KADER sebagai ujung tombak terdepan dalam Upaya Kesehatan Berbasis Masyartakat (UKBM) memegang peranan penting untuk menggerakkan partisipasi masyarakat supaya hidup bersih dan sehat. Salah satu tugas utama kader adalah bagaimana bisa memberdayakan pola hidup bersih dan sehat itu dalam tatanan rumah tangga di lingkungan terdekat tempat tinggalnya. Ada lima peran (5 P) kader dalam mewujudkan Rumah Tangga Sehat, yang disadur dan diolah kembali dari beberapa sumber, menurut opini penulis, seperti berikut ini :

1. PENDATAAN :

• Melakukan pendataan rumah tangga yang ada di wilayahnya dengan menggunakan Kartu PHBS atau Pencatatan PHBS di rumah tangga pada buku kader.

• Pendataan bisa dilakukan secara terpadu dengan petugas kesehatan atau pamong praja, aparat pemerintahan di wilayah tempat tinggalnya

2. PENDEKATAN :

• Melakukan pendekatan kepada kepala desa/lurah dan tokoh masyarakat untuk memperoleh dukungan dalam pembinaan PHBS di Rumah Tangga.

• Pendekatan dilaksanakan secara personal dan persuasive guna mendapatkan dukungan optimal yang berkelanjutan

3. PEMBERDAYAAN :

• Memberdayakan keluarga untuk melaksanakan PHBS melalui penyuluhan personal, kelompok, penyuluhan massa dan penggerakan masyarakat.

• Sosialisasi PHBS di Rumah Tangga ke seluruh rumah tangga yang ada di desa /kelurahan melalui kelompok dasawisma.

4. PENGEMBANGAN :

• Mengembangkan kegiatan-kegiatan yang mendukung terwujudnya Rumah Tangga Sehat.

• Kegiatan yang dikembangkan disesuaikan dengan kreatifitas dan kemapanan dari warga masyarakat setempat, misalnya: Lomba Rumah Tangga Sehat, dll.

5. PEMANTAUAN :

• Memantau kemajuan pencapaian Rumah Tangga sehat di wilayahnya setiap tahun melalui pencatatan PHBS di Rumah Tangga.

• Pemantauan tersebut bisa dilaporkan secara terkoordinir dengan petugas kesehatan di wilayah kerja puskesmas setempat.

Demikianlah ulasan ringkas bagaimana peranan kader dalam mewujudkan rumah tangga sehat di lingkungan tempat tinggalnya. Semoga bermanfaat dalam menggerakkan peran serta aktif para kader.

Bangkalan, 25 November 2009

by : Yanuari Dwi Prianto

Ada beberapa hal yang perlu kita ketahui agar kita semua bisa mengukur sejauh mana kualitas dari sebuah organisasi, khususnya Lembaga Dakwah Kampus (LDK).

Pertama : Visi dan Misi

Sebuah LDK akan lebih mempunyai ruh, jiwa, dan semangat yang berkobar jika mempunyai visi dan misi serta strategi yang jelas dan menggelorakan. Karena visi dan misi merupakan cerminan dari tujuan dan harapan bagi para kadernya.

Kedua : Manajemen Organisasi

“Sesungguhnya Allah menyukai orang-orang yang berperang di jalan-Nya dalam barisan yang teratur seakan-akan mereka seperti suatu bangunan yang tersusun kokoh.” (QS. As-Shaff : 4)

Sebuah LDK bisa dikatakan berkualitas jika memiliki manajemen organisasi yang tersusun dengan baik (well Organized). Juga mempunyai sistem yang yang tersusun dengan pola yang sistematis. Sehingga pembagian tugas dan fungsi serta menajemen kinerja dari kadernya bisa terlaksana dengan baik. Yang sekaligus akan memberikan kenyamanan bagi kader penggeraknya.

Ketiga : Militansi Kader

“Hanya yang memakmurkan masjid-masjid Allah ialah orang-orang yang beriman kepada Allah dan Hari kemudian, serta tetap mendirikan shalat, menunaikan zakat dan tidak takut (kepada siapapun) selain kepada Allah, maka merekalah orang-orang yang diharapkan termasuk golongan orang-orang yang mendapat petunjuk.”

(QS At Taubah : 18)

Dari tingkat militansi kader inilah kualitas dari sebuah LDK dipertanyakan. Karena kader merupakan produk atau output dari proses pengkaderan itu sendiri. Kader yang mempunyai militansi tinggi, dengan akhlaq yang baik, wawasan yang luas, pemikiran yang tajam, dan amaliyah yang baik bisa dipastikan bahwa proses kaderisasinya berkualitas, sehingga dapat menghasilkan output kader yang unggul. Tapi sebaliknya, jika kader dari LDK itu saja tidak mencerminkan selayaknya kader dakwah, bisa dipastikan kalau proses kaderisasinya juga bobrok. Karena kader adalah cermin dari proses dan sistem kaderisasi sebuah organisasi.

Keempat : Pelayanan

Karena objek dakwah LDK adalah ummat dalam ruang lingkup kampus, maka kualitas LDK bisa ditentukan dari tingkat kepuasan objek dakwah terhadap produk-produk atau program-program yang sudah dijalankan ataupun yang akan dijalankan. Dari program yang sudah dilaksanakan, apakah program itu sudah sesuai dengan keinginan dan harapan mereka? Apakah memberikan manfaat bagi mereka? Ini yang harus kita pelajari sebagai evaluasi. Dan dari program yang belum terlaksana, apakah program itu bisa diterima oleh objek dakwah secara menyeluruh? Apakah itu bisa menggali dan meningkatkan potensi mereka? Apakah sudah sesuai dengan problematika di lingkungan? Inilah yang harus kita kaji lebih dalam.

Keempat poin diatas adalah pembahasan secara global standar mutu yang harus ditelaah lebih dalam oleh para aktivis dakwah kampus. Karena kemenangan dakwah dan tegaknya dakwah di lingkungan kampus tetap harus kita realisasikan, seperti apapun kendalanya, bagaimanapun rintangannya, kita harus bisa menghadapi dan menaklukkan itu semua. Semoga bermanfaat. Untukmu, aktivis dakwah kampus.

“Barang siapa menyeru kepada kebaikan maka ia akan memperoleh pahala sepadan dengan orang yang mengerjakannya.” (H.R. Muslim)

Hayatın ve insanlığın değersizleştiği dönemlerin gelişi ile kaos ortamlarının her yeri kaplaması ve fesadın yayıldığı gelecekte toplumların çöküşüdür..

[Toplum, insanın muhafaza ve gelişmesine yönelik belli amaçları, sosyal güçler yardımı ile uygun zaman ve zeminde gerçekleştiren, kendi kendine yeterli grup ve kurumların bir bütünüdür. Daha açık bir ifadeyle toplum, belirli bir coğrafyada yaşayan, sosyal ihtiyaçlarını karşılamak için etkileşen ve ortak bir kültürü paylaşan çok sayıdaki insanın oluşturduğu birlikteliğin adı olarak tanımlanmaktadır.

Toplum hayatı, insanların belirli bir amaç etrafında birleşmelerinin sonucudur. Şekilsiz ve düzensiz bir toplum hiçbir zaman var olmamıştır. Dolayısıyla toplum bir “sürü” değildir. En küçük toplumlardan en geniş toplumlara kadar her toplumun kendine göre kuralları, sosyal, ekonomik ve dini normları, bunları idare edecek yönetim mekanizması ve teşkilatları vardır. Toplum, bir yandan insan davranışlarını sınırlandırırken öte yandan da hürriyete kavuşturma fonksiyonu icra eder. Devamlı değişme halinde olan toplum, böylece dinamik bir karaktere de sahiptir.

Şüphesiz toplumları oluşturan insanlar bir anda bir halden başka bir hale dönüşüp farklılaşmamaktadır. Ancak aile, okul, arkadaş, çevre ve millet faktörlerinin etkisiyle bir süreç sonucunda zamanla değişime uğrarlar. Birçok insanın birlikteliğinden oluşan toplumların ise değişimi ve yok oluşu için de aynı şekilde bir süreç gereklidir.

İçtimâi çöküşü öncelikle değişim ve değişim ile olan sürecini incelemek gerekmektedir.

1-İÇTİMÂİ ÇÖZÜLME

Bugün yeryüzü toplumlarının karşı karşıya kaldığı sorunlar içerisinde başta olanın daha çok sosyo-ekonomik ve sosyo-kültürel alanlarda yoğunlaştığı bilinmektedir. Çünkü bu sorunlar beraberinde toplumların kendi içlerinde kırılmalar yaşanmasına, hatta birey-toplum ilişkilerinde uzaklaşma ve kopma diye nitelendirebilecek olumsuz yaşam biçimlerinin artış göstermesine; giderek derinleşen ve kaygı verici bir seviye kazanan bireysel/içtimâi sorunların çözümlenmelerinin de güçleşmesine sebep olmaktadır.

Çözülme veya sosyal çözülme problemi kendi içtimâi varlığımız için göz ardı edilemeyecek bir önemi arz etmektedir. Çözülme, makro olarak ve toplum seviyesinde, bir toplum düzeninin bütün boyutlarıyla işlerliğini kaybetmesi ve tıkanıklıklara yol açması olarak tanımlanmaktadır. Bu anlamda çözülme, içtimâi parçalanma ve çöküşün ilk basamağı olarak görülmektedir. Yaşanılan gerçekliğin en belirgin özelliği olarak içtimâi yapı ve hayatta değerler bütünlüğünün korunamaması gösterilmektedir.

Sosyal çözülme sürecinde toplum, bir canlı gibi yine ayakta, yürümekte, görevlerini yapmaya çalışmakta, ancak, o eski sağlıklı, bütüncül özelliğini kaybetmiş bulunmaktadır. Bireyler arasındaki sosyal ilişkilerde zayıflama ve güvensizliğin olmasıyla, ekonomi, din, siyaset, eğitim, aile gibi sosyal kurumlarla bireylerin kurduğu ilişkiler gevşemektedir.

2- İÇTİMÂİ DEĞİŞİM

Değişme, bir halden başka bir hale geçiş ya da önceki durum veya davranıştan uzaklaşma biçimi olarak tanımlanır. İçtimâi değişme ise bir toplumun sosyal sistemi içerisindeki kurumların, sosyal rol kalıplarının ve insanlar arasındaki ilişkiler ağının değişmesi anlamına gelmektedir.

Dinamik bir yapıya sahip olan toplum, değişim özelliğine sahiptir. Dolayısıyla toplum, sürekli bir oluş ve hareket içindedir. Ancak bu değişim, toplumdan topluma fark eder. Her toplumda değişim aynı ölçüde olmayabilir.

İçtimâi değişimden maksat sosyal sistemi oluşturan katmanların değişimidir. Gündelik değişiklikler değildir. Dolayısıyla sosyal değişim toplumun tamamını veya önemli bir bölümünü etkileyen bir değişmedir. Örneğin gelir dağılımındaki adaletsizlik nedeniyle sınıfların oluşması toplumda meydana gelen köklü değişimlerdendir.

3- ÇÖKÜŞ

Çöküş, içtimâi değişim ve peşinden gelen içtimâi çözülmeden sonra ortaya çıkan kaçınılmaz bir durumdur. Başlayan ve dönüşü olmayan bu durumlarda gelecek hüsrandır.

[Çöküş denince her insanın zihninde farklı çağrışımlar yapar. Kimilerine göre gerilemek anlamına gelirken, kimilerine göre dini ve ahlaki değerlerden uzaklaşmak anlamına gelebilir. Bazıları için ekonomik çöküntü akla gelirken, bazıları için siyasi çöküntü akla gelebilir. Nihayet bazılarınca toplumun batması, yok olması ve hayat sahnesinden silinmesi anlamına gelebilir.

Toplumların çöküşü, bazı filozof ve sosyologların dediği gibi hârici veya dâhili dış faktörler ya da bir takım evrimci modeller değil, bizzat insanın kendisidir.

Nitekim çöküşün en önemli tetikleyicisi, insanın hür irade ve isteğiyle seçmiş olduğu batıl inançlarıdır. Bunların başında da Allah Teâlâ’ya isyan gelmektedir. Çünkü isyan toplumdaki sosyal dengeden ekonomik dengelere kadar her şeyi altüst ederek bozar ve toplumların sağlıklı işleyişine engel olur. Bu durum da toplumları çöküşe götürür. Bu çöküşün neticesinde iyi ile kötünün ayırt edilmemesi toplumun birbirleri hakkında sorumlu tutulmalarıdır.][1]

[Hepimiz tarihe gömülen toplumların romantik esrarıyla zaman zaman ilgilenmişizdir: Klasik Maya ve Yucatan kültürleri, Paskalya Adası'nın yerlileri, Anasazi, Bereketli Hilal toplumları, Angkor Wat, Büyük Zimbabwe vb.

Son on yirmi yıl içinde de arkeologlar, bu yıkılışların birçoğunun arkasında, çevresel sorunların olduğunu ortaya çıkardılar. Öte yandan, dünyanın birçok yerinde de toplumlar bin yıllardır yok oluş belirtisi göstermeden gelişmelerini sürdürmektedir: Japonya, Java, Tonga ve Tikopea.

