Many thought leaders in the agile community have started talking more about software katas – a way of practicing specific exercises until one has them memorized. Over the past several weeks, there has been an increase in blog posts and sites devoted to katas. Robert Martin has gone as far as calling them “performance art”. Should you add katas to your software toolkit?

Read full story : http://www.infoq.com/news/2009/11/code-kata-video

İki renk bulunuyor: Kahve ve lacivert.

Fiyat: 50 TL |Sipariş ver.|

Hi from the (other) Windy City.  I have had the weekend to recover from the travel shock (AKA jetlag) and see some of this great city.  Chicago is a really beautiful city – fascinating arcitecture and very friendly people.

To work you say – we don’t want to hear about your travels!

Day one of the Agile 2009 conference was great.  I attended two sessions:

• Workflow is Orthoginal to Schedule by Mary Poppendieck 
• Creating Agile Simulations and Games for Coaches and Consultants by Elisabeth Hendrickson & Chris Sims

Both were excellent. 

Mary related the fundamental principles of the Lean/KABAN approach as it applies to projects in general, linking the appoach to the way the Empire State Building was built in 1929/30.  She introduced the concept of Flow the theory of constraints, then linked it to the way work (should) flow through a software development project, focusing on keeping a steady pace of delivery and removing botlenecks.  This requres making sure that there is enough preparitory work done to ensure the team is able to start work as soon as the previous task is completed.

Elisabeth and Chris introduced the concepts behind simulation games, and over the afternoon each team we produced two usable games that can be used in the classroom to convey learning messages.

The attached photos show their key guilines. (Used with permission)

In addition to the conference sessions the evening was a networking goldfield.  It’s great to see how well regarded Software Education is in the Agile community.

Posted by Shane Hastie

Kiedyś dawno dawno temu szukałem znaczenia słowa “Bambera” i trafiłem na Miejski Słownik Slangu. Dobrze, że takie rzeczy powstają. Język  szybko ewoluuje i czasami ciężko zrozumieć pewne zwroty. Nie chciałbym się uśmiechać do kogoś, kto wyzywałby mnie od “Kabanów”. Dlaczego o tym piszę? Bo zaintrygował mnie pewien przykład związany ze znaczeniem słowa kaban. Cytując za Miejskim Słownikiem Slangu:

Kaban – w języku potocznym przychlast, leszcz, pajac, pizda, popierdółka. Można używać także w pozytywnym znaczeniu, gdy wyrażamy zadziwienie, zdumienie pewnymi akcjami – w pewien sposób wyrażamy szacunek.

I nie byłoby w tym nic złego, gdyby nie zadziwiający przykład używania tego zwrotu. Ponieważ na przykładzie człowiek najszybciej się uczy – większość haseł w słowniku posiada takowe przykładowe wykorzystanie. Oto w jaki sposób możemy “pojechać komuś kabanem” a później jeszcze dorzucić “coś ekstra”:

-Ej ziomek, pały mnie zgarnęły…
-Za co?
-Kradłem w sklepie, ochroniarz mi spuścił wpierdol, zadzwonił po mendy i mam przypał na chacie.
-Ja pierdole, ale z Ciebie kaban.
-Sorry, że jestem takim przychlastem. Ale będziemy się nadal kolegować?
-Wyssij mi bąka z dupy nosem, stoi.

Nie ma to jak sobie yntelygentnie porozmawiać ze znajomym…

Nara ziomale!

I would not have taken the floor today as I am concerned the core issue of corruption in the national budget will be diverted. But for the lies that are now part of the Senate record and other misinterpretations of the contents of my privilege speech last Monday by the gentleman from Makati and Camarines Sur, I now rise on a matter of personal and collective privilege.

Read more: Kaban ng Bayan, Bantayan! (Part 2)

Distinguished colleagues, / members of the Senate of the 14th Congress /of this once proud and great Republic, // ladies and gentlemen: /

I stand on a matter of personal and collective privilege.//

Read more: Kaban ng Bayan, Bantayan!

Gömlekte ‘Kurtlar Vadisi’ yakası moda

Kişiye özel gömlek üretimi yapan Hundred Percent firması, Ali Şen, Güler Sabancı, Fatih Kıral, Galip Gürel gibi tanınmış isimlere hizmet veriyor.

