Fransız patenci Brian Joubert, Çarşamba akşamı antrenmanda sağ ayağından sakatlandığı için 4 – 6 Aralık 2009 tarihleri arasında Tokyo’da düzenlenen ISU Grand Prix final yarışmasından çekildi.

Fransa Buz Sporları Federasyonunun açıklamasına göre, üçlü lutz çalıştığı sırasında sakatlanan Joubert’in sağ ayağına cerrahî müdahalede bulunulması gerekiyor.

Federasyon, 2010 Vancouver Kış Olimpiyatlarına üç ay kala sakatlanan Joubert’in ne kadar süreyle pistlerden uzak kalacağını belirtmedi.

.

.

Üçlü lutz denemesi sırasında ayağını kesen 2007 Dünya şampiyou Joubert, Perşembe günü ameliyat edildi.

Fransa Buz Sporları Federasyonu Başkanı Didier Gailhaguet, “Joubert’in Perşembe günü ameliyat edildiğini, ameliyatın başarılı geçtiğini ve ameliyatta Joubert’in zarar gören bağdokularının tedavi edildiğini” söyledi.

Gailhaguet, “Ciddî bir sakatlık. Patenin çeliği kemiğe kadar kesmis. Brian, kemiği görebildiğini söyledi. Bu ilk değil. Bu, yeni paten denediği zaman sık sık başına gelen teknik bir hata” dedi.

Joubert, Şubat 2007’de de benzer bir sakatlık geçirmiş, bir ay sonra da Dünya şampiyonluğunu kazanmıştı. Joubert, o zaman dört gün antrenman yapamamıştı.

25 yaşındaki Joubert’in yarışmadan çekilmesinden sonra ilk yedek olan Çek Cumhuriyetinden Tomas Verner’in final yarışmasına girmesi bekleniyor.

Bu hafta başında da, Amerikalı buz dansçıları Tanith Belbin/Benjamin Agosto çifti, Belbin’in dişinden geçirdiği operasyon nedeniyle finalden çekilmişti.

Onların yerine yarışmaya girmesi beklenen Rus Jana Khokhlova/Sergei Novitski ikilisinin de,  Novitski’nin grip olması nedeniyle yarışmadan çekilmesi üzerine ikinci yedek konumunda bulunan Kanadalı Vanessa Crone/Paul Poirier çifti finale gidiyor.

.

“Es preciso ser profundos en términos claros y no en términos confusos”.

Joubert

Eso, primero, para cada quien…

If you wish to enrich days, plant flowers; if you wish to enrich years, plant trees; if you wish to enrich eternity,plant ideals in the lives of others.

S. Truett Cathy

Founder, Chick-fil-A

You have heard me teach things that have been confirmed by many reliable witnesses. Now teach these truths to other trustworthy people who will be able to pass them on to others.

2 Timothy 2.2 NLT

____________________________________________

Leadership is not a spectator sport. It requires your daily participation and continual involvement if your desire is to influence those around you and leave a positive impression upon them. But desire and activity alone are not sufficient. How you live your life determines whether others will trust you enough to follow you. It is by this ongoing example you flesh out your visions, principles and values.

One of the greatest overriding needs for leaders is to multiply themselves to the next generation. This means that to impact others for a positive effect you cannot be value neutral – either ethically, morally or spiritually. Whether or not we are conscious of it, uur lives stamp others with an indelible impression for either good or ill. This is precisely why we need to live intentional lives.

Your life and leadership is like a relay race in which you pass the baton to the next runner. But the next runner can’t run unless there has been a clean hand off. In the same way, it’s difficult for the next generation to live lives of character or integrity unless they’ve been taught character and integrity. This describes the sad reality of the book of Judges as reflected in Judges 2.10: “…and there arose another generation after them, who did not know the Lord or the work which he had done for Israel.”

Your legacy remains long after your deeds or accomplishments are forgotten. How do you live an intentional life? Here are five pieces to the puzzle:

1.  Convictions

Convictions are those priorities that establish your reference point for all your decisions and actions. You cannot impart to others what you do not possess and you can’t give away that which is not part of your own life. Your convictions – theological, moral, spiritual, ethical – determine your goals and objectives as they serve as the criterion or standard for your conduct. Make sure your convictions are sound and clearly and thoroughly biblical!

2.  Association

Leadership is ultimately a belly to belly business. It is not accomplished in the classroom but in the daily details of life. The 19th century diplomat and political figure, Charles Frances Adams, entered into his diary, “Went fishing with my son today — a day wasted.” His son, Brook Adams, also kept a diary. On that very same day he made this entry: “Went fishing with my father – the most wonderful day of my life.” Legacies are built upon the foundation of relationships, which translated means time, availability and involvement.

3.  Implementation

Despite all the good ideas and intentions, you must have the focus and clarity of putting your priorities into action. Wishful thinking won’t accomplish much.

4.  Modeling

French essayist Joseph Joubert wrote, “Children need models more than they need critics.” This is also true of leaders and followers. Leaders link truth with life and as effective leaders we must develop a seamless integration of faith with life. This is character on display in the routines of life. When asking others to change, it’s not enough to deliver an inspirational speech or a moving talk. People are moved not only by inspirational words, but by consistent actions.

5.  Perseverance

No matter how difficult your challenge may be, your life must be marked by devotion. Despite the difficulties you face, don’t ever give up. It may be hard work to live an intentional life, but it’s worth it both now and for eternity.

In 1848 Dr. John Geddie went to Aneityum and worked as a missionary there for 24 years. On the monument erected to his memory these words are inscribed:

When he landed, in 1848, there were no Christians,

When he left, in 1872, there were no heathen.

None of our lives are lived in a vacuum. Daily our lives brush up upon others, touch some and impact a few. As a leader, it is your privileged responsibility to touch both this as well as futures generations! If your tombstone were inscribed today, what would it read? For what will you be remembered? Answer carefully for your response determines your legacy.

Stay the Course,

Dr. Greg Morris

Brian Joubert, bu sezona sıkıntılı başladı. İki görünümü vardı. Kendine güvensiz, gergin ve bundan dolayı yarışmalarda sıkıntı çeken Joubert ile kendine güvenen, güçlü patenci özelliği gösteren, ne yapması gerektiğini bilen ve kazanan Joubert…

Joubert’in birinci görünümü Trophée Eric Bompard (dördüncü), ikinci görünümü de NHK Trophy’de (birinci) ortaya çıktı. Aralık ayında yapılacak ISU Grand Prix finaline katılabilir mi, katılamaz mı henüz belli değil. Son iki yarışmadan (Skate America ve Skate Canada) sonra belli olacak durumu.

Joubert, Paris’teki yarışmada, özellikle kısa programda kötüydü. Dördüncü oldu. “Büyük hayal kırıklığıydı. Aslında, üzerimdeki baskı yüzünden Paris’te yarışmak istemiyordum. Trophée Bompard’dan sonra kendimi çok yorgun hissettim. Bir hafta buza çıkmadım” diyor Joubert.

Bir haftalık dinlenme Fransız patenciye iyi gelmiş olmalı ki NHK Trophy’de farklı bir Joubert vardı. “NHK’dan önceki hafta boyunca iyi çalıştık” diyor Joubert. Üç kez Avrupa şampiyonluğunu elde eden patenci, antrenmanlarda iyi göründü, dörtlü toeloop atlayışı çok sağlamdı ve ayrıca dörtlü salchow attı.

Joubert, mükemmel olmasa bile, her iki programında da dörtlü toeloop yaptı ve genel olarak iyi kaydı. “Bu yarışmada, diyor Joubert, esas amacım şampiyon olmak değildi. Amacım, kendime güvenimi yeniden kazanmaktı. Trophée Bompard’daki hayal kırıklığı, kendimi kaybolmuş gibi hissetmeme yol açtı. Ne yapacağımı bilemedim. Bu yarışma (NHK) kendime gelmem için önemliydi. Hedefim, iki programı da hatsız kaymaktı. Fazla risk almadım. İki dörtlüyü de (toeloop ve salchow) yapmalıydım diye düşünüyorum. Çünkü antrenmanlarda da, yarışmada da iyiydim…”

Joubert, çoğu yarışmada olduğu gibi NHK Trophy’de de son yarışmacı olarak piste çıktı. Bu, ona rakiplerinin ne yapıp yapmadığını görme olanağı sağlıyor. “Puanlarını gördüm ve bazı hatalar yapmış olmalılar diye düşündüm. Onları kayarken seyretmedim. Sebebi de, sadece kendi programıma dikkatimi toplamaktı” diye konuşuyor Joubert.

Aslında Joubert, rakiplerinin programlarına nasıl başladıkları izliyor ve gerekirse ona strateji değiştirebiliyor. Bunun da, kendisinde gerilime yol açmadığını anlatıyor. Yalnız bu yönetimin zaman zaman ters teptiği de olmuş… En yakın örneği de, 2009 Dünya Şampiyonası… Rakiplerinin dörtlü atlayış yapmadığını gören Joubert, serbest programında bulunan atlayışları değiştirmeye karar verdi. Sonuçta, kendi etti, kendi buldu ve genel klasmanda üçüncülüğe indi. Joubert, ders çıkardığı önemli bir hata olarak hatırlıyor şimdi bunu…

Fransız patenci, Dünya Şampiyonasından hemen sonra, Olimpiyat sezonu için bazı değişiklikler yapmaya karar verdi. Önce, antrenör değiştirdi. 2007’de kendisini Dünya Şampiyonu yapan Jean-Christophe Simond ile yollarını ayırdı ve kendisini 2004’te Avrupa şampiyonu yapan eski antrenörü Laurent Depouilly ile çalışmaya başladı.

Roman Hardiman’ın Ancient Lands’ı üzerine hazırlanan serbest programının koreografisini Albena Denkova/Maxim Staviski ikilisinin yaptığı açıklanınca herkes şaşırdı.

2006 ve 2007’de iki kez Dünya şampiyonu olan Denkova/Staviski çifti, kendi programlarının koreografisine katkıda bulunuyorlardı ama hiç başka bir patenci için, hele Olimpiyatlarda altın madalya peşinde olan biri için koreografi hazırlamamışlardı.

“Onlarla çalıştım çünkü onlar gerçekten iyi dansçı ve yarışmacıydı. Onları her zaman sevmişimdir. Bu onlar için de iyi bir fırsat diye düşünüyorum. Daha önce hiç benim gibi bir patenci için koreografi hazırlamamışlardı. Benim için de, onlar için de, hatta hakemler için de ilginç olacak” diye açıklıyor durumu.

2009 Avrupa şampiyonu Joubert devam ediyor: “Albena ve Maxim’le çalışmak yeni bir şey. Olimpiyat sezonunda yeni bir şey yapmak gerektiğini düşündüm. Bunun riskli olduğunu biliyorum. Onlar da başlangıçta çekingen davrandı. Ama risk almayı severim. Program iyi, daha çok çalışılması gerekiyor. Albena da, Maxim de çok iyi insanlar. Onlarla çalışmak çok güzel oldu. Benim için ellerinden geleni yaptılar…”

Bu yıl farklı olmak, Joubert içim önemli… Ne demek istediğini şöyle anlatıyor: “Yeni serbest programımla sadece atlayış yapan bir patenci olmadığımı göstermek istiyorum. Ben artistik patenci olmak istiyorum. Hedefim hâlâ üç dörtlünün bulunduğu bir serbest program. Ama atlayışlar arasında koreografiyi de iyi sergilediğimi göstermek istiyorum. Bu sebeple, spin ve adım dizilerini geliştirmeye çalışıyorum. Sezon başı bu yüzden benim için zorlu oldu. Daha önce böyle bir şeyi hiç denememiştim. Ama çalışmak ve farklı bir Brian Joubert göstermek istiyorum…”

Altı kez Fransa şampiyonu olan Joubert, NHK Trophy yarışmasında tam formda olmadığını kabul ediyor. “Paris ile Nagano yarışması arasında çok az zaman vardı. Bu nedenle, tam olarak hazır olamadım. Teknik olarak kendimi iyi hissediyordum. Programım daha iyi oldu ama bedenen zordu doğrusu”, diye anlatıyor Joubert.

25 yaşındaki patenci, finallere kadar olan süreyi değerlendireceğini belirtiyor: “Üç hafta var. Bu da yeterli bir süre. Finale kalmak benim açımdan önemli. Avrupa Şampiyonası ve Olimpiyatlar öncesinde ek bir yarışma, ek antrenman olacak…”

Joubert, farklı olmak istiyor, patene bakışı değişmiş ama hedefleri yine aynı… 2002’den beri uluslararası düzeyde yarışıyor. 2002’de Avrupa üçüncüsü olmasından bu yana Avrupa Şampiyonalarında hiç madalyasız kalmadı. Avrupa şampiyonu olmak istiyordu, oldu. Dünya Şampiyonu olmak istiyordu, oldu. Olimpiyat şampiyonu olmak istiyor, henüz olmadı…

Joubert, şimdilik hedeflerinin sadece sonuncusuna ulaşamadı. 2002 Salt Lake City Olimpiyatlarında 17 yaşındaydı. 14. oldu. 2006 Torino Olimpiyatlarında madalya adayları arasında bulunuyordu ama altıncı oldu. 2010 Vancouver Olimpiyatlarına az kaldı. 2010 Olimpiyatlarında, 2002 ve 2006’da madalya kazanan eski bir rakiple de, Evgeni Plushenko ile de mücadele edecek.

Joubert, Plushenko’nun dönüşünün kendisinde gerginlik yaratmadığını düşünüyor. Tam tersine, Plushenko’nun yarışacak olmasının kendisine ilham verdiğini belirtiyor: “Geri dönmesi iyi oldu. Bu spor için de iyi. Hepimize itici güç olacak” diyerek görüşlerini belirtiyor.

Joubert, dörtlülerin diğer ustalarıyla da mücadele hazırlanıyor. Mevcut patenciler arasında sadece Joubert, önemli bir yarışmada, 2004 Avrupa Şampiyonasında Plushenko’yu geçmeyi başardı.

Joubert, ilk kez buza çıktığında daha dört yaşındaydı. Kız kardeşlerinin izinden gidiyordu. Buz pisti ona değişik gelmişti. Buz hokeyine başladı. Başladı ama artistik patinaja geçmesi fazla uzun sürmedi.

