HEROINE

Street Names: Blanco, brown, sugar, kabayo, kengkoy, gamot, matsakao, pulbos, sapsap, tinik.

Dangers: Dependence liability is high, dependence usually develops more rapidly and sensitivity to respiratory depressant effects.

Ang bawa’t uri ng mga hayop at mga ibon, ng mga nagsisiusad at mga bagay sa dagat, ay pinaaamo, at napaaamo ng tao sa pamamagitan ng dila bagama’t isa lang itong maliit na sangkap ng katawan.

James 3:9 Siyang ating ipinagpupuri sa Panginoon at Ama; at siyang ating ipinanglalait sa mga taong ginawang ayon sa larawan ng Dios:

Maging ang preno ng kabayo ay naroon sa kanyang bibig anopa’t pati ang kanyang buong katawan ay napapasunod dito. Ang dila ay isang maliit na sangkap na hindi nagpapahinga.

Jas 3:5 Gayon din naman ang dila ay isang maliit na sangkap, at nagpapalalo ng malalaking bagay. Narito, kung gaano kalaking gubat ang pinagaalab ng lubhang maliit na apoy!

Maliit na sangkap subali’t mapang-api at mapagtungayaw.

Ps 10:7 Ang kaniyang bibig ay puno ng panunungayaw, at pagdaraya, at pang-aapi: sa ilalim ng kaniyang dila ay kalikuan at kasamaan.

Datapwa’t kung hindi na manalo sa katwiran at katotohanan, hahabi at gagawa na ito ng puro kasinungalingan.

Jer 18:18 Nang magkagayo’y sinabi nila, Kayo’y magsiparito, at tayo’y magsikatha ng mga katha-katha laban kay Jeremias; sapagka’t ang kautusan ay hindi mawawala sa saserdote, o ang payo man sa pantas, o ang salita man sa propeta. Kayo’y magsiparito, at ating saktan siya ng dila, at huwag nating pansinin ang kaniyang mga salita.

Sa loob ng pamilya, opisina kung saan ka nagtatrabaho maging sa pagsasama-sama sa loob ng Iglesia ay naroon ang mga tinatawag na kapatid na may dilang hindi nagpapahinga.

Rom 3:13 Ang kanilang lalamunan ay isang libingang bukas; Nagsigamit ng daya sa pamamagitan ng kanilang mga dila: Ang kamandag ng mga ulupong ang siyang nasa ilalim ng kanilang mga labi:

Iligtas mo ang aking kaluluwa, Oh Panginoon, sa mga sinungaling na labi, at mula sa magdarayang dila na kung saan ako dumoon, sila naman ay naroon.

Isa sa mga pangarap ko ang sumakay ng kabayo habang kumakain ng mainit, mabango, malaman, maalat at maasim-asim na pizza. Eh kasi naman, ‘di pa ko nakakasakay ng kabayo sa ta’ ng buhay ko, pero mahilig ako sa mga cowboy films kung sa’n laging nangangabayo at namamaril ang mga bida sa harap ng papalubog na araw, pwera lang Brokeback Mountain. Gayundin, mahilig ako sa pizza kasi angsarap-sarap nito at angmahal-mahal. Kadalasan nga, parang nagpapasarap sa kanya yung presyo nya. Gano’n naman yata lahat ng bagay.

Gusto ko talagang magsuot ng cowboy hat, sumampa sa kabayo, umakyat sa isang cliff, at dahan-dahang masdan ang kabuuan ng mundo sa aking mga paa at mga kuko ng aking kabayo. Bigla ko lang naisip, mas ok kung papangalanan ko ang kabayo ko na “Matias.” Kulay tsokolate sya at nag-aapoy ang mga mata lalo na pag may nakitang makikinis na kabayong babae. Si Matias at ako — naka-cowboy hat — sa tuktok ng isang cliff, pinapanood ang buong daigdig — ‘di ba’t kayganda?

