This post continues on from: ON THE TRAIL OF SANTA CLAUS (Part 1) The purpose of today’s ride was three-fold, firstly to find the second burial place of Saint Nicholas (Father Christmas) in Myra, and secondly to calm Thoe’s nerves after his recent bike accident, third was to test our new bike to bike radios at long last!!

After his death in 347 AD (St. Nicholas Born in Patara 270 AD) he was first buried on modern-day  Gemiler island (St. Nicholas Island) near Fethiye, but centuries later his body was moved in land to the town of Myra (Modern day Demre) due to pirate raids on the coast.

Demre (Myra) is about a three to four hour ride each way for us, we decided to take the longer coastal route instead of cutting across over the mountains, which would be a very cold ride this time of year. Firstly we rode slowly over the twisting hill roads towards Fethiye, where Theo had his accident a couple of weeks ago, after an hour or so his confidence started to return and we tested our new bike to bike radio communications out.

My radio and headset worked perfectly, I could hear Theo at high speeds but he could not hear me, and his transmissions were breaking up all the time, some sticky tape solved Theo’s break-up problem.

My headset has two speakers in the helmet, but Theo’s headset, bought by Boris only has one helmet speaker….Boris çok cimri, so another speaker needs to be wired in some how to compensate for the wind noise around the helmets at higher speeds.

Also on this trip my other camera died, yet again!! and only 4 of my photos appeared after taking about 25, so most of the photos on this post come from Theo’s camera. Anyway, we rode along the coast road through Kas and then Kalkan (See Video at the end) where we stopped for lunch.

For lunch we had tea and a ”Day la yengen” sandwich, which translates from Turkish to English as ”My Uncles Wife,”  anyway, she tasted good and was very filling lol, 3 Lira (2USD) each. After lunch, we rode for another hour untill finally reaching Myra and the St. Nicholas Basilica.

Exact dates and events are a little unclear, but St. Nicholas was entombed here for several hundred years untill either an Emperor, a  Pope or senior Cardinal mounted a raid in 1087  to recover his body and take it  to Bari, in Italy. A ship was secretly despatched from Italy carrying mercenaries with the task of recovering his body.

Accounts of the time say that  the towns folk and priests at the Basilica were so shocked and stunned by the sight of the well-armed mercenaries carrying off the body of St. Nicholas to their ship, that they offered no resistance.

The Basilica is quite well preserved for a building more than 1700 years old, and 1000 years since the tenant left. Once in Italy, a new Basilica was built to enshrine his remains.

A French archeologist in the 18th centuries did a lot of the restoration work, paid for from his own pocket. About 1KM further North from the Basilica are whats left of  the ancient city of  Myra, Lycian rock tombs about 2500 years old and an ampitheatre.

It would have been great to spend more time here looking around but the light fades fast here this time of year. We called in at the Myra boat yards for a quick look before heading back towards Kalkan and Kas where Theo’s confidence returned in leaps and bounds enroute (See video at the end).

We then rode on to Kas and Kalkan where we stopped for a little rest and a ciggie break.

Next time I’m in Italy, I might go to Bari and then complete the trilogy of Father Christmas.

At patara, on a fast stretch of quiet road, a well disguised speed trap caught us doing….err…..a little over the limit, I won’t say on here exactly what. Anyway the 4 policemen were very chatty, very nice, one spoke perfect English, we stayed and talked about bikes for a while and then they brought us tea, which was very welcome. I asked if they would mind being on my website, they were happy to pose for photos on the condition that I write on here what the speed limits are in Turkey, so foreigners know…..70 KPH for Bikes, 90 KPH for cars.

After thanking them for the tea, we carried on towards home, a good trip ……And Theo is back on his bike again!!

Remember to press the HQ button.

]]> http://shrisaitutorials.wordpress.com/2009/11/28/why-political-science-as-elective/ Sat, 28 Nov 2009 01:15:46 +0000 shrisaitutorials http://shrisaitutorials.wordpress.com/2009/11/28/why-political-science-as-elective/

Our simple game plan is tailored for your success

• Limited number of students
  • Admissions are limited to thirty only, more personal attention is given to each student.
•  Study material
  • Each student is given around 25 books worth RS 6000 which cover both general studies and political science. These books covers the entire syllabus, students need not hunt for any extra material as this is more than adequate.
• Notes
  • Written notes provided for all the topics eases the exam preparation . Notes cover current affairs collated from leading competitive magazines and newspapers.
• Subjects experts
  • Every subject handled in the institute viz. (History, Economics, Biology etc) will be covered by Professional experts respectively.
• Work dairy
  • Every Student is provided with a work dairy, to keep the preparations more focused.  Every student should write  the number of hrs studied in each day so that it makes his study more regular and systematic.
• Tests
  •  There will be regular tests after the completion of every topic. These tests will help the students to improve on the preparations.
• U G C Exam
  • Coaching for UGC NET Exam will be provided for M A political Science students with a nominal fee. (Only for students who have the admission for  I A S 2010 batch )
• Free Coaching for K A S
  • Free coaching will be provided for   KAS prelims  (on further notification) for those students who have taken admission for IAS prelims 2010
• Question papers and solutions
  • Previous years Question papers along with solutions for general studies and political science will be provided to students .Study of atleast 10 yrs of previous Question papers will help the students for smart preparations
• References
  • Most of the students are confused as to how the questions are framed in UPSC  . Shrisai tutorials shall provide the source material for around 90  questions in General studies and 105 – 110 questions in political science of atleast 10 previous years papers. This helps the student to read only the relevant material.
• Counseling
  • There shall be free guidance and counseling given to students for other other government services like FDA,SDA,CDS,NDA etc

Political Science optional covers the below topics

•  
  •  Modern Indian History
  •  Political thinkers from plato to marx
  •  Political theory
  •  Governments of U K , USA, France, China, S A , Germany
  •  Indian political thinkers
  •  Indian Constitution

Total hrs of teaching – 250 hrs
General studies – 125 Hrs
Political science 125 Hrs

 More details at http://www.shrisaitutorialsforias.com

When it comes to the Nigerian music industry, collaborations don’t come much heavier than this. We’ve got Terry G (hottest Nigerian dancehall artiste), M.I (one of the hottest rap artists) and 9ice (arguably the hottest indigenuous artiste) all brought together by a well-respected producer, Jamix. Name of the song is “Omo Naija”, and here’s the video.

The next video is by a new artist called Kas. He is an affiliate of the Nigerian Mohits record label. He owns his record label “Kas Records” and he is signed to his label. He is a producer, actor, songwriter and studio engineer! He isthe video to his song called “Fi Mi Le”.

Here is the hugely anticipated video for the song “Know” by Lami, featuring M.I.

Hope you enjoyed abit of the GiDi Culture….. 

UPPER DIR, Paquistão, 23 de novembro de 2009 (BosNewsLife) – um comerciante que vendia CDs na província noroeste da fronteira do Paquistão com o Afeganistão continuam em internado em estado crítico, depois que supostos militantes muçulmanos explodiram sua loja por que ela tinha à venda um filme sobre Jesus e outros filmes cristãos.

