Ons het hierdie naweek wat verby is weer bietjie gaan kamp by badseloop. Dit was weer ‘n open space kamp gewees en vrek lekker! Eintlik het ons net gechill en relax. Ons almal het dit nodig gehad dink ek, en wat is lekkerder as ‘n naweek kuier saam met awesome vriende?!

Die probleem is dat ek nou al so gewoond geraak het aan hierdie groepie, en die lekker oop gesprekke wat ons kan he, en deur die jaar het ek van baie van my eie voorveronderstellings bewus geraak en ander het ek sommer net pleinweg weggesmyt. Nou kom ek terug in Randfontein en dis ‘n hele ander vibe. Ek moet weer van vooraf gewoond raak aan die preekstyl en aan die jeug se sieninge. Moet my nie verkeerd verstaan nie, ek love dit hier in my tuisgemeente (baie meer as ‘n sekere gemeente in pta) maar partykeer wonder ek nogal wat die selgroep leiers kwytraak met ons jongmense.

Nou die dag gesels ons ook so oor die selgroepe. Great inisiatief en ek support dit regtig baie, maar moenie verwag dat jy ‘n persoon as ‘n leier van ‘n selgroep maak en hy weet als nie. Dit werk net nie so nie. Die probleem is dat baie jongmense baie maklik hierdie ‘oom’ of ‘tannie’ se uitsprake aanneem as hulle eie en nie sommer vrae vra daaroor nie. Dan sit ons nou met hierdie mense 10 jaar later wat nogsteeds aan die woorde van sy Gr 10 sondagskool tannie klou. Laat ons nou net ‘n skewe woord voor op daai preekstoel se dans die hel los! Hoe kan die dominie wat 6 jaar (partykeer nog langer) geswot het iets sê wat heeltemal teenstrydig is met wat die tannie gesê het? Dis mos ongehoor van!
By die kamp het ons ook so bietjie daaroor gesels. Dit moet ‘n plek wees waar oop, veilige gesprekke gevoer kan word. Waar vrae gevra kan word, regtig nagedink word en waar so nou en dan bietjie debatte plaasvind. Dis hoe ons by mekaar gaan leer en hoe ons gaan uitvind wat in ons jongmense se koppe en harte aangaan, hoe ons issues gaan uitsorteer en lekker kan praat oor Jesus en hierdie ding wat ons Christenskap noem.

P.s Geseende Kersfees(voorlopig)! Mag dit ‘n vreugdevolle tyd wees

Efter at have ligget 2′er ved sommerpausen må det stjernespækkede Måge Joe FF tage til takke med en pladsering som nummer 6 ved sæsonafslutningen. Dermed glippede målet om oprykning.

Efter at have vundet 3 ud af 4 af forårssæsonens sidste kampe med 2-0 vendte bøtten i august. Med 4-2 nederlag til både Mono og Trørødklanen smed mågerne seks vigtige point i topstriden. Og da Cruzares den 27. september slukkede det sidste lys med en 5-0 klasker (samme kamp hvor Måge Joes kæmpetalent Kenneth P. desværre blev slemt, slemt skadet) røg endnu flere point ud af posen i de sidste kampe.

Tilgengæld kan Måge Joe glæde sig over en 6-5 sejr over Rock ‘n Roll i sæsonafslutningen, der betyder at Rock’erne ender som nummer 3 i tabellen i stedet for vindere.

Ur dagboken:

” Idag har det varit en bättre dag, känslomässigt. Vi satt ner och pratade med läkarna idag. Det var beställt tid för ultraljud på hjärtat och hjärnan. Eftersom “ductus” fortfarande inte stängt sig ska de undersöka hur mycket den stör dig. Den an visst kontrolleras med vätskedrivande medel men de får se hur blödningen i hjärnan ser ut först. Man kan operera “ductus” men det är du för liten för så det blir det inte. Mycket verkar bero på hur hjärnan ser ut Men du ser ganska pigg ut så det är svårt att tro att det är så mycket på gång i din kropp”

Ur dagboken:

“Vi ska snart bort till dig för att se hur natten har varit. E och M kommer kanske i dag och hälsar på. A och de andra kunde inte komma eftersom de blivit förkylda. Synd det.
Men först fick vi gå bort och titta till dig innan vi kunde bestämma om E och M kunde komma.

De lyckades hitta ett kärl tillslut, tack och lov. De hade hållt på till klockan ett på natten och du hade fått blod i flera omgångar. Stackars lilla tjej. Det blev en tuff natt för dig, men det är otroligt vilken kämpe du är. Resten av natten hade det varit stabilt.

De tycker att din hud ser mycket bättre ut. Vi var borta en stund när de skötte dig och såg att det var mycket gammal hud som lossnade och den under såg jättefin ut.
Du låg och kikade med båda ögonen idag, du är så söt.

Vi fick prata med en läkare igen. Hon tyckte det var bra att de kunnat flytta slangen till armen i stället. Men de kommer att vänta med att mata dig med mjölk igen.

De har tagit nya värden på dig. Värdet för njurarna var fortfarande högt men det hade sjunkit lite. Du har kissat mycket och det är ett bra tecken. Blodsänkan var också hög, det var ett tecken på att det var en infektion på gång, antingen genom huden eller magen. De skulle börja ge dig antibiotika för det.

‘n Paar van ons was van Sondag tot Woensdag (gister) as ‘n tipe van “voorspan” op T.O. Strand waartydens ons ‘n bietjie met Oom Eddie Fourie en sy vrou Estelle (die oord se bestuurders) gesels het oor wat waarskynlik ons 12de stranddiens in 10 jaar sal wees aan die einde van Desember vanjaar. Hulle was vriendelik genoeg om ons verblyf te verskaf – baie dankie daarvoor! Ons moes net self ons kos, brandstof en sakgeld hanteer.

Ons was 8 persone, my en Oom Ferdinand ingesluit. Dit was bietjie van ‘n cock-fest, met net twee girls wat saam was. Verder was dit net manne! En nee, ons het nie net gebraai nie – maar daar is die hele tyd met rugbyballe gespeel.

Die weer wou nie regtig saamwerk in terme van sonskyn nie, soos dit met die grootste deel van die land gegaan het die afgelope paar dae, maar dit het ons nie laat onderkry nie. Nadat ons Sondagaand High School Musical 3 gekyk het (dit was op M-Net, okay), was die ander braaf genoeg om vir my en Jan Kriel met 30 Seconds aan te vat. Shame. Ons het hulle omtrent gewaste! Ons het amper vir Wiam, Karlie en Jan-Paul gelap! Jan Bekker en Lizahn het beter gevaar, maar ons het nog steeds hulle gatte geskop.