Tapos sa loob ng sukbit kong bag, huhugutin ko ang isang kahon ng mainit, mabango, malaman, maalat at maasim-asim na pizza. Hindi ko masabi kung anong brand basta kasinglaki sya ng Sbarro, kasinglasa ng Yellow Cab at kasing-arte ng Pizza Hut, may stuffed crust at kung anu-ano pang pampabongga. Ginamit ko yung salitang “bongga” pero hindi ako Brokeback. Tawagin na nila akong homophobic pero isa akong tigasing cowboy na kumakain ng umuusok na pizza sa tuktok ng isang cliff.

Tapos sasakyan ko si Matias hanggang Ortigas. Magkakatrapik-trapik dahil hindi sanay ang mga tao na makakita ng isang cowboy na kumakain ng pizza sa gitna ng kalsada. Maluluma kahit anong sasakyan, kahit yung pinakabagong model pa ng Ford o BMW. Kasi sa totoo lang, pare-pareho naman ang itsura ng mga kotse. Lumalaki lang, lumiliit, numinipis, lumalapad, nadudumihan, kumikinang — pero kotse pa rin, apat ang gulong, ang usok masakit sa ilong, at sayang lang dahil hindi makausad sa buhul-buhol na trapik ng Maynila. Eh yung kabayo ko, kabayo yun. Kulay brown at nag-aapoy ang mga mata lalo na ‘pag nakakakita ng mga makikinis na kabayong babae. Pagtitinginan talaga kami ng mga tao kasi espesyal kami at wala kaming brand.

Bilang isang cowboy, marami akong gustong barilin pero ‘di ko sila babarilin dahil mabuti pa rin naman akong mamamayan ng Pilipinas. Pero kung ako lang, lalagyan ko ng gripo sa tyan sana yung mga taxi drayber na pihikan sa pasahero, mas mabilis pa kay Matias yung metro, bastos makipag-usap at laging walang barya. Gusto mo silang isumbong sa LTO pero tangina, parang gusto mo ring barilin ang mga nagpapatakbo sa gobyerno bilang cowboy. Isa ko pang gustong barilin, mga security guard na kung makatingin eh ‘kala mo pulis sila. Lalo na yung kung manghingi ng ID eh ‘kala mo hindi ka pumapasok sa parehong gusali araw-araw. Sino pa ba? Basta minsan parang gusto mo na lang mambaril ng random na emo o jologs sa kalsada. Ewan ko ba, bilang cowboy siguro, medyo insecure ka rin.

Siguro mas ok kung iipot si Matias sa sidewalk sa tabi ng mga corporate na tao na naka-suit at nakapormal na dress. Kasi pag ganito, mayayanig ang buong sansinukob. Tae ng kabayo ng cowboy na kumakain ng pizza sa tabi ng isang lalaking mayamang naka-Amerkana sa Ortigas? Grabe. Hindi kakayanin ng kalawakan ang sitwasyon at matutumba pati ang diyos, baka mahulog at lumagpak sa mga butas na yero ng mga squatter sa Sinag Tala na inagos ng mga baha ni Ondoy.

Kaya nga iipot si Matias sa harap nila. Bago pa kami mahuli ng mga MMDA, matulin kaming tatakbo papunta sa parking ng Tycoon Centre Condominium, kung saan itatali ko ang kabayo ko sa poste. Sasakay ako ng elevator habang lumalamon ako ng pizza, nalalaglag ang mga piraso ng pepperoni’t olives sa labi ko. Tataasan ako ng kilay ng mga kababaihang may matatapang na pabango pero wala akong pakialam kasi hindi naman sila mga artista. Sa artista lang ako nasisilaw at sa girlfriend ko.

Pagpasok ko ng opisina, tutuyain ako ng lahat kasi meron akong cowboy hat. Sasabihin ko sa kanila, “Cowboy ako eh, pero hindi Brokeback.” Tatawa sila kasi sa wakas mabubuo na rin ang paniniwala nilang may tililing nga talaga ko. Ginamit ko yung salitang “tililing” kasi kawawa naman yung salitang yun; wala nang gumagamit simula nung naluma yung kantang, “Dangkin donats, tingalingaling poknat.” Kung ‘di nyo alam yung kantang yun, baka inimbento ko lang yun nung bata ako.