Envie por email para seu amigo e divulgue no seu Facebook | Digg | Del.icio.us | Stumbleupon | Reddit | Blinklist | Twitter | Technorati | Yahoo Buzz | Newsvine

“Treze lojas vizinhas foram também parcialmente destruídas” durante a explosão de bomba no Centro Comercial Saleem, situado no bairro de Upper Dir District da cidade de Kas, disse o comerciante Muhammad Taos Khan que concedeu uma entrevista no hospital.

O Sr. Khan, 41 anos, disse que uma criança lhe deu uma carta ameaçadora cerca de 30 minutos antes da explosão no dia 11 de novembro de 2009. Ele disse que inicialmente “sacudiu sua cabeça e riu da carta”, mas logo ficou “extremamente impressionado” ao notar que a criança – um menino – estava olhando para ele com ódio nos olhos. “Quando eu tentei conversar com ele, ele correu e desapareceu entre as pessoas que estavam na rua”, disse Khan.

“É evidente pelo teor ameaçador da carta que eu fui atacado por vender o filme Jesus (sobre a vida, morte e ressurreição de Jesus Cristo) dublado nos idiomas Pashto e Urdu, bem como filmes muçulmanos e cristãos sobre (os personagens bíblicos) Abraão, Isaque e Adão e Eva. Nós temos muitos desses filmes em CDs”, disse ele.

A polícia paquistanesa e Khan ligaram a bomba ao grupo “Ideological Supremacy to Uphold Islam in the World” (Supremacismo Ideológico para Patrocinar o Islã no Mundo), um dos vários grupos que lutam para estabelecer um governo radical muçulmano e aplicar a lei Sharia muçulmana naquela província do Paquistão.

Não houve confirmação se o grupo muçulmano assumiu a responsabilidade do atentado a bomba e nenhuma prisão foi informada.

“Alá é grande e viva o Islã”, dizia a carta mostrada para a agência de notícias BosNewsLife. A carta também incluía slogans tais como “Morte aos EUA, aos Cristãos e todos os Judeus do Mundo”.

O comerciante Khan disse que a carta também acusava os comerciantes de vender CDs que “propagavam a vulgaridade na sociedade paquistanesa”. Você “não apenas vê os filmes sobre os profetas, mas também os aluga para o povo…”.

Khan disse que a carta também exigia que ele e outros comerciantes “em vez de atacar os valores muçulmanos deviam ensinar o Alcorão” considerado um livro sagrado pelos muçulmanos “para as crianças”.

Ele e outros comerciantes também foram “amaldiçoados” na carta. “Eles vão ir todos para o inferno e merecem o castigo divino…pelas ordens de Alá Todo Poderoso”, adicionava a carta mostrada à agência de notícias BosNewsLife.

Leia mais atualidades cristãs aqui.

Envie por email para seu amigo e divulgue no seu Facebook | Digg | Del.icio.us | Stumbleupon | Reddit | Blinklist | Twitter | Technorati | Yahoo Buzz | Newsvine

By Dian Hasan | November 18, 2009

What would a resort stay experience be without a pool? Unthinkable for today’s travelers. They’ve come a long way, playing a central role in creating a distinctive experience and the common denominator as a social hub. Integral to a hotel’s brand identity. Here’s a glance at some of world’s most gorgeous resort pools, sharing the same traits regardless of their locale: sexy and chic!

Mythic n’en avait pas fait mystère. Oui, le lecteur devrait attendre le septième opus d’ « Halloween Blues » pour en savoir plus sur le fantôme de l’actrice Dana Anderson qui, depuis son décès, hante les jours et les nuits de son mari, l’inspecteur Forester Hill. Enfin, la boucle est bouclée. Certains lecteurs en resteront pantois, d’autres seront sceptiques et même peut-être déçus de cette fin trop torturée à leur goût. Un serial killer est retrouvé mort en possession de l’adresse de Forester et d’une photo de Dana gentiment adossée à sa propre tombe ! Et puis, il y a aussi cette inconnue ressemblant à s’y méprendre à la célèbre actrice assassinée qui rôde autour de leur maison. Hallucinations ? A moins que la belle blonde ne soit pas morte ? Cet album épilogue diffuse au fil des pages toutes les réponses aux questions. Une fin étonnante pour une série finalement très classique que l’on a surtout appréciée pour son ambiance ‘fifties’.

Anne-Sophie

« Halloween Blues, t 7 : Remake », de Mythic et Kas, éditions Dargaud, 48 pages, 13,5 €

Cote : 2/5

Kaş Ata Spor Teakvon-do Kulübü, imkansızlıklar nedeniyle kapandı.

Kaş’ta 1,5 yıl önce faaliyet göstermeye başlayan ve 10 sporcusu bulunan Kaş Ata Spor Teakvon-do Kulübü faaliyetine son verdi. Antrenör Murat Örnek, AA muhabirine yaptığı açıklamada, 7 kez iller arası şampiyonaya katıldıklarını ve toplamda 24 madalya kazandıklarını belirterek, kazandıkları tüm başarılara rağmen ekonomik destek bulamadıkları için spor kulübünü kapatmak zorunda kaldıklarını söyledi. Sporcularından Asena Ece Oğuzhan, madalyalarını gösterirken, Sude Ürüt, ”O kadar çaba sarf ettik ama kulübümüz kapanıyor. Kaş’ta bize destek veren yok. Bunun için çok üzülüyoruz. Emeklerimize yazık. Lütfen yardım edebilecek olan varsa bizim sesimizi duyun, bize yardım edin’ diyerek ağlamaya başladı.

Antalya Güncel

Kaş’da turizmciler, alternatif turizmi çeşitlendirmek amacıyla özellikle Avrupalı turistlerin tercih ettiği 13 kilometrelik kanyon yürüyüşü düzenliyor.

Antalya’nın turistik Kaş ilçesi, her yıl binlerce yerli ve yabancı turisti ağırlarken, sahip olduğu doğal alanlar da dağ bisikleti, yamaç paraşütü ve kanyon yürüyüşü gibi alternatif turizm etkinliklerine olanak sağlıyor.

Sonbahar aylarında da bölgeye ilgiyi artırmayı hedefleyen turizmciler, Sütleğen Köyü yakınlarında, 13 kilometre uzunluğundaki Kıbrıs Kanyonu’nda düzenlenen kanyon safari turlarıyla turistleri, doğa ve macerayla buluşturuyor.

Yaban keçilerinin Türkiye’deki doğal yaşam alanları arasında yer alan, zengin bitki örtüsüne sahip Kıbrıs Kanyonu, zorlu etabı aşan turistlerin, eşsiz doğal güzellikleri görme ve tanımasına imkan sağlıyor.