Maandagoggend het ons manne aan die gesels geraak oor die geldigheid van die historisiteit van die Bybel en watse verskil dit maak of dinge nou werklik gebeur het soos wat dit daar staan en of dit nie het nie. Bitter interessante gesprek. Die ouens was nogals lekker oopkop en ek en Oom Ferdinand kon hulle met ‘n paar idees stretch – Noag, Jona, die 3-verdieping wereldbeeld. Hoewel ek kon agterkom hulle weet eintlik nogals min, het ek ook gesien mens kan die geleentheid gebruik om hulle dan iets te leer. Dalk is dit goed dat ons kategesesisteem so afgewater geraak het. Nou weet ons kinders niks en nou kan ons hulle goeie goed leer. Hehehe!

Later het ons darem dit in die water gewaag, maar dit was aan die bitter koue kant. Interessant was dat Jan Kriel pers verkleur in die koue water en oranje vlekkies op sy kneukels kry. Hmmm.
Die middag se kant het ons met Oom Eddie-hulle gekonfereer en so ‘n bietjie gesels oor die aandprogramme en hoe ‘n mens dit nog meer gesinsvriendelik kan maak as wat dit reeds is. Daar was ‘n paar goeie idees wat ek en Jan Bekker nogal lus is om uit te toets. Maar dit gaan beslis meer voorbereiding vat as gewoonlik.

Die aand het ons gaan fliek. Niemand kon UP gaan kyk nie, want dit was uitverkoop (die volgende dag ook! Twee shows na mekaar!). Teen die einde van die aand het ons in Panarotti’s beland waar ons brood en Balsamiese asyn uitprobeer het. Party het daarvan gehou, ander nie…

Later die aand was dit weer tyd om te wys wie is bobaas in 30 Seconds. Ons het die spanne ordentlik geskommel en hierdie keer was daar vier spanne: Ek & Wiam, Jan Bekker & Jan-Paul, Jan Kriel & Karlie, en Lizahn & Oom Ferdinand. Die speelveld was baie gelyker hierdie keer, maar ek en Wiam het deurgedruk en op die ou einde met iets soos 7 blokkies geseevier. Ek like dit niks om in daardie game te verloor nie…ek is ‘n klein bietjie trots op my algemene kennis. Waar ek op name of plekke of goeters afkom wat ek nie ken nie, gaan Google ek dit. Hoe anders gaan jy uitvind wie of wat dit is?

Dinsdag was weer rustig en met die oggend se reen wat ons binnemuurs gehou het, het ek en Oom Ferdinand die groep bymekaar gekry en begin gesels oor die “geestelike” sy van die hele uitreik – die tema van “Back 2 Basics” en die teks uit 1 Korintiers 5 wat daartoe aanleiding gegee het. Die gesprek het gevloei in die rigting van: “Maar hoe lei ek iemand tot bekering? Hoe deel ek my geloof met iemand wat my daaroor uitvra? Hoe lyk my eie bekeringstorie – moet dit hierdie heavy special effects-besigheid wees, of kan ek maar my gewone verhaal vertel?”

En toe kom die awesomeste goed los:
“Daar was ‘n oom wat op gekniel het om te bid en ek het geweet ek is te trots om dit te kan doen. Daardie aand het die verskil gekom.”
“Ek was by ‘n Bybelskool gewees een vakansie…”
“My jeugwerker en ‘n vriendin het saam met my gebid…”
“My ma het my vertel ek kan self kies of ek Jesus wil volg of nie…”
“Ek het altyd daai ‘gevoel’ gesoek wat mens veronderstel is om te kry as jy ‘jou hartjie vir Jesus gegee het’, maar dit het nooit gebeur nie – maar baie later het ek saam met goeie vriende gesels oor die seer in ons lewe. Ons het saam gebid en tydens daardie opvolgende stranddiens het die verskil regtig gekom…”
“My ma het van kleins af saam met my gebid en een aand toe ek 6 jaar oud was, my tot oorgawe aan Christus gelei…”
“Een keer het die Kinderkerk-tannie gevra wie is onseker. Ek was 7, heel voor in die ry en het my handjie opgesteek. Toe ek omkyk, sien ek dat ek die enigste een is! Sy het my pa, wat ‘n sendingdominee is, gebel en daardie aand het ek sekerheid gekry…”
“Een aand tydens die Jeug-Tot-Jeug-beweging op ‘n koue pawiljoen in Pietersburg het Oom Malan Nel gepreek en later daardie aand het ‘n gewone ou saam met my en my groep vriende kom bid…” (10 punte vir die een wat reg raai wie s’n die een was! )

Awesome “dun plek” – Leisure Bay Villa 28, 29 September 2009.

Weer ‘n bietjie swem, weer ‘n bietjie touchies, weer ‘n bietjie siel skoonmaak op die rotse naby die kruis.
Ek is mal oor daardie plek. Ek connect met God daar.

Randoms van die paar dae:
* Jan Kriel se “K” is eintlik ‘n “silent K”, so jy spreek dit uit “Jan Riel”
* So Afrikaans soos “Pavement”
* Ek sien iets met my kleine kleine ogie wat met ‘n X begin…X-road!
* Mens kan Cheese Puffs eet as dit in iemand anders se mond was (euww!!)
* Daar is nie genoeg dans-movies wat op DSTV gewys het aan die einde van September nie.
* Vaseline is nie ‘n lubricant nie
* Die spices op die slapchips by die restaurant brand, maar die tamatiesous smaak soos koljander
* Pampers is Katkos
* Jan Kriel weet nie watse diere “miaau” nie
* Die Uniegebou is die basis van die Suid-Afrikaanse Weermag
* Apies sal enigiets doen vir aandag
* Niemand se vingers is invincible nie, maar Jan Kriel s’n is soos spykers (maar nou weet hy hoe voel ‘n long)
* Karlie behoort aan Wiam, nie andersom nie
* Jy mag nie onder 18 wees en in die smoking section by die Wimpy by Southcoast mall sit nie, selfs al rook jy nie – die polisie sal verbyry en jou daar sien
* Die pasta was lekker, maar dit was nie baie moeilik om te maak nie

Ek weet. Ek werk saam met awesome mense. Hoekom moet ek waai?

Så er der kommet opdateret kampplan

Kampprogram for Albertslund/Glostrup, pulje 02
Dato/Kl.	Hjemmehold	Udehold	Score
04-10-09 12:35	BK Ydun	Albertslund/Glostrup	v
18-10-09 16:45	Albertslund/Glostrup	Holbæk HK	v
22-10-09 19:45	Albertslund/Glostrup	TIHF Tåstrup-Ishøj Håndbold Fællesskab	v
28-10-09 19:30	AB	Albertslund/Glostrup	v
01-11-09 14:50	Birkerød HK	Albertslund/Glostrup	v
03-11-09 18:50	Albertslund/Glostrup	Team Lejre Håndbold	v
10-11-09 18:50	TIHF Tåstrup-Ishøj Håndbold Fællesskab	Albertslund/Glostrup	v
15-11-09 12:05	Albertslund/Glostrup	BK Ydun	v
22-11-09 18:55	Team Lejre Håndbold	Albertslund/Glostrup	v
28-11-09 13:30	Holbæk HK	Albertslund/Glostrup	v
06-12-09 12:00	Albertslund/Glostrup	AB	v
10-12-09 19:30	Albertslund/Glostrup	Birkerød HK	v

Hej alle sammen.