Pero yun nga, uupo ako sa upuan ko at tatanggalin ko ang aking cowboy hat ng may pag-aalinlangan. Sana kasi cowboy na lang tayong lahat habambuhay — nangangabayo at namamaril sa harap ng papalubog na araw. Pero hinde, kaya kailangang ilapag ang cowboy hat. Kamusta na kaya si Matias? Isang huling subo ng pizza, sabay bukas ng computer. Writer kasi ako sa Ortigas kaya ngayon, kailangan ko nanamang sumulat ng isang kwela at bumebentang artikulo para mabuhay. Ngayong araw na ‘to, makapagsulat nga ng isang pirasong bago sa panlasa. Yung angat naman sa mga diskusyon tungkol sa gobyernong bulok at palpak na pag-ibig. Alam ko na. Merong isang lalaking pangarap ang sumakay ng kabayo habang kumakain ng mainit, mabango, malaman, maalat at maasim-asim na pizza. Eh kasi naman, ‘di pa sya nakakasakay ng kabayo sa ta’ ng buhay nya, pero mahilig sya sa mga cowboy films.

College. Tapos na unang subject ko. Have to wait for my next class sa evening pa. Umuwi muna ako sa boarding para tumambay. Bored ako. Wala na naman magawa except manood ng tv…. wala maganda palabas. Naisipan ko bumili ng ma chicha. Paglabas ko ng kwarto, nakita ko isang boardmate namin na girl, naglalaba sa me banyo. Maliit lang ung banyo kaya ung batya ay nasa loob habang xa ay nasa pintuan. Me naisip na naman ako… =)

Pagbalik ko mula sa tindahan bitbit ang chicha, pumasok na ako sa kwarto. Hinanap ko ung malaking lalagyan ng alchol sa me kwarto na wala ng laman. Nilagyan ko ito ng tubig hanggang mapuno. Sinukbit ko sa me shorts ang lalagyan ng alcohol at pumunta sa CR na katabi lamang ng banyo. Nilabas ko ang lalagyan ng alcohol na me lamang tubig at piniga, sadya ko pinapatama sa me tubig na part ng bowl para rinig na rinig. =) Alam ko na maririnig din nya un. Hindi ko na mabilang kung ilang minuto ako sa banyo dun… natatawa… iniisip kung ano ang iniisip ng boardmate ko. After maubos ung lamang ng lalagyan ng alcohol, me pa flush flush pa ako nalalaman. At bumalik na ako sa kwarto… hindi ko na sinabi sa kanya kung ano talaga nangyari, bahala na xa kung ano man ung naisip nya. =P

8:35PM. Matagal pa bago maghatinggabi pero ang dami ko nang naririnig na nagpapasabog ng pera. Kanina nga, nung pumunta kaming Grove ni Kuya Pao, amoy rebentador na ang hangin – simoy ng New Year!

Hay. Hindi kami magpapaputok mamaya. Manonood na lang. Epekto ‘to ng economic recession. Haha. Hindi, biro lang. Ilang taon na rin kaming hindi nagpapaputok kasi 1) sayang sa pera, 2) delikado, 3) wala na sa pamilyang mahilig magpaputok, 4) puwede namang manood (masaya pa rin yun!), at 5) takot kami sa mga ligaw na hayop (last new year kasi, muntikan nang masagasaan si Kuya Josh ng isang rumaragasang kabayong windang na windang sa pagkasilaw).

Walang paputok at wala man lang torotot. Happy New Year.