-KANYONDA ADIM ADIM-

8 saatlik kanyon yürüyüşünü düzenleyen turizm işletmeleri tarafından Kaş’tan otobüslerle gruplar halinde Sütleğen Köyü yakınlarındaki Sinekçi Beli mevkisine getirilen turistler, tur için özel giysilerini seçtikten sonra kanyonun ulaşımı hakkında rehberler tarafından bilgilendiriliyor.

Kanyon girişinde, yürüyüş kapsamında tırmanış dersi verilen ve tırmanış için özel gereçleri bellerine bağlanan turistler, dağlık alandaki çamlar arasından kanyona doğru yürüyüşe başlıyor. Kanyonun çevresindeki her noktada Batı Akdeniz’in en yüksek mevkisi Akdağ’dan gelen 10 derece sıcaklığındaki suyun akıntısı ile sedir, çam ve dev çınar ağaçlarıyla kaplı doğada ilerleyen maceracı turistler, 13 kilometrelik etabın, oldukça yorucu olan 4,5 kilometrelik etabında halatlarla inişler gerçekleştiriyor.

Başta İngilizler olmak üzere daha çok Batı Avrupalı turistlerin tercih ettiği Kıbrıs Kanyonu turunda, 50 metreyi bulan yüksek alanlardan iple inişlerin ardından, zorlu kaya tırmanışları da yapılıyor.

Her geçilen parkur sonrası birbirini kutlayan turistlerin, yorucu ama eşsiz doğadaki maceralarından duydukları keyif ise yüzlerinden okunuyor. İlk yardım malzemesi ve yiyeceklerini de taşıyan turistler 8 saat süren zorlu etaplardan sonra suyun içinde başladıkları yolculuğu, yine suyun içinde tamamlıyor.

Kanyon turuna ilk kez katılan Alman turist Karin Nielsen, çok güzel bir gün geçirdiklerini belirterek, en uzunu 50 metre olan kayalardan iple iniş ve tırmanışların heyecan verici olduğunu anlattı.

İngiliz Kelly Gren ise, ”Çılgınca bir gün geçirdim. Çok yoruldum belki, ama inanılmaz bir doğada delice işler yaptık. İnişler, çıkışlar, suyun içinde yaşadıklarım muhteşem. Yine gelip ve bu kanyonda yürüyeceğim” sözleriyle turdan aldığı keyfi dile getirdi.

BizimAntalya

Kanyon – Dağ – Foto Galeri

Kaş ilçesinde Bucak mevkisinde yap-işlet-devret modeliyle Makyol Sirketi tarafından iki yıldır yapımı süren yat limanının 2011 yılında hizmete açılacağı bildirildi.

Belediye binasında düzenlenen bilgilendirme toplantısında konuşan Makyol İnşaat Yönetim Kurulu Başkan Vekili Adnan Çebi, Meis Adası’na yakınlığıyla öne çıkan ve tarih boyunca sahip olduğu denizci kimliğini kaybetmekle karşı karşıya kalan Kaş’ı tekrar bir deniz kenti haline getirmeyi amaçladıklarını bildirdi. Bu marinayla beraber Kaş ve yöresinin Türkiye turizmi için önemli bir konuma geleceğini düşündüklerini vurgulayan Çebi, ”Şu an ülkemizde büyük turizm yatırımı olan şirketler arasındayız. Bu alandaki yatırımlarımızı farklı projelerle devam ettireceğiz. 2011′de hizmete açılması planlanan Kaş marinanın Akdeniz’de seyahat eden yatçıların gözdesi olacağını düşünüyoruz. Kaş’a ekonomik ve kültürel alanlarda katkı sağlamasını beklediğimiz marinayı yabancı yatırımcılar dört gözle bekliyor” dedi.

Makyol Proje Teknik Danışmanı Merih Özcan da, inşaat sektörünün liderlerinden, 44 yıllık geçmişe sahip Makyol İnşaat’ın, turizm sektöründeki faaliyetlerine marina yatırımıyla bir yenisini daha eklediğini belirtti. İnşaatta olduğu gibi turizmde de Türkiye’nin önde gelen gruplarından biri olmayı hedefleyen Makyol’un, Kaş’ta marina ile Akdeniz çanağında seyreden yatçıları Türkiye’ye çekmeyi hedeflediğini kaydeden Özcan, şöyle konuştu: ”Yapımına Nisan ayında başlanan ve 25 yıllığına yap-işlet-devret modeliyle üstlenilen Kaş Marina’nın 2011 yılında hizmete açılması planlanıyor. Fethiye’den Kemer’e kadar olan kıyı şeridindeki marina ihtiyacını karşılayacak Kaş Marina’nın yabancı turistleri bölgeye çekmesini bekliyoruz. 450 yat kapasiteli marinanın kara kısmında 150 tekne kapasiteli çekek alanı bulunacak. 7 yüzer iskele ve bir dalgakıranın yer alacağı marina, süper ve mega yatlar da dahil olmak üzere her boyda teknenin yanaşması için elverişli su derinliği ve bağlama imkanlarına sahip olacak. Ayrıca 3 bin metre karelik kapalı alanda marina hizmet binaları, yat kulübü, restoranlar, spor tesisleri, mağazalar ve yatçıların ihtiyaç duyacağı tüm hizmetler yer alacak.”

AntalyaGüncel

¿Y tú de quién eres? ¿De Kas naranja o Kas limón? ¿De Facebook o de Tuenti? ¿De Pepsi o Coca Cola?

Hombre, a la hora de elegir puedes basarte en muchas cosas… pero desde luego que si eliges un producto u otro basándote en la publi que hace cada uno, yo lo tengo muy claro… Coca Cola y siempre Light!
¿Y si un día de estos tenemos suerte y en uno de esos descansitos que hacemos las chicas Gap´s para tomarnos una Coke al sol en la terraza aparece por la puerta alguien que esperamos… y que se convierte en nuestro momento, en nuestra hora Coca Cola Light? … pero no, creo que no, que esto no pasa aqui… a pesar de que 15 años después la popular campaña La Hora Coca-Cola Light, la marca ha vuelto a recuperar este concepto con una acción de dance marketing en el centro financiero de Madrid.
La Pepsi está bien… pero aún no tiene su hora.

Kaş´ta 29 Ekim Cumhuriyet Bayramı dolayısıyla bu yıl da gelenek bozulmayarak, Cumhuriyet Meydanı´nda yapılan kutlamalara ek olarak sualtında da kutlamalar yapıldı. Hem kutlamalara katılmak hem de Kaş’ın masmavi ve ılık sularına dalış yapmak için Türkiye´nin çeşitli illerinden ilçeye gelen balıkadamlar önce Cumhuriyet Meydanı´ndaki kutlamaları izledi, sonrasında ise dalışlarını gerçekleştirdi. Bu mevsimde dalışın çok zevkli olduğunu belirten balıkadamlar, dalışlardan sonra da akşam yapılan `Cumhuriyet Balosu´na katıldı.

Antalya´nın Kaş İlçesi´nde 29 Ekim Cumhuriyet Bayramı dolayısıyla bu yıl da su altında kutlama yapıldı. Farklı şehirlerden gelen balıkadamlar önce kutlamaları izledi, ardından dalış yaptı.