Vores program ser således ud. Meld tilbage SENEST i morgen, hvis der er kampe i ikke kan deltage i som i ønsker at vi skal have flyttet:

Kampprogram for Albertslund/Glostrup, pulje 02
Dato/Kl.	Hjemmehold	Udehold	Score
04-10-09	BK Ydun	Albertslund/Glostrup	v
18-10-09	Albertslund/Glostrup	Holbæk HK	v
25-10-09	Albertslund/Glostrup	TIHF Tåstrup-Ishøj Håndbold Fællesskab	v
01-11-09	Birkerød HK	Albertslund/Glostrup	v
04-11-09	Albertslund/Glostrup	Team Lejre	v
10-11-09	AB	Albertslund/Glostrup	v
11-11-09	TIHF Tåstrup-Ishøj Håndbold Fællesskab	Albertslund/Glostrup	v
15-11-09	Albertslund/Glostrup	BK Ydun	v
22-11-09	Team Lejre	Albertslund/Glostrup	v
28-11-09	Holbæk HK	Albertslund/Glostrup	v
06-12-09	Albertslund/Glostrup	AB	v
10-12-09	Albertslund/Glostrup	Birkerød HK	v

Ek en Cobus en ‘n paar ander het laas jaar begin eksperimenteer met kampe sonder ‘n vaste leier en programme. Okay, die leierlose-ding is seker nie heeltemal so feasable nie, maar die programlose-ding wel. Gaan lees op sy blog oor 20something en Open Space vir al daai details.

Vroeg vanjaar wou ek, soos dit ‘n goeie jeugwerker betaam, ‘n avontuurkamp vir die tieners in ons gemeente hou. Ons datums het geclash met die rugbyweek en die ding het deur die mat geval. Dit sou seker ‘n goeie kamp gewees het, met al die verpligte aktiwiteite oos abseil en laetoubane en al die goed wat ons ken. Ek het nie pyne met dit nie, ek like dit! Maar die ding het net nie op daardie stadium, in April, uitgewerk nie.

So toe ons nou weer begin praat in die rigting van ‘n kamp, het die tieners my baie duidelik laat verstaan dat ons nie te veel aktiwiteite moet inwerk nie. Ek is in elk geval al lankal op die Ervaringsleer-band wagon, so ek het in anyway nie lesings in my kop gehad oor die 15 Goeie Geestelike Grondbeginsels of die Eskatologiese verstaan van Openbaring 11-18 met die wegraping as fokus nie. Wie is nou lus om op ‘n perfekte Saterdagoggend na ‘n boring lesing te luister as jy in ‘n rivier kan gaan swem?!

So tref ons toe ons reelings en so is Chillax-kamp gebore (waar jy kan “Chill” en “relax”). Die doel van die kamp: ontspan, rus, kuier, speel! Die reels van die kamp: alles is opsioneel – van opstaantyd tot deelname tot etes tot stort (alhoewel die meeste die laaste een as ‘n ongeskrewe verpligting hanteer het, gelukkig!). Al wat vooraf vas op die program was, was die Vrydagaand se lanternbekruip – wat ook opsioneel was.

En dis presies wat gebeur het! Ons het Vrydagmiddag by Matatane River Lodge aangekom, Wykie Swanepoel-hulle se pragtige plek en byna onmiddellik afgesuiker rivier toe. Asemrowend! Ja, dit het nog nie baie gereen nie, so die rivier was nie vol nie, maar die kranse en die bosveld en die water het dit prentjiemooi gemaak. En ons het dadelik begin speel! Wat ‘n plesier, wat ‘n voorreg om saam met sulke mooi jong lewenslustige tieners te kan jol en mekaar te kan duik en in die water te kere te gaan!

Ons is teen sononder terug kampterrein toe. Geen vaste etenstyd nie, het ons ons deur ons mae laat lei na die bakke pasta wat ons die middag in Vryheid reeds gemaak het. Heerlik.

Die jonger latte het self die vuur aangesteek en die plek reggemaak vir ure se kuier rondom die gloeiende kole. Almal was gesettle, gemaklik en jy kon vir ‘n slag vergeet van skool, jou ouers, druk van jou vriende, druk om te presteer, verantwoordelikhede…net wegkom.

Later het ek sekerlik een van die snaaksste lanternbekruipe in my lewe gesien. As mense dink dat hulle minder sigbaar gaan wees op ‘n volmaanaand deur hulle klere uit te trek en in hul onderbroeke op die lantern te pounce, moet jy weet: hier kom groot sports! Bitterlik snaaks!

Later is daar Mafia gespeel en musiek geluister en gekuier en gelag en National Geographic-tipe foto’s geneem van paddas wat besig is om te paar (op ‘n kerkkamp! My magtag!). Ek weet nie hoe laat ons gaan slaap het nie.

Saterdag het ons opgestaan soos die Gees en ons lywe ons gelei het. Daar is gebrunch en na die Springbokke se toets gekyk en dit het veroorsaak dat ons natuurlik eers moes gaan kalmeer deur by die rivier en die foefieslide uit te kom – al was die pad na die foefieslide ‘n bietjie bundu-bashing.

Die aand het ons gebraai, elkeen sy eie braaipakkie, en ons het gekuier en gelag en musiek geluister en ‘n reuse handjietennis toernooi met ‘n huge sagte bal gehad.

En ons het WEER gaan lanternbekruip – ander spanne, ander spot…net soveel sports! Daar was mense wat deur die rivier se vlak water geleopard crawl het en ‘n ander ou wat besluit het om vir die res ‘n trench te bou, daarteen besluit het en homself toe daarin begrawe het sodat net sy kop uitsteek en hy die ander kan skrikmaak!

Nog rondes mafia is gespeel, baie potte skaak en eventually het almal in hul chalets uitgekom en in die bed neergeval. Ons het 4 per chalet geslaap en dit het wonderlik gewerk.

Sondagoggend moes ons egter vroeg opstaan om betyds terug in Vryheid te wees om ‘n mimiek in die erediens te doen, maar dit was al drawbac. Ons sou dalk volgende keer eerder later terug gecruise het dorp toe, dan kon ons rustiger opstaan en klaarmaak.