İlk antrenörü olan Véronique Guyon-Degardins, bu yetenekli çocuğu keşfettiğinde, geleceğin şampiyonu olacak o küçük, henüz altı yaşındaydı.

20 Eylül 1984′te Fransa’nın Poitiers kentinde doğmuştu. İki kız kardeşi olan Joubert, ailenin en küçük üyesi ve Jean-Michel ve Raymonde Joubert çiftinin tek erkek çocuğuydu. Buz patenine annesinin gözetiminde başlayan Joubert, bu spora ilgisini şöyle anlatıyor: “Ben, hep buz hokeyi oyuncusu olmayı isterdim. Annem ise beni zorla buz patenine yazdırdı. Buz patenini istemediğim için ilk derste çok gergin ve üzgündüm fakat ilk jumptan sonra buz hokeyinin bir daha lafını etmedim”.

Joubert, Lozan’da 2002’de yapılan Avrupa Şampiyonasından önce Fransa’nın vasat patencileri arasında bulunuyordu. 2002’de Fransızların üç numaralı patencisiydi. 2001’de Fransa Şampiyonasında 14’üncü olmuştu. Bu genç yetenek, buz pateniyle ilgili her şeyi Véronique Guyon’dan öğrendi. Fransa Şampiyonasında üçüncü olduktan sonra ilk kez katıldığı 2002 Avrupa Şampiyonasına “gidiş biletini” onun sayesinde aldı. Kendisine belirlediği hedef, ilk 10 patenci arasından yer almaktı. Ama Joubert, hedefinin çok daha ötesine geçti ve beklenmedik bir dereceye imza attı. Üçüncü olmuş ve bronz madalya kazanmıştı. Şeref kürsüsünün üçüncülük basamağına çıktığında hemen yanı başında artistik patinajın efsaneleşen isimlerinden Rus Alexei Yagudin vardı. Öte yanda ise, yine bir Rus patenci, Alexander Abt, gümüş madalyası boynunda Rus milli marşını dinliyordu. Bu iki patenci de, Joubert’in idolü konumundaydı ama işte şimdi rakip olmuşlar ve sonunda aynı şeref kürsüsünün basamaklarına çıkmışlardı. Katıldığı ilk Avrupa Şampiyonasında bronz madalya kazanan Joubert, Fransa’nın Philippe Candeloro’dan sonra uluslararası arenaya sürdüğü ses getiren ilk patenci oldu. Daha 17 yaşındaydı. Bu patenciye dikkat etmek gerekiyordu; belli ki ileride adından çok söz ettirebilecek bir “yeni yetme” geliyordu buz pistlerine…

Joubert, Avrupa Şampiyonasından üç hafta sonra düzenlenen 2002 Salt Lake City Olimpiyatlarına katılma hakkını da elde etmişti. Ama Avrupa Şampiyonası başka, Kış Olimpiyatlar bambaşkaydı. Joubert, 2002 Olimpiyatlarında 14′üncü oldu ama bu katıldığı son Olimpiyatlar olmayacaktı şüphesiz… Daha o zamandan bir sonraki Olimpiyatları hedef olarak belirlemişti bile… Olimpiyatlardan sonraki Dünya Şampiyonası da çok iyi bir sonuç getirmedi genç patenciye… Nagano’daki 2002 Dünya Şampiyonasında 13′üncü sırayı aldı.

Onun için bir sonraki sezon daha başarılı geçti. Önce Skate America yarışmasını kazandı, ardından Fransa şampiyonu oldu. 2003 Avrupa Şampiyonasında şeref kürsünde bir basamak daha yükseldi ve ikinci olarak gümüş madalya elde etti. Grand Prix finallerinde üçüncülük elde eden Joubert, Washington’daki Dünya Şampiyonasında altıncılığı kazandı. Bütün bu dereceler, önceki sezondan daha iyiydi.

2004 sezonunu niteleyecek bir sözcük aranırsa, “parlak” demek uygun düşer. Cup of China yarışmasında ikinci olan Joubert, NHK Trophy yarışmasında dördüncü oldu ama ISU Grand Prix finallerine katılma hakkını elde edemedi. İşte tam bu sırada, Ekim 2003’te Joubert, antrenör değiştirdi. Kendisini keşfeden, yetiştiren ve uluslararası planda ilk başarılarını elde etmesini sağlayan Véronique Guyon’u bırakan Joubert, Laurent Depouilly’nin gözetiminde çalışmaya başladı. Doğduğu yer olan Poitiers’den ayrılmak istemediği için Laurent Depouilly onun yanına gitti. Fransa Buz Sporları Federasyonu da, Joubert’e danışmanlık yapması için Alexei Yagudin’le anlaştı.  Ancak Yagudin hiçbir zaman düzenli olarak Joubert’in yanında bulunmadı. Joubert, önce Fransa şampiyonu oldu. Sonra da Avrupa Şampiyonası geldi çattı. İyi hazırlanmıştı. Kısa programda ikinci oldu. Rakipler zorluydu. Yagudin artık yarışmalarda yoktu ama onu aratmayacak bir başkası kendisini bekliyordu. Rus Evgeni Plushenko… Plushenko’nun ardından kısa programı ikinci sırada bitiren Joubert, beklenmedik şekilde Plushenko’yu serbest programda geçti ve Avrupa Şampiyonu oldu. İki zorlu Rus rakibi geride bırakmıştı. Kısa zamanda gelen büyük bir başarıydı bu. Merdivenleri tek tek çıkıyordu. Üçüncülükle başlayan Avrupa macerası üç yılda son basamağa gelmiş ve şampiyon olmuştu.

Joubert böylece, 1964′te Fransa’nın Grenoble kentinde düzenlenen Avrupa Şampiyonasında altın madalya kazanan Alain Calmat’dan 40 yıl sonra Avrupa şampiyonluğunu Fransa’ya getiren ilk erkek Fransız patenci unvanını elde etti. Ardından gelen Dünya Şampiyonası da parlak bir dereceyle sona erdi. Avrupa Şampiyonasında geçtiği rakibi Plushenko’ya bu kez geçildi ve Dünya ikincisi oldu. 2004 yazında Joubert, Simsbury’de (ABD) çalıştı. Antrenörü Laurent Depouilly ve danışmanı Alexei Yagudin, kendisini gelecek sezona hazırlıyordu.

Yeni sezon bazı güçlüklerle başladı. Sezon başında serbest program değiştirildi. Bu da, meyvalarını Skate America yarışmasında verdi. Joubert, ikinci kez Skate America’da şampiyon oldu. Kasım ayında Paris’te kendi seyircisi önüne çıkan Joubert, Trophée Eric Bompard yarışmasında ikinci oldu. Parisliler, bu yarışmada “1492 – Christophe Colomb” üzerine hazırlanan yeni serbest programı izlemek fırsatını buldu.

Joubert, üçüncü kez Fransa şampiyonu olmasından sonra, şaşırtıcı şekilde yine antrenör değiştirdi. Ocak 2005’te Laurent Depouilly ile yollarını ayıran patenci, yeniden eski antrenörü Véronique Guyon’a döndü. 2005 Avrupa Şampiyonası gelmişti. Bir önceki yılın şampiyonu olarak şampiyonaya gelen Joubert, unvanını koruyamadı ve Evgeni Plushenko’ya geçilerek ikinci oldu.

Joubert, bu yarışmadan sonra 2007 sezonuna kadar süren bir bocalama dönemine girdi. 2005 Dünya Şampiyonasında ancak altıncı olabildi. Oysa elemelerde birinci olan ve kısa programda ancak beşinci sırayı alan Plushenko, sakatlığı nedeniyle serbest program öncesinde şampiyonadan çekilmişti. İsviçreli Stéphane Lambiel ile birlikte bir anda altın madalyanın en büyük adayı haline gelmişti Joubert. Kısa programda Lambiel’in ardından ikinci olan Fransız patenci, serbest programda kelimenin tam anlamıyla dağıldı ve 13. sırayı aldı. İkincilik ve 13′üncülük genel klasmanda kendisine ancak altıncı sırayı getiriyordu.  Hiç de beklenmeyen bir ters yüz olmaydı bu…

Yeni sezon, yeni antrenörle başladı. Bu, üç yılda üç antrenör değiştirmek demekti. Joubert’i bu kez Rus Andrei Berezintsev çalıştıracaktı. Joubert’in kayış tarzına daha uygun düştüğü düşünülen iki yeni program hazırlandı. 007 James Bond – Die Another Day ve Lord of the Dance… 2006 yılı çok önemliydi. Kış Olimpiyatları Torino’da düzenlenecekti ve 2002′den bu yana Joubert’in hedefi de Olimpiyatlarda altın madalya kazanmaktı. Ama bir önceki sezon da kötü geçmişti.

2006 sezonu, umut vaad eder şekilde başladı Joubert için. Yine Fransa şampiyonu oldu. Ancak programlarındaki atlayışlar pek oturmamıştı. 2006 Avrupa Şampiyonasında Evgeni Plushenko ve Stéphane Lambiel’in ardından üçüncü oldu. Joubert, Avrupa Şampiyonalarında garip bir grafik çiziyordu. 2002′de ilk kez katıldığı Avrupa Şampiyonasında üçüncü olmuş ve istikrarlı biçimde şampiyonluğa ulaşmıştı. Daha sonra inişe geçen Joubert, bu kez de “istikrarlı” bir iniş gösterdi ve başladığı noktaya geri döndü.

Kış Olimpiyatları geldi dayandı kapıya. Kısa programda dördüncü olan Joubert, serbest programda yedinci oldu ve bu sonuç genel klasmanda altıncılığı getirdi Fransız patenciye… Oysa ne umutlarla hazırlanmış, ne umutlarla gelmişti Torino’ya… Amacı altın madalyaydı ama… Bu hayal kırıklığı, serbest programın yeniden gözden geçirilmesini gerektirdi. Zor bir serbest programı vardı. Sezon ortasında program değiştirildi ve o güne kadar spor hayatının en büyük zaferi olan 2004 Avrupa Şampiyonasında altın madalyayı kazanırken kullandığı serbest programa, Matrix’e geri döndü. Bu karar, olumlu sonuçlarını vermekte gecikmedi. Joubert, hayal kırıklığı yaratan Kış Olimpiyatlarından sonra Dünya Şampiyonasında Stéphane Lambiel’in ardından ikinci olarak teselli buldu.

Ve geldi 2006-2007 sezonu… 2006–2007 sezonu Joubert açısından bir önceki sezonun acısını çıkarma yılı oldu.  Bu sezon için bir niteleme yapmak gerekirse, bu kez “olağanüstü” demek gerekiyor. Evet, Joubert olağanüstü bir sezon geçirdi. Kasım 2006′dan başlayarak girdiği bütün yarışmaları kazandı. Önce Paris’teki Trophée Eric Bompard, ardından da Moskova’daki Cup of Russia yarışması… Bu yarışmada, serbest programda üç adet dörtlü jump atan (dörtlü toeloop-ikili toeloop, dörtlü salchow ve dörtlü toeloop) ilk Avrupalı patenci oldu. Joubert, daha sonra, Saint-Petersburg’daki ISU Grand Prix finalini kazandı. ISU Grand Prix finalinde ilk kez altın madalya kazanan Fransız patenci, Fransa Şampiyonasında da birinci oldu ve Avrupa Şampiyonasına hazırlanmaya başladı.

Varşova’daki Avrupa Şampiyonasına bir hafta kala İsviçre’den beklenmedik bir haber geldi. En büyük rakibi olarak gösterilen Stéphane Lambiel, Avrupa Şampiyonasına girmeyecekti. Bu haber, Joubert açısından hem avantaj, hem de dezavantaj oldu. Avantajdı, çünkü en önemli rakibi yarışmada olmayacaktı. Dezavantajlı yanı da, daha yarışmalar başlamadan Fransız basınında Joubert hakkında Avrupa şampiyonu olmuşçasına çıkan haberlerdi. Bu haberler, aslında Joubert üzerinde büyük bir baskı oluşturuyor ve şampiyona öncesinde gerilmesine yol açıyordu. Daha sonra, bundan kendisi de açık açık yakındı.

Lambiel yoktu ama hesapta hiç olmayan bir patenci rakip olarak çıktı ortaya. 2006 Avrupa Şampiyonasında 10′uncu olan Çek Cumhuriyetinden Tomas Verner, kısa programda Joubert’i geçerek birinci oldu. Ama Joubert, çok formdaydı. Serbest programda birinci olarak altın madalyaya ulaştı ve 2004′ten sonra ikinci kez Avrupa şampiyonu oldu.

Bu şampiyonluk ülkesini çok sevindirdi. Bu sevinç, Fransa Cumhurbaşkanı Jacques Chirac tarafından yazılan kutlama mektubunda en üst düzeyde de dile getirilmiş oldu. Şöyle diyordu Fransa Cumhurbaşkanı 26 Ocak 2007 tarihli mektubunda…

.

Sevgili Brian Joubert,

İkinci kez Avrupa şampiyonu olarak bayrağımızı en yüksek noktaya çekilmesini sağladınız. Bu olağanüstü performans nedeniyle sizi en içten ve en sıcak biçimde kutluyorum.

Yarışmanın getirdiği baskı ve zorluklara rağmen, programlarınızı en iyi şekilde sunmayı başardınız. Bu başarıyı sizinle paylaşmaktan mutluyuz.

Bu yeni zaferiniz, yakında yapılacak Dünya Şampiyonası için iyi bir göstergedir. Dünya Şampiyonası için en iyi dileklerimi ifade ediyorum.

Varşova’da Fransa’yı en iyi şekilde temsil ettiğiniz için teşekkür ediyor ve en içten dileklerimin kabulünü rica ediyorum.

Büyük bir başarı elde ettiniz. Sizinle gurur duyuyoruz. Teşekkürlerimle ve en içten dileklerimle…

Jacques Chirac

.