Akdeniz TV

FotoGaleri: Su Altında Rengarenk…

]]> http://mbahjustinus.wordpress.com/2009/10/29/mgr-suharyo-resmi-uskup-koajutor-kaj/ Thu, 29 Oct 2009 11:58:52 +0000 mbahjustinus http://mbahjustinus.wordpress.com/2009/10/29/mgr-suharyo-resmi-uskup-koajutor-kaj/ http://antalyadaulkucuhareket.wordpress.com/2009/10/27/mhp-antalya-il-baskanligi-ilce-ziyaretlerine-agirlik-veriyor/ Tue, 27 Oct 2009 22:17:34 +0000 Admin http://antalyadaulkucuhareket.wordpress.com/2009/10/27/mhp-antalya-il-baskanligi-ilce-ziyaretlerine-agirlik-veriyor/

Milliyetçi Hareket Partisi Antalya İl başkanı Ali Adnan Kaya başkanlığında Batı İlçelerine yapılan ziyaretlere devam edildi.

İl Başkanı Ali Adnan Kaya başkanlığında, Başkan Yardımcıları Ali Alpay Bilge, Ayşe Yumak Yönetim Kurulu Üyeleri Necmiye Uzunçam, Mehmet Saraçoğlu, Mustafa Baskak, Ayhan Saraçoğlu ve İl Genel Meclisi üyeleri Zeki Tunç, Durdali Uzunboy, Adnan Aydın, Ali Aslan olduğu halde Kaş ilçesine yapılan toplu ziyarette, Milliyetçi hareket partisi Kaş İlçe başkanı ilçenin sorunları hakkında İl Başkanı’nı bilgilendirmiştir.

Kaş İlçe Başkanı Hüseyin Aydın, bölge köy muhtarlarının da davetli olduğu toplantıda, katılımcı muhtarların İl Genel Meclisinin 2010 yılı yatırım bütçesinde yer alması talep edilen isteklerinin yerine getirilmesi için İl Başkanımız ve İl Genel meclis üyelerimizin yerinde tespitler yapmak üzere Kaş ilçesinde bulunduklarını ifade etmiştir.

Toplantıya, Ağullu Muhtarı Durmuş Yenier, Ahatlı Hasan Levent, Aklar Ergün Ulutaş, Bayındır Recep Çıtak, Belenli Bilal Korkut, Belkonak Hüseyin Örtülü, Beldibi Arif Taylı, Boğazcık Mehmet Bozca, Çataloluk Hasan Demir, Çamlıköy Candan Yılmaz, Çamlıova Yılmaz Kırcaer, Çavdır Mahmut Koçyiğit, Çayköy Ramazan Sarcan, Çerler Mehmet Alahabalı, Çukurbağ İrfan Akay, Dere Salih Gökçül, Dirgenler Muhammer Çetiner, Doğantaş Hasan Akgül, Gürsu Mehmet Armutçu, Gökçeören Bayram Bayır, Gökçeyazı Salih Bölük, İkizce Bayram Oğurlu, İslamlar Mehmet Karadayı, Karadağ Mehmet Müftüoğlu, Kasaba Süleyman Özen, Kemer Mustafa Sarısaltık, Kızılağaç Ali Akkanat, Ortabağ Ramazan Ergun, Pınarbaşı Yusuf Acar, Sarılar Ahmet Levent, Sarıbelen İbrahim Çil, Sinnili Menderes Gencer, Sütleğen Ramazan Kocabaş, S.Kılıçlı Ahmet Çakır, Uğrar Durmuş Hasar, Üzümlü Emin Arıcan, Yeşilbarak Recep Kısaoğlu, Y.Palamut Köyü muhtarı Orhan Kaya katılmışlardır.

Muhtarların gösterilen ilgiden dolayı mutlu oldukları ve yüksek katılımın gerçekleştiği toplantıda, ortak taleplerinin, yollarının asfaltlanması, içme suyu ve tarım amaçlı sulama hizmetlerinin ulaştırılması, bakıma ihtiyaç duyulan okulların bakıma alınması gibi taleplerinin olduğunu dile getirmişlerdir.

E-Kemer

Milliyetçi Hareket Partisi Antalya İl başkanı Ali Adnan Kaya başkanlığında Batı İlçelerine yapılan ziyaretlere devam edildi.

İl Başkanı Ali Adnan Kaya başkanlığında, Başkan Yardımcıları Ali Alpay Bilge, Ayşe Yumak Yönetim Kurulu Üyeleri Necmiye Uzunçam, Mehmet Saraçoğlu, Mustafa Baskak, Ayhan Saraçoğlu ve İl Genel Meclisi üyeleri Zeki Tunç, Durdali Uzunboy, Adnan Aydın, Ali Aslan olduğu halde Kaş ilçesine yapılan toplu ziyarette, Milliyetçi hareket partisi Kaş İlçe başkanı ilçenin sorunları hakkında İl Başkanı’nı bilgilendirmiştir.

Kaş İlçe Başkanı Hüseyin Aydın, bölge köy muhtarlarının da davetli olduğu toplantıda, katılımcı muhtarların İl Genel Meclisinin 2010 yılı yatırım bütçesinde yer alması talep edilen isteklerinin yerine getirilmesi için İl Başkanımız ve İl Genel meclis üyelerimizin yerinde tespitler yapmak üzere Kaş ilçesinde bulunduklarını ifade etmiştir.

Toplantıya, Ağullu Muhtarı Durmuş Yenier, Ahatlı Hasan Levent, Aklar Ergün Ulutaş, Bayındır Recep Çıtak, Belenli Bilal Korkut, Belkonak Hüseyin Örtülü, Beldibi Arif Taylı, Boğazcık Mehmet Bozca, Çataloluk Hasan Demir, Çamlıköy Candan Yılmaz, Çamlıova Yılmaz Kırcaer, Çavdır Mahmut Koçyiğit, Çayköy Ramazan Sarcan, Çerler Mehmet Alahabalı, Çukurbağ İrfan Akay, Dere Salih Gökçül, Dirgenler Muhammer Çetiner, Doğantaş Hasan Akgül, Gürsu Mehmet Armutçu, Gökçeören Bayram Bayır, Gökçeyazı Salih Bölük, İkizce Bayram Oğurlu, İslamlar Mehmet Karadayı, Karadağ Mehmet Müftüoğlu, Kasaba Süleyman Özen, Kemer Mustafa Sarısaltık, Kızılağaç Ali Akkanat, Ortabağ Ramazan Ergun, Pınarbaşı Yusuf Acar, Sarılar Ahmet Levent, Sarıbelen İbrahim Çil, Sinnili Menderes Gencer, Sütleğen Ramazan Kocabaş, S.Kılıçlı Ahmet Çakır, Uğrar Durmuş Hasar, Üzümlü Emin Arıcan, Yeşilbarak Recep Kısaoğlu, Y.Palamut Köyü muhtarı Orhan Kaya katılmışlardır.