Wat is die punt van hierdie kampe? Om kinders te vermaak? Nee, want dit het hulle sommer self gedoen. Om geestelike waarhede oor te dra? Wel, sonder lesings – na die eerste lanternbekruip het ek hom baie ligweg gereview. Die kinders het self by die ding uitgekom dat, net soos lanternbekruip, kan jy nie kerkwees alleen doen nie. Awesome. Is die doel om verhoudings te bou? Beslis, ja! Daar was 2 ouens saam wat nie regtig deel was van ons jeuggroep voor die tyd nie, maar wat van die kinders van skool af geken het, en dit was great om hulle te sien inskakel. Ook met van die tieners wie se ander vriende ‘n bietjie meer aan die scruff kant is. Dis goed om vir hulle die opsie te kan gee dat ‘n mens jouself kan geniet sonder sigarette, drank en dagga.

Daar was twee couples op die kamp en hulle het gewys hoe gesonde Christentiener couples kan optree. Ek was nie een keer regtig bang dat hulle iewers in ‘n chalet die lakens gaan deurmekaar maak nie. Nie omdat hulle kamtig engeltjies is nie, maar omdat ek weet dis nie die soort verhoudings wat hulle het met mekaar of met my nie.

Kan programlose kerkkampe, waar ‘n mens nie een keer Bybellees nie en net bid voordat jy eet, werk? Ek dink so. Ek kon die naweek in die naam van my gemeente ‘n ruimte skep waar tieners kon ontspan en wegkom en rus en fellowship geniet, sonder om “kerkerig” of dweperig te wees.

En dit is awesome.

Ek en Cobus en ‘n paar ander het laas jaar begin eksperimenteer met kampe sonder ‘n vaste leier en programme. Okay, die leierlose-ding is seker nie heeltemal so feasable nie, maar die programlose-ding wel. Gaan lees op sy blog oor 20something en Open Space vir al daai details.

Vroeg vanjaar wou ek, soos dit ‘n goeie jeugwerker betaam, ‘n avontuurkamp vir die tieners in ons gemeente hou. Ons datums het geclash met die rugbyweek en die ding het deur die mat geval. Dit sou seker ‘n goeie kamp gewees het, met al die verpligte aktiwiteite oos abseil en laetoubane en al die goed wat ons ken. Ek het nie pyne met dit nie, ek like dit! Maar die ding het net nie op daardie stadium, in April, uitgewerk nie.

So toe ons nou weer begin praat in die rigting van ‘n kamp, het die tieners my baie duidelik laat verstaan dat ons nie te veel aktiwiteite moet inwerk nie. Ek is in elk geval al lankal op die Ervaringsleer-band wagon, so ek het in anyway nie lesings in my kop gehad oor die 15 Goeie Geestelike Grondbeginsels of die Eskatologiese verstaan van Openbaring 11-18 met die wegraping as fokus nie. Wie is nou lus om op ‘n perfekte Saterdagoggend na ‘n boring lesing te luister as jy in ‘n rivier kan gaan swem?!

So tref ons toe ons reelings en so is Chillax-kamp gebore (waar jy kan “Chill” en “relax”). Die doel van die kamp: ontspan, rus, kuier, speel! Die reels van die kamp: alles is opsioneel – van opstaantyd tot deelname tot etes tot stort (alhoewel die meeste die laaste een as ‘n ongeskrewe verpligting hanteer het, gelukkig!). Al wat vooraf vas op die program was, was die Vrydagaand se lanternbekruip – wat ook opsioneel was.

En dis presies wat gebeur het! Ons het Vrydagmiddag by Matatane River Lodge aangekom, Wykie Swanepoel-hulle se pragtige plek en byna onmiddellik afgesuiker rivier toe. Asemrowend! Ja, dit het nog nie baie gereen nie, so die rivier was nie vol nie, maar die kranse en die bosveld en die water het dit prentjiemooi gemaak. En ons het dadelik begin speel! Wat ‘n plesier, wat ‘n voorreg om saam met sulke mooi jong lewenslustige tieners te kan jol en mekaar te kan duik en in die water te kere te gaan!

Ons is teen sononder terug kampterrein toe. Geen vaste etenstyd nie, het ons ons deur ons mae laat lei na die bakke pasta wat ons die middag in Vryheid reeds gemaak het. Heerlik.

Die jonger latte het self die vuur aangesteek en die plek reggemaak vir ure se kuier rondom die gloeiende kole. Almal was gesettle, gemaklik en jy kon vir ‘n slag vergeet van skool, jou ouers, druk van jou vriende, druk om te presteer, verantwoordelikhede…net wegkom.

Later het ek sekerlik een van die snaaksste lanternbekruipe in my lewe gesien. As mense dink dat hulle minder sigbaar gaan wees op ‘n volmaanaand deur hulle klere uit te trek en in hul onderbroeke op die lantern te pounce, moet jy weet: hier kom groot sports! Bitterlik snaaks!

Later is daar Mafia gespeel en musiek geluister en gekuier en gelag en National Geographic-tipe foto’s geneem van paddas wat besig is om te paar (op ‘n kerkkamp! My magtag!). Ek weet nie hoe laat ons gaan slaap het nie.

Saterdag het ons opgestaan soos die Gees en ons lywe ons gelei het. Daar is gebrunch en na die Springbokke se toets gekyk en dit het veroorsaak dat ons natuurlik eers moes gaan kalmeer deur by die rivier en die foefieslide uit te kom – al was die pad na die foefieslide ‘n bietjie bundu-bashing.

Die aand het ons gebraai, elkeen sy eie braaipakkie, en ons het gekuier en gelag en musiek geluister en ‘n reuse handjietennis toernooi met ‘n huge sagte bal gehad.

En ons het WEER gaan lanternbekruip – ander spanne, ander spot…net soveel sports! Daar was mense wat deur die rivier se vlak water geleopard crawl het en ‘n ander ou wat besluit het om vir die res ‘n trench te bou, daarteen besluit het en homself toe daarin begrawe het sodat net sy kop uitsteek en hy die ander kan skrikmaak!

Nog rondes mafia is gespeel, baie potte skaak en eventually het almal in hul chalets uitgekom en in die bed neergeval. Ons het 4 per chalet geslaap en dit het wonderlik gewerk.

Sondagoggend moes ons egter vroeg opstaan om betyds terug in Vryheid te wees om ‘n mimiek in die erediens te doen, maar dit was al drawbac. Ons sou dalk volgende keer eerder later terug gecruise het dorp toe, dan kon ons rustiger opstaan en klaarmaak.

Wat is die punt van hierdie kampe? Om kinders te vermaak? Nee, want dit het hulle sommer self gedoen. Om geestelike waarhede oor te dra? Wel, sonder lesings – na die eerste lanternbekruip het ek hom baie ligweg gereview. Die kinders het self by die ding uitgekom dat, net soos lanternbekruip, kan jy nie kerkwees alleen doen nie. Awesome. Is die doel om verhoudings te bou? Beslis, ja! Daar was 2 ouens saam wat nie regtig deel was van ons jeuggroep voor die tyd nie, maar wat van die kinders van skool af geken het, en dit was great om hulle te sien inskakel. Ook met van die tieners wie se ander vriende ‘n bietjie meer aan die scruff kant is. Dis goed om vir hulle die opsie te kan gee dat ‘n mens jouself kan geniet sonder sigarette, drank en dagga.