Sezonun son yarışması olan Dünya Şampiyonası Tokyo’daydı. Avrupa Şampiyonasından hemen sonra hazırlıklar yeniden başladı. Joubert, Şubat ortalarında sağ bacağından sakatlanmasına ve bu sakatlığın 15 gün kadar antrenmanlarını engellemesine rağmen, daha kısa programda yarışmaya damgasını vurdu.

Joubert, kısa programdan sonra birinci sıraya yerleşmişti. Ertesi gün serbest program yarışmasında bu avantajını iyi kullandı ve kusursuz denebilecek biçimde ve kendine güvenerek kayan Joubert, fazla da riske girmeden sunduğu serbest programdan sonra altın madalyaya ulaştı. Altın madalya için kendisine üçüncülük yetiyordu; o da serbest programda üçüncü oldu ve böylece hedefine erişti. Bu, hem kendisi açısından, hem de ülkesi açısından büyük bir zaferdi.

2006-2007 sezonunda girdiği bütün yarışmalarda altın madalya kazanan Joubert, ülkesine de böylece 42 yıl aradan sonra Erkeklerde Dünya Şampiyonasında altın madalyayı getiren ilk patenci oluyordu. Kendisinden önceki son şampiyon, 1965’te Dünya Şampiyonasında altın madalya kazanan Alain Calmat’ydı.

Şimdi Fransa’nın bu dalda üç Dünya şampiyonu var: 1960’da Alain Giletti, 1965’de Alain Calmat ve 2007’de Brian Joubert…

Joubert, Tokyo’da şampiyon olduktan sonra, “Çok gururluyum. Zor bir geceydi. Dün gece iyi uyuyamadım bu nedenle bugün yorgundum. Sabah da antrenmanım kötü geçti. Serbest programı kazanmayı istemedim. Sadece temiz bir program sunmayı ve şampiyon olmayı hedefledim. Alain Calmat, bana şans getirdi. Alain Calmat’dan sonra Fransa adına ben ilk kez Avrupa Şampiyonu olurken kendisi oradaydı. Şimdi de, kendisinden sonra ilk kez ben Dünya şampiyonu oldum. 42 yıl çok uzun bir süre…” dedi. Ve devam etti: “18 yıldır patene verilen emeğin ödülü bu. Dört yıl önce, Avrupa ve Dünya şampiyonu olmak istediğimi söylemiştim. Şimdi oldum. Laf olsun diye söylemiyorum. Şeref kürsüsüne çıktığımda, geçmişte yapılan fedakârlıkları, bende belirsizlik uyandıran sakatlığımı düşündüm. İkinci bir gümüş madalyayı arzu etmiyordum doğrusu”…

Alain Calmat da Tokyo’daydı. Fransa’nın eski Gençlik ve Spor Bakanlarından olan Calmat, genç şampiyona övgüler yağdırıyor ve “Uzun zamandan beri ben ona güveniyordum. Çok üst düzeyli bir patenci o. Atlayışları çok iyi” diyerek görüşlerini dile getiriyordu.

Brian Joubert, 22 yaşında Dünya şampiyonu olmayı başardı.

2007’de ISU Grand Prix serisinden sadece Skate Canada’ya girdi ver birinci oldu.

Joubert, 2008’e yine Fransa şampiyonu olarak başladı. Ardından girdiği 2008 Avrupa Şampiyonasında üçüncü oldu. Çek Tomas Verner ve İsviçreli Stéphane Lambiel’e geçilmişti. 2008 Dünya Şampiyonası geldi. Yine favoriler arasındaydı. Ama kısa programda beklenmedik şekilde altıncı oldu. Serbest programda ise çok iyi kaydı, sağlam bir performans sergiledi ve ikinci oldu. Altıncılık ve ikincilik kendisine genel klasmanda ikincilik getirdi. Her iki programı da kazanan Kanadalı Jeffrey Buttle’ın gerisinden kalmıştı. Buttle, şampiyon olurken hiç dörtlü atlayış yapmamış ve üçlü-üçlü kombinasyonları tercih etmişti. Buttle’ın, dörtlü yapmadan Dünya şampiyonu olması Joubert’i kelimenin tam anlamıyla öfkelendirdi. Yarışma sonrası verdiği demeçlerde hep bu noktaya dikkati çekti ama yeni puanlama sistemi, dörtlü atmadan da şampiyon olmaya olanak tanıyordu. Kısa ve serbest programından dörtlü toeloop yapan Joubert’in öfkesi uzun süre dinmedi. Hatta ISU’yu eleştirmeye kadar gitti. Şöyle diyordu Joubert: “Hayal kırıklığı içindeyim… Jeffrey iyi bir yarışma çıkardı ama dörtlü atlayış denemedi bile. Yeni puanlama sistemi, basit ve hatasız atlayış yapmayı, daha zorlarını denemeye tercih ediyor. Bence, dörtlü atlayışlara daha fazla puan verilmeli…”

Joubert, 2008-2009 sezonuna biraz talihsiz başladı. Sezon başında sakatlandı. Uzun süre bununla uğraşmak zorunda kaldı. 2008 Trophée Bompard yarışmasında dördüncü oldu. Ardından girdiği Cup od Russia yarışmasında birinci oldu ve bu sonuçlarda Grand Prix final yarışmasına katılma hakkı kazandı. Finalde, kısa programda üçüncü olmuştu ancak serbest program öncesinde antrenman sırasında sırtındaki sakatlık nüksetti. Bunun sonucu olarak yarışmadan çekildi.

Bu sakatlık Joubert’in Fransa Şampiyonasına girmesini engelledi. Avrupa Şampiyonası geldi çattı. Çok iyi değildi ama yine şampiyon olmayı ve altın madalya kazanmayı başardı. 2009 Dünya Şampiyonasında yine hayal kırıklığı vardı. Yarışmaya iyi başlamıştı. Kısa programı birinci sırada bitirdi. Amerikalı Evan Lysacek ve Kanadalı Patrick Chan’ı geride bırakmıştı. Adeta altın madalyayı eline almıştı ve serbest program sonunda onu bir tek boynuna asması kalmıştı. Serbest programa son patenci olarak çıktı. Kendisinden önce Lysacek pistteydi ve mükemmel denebilecek bir performans sergilemişti. Joubert, gerginliğini gizleyemiyordu. “Matrix Reloaded” ve “Requiem for a Dream” üzerine hazırlanan serbest programına yine dörtlü toeloop atarak başladı, ardından mükemmel denebilecek üçlü axel-üçlü toeloop kombinasyonu yapınca, bir anda altın madalyayı boynuna geçirebilecek duruma geldi. Ama ne olduysa bundan sonra oldu… Joubert, üçlü axel yaptı ancak atlayışın çıkışında dengesini kaybetti. Öbür ayağının üzerine sıçramak zorunda kaldı ve düşmemek için iki elini birden buza değdirdi. Sonraki atlayışları iyiydi. Sona yaklaşıyordu. İkili axel yaparak atlayışlarını tamamlayacaktı. İkili axel’a çıktı… Ve yere kapaklandı. İşte o anda adeta elinde tuttuğu altın madalya gitti. Üçüncü olmuştu. Bu sonuç ona genel sıralamada da üçüncülük getirdi.

Joubert, programını tamamladığında “Ben ne yaptım?” dercesine başını ellerinin arasına aldığında Lysacek alnında biriken terini mendiliyle siliyor ve sevinçten antrenörü Frank Carroll’a sarılıyordu.

Altın madalyayı alamamıştı Joubert ama kazandığı bronz madalya, onun Dünya Şampiyonalarında kazandığı beşinci madalya oluyordu. Joubert, 2007′de altın, 2004, 2006 ve 2008′de gümüş madalya kazanmıştı.

Madalya kazanmıştı ama yine de hayal kırıklığına uğramıştı. Dünya Şampiyonalarında her türlü sevinci, üzüntüyü yaşayarak büyük deneyim sahibi olan Joubert’in, daha serinkanlı olması gerekirdi. Fransız patenci, altın madalyaya çok yakındı ama Lysacek’in parlak performansı karşısında serinkanlılığını yitirmişti bir kere. Sonuçta madalya kazandı ama son dört Dünya Şampiyonasında elde ettiği en düşük derece oldu.

Bu sonuç, kendine özgü sonuçları da getirdi. Neydi o? Kendisini 2007’de Dünya şampiyonu yapan antrenörü Jean-Christophe Simond’dan ayrıldı ve eski antrenörü Laurent Depouilly’ye geri döndü ve Nisan 2009’da düzenlenen ISU’nun yeni yarışması World Team Trophy’ye onun yönetiminde gitti. O yarışmada da Joubert Lysacek’e geçildi ve ikinci oldu.

Joubert, çalışkan bir patenci olarak tanınıyor. Geniş bir ekiple yarışmalara hazırlanan Joubert, her yarışma sonunda ekibine ve özellikle annesine teşekkür etmeyi unutmuyor. Bugünlere gelmesinde annesinin rolünün büyük olduğunu her seferinde dile getiren Joubert, bunu açıklarken sık sık duygulanıyor. Fransız patenci, doğduğu kent olan Poitiers’de kalmayı tercih ediyor. Her başarıyı, hem kendi adına hem doğduğu şehri adına kazanmayı isteyen Joubert, bu sebeple, başka bir yere gitmiyor ve hep Poitiers’de çalışıyor. 2004’te Avrupa Şampiyonu olduktan sonra verdiği röportajda “İleride başarılı bir şampiyon olmak istiyorum… Ailem için, kendim için ve şehrim için” derken, bir bakıma doğum yerine vefa borcunu ödemiş oluyordu.

Joubert, ayrıca spor hayatını anlattığı Le Feu Sur La Glace adlı bir kitabın da yazarı… Bu kitap, 2004′ten bu yana Fransız kitapevlerinin raflarında yerini almış bulunuyor.

Joubert’in bu başarılı spor hayatı zaman zaman da çalkantılarla doluydu. Fransa Buz sporları Federasyonu bir ara Joubert’in antrenman masraflarından bunalmıştı. Joubert’in çevresinin çok kalabalık olduğundan yakınılıyordu. Karmaşa dolu bir ortamda hazırlıklarını yapıyordu Joubert… Yanındaki ekibin Fransa’nın eski Buz Sporları Federasyonu Başkanı ve adı 2002 Salt Lake City Olimpiyatlarında patlak veren skandala karışan ve bu nedenle ISU tarafından üç yıl hak mahrumiyetiyle cezalandırılan Didier Gailhaguet bulunuyordu. Joubert’in antrenman programıyla ilgileniyordu. O sırada antrenörü olan Véronique Guyon da, Joubert’den şikâyet ediyordu. Yeni puanlama sisteminde yeniden önem kazanan spinleri çalışmak Joubert’e göre vakit kaybetmekti. Guyon’un pes edip ayrılmasından sonra bir bocalama dönemi başlıyordu. Guyon’dan sonraki antrenörü,  Laurent Depouilly de Ocak 2005’te havlu atmıştı.

Profesyonel Fransız boksörü ve Joubert’in arkadaşı olan Mayar Monshipour da, bu arada genç patencinin kondisyoneri olmuştu. Bundan bir süre önce de eski Olimpiyat, Dünya ve Avrupa şampiyonu Rus patenci Alexei Yagudin de, Joubert’in danışmanlığına getirilmişti. Yagudin’in Joubert’le çalışması,  o dönemde Fransız patencinin koreografı olan Nikolai Morozov nedeniyle fazla uzun sürmemişti çünkü Yagudin’le Morozov’un arası o zamanlar pekiyi değildi. Bütün bunlara bir ara spin çalıştırması için İsviçreli patenci Lucinda Ruh da ekleniyordu. Joubert’in annesi Raymonde’un da her şeye karışmasından şikâyet ediliyordu.

Nihayet bu kargaşa ortamı da sona eriyor ve yeni bir antrenör değişikliğiyle Kasım 2006’da Joubert’i eski Fransız patenci Jean-Christophe Simond çalıştırmaya başlıyordu. Yeni antrenör, Joubert’in kendine güvenini yeniden kazandırmış ve atlayışlarını daha sağlam, daha oturmuş hale gelmesini sağlamıştı. Sular durulup başarılar gelmeye başlayınca, geçmişin kargaşası da kolay unutuluyordu.

Joubert, şimdi en büyük hedefine kilitlenmiş durumda. Hani demiştik ya… “Avrupa şampiyonu olmak istiyordu, oldu. Dünya şampiyonu olmak istiyordu, oldu. Olimpiyat şampiyonu olmak istiyor, henüz olmadı…” Joubert, önceki cümledeki , “henüz olmadı” yerine “oldu” yazdırmaya çalışıyor…

.

NHK Trophy yarışmasından sonra 2009-2010 Grand Prix serisinin dört yarışması tamamlanmış oldu. 13 Kaım’da serinin beşinci yarışması Skate America başlıyor. Bu yarışmanın bizim açımızdan özelliği, Tuğba Karademir’in de yarışacak olması. Tuğba, 2007 ve 2008’den sonra üçüncü kez Skate America yarışmasına giriyor.

2009 NHK Trophy yarışmalarında şu dersler çıkarılabilir:

Johnny Weir ve Brian Joubert kendine geliyor.  Jeremy Abbott ile Daisuke Takahashi daha yarı yoldalar

Grand Prix yarışmalarına hayal kırıklığına uğrayarak başlayan Johnny Weir (Rusya’da dördüncü) ve Brian Joubert (Fransa’da beşinci), NHK Trophy yarışmasında kendilerin gelmeye başladı.

Joubert, teknik açıdan toparlandı ve her iki programında da dörtlü atlayış yaptı. Jobert programlarında iki ya da üç dörtlü yapmayı düşünen bir patenci. Ancak, 2006 Cup of Russia yarışmasından bu yana aynı programda üç dörtlü atlayış hiç yapmadı. Fransa’daki Trophée Eric Bompard yarışmasında iki dörtlü yapmayı denedi ama sorunla karşılaşınca Nagano yarışmasında ihtiyatlı olmayı tercih etti. Böylece, serbest programında tek dörtlü atlayışla yetindi.

2007 Dünya şampiyonu patenci, Nagano’da ortaya koyduğu iyi perfomans sayesinde kendine güveninin arttığını söylüyor ve Avrupa Şampoiyonası ve Kış Olimpiyatlarında daha fazla dörtlü denemeyi düşündüğünü belirtiyor. Bu sezon, üst düzeyli patenciler hep ihtiyatlı olmayı tercih etti ve dörtlülere pek yüz vermedi.