Muhtarların gösterilen ilgiden dolayı mutlu oldukları ve yüksek katılımın gerçekleştiği toplantıda, ortak taleplerinin, yollarının asfaltlanması, içme suyu ve tarım amaçlı sulama hizmetlerinin ulaştırılması, bakıma ihtiyaç duyulan okulların bakıma alınması gibi taleplerinin olduğunu dile getirmişlerdir.

E-Kemer

Antalya’nın Kaş ilçesine bağlı Kalkan beldesinde, Hollandalı ve Türk oyuncular, Türkçe ve İngilizce oyun sahneledi.

Hollanda’dan Kalkan beldesine gelen Hayal Çalışma Atölyesi oyuncuları, 5 günlük çalışmanın ardından, Yeşilköy Beldesi Halk Tiyatrosu ekibiyle birlikte iki perdelik ”Umut” adlı oyunu sanatseverlerle buluşturdu. Kalkan sahilinde sahnelenen oyunda, 11 Hollandalı kadın ve 5 Türk erkek oyuncu rol aldı. Yönetmenliğini Bob Van Der Lugt’un yaptığı oyun, Türkçe ve İngilizce sahnelendi. Oyunda, Hollanda’nın bir balıkçı köyünde güçlüler ve zayıflar arasında yaşanan tartışmalar ile bir aşk öyküsü anlatılıyor. Kalkan Belediye Başkanı Saim Karakurt, oyunun sonunda tüm oyuncuları kutlayarak çiçek verdi. Saim Karakurt, Kalkan’da herkese kucak açtıklarını belirterek, ”Mevlana gibiyiz dostlar. Burada herkesle beraber yaşamanın yollarını arayacağız” dedi. Oyunu izleyen sanatseverlerden Eren Görgülü, çok güzel bir gece yaşadıklarını belirtti. Kalkan’da yaşayan Belçikalı Ellie Maasdam da ”Kalkanlılarla burada yaşayan yabancılar sanatla kaynaştı. Sanat, dostluğun ve barışın ilacıdır” diye konuştu.

AntalyaGüncel

Film gibi yaşadı, film gibi öldü. Ölümünden yıllar sonra yaşamı film olunca Türkiye onu bir film karakteri olarak tanıdı ve çok sevdi. Ardından belleklerde film karakteri olarak kaldı, gerçekliği unutuldu. İşte ilk kez yayınlanan fotoğraf ve tanıklıklarla, Elmalı ve Kaş’ta bir döneme damgasını vuran efsane Postacı Mehmet Ali Hançer’in düşle gerçek arasında gidip gelen film gibi yaşamı…

Yusuf Yavuz- yusuf_yavuz2004@yahoo.com

Kaş’taki 57 yıllık sır perdesi aralanıyor. 1920’lerin sonlarından, 1952’ye kadar Elmalı Kaş arasında atla posta ve erzak taşıyan efsane postacı Hançer, Kimine göre kalp krizinden kimine göre de bilinmeyen bir sebepten dolayı 15 Nisan 1952’de Gömbe yakınlarında öldü. Cesedi öldüğü yerde bir gün bekletildi, yapılan keşiften sonra ailesine verildi. Ancak ölmeden önce iki at yükü erzakla Elmalı’dan Kaş’a giden Hançer’in cebinden bir kuruş bile çıkmadı. Birinci Dünya Savaşında asker olarak Kaş’ta deveyle mühimmat ve erzak, ikinci Dünya Savaşındaysa postacı olarak Elmalı- Kaş arasında devletin yazışmaları da dâhil tek haberleşme aracı olarak posta ve ‘hayatı’ taşıyan Hançer’in filmlere konu olan yaşamı bilinmeyen yönleriyle ilk kez gün ışığına çıkıyor.

Elmalı-Kaş arası üç gün sürecek yolculuk başlıyor
Ey zaman aralıkları, zaman aralıkları!
Bilmem ki ne isterdiniz bir gidiş-dönüş biletine… ( Edip Cansever)

1930’lu yılların başları. Bugün Türkiye’nin önemli turizm kentlerinden biri olan Kaş’a yalnızca denizden ulaşılabildiği yıllar. Birinci paylaşım savaşından yeni kurtulan ve yaralarını sarmaya çalışan dünyanın ekonomik buhranla sarsıldığı yıllar. Yokluk ve zorluk yılları… O yıllarda Antalya’nın batı bölgesinin merkezi konumunda olan Elmalı’nın esnaf arastalarında körüklü çizmelerinin gıcırtıları eşliğinde telaşla koşuşturan iri cüsseli bir adam yamaklarının yardımıyla iki yağız atı yüklemeye çalışmaktadır. Leblebi, helva, çiğ kadayıf ve onlarca resmi evrakla yüklenen atları yedeğine alan 1.90 boylarındaki iri yapılı adam, üç gün sürecek yolculuğuna başlamadan önce son kez hafızasını yoklar ve atını mahmuzlar…

Hançer geldiiii, haberler getirdiiii!!
Kaş sırtlarına vardığındaysa davudi sesiyle hançeresinden dökülen “Hançer geldiii! Haberler getirdiii!” nidalarını duyan Kaşlıların etrafını çevirmesiyle ortalık gerçek bir bayram yerine döner. Elmalı ve Kaş arasında, belki de örneğine az rastlanacak bir yoksunlukla geçen 1930 ve 1940’lı yıllarda, bölge insanının dünyayla kurduğu tek iletişim kaynağıdır Hançer. Öyle ki, Hançer gelmese, mektupsuz, gazetesiz, tatsız tuzsuz kalır Kaşlılar. Bu girizgâhtaki satırlar gerçekle hayalin iç içe geçtiği bir film karesini andırsa da gerçekte tarihin yakın bir dönemecinde yaşanan dramatik bir insan öyküsünü barındırıyor. Biraz düş, biraz gerçek. Bir varmış bir yokmuş gibi. Kısacası yaşamın kendisi gibi…
Öyleyse gelin hep birlikte hayal perdesinin büyülü dünyasıyla, gerçek yaşamın dramatik gelgitleri arasında salınan bu öykünün kapısını aralayalım.