On beş senedir gömlek üretimiyle iç içe olan Aydın Yılmaz ve Abidin Karanlı, geçen sene açtıkları Hundred Percent isimli kişiye özel gömlek üretimi servisi ile bugün bir çok tanınmış isme hizmet veriyor. Çağlayan’daki mütevazı atölyelerinde hem müşterilerini ağırlıyor, hem de üretimi gerçekleştiriyorlar. Osman Şeref’in yanında yetiştiklerini söyleyen Aydın Bey işe başlayışını anlatırken “Ortağım Abidin Karanlı ile kader birliği yapıp sanatımızı ve inancımızı, gömlek giymeyi önemseyen ve seven insanlarla paylaşmaya karar verdik,” diyor. Kişiye özel üretim yapan firmaların giderek arttığını söylediğimde, kendilerini ayıran özellikleri şu şekilde açıklıyor Aydın Bey: “Öncelikle biz tüccar değiliz, sanatımızı icra ediyoruz. İnsan anatomisindeki girinti ve çıkıntıları ölçü alarak ve gözlemle tespit ettiklerimizi tecrübelerimize dayandırarak, istenilen bolluk ve darlıkta kesim yapıyoruz. Boynu kısa ya da uzun, gıdısı veya göbeği olan, ensesi kalın olan, boyu ya da kol boyu kısa veya uzun olan insanlara sıkıntı yaşatmadan, içlerine sindirerek gömlek giymelerine yardımcı oluyor, gömlekle ilgili her problemlerinde kendilerine hizmet sunuyoruz. Kişiye özel gömlekçiler gerçekten arttı, ancak bilinmeli ki, çoğu üretimi bize ya da fason olarak yaptırıyor.” Bir çok iş adamının özel dikim gömlek tercih ettiğini söylediğimde Aydın Bey “Sadece iş adamları değil, iş kadınları da öyle” diye ekliyor. Hizmet verdikleri isimleri de şöyle sıralıyor: “Kadın- erkek üç bini aşkın bir müşteri portföyümüz oluştu. Bunların içinde gururla söyleyebileceğim, benim sanatıma güvenen ve inanan, Sabancı HoldingYönetim Kurulu Başkanı Güler Sabancı, Fenerbahçe Kulübünün başkanı Ali Şen, Diş ve Ağız Sağlığı Doktoru Galip Gürel ve Kıral Mobilyaları’nın sahibi Fatih Kıral da var”. Üç ayda bir dönüşümlü olarak müşterilerine gittiklerini söyleyen Yılmaz, bazı kişiye özel üretim yapan firmaların da üretimini gerçekleştirdikleri için dolaylı yoldan Tayyip Erdoğan’ın da gömleklerini yaptıklarını belirtiyor.

AYNI GÖMLEKTEN 100 TANE
Müşterileri arasında en çok siparişi Güler Sabancı veriyormuş. “Güler Hanım, sabah 8.00 akşam 8.00 çalıştığı için aynı likralı beyaz gömlekten 100 tane ısmarladı” diyor Aydın Bey. Aynı şekilde Ekonomi programı yapan Saruhan Doğan’ın da müşterileri olduğunu ve her siparişinde aynı modelden 30 beyaz gömlek aldığını söylüyorlar. Abidin Yılmaz gömlekteki trendler için; ‘Gömlek modası var, kravat modası yok! Gömleklerde dik yakalar moda. Kurtlar Vadisi yakası diyorlar… Şu an müşterilerimiz bu yakayı tercih ediyor. Onun dışında genellikle beyaz ve mavi renkte gömlekler tercih ediliyor. Biraz daha cesursanız, beyaz üzerine renkli pötikareler yine çok tutuluyor” diyor. Kumaş, yaka ve manşet modeli seçimleri için “Kumaşlarımızın öncelikle yüzde 100 pamuklu ve bükümlü olmasına dikkat ediyoruz. Kumaşın yumuşak ve dökümlü olması müşterilerimiz için çok önemlidir, çünkü bu kumaş türleri kolaylıkla ütüye gelen, ütü tutan kumaşlardır. Kumaş seçiminde dikkat ettiğimiz diğer bir husus, kumaşın dokuma sırasında ipliğinin boyalı ve kompakt iplikle dokunmuş olmasıdır, bunun sebebi de bu tür kumaşlardaki desenlerin ve renklerin çok belirgin olması. Yaka ve manşet modellerini oluştururken müşterilerimizin giyim zevkini, kullandıkları kravat modelini, ne tarzda kullanmak istediğini göz önünde bulunduruyoruz” diyor. Hundred Percent gömleklerindeki detaylara gelince; sedef düğmeler, kişiye özel işlenen nakışlar, isteğe bağlı takılıp çıkarılabilen balenler ve özel açılmış ilikler yalnızca bazıları… Gömlek fiyatları ise; kumaş seçimine göre 120 -180 YTL arasında değişiyor.