Daar was twee couples op die kamp en hulle het gewys hoe gesonde Christentiener couples kan optree. Ek was nie een keer regtig bang dat hulle iewers in ‘n chalet die lakens gaan deurmekaar maak nie. Nie omdat hulle kamtig engeltjies is nie, maar omdat ek weet dis nie die soort verhoudings wat hulle het met mekaar of met my nie.

Kan programlose kerkkampe, waar ‘n mens nie een keer Bybellees nie en net bid voordat jy eet, werk? Ek dink so. Ek kon die naweek in die naam van my gemeente ‘n ruimte skep waar tieners kon ontspan en wegkom en rus en fellowship geniet, sonder om “kerkerig” of dweperig te wees.

En dit is awesome.

Varför firar man födelsedagar?

Handlar det egentligen inte om att man överlevt så och så många år? Många säger till mig att alla fyller år. Det är inget att göra åt, bara att acceptera. Men så är faktiskt inte fallet. Min son, Vincent, fick aldrig fylla år. Det är inget att göra åt, bara att acceptera. Han överlevde inte ens ett år, blev sju månader och en dag. Så alla fyller faktiskt inte år. Så varför firar man födelsedagar? Handlar det innerst inne inte om ett ett firande om att man överlevt X antal år?

Trots min extrema dödsångest som självklart hör ihop med att jag är rädd för att åldras, bli äldre, närma mig döden, något som man egentligen inte behöver närma sig på det sättet för det räcker ju faktiskt att ramla ned från ett lågt tak och landa på huvudet – men trots dessa smärre groende plantor inombords hade jag en bra helg när jag fyllde år, det hade jag; skön fest med divergerande vänner i tre dygn i sträck utan några allvarliga problem (Jag tänkte först skriva inga problem men man har alltid ett eller annat, åtminstone litet, problem).

Ibland kommer problemen i efterhand: nu har jag ont om pengar.

Visst fick jag pengar på min födelsedag, men i form av presentkort och flytande och materiella gåvor, något jag absolut inte klagar på – något egentligen, för mig – väldigt bra då jag nu inte kan göra av med sådana likvida medel på cigaretter och/eller alkohol.

* * *

För att nämna några födelsedagspresenter: min mors systrar med respektive; Anita Gustavsson med sin man Kent, och Gull-Britt Johansson med maken Sigurd (aka Sigge) gav mig tillsammans presentkort a´ 600 kr på Kappahl. Det blir nog en ny kavaj och ett par byxor. En fin flaska Whisky, en underbar Grant’s,  fick jag av vännen Andreas “Asphen” Asph, vilken jag verkligen uppskattade och njöt av. Sammy Helgesson gav mig en stor och vacker lyckoelefant i något som verkar vara Teak. Svarta finbyxor och tre röda rosor och annat trevligt uppvaktade min underbara kvinna mig med (det är tur att jag har Jennifer!). Vackra stolsdynor till mitt nya kök, och svenska kastruller erhölls från min mor, Inga-Lill Granlund och hennes man, Arne Falk. En mängd saker, faktiskt så mycket att jag inte kan räkna upp det här och nu, tja, det var, som Galenskaparna & After Shave kanske skulle ha uttryckt det, en himla massa roliga … saker – samt lotter och travsystem, som jag fick av min far Sune Granlund och hans fru, min underbara styvmor, Mona Granlund. Min farmor, Signe Granlund, och min fars före detta, ytterligare en kvinna jag älskar och saknar umgänget med, Sonja Ramnå skickade pengar och vackra kort. Vidare gav mig min vän Johan “Josho” Engelbrektsson mig 229 kronor i presentkort på Bokia till vad vi både antog var senaste Stephen King-boken: Vargarna från Calla – Det mörka tornet V (men jag fick också min favoritpenna Pilot V5 Hi-Tecpoint 0,5). Min svärmor Anita Schenck och hennes mor Inga-Britt Flodin, samt den övriga släkten i min svärmors närhet lade ihop och gav mig otroligt nog ett presentkort a´1 000 kr (!) på Bokia.

Kontentan: Jag blev minst sagt ordentligt uppvaktad!

Och som om det inte var nog med detta. Min far, hans fru Mona, min mor och hennes man, Arne, hade lagt ut en annons i Mariestadstidningen, vilket överraskade mig och verkligen gladde mig, på ett väldigt positivt sätt: F. G. 30 år, med ett vackert kort på mig när jag var liten, plus min fars, mors och de respektives namn. Jag blev verkligt rörd! Overkligt rörd. Detta såg jag som en verkligt vacker gest!

* * *

När jag i torsdags gick till Bokia med mina presentkort blev jag förvånad. Den Stephen King-bok jag hade fått ett presentkort till fanns inte inne. Däremot fanns en senare: Sången om Susannah – Det mörka tornet VI, som jag inte hade, för samma pris. Så jag tog den istället. Men, när jag stod i kassan och betalade, beställde jag del V i Stephen King: Det mörka tornet-serie, den bok jag hade varit på jakt efter. Inget gott. Allting gott.

Men jag upptäckte även att – den i mina ögon oerhört intressante, mexikanske – regissören Guillermo del Toro skrivit en skräckroman tillsammans med Chuck Hogan (foto till höger), tja, första delen i en trilogi, betitlad Släktet (The Strain), trots att undertecknad, som anser sig välinformerad om sådant här, faktiskt inte hört eller läst något om detta boksläpp. Underligt nog. Mycket underligt nog. Jag börjar undra. Hur gammal har jag egentligen blivit? Så här får det inte gå till.

* * *

Sist när något sådant här inträffade var det med Joe Hills debutnovellsamling “Vålnader” (“20th century Ghosts”), vilken jag länge letade efter på engelska, både på nätet och i affärer (särskilt i Göteborg och naturligtvis på SF-bokhandeln, där jag dock blev mycket illa behandlad av kassörskorna) i vad jag upplevde som evigheter, innan boken ifråga plötsligt en dag var översatt och publicerad och stod framför mig när jag råkade befinna mig på Bokia i just Mariestad.