Parmak Damgası’yla tanındı
Türkiye Hançer karakteriyle ilk kez 1983 yılında TRT’de yayınlanan Parmak Damgası adlı dizide tanıştı. Halikarnas Balıkçısı’nın öykü ve romanlarından senaryolaştırılan ve 1991’de genç yaşta yitirdiğimiz Okan Uysaler’in yönettiği Parmak Damgası, gösterildiği yıllarda büyük ilgi görmüştü. Kaş’ta çekilen dizi filmde, Aytaç Arman, Aliye Rona, Zühal Olcay, İhsan Yüce, Menderes Samancılar ve Turgut Özatay gibi değerli oyuncuların yanında Hançer karakteriyle hafızalara kazınan usta oyuncu Giray Alpan da rol almıştı. Giray Alpan Hançer’i öyle bir canlandırmıştı ki, bu ilginç karakter adeta filmle özdeşleşmişti. Parmak Damgası’nın ardından Hançer, birçok insanın hafızasında bir film karakteri olarak kalmıştı. Oysa Hançer gerçek bir kişilikti ve haftada üç gün Elmalı Kaş arasındaki iletişimi sağlayan tek kaynaktı. Hançer o kadar gerçekti ki, bölge insanının deyimiyle “filmlere geçecek” türden bir yaşamı vardı. O kadar gerçeküstüydü ki, yaşamın gerçekliğine bir film karesinden fırlayıp gelmiş gibi duruyordu…

Peki gerçekte Hançer kimdi?
Asıl adı Mehmet Ali olan bu yiğit postacıya, bölge insanı soyadıyla “Hançer” diye sesleniyordu. Gelin şimdi ona ‘Hançer’ diye seslenen bölge halkına kulak verelim. Elmalı-Kaş arasında posta taşıdığı yıllarda onun varlığına tanıklık etmiş olanlardan birine, bu gün 76 yaşında olan Ali Güçlü’ye bırakalım sözü:
“Adını bilmiyordum ama bir adam vardı, Hançer derlerdi. Biz de çocukken böyle öğrenmiştik. Ben o zaman on yaşlarındayım galiba. İyi hatırlıyorum, gelir atlarının boynuna saman asar, bizim köyde dinlenirdi. Sonra Sinekçi beline doğru hareket ederdi. Sinekçi belinde Sinan diye bir adam vardı, kahveci. O karda belde orada dururdu devamlı. Hançer geceyi orada geçirirdi.

Hançer’i bir daha hiç görmedim
Bir de Alıçlı diye bir yer vardır Kemer köyünün yukarısında, zaman zaman Gömbe’de, bazen de Alıçlı’da dinlenirlerdi. Kahveci Mehmet diye bir arkadaş vardı orada. Hançer’in yanında bir de Mehmet Çavuş vardı. Postacıydı o da. Bunları ben devamlı görüyordum.
Hançer biraz şişmandı. Babam ve arkadaşlarıyla iyi konuşurdu. Biz çocuktuk tabii fazla konuşmazdık. Sevilen, güzel bir adamdı. Türkiye’nin postasını getirip götüren bir adam olduğuna göre; dürüst, güvenilir bir adammış demek ki. Mehmet Çavuş da öyleydi. Bir de Goca Uşak dedikleri biri vardı ama Mehmet Çavuş’a mı diyorlardı onu hatırlamıyorum. Sonraları Hançer yaşlandı. Posta taşıma işi otomobille yapılmaya başladı. Sonra Hançer’i bir daha hiç görmedim.”

Filmlere geçecek biriydi…
Posta taşıma işinin otomobille yapılmaya başlamasının ardından Hançer’in yaşamında büyük bir boşluk oluşur. Hançer, bölgenin sosyo-ekonomik gerçekliğini kendi yaşamında barındıran, mütevazı koşullarda yaşam savaşı veren bir kimliktir aynı zamanda. Türkiye’nin siyasi ve sosyal koşullarının yeniden şekillendiği yıllara denk düşen bu dönemden Hançer’de kendi payına düşeni alır. Otomobille posta taşıma işini artık ‘otomobil’ alacak düzeyde sermaye birikimi yapmış olanlar üslenecek, teknoloji bir kez daha gerçekliğin önüne geçecektir.
O günlerin tanıklarından biri olan ve Kaş’ta bir dönem belediye başkanlığı yapan Mustafa Zeki Bozca’dan dinleyelim:
“1952 yılına kadar bizim burada ulaşım deniz yoluyla yapılırdı. Kısmen halkın katkısıyla tamamlanan yolların hizmete girmesinden sonra Elmalı- Kaş arasındaki posta işini aylığı 60 Liradan ben aldım. Bu arada Land Rower bir Jeep satın alarak, postayı alıp götürmeye başladım. Kış aylarında posta işini Hançer lakabıyla tanınan Mehmet Ali’ye bir ücret karşılığı biz yaptırıyorduk. Kardan, yağmurdan yollar geçit vermeyince, araba çalışmaz olunca, posta işini atla yaptırmak zorunda kalıyorduk. Çok emektar birisiydi Hançer. 1.90 boyunda, 110 kilo ağırlığındaydı. Meşinden yapılmış ‘garçin’ diye tabir edilen bir nevi tozluk ve potin, ayaklarında kilot pantolonunu giymiş, kepeneği sırtına atmış haliyle tam filmlere geçecek tipte birisiydi Mehmet Ali. Kaş’a çok emeği geçmiştir.

Atatürk’ün leblebisi
İşte bu Hançer, mevsimin sor günlerinde postasını bazen tek bazen de çift atla yürütürdü. Posta işinde adeta bir sembol haline gelmişti. Her Kaş’a gelişinde yanında kendisine yapılan siparişlerle birlikte Galip’ten leblebi getirirdi. Galip’in leblebisi yurt çapında ünlü bir leblebiydi. Hatta rahmetli Atatürk’ün bile bu leblebiyi özellikle istettiği söylenirdi. Leblebici Galip halen sağ mıdır bilemem. Ama çocukları leblebicilik mesleğini Elmalı’da hala sürdürüyorlar.

Hançer bilinmeyen bir sebeple öldü!
Tekrar Hançer’e döneyim. Kaş’tan aldığı postayı Elmalı’ya götürmekte iken bir gün Mehmetçikler Mahallesi yakınlarında bilinmeyen bir sebeple ölür. Ama sadık atı başucunda bekler. Sonunda köylüler kendisini ölü halde bulurlar…” (Çile Yılları- Anılarda Kaş. İsmail Sadık. Ank. Gazeteciler Cemiyeti Yayınları. Ankara 1983)

Hançer’in tek çocuğu anlatıyor: ‘yufka yürekli bir adamdı…’
Mustafa Zeki Bozca, 1980’lerin başında Gazeteci İsmail Sadık’a aktardığı bu tanıklığında dile getirdiği ve “filmlere geçecek tipte birisiydi” diye tanımladığı Hançer’in yaşamı gibi ölümü de filmlere geçecek türdendir. Yaşamı bu sözlerin ardından filmlere geçse de ölümü hep sır olarak kalır. Hançer’in sır dolu ölümüyle ilgili ayrıntılara geçmeden önce, sözü yaşamına tanıklık edenlerden birine daha verelim. Sıtkiye Karacaoğlu, Hançer’in bugün hayatta olan tek çocuğu, kızı. Aslında kendi deyimiyle Hançer’in öz çocuğu değil, “besleme.” Çünkü Hançer’in hiç çocuğu olmamış. Bugün Antalya Beldibi’nde eşi Yusuf Karacaoğlu ile birlikte küçük bir aile pansiyonu işleten Sıtkiye Hanım, “yufka yürekli bir adamdı” dediği babası Mehmet Ali Hançer’i, 11 Ekim 2009 günü evlerinde yaptığımız görüşmede şu sözlerle anlattı:

Tek çocuğu benim
“Benim annem sekizinci doğumunu yaparken ölmüş. Babam bana altı ay kadar baktıktan sonra annesiz olduğum için çok hastalanmışım. Elmalı’da Ömer Efendi adında bir hükümet tabibi varmış o zamanlar. Babam beni ona götürmüş. Orada Hançer’in kardeşinin eşiyle tanışıyor babam. Onun da kocası ölmüş, çocuğuyla kalmış. Sonra Hançer’le evlenmiş bu kadın. Ayşe Hanım… Yani annem. Hançer’in hiç çocuğu yok. İlk eşi bir doğum yapmış ama ölmüş o çocuk. Tek çocuğu benim. Altı aylıkken ‘beslengi’ olarak almış beni.