Weir, dikkatinin dağıldığı ve programa ilgisinin azaldığı Rusya’daki yarışmanın tersine Nagano’da daha dikkatliydi. Daha farklı kaydı, seyirciyle daha çok iletişim içinde oldu. Japonya’da toplam 217.70 puan elde etti ancak bu skor, 230 ve 240 puan alanlardan hâlâ uzakta bulunuyor.

Weir, programlarının teknik zorluk derecesini yükseltebilir. Onun yarışmalarda hiç hatasız bir dörtlü yaptığı görülmedi. Daha üst sıralara tırmanabilmesi için Weir’in daha fazla şey yapması, daha iyi yapması ve bunun yollarını bulması gerekiyor.

2009 ABD şampiyonu Jeremy Abbott, kısa programda iyiydi, İkinci oldu ama serbest programdaki kötü kayışı onu bir anda saf dışı bıraktı. Gerçi, bu yarışma Abbott’un bu sezonki ilk yarışmasıydı. Dörtlü denedi ve düştü. Ayrıca dörtlü olarak değil de üçlü olarak puan aldı. Daha doğrusu sadece 1 puan aldı. Bu da, elbette kendisi için iyi olmadı.

Daisuke Takahashi de, yarı yolda olanlardan. Eski günlerini hatırlatır biçimde sundu programlarını ancak tam hazır değildi. Seyirciyle iletişimi, buzda kayışı yerli yerinde olan Takahashi, atlayışlarda sıkıntılı göründü. 2007 Dünya ikincisi patenci, şimdiye kadar elde edilen en yüksek serbest programına sahip. O programında iki başarılı dörtlü atlayışi vardı. Nagano’da serbest programda bir dörtlü atlayış yaptı, düştü, atlayışın seviyesi düşürüldü ve puan kaybetti.

Weir ve Joubert gibi, Abbott ve Takahashi’nin de bir sonraki yarışmada daha iyi olmaları bekleniyor.

Miki Ando’yu unutmayın

İkinci yarışmasında da altın madalya kazanan Miki Ando, bu durumda Japonya’nın bir numaralı patencisi konumunda bulunuyor. Grand Prix finalinde Yu-Na Kim’e bir numaralı rakip olması bekleniyor. Ando, iki yarışmada da ihtiyatlı göründü ve kazanmak için en zor atlayışlarını yapmasına gerek olmadığını gördü. Uyguladığı bu strateji, meyvalarını verdi. Ancak, final yarışmasında Kim’e çok ciddî bir rakip olmak istiyorsa, serbest programında üçlü-üçlü kombinasyonuna ve ikili axel-üçlü toeloop kombinasyonua ihtiyacı olacak. Hatırlanması gereken bir nokta: 2009 Dünya Şampiyonasında herkes Yu-Na Kim-Mao Asada düellosuna dikkatini çevirmişken 2007 Dünya şampiyonu Miki Ando aradan sıyrıldı, Asada’yı saf dışı bıraktı ve kendisi bronz madalya kazandı.

.

.

Wagner geliyor

Grand Prix yarışmaslarında bir gümüş ve bir bronz madalya kazanan Amerikalı Ashley Wagner, diğer takım arakaşlarını geride bıraktı. Bu sonuçla final yarışmasına katılma ihtimali var. Bu da kendisi için ilk olacak ve 18 yaşındaki patenciye büyük tecrübe kazandıracak.

Antenörü Priscilla Hill ile ikinci sezonuna giren Wagner, mücadeelci tarafını korurken bir yandan da artistik yanını geliştirdi. Lutz’a girerken bazen hatalı kenar kulanıyor. Bunu düzeltirse, serbest programına canlılık katar ve adım dizilerinde hızını korursa, daha da iyi olacağı kesin… Otoritelerin dediği bu. Onlara göre, Wagner, Rusya ve Japonya yarışmalarında aldığı madalyalarla Amerikalı bayanların geçmeleri gereken çıtayı yerine yerleştirmiş oldu.

Çiftlerde işler zor, en canlı örneği de Yuko Kavaguti

Rus Yuko Kavaguti son iki yılda üç defa fırlatmalı dörtlü salchow denemesinde fena şekilde düştü. Kurallar gereğince, Kavaguti bir süre programa ara verdi ve sonra Kavaguti/Smirnov çifti, kaldıkları yerden hiçbir şey olmamışcasıma devam etti.

Ama aslında oldu. Olan şu: Bu düşmeden dolayı Kavaguti’nin omzu çıktı. Onu yerine yerleştirmek için tıbbî müdahele gerekti. Programa uzun süre ara verildi. Programı bu şekilde tamamlamak da, elbette Kavaguti için zor oldu.

Kavaguti, 2008 Rusya Şampiyonasında aynı şekilde düşmüş ve yine omzu çıkmıştı. Aynı şekilde, 2009 Dünya Şampiyonasında da bu kez de yanağını buza çarpmıştı.

Fırlatmalı dörtlü salchow’yu yarışmada yapmak, risk anlamına geliyor. Temel değeri sekiz puan olan fırlatmalı dörtlü salchow’da düşseniz bile dört puan alıyorsunuz (-3 puan GOE – 1 düşmeden dolayı kesildikten sonra). Bu da aşağı yukarı fırlatmalı üçlü salchow (temel değeri 4.5 puan) ile aynı puana geliyor. Verdiğiniz ara, izin verilen süreyi aşarsa, 2 puan kaybetme ihtimaliniz daha var. Nagano’da böyle oldu. Ama iyi yapılan bir fırlatmalı dörtlü salchow’da 11 puan almanız da mümkün.

İyi yapılan fırlatmalı üçlü salchow’ya ilave puanlar da geliyor. Örnek vermek gerekirse, Qing Pang/Jian Tong çifti, Nagano yarışmasında fırlatmalı üçlü salchow’dan (ilave GOE ile) 6.59 puan aldı.

İyi düşünmek lâzım. Alınan risk, karşılığını verecek mi? Kavaguti/Smirnov çifti ve antrenörleri Tamara Moskvina, bunca denemeden sonra bunu düşünmeye başlamışlardır…

Önlerinde başka bir örnek de var. 2006 Torino Kış Olimpiyatlarında Çinli Dan Zhang/Hao Zhang çiftinden Dan’ın fırlatmalı dörtlü salchow’da kötü biçimde düşmesi ve ara verdikten sonra kaldıkları yerden serbest programa devam etmeleri, aslında gümüş madalya kazanmalarına yardımcı olmuştu.

.

Kaum hat der Wettkampf angefangen, ist er auch schon wieder vorbei, mit Ausnahme für die Eistänzer, die morgen noch ihre Kür zeigen müssen. Doch ansonsten stehen die Sieger fest: Brian Joubert, Miki Ando und Pang/Tong.

Das chinesische Paar zeigte eine fehlerlose Vorstellung zum “Man of La Mancha”, erhielt 132,35 Punkt für die Kür und insgesamt 199,65 Punkte. In der Grand Prix-Wertung haben sie nach zwei Wettkämpfen nun 30 Punkte eingesammelt und stehen damit sicher im Finale. Kavaguti/Smirnov, die Führenden nach dem Kurzprogramm, wagten in ihrer Walzerkür (Tschaikovskis “Valse Sentimentale”, gefolgt von einer recht voluminösen Version von “An der schönen blauen Donau”) das, was bei den Olympischen Spielen 2006 das chinesische Paar Zhang/Zhang versuchte: den vierfachen Wurfsalchow. Das Resultat war leider sehr ähnlich wie damals bei Zhang/Zhang: ein schwerer Sturz von Yuko Kavaguti, die Kür konnte erst nach einer Unterbrechung (offenbar war die Schulter ausgerenkt?) wieder aufgenommen werden – und zwar so, als wäre gar nichts gewesen. Zäh, die Frau, obwohl sie auf mich immer etwas kindlich wirkt. Ich frage mich sowieso, wo sie eigentlich die Kraft hernimmt, allzuviele Muskeln kann ich bei ihr nicht erkennen… Am Ende reichte es für die Russen noch für den zweiten Platz und insgesamt 193,05 Punkte. Auf den dritten Platz konnten sich die Amerikaner Inoue/Baldwin vorschieben. Sie versuchten einen dreifachen Wurfaxel, der aber mit einem Sturz von Rena Inoue endete. Sie erhielten insgesamt 158,78 Punkte.

Brian Joubert blieb in seiner “Ancient Land”-Kür (die so sehr an Yagudins Show-Programm aus der Saison 2001/2002 erinnert) nicht ganz fehlerfrei – ein Patzer beim Dreifachaxel, zweimal falsche Kanten beim Flip-Absprung -, konnte die Kür aber mit 147,35 Punkten gewinnen (insgesamt: 232,70 Punkte). In der Grand Prix-Wertung hat er jetzt insgesamt 24 Punkte und muss sich noch zwei Wochen gedulden, um zu sehen, ob er ins Finale kommt. Joubert stand als einziger den Vierfach-Toeloop; Takahashi und Abbott versuchten den Sprung, allerdings ohne saubere Landung… Nur knapp hinter Joubert lag Tomas Verners Landsmann Michal Brezina mit 146,68 Punkten (insgesamt: 217,48 Punkte), der sich als lässig-vergnügter “American in Paris” insgesamt auf den dritten Platz hochkämpfen konnte. Hauchdünn zweiter der Gesamtwertung und dritter in der Kürwertung wurde Johnny Weir (insgesamt: 217,70 Punkte), der als gefallener Engel über das Eis tanzte (zum Glück, ohne tatsächlich zu fallen). Takahashi blieb mit einigen Fehlern bei den Sprüngen mit seiner “La Strada”-Kür auf dem vierten Platz aus dem Kurzprogramm (214,29 Punkte). Fünfter wurde Adam Rippon, sechster Jeremy Abbott.

Die Kür der Damen gewann die äußerst gut gelaunte Alena Leonova mit einer flotten “Chicago”-Kür. Sie konnte sich damit insgesamt auf den zweiten Platz vorschieben (160,85 Punkt). Miki Ando erhielt mit einigen Fehlern bei den Sprüngen die zweitbeste Kürwertung, was zum Gesamtsieg ausreichte (162,55 Punkte). Damit steht die Japanerin schon mal im Finale. Ashley Wagner hatte ebenfalls mit ihren Sprüngen zu kämpfen und kam auf den dritten Platz (155,99 Punkte). Vierte wurde Yukari Nakano. Sarah Meier zog ihren Start zurück (Achillessehnenentzündung). Anette Dytrt kam auf den 8. Platz, verfehlte aber mit insgesamt 126,01 Punkten knapp die Olympianorm von 128 Punkten. Kurze Randbemerkung: Peter Liebers und Stefan Lindemann haben inzwischen beide ihre Olympiasollpunkte eingefahren. Jetzt müssen sich die zwei um den einen Startplatz streiten.

Hier, zum Mitfreuen, die fröhliche Alena Leonova. Ihr großes Vorbild ist übrigens, wen wundert’s, Irina Slutskaya.

Und hier alle Ergebnisse des zweiten Wettkampftages.

Und da ist er wieder: Auch Brian Joubert scheint endlich fit für die Olympiasaison zu sein. Vielleicht hat er ja den Ansporn durch die gute Vorstellung seines Leib- und Magenkonkurrenten Plushenko beim Rostelecom Cup benötigt. Bei der NHK Trophy, die an diesem Wochenende in Nagano, Japan stattfindet, zeigte der Franzose im Kurzprogramm eine schöne 4fach-3fach-Toeloop-Kombi, einen schönen Dreifachaxel und machte nur beim 3fach-Lutz einen kleinen Fehler in der Landung (überdreht). Sein schmissiges und sehr selbstbewusst vorgetragenes Kurzprogramm, dasselbe wie im Vorjahr (Rise), kam bei den weiblichen japanischen Fans hörbar gut an. Die Vorstellung hat ihm mit 85,35 Punkten die Führung eingetragen:

Joubert war im Kurprogramm der einzige Herr mit einem Vierfachen im Gepäck. Jeremy Abbott kam mit 83 Punkten auf den zweiten Platz. Er zeigte eine schöne 3fachFlip – 3fachToeloop-Kombi, einen schönen 3fach-Axel, schöne Pirouetten und vor allem ein ganz sauberes, ganz fließend gelaufenes, gut choreographiertes und interpretiertes Programm. Musik: A day in my life. Völlig anderer Charakter als Joubert.  Johnny Weir kam mit einer sauberen Vorstellung zu “I love you, I hate you” auf den dritten Platz (78,35 Punkte). Dieses schwarzrosa Schnürkostüm… naja, Geschmackssache. Der gute Daisuke Takahashi ging leider im Kreisschritt seines Tangoprogramms “Eye” zu Boden… da helfen auch die höchsten Programmkomponenten nichts, 78,18 Punkte, 4. Platz. Er hat’s mit einem Lachen quittiert. Adam Rippon, für den es bei der Trophée Eric Bompard so gut lief, liegt mit 67,15 Punkten nur auf dem 8. Platz.

Bei den Paaren führen nach einer ganz balletös und vor allem fehlerfrei dahingeglittenen Vorstellung zu Camille Saint-Saens “Schwan” die Russen Kavaguti/Smirnov mit 68,90 Punkten. Knapp dahinter auf dem zweiten Platz liegen Pang/Tong, die einen kleinen Fehler beim Einzelsprung machten (67,30 Punkte). Auf Platz 3 liegen die US-Amerikaner Denney/Barrett, allerdings haben sie schon einen beträchtlichen Punktrückstand (55,20 Punkte).