Şu halde, öyle görünüyor ki, bazı bölgelerdeki toplumlar diğerlerinden daha kırılgan. Bazı toplumların neden diğerlerinden daha kırılgan olduklarını nasıl anlarız? Bu soru, açık bir şekilde günümüzü de ilgilendirir, çünkü bugün, henüz yeni çöküşe uğramış toplumlar görüyoruz: Somali, Ruanda ve Eski Yugaslavya.

Ayrıca çöküşün eşiğinde olabilecek toplumlar da vardır: Nepal, Endonezya ve Kolombiya. Peki ya kendimiz?

Toplumumuzun, geçmiş zaman toplumları gibi çökmesini engellemek için öğrenebileceğimiz hangi dersler vardır?

Kuşkusuz, bu sorunun cevabı sadece bir faktör olmayacaktır. Eğer birisi size toplumların çöküşlerini açıklayan tek bir faktör olduğunu söylerse, onun aptal olduğunu hemen anlarsınız. Bu karmaşık bir konudur. Ama bu konunun karmaşıklığının içinden nasıl çıkarız?

Toplumsal çöküşleri incelerken, beş maddelik bir çerçeve sayabiliriz. Çöküşleri anlamama yardımcı olmak için beş maddelik bir liste sayılabilir. Bu listeyi, İskandinav Grönland toplumunun yok oluşu açıklayarak olursak. Burası, yazılı kaynakları olan Avrupalı bir toplumdu, dolayısıyla bu insanları ve amaçlarını büyük ölçüde M.S 984'te İskandinavlar Grönland'a gidip yerleştiler ve 1450'de yok oldular.

Toplumları çöktü ve toplumlarının içindeki her bir birey de helak oldu. Niye sonunda hepsi helak oldu?

Bunu beş madde ile açıklayabiliriz.

1-İnsanların, çevrelerine yaptıkları etki: İnsanların dikkatsizce bağımlı oldukları kaynakları tüketmeleri. İskandinavya Vikingleri de dikkatsizce humuslu toprağın erozyonuna ve ormansızlaşmasına yol açtılar. Bu onlar için ciddi bir sorundu; çünkü ormanı kullanarak kömür, kömürü kullanarak da demir yapıyorlardı. Dolayısıyla, demirsiz kalmış bir Avrupalı Demir Çağı toplumuna dönüştüler.

Allah Teâlâ buyurdu ki;

“Yanından ayrılınca yeryüzünde fesat çıkarmaya, ekinleri, zürriyetleri helâk etmeğe çalışır. Allah Teâlâ ise fesadı sevmez.”[2]

“İnsanların ellerinin kazandığı şey sebebiyle karada ve denizde fesat zuhûra gelir. Allah da onlara yaptıkları şeylerin bazısını tattırır. Gerek ki, onlar dönüverirler.” [3]

2-İklim değişikliği:

İklimler ılıyabilir, soğuyabilir, kuruyabilir veya nemlenebilir. Grönland’daki Vikingler’e bakarsak, 1300′lü yıllarda ve özellikle 1400′lerde iklimlerinin soğuduğunu görürüz. Soğuk bir iklim illâ ölümcül olmak zorunda değil, çünkü bu soğuyan iklim, Grönland Eskimoları’na köstek olmaktansa destek oldu. Peki neden Grönland İskandinavları’nın işine yaramadı?

Allah Teâlâ buyurdu ki;

“ Artık Biz de onların üzerlerine uğursuz günlerde pek ziyâde soğuk bir rüzgâr gönderdik ki, onlara dünya hayatında bir zillet azabını tattıralım, ve elbette ki, ahiret azabı daha ziyâde zilletlidir ve onlar yardım da olunmazlar.” [4]

“ Ve Allah bir beldeyi bir örnek irâd eder ki, emin ve sükunet içinde idi, ona rızkı da her yerden bol bol gelirdi. Sonra Allah’ın nîmetlerine nankörlükte bulundular. Artık Allah da onlara işledikleri şeylerden dolayı açlık ve korku libasını tattırdı.” [5]

“ Fakat nefislerine zulmedenler, sözü kendilerine söylenilenden başkasına tebdîl ettiler. Biz de zulmeden kimseler üzerine yaptıkları fısklar sebebiyle gökten korkunç bir azap indirdik.” [6]

“ Artık Semûd (kavmi) hadden aşırı bir hadise ile helâk edildiler. Âd (kavmi) ise onlar da son derece kuvvetli bir rüzgar ile helâk edildiler. (Cenâb-ı Hak) Onu (o rüzgarı) yedi gece ve sekiz gün ardı ardına onların üzerlerine musallat etti. Artık o kavmi görürsün ki, onlar sanki içleri bomboş hurma kökleriymiş gibi yere yıkılmışlardır.” [7]

3-Komşu dost toplumların desteği: Eğer bu destek ortadan kalkarsa, bu toplumu çöküşe yaklaştırabilir. Grönland İskandinavları anavatanları Norveç ile ticaret yapıyorlardı. Ancak bu ticaret hem Norveç’in zayıflamasıyla, hem de Grönland ve Norveç arasındaki denizin buzlanmasıyla giderek azaldı.

Allah Teâlâ buyurdu ki;

“Sonra fırkalar kendi aralarında ihtilâfa düştüler. Artık görülecek günün en şiddetli azabı, kâfir olan kimseler içindir. Bize gelecekleri gün neler işitecekler ve neler göreceklerdir. Fakat o zalimler bugün pek açık bir sapıklık içindedirler.”[8]

“Hâlbuki bir nice zulmeden beldeyi helâk ettik ve onlardan sonra başka başka birer kavim vücuda getirdik.” [9]

4-Hasım toplumlarla ilişkiler: Grönland İskandinavları’nın hasımları Grönland’ı İskandinavlar’la paylaşan Eskimolardı. İlişkileri kötüydü ve İskandinavlar’ı öldürürlerdi. daha da önemlisi, İskandinavyalılar’ın fok balığı avlamak için yılın belli bir zamanında gitmeye mecbur oldukları dış körfezlere ulaşımlarını engellemiş olabilirler.

Allah Teâlâ buyurdu ki;

“ Şüphe yok ki, Allah Teâlâ imân eden kimselerden kâfirlerin eziyetlerini def’eder. Muhakkak ki, Allah Teâlâ herhangi bir haini, nankörü sevmez.” [10]

“ Andolsun ki, Biz sizden evvelki nice nesilleri, zulmettikleri zaman helâk ettik. Halbuki, onlara rasülleri açık delillerle ile gelmişlerdi. Onlar ise imân eder olmadılar. İşte günahkârlar olan kavmi Biz böyle cezalandırırız.” [11]

5-Toplumun politik, ekonomik, sosyal ve kültürel faktörlere göre çevresel sorunlarını fark edip bu sorunları çözebilme ihtimalinin artması veya azalması: Grönland İskandinavları’ nın Hıristiyan olup da katedral inşaasına büyük yatırım yapmaları, şeflerin birbirleriyle rekabet etmeleri ve Eskimoları aşağılık bulup onlardan ders almayı reddetmeleri, çevresel sorunlarını çözmelerini zorlaştıran kültürel faktörlerdi.

Allah Teâlâ buyurdu ki;

“ Yeryüzünde müfsitler olarak fesat çıkarmayınız.” [12]

“ Ve Biz bir beldeyi helâk etmek murad edince onun devlet sahiplerine (hakka itaat etmelerini) emrederiz. Onlar ise orada fısk (ve fücurda) bulunmuş olurlar. Artık o beldenin üzerine söz (helâkları hakkındaki hüküm) hak olmuş olur. İmdi onu (o beldeyi) tamamen helâk ile helâk etmiş oluruz.” [13]

İşte, beş maddelik çerçeve, Grönland İskandinavları’nın çöküşü ve nihai yok oluşlarını böyle açıklanabilir. Birçok geçmiş toplumu ve günümüz toplumunu, bu çöküş nedenlerine göre incelenince, ortaya genel sonuçlar çıkıyor mu? Tolstoy’un, her mutsuz evliliğin farklı olduğunu söylediği gibi, her çökmüş veya tehlikedeki toplum farklı hepsinin ayrıntıları değişiktir. Fakat  yine de, geçmiş ve bugünkü toplumların çöküşe uğrayanlarını ve hayatta kalanlarını karşılaştırınca, belirli ortak ipuçlarına ulaşılabilir. İlginç bir ortak ipucu, toplum bir kere zirvesine çıktıktan sonra çöküşün ne kadar hızlı geldiğiyle ilgilidir.

“ Ve o kimseler ki, Bizim âyetlerimizi yalanladılar, işte onları bilmez oldukları cihetten yavaş yavaş helâke yaklaştıracağız.” [14]

Birçok toplum yavaş yavaş ortadan kalkmadı. Daha ziyade, toplumlarını inşaa ettiler, zenginleştiler ve güçlendiler, sonra kısa bir zaman içinde, zirveye erişmelerinden yirmi otuz yıl içinde çöktüler. Örnek olarak, Yucatan yarımadasındaki klasik ova Maya kültürü, erken 800′lerde çökmeye başladı. Bu Mayalar’ın en büyük eserlerini yaratmalarından ve nüfuslarının zirve yapmasından sonraki otuz kırk yıl içinde gerçekleşti.

Bir örnek daha vermek gerekirse, Sovyetler Birliği’nin çöküşü, gücünün zirvesine ulaşmasından sonraki yirmi otuz, hatta belki de on yıl içinde gerçekleşti. Bunu deney kabındaki bakterilere benzetebiliriz. Eldeki kaynaklar ve bu kaynakların tüketimi veya ekonomik gelir gider arasında bir dengesizlik olduğunda bu ani çöküşlerin gerçekleşme ihtimali artıyor.

Deney kabında bakteriler çoğalır. Her kuşakta sayılarının ikiye katlandığını farz edelim: Sonlarının gelmesinden beş kuşak önce deney kabının 16′da 15′i boştur, sonraki kuşakta 4′te 3′ü boştur, sonraki kuşakta da yarısı boştur. Yarısı boş olduktan bir kuşak sonra kap doludur. Artık yiyecek kalmamıştır ve bakteriler çöküş yaşar. Dolayısıyla, toplumların güçlerinin zirvelerine ulaştıktan çok kısa süre sonra çöküş yaşamaları, tekrarlanan bir durumdur. Bunu matematiksel olarak açıklamak istersek, eğer bugünkü toplumlardan birini incelemek isterseniz, matematiksel fonksiyonun bugünkü değerine, yani zenginliğe değil, fonksiyonun birinci ve ikinci türevlerine bakmanız gerekir. Bu genel kurallardan biridir. İkinci bir genel kural da, toplumları diğerlerinden daha kırılgan yapan, çoğunlukla ilk bakışta görünmeyen çevresel faktörler olduğu ve bu faktörlerin çoğunun henüz iyi anlaşılmadığıdır.

Örnek olarak, neden Pasifik’teki yüzlerce Pasifik adasının arasında Paskalya Adası en tahrip edici, ormansızlaşmayı yaşadı? Öyle anlaşılıyor ki, Paskalya Adası yerlilerinin aleyhinde çalışan yanardağ püskürtüsü, enlem ve yağışla ilgili dokuz değişik çevresel faktör bulunuyordu; bunların bazıları da kolay fark edilemeyecek türdendi. En zor görünenlerinden biri de, Orta Asya’dan gelen kıta tozunun, adanın humuslu toprağının verimine katkıda bulunup, Pasifik adalarındaki doğal hayatı koruyor olmasıydı. Bütün Pasifik Adaları arasında, Asya’dan gelen bereketli tozun en azı Paskalya Adası’na ulaşır. Bu durum ancak farkına 1999 yılında anlaşılmıştır. Dolayısıyla, bazı toplumlar, ilk bakışta gözlemlenemeyen çevresel sebeplerden dolayı, diğerlerinden daha kırılgan oluyor.

Son olarak bir genel kural daha vardır. Bu da toplumların başlarına geleni fark edememeleridir.

“ Ve hiçbir ülke yoktur ki, illâ onu Kıyamet gününden evvel Biz ya helâk ederiz veya onu şiddetli bir azap ile cezalandırırız. Bu, kitapta yazılmış bulunmaktadır.” [15]

Nasıl oldu da Paskalya Adalılar yaşadıkları ortamı ormansızlaştırabildi?

En son palmiye ağacını keserken ne düşündüler?

Yaptıklarını fark etmediler mi? Bu toplumlar nasıl olup da çevrelerine verdikleri etkileri görüp vaktinde durmadılar?

“ Allah’ın nîmetini küfre değiştirenleri ve kavimlerini helâk yurduna sevkeyleyenleri görmedin mi?”[16]

Eğer insan medeniyeti varlığını sürdürürse, gelecek yüzyılda insanların şu soruyu sormalarıdır:

“2003 senesinde yaşayan insanlar nasıl olup da yaptıkları bariz yanlışları görüp de önlem almadılar?”

Geçmiştekilerin yaptıkları inanılmaz görünüyor. Gelecektekilere de bizim bugün yaptıklarımız inanılmaz görünecek. Toplumların neden sorunlarını çözemediklerine dair hiyerarşik bir sebepler listesi geliştirmek gerekiyor.

Neden sorunlarını fark edemiyorlar veya eğer fark ederlerse, neden üzerinde duramıyorlar?

Veya üzerinde durdularsa, neden çözmekte başarılı olamıyorlar?