Ağustos’un yılanı, Sinekçi belinin Sinan’ı…
Babam posta taşıma işini ihaleyle alırdı. Otuz yıl bu işi yaptı. Kaş’a gidip gelmek için kışın daha kısa yolları tercih ederdi. Kışın çok kar olur Sinekçi beli kapanırsa, Çatallar üzerinden Ağullu’ya çıkıyordu. Yazın da daha uzun yoldan giderdi. Yusuf ( Eşini gösteriyor) daha iyi bilir o yolları. Taşıdığı kıymetli eşya ya da evrak olduğunda yanında Jandarma da giderdi. Haftada üç defa posta götürürdü. Sinekçi belinde Sinan adında bir hancı varmış. Her zaman babamı soymaya kalkarmış. Babam da kıymetli eşyalarını başının altına koyar öyle uyurmuş. Taşıdığı bazı evrakların üzerinde ‘kıymetli’ yazılı olurmuş. Bir gün bu kıymetli evrakları başının altına koyduğunu fark etmiş Sinan. Elini babamın yastığının altına sokarken elini tutmuş babam. “Ne yapıyorsun?” diye sorunca, “uyudun mu diye bakıyordum, yastığını düzeltiyordum ” falan dermiş Sinan. Hâlbuki babamı soymaya kalkarmış Sinan… “Ağustos’un yılanı, Sinekçi Beli’nin Sinan’ı adamı boğar!” derdi babam.

Bu arada Yusuf Karacaoğlu söze giriyor ve “Sinan yaşlanınca Gömbe’ye taşındı. Sinan’ın bir oğlu vardı. Adı Ahmet. Ticaret yapardı. Ahmet’in de bir oğlu vardı. Posta işi arabayla yapılmaya başlayınca ihaleyi Ahmet’in oğlu aldı” sözleriyle Sinekçi belinin ünlü hancısı Sinan hakkında bilgi veriyor.

Bütün Kaş Hançer’in başına toplanırmış…
Kaşlılar onun sevgilisiydi. O geldiğinde herkes başına toplanırmış. Hiç okuryazarlığı olmadığı halde kim çörek ısmarladı, kim gazete ısmarladı, kim leblebi ısmarladı hepsini aklında tutardı. Hepsini ayrı ayrı paket yaptırırdı. Hiçbir şeyi unuttuğu olmazdı. Kaş’ın beri tarafına vardığında “Hançeeer!” diye bağırdığında, bütün Kaş onun başına toplanırmış. Öyle anlatırdı. Çok şakacıydı. Bazen benim elimden tutar gezmeye götürürdü. Yolda bütün herkese çatardı. Eskiden böyle herkes birbirine çatardı. Büyükler birbirileriyle şakalaşırlardı. Hançer’e şaka yaparlardı, o da onlara küfür ederdi. Eskiden böyleydi. Şimdi o şekilde küfretseler mahkemeye verirler. O zaman bunu normal karşılıyorlardı, gülüşüyorlardı… Benim ayrıntılarına pek aklım ermiyor ama çatmayın bana diye söverdi onlara.

Eşkıyalar ‘postayı bırak, sen git!’ diyerek yolunu kesiyor
Askerliğini de Kaş’ta yapmış babam. Oraları iyi bildiği için ‘Deveci’ olarak orada kalmış. Silah ve erzak taşıma işlerini yaparmış. ‘Ben askerlik yapmadım sayılır’ derdi. Meis ve Kaş arasında gidip gelmiş. Meis’ten çok kaçak mallar getirirdi. Kahve, kolonya, battaniye ne varsa… İngiliz kilotu derlerdi… Kilot pantolon ve körüklü çizme giyerdi. Kırbacını sırtına, silahını da beline takardı. Alman harbi olduğu zamanı hatırlıyorum bir de… O yıllarda postayı hep soyuyorlardı. Ben oralara hiç gitmedim ama Sinekçi beliyle bir de Elmalı Finike arasındaki Aykırtça tarafları var. Oralarda soygun olurmuş. Taşın arkasına saklanıyorlarmış, önünü kesiyorlarmış aniden. ‘Postayı bırak, sen git’ diye bağırırlarmış eşkıyalar. ‘Bırakmazsan seni vururuz’ diye de tehdit ederlermiş. Bundan dolayı kıymetli eşya taşıdığı zaman Jandarmayla birlikte giderdi. Aklım eriyor benim. Evleri kara perdelerle kapatıyorduk o zamanlar…”

Güçlü kuvvetli bir adamdı bizim kayınpeder…
Bugün 75 yaşında olan Sıtkiye Karacaoğlu, babası Hançer’le ilgili anımsadıklarını anlattıkça eşi Yusuf Karacaoğlu’da söze giriyor ve anılar birbirini kovalıyor. 80 yaşındaki Yusuf amca, bir pırıl pırıl hafızasıyla bizi şaşırtıyor. “İri yarı, güçlü kuvvetli bir adamdı bizim kayınpeder” diye başlıyor Hançer’i anlatmaya. Ve ardından hafızasının derinliklerindeki tanıklığını dün yaşamış gibi aktarıyor teybimize:
“Çarşıya pazara gittiğinde bir değneği vardı, onu sırtına sokardı. Bazen de değneği arkasına alır dayanarak yürürdü. Cüsseli bir adamdı yani. Hep çalıştı. Hiç emekli olmadı. Bizim orada meşhur Leblebiciler, Helvacılar vardı. Elmalı’dan Kaş’a leblebi, helva, şeker ve kadayıf götürüyordu. Kaş’tan da zeytinyağı, kahve ya da kumaş getiriyor. O yıllarda kahve az bulunuyor, Kaş’a da Meis’ten geliyor. Hem Postacılık yapıyor hem de bu malları getirip götürüyor. Elmalı Postanesine bağlı çalışıyordu. Eski Söğütlü kahvenin yanındaydı postane.