Ashley Wagner hat vor Miki Ando und Yukari Nakano das Kurzprogramm der Damen gewonnen. Alle drei liegen allerdings ganz dicht beisammen (Wagner: 56,54 Punkte, Ando: 56,22 Punkte, Nakano: 54,92 Punkte). Wagner kam zu “Once upon a time in America” ganz gut durch ihr Programm, allerdings wurde ihr Doppelaxel downgegradet. Ando machte Fehler bei den Sprüngen, stürzte beim 3fachFlip und landete den 3fachLutz auf zwei Füßen. Ihre Himmelspirouette erhielt nur den Level 1. Nakano verpatzte die Sprungkombination. Auf Platz 4 liegt Laura Lepistö (die weder Flip noch Lutz im Programm hatte), auf Platz 5 die Juniorenweltmeisterin Alena Leonova mit witziger Folklore, aber verpatztem 3fachLutz. Sarah Meier erreichte nur den achten Platz, Anette Dytrt kam nur auf Platz 9.

Im Eistanz führen nach dem Pflichttanz die Amerikaner Davis/ White vor Kerr/Kerr und den Russen Bobrova/Soloviev.

Hier alle Ergebnisse des ersten Wettkampftages.

2009-2010 sezonu ISU Grand Prx yarışmalarının dördüncüsü olan NHK Trophy, Japonya’nın Nagano kentinde 6 – 8 Kasım 2009 tarihleri arasında yapıldı. Yarışmaya 13 ülkeden 60 patenci katıldı.

Erkeklerde, Fransız Biran Joubert birinci (232.70 – kısa – serbest – gösteri), Amerikalı Johnny Weir ikinci (217.70 – kısa – serbest – gösteri), Çek Cumhuriyetiden Michal Brezina üçüncü (217.48 – kısa – serbest – gösteri) sırayı aldı.

Bayanlarda, Japon Miki Ando altın (162.55 – serbest – gösteri), Rus Alena Leonova gümüş (160.85 – serbest – gösteri), Amerikalı Ashley Wagner bronz (155.99 – serbest – gösteri) madalya kazandı. Madalya töreni – Final

Çiftlerde, Çinli Qing Pang/Jian Tong çifti birinci (199.65 – kısa – serbest – gösteri), Rus Yuko Kavaguti/Alexander Smirnov çifti ikinci (193.05 – kısa – serbest), Amerikalı Rena Inoue/John Baldwin çifti üçüncü (158.78 – kısa – gösteri)  oldu .

Buz Dansı’nda, Amerikalı Meryl Davis/Charlie White birinci (201.97 – orijinal – serbest – gösteri), İngiliz Sinead Kerr/John Kerr ikinci (177.73 – orijinal – serbest – gösteri), Kanadalı Vanessa Crone/Paul Poirier üçüncü (165.89 – orijinal – serbest – gösteri) sırayı elde etti.

ERKEKLER

Kısa ve serbest programda birinci olan Fransız Brian Joubert, altın madalya kazandı.

Teknik değerlendirmede 70.65 puan, bileşenler değerlendirmesinde de 76.70 puan alan Joubert, toplam 147.35 bölüm puanıyla serbest programda ikinci oldu. Kısa (43.10 üzerinden 46.80 + 38.55 = 85.35 puan) ve serbest program sonundsa toplam 232.70puan elde eden Joubert, genel sıralamada birinci oldu ve altın madalya kazandı.

Fransız patenci, teknik değerlendirmede, elemanlarının toplam temel değeri olan 68.49 üzerinden 70.65 puan aldı.

Paris’teki Trophée Eric Bompard yarışmasında dördüncü olan Joubert, toplam 24 puan elde etti. Joubert, büyük bir ihtimalle final yarışmasına katılamayacak.

Kısa ve serbest programda üçüncü olan Amerikalı Johnny Weir, genel sıralamada ikinciliği elde etti ve gümüş madalya kazandı.

Teknik değerlendirmede 68.15 puan, bileşenler değerlendirmesinde de 71.20 puan alan Weir, toplam 139.35 bölüm puanıyla serbest programda üçüncü oldu. Kısa (38.30 üzerinden 41.70 + 36.65 = 78.35 puan) ve serbest program sonunda toplam 217.70 puan elde eden Weir, genel sıralamada ikinciliğe yükseldi ve gümüş madalya kazandı.

Amerikalı patenci, teknik değerlendirmede, elemanlarının toplam temel değeri olan 64.03 üzerinden 68.15 puan aldı.

Moskova’daki Rostelecom Cup yarışmasında dördüncü olan Weir, toplam 22 puanla final yarışmasına kalamadı.

Kısa programda altıncı, serbest programda ikinci olan Çek Cumhuriyetinden Michal Brezina, genel sıralamada üçüncülüğe yükseldi ve 0.22 puan farkla Weir’in gerisinden kalarak bronz madalya kazandı.

Teknik değerlendirmede 78.78 puan, bileşenler değerlendirmesinde de 67.90 puan alan Brezina, toplam 146.68 bölüm puanıyla serbest programda ikinci oldu. Kısa (34.70 üzerinden 37.10 + 33.70 = 70.80 puan) ve serbest program sonunda toplam 217.48 puan alan Brezina, 0,22 puan farkla ikinciliği kaçırdı ve bronz madalya kazandı.

Çek patenci, teknik değerlendirmede, elemanlarının toplam temel değeri olan 69.08 üzerinden 78.78 puan aldı.

Brezina, üçüncü olduğu için 11 puan kazandı. Çek patencinin başka bir Grand Prix yarışmasına katılması öngörülmüyor, dolayısıyla finalde olmayacak.

.

ERKEKLER SIRALAMASI

.

BAYANLAR

Kısa ve serbest programda ikinci olan Japon Miki Ando, genel sıralamada birinciliğe yükseldi ve altın madalya kazandı.

Teknik değerlendirmede 48.93 puan, bileşenler değerlendirmesinde de 58.40 puan alan Ando, (düşme) 1 ceza puanı indirilmesinden sonra toplam 106.33 bölüm puanıyla serbest programda ikinci oldu. Kısa (29.50 üzerinden 28.70 + 28.52 – 1 (düşme) = 56.22 puan) ve serbest program sonunda toplam 162.55 puan elde eden Ando, genel sıralamada birinci oldu ve altın madalya kazandı.

Japon patenci, teknik değerlendirmede, elemanlarının toplam temel değeri olan 45.43 üzerinden 48.93 puan aldı.

Moskova’daki Rostelecom Cup yarışmasında da birinci olan Ando, toplam 30 puan kazandı ve final yarışmasına katılma hakkını elde etti.

Kısa programda beşinci, serbest programda birinci olan Rus Alena Leonova, genel sıralamada ikinci sırayı aldı ve gümüş madalya kazandı.

Teknik değerlendirmede 57.07 puan, bileşenler değerlendirmesinde de 51.44 puan alan Leonova, toplam 108.51 bölüm puanıyla serbest programda birinci oldu. Kısa (27.10 üzerinden 26.90 + 26.44 – 1 (düşme) = 52.34 puan) ve serbest program sonunda toplam 160.85 puan elde eden Leonova, genel sıralamada ikinci oldu ve gümüş madalya kazandı.

Rus patenci, teknik değerlendirmede, elemanlarının toplam temel değeri olan 56.77 üzerinden 57.07 puan aldı.

Moskova’daki Rostelecom Cup yarışmasında üçüncü olan Leonova, toplam 24 puan elde etti. Leonova, büyük ihtimalle final yarışmasına katılamayacak.

Kısa programda birinci, serbest programda üçüncü olan Amerikalı Ashley Wagner, genel sıralamada üçüncülüğe indi ve bronz madalya kazandı.

Teknik değerlendirmede 45.61 puan, bileşenler değerlendirmesinde de 53.84 puan alan Wagner, toplam 99.45 bölüm puanıyla serbest programda üçüncü oldu. Kısa (27.80 üzerinden 29.62 + 26.92 = 56.54 puan) ve serbest program sonunda toplam 155.99 puan elde eden Wagner, genel sıralamada üçüncülüğe indi ve bronz madalya kazandı.

Amerikalı patenci, teknik değerlendirmede, elemanlarının toplam temel değeri olan 50.81 üzerinden 45.61 puan aldı.

Moskova’daki Rostelecom Cup yarışmasında ikinci olan Wagner, toplam 24 puan elde etti. Wagner, büyük ihtimalle final yarışmasına katılamayacak.

Kısa programda sekizinci olan İsviçreli Sarah Meier, sakatlık nedeniyle yarışmadan çekildi.

.

BAYANLAR SIRALAMASI

.

ÇİFTLER

Kısa programda ikinci, serbest programda birinci olan Çinli Qing Pang/Jian Tong çifti, genel sıralamada birinciliği elde etti ve altın madalya kazandı.

Teknik değerlendirmede 69.63 puan, bileşenler değerlendirmesinde de 62.72 puan alan Çinli ikili, toplam 132.35 bölüm puanıyla serbest programda birinci oldu. Kısa (33.30 üzerinden 37.74 + 30.56 – 1 (süre ihlali) = 67.30 puan) ve kısa program sonunda toplam 199.65 puan elde eden Qing/Pang çifti, genel klasmanda birinciliğe yükseldi ve altın madalya kazandı.

Çinli ikili, teknik değerlendirmede, elemanlarının toplam temel değeri olan 58.95 üzerinden 69.63 puan aldı.

Moskova’daki Rostelecom Cup yarışmasında da birinci olan Pang/Tong çifti, toplam 30 puanla final yarışmasına katılmaya hak kazandı.

Kısa programda birinci, serbest programda ikinci olan Rus Yuko Kavaguti/Alexander Smirnov çifti, genel klasmanda ikinciliğe indi ve gümüş madalya kazandı.

Kavaguti/Smirnov çiftinin fırlatmalı dörtlü salchow denemesinde Kavaguti fena şekilde düştü. Çift, düşmeye bağlı olarak Kavaguti’nin omzunun çıkmasından dolayı programa ara vermek zorunda kaldı. Kavaguti’nin omzunun tekrar yerine yerleştirilmesinden dolayı çift programına kaldığı yerden devam etti. Rus ikili, düşmeden dolayı 1, programa uzun süre ara ermekten dolayı 2 ceza puanı aldı. Kavaguti/Smirnov, bu durumdan dolayı gösteriye çıkamadı.

Teknik değerlendirmede 65.39 puan, bileşenler değerlendirmesinde de 61.76 puan alan Rus çifti, (1 düşme ve programa uzun süre ara verme) 3 ceza puanı kesilmesinden sonra toplam 124.15 bölüm puanıyla serbest programda ikinci oldu. Kısa (33.30 üzerinden 38.94 + 29.96 = 68.90 puan) ve serbest program sonunda toplam 193.05 puan elde eden Kavaguti/Smirnov ikilisi, genel sıralamada ikinci oldu ve gümüş madalya kazandı.

Rus çifti, teknik değerlendirmede, elemanlarının toplam temel değeri olan 61.41 üzerinden 65.39 puan aldı.

Moskova’daki Rostelecom Cup yarışmasında da ikinci olan Kavaguti/Smirnov çifti toplam 26 puan elde etti. Final yarışmasına katılıp katılmayacağı rakiplerinina alacağı sonuçlara bağlı…

Kısa programda dördüncü, serbest programda üçüncü olan Amerikalı Rena Inoue/John Baldwin çifti, genel sırlamada üçüncülüğe yükseldi ve bronz madalya kazandı.

Teknik değerlendirmede 59.14 puan, bileşenler değerlendirmesinde de 49.12 puan alan Inoue/Baldwin çifti, (düşme ve süre ihlali) 2 ceza puanı kesilmesinden sonra toplam 106.26 bölüm puanıyla serbest programda üçüncü oldu. Kısa (30.30 üzerinden 29.04 + 24.48 – 1 (düşme) = 52.52 puan) ve serbest program sonunda toplam 158.78 puan elde eden Inoue/Baldwin ikilisi, genel sıralamada üçüncülüğe yükseldi ve bronz madalya kazandı.

Amerikalı çift, teknik değerlendirmede, elemanlarının toplam temel değeri olan 60.90 üzerinden 59.14 puan aldı.

Pariste’ki Trophée Eric Bompard yarışmasında dördüncü olan Inoue/Baldwin ikilisi, toplam 20 puanla finale kalamadı.

.

ÇİFTLER SIRALAMASI

.

BUZ DANSI

Üç yarışmayı da birinci sırada tamamlayan Amerikalı Meryl Davis/Charlie White çifti, altın madalya kazandı.

Teknik değerlendirmede 49.50 puan, bileşenler değerlendirmesinde de 51.29 puan alan Davis/White ikilisi, toplam 100.79 bölüm puanıyla birinci oldu. Zorunlu (15.50 üzerinden 18.90 + 19.19 = 38.09 puan), orijinal (26.70 üzerinden 31.50 + 31.59 = 63.09 puan) ve serbst dans sonunda toplam 201.97 puan elde eden Davis White çift, genel sıralamada birinci oldu ve altın madalya kazandı.

Amerikalı çift, teknik değerlendirmede, elemanlarının toplam temel değeri olan 40.80 üzerinden 49.50 puan aldı.

Moskova’daki Rostelecom Cup yarışmasında da birinci olan Davis/White çifti, toplam 30 puanla finale katılma hakkını elde etti.

Üç yarışamda da ikinci olan İngiliz Sinead Kerr/John Kerr ikilisi, gümüş madalya kazandı.

Teknik değerlendirmede 43.00 puan, bileşenler değerlendirmesinde de 43.16 puan alan Kerr/Kerr kardeşler, toplam 86.16 bölüm puanıyla serbest dansta ikinci oldu. Zorunlu (15.50 üzerinden 17.42 + 17.62 = 35.04 puan), orijinal (24.70 üzerinden 28.10 + 28.43 = 56.53 puan) ve serbest dans sonunda toplam 177.73 puan alan Kerr/Kerr çifti, genl sıralamada ikinciliği elde etti. ve gümüş madalya kazandı.

İngiliz dansçılasrı, teknik değerlendirmede, elemenalarının toplam temel değeri olan 39.30 üzerinden 43.00 puan aldı.

Paris’teki Trophée Eric Bompard yarışmasında üçüncü olan Kerr/Kerr kardeşler, toplam 24 puan elde etti. Kerr/Kerr çifti, büyük ihtimalle final yarışmasına katılamayacak.

Zorunlu dansta dördüncü, orijinal ve serbest dansta üçüncü olan Kanadalı Vanessa Crone/Paul Poirier çifti, genel klasmanda üçüncü oldu ve bronz madalya kazandı.

