p>Fazit auch ohne Klappentext: Unbedingt lesen! Auweia!</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[The Boy in the Striped Pyjamas]]></title>
<link>http://kimstories.wordpress.com/2009/09/19/the-boy-in-the-striped-pyjamas/</link>
<pubDate>Sat, 19 Sep 2009 08:51:39 +0000</pubDate>
<dc:creator>kim&#39;s scrapbook</dc:creator>
<guid>http://kimstories.wordpress.com/2009/09/19/the-boy-in-the-striped-pyjamas/</guid>
<description><![CDATA[The Boy in the Striped Pyjamas John Boyne What a book! It has taken me about a week after finishing ]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p>The Boy in the Striped Pyjamas</p>
<p>John Boyne</p>
<p>What a book! It has taken me about a week after finishing this book before I am able to write the review.</p>
<p>This book touched me.</p>
<p> </p>
<p>The book is sub-titled as a fable and in many ways it is. It’s written as though for and by a child – to some extent. The language used has traces of the way a child would use it. Bruno, the main character, refers to his sister as a Hopeless Case and as the reader you can hear the way he would have said the words with capital letters.</p>
<p>There are gentle repetitions of things a child would repeat and the inclusion of details only kids would notice. But rather than the make the book seem immature, it makes it very readable. It kind of lilts along, skipping and jumping over puddles. The words carrying the reader through the story almost without the reader having to think about it. And this gentle breeze-like quality of the writing only makes the story more powerful.</p>
<p> </p>
<p>The narrative follows the friendship between a German soldier’s son and a Jewish boy. They are both at Auschwitz (or Out-With as Bruno calls it) in the middle of WWII and are equally unaware of what they are part of. As historically aware readers, it is easy to see the kind of disaster they are heading for but they are completely oblivious of what is going on around them. This is not a lilting, gentle, puddle hopping story.</p>
<p> </p>
<p>This is an awful story of innocence and brutality; of war and family; of death and destruction. But it is also a story of friendship and understanding, error and forgiveness. Of two little boys being friends despite the rules simply because the rules are so absurd that they do not even know of their existence.</p>
<p> </p>
<p>I finished this book and wept. I cried for the reality of it and for our collective past. I sobbed for the lingering existence of the attitude of superiority of any one group of people over another which continues to exist despite history. But mostly I shad tears for the two little boys I had grown rather fond of. Not an easy story to read but a really very powerful one.</p>
<p> </p>
<p>Maybe it is books like this rather than dusty history lessons that will finally teach humankind to stop repeating history! Sadly, I think nothing will.</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[La tienda de los horrores - El niño con el pijama de rayas]]></title>
<link>http://39escalones.wordpress.com/2009/09/19/la-tienda-de-los-horrores-el-nino-con-el-pijama-de-rayas/</link>
<pubDate>Sat, 19 Sep 2009 00:01:50 +0000</pubDate>
<dc:creator>39escalones</dc:creator>
<guid>http://39escalones.wordpress.com/2009/09/19/la-tienda-de-los-horrores-el-nino-con-el-pijama-de-rayas/</guid>
<description><![CDATA[De entrada no hay nada excesivamente llamativo, ni para bien ni para mal, en esta película de Mark H]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p><img src="http://39escalones.wordpress.com/files/2009/09/rayas.jpg" alt="rayas" title="rayas" width="468" height="309" class="aligncenter size-full wp-image-3445" /></p>