Yorum Ekle    Tavsiye Et     Yazdır     Tüm Haberler
Lee Cooperdan John Lewisa, Arcadia Grouptan Debenhamsa kadar birçok dünya markası yöneticisinin de ilgiyle izlediği fuarda Türk ürünleri beğeniyle karşılandı.
Londra Türk Tekstil Ürünleri Fuarında yer alan Türk tekstilinin uluslararası isimleri arasında yer alan 35 firma, dünya markalarının markajına alındı. Türk kumaş koleksiyonlarını beğeniyle karşılayan ve aralarında Lee Cooperdan John Lewisa, Arcadia Grouptan Debenhamsın da bulunduğu birçok dünya markasının yöneticileri, Türk firmalarıyla işbirliğine hazır olduklarını vurguladılar.
Londrada 2-3 Eylül tarihlerinde 13.sü gerçekleşen Londra Türk Tekstil Ürünleri Fuarı`na, (London Turkish Fashion Fabric Exhibition) katılan Türk tekstilinin uluslararası isimlerinden 35 katılımcı firma 2009/2010 Sonbahar/Kış hazır giyime yönelik kumaş koleksiyonlarını İngiltere`deki zincir mağazalar, mümessilleri, büyük alım grupları ve tasarımcılarına sundular. Aralarında Arcadia Group, Debenhams, Dewhirst, Lee Cooper, John Lewis, Marks&Spencer, Next, Oasis, River Island ve Topshop gibi dünya markalarının yöneticilerinin de yer aldığı fuarda Türk ürünlerinin beğeniyle karşılandığı gözlendi.
İstanbul Tekstil ve Hammaddeleri İhracatçıları Birliği Yönetim Kurulu Üyesi Tamer Pala fuarın hedefleri, başarısı ve geleceğiyle ilgili umut dolu olduklarını ifade ederek İngiltere pazarının Türkiye için çok önemli ve vazgeçilmez olduğunun altını çizdi. Pala, Türk tekstilcisinin fuarlara katılımının önemine dikkat çekerek sözlerini şöyle sürdürdü:
“Türk tekstilcileri İngiltere pazarının, gücüne ve geleceğine güvendiğinden daha büyük işlere imza atacaktır. Uluslararası tekstil fuarları takviminde Premiere Vision Paris ve Milano Unica fuarları öncesi gerçeklestirilen fuarda, İngiliz alıcılar için yeni sezon kumaş koleksiyonlarına ilk bakış imkanı sağlanırken, ziyaretçiler için takip eden diğer fuarlarda Avrupanın diğer güçlü kumaş üreticileriyle mukayese yapma imkanı doğdu. Burada en önemli nokta değerli katılımcı sayısını artırabilmektir. Bunu başardığımız takdirde ziyaretçilere daha çok alternatif sunmuş olacağız.”

Paskah dan Kaban itu bukan orang Jepang, jadi kita jangan banyak berharap mereka berjiwa besar untuk mundur teratur dari Kabinet SBY.

Malah bisa-bisa mereka justru galak. Merasa dibela SBY, Paskah malah kemlinthi, sampe cari gara-gara bikin acara kritik segala ke Bank Indonesia.

Info dari Bah Reggae, Paskah bikin ulah dengan menyerang Boediono dengan satu pelor:

“Menurut Paskah (Kompas, 8 Agustus 2008, hal 18), kebijakan BI itu kebijakan kuno. Kuno.

Soal kritik Paskah ke BI sebenarnya bukan barang baru. Persis plek dengan apa yang selalu dilontarkan Kalla. Yakni, kecenderungan BI yang bisanya cuma menaikkan bunga bank (lewat BI Rate) untuk meredam inflasi. Tingginya suku bunga inilah yang membuat sektor riil tambah sulit bergerak.” {quote Bah Reggae.}

Sekarang kita tanya ente aja deh.. Raden Mas Haji Paskah Suzetta EM-BE-A, kira-kira yang modern itu seperti apa? Lha, ente sendiri aja ditunjuk batang hidungnya sama Hamka Yandhu urusan duit dari BI, reaksinya malah lebih kuno. “Kita lihat sama-sama proses hukumnya”.