Teknik değerlendirmede 43.20 puan, bileşenler değerlendirmesinde de 41.31 puan alan Crone/Poirier ikilisi, toplam 81.51 bölüm puanıyla serbest dansta üçüncü oldu. Zorunlu (15.50 üzerinden 15.40 + 15.11 = 30.51 puan), orijinal (23.90 üzerinden 26.20 + 24.67 = 50.87 puan) ve serbest dans sonunda toplam 165.89 puan alan Crone/Poirier çifti, genel sıralamada üçüncülüğü elde etti ve bronz madalya kazandı.

Kanadalı çift, teknik değerlendirmede, elemanlarının toplam temel değeri olan 38.50 üzerinden 43.20 puan aldı.

Moskova’daki Rostelecom Cup yarışmasında dördüncü olan Crone/Poirier çifti, toplam 20 puanla finale kalamadı.

.

BUZ DANSI SIRALAMASI

.

NHK Trophy’de zorunlu dans olarak Tango Romantica belirlendi. Tango Romantica, romantik bir havası olan ve tangonun lirik ifade özelliklerine sahip bir dans olarak bilinir. Kayılmasında dansçıların kenar kullanımı çok önemlidir. Adım dizilerinin zorluğuyla bilinen dans, akıcı olmalıdır.

1976 Olimpiyatları şampiyonu Ludmilla Pakhomova ve Alexander Gorshkov ile antrenörleri Elena Çaykovskaya tarafından hazırlanan Tango Romantica, ilk kez Moskova’da 1974’te sunuldu.

.

.

Sonuçlar için tıklayınız

.

El motivo no existe siempre para ser alcanzado, sino para servir de punto de mira.

Joseph Joubert

Yu-Na Kim – Tessa Virtue/Scott Moir – Brian Joubert

Artistik buz pateni sezonu geçen hafta Paris’te düzenlenen Trophée Eric Bompard yarışmalarıyla açıldı. Yedi yarışmadan oluşan ISU Grand Prix serisinin ilk yarışması olan Trophée Bompard ve serinin diğer yarışmaları, Şubat 2010’da Vancouver’de yapılacak Kış Olimpiyatlarına hazırlık yarışmaları olarak da görülüyor. Yarışmacılar bu yarışma dizisinde elde ettikleri sonuçlara göre programlarında gereken eklemeleri ya da çıkarmaları yapacaklar ve Olimpiyatlar öncesi hazırlıklarını böylece tamamlayacaklar.

Trophée Bompard yarışmasının sonuçlarına bakarak şu dersler çıkarılabilir.

Kraliçe Kim

Ülkesi Güney Kore’de “Kraliçe Yu-Na Kim” olarak adlandırılan Kim, bu yarışmada en önemli rakibi olarak ortaya çıkan 2008 Dünya şampiyonu Japon Mao Asada ile arasındaki farkı iyice açtı. Kim’in ardından ikinci olan Asada, Güney Koreli patenciyi geçmek istiyorsa, programlarında bulunan her üçlü axel’ı hatasız yapmak zorunda. Ancak Paris’te üç üçlü axel’ından sadece birini hatasız yaptı ve Kim, 36 puan farkla altın madalyayı kazandı. Son üç yarışmaya kadar başa baş mücadele çıkarak Kim ve Asada arasındaki fark, 2009 Dünya şampiyonasından başlayarak açılmaya başladı ve Asada ve hep Güney Koreli rakibinin gerisinde kaldı. Paris’teki yarışmanın da ortaya koyduğu gibi, Asada’nın yarışmalardaki en büyük silahı olan üçlü axel, artık Kim’im sağlam üçlü-üçlü kombinasyonu ve genel olarak yarışmalarda atlayışlarındaki sağlam altyapısı karşısında işe yaramamaya başladı. Kim’in antrenörü Brian Orser, öğrencisinin bundan sonraki iki yarışmasında daha istikrarlı hale gelmesini ve favori gösterildiği Vancouver Kış Olimpiyatlarında formunun zirvesine çıkmasını bekliyor. Brian Orser’ın daha geçen yıldan söylediği bir şey daha var. Diyor ki “We don’t need the tripe axel…” Yani “Bizim üçlü axel’a ihtiyacımız yok…”

Mutluluk yetmiyor, dörtlüyü yapmak gerek!

Fransız Brian Joubert, altı yılda beş defa antrenör değiştirdi. Joubert, Paris’teki yarışmaya, kendisini 2004’te ilk kez Avrupa şampiyonu yapan eski antrenörü Laurent Depouilly ile geldi. Eski antrenörüyle ne kadar mutlu olduğunu söylemekten hiç geri kalmadı. Sezonun bu ilk yarışmasında yüzde yüz bir performans sergileyemeyebileceğini söyleyen Joubert, kısa programında bulunan üç atlayışta da hata yapınca altıncı oldu ve medyaya konuşmamaya başladı. Vasat bir serbest program sonunda da ancak iki basamak yükselebildi ve dördüncü olarak evinden madalyasız kaldı.

İyi haber – Joubert, serbest programında iki farklı dörtlü atlayış denedi.2007 Dünya şampiyonu patenci, son üç sezondur iki ya da üç dörtlü atlayış yapmayı planlıyordu ama Aralık 2007’den bu yana hiçbir ISU şampiyonasında iki dörtlü denemesi yapmamıştı. Serbest programında her iki dörtlü atlayışında da hata yapan Joubert, kısa programında da olduğu gibi, çoğu zaman bir yapınca, ard arda hata yapmaya başlayabiliyor.

Kötü haber – Joubert, yarışmalarda yapılması gerektiğini hep savunduğu dörtlü atlayışlarını henüz tam olarak oturtamamış… 2008’de Kanadalı Jeffrey Buttle, dörtlü atmadan şampiyonluğu kazanınca, Joubert, belki de altın madalyayı kaybetmenin verdiği kızgınlıkla olsa gerek, Dünya şampiyonunun dörtlü atlayış yapması gerektiğini basına söylemiş ve ondan sonra bu demecini hep savunmak zorunda kalmıştı. Fransız patencisi, Paris’te Japon Nobunari Oda ve Amerikalı Adam Rippon’un gerisinde kaldı ama bu iki patenci de yarışmada dörtlü atlayış yapmadı. 2009 Dünya Şampiyonasında Joubert üçüncü olurken, birinci sırayı alan Amerikalı Evan Lysacek de ikinci sırayı elde eden Kanadalı Patrick Chan da dörtlü yapmamış ve daha risksiz olan üçlü atlayışları tercih etmişti. Evgeni Plushenko’nun bu sezon yarışmalara dönmesiyle dörtlüler eski önemini kazanacak gibi görünse de sezonun ilk yarışması, dörtlülerin hâlâ riskli, üçlülerin güvenli olduğunu gösterdi.

Buz kaygandır…

Almanya’yı temsil eden Aliona Savchenko/Robin Szolkowy ikilisi, kısa program sonunda altı puan fakla lider bulunuyordu. Yeni bir Grand Prix zaferine yelken açmışlar gibiydi. Sadece aylayışlarda değil, spirallerde de yaptıkları toplam dört önemli hata, son iki yılın Dünya şampiyonu çifti üçüncü sıraya indirdi. Savchenko ve antrenör Ingo Steuer, yarışmadan sonra, şaşkınlıktan olsa gerek, gülüyorlardı; basın toplantısında ise yarışmada neden böyle hata yaptıklarını anlamadıklarını söylüyorlardı.

Altın madalya kazanan Rus Maria Mukhortova/Maxim Trankov ikilisi, şimdiye kadarki ne yarışmasını çıkardı denebilir. Geçen sezon yarışmalarda kısa programda Alman rakiplerini iki kez geçen Rus patencileri, serbest programda dağılırlardı. Bu kez Paris’te Ruslar hatasız bir serbest program sergiledi ve Büyüklerde uluslararası yarışmalarda ilk altın madalyalarını kazandı. Love Story üzerine hazırlanan serbest programını sunan Rus çifti, Büyükler kategorisindeki beşinci yıllarında ilk kez hatasız bir serbest program sundular.

Kanadalılar Olimpiyatlara hazır

Kanadalı Tessa Virtue/Scott Moir ikilisi, Paris’te sundukları Flâmenko temalı yeni orijinal dansları ve Gustav Mahler’in senfonisi üzerine hazırlanmış ve ayakta alkışlanan yeni serbest danslarıyla Kış Olimpiyatlarına iyi hazırlanmış göründü. 2009 Dünya şampiyonu Rus Oksana Domnina/Maxim Shabalin’in sakatlık nedeniyle yarışmalardan çekilmesi üzerine Kanadalı Dansçıların, Grand Prix yarışmalarında üstünlüğünü iyice hissettirmesi ve kendi ülkelerinde düzenlenen Kış Olimpiyatlarına büyük moralle girmesi bekleniyor.

Isabelle Delobel’in doğum yapması nedeniyle Grand Prix yarışmalarına katılmayan 2008 Dünya şampiyonu Fransız Isabelle Delobel çifti ile Amerikalı dansçılar Tanith Belbin/Benjamin Agosto ile Meryl Davis/Charlie White da eklenince, madalya mücadelesinin çok çekişmeli geçeceğini tahmin etmek hiç de zor değil… Üç madalya ve beş güçlü takım… Bu takımlara Fransız Nathalie/Péchalat/Fabian Bourzat, İtalyan Federica Faiella/Massimo Scali ve İngiliz Sinead Kerr/John Kerr’i de eklemek lâzım.

Bu sekiz çiftten sadece Virtue/Moir ikilisi, kendi seyircisi önünde yarışıyor olmanın avantajını kullanacak. Bekleyip görmek lâzım. Ne de olsa, buz kaygan…

Eski Dünya şampiyonu Fransız Brian Joubert, altı yarışmadan oluşan ISU Grand Prix serisinin ilki olan Trophée Eric Bompard yarışmasında, ev sahibi ülke patedncisi olması dolayısıyla dikkatleri üzerine toplayan patenci olacak.

2006 Kış Olimpiyatları ikincisi Amerikalı Sasha Cohen’in sakatlık nedeniyle Paris’teki yarışmadan çekilmesi, Kış Olimpiyatlarına iddialı hazırlanan Joubert’e çevirdi dikkatleri.

Sasha Cohen, 2006 Dünya Şampiyonasında üçüncü olduktan sonra yarışmalara girmemiş ve üç yıllık aradan sonra, Olimpiyatlara katılabilmek amacıyla pistlere geri döndüğünü duyurmuştu.

Ancak Cohen, geçen hafta sakatlığı nedeniyle Trophée Eric Bomparda yarışmasından çekildiğini açıklamıştı.

Joubert, Amacım, Vancouver’de altın madalya kazanmak. Her sabah Olimpiyat şampiyonuymuş gibi uyanıyorum. Şimdilik her şey yolunda gidiyor. Dolayısıyla altın madalyayı kazanmamak için sebep yok” dedi.

Joubert, 2007’de, Alain Calmat’dan 42 yıl sonra Fransa’ya Erkeklerde Dünya şampiyonluğunu getirmişti. Favoriler arasında olduğu 2006 Torino Kış Olimpiyatlarında ise ancak altıncı olmuştu.

Joubert, 2006’da da altın madalya kazanmayı hedeflemiştim ama o zaman deneyimsizdim ve yeteri kadar olgunlaşmamıştım. Daha farklı çalışmaya başladım. Son iki yıl, pek iyi değildi. Şimdi işler daha iyi… Altın madalyaya ulaşmak istiyorum,  fırsatu değerlendireceğim dedi.

Paris’te Joubert’e meydan okuyacak patencilerin başında Japon Nobunari Oda geliyor.

Formda olan Oda, 2007’de alkollü durumda motosiklet kullanırken polis tarafından yakalandığı için Japon Buz Pateni Federasyonunca üç ay yarışmalardan menedilmişti.

2009 ISU Grand Prix yarışmalarının ilki olan Trophée Eric Bompard yarışmaları, 16 Ekim Cuma günü Fransa’nın başkenti Paris’te başladı.

ISU Grand Prix serisi, altı yarışma ve bir final yarışmasından oluşur. İlk altı yarışma, ISU kurallarına göre ve yarışmaların düzenlendiği ISU üyesi ülkelerin Federasyonlarının sorumluluğu altında yapılır. Final yarışmasının sorumluluğu ISU’ya aittir.

Yarışmanın kurallarına göre, ilk altı yarışmaya Erkekler, Bayanlar ve Buz Dansı’nda en az 10, en fazla 12 patenci katılabilir. Çiftlerde ise, bu sayı en az 8, en fazla 10′dur.

Finale Erkekler, Bayanlar, Çiftler ve Buz Dansı kategorilerinde ilk altı yarışmada elde edilen sonuçlara belirlenen ilk altı dereceyi alan patenciler katılır.

Yarışmalarda birinci olan patenciler/çiftler/dansçılar 15 puan, ikinci olanlar 13 puan, üçüncü olanlar 11 puan, dördüncü olanlar 9 puan, beşinci olanlar 7 puan, altıncı olanlar 5 puan, yedinci olanlar 4 puan (Çiftler hariç), sekizinci olanlar 3 puan (Çiftler hariç) kazanır.

Erkeklerde, Japon Nobunari Oda birinci (242.53), Çek Cumhuriyetiden Tomas Verner ikinci (229.96), Amerikalı Adam Rippon üçüncü (219.96) oldu. Yarışmanın ve bu sezonun iddialı isimlerinden Fransız Brian Joubert, kendi evinde ancak dördüncü olabildi (207.39).

Kısa programı ikinci, serbest programı birinci sırada tamamlayan Oda, genel sıralamada birinciliğe çıktı ve altın madalya kazandı.

Teknik değerlendirmede 86.42 puan, bileşenler değerlendirmesinde de 76.90 puan alan Oda, toplam 163.33 bölüm puanıyla serbest şprogramda birinci oldu. Kısa (38.30 üzerinden 44.40 + 34.80 = 79.20 puan) ve serbest program sonunda toplam 242.53 puan elde eden Oda, genel klasmanda birinciliği elde etti ve altın madalya kazandı.