Bu konuda sadece iki tane genel kuraldan bahsedilebilir.

Felakete davetiye çıkarıp çöküşü yaklaştıran bir reçete, karar verici yöneticilerin kısa vadeli çıkarları ile toplumun uzun vadeli çıkarları arasında bir çatışma olmasıdır. Özellikle, söz konusu yöneticiler kendilerini hareketlerinin sonuçlarından soyutlayabildikleri zaman bu sorun vahimleşiyor. Kısa vadede yöneticilerin çıkarına olan şeyler uzun vadede topluma zarar verdiğinde, yöneticilerin toplumun uzun vadede düşüşüne yol açacak işler yapmaları çok muhtemeldir.

Örnek olarak, Grönland İskandinavları’nın rekabetçi şefleri, daha fazla kul, daha fazla koyun ve daha fazla kaynak edinip, rekabette komşu şeflerin önüne geçmek istiyorlardı. Bu istekleri yüzünden, topraklarını aşırı zorlayıp harcadılar: toprağı aşırı kullanarak yerel çiftçileri bağımlı kıldılar. Bu, şeflerin kısa vadede güçlenmelerine yol açtı, ancak uzun vadede toplumun çöküşünü getirdi. Bunun gibi çıkar çatışmaları, günümüzde Amerika Birleşik Devletler’de de ciddi bir sorundur. Özellikle de Birleşik Devletler’in karar vericileri, yüksek duvarlı yapılarda yaşayıp, şişelenmiş su içerek verdiklerin kararların sonuçlarından kendilerini soyutlamaktadır. Son birkaç sene içinde de iş hayatındaki yüksek kademedeki yöneticiler, toplum için uzun vadede zararlı olup da kısa vadede kendileri için faydalı olan bir takım hareketleri yaparak, kendi çıkarlarına hizmet edebileceklerini keşfettiler: Enron ve benzeri şirketlerden bir kaç milyar doların hortumlanması gibi. Bu keşifleri doğruydu: gerçekten de bu hareket kısa vadede kendileri için faydalı, ama toplum için uzun vadede zararlı. Bu da, toplumların nasıl yanlış kararlar verdikleriyle ilgili bir genel kural: çıkar çatışmaları. Bahsetmek istediğim ikinci genel kural da şu: hararetle savunulan, çoğu koşulda faydalı ama bazı şartlarda zararlı olan değer yargıları çelişki yarattığında, doğru kararın verilmesi çok zorlaşıyor. Örnek olarak, Grönland İskandinavları bu zorlu çevre şartlarında, dört buçuk yüzyıl boyunca dine ortak bir bağlılık ve güçlü bir toplumsal dayanışma ile beraberce ayakta kalabildiler. Ancak bu iki şey ‐ yani dine bağlılık ve toplumsal dayanışma ‐ sona yaklaştıklarında değişim geçirerek Eskimo yerlilerinden ders alıp öğrenmeyi onlar için zorlaştırdı.

Bugünün Avusturalya’sı da başka bir örnek olabilir. Avusturalya’nın, Avrupa medeniyetinin bu uzak karakolunda 250 sene boyunca var olabilmesini sağlayan şey, Britanyalı kimliğiydi. Ama bugün, Britanyalı kimliğine olan bu bağlılık, Asya’daki konumlarına adapte olmaları gerektiğinde Avusturalyalıların işine yaramıyor. Dolayısıyla, başımıza gelen dertlerin sebepleri, aynı zamanda gücümüzün de kaynağı olduğunda, rota değiştirmek zor oluyor. Günümüzdeki sorunların sonuçları ne olacak? Günümüzde, geri sayıma devam eden bir düzine saatli bomba olduğunu düşünebiliriz. Bu bombaların bazılarının fitilleri 20 ‐ 30 yıllık fitiller, hiçbirininki de 50 yıldan fazla değil. Bu bombaların herhangi biri sonumuz olabilir. Bunlar, su, humuslu toprak, iklim değişikliği, mütecavüz türler, fotosentetik tavan, nüfus problemleri, zehirli atıklar, vs…, vs…toplamda yaklaşık bir düzine. Bunların hiç birinin fitili 50 seneyi geçmese de, çoğunun fitili sadece 20 ‐ 30 senelik, bazı bölgelerde de fitil çok daha kısadır. Bugünkü hızla, Filipinler’deki ulaşılabilir odunluk ağaçları beş yıl içinde kaybedeceğiz. Solomon Adaları’ndaysa odun ağaçlarının bitmesine sadece bir yıl kaldı, üstelik bu Solomonlar’ın en büyük ihraç ürünüdür. Bu durum Solomon Adaları’nın ekonomisi için muhteşem olacaktır.

“O memleketleri ki, zulmeder oldukları vakit onları helâk ettik. Ve onların helâkleri için bir muayyen vakit tayin etmiş idik.” [17]

İnsanlar soruyorlar; dünyanın çevresel sorunlarını çözmek için yapmamız gereken en önemli şey nedir?.

Bunun cevabı, yapmamız gereken en önemli şeyin, yapmamız gereken en önemli tek bir şey olduğunu unutmak olduğudur.

Daha ziyade, herhangi biri bizim sonumuzu giderebilecek bir düzine sorun vardır. Bunların hepsini çözmeliyiz; çünkü on birini çözüp de on ikincisinde tıkanırsak, başımız dertte demektir. Örnek olarak, su, humuslu toprak ve nüfus sorunlarımızı çözüp de zehirli atık problemlerimizi çözmezsek, başımız derttedir. İşin aslı şu ki, bugünkü gidişatımız, sürdürülebilir bir gidişat değil, yani bu şekilde devam etmemiz imkânsızdır. Bu sorunlar, yirmi otuz sene içinde çözülecektir. Bu şu anlama geliyor: Bu odada 50 ‐ 60 yaşından genç olanlar, bu paradoksların nasıl çözüldüğünü görecekler, 60 yaşından büyükler ise görmeyebilirler, ama çocukları ve torunları kesinlikle görecektir. Bu çözümler, iki şekilde tezahür edebilir: bu sürdürülemeyen fitillere acilen müdahale ederek kendimize uygun, bizim seçtiğimiz, hoş çözümler buluruz veya bu problemler, bizim seçimimiz dışında, tatsız şekillerde çözüme ulaşır: Savaş, salgın hastalık ve kıtlıkla. Ancak kesin olan, bu sürdürülemez gidişatın şu ya da bu şekilde yirmi otuz sene içinde çözülecek olmasıdır.

Günümüzde karşılaştığımız büyük sorunlar, bizim kontrolümüz dışında olaylar değildir. Ancak unutturuluyoruz. En ciddi tehdit, bizi çaresiz bırakacak, bize çarpmak üzere olan bir asteroid değildir. Aksine, karşılaştığımız bütün ciddi tehditler, kendi yarattığımız sorunlardır. Bu sorunları biz yarattığımıza göre, bunları çözmemiz de mümkündür. Demek ki, bu sorunları ortadan kaldırmaya kudretimiz yetiyor. Özellikle, her birimiz ne yapabiliriz? Bu seçimlerle ilgilenenlerimiz için yapılabilecek birçok şey vardır. Anlamadığımız ve anlamamız gereken çok şey vardır. Öte yandan, anladığımız ancak yapmadığımız, ama yapmaya başlamamız gereken birçok şey de vardır.] [18]

Buradan çıkarmamız gereken iyi bir değerlendirme yaparak ülkemizin çöküş tarihini bulmak çok kolay olacaktır. Eğer tarih olarak 2000 yılını esas alarak politik, ekonomik, sosyal ve kültürel faktörlere göre çevresel sorunların sonuçlarına göre bir yorum yapılırsa 50 yılı görmeden yurdumuzda çok büyük ihtimallere gebe olduğu görülmektedir. Uzun vadeli fedakâr düşüncelerin kaybolduğu zihniyet ve siyasetlerin toplum desteğiyle kuvvetlenmediğinde fazla bir şey beklemek hatalı olmaktadır. Toplum neyin nereye ve niçinlerine cevap bulmadığı zamanlar ve etik değerlerini kaybettikçe fazla bir umutlu olmak aptallık gibi görünüyor. Kopuk, kaçık, kültürden yoksun nesiller için değer yargıları olmadığı için içtimai çöküş hızlanmıştır. Bunun neticesi ise emperyalist güçlere köle olmak kaçınılmaz sonuç olabilir. Bu nedenle Rasûlüllah sallallâhü aleyhi ve sellem de çöküş konusunda ümmetini uyarmıştır. “İnsanlar zalimi görür de elinden tutup zulmüne mani olmazlarsa Allah onların hepsini en kısa zamanda cezalandırır.” [19]

Bir başka hadisinde de şöyle buyurur:

“Bir toplumda günahlar islenir, (salih olan insanlar) güçleri yettiği halde bu kötülükleri değiştirmeye çaba sarf etmezlerse Allah Teâlâ en yakın zamanda hepsini cezalandırır.”[20]

Toplumların yok oluşu veya çöküşü, zorunlu, kaçınılmaz değildir. Çöküş insanlığın tabiatında yer alan tedavisi mümkün olmayan bir hastalıktan değil, irâdi ihmaller ve ahlak bozukluklarından ileri gelmektedir. Nitekim Kur’ân-ı Kerim’de bu olguya şu şekilde işaret etmektedir:

“Fakat, Ne yazık ki, (yok ettiğimiz) sizden önceki kuşaklar arasında, yeryüzünde yozlaşmaya karşı çıkan (doğru yolu izledikleri için) kendilerini kurtardığımız küçük topluluklar dışında- akıl, iz’an ve erdem sahibi kimseler çıkmalı ve zulme eğilim gösteren çoğunluk yalnızca kendilerini yozlaştıran hazların peşine düşüp günaha gömülüp gittiler.”[21]

Bu konuya dikkat çeken Hz. Rasûlüllah sallallâhü aleyhi ve sellemde “Eğer onlar, aralarında kötü amellerin yaygınlaştığını gördükleri halde onları önlemeye ve ortadan kaldırmaya çalışmazlarsa, Allah Teâlâ’nın onlara genel bir azap göndereceğinden (korkulur)”[22] buyurmuştur. Rasûlüllah sallallâhü aleyhi ve sellemin hanımlarından Hz. Zeyneb radiyallâhü anha anlatıyor

“Bir gün Hz. Rasûlüllah sallallâhü aleyhi ve sellem  korku ve endişe içerisinde yanıma geldi…Dedim ki

“Ey Allah’ın Resulü içimizde salihler olduğu halde yok olur muyuz?” O da

“Evet; kötülükler çoğaldığında” diye cevap verdi.[23]

İhramcızade İsmail Hakkı

[2] Bakara,205

[3] Rum, 41

[4] Fussilet, 16

[5] Nahl, 112

[6] Bakara, 59

[7] Hakka, 5-7

[8] Meryem, 37-38

[9] Enbiya, 11

[10] Hac, 38

[11] Yunus, 13

[12] Ankebut, 36

[13] İsra, 16

[14] Â’raf, 182

[15] İsra, 58

[16] İbrahim, 28

[17] Kehf, 59

[18]Jared Diamond:Toplumların Çöküşü Üzerine;http://www.ted.com,  TED Open Translation Project. Erişim: 27 Temmuz 2009

[19] Tirmizî, Fiten, 8.

[20] Ebu Davud, Melahim, 17.

[21] Hud, 116

[22] Tirmizî, Fiten, 8.

[23] Buharî, Fiten, 4, 38; Enbiya, 10.

Hallo alle zusammen,

das wird jetzt also mein erster Vita Cola Blog und ehrlich gesagt weiß ich nicht so Recht was ich Euch denn erzählen soll, da es so viel zu erzählen gibt. Dann eben das Wichtigste – den Basketball.

Da ich die Chance bekommen habe, diese Saison im Kader der ersten Mannschaft zu stehen, geht es mir natürlich sehr gut. Ich habe mich riesig darüber gefreut, da ich mich so mit besseren Spielern messen und mich somit natürlich auch gut weiterentwickeln kann.

Es ist einfach eine tolle Erfahrung im Training und im Team sind auch alle sehr cool drauf, was mir den Einstieg leichter machte. Trotzdem bin ich eben der Jüngste im Team und werde selbstverständlich nicht von den Rookie-Aufgaben verschont. Dass sind dann so Dinge, wie für alle Leute irgendwo hinzurennen oder eben die Bälle nach dem Training einzusammeln.

Ich hoffe man sieht sich beim nächsten Heimspiel und ihr seht mich dann auf der Bank beim anfeuern, in Action oder beim Catering!

Viele Grüße

Euer Ben!

zum Spielerprofil

Sorular ve yanıtlar.

1. Reenkarnasyon nedir, böyle bir şey var mıdır, ispat edilmiş midir?

Kelime anlamı tekrar doğuştur, bence kesinlikle vardır, ve bence araştırmalarda  kanıtlanmıştır Bkz: http://bpakman.wordpress.com/dininanc/reenkarnasyon/

2. Tüm canlılar bu re-enkarnasyona tabii olurlar mı, yani bir kez kedi sonra kuş veya insan veya başka bir şey olarak gelinir mi?