Helt plötsligt fanns den bok jag hade sökt så på andra (läs STÖRRE) orter än Mariestad. Översättningen hade kommit och tryckts och gått ut till svenska bokhandlarna, utan att jag hade läst ett endaste omnämnande på någon enda litteratursajt på nätet, vilket jag de facto gör regelbundet: men plötsligt hade Norstedts förlag publicerat den novellsamling jag så ivrigt sökt i bl.a. Göteborg, trots att det var Bokförlaget Prisma som var först med att publicera denne Stephen Kings son, som är döpt efter frihetskämpen Joe Hill i Gävle, med Herr King-Hills debutroman “En hjärtformad ask” (vilken inte var så dum, även om jag anser att den snart spårar ur – och särskilt när boken ska avrundas. Tja, ärligt talat kan jag inte med gott samvete rekommendera den annat än för, och då helst bara, förströelseläsning. Om du ännu inte läst den och om du vill göra det – låna den då på biblioteket innan du köper den. Romanen ifråga är alldeles för omtalad. Visst är bokens film- och översättnings-rättigheter sålda till ett tiotal länder eller mer. Men boken En hjärtformad ask är faktiskt inte värst mycket att ha om man är bara något av en skräckkonessör. Den är helt enkelt inte bra; En förklädd berättelse i modern tappning vars slut, likt John Ajvide Lindqvists senaste bok, Människohamn, tappar totalt i slutet, och tyvärr blir alltför psykedeliskt.

* * *

När jag plötsligt och äntligen såg Joe Hills Vålnader den där dagen tänkte jag inombords, liksom när jag nu i torsdags såg Del Toros bok Släktet, något ungefär enligt följande:

“Den tar vi!”, sade djävulen och snöt sig i tapeten.

Detta måste jag läsa – även om det är skräp. Skulle förstås kunna låna boken på ett bibliotek, men detta sammanträffande är liksom för bra för att vara sant. Kul också att inhandla lite fantastik för att visa förlagen att det faktiskt säljer. . .

Men det är klart att den Oscars-belönade regissören Guillermo del Toro skulle kunna skriva några meningar som är skräp och få det publicerat med lite redaktörsarbete, för det han gör kommer ju garanterat att sälja. Visst är det så. Hellboy och Hellboy II: The Golden Army, Pan’s Labyrinth, Cronos osv.

Det denne man rör vid blir till guld. Det vet de som antagit manuset. Det är annorlunda om man heter Fredrik F. G. Granlund eller dylikt. Man måste kämpa. Aj fan, detta låter kryptiskt och konstigt. Visst har Del Toro kämpat. Självklart måste han ha gjort det. Naturligtvis.

Vad säger jag om min egen person då? Att jag kämpar? Ja. Att jag aldrig slutar att förvånas. Jovisst!

Men vad kommer härnäst? Ska Quentin Tarantino, Steven Spielberg, George Lucas, Clint Eastwood, Sean Penn, Mel Gibson, och andra skådisar som numera blivit regissörer kanske börja skriva fantastikromaner tillsammans med tidigare etablerade eller semi-etablerade författare? Blir det i så fall seriösa försök? Handlar det i sådana fall om att skådisen/regissören ifråga lånar ut sitt namn i utbyte mot stora summor pengar?

George Lucas och Steven Spielberg har sedan länge sålt sina namn på detta sätt, och då menar jag inte alla miljarders miljarder de tjänat på royalties rörande leksakerna till Star Wars-sextanten. Till och med jag har läst åtminstone den svenska översättningen av Star Wars IV: A New Hope. Den boken överraskade mig inte. Fast, det är klart, det hade jag heller inte räknat med.

Kanske kan man urskilja en tendens, att rika Hollywoodkändisar som slagit igenom, tillsammans och särskilt med hjälp av en tidigare etablerad författare blir publicerade? Då måste vi förstås läsa och köpa deras böcker. (Tänk bara vad Clint Eastwood skulle kunna åstadkomma inom skräckgenren …   )

Men varför finns ingen Dario Argento eller Lucio Fulci i Hollywood, det kan man fråga sig gång på gång på gång … Jag vet att jag gör det.

* * *

Men vad som är än mer viktigt i mitt liv: vilket elände kommer härnäst när jag kämpar som jag de facto gör?

Jag har precis gått in i en ny period av mitt liv och det är väl inte konstigt att jag är så trött och sover mycket och mår sämre; jag kan inte längre sanningsenligt säga att jag är i 20-årsåldern.

* * *

Här publicerade jag ursprungligen, som avslutning på detta blogginlägg, en prosadikt, skriven under en fundersam, eftertänksam fylla, vilken jag nu strukit därför att jag precis fått veta att Peo Rask kommer att publicera den i tidskriften Komma, nr 4/2009.

Så jag hoppas ni som inte tidigare läst texten köper eller lånar numret av tidskriften och läser den. Annars brukar tidskriften Komma med tiden publicera sina nummer på nätet, varför jag så fort det är möjligt, när det är möjligt att läsa den online, kommer att länka till denna min prosadikt som jag ursprungligen publicerat här på Marmeladkungen.

Jag undrade lite vart Hanna hade tagit vägen här hemma.
Hittade henne i hennes och Marcus rum
i full fart med att tvätta fönster =)
Rent vart det också där hon tvättade.

Hanna är 8 år och har Downs Syndrom..
Hon kan tvätta fönster. No Big Deal ju =)

Nu är det så här också..
Hon kokar ofta kaffe till mig.. ja brygger kaffe.
Nästan alltid så blir det väldigt gott också.
Fast ibland så har det varit mera tjära än kaffe… Haha

Hon kan skala potatis.. hyvla ost…och bädda sin säng.
och miljoner massa mera saker…

Vad då? Inte kan… hon är ju…utvecklingsstörd… har Downs syndrom..
Kan inte finns inte hos henne alls.
Hon vet ju inte att hon har Downs Syndrom =)
Jag försöker tills jag kan… heter det oftast när det gäller Hanna.
Och hon får försöka… om och om igen… till det sitter.
Kaffet och fönstertvätten har jag inte lärt henne alls..
Inte heller bädda sängen… och mycket mera.

Det har hon fixat själv genom att iaktta vad jag gör… hur jag gör.
Hanna är oerhört vetgirig… och vågar ta tag i saker.. och utmaningar.
Hon vågar misslyckas… hon försöker igen och igen.
Nu kommer ett (av många) av hennes underbara egenskaper..
Hon ger inte upp… nej min Hanna ger inte upp =)
En riktig sjujäkel till kämpe är hon…
Och jag är en mycket stolt mamma ska ni veta =)

Ha en bra fortsatt kväll alla…

Sköt om er själva och varandra!!

Vi höres lite senare..

KramKram!

Så har vi spillet to kampe. Første kamp igår imod høj tabte vi desværre 15-22. Vi fulgte godt med til 13-13, men så røg luften lidt fra os. Dagen idag startede med kamp imod Næstved, hvilket vi havde regnet med skulle være en rimelig kamp. Men Næstved kom med et tempo og spil vi ikke helt var klar på, og det var først i de sidste 7 min vi for stukket fra dem. Kampen ender 21-19

Nu venter brøndby her i den sidste kamp.