Japon patenci, teknik değerlendirmede, elemanlarının toplam temel değeri olan 73.93 üzerinden 86.43 puan aldı.

Kısa programda birinci, serbest programda ikinci olan Çek Cumhuriyetinden Tomas Verner, genel sıralamada ikinciliğe yerleşti ve gümüş madalya kazandı.

Teknik değerlendirmede 72.86 puan, bileşenler değerlendirmesinde de 76.10 puan alan Verner, toplam 148.96 bölüm puanıyla serbets programda ikinci oldu. Kısa (41.20 üzerinden 43.90 + 37.10 = 81.00 puan) ve serbest program sonunda toplam 229.96 puan elde eden Verner, genel klasmanda ikinci oldu ve gümüş madalya kazandı.

Çek patenci, teknik değerlendirmede, elemanlarının toplam temel değeri olan 66.96 üzerinden 72.86 puan aldı.

Kısa ve serbest programda üçüncü olan Rippon, bronz madalya kazandı.

Teknik değerlendirmede 75.34 puan, bileşenler değerlendirmesinde de 68.80 puan alan Rippon, toplam 144.14 bölümpuanıyla serbest programda üçüncü oldu. Kısa (37.50 üzerinden 41.42 + 34.40 = 75.82 puan) ve serbest program sonunda toplam 219.96 puan elde eden Rippon, genel sıralamada üçüncülüğü aldı ve bronz madalya kazandı.

Ameriklaı patenci, teknik değerlendirmede, elemanlarının toplam temel değeri olan 72.70 üzerinden 75.34 puan aldı.

Trophée Bompard yarışmasında Oda 15, Verner 13, Rippon 11 puan kazandı.

Sezona Kış Olimpiyatlarında altın madalya kazanma hedefiyle başlayan Brian Joubert, kendi seyircisinin önünde hayal kırıklığı yaratan bir sonuç elde etti. Fransız patenci, kısa programı altıncı, serbest programı dördüncü sırada tamamladı ve genel klasmanda dördüncü olarak madalya kazanamadı.

ERKEKLER KLASMANI

.

.

Bayanlarda, Güney Koreli Yu-Na Kim birinci (210.03), Japon Mao Asada ikinci (173.99), Japon Yukari Nakano üçüncü (165.70) sırayı elde etti.

Kısa ve serbest programda birinci olan Kim, altın madalya kazandı.

Teknik değerlendirmede 67.55 puan, bileşenler değerlendirmesinde de 66.40 puan alan Kim, toplam 133.95 bölüm puanıyla serbest programda birinci oldu. Kısa (34.90 üzerinden 43.80 + 32.28 = 76.08 puan) ve serbest program sonunda toplam 210.03 puanla genel klasmanda birinci oldu ve altın madalya kazandı.

Kim, teknik değerlendirmede, elemanlarının toplam temel değeri olan 54.95 üzerinden 67.55 puan aldı.

Güney Koreli patenci, toplam puanda yine 200 puan barajını geçti 210.03 puanla 2009 Dünya Şampiyonasaındaki puanını da geride bırakarak (207.71) yeni bir rekor kırdı. Kim, yeni sezonun ilk yarışmasında çok formda gördündü.

Kısa proramda üçüncü, serbest programda ikinci olan Asada, genel klasmanda ikinciliğe yükseldi ve gümüş madalya kazandı.

Teknik değerlendirmede (55.07 puan, bileşenler değerlendirmesinde de 60.96 puan alan Asada, (düşme) 1 ceza puanı kesilmesinen sonra toplam 115.03 bölüm puanıyla serbest programda ikinci oldu. Kısa (26.40 üzerinden 29.80 + 29.16 = 58.96 paun) ve serbest program sonunda toplam 173.99 puan elde den Asada, genel klasmanda ikinci oldu ve gümüş madalya kazandı.

Japon patenci, teknik değerlendirmede, elemanlarının toplam temel değeri olan52.45 üzerinden 55.07 puan aldı.

Kısa programı ikinci, serbest programı üçüncü sırada bitiren Nakano, genel klasmanda üçüncülüğe indi ve bronz madalya kazandı.

Teknik değerlendirmede 48.86 puan, bileşenler değerlendirmesinde de 57.20 puan alan Nakano, toplam 106.06 bölüm puanıyla serbest programda üçüncü oldu. Kısa (30.90 üzerinden 32.80 + 26.84 = 59.64 puan) ve serbest program sonunda toplam 165.70 puan elde eden Nakano, genel klasmanda üçüncülüğe yerleşti ve bronz madalya kazandı.

Japon patenci, teknik değerlendiremde, elemanlarının toplam temel değeri olan 46.76 üzerinden 48.86 puan aldı.

Trophée Bompard yarışmasında Kim 15, Asada 13, Nakano 11 puan elde etti.

2008 Dünya ikincisi olan ve yaz aylarında antrenörü Michael Hut’tan ayrılarak ABD’de Frank Carroll ile çalışmaya başlayan İtalyan Carolina Kostner, kısa programda yedinci, serbest programda dördüncü oldu ve genel sıralamada altıncılığı elde etti.

BAYANLAR KLASMANI

.

.

Çiftlerde, Rus Maria Mukhortova/Maxim Trankov çifti birinci (192.93), Kanadalı Jessica Dube/Bryce Davison çifti ikinci (180.97), Alman Aliona Savchenko/Robin Szolkowy çifti üçüncü (174.42) sırayı aldı. Yarışmanın favorisi olarak gösterilen son iki yılın Dünya şampiyonu Savchenko/Szolkowy ikilisinin üçüncü olması beklenmedik bir sonuç oldu.

Kısa programda ikincvi, serbest programda birinci olan Mukhortova/Trankov ikilisi, genel klasmanda birinciliğe yerleşti ve altın madalya kazandı.

Teknik değerlendirmede 64.77 puan, bileşenler değerlendirmesinde de 61.28 puan alan Rus çifti, toplam 126.05 bölüm puanıyla serbest programda birinci oldu. Kısa (33.80 üzerinden 38.00 + 28.88 = 66.88 puan) ve serbesp program sonunda toplam 192.33 puan elde eden Mukhortova/Trankov ikilisi, genel klasmanda birinciliğe yükseldi ve altın madalya kazandı.

Rus ikilisi, teknik değerlendirmede, elemanlarının toplam temel değeri olan 56.15 üzerinden 64.77 puan aldı.

Kısa programda üçüncü, serbewst programda ikinci olan Dubé/Davison çifti, genel klasmanda ikinciliğe çıktı ve gümüş madalya kazandı.

Teknik değerlendirmede 58.91 puan, bileşenler değerlendirmesinde de 57.52 puan alan Dubé/Davison ikilisi toplam 116.43 bölüm puanıyla serebst programda ikinci oldu. Kısa (34.30 üzerinden 36.34 + 28.20 = 64.54 puan) ve serbest program sonunda toplam 180.97 puan elde eden Dubé/Davison çifti, genel sıralamada ikinciliğe yükseldi ve gümüş madalya akzandı.

Kanadalı çifti, teknik değerlendirmede, elemanlarının toplam temel değeri olan 58.55 üzerinden 58.91 puan aldı.

Kısa programı birinci, serebst progframı dördüncü sırada bitiren yarışmanın favorisi  Savchenko/Szolkowy çifti, genel klasmanda üçüncü oldu ve bronz madalya kazandı.

Teknik değerlendirmede 46.16 puan, bileşenler değerlendirmesinde de 57.28 puan alan Savchenko/Sozlkowy çifti, (düşme) 2 ceza puanı kesilmesilmesnden sonra toplam 101.44 bölüm puanıyla serbest programda dördüncü oldu. Kısa (34.30 üzerinden 40.66 + 32.32 = 72.98 puan) ve serbest program sonunda toplam 174.42 puan alan Savchenko/Szolkowy çifti, genel klasmanda üçüncülüğe yerleşti ve bronz madalya kazandı.

Alman çifti, teknik değerlendirmede, elemanlarının toplam temel değeri olan 46.86 üzerinden 46.16 puan aldı.

Trophée Bompard yarışmasında Mukhortova/Trankov 15, Dube/Davison 13, Savchenko/Szolkowy çifti 11 puan elde etti.

ÇİFTLER KLASMANI

.

.

Buz Dansı’nda, Kanadalı Tessa Virtue/Scott Moir birinci (197.71), Fransız Nathalie Pechalat/Fabian Bourzat ikinci (181.64), İngiliz Sinead Kerr/John Kerr üçüncü (177.11) oldu.

Üç dans yarışasın da biirnci sırada tamamlayan Virtue/Noir ikilisi, altın madalya kazandı.

Teknik değerlendirmede 49.50 puan, bileşenler değerlendirmesinde de 49.89 puan alan Virtue/Moir çifti, (lift hatası) 2 ceza puanı kesilmesinden sonra toplam 97.29 bölüm puanıyla serbest dansta birinci oldu. Zorunlu (15.50 üzerinden 19.44 + 18.97 = 38.41 puan), orijinal (25.70 üzerinden 30.90 + 31.01 = 61.91 puan) ve serbest dans sonunda toplam 197.71 puan elde eden Virtue Moir ikilisi, genel klasmanda birinci oldu ve altın madalya kazandı.

Kanadalı çift, teknik değerlendirmede, elemanlarının toplam temel değeri olan 41.60 üzerinden 49.50 puan aldı.

Zorunlu dansta üçüncü, orijinal ve serbest dansta ikinci olan Pechalat/Bourzat çifti, genel klasmanda ikinciliği elde etti ve gümüş madalya kazandı.

Teknik değerlendirmede 45.46 puan, bileşenler değerlendirmesinde de 44.31 puan alan Pechalat/Bourzat çifti, toplam 89.77 bölüm puanıyla serbet dansta ikinci oldu. Zorunlu (15.50 üzerinden 17.96 + 17.57 = 35.53 puan), orijinal (25.70 üzerinden 29.00 + 27.34 = 56.34 puan) ve serbest progfram sonunda toplam 181.64 puan alan Pechalat/Boırzat çifti, genel klasmanda ikinciliğe yerleşti ve gümüş madalya kazandı.

Fransız ikilisi, teknik değerlendirmede, elemanlarının toplam temel değeri olan 40.96 üzerinden 45.46 puan aldı.

Zorunlu dansı ikinci, orijinal ve serbest dansı üçüncü sırada tamamlayan İngiliz Sinead Kerr/John Kerr çifti, genel klasmanda üçüncü sırayı aldı ve bronz madalya kazandı.

Teknik değerlendirmede 42.10 puan, bileşenler değerlendirmesinde de 44.15 puan alan Kerr kardeşler, toplam 86.25 bölüm puanıyla serbest dansta üçüncü oldu. Zorunlu (15.50 üzerinden 18.40 + 17.73 = 36.13 puan), orijinal (23.90 üzerinden 26.60 + 28.13 = 54.73 puan) ve serbest dans sonunda toplam 177.11 puan elde eden Kerr kardeşler, genel sıralamada üçüncü oldu ve bronz madalya kazandı.

İngiliz çifti, teknik değerlendirmede, elemanlarının toplam temel değeri olan 38.50 üzerinden 42.10 puan aldı.

Trophée Bompar yarışmasında Virtue/Moir 15, Pechalat/Bourzat 13, Kerr/Kerr ikilisi 11 puan kazandı.

BUZ DANSI KLASMANI

.

.

ISU, bu yıl zorunlu dans olarak Golden Waltz’ı seçti. Bu dansın yaratıcısı 1992 Olimpiyat şampiyonları Rus Marina Klimova/Sergei Pnomarenko çifti ve antrenörleri Natalia Dubova idi. Ponomarenko, Paris’te yarışmanın teknik panelinde görev aldı. Golden Waltz, zor bir zorunlu dans olarak biliniyor.

Orijinal dansın teması da, bu yıl Folk/Country olarak belirlendi.

Geleneksel olarak Skate America ile Ekim sonunda başlayan ISU Grand Prix yarışmaları, bu yıl, 2010 Vancouver Kış Olimpiyatları nedeniyle iki hafta öne alındı ve yarışmaların sırası değişti.

ISU Grand Prix yarışmalarının, bu yıl, Olimpiyatlar nedeniyle daha çekişmeli geçmesi bekleniyor. Ayrıca, Evgeni Plushenko, Daisuke Takahashi, Sasha Cohen, Xue Shen/Hongbo Zhao gibi yarışmalara ara veren sporcuların pistlere dönüş yarışmaları olması bakımından da ayrı bir önem taşıyor.

Altı yarışmanın sonunda düzenlenecek ISU Grand Prix finalleri, Aralık ayında Japonya’nın başkenti Tokyo’da 4 – 6 Aralık tarihlerinde yapılacak. Paris’te 15 ülkeden 60 patenci mücadele etti.

.

-

Sonuçlar için tıklayınız.

Dereck & Beverly Joubert

Great Plains is a new member of the safari fraternity, but it is fast becoming a force to be reckoned with, especially because of its proactive conservation strategy. Started in 2007 by Colin Bell,  former Wilderness Safaris CEO, Emmy Award-winning documentary filmmakers Beverly and Dereck Joubert, and several eco-minded financiers, it has already opened, or partnered with, camps in Botswana (Selinda, Zarafa), Kenya (Ol Donyo Wuas, Mara Plains), and Tanzania (Lukula). Watch this space for upcoming projects in Rwanda, India, and the Seychelles.

Who They Are

Zarafa Camp is probably the greenest luxury lodge on earth and was opened in 2008 by Great Plains. The small and luxurious four-roomed tented camp is located in the 320,000-acre Selinda Reserve in the north of the country and straddles the Okavango Delta in the west and the Linyanti and Kwando rivers and waterways to the east. In spite of its enormous size, the reserve has only three small camps with a total of sixteen tented rooms, a staggering 20,000 acres per room – low-impact tourism at its best.

What They Are Doing

Carbon Footprint

When planning was started for the flagship Zarafa in 2007, nothing was spared to ensure that it would be the most environmentally sustainable luxury lodge anywhere. Today the camp is where extreme green meets sumptuous luxury, with appropriate safari atmosphere and style. All the hardwoods are recycled, and the flooring is made from 100-year-old discarded railway sleepers. The camp’s major achievement, though, is its being probably the only luxury camp of its kind and size in the world to be entirely solar powered.