5. Bu ruhun replasmanı nasıl ve hangi anda olur?

Öteki alem dediğimiz madde ötesi ortamda, zamanı geldiğinde, görevlendirmelerde, madde ötesi alemde de yapılması gereken işler, görevler bittiğinde, bazen hemen ölümden sonra birilerinin cinsel ilişkisi sırasında, bazen yıllar sonra.

6. Seçim ve yerleşme nasıl gerçekleşiyor?

Yerleşme döllenme sırasında oluyor, yani spermin yumurtaya girişiyle, rehber varlıklar gerekirse seçim ve yerleşime yardımcı olabiliyorlar, ama ölümden sonra dünya yaşamının cazibesinden kurtulamayanlar hemen tekrar dönmek isteyip bunu kendi kendilerine de gerçekleştirebilirler. Tibetliler eserlerinde uyarıyor yeni ölenleri, sakın cinsel ilişkilerin çekimine kapılmayın diye.

7. Farkındalık olur mu, yani eskiye gidiş ve önceki hayatı hatırlama?

Farkındalık bazı durumlarda olabilir, özellikle Güney Anadolu’daki Nusayriler re-enkarnasyona inandıkları için genelde çocuklarının ilk konuşmalarına (böyle konuşma olursa tabii) kulak verirler bkz http://bpakman.wordpress.com/dininanc/reenkarnasyon/nusayrilerde-reenkarnasyon/ en azından deja-vu olabilir, bana Sicilya’nin Cefalu kasabasında olduğu gibi. Bunu bilmeyen toplumlarda ise çocuğun konuşmalarına inanılmaz, susturulur ya da çocuk aldıran olmayınca kendisi susar ve unutur. Ancak olması gereken geçmiş hayatı hatırlamamadır. Yoksa yeni bir sayfa hiç bir zaman açılamaz.

Dr. Bedir Hatem “Sevgi ve Umut” adlı kitabında bunu şöyle açıklıyor: ”Sebebi: geçmiş yaşantılarımızı hatırlasaydık bu yaşantımızda geçmişin intikamlarını almaya kalkar dolayısıyla bu yeni yaşam eskisinin devamı olurdu ve kısır döngülerle girerdik yeni yaşamlar bulamadan eski yaşamların bunalımlarını yaşamak zorunda kalırdık. Yani aynı filin devamı arkası yarın dizilerine dönerdi. Oysa insan bir aktör gibi enkarnelerinde yaşamı boyunca devamlı olarak farklı ve değişik senaryoları olan filmle (yaşamlar) çevirmek için vardır.Örnek katilini tanıyan bir maktul isek ve katili hatırlayıp görürsek onu öldürmeye çalışırsak. Eşini aldatan bir kadın kocası tarafından tanınırsa intikam alabilir. Dolayısıyla dizi gibi enkarneler olurdu o zaman yaratılışın amacı olan evrimler sonucunda tekamül felsefesi işlemez olurdu.”(Hatem,2007;11)

8. Bu durumda önceki hayatında kedi olup sahibinden dayak yiyen bir ruh 2. kez geldiğinde sahibinin ne kılıkta olduğunu takip edip intikam alır mı?

Özellikle Nusayrilerde geçmişte kim olduğunu hatırlayıp eski ailesini, komşularını arayanlar gibi vakalar olmuştur.  Web sayfalarımda bununla ilgili bazı vakalar var.

http://bpakman.wordpress.com/dininanc/reenkarnasyon/ornekler-2/

9. Bu gelişmeye ters amma neticede 3. sınıf bir canlı yani, itilip kakılmış,

Daha çok cinayetten ya da kazayla ölenler böyle arayışlar yapmışlardır. İtilip kakılmışsa bu onun karmasında olduğu içindir. Karma sebep-sonuç ilişkisine verilen addır. Yani ne ekersen onu biçersin, birine eziyet edene bir dahaki hayatında eziyet eden olacaktır ki eziyetin ne olduğunu anlasın. Hani deriz ya bu neden benim başıma geldi. Why me?

10. Son gelişimde mezuniyet diploması var mı, yani tamam sen öldün arkadaş şimdi başka bir boyuta görevlendirildin şeklinde bir durum olabilir mi?

İnsan ameliyle yani yaptıklarıyla kendi kaderini kendisi belirler. Dünyaya gelirken kaderi bellidir zira bunu kendi tayin etmiştir. Kendisine gösterilir o da kabul eder, etmezse istediğine yakın bir şekilde gelir ama tekamülünü geciktirir. İstedigine yakın derken her istediği verilmez. Yani zengin olacak, güzel olacak, mutlu olacak, tahsilli olacak, sağlıklı olacak, uzun ömürlü olacak vb. hepsini alması imkansızdır tekamül açısından. İnsanı acılar, başına gelenler tekamül ettirir. Yine why me? – neden benim başıma geldi? olayı. Dağ başında tek başına yaşayarak nereye kadar tekamül edilebilir? Madde ötesi alemde elbette komünükasyon yoğundur. Yani görevlendirmeler, başka boyuta tranferler rehberler tarafından anlatılır. Bizim anlayışımıza göre sırası geldiğinde diploma benzeri taltifler de söz konusudur. yani “sen sana öğretilenleri yaptın, başardın” gibi.

11. İlk homosapiens’ten itibaren hep 30-40.000 yıllık bir geçmiş konuşuyoruz, o zamanki nüfus ile şimdiki nüfus arasında dağlar kadar fark var, yani eskiden belki de 10 milyon olan dünya nüfusu şimdi 6-7 milyarı buldu, bu kadar gelişecek ruh nereden ve neden geliyor?

Evren, galaksiler genişliyorsa ki herkes öyle diyor, bu gayet normaldir. Bakın Samanyolu Galaksisine 9 Ocak 2006 da Virgo Stellar Stream adı verilen cüce bir galaksi katılımı olduğu gözlemlenmiş. Bu belki de genişlemedir. KAYNAK

İçinde bulunduğumuz plan ve boyutun kapsamını bilemiyoruz. Sadece Güneş sistemi midir, tüm Samanyolu dahil midir? Ezoterik bilgilerde merkezin Sirius olduğu belirtiliyor BKZ. Kuran’da adı geçen tek yıldız Şira yani Sirius’un olması ve şuurun merkezi olarak nitelendirilmesi bu savı güçlendiriyor. Böyle geniş bir sistemde nüfus artıyor, azalıyor demek göreceli olarak fazla bir önem taşımaz. Varlıkların sirkülasyonu hakkında farklı görüşler var. Tasavvufta da böyle olmuştur. Yani varlıkların geldikleri enerji kaynağına dönüşleri orada birleşme mi yoksa o  enerji merkezinden tekrar  maddeye ve anti maddeye dönüşme şeklinde mi olacak? Bu ezelden beri tartışılıyor. Evren genişliyorsa belki de sirkülasyon olmuyor. Bu konuda bir zaman akıl yürütmekten başka çaremiz yok.

12. Bu dünya bu işlere çok mu uygun?

Evet aynen bu dünya tekamüle çok uygun örneğin kötülük olmasa iyiliğin ne olduğunu anlayamayız, o da, yani kötülükler, yalan, dolan bu dünyada bolca var, hastalık olmasa sağlığın kıymetini anlayamayız vb

13. Ta o zamanlardan beri gelip giden ve bir türlü tekamülü tamamlayamayanlar var mıdır,

Uzun yıllardır madde dünyasından, kendi mekanlarından ayrılamayanlar bile vardır, bunlara hayalet deniliyor. Dediğim gibi herkes kendi kaderini kendi belirliyor, bu da uzun sürebilir.

14. Bunlar özel bir seri midir, örneğin politikacı sınıfı buna örnek olabilir mi?

Genelde seri olmamalıdır, ama ille de her seferinde aynı seriden örnegin sürekli ben zengin olarak gelmek istiyorum diyen olursa ona da izin verilir ta ki parasal değil gönül zenginliğinin gerçek zenginlik olduğunu anlayana kadar. İkinci Dünya Savaşının efsanevi Amerikalı komutanı Patton daha önceki yaşamında da kıdemli bir subay olduğuna, Kartaca savaşına katıldığına ve İkinci Dünya Savaşı için özellikle görevli olarak gönderildiğine inanırdı.

15. Aklıma ilk on dakikada geliveren soruları saydım kusura bakma.

Rica ederim, sorularınız çok düzeyli, ben de eski günlere geri gittim. Bir zamanlar inkarcıydım, zira doğumdan hemen sonra ölen bir bebek günahsız olduğu için cennete gidecek, 70 yıl yaşayan birisi ister istemez tonla günah işlediği için cehenneme. Allah’ın adaleti böyleyse, haşa, ben Allah’a dine falan inanmıyorum derdim. Bunun yanıtını bana ailem veremedi, Allah ne isterse o olur dediler, hiçbir softa da veremedi, softaların eserleri de. İnsanın ölüp kıyamete kadar berzah denilen bir yerde bekleyeceği, kıyamette mezarından kalkacağı da bana akıl dışı geldi. Düşünün yüz yıllarca kemik toz olmuş, zerresi kalmamışsa? Elime tesadüfen (elbette ki tesadüf değil, lafın gelişi tesadüf deriz, tesadüf yoktur) geçen normalde kıçıkırık denebilecek bir dergiyi okurken dünyam değişti. Bu konuda ne bulduysam okudum ve aradığım, sordugum çok şeyin mantıklı yanıtlarını böyle kendi kendime akıl yürüterek buldum. Ondan sonrası çorap söküğü gibi geldi. Anlamadan ezberle değil, mantıkla, akılla. Şimdi çok şükür Allah inancım tam hem de aydın bir düşünceye sahip olarak. Re-enkarnasyon inancı softa olmanıza zaten izin vermiyor. Düşünün bugün müslümanım, ama geçmişte belki yahudiydim ya da bir baska sefer yahudi olarak geleceğim. Bu durumda gel de erkeksen anti-semitist ol. Bunu bilmeyen anlayamayan hariçten gazel okur.

16. Madem her seferinde farklı dinlerle gelebiliyoruz. O zaman hangisine göre yargılanacağız öbür tarafta?

Yanıtı Kuran’da:
Şu bir gerçektir ki, iman edenler, Yahudiler,  Sabiiler ve Hıristiyanlardan Allah’a ve ahiret gününe inanıp hayra ve barışa yönelik iş yapanlar için korku yoktur. Tasalanmayacaklardır onlar. (Maide 69)
Madde dünyasından ayrılıp bedenini madde dünyasında bırakanlar, yani ölüp geldikleri aleme geri dönenler,  hangi dinden, hangi inançdan olursa olsun, isterse inançsız olsun artık kendi vicdanlarıyla karşı karşıya kalacaklardır.  Onun geçmiş yasam muhasebesini önce kendisi sonra Allah’ın iradesiyle İlahi Yönetim Mekanizma görevlileri yürütecektir. Gerekirse dediğiniz gibi yargılanacak ya da güler yüzlerle karşılanacaktır. Orada artık din yoktur, sadece amel vardır. Yani oraya madde dünyasında yaptıklarımızı götürürüz, iyiliklerimizi, kötülüklerimizi, bunlar geleceğimizi belirler.
Bu arada cennet-cehennem sembolik kavramlardır. Oraya kötülüklerini götürenleri gerçekten cehennem gibi bir ortam, iyiliklerini götürenleri de cennet gibi bir boyut beklemektedir. Varlıklar kendi tekamül düzeyleri neyse onun ileri boyutlarına geçemezler. Geçmek istiyorlarsa okula yani bedenlenmeye bıraktıkları yerden devam etmek zorundadırlar.
Bu arada örneğin dünyada “namaz kılmayan ne olacak?” diye sorabilirsiniz. Namaz ibadetttir. Yani madde dünyasında Allah’a şükretmek elbette ki gereklidir. Ama öteki alemde ille de iyi bir boyutta olmak icin şart degildir. Yoksa bütün gayri müslimler ve ibadet etmeyen müslümanlar cehenneme gider dememiz gerekir ki madde ötesi alemde böyle birşey söz konusu değildir. Madde dünyasında yapılan ibadet iyi bir insan olmamıza, tekamül etmemize yardımcı olmuşsa, ki olması gerekir amacı odur,  madde ötesi alemde zaten işimize cok yarayacaktır. Yukarıdaki ayet de buna işaret etmektedir.

17. O yanıt dünyanın tümünü kapsamıyor, dünyanın yarısı iman edenler, Yahudiler,  Sabiiler ve Hiristiyanlardan Allah’a ve ahiret gününe inanıp hayra ve barışa yönelik iş yapanlar dışındaki insanlardan oluşuyor. “Tesadüfen” cehenneme gitmek ihtimali çok kuvvetli. Yaklaşık yüzde elli gibi bir oranla tanım dışında bir yerlerde dünyaya dönebiliriz.

Hayır tümünü kapsıyor. İman edenler yani kısaca iyi insanlar dine inanmasına inanmamasına bakılmaksızın kötülerden ayrılıyor.

Bundan başka Kuran’da tümünü kapsayan daha belirgin açıklama da var:
“İman edenler, Yahudiler, Sabiiler, Hıristiyanlar, Mecusiler ve şirke sapanlar arasında Allah, kıyamet günü ayrım yapacaktır. Allah, her sey üzerine Şehid’dir, tanıktır.” (Hacc 17).