<p>De entrada no hay nada excesivamente llamativo, ni para bien ni para mal, en esta película de Mark Herman que adapta la novela juvenil, insistimos, juvenil, de John Boyne, una de las películas más vistas de 2008. Nada destaca por sí mismo como excelente o brillante, ni lenguaje visual ni labor de dirección ni interpretaciones ni guión ni nada de nada, aunque tampoco cabe decir que sean un horror. Son, más bien, correctos, sin fantasía, pero apañados. Sin embargo, por el contrario, la película en conjunto sí resulta horrorosa, lamentable, repulsiva, moralmente repugnante, rozando la más asquerosa pornografía sentimental, apelando al vómito. Por supuesto, no esperamos que el espectador que se haya dejado llevar por las lágrimas teledirigidas que constituyen el único <em>leit motiv</em> de la cinta entienda o comparta, ni siquiera que lo intente, la línea argumental de este artículo: ahí radica el poder de la sedación mental o, más bien, sentimental, como es el caso.</p>
<p>Tenemos una historia con infinitas y prometedoras posibilidades llevada indefectiblemente por el camino del más baboso edulcorante: un niño alemán (Asa Butterfield), hijo de un oficial nazi (David Thewlis), y que además de hacerse antipático debe de ser imbécil perdido porque no entiende una palabra de la máquina de muerte que hay a su alrededor, se ha trasladado junto con el resto de su familia, formada además por su madre y su hermana, a una casa de campo (nunca mejor dicho) dejando atrás a sus amigos y su lujosa casa de Berlín. Allí no tiene amigos y pasa los días intentando inventar juegos que le terminan aburriendo, hasta que conoce a Shmuel, un chico de su misma edad que vive al otro lado del alambre de espino que separa la casa de papaíto nazi de lo que el niño toma por una &#8220;granja&#8221;, en la que los centenares de personas que la habitan van en pijama, fíjate tú, la indumentaria habitual en las granjas. Bruno, que así se llama el nene, se hace amigo del chaval permanentemente recién levantado, le lleva comida (sin que el hecho de que crea que es una granja le haga pensar que le sobran los víveres, por ejemplo) y pasa las horas jugando con él, eso sí, uno a cada lado de la alambrada. Lo cual no les impide, llegado el caso, incluso cavar un agujero para pasar de un lado a otro, sin que haya guardas que se lo impidan. Los guardias están oportunamente ausentes de este lado del campo, cerrado con alambrada y no con el cemento y hormigón que era habitual para evitar fugas precisamente, pero es que tampoco los judíos se dan cuenta de que un lado entero del campo está desprovisto de vigilancia y que pueden escapar como si fuera el desfile del orgullo gay, con banda y todo&#8230; Paralelamente, su hermana mayor se va poco a poco haciendo una nazi de lo más fanática mientras su madre, que por lo visto desde 1933 estaba en la higuera y de quien está claro que Bruno ha heredado la idiotez, se entera ahora de que su marido colabora en el exterminio de millones de personas, con lo que se avecina una ¡¡ crisis matrimonial !! de aúpa. Y así las cosas, con el padre hecho todo un criminal, la hermana deseando tirarse a cualquiera que lleve el uniforme de la raza aria, y la madre cayéndose del guindo y viendo que su niño se hace amigo de los judíos, una equivocación, un inocente juego infantil, termina llevando a Bruno a colocarse un pijama y pasar por prisionero del campo, compartiendo el final previsto para los &#8220;granjeros&#8221; mientras el resto de su familia lo busca a grito pelado y, oh maravillosa catarsis, terminan comprendiendo la naturaleza hedionda y salvaje de la solución final ideada por los nazis cuando les toca a ellos padecer sus efectos. Repugnante.<br />
<!--more--></p>
<p>Una vez más, en la perpetua ansia de &#8220;facilitar&#8221; la digestión de hechos que son imposibles de digerir (de ahí la esencia de su naturaleza inhumana y la inexistencia de justificación o comprensión alguna), un merluzo nos vende un holocausto devaluado, minimizado, trivializado, convertido en la tragedia ficticia de una familia alemana y pasando de puntillas, como mero acompañamiento, por la cruda realidad de más de seis millones y pico de seres humanos. Una vez más nos quieren vender la moto de un ser puramente inocente en plena vorágine de miseria y destrucción, como si todavía creyéramos en las almas puras, en ángeles asexuados o en el ratoncito Pérez. Es el camino que nos aguarda desde que Steven Spielberg estropeara su, por otro lado magnífica, <em>La lista de