Ngayon lang ako nakapagpahinga. Kaninang umaga pa kami on-the-go sa paglilinis. Hindi ko alam kung bakit, pero nataranta talaga ako. Parang official deadline and 12am para malinis lahat ng kalat na kinatamaran kong pakialaman buong taon. Haggard kung haggard. Pero nakakatuwa rin naman kasi habang kinakalkal ko yung mga nakatambak sa study table [turned open drawer], ang dami kong nakitang lumang gamit na akala ko natapon ko na. Karamihan, mga paperwork at souvenir programmes mula sa 1st sem at high school. At dahil tao lang ako at hindi naman manhid,  nagsenti ako ng konti. Reminisce-reminisce. At grabe…chummy man, narealize kong (yak..ang chummy nga…’maalaala mo kaya’ fading in) itong taon na ‘to ang pinaka-eventful, pinakabuhay at pinaka-meaningful out of all the years I’ve had. Siguro gasgas na kung gamitin kong dahilan yung transition mula sa high school papuntang college (pagiging Ibarang to UPian kumbaga) dahil napaka-inevitable na nun para sa maraming estudyante. Oo. Kasama naman talaga yun sa pagiging eventful dahil sandamakmak ang activities ng mga graduating students (recital, RITA, Ideal State…atbp.) at may adjustment period na kailangang daanan ang 1sy years bilang mga bagong salta. Pero ang nagpapanalo sa taong ‘to ay yung impact sakin ng mga natutunan ko at pagdami pa ng mga gusto kong matutunan. Nalaman kong…

1) …gusto ko pala talagang umarte. Gusto kong panindigan ang pagiging alagad ng teatro at ng sining at mahirap pala talaga yung gawin lalo na’t nasa UPLB pa ‘ko.

2) …hindi kami bagay ng UPLB. Hindi talaga kami compatible. Matagal na ‘kong nililigawan ng UPD at nagsisisi akong binasted ko siya dati dahil mas close si LB kina parents. Buti hindi niya ‘ko tinigilan. Sasagutin ko siya sa summer at magtatanan kami next sem!

3) …imposibleng baguhin lahat ng nakikita ‘nilang’ pangit sa pagkatao mo; imposible ring patawarin agad yung mga patalikod na tumitira sa pagkatao mo; at mas lalong imposible ang makalimot at patawarin agad ang mga tumira sa’yo. Forgive and forget? pfft. Mas tama yata yung accept and forgive. Malamang, may mga nakaisip na niyan eh. Hindi nga lang siguro napauso kasi hindi masarap sabihin o pakinggan. Tingin mo?

4) …may nahihimbing na interes pala ‘ko sa history and languages. KAYA! balak kong kumuha ng Linguistics sa UPD. [Bakit? Pano? Abangan ang eksplanasyon...darating yan kung kailanman ako ganahan next year. haha.]

5) …gusto kong gumaling sa pagtugtog ng piano at gitara, matutong magdrums at magviolin, makaguhit, maging manunulat… [woooh! Antaas na, anlayo pa, pare. Iba ka talagang mangarap. Haha.]

6) …hindi lahat ng drama ay crappy. Hindi rin lahat ng Asian boy bands ay walang kuwenta. db? (…sk? )

7) …hindi lahat ng tao, matutuwa sa’yo at hindi lahat ng tao kailangan mong pasayahin. Alam ko, luma na ‘to, pero ngayon ko lang talaga naabsorb.

Siyempre marami pa ‘kong ibang nalaman. Puputulin ko na nga lang ‘yang listahan kasi nilalamon na ko ng kaba. Actually, sinimulan ko ‘tong entry kasi gusto kong magpalipas ng oras at magpakalma. Kanina pa namin hinihintay si Tatay. Hindi pa siya dumadating. Walang text. Walang tawag. Dapat magsisimba kaming buong pamilya, kaso nga lang, kahihintay, hindi na kami nakalabas. Sa mga ganitong oras, hindi ko talaga maiwasang mag-isip ng mga worst-case scenario…at sinasabi ko sa’yo, wild ang aking imagination.

Umalis si Tatay kanina pang umaga para dalhan ng double-deck bed yung tinutulungan nila ni Nanay na pamilya. Yung pamilya na ‘yun, binubuo na lang ng tatlong batang magkakapatid. Kaedad ko yung pinakamatanda. Namatay ang tatay, nanay at tatlo pa nilang kapatid sa isang massacre case na naganap ngayong taon lang. Kasama sila sa limang pamilyang nabiktima ng house-to-house shooting. Isa sa kanila, yung tanging lalaki at walang sugat, nakapagtago agad. Yung bunso, binaril sa binti at inakalang patay. Yung panganay, nagpatay-patayan matapos matamaan. Hindi ko maisip kung pano ka magiging masaya pagkatapos makitang duguan at warak-warak ang katawan ng mga katabi mo sa pagtulog. Hindi ko rin alam kung pano ‘ko magpapakasaya ngayong gabi kung ganitong bedtime story ang hindi ko mapigilang paulit-ulit na pag-isipan.