İnsanların din ve inanışları hatta inanmayışları bir ölçü değildir, bu ayette aralarında ayrım yapılmadan hepsi birlikte verilmiştir, buna göre hiç kimse kimin ne olduğu, nereye gideceği hakkında hüküm veremez, kimin nereye gideceğini Allah bilir, bu konuda Allah karar verir. Böylece İslamda peşin hüküm olmaması ve Allah’la kul arasına kimsenin girmemesi gerekirdi ama kim dinliyor? Şirk = Allah’a eş koşma, Sabiiler = Eski bir din mensupları, günümüzde bunu ve ayette diğer adı geçenleri örnegin Bahailer, Moon tarikatı, Mormonlar, Budistler, Hindular gibi farklı inanışlar ve hatta ateistler gibi inanmayanlar olarak da nitelendirebiliriz. Ayette adı geçen kıyamet kavramı göreceli olabilir. Yani içinde bulunduğumuz boyutun son bulması hali ya da basit ölümden sonraki hali de kapsıyor olabilir

Bu Ayeti okuyunca hep rahmetli Neyzen aklıma gelir. Padişahın verdiği bir kese altını saraydan çıkınca meydanda açıkta perişan halde yatan Balkan göçmenlerine tereddütsüz dağıtan insan bence doğrudan cennete gitmiştir, ben onu hep gerçek iman sahibi olarak örnek alırım. Hani derler ya “parayla imanın kimde olduğu belli olmaz” diye.

18. Bu  konuyu din diye nitelemek ne kadar doğru olur, Bülent hocaya bunu da soralım.

Elbette ki din değil, mezhep, tarikat bile olamaz.Bir olgudur sadece. Aklınız kabul eder ya da etmez.

19. Bu dinler ötesi bir yaklaşım herhalde,

Evet aynen öyle, akıl ve mantık ürünü. Dinle hiçbir ilgisi yok.

20. Tabii bu şekilde inanmanın getirdiği faydaları ve zararları hesaplamak lazım,

Tamamen kişisel bir kabuldur. Yani ben nereden geldim, niçin geldim, nereye gideceğim sorularını kendi kendine soranların bu sorularına bulduğu yanıtları içerir. Faydası, bunları  yanıtlayarak  kişinin rahatlatmasını sağlaması  ve daha ileri (further) arayışlarına, sorgularına, kuşkularına son vermesi, hayat felsefesini kökten değiştirmesidir. Örneğin buna inanan anti-semitist, ırkçı, bağnaz, softa/yobaz olamaz, ölümden korkmaz vb. Zarar diyorsanız ben zararını görmedim.

Allah’a inanmayan birisi de reankarnasyonu kabul edebilir. Nasıl mı? Sadece madde ve anti madde bağlantısı üzerinde akıl yürüterek. BKZ Bunların var olduğunu ancak tesadüflerle sirküle etmekte olduğunu düşünebilir.

21. Bir de astral seviye buna uygun mu değil mi (nasıl ama, bu terminolojiyi duymamış olanlarınız da olabilir)

Astral seviye lokal olarak farklılık gösterir. Örneğin Tibetli rahiplerin astral seviyeleri çok yüksektir, orada herkes buna inanır, İslam dünyasının astral düzeyi çok düşük olduğundan oralarda bu inanç yaygın değildir.

22. İnsana  durgunluk ve miskinlik getirmeyen, çalışmaya üretmeye engel olmayan her türlü barışçı yaklaşım welcome, baskıcı olmamak kaydıyla.  not 1. müslümanlık reenkarnasyonu kabul etmiyor o zaman ne olacak….

Reenkarnasyon inancı baskıcı düşüncelerle taban tabana zıttır. Zorla empoze ettği hiçbir şey yoktur.

Müslümanlık deyince biraz duralım. Müslümanlığın özünde Vatikan benzeri Allah ile kul arasında bir örgütlenme öngörülmemiş, temsil Hz. Muhammet’in ölümüyle sona ermiştir. Müslümanlıkta olmaması gereken bir Diyanet makamı ile Adnan hoca örneği gerici takımı öyle diyor diye biz de öyle mi kabul edeceğiz? Bakın Aleviler diyor ki Diyanet bizi temsil etmiyor. Ben de sünni olduğum halde diyorum ki Diyanet veya hacı-hoca Allahla aramıza giremez. Bu durumda kendimiz karar vereceğiz, aklımıza ve mantığımıza göre reenkarnasyon olur mu olmaz mı. Daha önce Sicilya’daki Cefalu kasabasında yaşadığımın kanıtlarını bulduğuma inanıyorsam Diyanet yok dese bunu değiştirebilir mi? Ayrıca diğer sayfalarımda var diyanetçiler Süleyman Ateş ve Yaşar Nuri Öztürk reenkarnasyon var diyorlar. http://bpakman.wordpress.com/dininanc/reenkarnasyon/suleyman-atese-gore-reenkarnasyon/ ve http://bpakman.wordpress.com/dininanc/reenkarnasyon/yasar-nuri-ozturke-gore-reenkarnasyon/

23. not 2. bu inacta aracılar varmı acaba yani seviye belirleyen, aydınlanmaya yön veren,ve bütünleşme esnasında uygulanacak yöntemleri yenilere aktaran yol gösteren

Evet var, İlahi Yönetim Mekanizması ve onun görevlileri yardım sağlarlar, yön verirler hem madde dünyasındakilere hem de  madde dışı alemdekilere. Bunların en tanınmışı Cebrail olarak bilinir. Düzen o kadar mükemmeldir ki varlıklar zaten tekamül düzeylerine göre boyuttaki yerlerini alırlar, daha üst düzeylere geçme güçleri yoksa geçemeyeceklerinden onlara engel olan falan yoktur. Varsa, çekecekleri azabı alt/ilkel boyutlarda kendi vicdanlarıyla başbaşa kalarak çekerler. Üstün varlıklar ise alt kademelere inebildiklerinden ihtiyacı olanlara yardımcı olurlar, aynı şekilde madde dünyasındakilere de eterik yollarla yani bizim elektro manyetik diyebileceğimiz dalgalarla yardım edebilirler. Hani büyük bir kazayı ucuz atlatınca “Allah beni korudu”, “sanki bir el beni aldı şöyle yaptı” deriz ya.

Sağlıklı ve güzel bir hayatın yaşandığı cennet gibi ortamın ve zamanın geldiği gelecektir. Çevrecilik Âdem aleyhisselâm’dan başlamıştır. Kur’ân-ı Kerim’de ilk defa çevre koruma işini ele alan kişinin İbrahim aleyhisselâm gösterilmektedir.[1]

Rasûlüllah sallallâhü aleyhi ve sellem  ‘Hz. İbrahim aleyhisselâmın Mekke’yi haram kıldığını’ söylüyor ve ‘ben de Medine’yi haram kıldım’ diyor. Bunun anlamı şudur: Haram kılınan o iki şehrin otu yolunmaz, ağaçları kesilmez, hayvanları avlanmaz şeklinde bir yasak koyuyor. Bu bir çevreciliktir.

 [Eko-merkezcilik [2] ilkesine göre, insan ve diğer organizmalar ancak tabiat içinde ve tabiata bağımlı olarak yaşayabildiğine göre, ekolojik topluma geçilebilmesinin ve sürdürülebilmesinin şartlarından biri, artış hızıyla, tüketim düzeyiyle ve oluşturduğu atıklarla yaşamın fiziksel ve biyolojik altyapısını tahrip eden insan nüfusunun, organizmalar-çevre ilişkisinde belirli bir dengeyi sağlamasıdır.

Şimdiye kadar, toplum-tabiat ilişkisini bir hükmeden-hükmedilen ilişkisine dönüştürmenin araçlarını sunan bilimsel-teknolojik gelişmeler, içtimai denetimin demokratik mekanizmalarında süzüldüğünde, çeşitlilik, karmaşıklık, kendine yeterlilik, daha az enerjiyle daha niteliklinin üretimi, daha az kirlilik, yeniden kullanım ve geri kazanım gibi ekolojik toplumun ilkelerini gerçekleştirmenin maddi imkânlarını sunmaktadır. Bu çerçevede düşünüldüğünde, çevreciliğin sürdürülebilir toplum ideali çevreselliğin sürdürülebilir kalkınma ya da sürdürülebilir büyüme idealinden farklıdır.

Sürdürülebilir kalkınma, daha çok, çevre ile ekonomiyi ilişkilendiren ve etkinlik, verimlilik, çevresel kaynak kullanmada rasyonellik, yer seçimi vb. gibi ekonomik ilkelerin belirlediği bir çevreye duyarlı büyüme anlayışını yansıtır. Oysa, çevreciliğin sürdürülebilir toplum ideali, bireysel, İçtimai ve kültürel gelişmenin önünü açacak sektörlerde nitelikli büyüme dışında, büyümenin, nüfus artışının ve teknolojik ilerlemelerin sınırlarını dikkate alan, fiziksel, doğal ve ekolojik ilkelerin belirlediği ve sürdürülebilir kalkınmadan daha kapsamlı bir proje olan ekolojik toplum idealidir.

Çevreci ideolojide, her ne kadar ekolojik topluma şimdide geçilmesinin altı çizilse de, bu, bir yıkımdan kurtuluşa geçiş öngördüğü için, bir yandan diğer siyasal ideolojilerle benzeşen biçimde, bir ‘gelecek’ ütopyası geliştirildiği söylenebilir. Ama öte yandan, onlardan farklı olarak, çevreci ideolojide insanın potansiyelinin ve kapasitesinin sınırlılığının vurgulanıyor olması, bu toplumun gerçekleştirilmesi ile ilgili kuşkuların oluşmasına neden olur. Çevrenin yanında, insanın da maddi (fiziksel, biyolojik) sınırlılıkları nedeniyle gelişmenin ve ilerlemenin sınırlarına dikkat çekilirken, insanın, sınırlılığı da kabul edilmekle birlikte, bilinçsel (düşünce, etik, değer, sorumluluk) değişim potansiyeli ön plana çıkarılarak ekolojik topluma geçişin önü açılmak istenir.

Bu noktada iki temel sorun belirir. Birincisi, eko-merkezcilik çerçevesinde, insan (ve genel olarak organizmalar) -tabiat ikiliği terk edilmek istenirken, maddi/fizikî-ilmî/fikrî olan ikiliği yaratıldığı için, söz konusu ikiliğin ortadan kaldırılması bir yana, tersine, yeniden üretilme zemini hazırlanmaktadır. Kartezyen düşünüşün madde-bilinç, beden-düşünce ikiliği, insanı tabiattan ayıran insan-tabiat ikiliğine dayalı yaklaşımların belirleyenlerinden biri olagelmiştir. Bunu destekler içerikteki bir başka nokta, eko-merkezciliğin felsefi bir ilke olmaktan siyasal, ideolojik bir unsura doğru evrilme sürecinde bazı kırılmalara maruz kalmasıdır.

İdeologların ve Yeşil partilerin manifestolarında, insanın gereksinimleri, bireyin bilincinde, düşünce sisteminde, etik, değer ve sorumluluk anlayışındaki değişim, uygun ölçeğin aynı zamanda insanî ölçek olarak nitelenmesi, insanın gezegenin idare memuru olarak görülmesi ve dünyayı korurken insanların aslında kendilerini, kendi çıkarlarını korudukları ve çoğu insanın kendi çocukları için daha iyi bir gelecek istemesi gibi, insana vurgu yapan ifadeler öne çıkmaktadır. İnsan bir yandan yaşamın merkezinden alınmaya çalışılırken, diğer yandan ona, tabiatın bakıcısı olarak (tabiat ve bilinçlenmiş bakıcısı ikiliği) yeniden işlevsellik kazandırılarak ekolojik topluma geçişte kurucu bir rol yüklenmektedir. Bu, çevreci ideolojinin yaygınlaşması için tabiatının geri kalanına değil de insana yönelmenin kaçınılmazlığından kaynaklandığı kadar, insanın biyolojik sınırlılıkları-bilinçsel değişim potansiyeli ayrımı ile de beslenmektedir.

Bu ayrıma bağlı ikinci sorun, ekolojik topluma geçişle ilgilidir. Çevreci ideolojide bireylerin düşüncesindeki değişim abartılarak, ekonomi gibi maddi yapıların etik/bilinç değişimi ile dönüştürülebileceği varsayılır. Kapitalist toplumun sorunlarının nedenleri endüstriyalizme indirgendiği için, etik, bilinç, ideoloji değişimi endüstri toplumunu ekolojik topluma dönüştürmenin ana dinamiği olarak ele alınır. İçtimai biçimlenmenin bileşenlerinden biri olarak ideoloji önemlidir, ama ideolojik değişim karmaşık ve çok boyutlu İçtimai bütünlüğü değiştirmeye yeterli midir? Örneğin, kapitalist birikim süreçleri terk edilmeden, ideolojide değişimle ekolojik toplumun gerçekleştirilebilmesi mümkün müdür?

Çevreci ideolojide kapitalizme ve sosyalizme eşit uzaklıkta durulur, her ikisinin de ekolojik ve, içtimai krizlere yol açtıkları savunulur ve çıkış bir dönüşümde, ekolojik topluma geçişte görülür. Serbest pazar ekonomisi eleştirilir ama kapitalizmin yıkılması gerektiğine dair bir tartışmaya yer verilmez.