Schindler</em>, con la parte final de la película, en especial con ese añadido en color, pero, sobre todo, desde esa infamia de Roberto Benigni llamada <em>La vida es bella</em>, muestra de la cobardía moral a la que se es capaz de llegar con el fin de provocar el llanto fácil del público y recaudar un buen dinero en taquilla con un derroche incontrolable de almíbar y ninguna vergüenza. Una vez más se quiere infantilizar al espectador, entregado en su mayor parte a una novela juvenil, ofreciéndole versiones parciales, azucaradas, desprovistas de retratos explícitos de la humana basura moral en aras de una imposible y falsa inocencia, de la mayor tragedia, o una de las mayores, vivida por la humanidad. En un extremo diametralmente opuesto, afortunadamente, nos sigue quedando <em>Alemania, año cero</em>, la obra maestra de Roberto Rossellini filmada nada más terminar la guerra mundial entre las ruinas del mismísimo Berlín, que muestra sin paliativos, sin anestesia, la cruda verdad de acontecimientos tan dolorosos y traumáticos para la colectividad hasta el punto de provocar dolor en el público, haciéndonos sentir una empatía irresistible, automática, por el niño protagonista de porvenir tan incierto, expuesto a toda maldad, a toda perversión, y capaz a su vez de todas ellas con tal de conseguir su objetivo único: sobrevivir. Qué valiente hubiera sido que Herman hiciera la película que debía haber hecho, que se saltara la letra del libro (por una vez que un libro debe ser pervertido en una adaptación al cine nadie se ha atrevido a dar el paso que era justo y necesario), que mostrara el horror desnudo, la maldad intrínseca de los seres humanos, de todos ellos, también de quienes fueron víctimas, haciendo que los propios judíos, o mejor, que incluso el propio Shmuel fuera quien, consciente del final que les aguardaba (en su falta de perspicacia es tan cretino como el niño alemán o peor incluso, dado que él sí sabe que donde &#8220;vive&#8221; no es una granja&#8230;), hubiera forzado a Bruno a compartir su destino, que lo hubiera introducido en el campo a sabiendas con el fin de vengarse de su captor, de quien ha dictado para él un futuro de muerte. Qué valiente, qué grande, qué soberbia hubiera sido una película en la que los prisioneros del campo hubieran contenido un punto de maldad tal, o de humanidad, de odio, de rencor, de venganza. Qué bien hubiera resultado si se hubiera mostrado la temprana adopción por parte de Bruno de los postulados racistas y asesinos de su padre y del resto de nazis, como un Hitler en miniatura, que a medida que fuera creciendo fuera conteniendo en su ser todo el irracional odio, todo el instinto asesino de sus correligionarios, en lugar de este mundo feliz para imbéciles que nos quieren hacer creer.</p>
<p>Pero no, eso estropearía la única finalidad de la cinta: hacernos llorar con la caprichosa casualidad que lleva a Bruno a compartir el final de Shmuel y con la desgracia de esa familia que, no olvidemos, pertenece a las altas esferas nazis. Cobardía, mugre, repulsión, superficialidad nauseabunda, falta de escrúpulos, bobada enlatada en marketing y almíbar, perversión moral que, para más inri, tiene como objeto al público juvenil, al que se supone que hay que contribuir a formar. El futuro que nos espera, cine de paños calientes para la masa, de emociones vacías, forzadas, edulcoradas, prefabricadas, para historias que jamás deberían emocionar, sino indignar, apelar a las tripas del espectador, no a su corazoncito y a sus buenos sentimientos de domingo por la mañana. Uno de los mayores ejercicios de hipocresía, de falsedad, de perversión, de los últimos tiempos. Volvamos a Rossellini, por favor, o a <a href="http://39escalones.wordpress.com/2007/05/28/cine-para-pensar-shoah/"><em>Shoah</em></a>. Lo demás, mero engañabobos.</p>
<p>Acusados: todos<br />
Atenuantes: la película, en sí misma, no está mal hecha ni mal interpretada<br />
Agravantes: su perversión y repugnancia moral<br />
Sentencia: culpables<br />
Condena: un tiro de mierda para cada uno</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>

</channel>
</rss>