May linya pala sa 1st ep ng Nobuta wo Produce na angkop na angkop sa mood ko ngayon. Right now, somewhere, somebody is grieving. Totoong-totoo. Bawat araw, oras, minuto, segundo, tiyak yan. Kaya hindi tayo puwedeng magpakalunod sa kalungkutan ng iba.

Alam ko. Dumadada na naman ako. Minsan, hindi ko mapigilang dumaldal pag nababahala.

Grabe. Ngayon, kailangan ko lang talagang makita ang mukha ni Tatay para maging masaya ang pagpasok ng bagong taon.

Dapat maging masaya. Dapat. Kasi nga Happy New Year ang batian. H-i-n-d-i-d-a-p-a-t-g-a-n-i-t-o. Naiinis na ako sa mga bumabati sa text. Sunud-sunod. Nakakarindi. Nakakabasag-ulo. Tunug nang tunog pero puro Happy New Year lang ang laman. Hindi ko po yan kailangan ngayon.

Kulang na lang umiyak ako eh. Puwede nang eksena sa telenovelang pang-dramarama sa hapon.

Nga pala. Birthday din ni Tatay bukas.

Ayan. Dumadami na mga nagpapaputok. Ay mali. Dumadami na yung mga paputok na pinapaputok. Malay ko ba kung parehong mga tao lang yung nagpapaputok o hindi.