Pratikte nasıl bir değişim doğuracağı, geri ye kalan bilinç değişikliğinin ise ekolojik topluma geçişi nasıl mümkün kılacağı sorusu, çevreci ideolojide cevapsız kalmaktadır. Kuşkusuz, yukarıda belirtildiği gibi, çevreci ideolojide her soruya cevap oluşturulduğu iddiası yoktur. Ama topluca bir yıkıma karşı çözüm olarak sunulan çevreci ideoloji, dönüşüm mekanizmalarının yetersizliği ölçüsünde kendi tarihinin başladığı yere dönmüş olmaktadır: Toptan bir yıkım.][3]

Gelecekte toptan yıkım olmazsa herkes çevreci, çevreci teknolojiler, geri dönüşüm, kontrol altına alınır. Her şey maksimum çevreci olacak şekilde yapılandırılmaya çalışılır. Yukarıda anlatılanlara bakılınca çevreci gelecek mümkün görünmemektedir. İnsanın tabiatındaki hırsın ve menfaat ilişkisi düzeyinde yıkımın olma sebeplerini oluşturmakta gayreti daha çok görülmektedir. Zamanımızda çıkan kuş, çin, d.. gribi, vb. bütün hastalıklarla çevreci geleceğin olmayacağıdır. Hastalıklar eğer insan unsuru tarafından etkilenme periyoduna girmezse Allah Teâlâ kurduğu düzende salgın oluşmasını engelleyecek tedbirleri rahman sıfatı gereği koymuştur. Ancak tedbirlerin muhafazasını dolaylı olarak insana bırakarakta kader ve imtihan hikmetini işleme koyarak beşeri hayatı tanzim etmiştir.

İhramcızâde İsmail Hakkı 

[2] Ekoloji: canlıların birbirleri ve çevreleriyle ilişkilerini inceleyen bilim dalıdır. Ekosistem ise canlı ve cansız çevrenin tamamıdır. Ekosistemi de abiotik faktörler (toprak, su, hava, iklim gibi cansız faktörler) ve biyotik (üreticiler, tüketiciler ve ayrıştırıcılar) faktörler olmak üzere iki faktör oluşturur.

[3] Aykut Çoban. Çevreciliğin İdeolojik Unsurlarının Eklemlenmesi, Ankara Üniversitesi SBF Dergisi. 57-3,

LDKS adalah singkatan dari Latihan Dasar Kepemimpinan Siswa. Kegiatan LDKS merupakan kegiatan yang sifatnya mendidik generasi. Perploncoan? NO!. Tidak ada tempat untuk itu,. Dahulu mungkin iya, karena masih menganut penerapan kedisiplinan militer yang identik dengan fisik dan mental. Tapi sekarang justru lebih enjoy dan friendship tanpa menghilangkan esensi LDKS itu sendiri.

Kegiatan ini sangat penting karena di dalamnya terdapat pembelajaran kedisiplinan dan jiwa kepemimpinan. Banyak dari mereka yang ikut LDKS menjadi lebih aktif dalam mengemukakan pendapat, lebih kritis serta memiliki sifat inovatif dan kreatif. Dan yang pasti kegiatan ini bisa menghindarkan generasi muda (siswa) dari hal-hal yang tidak baik.

Tujuan utama diadakannya LDKS adalah untuk menyiapkan kader penerus kepengurusan OSIS periode sebelumnya. Dengan ikut LDKS, seorang siswa dapat lebih siap menjadi pengurus OSIS. Kenapa? Karena dalam pelaksanaan LDKS, siswa sebagai peserta mendapat banyak ilmu yang disajikan dalam bentuk materi, simulasi atau game.

Demikian sedikit tulisan mengenai LDKS, mudah-mudahan bermanfaat. Tunggu LDKS (bag. II)

KADER

Deniz kıyısında bir ihtiyar taşçı kayayı yontmaktadır.

Güneş onu yakıp kavurur.

 O da Tanrıya yakarır keşke güneş olsaydım diye.

 ”Ol” der Tanrı. Güneş oluverir.

 Fakat bulutlar gelir örter güneşi, hükmü kalmaz.

 Bulut olmak ister. “Ol” der Tanrı. Bulut olur.

Rüzgâr alır götürür bulutu, rüzgârın oyuncağı olur.

Rüzgâr olmak ister bu kez. Ona da “Ol” der Tanrı.

 Rüzgâr her yere egemen olur, fırtına olur, kasırga olur.

 Her şey karşısında eğilir.

Tam keyfi yerindeyken koca bir kayaya rastlar.

Ordan esen burdan eser, kaya bana mısın demez!

 Bildiniz, Tanrı kaya olmasına da izin verir.

 Dimdik ve güçlü durmaktadır artık dünyaya karşı…

 Sırtında bir acı ile uyanır….

 Bir ihtiyar taşçı kayayı yontmaktadır. ..

“Amor Fati – Nietzsche “

(Kaderini sev – belki en iyisidir)

[13 Mayıs 1917’de Portekiz’in Fatima kentinde dünya tarihini etkileyecek bir olay gerçekleşti. Fatima şehrinin yakınlarında bulunan Cova da Iria bölgesinde çobanlık yapan üç çocuk aniden gök gürültüsüne benzeyen bir ses duydular. Şimşeğe benzeyen patlamanın ardından parlak giysili beyaz bir kadın göründü. Beyaz elbiseli kadın çocuklara kendisinden korkmamaları gerektiğini ve her ayın on üçünde o anda bulundukları yere gelerek dua etmeleri ve kendisiyle konuşmaları gerektiğini söyledi. Bu olay zamanla bütün bölgede duyuldu ve insanlar buraya akın etmeye başladılar. Yalnız bu üç çocuktan başka kimse bu varlığı göremiyor ve duyamıyordu ama orada bulunan binlerce kişi, nedenini bilemedikleri bir şekilde kendilerinden geçiyorlardı. Beyaz giyimli kadın çocuklarla konuşmaları esnasında, ikisini yanına alacağını söylemişti. Bu söze uygun olarak Francisco 1919’da, Jacinta’da 1920 yılında öldüler. Lucia ise görünüm hadiselerinde başrolde olan kişiydi ve hayatının geri kalan kısmını Vatikan kontrolünde manastırda geçirdi. Hiçbir zaman kilisenin izni olmaksızın kimseyle konuşmadı. Lucia 1917 yılında mayıs ve ekim ayları arasında kendisine görünen Meryem aracılığıyla aldığını iddia ettiği sırları, 1941 yılına kadar herhangi bir kişi ya da kuruma ulaştırmadı. Daha sonra mesajın ilk bölümünü 1941 yılında papa’’ya özel olarak ulaştırılması için yazdı ve mesaj sadece Papa’ya ulaştırıldı (Papa Pius); mesajın üçüncü bölümünü 1943 yılında yazdı. Ancak yazdığı bu üçüncü bölümle ilgili olarak, “daha iyi anlaşılabileceği için 1960 yılında açıklanması doğru olur…” diye bir şart öne sürdü. Bu tarihten itibaren birçok papa bu sırları okudu ve bu sırların sıkıntısını yaşadı.

Uzun yıllar sonra açıklandığında ise bu sırların Meryem tarafından verilen sırlar olmadığı, kilisenin gerçek sırları açıklamaktan çekinerek kendi istekleri doğrultusunda farklı bir sır açıkladığı konusundaki tartışmalar hala sürmektedir. Çünkü bazı yazarlar tarafından verilen gerçek sırların, kilisenin yaşayacağı sıkıntılarla ilgili olduğu için bunların açıklanmayıp yerlerine kilise ideolojisine uygun sırların açıklandığı belirtilmektedir.

Fatima olayında verilen sırlar sadece apokaliptik bilgiler mahiyetinde değil aslında dünyanın geçirmiş olduğu olumsuz süreçle bağlantılı olarak da değerlendirilmelidir. 2 Çünkü Fransız İhtilal inden sonra başlayan, dinin ortadan kaldırılarak yerine insan aklı ve vicdanının konulması gerektiği anlayışına göre din bilimsel gelişmeler sonucunda belirli bir zaman içinde insanların zihnindeki ve hayatındaki yerini kaybedecekti. Ancak günümüzde yaşanan sürece baktığımızda dünyada dine karşı değil dine doğru bir yöneliş olduğunu fark ediyoruz. İnsanlar artık hayatlarında var olan manevi boşluğun dinle doldurulması gerektiği düşüncesini kabul ettiler ve bu düşünce çerçevesinde hayatın dini olmayan olaylarından bile dini bir takım alametler aramaya başladılar. Yaşanan bu süreç esnasında insanların hayatında birçok dini figürler ortaya çıkmaya başlamıştır. Meryem Hıristiyanlık tarihi boyunca insanların hayatında önemli bir yere sahip olmuştur. Ancak modern dönem boyunca insanların zihnindeki yeri biraz daha sağlamlaşmıştır. Günümüzde insanlar artık dini hayatın her kısmında aramaktadır demiştik. İşte bu duyguları tatmin edebilme ihtiyacıyla birlikte Meryem ana kültü tekrar gündeme gelmiştir. İnsanlar dünyevi hayatlarında yasadıkları sıkıntıları aşabilme amacıyla bir anne olarak yaklaştıkları Hz.Meryem’den yardım istemektedirler. Görünümlerin tarihi incelendiğinde Meryem kültünün popülerliğindeki en önemli etken, kırsal bölgelerde zor durumda bulunan insanlara çözüm önerileri sunmasıdır. İnsanların görünüm hadiselerinin peşinden gitmeye başlaması sonucu dünyada dini bir hareketlenme meydana gelmiştir. Modern bilimler bu görünümleri insanların yasadıkları halisünasyonlar olarak değerlendirse de onlar hala bu metafizik hadisesin arkasından gitmeye devam etmektedirler. Günümüz toplumunda ruhsuz bir şekilde umutsuzluğa itilmiş insanoğlunun Marx’ın tabiriyle “kalpsiz bir dünyanın kalbi” olarak tanımlanan dine yönelerek huzur bulma arayışlarının en önemli göstergesi Meryem ana kültü olmuştur. Modern düşüncenin bütün alanlarda ortaya çıkan gelişmeler sonucunda dini düşüncenin ortadan kalkacağı anlayışına rağmen, ülkemizde meydana gelen bir olay bu durumun tam tersini yansıtmaktadır.

21 Ağustos 2006 günü İzmir’in Selçuk ilçesinde bir orman yangını meydana gelmiş bu orman yangın bu bölgede bulunan Meryem ana evinin yakınlarına kadar gelmiş ve sönmüştür. Bu durum insanlar tarafından “ilahi bir mucize” olarak nitelenmiştir. Bu örnekten de anlaşıldığı gibi modern bilim dünyamızı ne kadar bilimsel yöntemlerle açıklamaya çalışsa da insanların doğaüstüne olan ilgileri ve yönelişleri artarak devam etmektedir. Modernitenin getirmiş olduğu manevi boşluk duygusu batı insanının daha fazla dine yönelmesini sağlamıştır. İnsanlar yaşamak istedikleri dini duygu ve pratikleri toplumsal alanda hac ibadeti seklinde ortaya koymaya başlamıştır.

Fatima bölgesi dünyanın geçirmiş olduğu büyük dönüşüm süreci içersinde tarihi etkileyebilecek bir süreç yaratmıştır. Bunlar birkaç baslık altında sıralanabilir.

Birincisi, görünümlerin gerçekleştiği dönem dünyadaki dini sürecin olumsuz nitelemelere maruz kaldığı bir dönemdir. Yirminci yüzyılın basından itibaren dünya dini boyuttan bilimsel boyuta bir dönüşüm yasamıştır. İnsanların dünyaya ait açıklamaları dini temelli olmaktan çıkıp bilimsel açıklamalara yönelmiştir. Dine karsı başlatılan bu saldırılar kutsalın dünyadaki temsilcileri olan dini kurumlar tarafından fazla zarar görmeden atlatılmaya çalışılmıştır.

İkincisi, modern süreçteki dini uyanışa olan katkısıdır. Meryem’in üç küçük çocuğa verdiği mesajlar da dünyanın dini durumu ve bu bozulma sürecinde insanların tanrının isteklerini yapmamaları halinde baslarına gelebilecek olumsuz durumlara dair açıklamalar vardır. Meryem insanları yaptıklarının sonuçları konusunda uyarmış ve onlardan Allah Teâlâ’yı kızdırmamalarını istemiştir. Üçüncüsü, verdiği politik mesajla ilgilidir. Verilen sırların birisi görünümlerin gerçekleştiği dönemde dine karsı olan tutumun en sert yaşandığı yerlerden Rusya ile ilgili açıklama yapılarak Rusya’nın Hıristiyanlığa dönmesi gerektiği ve insanların bunun için topluca dua etmeleri istenmiştir. Rusya bu süreçte Katolik Kilisesinin karsısında yer aldığından Katolik kilisesi Fatima olayını dünyadaki uyanışı kendi görüşleri doğrultusunda yönlendirebilme isteğiyle oldukça etkili bir şekilde destekleyerek kullanmıştır. Bu olay batı dünyasının Rusya karsısında kullanabileceği bir koz haline getirilmiştir. Olayı önemli kılan sebeplerden birisi de verilen sırların gerçek olup olmadığı üzerinden yapılan tartışmalarla ilgilidir. Sırlar kilise tarafından değişik tarihlerde açıklanmıştır. Fakat açıklanan sırlar din adamları yazarlar ve halkı pek tatmin etmemiştir. Çünkü özellikle üçüncü sır 2000 yılında açıklandığında şaşkınlık yaratmıştır. Kilise üçüncü sırrın 1981 yılında Papa II. Jean Paul’e Mehmet Ali AĞCA tarafından gerçekleştirilen suikast olduğunu açıklamış ve papa kilise tarihi açısından çok önemli bir konuma yükseltilmiştir. Batı dünyasında bazı yazarlar ise bu sırrın suikast ile ilgili değil de kilisenin sonu ile ilgili bilgi verdiği kanaatindedir. Kilisenin kendi sonu ile ilgili gerçekleri açıklayamamasından dolayı böyle bir yola başvurduğu iddia edilmektedir.][1]

Kıyametin kopuşu ile olan bilgi Allah Teâlâ’ya aittir. Bu bilgi hiçbir kula özel olarak dahi verilmemiştir. “Gelecek” gibi çok geniş ve henüz tecrübe edilmemiş bir alanda söz söyleme, bu tür bilgileri doğru sayıp üzerlerine hüküm bina etme zor ve iddialı bir husustur. Çünkü gelecekle ilgili bilgilerin sınırı yoktur. Her alanda önceden verilen veya verildiği iddia edilen bilgi bu kapsama girer.