Så er de første 12 navne til kval klar. Det har været svært at udvælge et hold, men vi håber at vi har mixet et godt hold sammen. Følgende spiller skal med til kval:

Amanda
Sara
Therese
Sascha
Monica
Trille
Julie
Nanna
Lisdorf
Lærke
Nygaard
Alberte
Katrine

Mødetid lørdag kl 1330 i jersie hallen
Søndag kl

Eks nuut op teo@up, maar ek wil graag idees en gedagtes share wat aangaan in teologie en die wereld daar buite…

Ons was hierdie naweek op ‘n kamp gewees by bad-se-loop, (as jy dit ‘n kamp kan noem, dit was eerder ‘n mini vakansie) anyway dit was ‘n plek waar ons oop gesprekke kon gevoer het oor, wel, basies alles.

Ons het natuurlik eers verdwaal soontoe. In plaas daarvan dat ons net 2 ure gery het, het ons 6 ure gery! Haha. Dit was groot pret en ons het lekker gesels en goeie musiek gehad (wel as ons lank genoeg op ‘n stasie of cd kon bly). Maar ten minste het ons nie die verste verdwaal nie. ‘n Ander klompie het so half 11 die aand eers daar aangekom!

Toe ons almal nou gearriveer het en iets geëet het, het ons elkeen ‘n groot stuk papier gekry, waarop jy nou jouself moes “tag”. Bietjie meer oor jouself sê, hoe jy jouself sien, wie jy ken, wat jy doen, wat jou idees is, jou belangstellings ens. Dit was nogal cool om te sien waar ons met mekaar ‘link’. Verbasend om te sien hoe mense eintlik baie in gemeen het, al weet jy dit nie eers nie. Na die tyd het ons rondom ‘n make-shift vuur gesit en kuier. Ons het gesels oor relatiwisme en post-modernisme en bietjie probeer onderskei tussen die twee. Bietjie gechat oor deconstructionism en hoe ons goed kan ontleed en uit mekaar haal om stuff beter te verstaan, veral in verband met skrif uitlê en daai tipe van ding. (obviously gebruik ek nou ‘n baie minimalistiese beskrywing) Ons het daai oggend eers omtrent 3uur gaan slaap.

Ons kamp het glad nie ‘n vaste program gehad nie. Ons het dit gevat soos dit kom. En dit het flipin goed uitgewerk. Ons het wie weet watter tyd eers opgestaan in die oggende en gebrunch. Daarna het ons of ‘n movie gekyk of net weer gechat. Ons het ook ‘n klompie TED talk video’s gekyk. TED: Technology, Entertainment and Design. Sulke 17 minute video’s oor klomp rerige interessante topics en glo my jy kan 1 kyk dan is jy hooked for life!

Natuurlik het ons in die romeinse baddens gaan le en sleg wees. Weereens gepraat oor klomp goed en net mekaar se geselskap geniet met ‘n bottel Sherry.

Dit was lekker om almal se opinies en perspektiewe te hoor. (Eks nogal groot op die luister ding) Ons was 11 mense daar gewees en almal het hulle eie sienings. Dit was lekker om oor goed te gesels met ander mense as die gewone crowd met wie jy altyd uithang. Mens raak gewoond aan jou groepie se menings en jy kry net nie nuwe perspektiewe nie. Dit was nodig om met mense te chat wat binne EN buite die teologie opset is.

Ons het fight club gekyk. Fantastiese movie!! Sommer dadelik in my favourite lysie. Die van julle wat dit nog nie gekyk het nie, doenit!!! V for Vendetta ook net so goeie movie! Maak my sommer lus om uit te gaan en ‘n revolution te begin!

All in all, die kamp was ‘n experience. 1 wat ek verseker weer wil doen. So die van julle wat wil join in ons oop en veilige gesprekke moet dit asb doen. Join ons group op facebook: open space. Sien jou daar!

La caída del muro de Berlín hace 20 años (impresionante exposición sobre este hecho en la Alexanderplatz berlinesa) propició un éxodo masivo de ciudadanos de la República Democrática de Alemania.

Entre los que se marcharon se encontraba la soprano Anja Kampe que se casó con un italiano para huir del país. Se asentó en Italia donde se integró plenamente. Esto perjudicó en parte su carrera porque se la consideraba demasiado alemana para papeles del repertorio italiano y demasiado italiana para el repertorio alemán.

Afortunadamente para todos nosotros la Kampe ha conseguido afianzarse en el repertorio wagneriano y es una de las voces a seguir en el panorama vocal actual. Sin ir más lejos el mes que viene será Isolda junto a Torsten Kerl en el Festival de Glyndebourne.

Escuchemos a Anja Kampe en los Wesendonk lieder de Richard Wagner (24 m., 18 s.): Der Engel (El  ángel), Stehe still! (¡Quieto!), Im Treibhaus – Studie zu Tristan und Isolde (En el invernadero), Schmerzen (Penas) y Träume – Studie zu Tristan und Isolde (Sueños). La grabación procede de un concierto del pasado mes de Marzo en Berlín, le acompaña la Berliner Philharmoniker bajo la dirección de Michael Boder (director musical del GTL).

Die kerk waarvan ek deel is hou van kamp. Ek weet nie waar dit vandaan kom nie, maar ons kamp baie. Al vir dekades lank, dalk vir ‘n eeu, ek’s nie seker nie. Ek is in ‘n groot mate ‘n produk van die NG Kerk se kampe. Veral skoolverwisselingskampe. Saam met baie dominees by wie ek in hindsight voel ek het hoofsaaklik geleer hoe om nie te kamp nie. Ek’s pas terug van ‘n skoolverwisselingskamp af, en ek dink ‘n paar mense daar voel ook dat ek hulle geleer het hoe om nie te kamp nie, meer as enigiets anders.

Dis dalk maar een van die tekens van ons tyd, dat ons nie eintlik ‘n clue het wat ons mee besig is nie, maar net iets wat ons laat dink dat daar hoop is vir iets anders, rumoars of a different world (nee, ek het nog nooit enigiets van Yancey gelees nie). So ons duiwel voort, een eksperiment na die ander, meestal onvergenoegd omdat ons net iewers diep binne ons weet ons het nog nie gearrive nie. En dalk is ons nog verkeerd oor daai wete ook.

Maar tog is ek nie kwaad vir die kampe waarop ek was nie (behalwe vir ‘n paar insidente hier en daar), inteendeel! Dit is die plekke wat my gevorm het om te word wie ek is, al moes ek meeste van wat hulle my geleer het afleer sodat ek God hier van die anderkant af kon ontdek. Die punt is dat kampe ‘n manier het om ons in mense vas te dwing. Dit is die tye waarop ek die minste agter rekenaar sit, en wanneer ek doen, dan is dit met ‘n real live persoon wat fisies naby my is op die oomblik ingedagte. Elke idee wat ek praat op ‘n kamp het te doen met regte egte mense, al involve die idee baie filosowe se name en ‘n klomp tegniese terminologie.