ANG BOKABULARYO NG KARERISTA

Aparato – Starting gate/stall or Pruett gate
Ayuda – Full exertion
Bagong palit – new shoes
Bandera – leader, front runner
Banderang tapos – wire to wire win
Banderista – A front runner or a horse with early speed
Banig – To bet on every possible daily double, forecast, exotic bettings
Batak – In top shape
Bawas – Out of shape
Benta – Sales
Bentanilla – betting window.
Bisiro – A yearling (year-old) horse.
Bitaw – jockey letting loose of his mount.
Bugaw – At the tail of the field
Bulusok – To rally or let loose.
Bumalya – Where a horse races towards the rail despite rider’s efforts to maintain straight course.
Bumuka (pumadpad) – To run wide
Chamba – Less chance
Copia – The weekly condition sheet reflecting probable race groupings of horses.
Deboka – A sprinter, pacer, or front-runner.
Dehado – An underrated racehorse (longshot)
Dehagok – A gunter; a horse that breathes noisily during exercise.
Deklarado – A horse entered in a particular race/event.
Deremate – A come-from-behind runner and one that is able to race well at longer distances; a stayer or a dependable runner.
Di-nagkain – out of feed
Di-natimbang – A loser that fails to earn part of the purse.
Di-sunod – A horse that prefers to follow the front-runner in the early going.
Diskuwalipika – To disqualify or to officially lower a horse’s finishing position because it interfered with others during the race, carried improper weight, or was drugged.
Dibisa – racing color of the jockey
Engkargado – A race horse trainer or one knowledgeable in handling horses.
Ensayador – An exercise rider or a rider during workouts.
Ensayo – A workout, airing, or a morning gallop intended mainly for conditioning.
Ganador – A stud or a stallion; a male horse.
Ganar – To run or win in a convincing fashion.
Garapal – Deliberately losing the race.
Gising – Wide awake or alert, indicative of good condition.
Grumadweyt – To graduate or to win a maiden race.
Hagok – A noisy equine breathing similar to coughing.
Hinete – A jockey
Hugando – Won convincingly.
Huling Kurbada – The final stretch turn.
Huling Rekta – The homestretch or the last straight towards the finish straight part of track from final turn to finish.
Hugando – A decisive victory without much urging or undue effort. To handle easily.
Husgado – Judges
Husto ang Makina – A well-bred or pedigreed horse.
Husto sa Timbang – Carrying the exact handicap weight.
Huwag kunin – Do not get
Impate – A dead heat; when two horses reach finish line simultaneously.
Inahin – A broodmare or a female horse used for breeding; the horse for breeding; the horses dam or mother.
Istrikto – The roster of horses proposed by the owners a week before a race.
Itinago – To manipulate a horse so that its record conceals its true ability.
Kahon – Deliberately losing the race
Kalahok – Entry or numbers of starters in fields; the horses competing in a race.
Kapatid sa Ina – Half-brother or half-sister.
Kapon – A gelding; a castrated horse.
Karerista – A regular racegoer or railbird; one who stands at track’s outside rail for close observation.
Kargado – With upper
Kilatis – Study.
Kinapos – A horse without sufficient racing energy or that  tires quickly.
Kontra Salida – A horse that runs against stride.
Kulang sa Timbang – Not carrying the exact handicap weight.
Kulelat – To finish last in the field.
Kumbinasyon – Across-the-board wager combination bet on a particular wagering event.
Kundisyon ng Pista – Condition of the track.
Kurbada – The bend or curve; a turn of the track.
Kuwartos – Fractions or clockings at quartermile intervals in races and workouts.
Labas – A horse that is out to win; exerts maximum effort to win a particular race.
Larga – race start
Latigo – The whip
Liyamado – Odds on betting favorite; odds of less than even money.
Lundag – To leap upward at start of the race instead of racing forward.
Mabilis na Pista – A fast track; dry surface on which horses usually run fast; a track when running times are really fast.
Magbabakal – A farrier or someone who shoes a horse.
Magulang – A horse aged seven or older.
Malalim na Pista – A dead track; a track with less than normal resilience.
Marka – Racing tips
Medya Milya – The half-mile mark or pole.
Medya Trangko – Preserving the energy
Meta – The finish line or payoff line.
Milya – A mile distance.
Mola – A thoroughbred.
Muntura – Saddle
Nabato – To step on a hard object (i.e. stones) on the track.
Naka-bakal – not wearing aluminum plate.
Nakotyo – won by a nose
Nadidal – To place a bet/wager on the wrong horse.
Nag-ultimo Quatro – The rally going into the last 400 meters.
Nakapirmis – Plenty to spare
Nakasilat – To upset a favorite.
Nakasilip ng Daanan – Saw an opening.
Nakatalikod sa Labangan – A bed doer or a horse that eats poorly, indicating illness, discomfort, exhaustion.
Nakatirintas – A bangtail; mane or tail folded and bound when track is muddy.
Naiwan – To be left behind or dwell in the gates; said of a horse that leaves starting gate late.
Nalubak – To step on a soft spot or hit a hard object on track.
Nalutsa – To encounter stiff opposition or a speed duel at the front.
Nanara – To interfere or impede the path of another entry/horse during a race
Nanggulang – Interference, obstruct.
Nanlamig – A horse which suddenly runs in cold in the course of the race.
Nanopresa – To score a surprise win or an upset.
Napilay – To breakdown; become unable to run because of injury to the horse’s legs.
Napupunto – Peakest form
Natalisod – to stumble.
Natimbang – To finish in the money.
Natuka – nose out
Naubos – lost steam
Naungusan – to nipped
Novatos – A newcomer horse or a horse that has yet to win on official race.
Octavo – One-eighths of a mile or roughly 200 meters.
Pamoste – A sure winner.
Panahog – An also-ran, horse that finishes out of the money with no real intent of winning race.
Pandehado – A long shot bet or pick.
Pandiin – a shoo-in; or a sure winner
Pang-ibabaw – The preferred entry/horse in a case of coupled entry or those belonging to the same stable.
Panlutsa – A pacesetter; a horse fielded to rival the pacesetters in the early going with the intent of wearing them down.
Patalo – Lack of interest
Patas – A dead heat; horses of equal caliber.
Patok – One for the day
Perder – lack of interest
Pigil – To ease or back-up; to slow down relative to other jockeys in a race or to spare horse dangerous exertion by slowing it down.
Pista – The race track or the track area.
Programa – The racing program
Protesta – A protest/objection; a complaint filed by a jockey or trainer to stewards about alleged infractions committed by another entry/horse.
Quartos – Fractions of every mile or every 400 meters of the race.
Rekta – The stretch; the final stretch.
Remate – To close fast or finish fast.
Rumble – To box one’s bet/wager; a combination of bets involving three or more horses.
Rumekta – To close in; gain ground on the leader in the final stages of the race.
Salida – The break or the start of the race.
Saludo – Customary salute of the jockey to the stewards by raising the whip after the race, seeking permission to dismount.
Siete-octavo – Seven-eighths of a mile, or 1,000 meters.
Silip – need support
Sombrero – Safety helmet
Sota – groom, stablehand who walks the horses while they cool down.
Sota mayor – The chief stablehand.
Subaybayan – A horse to watch for in future races.
Sukat – The height of the horse; distance from ground to top of withers, usually measured in hands.
Suspendido – A suspended or grounded jockey/horse due to an infraction of the rule book.
Tabing Balya – The infield or the area within the inner perimeter of the track.
Taob ang Labangan – A good horse or an enthusiastic eater.
Tapa de Ojo – Blinkers
Tapunan – Bet a little.
Taya – A bet or a wager.
Tayaan – To bet on a particular horse/entry.
Timbang – The impost or the handicap weight assigned; weight carried by a horse in a race.
Timbangan – Finish in the money or the top three placing.
Tiyempista – Clockers; time keepers; handicapper
Tres-octavo – Three-eighths of a mile or 600 meter.
Tres-quatro – Three-fourths of a mile or 1,200 meters.
Tulog – With downer
Tumukod – Sudden loss of energy
Tumimbang – To weigh-in or two weigh-out.
Umalagwa – To take a commanding lead.
Unang Lundag – To break away at the start of the race.
Vivo – To ask speed.
Walang Madaanan (nasupot) – A situation where the jockey is in the middle of the pack and can’t see.
Walang talo – sure winner

