Kort nadat ik mijn artikel over de omgang met twijfelaars geschreven heb, herinnerte ik mij aan een gebeurtenis uit mijn eschooltijd. Wij moesten eens (ik denk in de 8e klasse) een interpretatie van het kortverhaal “Känsterle” van de Zwitser schrijver Rainer Brambach schrijven. Om het volgende te begrijpen is het lezen van het verhaal aanbevolen (het is onder meer hier online in het Duits ter beschikking) alsmede sommige gedachten over de plot. Mijns inziens is het lezen ook anders de moeite waard.

Na het becijferen van de interpretatie blijkte dat vele in de klasse of de man of de vrouw schuld aan de afloop van het verhaal toegewezen hebben. Voor dergelijke oordelen kwam slecht de cijfer 3 (een “voldoende”) voort. Wat wij hier hadden was een voorbeeld voor de omwenteling van en onderwerp (punt 9 in de lijst van de 10 soorten twijfels volgens Shingo). De meesten in onze klasse hebben het verhaals slechts uit een oogpunt bekeken. Als men meerdere oogpunten gebruikt zou hebben, zou men tot een kompleter oordeel gekomen hebben.

Interessant was hoe de eenzijdige oogpunten verdeeld gewezen zijn. Het blijkte dat de meeste jongen de vrouw de schuld toegewezen hebben, terwijl de meeste meisjes de man de schuld toegewezen hebben. Dit was een interessant inzicht wan welke men iets geleerd zou hebben als men dit verder uitgespit zou hebben. Helaas is men vervolgens doorgegaan met onderwijzen.

Kurz nachdem ich meinen Beitrag über den Umgang mit Bedenkenträgern verfaßt hatte, erinnerte ich mich an eine Begebenheit aus meiner Schulzeit. Einmal (ich glaube, es war in der 8. Klasse) mußten wir in der Klasse eine Interpretation der Kurzgeschichte “Känsterle” des schweizer Schriftstellers Rainer Brambach schreiben. Um das folgende zu verstehen, empfiehlt sich die Lektüre des Werkes (sie steht unter anderem hier online zur Verfügung) und ein paar kurze Überlegungen über die Handlung. Meines Erachtens lohnt es sich, die Kurzgeschichte auch sonst zu lesen.

Nach der Benotung der Interpretation stellte sich heraus, daß viele in unserer Klasse entweder dem Mann oder der Frau die Schuld am Ausgang der Geschichte gaben. Für solche Urteile sprang höchstens eine 3 heraus. Was wir hier vorliegen hatten, war ein Beispiel für eine Umkreisung des Themas (Punkt 9 in der Liste der 10 Arten des Bedenkens nach Shingo). Die meisten in unserer Klasse hatten die Geschichte nur aus einem Blickwinkel betrachtet. Hätte man mehrere Blickwinkel verwendet, hätte man zu einem kompletteren Urteil gefunden.

Interessant war, wie die einseitigen Blickwinkel verteilt waren. Es stellte sich heraus, daß die meisten Jungs der Frau die Schuld gaben, während die meisten Mädchen dem Mann die Schuld gaben. Dies war eine interessante Erkenntnis, aus der man etwas hätte lernen können, wenn man ihr weiter auf dem Grund gegangen wäre. Leider wurde anschließend weiter der Bildungsauftrag befolgt.