Kur’an-ı Kerim, gaybı bilmeyi Allah Teâlâ’nın yüce sıfatlarından biri olarak kabul etmektedir. “Gaybı bilen” nitelemesi sadece Allah Teâlâ’ya nisbet edilebilir. [2] İmam Matüridî bu ilme sahip olmayı Rabb, ondan mahrumiyeti de yaratılmış (merbûb) olmanın bir ala­meti olarak ifade etmektedir. [3]

Kur’an-ı Kerim bir taraftan, gaybı bilmenin Cenab-ı Hakk’ın kontrolünde olduğunu beyan ederken öte yandan Allah Teâlâ’nın resullerinden dilediklerine gayptan bilgi vereceğini ifade etmek­tedir. [4] Bu demektir ki insanoğlu gayptan beşerî özellikleri ile değil, ancak Allah Teâlâ’ın bildirmesi (vahiy) ile veya ilham etmesi ile bilgi sahibi olabilir.

Allah Teâlâ, Kur’ân-ı Kerim’de “Yüce Allah’ın, resullerinden dilediklerine gayptan haber vereceği” bildirmektedir. [5] Enbiya Allah Teâlâ’nın “elçileri” olduklarına göre zaman zaman vahiy yoluyla gaybî haberler alabilirler. Bu durum istisna olup onların bütün hayatları için genelleştirilemez. Nitekim Kur’ân-ı Kerîm’de

“Hiçbir insanın, yarın ne yapacağını ve nerede öleceğini bilemeyeceği” [6] şeklinde bütün insanları kapsayan genel hükümler belirtilmiştir. Bu umumi hükmü birçok rasülün ağzından teyid etmektedir. Mesela; Hz. Nuh aleyhisselâm kavmine;

“…Size Allah’ın hazineleri yanımdadır, demiyo­rum. Ben gaybı da bilmem…” [7] dediği, Rasûlüllah sallallâhü aleyhi ve selleminde

“…Benim ve sizin başınıza gelecek olanları bilmiyorum. Ben ancak bana vahyolunana uymaktayım…” [8] diye söylediği buyrulmaktadır.

Kur’ân-ı Kerim’in bakışına göre gaybî haber Allah Teâlâ’ya ait yani ilâhî kaynaklıdır. Beşerin kendi imkânları ile gayptan haber vermesi müm­kün değildir. Hz. Rasûlüllah sallallâhü aleyhi ve selleme vahiy yoluyla bazı gayp haberlerinin bil­dirildiği Kur’ân-ı Kerim’de yer almıştır [9]. Ona gönderilen gayr-i metlüv vahiyler Kur’ân-ı Kerim’de yer almadığına göre [10], bir kısmının da bu şekilde bildirilmiş olabileceği ve bu haberlerin de hadis kitaplarında yer almış olabileceği tabii karşılanabilir.

Sünnetten de Rasûlüllah sallallâhü aleyhi ve sellemin gaybı bilmediğini ifâde eden bir­çok misal göstermek mümkündür. Mesela Hz. Aişe radiyallâhü anha “… Rasûlüllah sallallâhü aleyhi ve sellemin gelecekte olacakları, bildiğini iddia eden Allah Teâlâ’ya iftira etmiş olur” [11] de­mekte, mahşerde ümmetinin affedilmesini isteyen Rasûlüllah sallallâhü aleyhi ve selleme

“Sen, onların senden sonra neler yaptıklarını bilmiyorsun” [12] denileceği haber verilmekte, ashaptan Osman b. Ma’zûn hakkında

“Allah’ın sana ikramda bulunacağına şehadet ederim” diyen Ümmü’l-A’la’ya (v.6/627), Rasûlüllah sallallâhü aleyhi ve sellemin “Ben Allah’ın elçisi olduğum halde ne muamele göreceğimi bilmiyorum” [13] dediği bildirilmektedir.

Gayb bilgisinin Rasûlüllah sallallâhü aleyhi ve selleme bildirildiği muhakkaktır. Fakat bilginin zaman, mekân, şahıslar hakkındaki kapalı ve imalı ifadelerinden dolayı, gerçekleşene kadar çoğu zaman gizli kalması nedeniyle istismar edildiği, uydurulmaya müsait olması açısından şüpheli kısma da girer. Adı üzerinde olduğu gibi “gaybî” kelimesi “hazırda olmayan; görünmeyenlere âit; hazır olmayanlara âit; başka âlemdekilere âit; âhirete âit; gayba âit ve müteallik” demek olunca kabul etmemek sorunu ile karşılaşırız. Dinin temeli de “gayb” üzerine kurulu olduğuna göre bilgilerin ret ve kabul aşamasındaki dikkatin ne olacağı daha açıktır.

Anlaşıldığına göre gaybi bilgide sınırlamayı kaldırmak, insanları takıntılardan kurtulmalarıyla donukluk içine düşmelerine mani olmak için, vahyin bir kısmında okunmayan vahyin gelişi (gayr-i metlüv) ile sorumluluk sınırlarının genişlemesine Allah Teâlâ engel olmuştur.  Fakat hadislerde gelen gaybi haberler ile belki Rasûlüllah sallallâhü aleyhi ve sellem düşünce alanında öngörü sahibi olunmanın temellerini atarak sebep ve sonuç ilişkisinin çözümleme ile gelecek için geçmişin yorumlanması ve gelecekte oluşacak kırılmaların önüne geçilmesi ve ibret alınacak derslerin çıkması istenilmiştir.

Hz. Ali kerremallâhü veche gelecek için birçok bilgiyi kendisinden sonra geleceklere bildirmiştir. Fakat bu bilme ve bildirmeler ile gelecekte olacak olaylarda bir değişme olmamıştır. (Kerbela) Olacak olayların sonsuz örgüsü kendi içindeki sarmalı nasıl olmakta olduğudur.

Sonuç olarak Fatıma olayını hatırladıktan sonra 2012 filmi ile ne ilgisi var olduğunu düşünebilirsiniz. Fatıma olayında değindiğimiz gibi bazı bilgilere ulaşanlar, insanları olması ihtimal olaylar için, önceden alıştırılması ile elde edecekleri önemli husus, sunulmuş bilgi sayesinde, kaos, tepkisiz hale getirmek veya daha az bir zarar ile olacak hadisenin yönünü belirlemektir. Bu şekilde ihtimaller kontrol altında tutulacaktır.

İnsanların her türlü krizde katlanma ve dayanma sayısı sınırlıdır.

 Aşırı etki ve tepki kontrolsüzlüğü çağrıştıracağından önlem paketleri içinde bu tür filmlerin yapılması normaldir. Ancak bize göre bu film Fatıma olayının üçüncü sırrının ortaya çıkışına işaret olacaktır, diye düşünüyoruz.

Bekleyelim de görelim.  

İhramcızâde İsmail Hakkı  

[2] Mâide,109; En’am,73; Tevbe,94; Ra’d,9; Sebe’,48

[3] Kitabu’t-tevhîd, s. 21.

[4] Âl-İ İmran,179; Cin,26

[5] Âl-i İmrân, 179; Cin, 26.

[6] Lokman, 34.

[7] Hûd, 31.

[8] Ahkâf, 9

[9] Nûr: 24/11-16; Muhammed: 47/16; el-Haşr: 59/11-12; et-Tahrîm: 66/3.

[10] Gayr-ı Metlüv Vahiy

Oryantalistlerin başlattığı ve bazı müslümanlarca da kabul gören “Kur’ân-ı Kerim dışında vahiy olmadığı ve sünnetin vahiy olmadığı” belli bir mesafe kat etmiş ve müslümanların düşüncelerini bulandırmıştır. Sünneti hafife alan veya inkâr eden bu kimselerin itirazlarına bakacak olursak, bütün meselenin çözüm noktasının “Kur’ân-ı Kerim’den başka vahyin” Rasûlüllah sallallâhü aleyhi ve selleme inip inmediğidir. Bunu Kur’ân-ı Kerim şu şekilde açıklar.

 “Nebi, eşlerinden birine gizlice bir söz söylemişti. O bunu nebinin diğer bir eşine haber verince, Allah da bu durumu nebiye bildirmişti, o da bir kısmını yüzüne vurmuş bir kısmını da yüzüne vurmadı. Nebi bunu ona haber verince eşi “Bunu sana kim söyledi?” dedi. Nebi, ”Bilen, her şeyden haberi olan Allah Teâlâ bana söyledi” dedi.” (Tahrim, 3)

Tefsirlerde beyan edildiğine göre Rasûlüllah sallallâhü aleyhi ve sellem gizli tutmak kaydıyla eşi Hafsa’ya bir söz söylemiş; ancak o, bu sözü saklayamayıp Hz. Aişe’ye söy­lemiştir. Bunun üzerine Allah Teâlâ durumu Hz. Rasûlüllah sallallâhü aleyhi ve sellem bildirmiş, o da Hafsa’ya anlatmıştır. Hafsa, Rasûlüllah sallallâhü aleyhi ve selleme bunu kimin haber verdiğini sormuş, O da Allah Teâlâ’nın bildirdiğini söylemiştir. Ancak Kur’ân’da bu bildirimin kendisi yer almıyor. Demek ki bu bildirim Rasûlüllah sallallâhü aleyhi ve selleme gayr-i metlüv vahiyle bildirilmiştir.

Kur’ân-ı Kerim’de buna benzer birçok ayette (Ahzab, 37; Bakara, 144; Haşr, 5; Fetih, 15; Şura, 21; Hakka 44,47; Yunus; 15; Enfal, 5; Nur, 62; Enfal, 9) gayr-i metlüv vahyin olduğuna işaretler mevcuttur. İşte bu hakikati ifade ederek Rasûlüllah sallallâhü aleyhi ve sellem şöyle buyuruyor: “Dikkat edin bana Kur-an ve benzeri verildi.” (Ebu Davut, 6) Bu nedenle Resul, bu iki kaynağı insanlara ulaştırmakla mesuldür. (Maide, 67)

[11] Müslim, İman, 77; Tirmizî, Tefsir, 7.

[12] Buhârî, Fiten, 1.

[13] Buhârî, Cenâiz, 3.

Geleceğimiz için tahminler yaptığımızda, gerçek ve gerçekliğin süzgecinde göreceli olacağını görmekteyiz. Gelecek olaylar hakkında bir tesir, isabetli olabilmek ve doğruya yakın tahmin yapabilmek çok önemlidir.

[Tahmin: karar alma ve sonuca varma sürecinin önemli bir alt bölümüdür.

Tahmin, insan için her zaman ve her yerde hemen hemen soluduğu hava kadar önemli olmuştur.

Tahmin, kişinin yalnız kendi kararları için değil, aynı zamanda başkalarına öneride bulunanlar ve içtimâi planda önemli kararlar alacakların da yolunu aydınlatır. Ancak sonraki dönemlerde olması muhtemel olayların oluşumunda etken olan faktörlerin, olaya etki, yön ve derecesinin önceden tam olarak bilinebilmesi mümkün değildir. Bunun nedeni, geleceğin belirsiz oluşudur.][1]

[Tahminde şu sonuçların etkisi muhakkak bulunur.

Genel anlamıyla tahmin, geçmişin görüntüsünün gelecek üzerindeki etkisi olarak tanımlanabilir.

Gelecek insan için belirsizdir.  

Geleceğin belirsizliğini tümden yok edemeyiz ancak bu belirsizliği azaltabiliriz. ][2]

Sonuç olarak;

Tahminler geleceğin geçmişteki görüntüsünü fark etmekten başka bir şey değildir. Geçmiş sürekli olarak geleceğe gebe kaldığından ve bakıldığında isabet şartları ile uygulamadaki olumsuz ihtimallerin en aza indirilmesi önemlidir. Bir misal verelim;

 “Ardında ve önünde insanoğlunu takip edenler vardır; Allah’ın emriyle onu gözetirler. Bir millet kendini bozmadıkça Allah onların durumunu değiştirmez. Allah bir milletin fenalığını dileyince artık onun önüne geçilmez. Onlar için Allah’tan başka hami de bulunmaz.” [3]

“Bir millet kendini bozmadıkça” şartı ile tahmin edilecek sonuç

“Allah Teâlâ onların durumunu değiştirmez.” Sonucu tahmin edilecektir. Bu tahminin gerçekleşme süreci ve olma zamanı ise geleceğin geçmişine görecelidir. Çok kişi için kader bazında üzüntü sahibi olmak yerine olacak ihtimallerin sonsuzluğunda Allah Teâlâ’ya güvenip çaresizliğin oluştuğu yerlerde kurtarıcı umutları oluşturması lazımdır. Bunu başarmanında ancak Allah Teâlâ’nın yakınlığı ile olacağını sürekli görmekteyiz.