GO TO FULL ARTICLE

IMPORTED HORSES

May mangilanngilan lang ang mga magagaling na imported na kabayo nuong araw. RED FANTASY, BON JOUR, CITED AT NORBY.

Red Fantasy,(ni M Yujuico) nanalo ng malayong malayo sakay si Loloy (jockey Wilfredo). Iniwan ang kanyang mga kalaban in record time. Bihira lang kasi tumakbo ang mga Imported at hindi ito inilalaban sa mga lokal na kabayo maging ang mga island born.

Lumipas ang panahon at ibinalik nila uli kaya’t nagkaron ng Challenge to champion.

Marangal (Peping Santos), Karangalan (Gerry Gonzales) at Celebrated Ruler (Almeda) Sigaw Sa Langit (Vic Diaz)

1992, Magkaribal at sikat na kabayong TERRIBLY TRUE (June Paman) at GRACEFUL LADY (FPJ) Tangan tangan ni Graceful Lady ang record sa 1400M (1:28) Samantalang si Terribly True ay 2:01 (1900M)

1995, binura ni REGALLY ang record ni Graceful Lady sa 1400 1:27.6

1997, Magkaribal na Thunder Vic (Don Antonio Floirendo) Stylish Celine (Manny Viray at Copy Furnish (Ramon Mitra). Ang debokang kabayo ni Ramon Mitra na si Uro Uro. Thunder Vic may tangan na record sa 1500m (1:32) at binura ang record ni Regally sa 1,400m (1:27.4) Napantayan ni Real Top ang record ni Thunder Vic sa 1,500m.

Mga kabayong Early Hours at Touch Down ay sumikat.

1998, COLEGIALA (Ochie Santos, Patti Dilema) sa record time na 1:31.4 (1,450m) 1999 (JB Hernandez) bagong track record sa 1,450m (1:29) Nadungisan ang record ni Colgiala ng talunin siya ni Wind Blown.