Kom ons kom nou maar uit daarmee. Ons kamp nie omdat die preke wonderlik is nie. Dit is regtig nie veel beter as Sondag oggend se preke nie, inteendeel, ek dink dit is worse. Ons kamp nie vir die kos nie. Al die ons kokke amazing bly dit maar net bloot moeilike om vir 100 mense lekker kos te maak as vir 5. Ons kamp nie regtig vir die games nie, die volleyball is bietjie average, en baie mense slaan regtig gereeld mis met die baseball. Ons kamp vir die mense. Ons kamp vir daai gap om net te kan vergeet van die wêreld en community met ander te beleef. Ons crave dit. Daarom kamp ons. Want die wêreld waarbinne ons leef het hierdie rou tyd saam met mense gaan clutter.

En daai spiritual highs… wel, dalk is dit maar net ‘n taste van die journey waarop ons sal gaan as ons regtig ons lewe focus daarop om in mense se lewens te belê, om net saam met mense te wees. Of dit moontlik is weet ek nie, dalk moet ons maar op ‘n eiland gaan sit net om iets van die realness van ander mense wees te ervaar.

Dit was weer tyd vir Skoolverwisselingskamp by Bad-Se-Loop aai-jaai-joegaai! En ek moet sê, teen die 3e keer wat ek daar gekom het, het ek regtig lief geword vir die plek.

Dit was ‘n kamp vol stories, soos kampe maar altyd is. Vol interessante karakters – mense met issues, bitches, snobs, tomboys, kakaanjaers, teologie-studente, kitaarspelers, uitslippers, emo’s en jocks. Daar was ook baie pranks – klokke wat in die middel van die nag onverklaarbaar lui, onderklere wat onverklaarbaar wegraak (of nie), suiker wat in slaapsakke beland en grawe wat teen mekaar geslaan word om mense wakker te maak. Hmm?

Baie grappe is gemaak, veral in die Romeinse baddens en veral die een spesifieke aand saam met die manne (“daai is 5 shots!”). Thanx ouens, ek glo nie ek sal dit sommer vergeet nie!

Daar was baie slogans en goed wat geskree is, om maar ‘n paar te noem:
“A jo ba joe!” – Wilke en TKG
“Ons is vrot, ons is vrot, ons steel jou kind se pop, Borrievrotters!” – Leje en die Borrievrotters
“Pinka Pinka Kroka Kroka Tryyyyyyyyssss!” – Henmar, Ernest en die Pinkakrokatry’s
En natuurlik:
“Mango, mango! Veselperske…” – Derrick en almal

Daar is ‘n oorspronklike nuwe liedjie geskryf en selfs ‘n mimiek op dit uitgewerk (dankie aan Lance en die Silkesnakes) – baie cool. Ons het ook vir Zing ontmoet en ‘n paar sappige stories uit sy lappopmond gehoor.

Daar sal vorentoe seker nog baie reflect word op hierdie spesifieke kamp. Dalk omdat ons besef het ons weet nie regtig hoekom ons sekere dinge doen nie. Dalk omdat ons goeie verhoudings gebou het en tog die waarde van die hele endeavour insien. Dalk omdat nuwe vriende gemaak is en awesome experiences gedeel is.

Ek hoop meer mense kan dieselfde soort ding beleef. Ek voel bevoorreg en geseënd.

Apropå humlor och andra samhällsbyggande insekter måste jag få visa följande söta Kalle och Hobbe-strip:

… vilket får mig osökt att tänka på Stefan Demerts Balladen om den kaxiga myran:

*

Turen går til sydkysten

I dag blev Premier League programmet fastslået for den kommende sæson, og første runde byder på et besøg til en bane, hvor vi har kære minder fra 2007/08 sæsonen.

Det var nemlig på Portsmouths Fratton Park, at vi, på sidste spilledag, reddede Premier League livet med en 1-0 sejr signeret af ”Captain Danny’.

Kampen vil løbe af stablen den 15. august, hvilket vil blive fulgt op af to hjemmekampe mod Blackburn, den 18. august og mod Chelsea, den 22. august.

Det bliver godt! Jeg kan mærke det!

Mågerne hev i går søndag den hidtil største sejr i denne sæson. Det skete på udebane i Ballerup, hvor Måge Joe med sølle seks mand – i hele kampen – vandt 10-3 over et langsomt og dårligt spillende hjemmehold.

Topscorer og kampens spiller blev “Messi fra Danmarksserien” (som modstanderne kaldte ham) aka. Jeppe. Desuden blev der scoret kasser af Koefod, Generalen og Henrik, mens Vieth og undertegnede stod for forsvarsspillet

Rundt om hjørnet lurer næste ligakamp. Vi spiller torsdag den 30. april klokken 19.35 hjemme på Kløveren mod D7SIF.

Torsdagens modstanderhold spillede umiddelbart efter vores sidste DAI-kamp og viste skræmmende styrke. Der er derfor lagt op til et topbrag, når Mågerne torsdag tager imod D7SIF i sæsonens tredje ligaopgør.

MØDETIDSPUNKT ER 18:50.

UPDATE:

D7SIF har efter to kampe kun 3 point ligesom os. De måtte nemlig se sig besejret i går (27/4) af Rock ‘n Roll Kbh med hele 1-4. Værd at bemærke er det, at Rock ‘n Roll KBH, der altså slog torsdagens modstander D7SIF, tabte sin første turneringskamp til FC Trørødklanen med 1-4. Samme Trørødklan som Mågerne fik stryg af i første kamp. Noget tyder altså på, at D7SIF sagtens kan være til at snakke med.

Følg stillingen i puljen her.

KP

Om ni någon gång underhållit er själva med någon vampyr/varulv/zombie-application på Facebook så förslår jag nu ett nytt och coolare alternativ. Har ni det inte så tycker jag att ni ska spana in My Brute i vilket fall som helst. Det är ett litet webbspel där du får skapa dig en kämpe och sedan utmana andra kämpar för att gå upp i level. Ytterst simpelt. Vad jag har förstått så grundas din kämpes ursprungliga färdigheter och skills på utseende och namn. När du skapat din kämpe kan du spela tre matcher om dagen (sex den första dagen) för att få experience. I takt med att du går upp i level får du nya förmågor och dina stats blir bättre. Meningslös sysselsättning? Visst. Men det är ändå lite roligare än Facebook-alternativet. För även om man inte kan styra särskilt mycket av matchernas utgång, så får man iallafall se dem.

Det finns även ett annat sätt att skaffa sig experience, och det är den egentliga anledningen till detta inlägg. Jag behöver pupils! Man får nämligen experience för att rekrytera vänner till spelet. Så det är vad jag gör här. Följ bara denna länk för att utmana min kämpe och samtidigt skapa dig en egen. Lycka till! Vi ses i arenan.