Ah, jangankan ente sebagai bagian dari Kabinet SBY, lha gubernur kepala daerah aja yang deket sama Istana, kalau mau diperiksa, aparat penegak hukum kudu bikin laporan lewat Sekretaris Kabinet. Dibahas berminggu-minggu tanpa juntrungan. Hitung-hitungan politis digelar. Lolos dari SesKab, kudu ijin Presiden lagi untuk menjadikan tersangka. Ini yang bikin Penyidik pada pusing-tujuh-keliling.

Dan untungnya ente anak Beringin. Lha, kalau ente dicopot, mesti Kalla minta jatah pengganti dari partai Beringin yang sama. Uh…makin berat beban SBY. Sama saja nendang curut, suruh milih himpunan mermut. “Pusing, bow..!”

Jadi, boro-boro kita berharap Paskah mundur. Justru kalau orang baru selamat dari lubang jarum malah makin merasa kuat. Merasa ada yang mbela. Merasa dilindungi.

Ya, ndak papa lah. Namanya juga usaha. Terkadang dengan cara menyerang, bola kemungkinan kecil untuk jebol ke gawang sendiri. Ngikutin gaya Brasil. Pertahaan terbaik adalah menyerang.

Tapi ia lupa siapa yang diserang: Boediono, anak emas SBY di kabinet sekarang.

Justru kesannya malah lucu, diduga dapet uang dari sono, malah nyerang sono!

Ah, kau Paskah, keliatan banget kau orang susah yang pantang menyerah!

Hahaha, jadi ingat beberapa saat yang lalu. Membaca dua media yang berbeda, yang menampilkan dua sudut berbeda dari satu berita. Yang diulas adalah masalah Ayu Azhari yang membaca puisi di depan M. S. Kaban, menteri kehutanan kita. Yang satu, Jawa Pos, lebih mengulas kepada pengalaman Ayu membaca puisi (walaupun juga sedikit mengulas tentang busana yang dipakai Ayu dengan pertanyaan: “Memang tidak risih kalau berpakaian seperti itu?”). Sedangkan yang lain, Memo, langsung menggigit dengan kepala berita yang membuat aku terpingkal-pingkal kegelian sampai mau muntah, yang berbunyi kira-kira “Ayu Tidak Pakai Bra Saat Membaca Puisi di Depan M. S. Kaban”!!! Waw…

Membandingkan antara keduanya, aku jadi berkesimpulan begini: Ternyata hanya karena pencapir(pendengar, pembaca, dan pemirsa)-lah yang membuat media itu ada, dan mau tidak mau media harus mengikuti keinginan segmen pencapir tersebut. Ya, contohnya seperti dua media tadi. Aku menganggap memang Jawa Pos baik dengan mengulas berita dari sisi tersebut. Namun, aku menduga juga bahwa hal tersebut dilakukan hanya agar Jawa Pos tidak tercoreng namanya oleh pembacanya dengan menampilkan berita “gaya” tersebut. Seandainya memang kenyataannya berita yang Memo muat benar-benar benar adanya, aku sangsi sekali kalau Jawa Pos akan memuatnya juga.

Dan aku memandang dari kenyataan itu, bahwa media tak ubahnya sebagai tukang gosip, mengolah-alih berita dengan seenaknya sendiri. Kadang bahkan sampai tidak bisa dipertanggungjawakan kebenarannya, atau mungkin sampai melanggar batas kewajaran (seperti Memo tadi, lah kalau memang Ayu tidak pakai bra, tidak boleh? Bukankah itu hak Ayu pribadi, memakai bra atau tidak?).

Kalau memang berniat untuk menampilkan berita yang murni benar, ya tampilkan apa adanya, namun dengan pengemasan yang baik supaya tidak ada pihak-pihak yang tersinggung dengan pengemasan berita yang seperti itu. Dan, tidak usah takut ditinggalkan pencapir karena menampilkan berita yang tidak sesuai dengan selera sang pencapir. Tapi lain lagi kalau memang niatnya hanya untuk uang, uang, dan uang…