Sino ba naman ang makakalimut kay Ouzo, Ariba King, Neat Laurel, Royal Show at Catwalk Pia. Absolute Charmer, Midnight Lady (Ed Gonzales)

Dumating nag iba pang mga kabayo at sumikat din katulad ni Bellin Bellin, Slatkis, Sound Offer, Being There, Stowaway Lass, Wild Orchid, Ever Mine Now, Glory and Honour at La Tienne.

Drama Belle, Mercurio, Irene’s Fantasy, Copper Dew, My Happiness, Hussy etc.

Record holders (as of May 12, 2008)

Ariba King – 900M – 0.51.8
Wild Orchid – 1400M – 1:25
Ariba King – 1425 – 1:27
Ever Mine Now – 1450 – 1:28.4
Wild Orchid – 1500 – 1:30.8
Ever Mine Now – 1525 – 1:33.6
Copper Dew – 1600 – 1:38
Irene’s Fantasy – 1800M – 1:51.6
Wild Orchid / Stowaway Lass – 2000M – 2:04.4

Bukod kay Siempre Naman, may alam pa ba kayo na sa hanggang ngayon ay hindi pa nananalo?

 Ako’y lubhang nasayahan kagabi sa Pista para sa ating minamahal na guro, si Ginoong Mardan Llanura, na nakaslippers lamang at may kulay ang buhok (bawal sa Pisay yan! XD). Nagsimula lamang ito sa aming mga plano na magkaroon ng Camia gimmick sa Pasko ngunit naging isang birthday party para sa birdie birthday boy (Jon kasi =)) ). Masasabi ko lamang na napasarap nung pagkain (Isang Malaking Bagay na Nagpapalabas ng Tsokolate), napaka weirdo nung clown, at napakagaling nung gumagawa ng itim na mahika (magician) na dapat mag-ingat kung hindi ay paghahanapin siya ni P. Salvi dahil sa labag iyon sa Diyos (ayon kay P. Salvi at P. Camorra) at susubukan siyang bukuhin ni Ben Zayb. Nabibilib ako na nakakuha si JP ng mga anik-anik mula sa pabitin, ngunit base sa aking naririnig ay tinulungan siya ng isang niyang walang kwentang kaklase (sino kaya yun… nagsisimula sa K at nagtatapos sa IT) sa pagbuhat kay JP. Tunay ngang masaya yung salu-salo ngunit ang tunay na kasayahan ay nangyari noong nagMAGIC-SING na kami. 

 Kagabi, nasira ang aking ulo at nawalan ako ng dignidad habang kumakanta kaming mga lalaki (JJ, Marckie, Aldrich, Jon, Juan, Job, Justin, Conrad at Ako) pati na ang ibang mga babae (Elysse, Portia, Justine) ng mga kung-ano anung kanta tulad ng “Babae Po Ako”, “Macarena”, “Living La Vida Loca” atbp. Namangha ako sa pinakitang katapangan (at kaweirdohan) ni Conrad sa pagkanta ng “Chikinini” habang nanonood ang mga babae at ang mga magulang, ngunit dahil sa mga R-18 na dahilan ay napilitan siyang tumigil bago pa kami pag-huhulihin ng mga gwardya sa paligid. Si G. Mardan Llanura ay di rin nagpatalo at bumirit pa ng todo-todo na may kasamang dance-moves na sa dami ng mga kanta ay wala na akong maalala. Natapos ang gabi na umuwi kaming pagod at masaya, sana’y hindi ito ang huling beses na magkakaroon kami ng ganoong pagtitipon-tipon.

 Ano ang pasakit sa lahat ng mga nabanggit ko? SI JOB!!!! SI JOB ENCARNACION NA KUMANTA NG “PAPAYA WITH FEELINGS”, WWW.MAGIC-SING.COM AT NANGGULO SA BUONG BAYAN!!!! Bilis Matanlawin, hanapin mo si Selo at kunin ang kanyang tandos pangaso! Ako’y mangagaso ng kabayo!!!!

ITUTULOY BUKAS O MAMAYA..

-Juan Crisostomo Ibarra (na may-hangover pa sa party)