The Solar Farm

The principal dream at Zarafa was to create the planet’s greenest luxury lodge and prove that sustainable living and luxury can go hand in hand. Zarafa has all the appliances, sumptuous rooms, and deep freezers that a high-end luxury lodge requires, yet all the electricity is created from a solar farm. Zarafa has one of the biggest solar farms anywhere in Africa, with more than 170 solar panels. The electricity they generate is stored in long-life batteries, in turn feeding electricity 24/7 via an inverter system not only to the guest tents but also to the power-hungry back-of-house machinery and appliances – right down to the ice-making machines. The lodge’s 4×4 game-drive vehicles are run primarily on recycled cooking oil (largely sourced from waste collected from fast food restaurants in Botswana), thus helping to ensure that Zarafa’s carbon footprint is the lowest possible.

Conservation

Until 2005, the Selinda Reserve was used for both photographic and hunting safaris. Photographic safari guests could be admiring, lion, leopard, elephant or buffalo in the morning but, unbeknownst to them, those same animals could be shot by professional big game hunters later on, as the animals migrated away from the waters and into the woodlands to feed.

Thousands of animals were shot in the region. Wildlife numbers plummeted and the gene pool shrank; wildlife was skittish and elusive. Elephants, the iconic animal of today’s Selinda, were shy and aggressive. Times changed when Dereck and Beverly Joubert, five-time Emmy Award-winning filmmakers, and their partners in Great Plains bought the reserve in 2005. The next day hunting was stopped, with hundreds of thousands of dollars of potential profits immediately lost. The slow process of renewal began.

Despite hunting industry claims, the Selinda Reserve is proof that hunting in wildlife areas, free of fences, is neither sustainable nor the most productive form of land use, for the country or for the people of Botswana . Low-volume, high-tariff, high job-creating photographic safari tourism generates countless more benefits for everyone. Best of all, the wildlife now sense that Selinda is a place of peace. Towards the end of the dry season, in October, a recent wildlife census conducted in the reserve showed that there were some 9000 elephants, huge herds of buffalo and plains game, as well as lion, leopard, cheetah and wild dog.

Community

Almost five percent of Zarafa’s turnover gets paid directly and distributed, via the land boards of the region, to the communities that live in northwest Botswana. That represents about twenty percent of the net profits of the lodge, and is in addition to the substantial lease fees that are paid each year.

Luxury in Recycled Wood

It’s a story that would be unbelievable if it weren’t true.

Gary Nisbet and Randy Joubert are in their mid-thirties, and never knew each other until they started working together this summer at Dow Furniture in Waldoboro, Maine.  People said they looked alike.  Then, Randy started putting the pieces together – and figured out they are brothers.

Randy says he was taken from his parents as a baby and adopted by a family in Waldoboro. Gary was taken at age three, and adopted by a family in New Harbor.  Earlier this year, Randy went to the state to find out the names of his birth parents, and that’s when he found out there had also been a brother.

But all he had was a first name and a birth date. One day on a delivery, after yet another person said they looked alike, Randy started asking Gary questions.  That’s when they discovered they are full brothers.  To make it even more amazing, the two grew up in the same county, went to rival high schools and now live just a few miles apart in the same town.

The people at Dow Furniture says they all cried when the brothers shared the news. Says one co-worker:” I was so happy for them because they’re two wonderful guys. “

Wer seine Meinung nie zurückzieht, liebt sich selbst mehr als die Wahrheit.

Joseph Joubert
1754 – 1824

EDIT

Claudy hat mich drauf hingewiesen, dass ich dieses Zitat schon mal gepostet hatte. Ich hab die damaligen Kommentare eingefügt und den alten Beitrag gelöscht.

Marie Joubert et ses trois enfants

AUTEUR : Patrick DE VIVIES

Didier Numa Joubert (1) fait partie de ces français installés Australie qui sont attirés par les opportunités offertes la prise de possession récente (1853) de la grande terre par la France.   Après vingt-deux ans en Australie où il est un homme d’affaires réputé, il  arrive en Nouvelle-Calédonie en juillet 1858. Et obtient le 19 décembre 1858 une concession de près de 4000 hectares à Dumbéa depuis Koé jusqu’à Koutio en englobant Dumbéa-sur-mer.

Didier séjourne encore souvent en Australie, et ce sont ses deux fils qui sont chargés de gérer la propriété (2). L’ainé Numa Joubert reçoit la station de Koutio-Kouéta consacrée à l’élevage bovin et le cadet, Ferdinand, reçoit la station de Koé destinée à la création d’une usine sucrière et à la culture de la canne à sucre.

ANC Album André MARCHAND 2 Num 8 - 13 "Nouvelle-Calédonie, Usine de Koé à Monsieur JOUBERT"

Les Joubert amènent hommes, animaux et matériel d’Australie. Et comme le prévoit l’arrêté de concession, installent plusieurs centaines de colons sur leur propriété. Parmi ces immigrants, John Newland, George Bull et Peter Heister sont à l’origine d’une nombreuse descendance calédonienne.
 
C’est le 4 septembre 1865 que la sucrerie est inaugurée. Mais les résultats sont décevants, et Didier cherche un associé expérimenté pour aider son fils.

vestiges de la sucrerie Degreslan-Duboisé

D’autant que la concurrence est rude depuis l’arrivée des familles réunionnaises expérimentées dans la culture de la canne à sucre et dans l’industrie sucrière. Paul Duboisé, arrivé le 9 février 1864 s’installe à Nimba, suivi de créoles et de malabars réunionnais. Il s’associe à Evenor Degreslan, un autre réunionais arrivé en 1863, pour monter une sucrerie concurrente.

Le Gouverneur Guillain promit une prime de 500 hectares au premier qui parviendrait à doter la colonie d’une sucrerie. Joubert parvient à s’associer avec un autre réunionnais, Gustave Clain. Mais les résultats ne sont pas au rendez-vous : le rendement des plantations est insuffisant et l’usine fonctionne mal. Ils obtiennent malgré tout la prime promise en juin 1868, mais Gustave Clain décède quelques mois plus tôt et ce sont ses descendants qui récupèrent les 500 hectares de la prime du Gouverneur.

Joubert et la succession Clain se livrent alors une bataille juridique jusqu’à que le Gouverneur décide en juin 1869 que la prime revient par moitié à Joubert et Clain. Pourtant, depuis février 1869, des nuées de sauterelles s’abattent sur les champs de canne à sucre. Les plantations de canne à sucre de la vallée (120 hectares au total) subissent d’énormes dégâts. Les invasions durent plusieurs années et il faut attendre 1871 (3) pour qu’une méthode efficace soit trouvée pour lutter contre ces insectes qui avaient donné leur nom “Koé” à la plaine.

ANC Album A. HUGAN 1 Num 23 3058 Koé Habitation de M Hugan, planteur de cannes

Ferdinand Joubert décède de maladie en mars 1874. Cela entrainera le désengagement des Joubert. Dès mai 1874, Didier se défait des terres – 600 hectares – qu’il possède sur la rive droite de la Dumbéa de Nondoué à la Kouvelée. Numa continue de gérer la propriété de Koé avant de la vendre en 25 juillet 1877. Et c’est John Higginson qui devient propriétaire en 1878 de ce qui resta de la concession Joubert. Ainsi, la saga des Joubert ne dura que 25 ans.

ruine de la sucrerie Joubert à travers la végétation

Peu de gens savent que Gregory Wamytan, fils du vieux Joseph, décédé en 1987, que l’on appelait “le guérisseur” et de Germaine, est à Dumbéa, le descendant direct de Numa Joubert. Ce dernier laissa une fille après son départ en Australie, Marie Ondaboué (4), née de son union avec Marie Rose Ondaboué, mélanésienne de Tonghoué. Bien que vivant en Australie, il resta proche d’elle, et s’assura  de son éducation auprès des sœurs de la Conception. Il donna son autorisation écrite à son mariage avec Joseph Wamytan, le 11 mars 1882 au village de Saint-Louis. C’est ainsi que le sang des descendants du grand chef Kuindo se mélangea avec celui des premiers colons sucriers. Le couple eut  neuf enfants dont Joseph le guérisseur.

mur de la sucrerie Joubert

Victor Fayard racheta bien longtemps après à John Higginson notamment les propriétés initialement concédées à Joubert, et c’est sur un terrain appartenant (ou à côté ?) à Colette Fayard, qui épousa Bernard Marant, que se situent les derniers restes de la sucrerie Joubert, dans un rare état d’abandon. Un mur s’est effondré il y a quelques années dans la plus totale indifférence et il faut beaucoup d’attention pour déceler, dans la broussaille les vestiges de la sucrerie à quelques dizaines de mètres à droite de l’Auberge de la Rhumerie.

L’auberge, quand à elle, était un entrepôt de l’administration pénitentiaire construit en 1880 sur les terres louées par John Higginson. Après la mort de Victor Fayard, en 1934, l’entrepôt est intégré à la société des propriétés Fayard, créée en 1937.

Auberge de la Rhumerie

 
(1) Didier Numa Joubert, Pionnier malchanceux de l’agriculture calédonienne, Claude Cornet,  bulletin n°112 de la SEH

(2)Voyage autour du monde, Jules Garnier

(3) La canne à sucre dans la vallée de Dumbéa, Numa Joubert, bulletin n°112 de la SEH

(4) Histoire des Gens du Sud, Claude Cornet, Edition la Boudeuse

Papier is geduldig, de lezer niet. Dit is een citaat van de fransman Joseph Joubert (oh die). Deze tekst heb ik gedurende mijn onderzoek meerdere keren opgeschreven. Het is één van de vele mooie citaten van deze man. Maar daar later meer over. Op het moment zit ik hier achter mijn bureau met een boekje voor me neus over papier. De vrouw die dat geschreven heeft is 30 jaar papierlaborante (que?) geweest. Als iemand iets over papier weet is zij het. Ik vraag me dan altijd af…als klein meisje was het vast niet haar droomwens om 30 jaar zo’n baan te hebben en DE papierexpert in Nederland te worden. Maar wat dan wel??? Meisjes bij mij op de basisschool wilden dolfijnentrainster of danseres worden, jongens voetballer of politieagent. Zelf heb ik niet van kleins af aan een concrete duidelijk droom. Ook nu weet ik eigenlijk nog steeds niet wat ik wil worden als ik later groot ben. Punt is alleen…ik ben al aan het afstuderen…en eigenlijk ben ik al groot (vraag maar aan de meneer die gisteren achter me zat in het theater). Nu heb ik daar geen problemen mee. Maar mijn volwassen omgeving begint ondertussen lichtelijk de pan uit te stressen. Vragen als “wat ga je doen na je studie?” en “Heb je al een baan na je studie?” krijg ik dagelijks te horen. Mensen…ik weet het nog niet!!! En ja, daar kan ik s’nachts prima mee slapen. Bovendien zie ik mezelf niet als het type dat van één ding echt alles weet. Daar ben ik veel te nieuwsgierig voor. Wil overal wel iets van weten. Op het moment is dat papier en balpennen. Helaas is dat niet willen weten, maar moeten weten. Dus nu ga ik dat boekje dat al die tijd nog ongeopend voor me ligt een openslaan. Maar niet voordat ik nog een mooie citaat van Joseph Joubert heb geplaatst:

Un homme qui ne montre aucuns défauts est un sot ou un hypocrite dont il faut se méfier. (Een mens die geen gebreken vertoont is een gek of een hypocriet die men moet wantrouwen)

Move it on over.

A new state law, which goes into effect on March 22, will require motorists driving on multi-lane state highways to slow down when approaching stationary emergency response vehicles exhibiting flashing lights.

It also requires motorists, if they can safely do so, to change lanes so that they are not immediately adjacent to emergency vehicles.

Failure to do so could result in a $100 fine.

Along with emergency vehicles, such as ambulances or police cars, the new law applies to highway maintenance vehicles and recovery trucks.

State police say the new law has been much needed.

“I have had many close calls,” said Sgt. Alan Joubert, attached to the Springfield Barracks, last week.

Troopers are especially vulnerable, he said, when approaching the driver’s side door of disabled or pulled-over vehicles. It is not unusual, he said, for vehicles to pass within a foot of the trooper.

“It’s part of the job, and it’s very dangerous,” Joubert said.

Sometimes, he said, troopers in such scenarios have had their hats blown off by passing trucks.

Accidents, including one that recently injured a state trooper on Interstate 91 in Deerfield, are also not unusual, Joubert said.

“I often say put yourself in our shoes,” he said, adding that the law will also protect citizen drivers.

Joubert said it is especially dangerous during the winter months when encroaching snowbanks make the space in breakdown lanes even tighter.

The so-called Longmeadow and Chicopee curves on Interstate 91, along with the interstate’s elevated portions through Springfield, are also dangerous spots for troopers and emergency personnel because of limited space, he said.

Greater Springfield ambulance and tow-truck operators say they, too, welcome the new law.

“Anything that improves the safety of our caregivers when they are out there doing their jobs is a good thing,” said David L. Pelletier, general manager of the regional office of American Medical Response.

Tracy A. Anderson, the office manager for Red’s Towing in West Springfield, said that trade magazines covering the industry regularly report roadside accidents involving tow trucks.

“It’s a constant thing,” Anderson said. “It’s dangerous out there, and people don’t realize it.”

A national organization called Move Over, America, which is devoted to spreading awareness of move-over laws, stated that more than 150 law enforcement officers have been struck and killed by vehicles along the nation’s highways since 1997.

Massachusetts will be the 44th state to pass such a law, according to Move Over, America.

Link/pic

En tête à l’issue du programme court, le Poitevin a profité de la faillite du tenant du titre, le Tchèque Tomas Verner, dans le libre pour s’adjuger son troisième titre européen après ceux de 2004 et 2007.

Joubert a devancé l’Italien d’origine française, Samuel Contesti, et le Belge, Kevin Van der Perren.

Les deux autres représentants tricolores, Yannick Ponsero (4e) et Alban Préaubert (5e) complètent le tableau.

Source: http://www.sport24.com/fil-info/joubert-titre-232798