Allah Teâlâ ne güzel vekil ve yardımcıdır.

İhramcızâde İsmail Hakkı

[2] a.g.e.,s. 13

[3] Râd, 11

Geçmiş mantıkla gelecekte şu sonuçları olacak demek artık tam doğru olmuyor. Belki iki sonuç arasında gelip gidebiliyor. Bu kader faktörünün araya girmesi midir?

[Modern bilim, 2000 yıldan bu yana, mutlaklıklar ve kesinlikler üzerine kuruludur. Kâinattaki gerçeklikler çoğu zaman gri olsalar da, bilim, yaptığı kesin tanımlamalarıyla onları siyaha ve beyaza boyar. Aslında uç değerler arasında dereceli değerlerin var olduğu her devirde bilinen bir gerçektir. Fakat bu gerçeği kabullenmek ve ilmî saymak genellikle pek çok bilim insanı tarafından kolay olmamaktadır.

Aristo mantığı olarak bilinen iki değerli klasik mantık, 1920’lerden itibaren filozof ve teorik matematikçilerin ürettikleri paradoksları açıklamakta yetersiz kalmıştır. Çünkü Aristo mantığı gerçek dünyayı bütünüyle tasvir etmekten uzaktır. Tabiattaki her oluşumun bir meydana gelme derecesi vardır. Bu anlamda herhangi bir önermenin yalnızca doğru ya da yalnızca yanlış olması gerekliliği, ikili mantığın gelişerek çok değerli mantığa dönüşmesine sebep olmuştur. Çok değerli mantığın en ilkel hali olan üç değerli mantık, önermelerin {0, 1} değerlerinin yanında, {0.5} değerini de almasını sağlamıştır ve böylece değer kümesi {0, 0.5, 1} olarak geliştirilmiştir. Değer kümesindeki {0} ögesi önermenin kesinlikle yanlış olduğunu, {0.5} ögesi belirsiz olduğunu ve {1} ögesi de kesinlikle doğru olduğunu ifade etmektedir.

1930’ların başında Polonyalı mantık bilimcisi Lukasiewicz, üç değerli mantıktan yola çıkarak mantığı bütünüyle ele almıştır ve sonsuz değerli mantığı geliştirmiştir. 1965’te Lotfi Zadeh, o zaman kadar yapılan tüm mantıksal yaklaşımları toplu bir şekilde ele alarak yorumlamış ve ulaştığı bu çıkarımlarla bulanık mantığı keşfeden kişi olmuştur. Günümüzde bulanık mantık, Zadeh ile birlikte anılmaktadır. Bulanık mantıkta önermeler [0, 1] aralığında sonsuz değer alabilirler. Dolayısıyla ikili mantık, bulanık mantığın özel (indirgenmiş) bir halidir.

Klasik mantıkta doğru veya yanlış olma durumu dışında başka herhangi bir durumun gerçekleşmesi imkansız olarak varsayılır ve genellikle böyle durumların paradoks oldukları kabul edilir. Hâlbuki böylesi durumlar bulanık mantık açısından son derece doğaldır. Hatta {0, 1} dışında sadece üçüncü bir durumla yetinilmez, bunun dışında [0, 1] aralığında değer alabilecek sonsuz durum gerçekleşebilmektedir.

Tarih içinde değişen ve gelişen mantık sistemleri içinde, insan zekâsını en kapsamlı olarak ele alıp analiz edebilen, yani insan beyni gibi düşünebilen en gelişmiş mantık sistemi bulanık mantıktır. Sonsuz değer alabilme gibi özellikleri sayesinde insani yargıları olduğu gibi kavrayarak yaklaşık düşünebilmeyi mümkün kılmaktadır. Zadeh’e göre bulanık mantık, kelimelerle hesap yapmaktır.

 Kelimeler nesneleri temsil eder. Araba kelimesi pek çok arabanın yerine kullanılır ve herkes için farklı düşünceler çağrıştırır. Günlük konuşmalarımızda genellikle hepimiz aynı kelimeleri kullanmamıza rağmen aynı şeyleri düşünmeyiz. Söylemlerimiz, düşündüklerimizin yansımasıdır. Fakat bu yansımalar belirsizliklerle doludur. Bulanık mantık bu belirsizlikleri ustaca ele alır. Bunu yaparken her olaya bir meydana gelme derecesi atar ve böylece önermelerin iki değerli sınırlı kalıbını kırarak, sonsuz değerli olabilmelerini sağlar. Bulanık mantık aslında tabiatta var olan, fakat ilmî olduğu, hatta olması gerektiği sonradan anlaşılan, ayrı bir öğreti gibi varlığını çağlar boyu sürdürmüştür. Kimi zaman paradokslar, kimi zaman üç değerli, kimi zaman çok değerli mantık olarak karşımıza çıkmış, nihayet Zadeh’in tanımlamalarıyla gerçek kimliğini kazanmıştır.] [1]

Bulanmış mantıktan söz açışımız, ateistlerin Allah Teâlâ’nın varlığı ile kötülüğün olmaması gerektiği yönünde fikirlerinden dolayıdır. Onlar diyorlar ki

“eğer Allah Teâlâ varsa ve her şeye gücü yetiyorsa bu kötülük nereden geliyor.”

Aristo mantığı ile bunun olmaması gerekir. İlmî gerçekler ve evrimciler; Allah Teâlâ’yı kabul etmektense her şeyi kendi başına bırakmayı daha uygun görünce, tesadüfler, rastlaşmalar ile oluşan bir hayatı kabul etmek ile geleceğin tekâmülünde ihtimaller ile seçiciliği yalnızca varlıklara bırakmayı uygun görmektedirler. Bu şekilde Allah Teâlâ’nın hükmü ve gerçeği göz ardı ediliyor.

Aslında her olan şeyin bir tek sonucu yoktur.  

Sonuç olarak; kader açısından bulanık mantığın geçerli olduğu görülmektedir. Her ne şekilde olursa olsun bu mantık ile hiçbir sonuç isabetsiz kalmamış olur. Bütün ihtimaller ile kötülüğün bulunması Allah Teâlâ’nın yokluğuna değil, sonsuz kudretinin varlığına işarettir.

Olası ihtimaller arttıkça kâinat ve düzendeki ahengin bozulmasında hızlı bir seyrin olmayışı bunun en bariz delilidir. Dengenin bozulmaya başlaması ile her geçen an ve zaman itibarıyla kat kat olması düşünülürse, kâinata müdahale eden varlığın kudret ve azameti sonsuz demektir. İlmî verilerin sonuçları çok zaman bunu çözmekte ve anlamakta zorlanmaktadır. Mesela çarpma ihtimali hesaplanmış bir yıldızın dünyaya çarpmadan gidişini nasıl açıklayacağız.

Güç ve kudret yalnız Allah Teâlâ’ya mahsustur.

İhramcızâde İsmail Hakkı 

نتيجة اختبارات الكادر الخاص بمعلمى الأزهرالشريف – أغسطس 2009

نتيجة اختبارات الكادر الخاص بمعلمى الأزهرالشريف – أغسطس 2009

نتيجة اختبارات الكادر الخاص بمعلمى الأزهرالشريف – أغسطس 2009

نتيجة اختبارات الكادر الخاص بمعلمى الأزهرالشريف – أغسطس 2009

نتيجة اختبارات الكادر الخاص بمعلمى الأزهرالشريف – أغسطس 2009

نتيجة اختبارات الكادر الخاص بمعلمى الأزهرالشريف – أغسطس 2009

نتيجة اختبارات الكادر الخاص بمعلمى الأزهرالشريف – أغسطس 2009

نتيجة اختبارات الكادر الخاص بمعلمى الأزهرالشريف – أغسطس 2009

نتيجة اختبارات الكادر الخاص بمعلمى الأزهرالشريف – أغسطس 2009

demin feysbuğa bakınıyorum, bir arkadaşın fotoğrafı dikkatimi çekti. şöyle bir yakından bakarken, profiline birlikte çekilmiş fotoğrafını koyduğu sevgilisiyle, benim açtığım bir web site sayesinde tanıştıkları hatrıma geldi. site 2005-2006 da oldu/bitti. yani nerden baksan bir 4-5 senelik mazileri var hiç yoksa. tabi güzel şeyler bunlar. ona lafımız yok. neyse bunlar geçen o yeni açılan köpek balıklarının falan olduğu devasa akvaryuma gitmişler, bolca da fotoraf çekilmişler. tek tek baktım, inceledim. sonra kendime baktım? tıklım tıklım yalnızdım! sdfjksdfjk yok öyle değil tabi de, babacan babacan gülümseyerek içimden tam olarak ” hadi bakalım keraneciler hehheh” tepkisini vedahi cümlesini eksiksiz geçirdiğimi farkettim.

soru şu? peki ben niye böyle yapmıştım? şundan; ben içten içe bu iki sevgi pıtırcığı dostumun aşkında vesilem, emeğim ve hatta kanırtarak yerim olduğunu düşünüyormuşum. yani düşünüyorum. sdfjksdfjks hala da düşünüyorum. istiyorum ki yıllar yıllar sonra, olur da aşkları devam eder, ev bark, torun, torba, ortak hesap, banka kredisi sahibi olurlarsa benden bahsetsinler, o küçük mütevazi siteden bahsetsinler. ne bileyim bir gün yemeğe falan çağırsınlar demiyorum ama aileyi salona toplayıp konuşma yapsınlar, ben de geçeyim o konuşmada. bunlar çok şeyler değil belki ama, az şeyler de değil. güzel şeyler.

sonrası sırf 3. paragrafa geçeyim diye aklıma nehirimle tanışmamıza vesile olan arkadaş geldi. kendisi bana onlarca defa kazık atan enteresan bir insan olmasına rağmen, sırf takdir edersiniz ki, şu güzelim fatal hareketi ile benden sülalesine yetecek kadar + rep kazanmıştır. hakkım ona helaldir. ruhu iki tarafta da şad olsun.

olayı kadere bağlamıyacaktım tabi ki ama, bir şekilde gene kadere geldi. mukadderat. şunu diycem son olarak; biliyosunuz, hayatımızda kız arkadaşlarımızı biz ayrıldıktan sonra bir şekilde kündeye getirmeye çalışan meriçler var. bu yazıldı, çizildi, geyiği de yapıldı. ancak eksik olan şey, onlarla bizi, tesadüfi biraraya getirip vesile olanlar. sizce onlar da bir ismi, bir kavramı haketmiyor mu? sdjkfjskdfjk evet ediyoooorlar.

belki meriçler kadar karikatür değil ama bir o kadar duygusal ve melankolik bu karakterlere ben kendi ismimi veriyorum. bundan sonra bunların adı cenk’tir, cenklerdir. yeni fenomenimiz bu olsun. bu arkadaşlardan bahsederken böyle kullanalım, böyle bilelim, sağda solda benim şu yukarda yazdıklarımı ya yaa diyerek anlatalım. ben de şu hayatta ismimi bir şeye vermiş olayım. benim olayım o.

Warga NU yang masuk KIB II antara lain, Mendiknas Muhammad Nuh, Menteri Agama Suryadharma Ali yang juga Ketua Umum PPP, Menakertrans Muhaimin Iskandar yang juga Ketua Umum PKB, dan Menteri Negara PDT Helmy Faishal Zaini yang juga Wakil Sekjen PKB.

Pada kesempatan itu, atas nama organisasi NU, Hasyim menyampaikan ucapan selamat atas pelantikan Presiden Susilo Bambang Yudhoyono, Wakil Presiden Boediono, serta terbentunya KIB II.

“PBNU mendoakan dan mendorong agar pemerintah mampu membawa bangsa dan negara sebagaimana dijanjikan dalam proses menjelang pemilu sebagai amanat yang telah disanggupkan,” kata Hasyim. baca selanjutnya,..

Warga NU yang masuk KIB II antara lain, Mendiknas Muhammad Nuh, Menteri Agama Suryadharma Ali yang juga Ketua Umum PPP, Menakertrans Muhaimin Iskandar yang juga Ketua Umum PKB, dan Menteri Negara PDT Helmy Faishal Zaini yang juga Wakil Sekjen PKB.

Pada kesempatan itu, atas nama organisasi NU, Hasyim menyampaikan ucapan selamat atas pelantikan Presiden Susilo Bambang Yudhoyono, Wakil Presiden Boediono, serta terbentunya KIB II.

“PBNU mendoakan dan mendorong agar pemerintah mampu membawa bangsa dan negara sebagaimana dijanjikan dalam proses menjelang pemilu sebagai amanat yang telah disanggupkan,” kata Hasyim. baca selanjutnya,..