Delioğlan, Hançer’i bıçaklıyor!
Hançer asıl babamın arkadaşıydı. Babam büyük bir sürü sahibiydi. Çok davarı, çobanları vardı. Babamla Hançerin arkadaşlığına gelirsek… O zamanlar Elmalı’da bir yerde, ‘ayak karısı’ çokmuş. Bir gün babam bir haber alıyor, ‘Hançer Mehmet Ali falan yerde’ diye. Benim babama da ‘Yakalı Delioğlan’ derler… Yaka Mahallesinden. Bıçağının üstüne bıçak çeken adam yokmuş o zamanlar. Hançer bir, babam iki… Bunlar Elmalı’nın külhanbeyleri. Neyse… Babam gidiyor bakıyor, bunlar kadınlarla rakı içiyor, alem yapıyorlar. Babam kapıyı tıklatıyor bir bakıyor Hançer içeride. Neyse, babam çalıyor bıçağı Hançer’e. Büyük bir kavga başlıyor aralarında. Sonra Hançer’in öldüğünü sanıp omzuna atıyor ve aşağıya derenin kenarına bırakıp geliyor babam. Neyse aradan üç gün mü geçiyor dört gün mü bilmem Hançer silkelenip kalkıp gelmiş. Ölmemiş yani…”

Gidiş o gidiş…
Gençliğinde Elmalılı Delioğlan’ın bıçak darbelerinden kurtulan Hançer, 1952 Nisan’ında bir kez daha ölümle randevulaşacaktır. Ancak Hançer bu kez ilkindeki kadar şanslı değildir ve bu randevu soru işaretleriyle birlikte gelir. İcat oluşuyla ‘mertliği bozan’ tüfeğin yerinde bu kez otomobil başroldedir ve Hançer’in yaşamının son günleri yeni peyda olan otomobilin onda yarattığı kırgın ruh haliyle geçer. O günleri bir de Sıtkiye Karacaoğlu’ndan dinleyelim:
“Posta taşıma işini ihaleyle cip sahiplerine verdiler. Bu cip işi çıkınca, Hançer üç ay kadar evde oturdu, üzüntüsünden hasta oldu. Sonra biraz bunalıma girdi gibi oldu. Camiden hiç çıkmaz oldu. Bu arada torunu Salih doğdu. Bu doğum ona biraz iyi gelmiş gibiydi ama yine de sıkıntılıydı. Anneme, “Ayşe çok sıkıldım. Ben bir Kaş’a varıp geleyim. Kaşlıları çok özledim. Onlar da beni özlemişlerdir” dedi. Ben çocuğum ama hatırlıyorum bunları… O kış elinde avucunda ne var ne yoksa hepsini harcamıştı. Çalışmıyordu ve hiç parası kalmamıştı. Annemin boynunda bir beş yüzlük, iki Osmanlı altını vardı. Onları aldı, Elmalı’daki Leblebicilere altınları rehin bırakıp karşılığında mal aldı. Erzakları satıp parasını toplayınca getirip Leblebicilere verecekti.
Sonra Kaş’ta kimin ne isteyeceğini bildiğinden; leblebi, kadayıf, çörek helva toplayıp iki at yükü erzakla yola çıktı gitti. Gidiş o gidiş artık…

Beni evime götür!
Kaş’tan dönerken hastalanmış. Dönüş yolunda posta cipiyle karşılaşıyor. Cipin sürücüsü ‘amca seni ben evine götüreyim’ diye seslenmiş. Hançer de hasta haliyle ‘sen benim ekmeğimi elimden aldın bir de benimle konuşuyor musun ulan?!’ diyerek öfkeyle küfretmiş cip sürücüsüne. ‘Ben eve kadar dayanırım’ demiş ardından. Sonra Sarılar köyünden Hüseyin adında bir adamla karşılaşıyor yolda. O da Kaş’tan dönüyormuş. Önceden tanışıyorlarmış. Hüseyin ‘amca seni evime götüreyim. Evimde kaz gibi tavuklar var birini kesip sana yedireyim’ demiş. Hançer, ‘beni evime götür, kendimi iyi hissetmiyorum’ demiş. Birlikte biraz ilerlemişler ama Hançer atın üstünde duramayacak haldeymiş. Sonra kendisini urganla atın üstüne bağlatmış. Yarım saat kadar ilerlemişler, ardından dayanamayıp ‘indir beni’ demiş. Hüseyin attan indirmiş Hançer’i. Yere uzanmış ve orada ölmüş…”

Torunu Salih Sarıyer: Kapaklı’da kalp krizi geçirmiş
Hançer’in öldüğü yer ve ölüm nedeni hakkında anlatılanlar birbirinden farklı ayrıntılar içeriyor. Ölümüyle ilgili tek doğru bilgi, yolda karşılaştığı Sarılar köyünden Hüseyin’le birlikte sır oldu belki de. Ancak Hançer’in bugün yaşayan tek torunu olan Salih Sarıyer, ölümüyle ilgili aktarılanlardan anımsadıklarını bizimle paylaşırken ay ve gün olarak net bir tarih veriyor. Hançer’in ölen kardeşinin karısı Ayşe Hanım’la evlendiğinde, Ayşe Hanım’ın önceki eşinden olan ve beraberinde getirdiği kambur kızı Ümmiye’nin çocuğu olan Salih Sarıyer uzun yıllar Elmalı’da Berberlik yapmış. Hasyurt ve Kumluca’da hallerde çalışmış ve bugün Antalya Büyükşehir Belediyesi’nde işçi olarak çalışıyor. Emekliliğini iple çeken 57 yaşındaki Salih Sarıyer, 10 Ekim 2009 günü Antalya’daki evinde yaptığımız görüşmede Hançer’in ölümüyle ilgili şunları anlattı:
“Ben Hançer öldüğünde aşağı yukarı sekiz aylıkmışım. Ama annemden ve anne annemden dinlediğim kadarıyla anlatayım… Hançer, iri yapılı, iki tane atı olan, hiçbir ücret almadan gönüllü olarak Elmalı’dan Kaş’a postacılık yapıyormuş. 52 numara ayakkabı giyermiş. Bizim Elmalı’nın leblebisi, helvası ve kadayıfından götürüp oradan da zeytinyağı, içki, kahve ve kalay gibi ürünler getirirmiş. Aşağı yukarı 36 yıl bu işi yapmış. Altın gibi bir adammış. Bir de türküsü varmış, Kadifeden kesesi/ Kahveden gelir sesi/ oturmuş kumar oynar/ Ah ciğerimin köşesi… Dedem, 15 Nisan 1952’de Kapaklı’da kalp krizi geçirip ölmüş. Öldüğü zaman 66 yaşındaymış.”

Kaş’a iki at yükü mal götürdü, öldüğünde cebinden bir kuruş çıkmadı!
Salih Sarıyer, Hançer’in ölmeden önce Kapaklı köyünde yaşlı bir kadından un çorbası istediğini ve birkaç dakika sonra öldüğü söylüyor. Sonra İrfan adında bir şoför tarafından Elmalı Devlet Hastanesinin morguna getiriliyor cesedi. Kızı Sıtkiye Karacaoğlu bu süreci şöyle anlatıyor:
“Gömbe çayına gelmeden bir yerde ölmüş. Çaydan geçememişler zaten. Köprü möprü yok daha o zaman. Sonra kaymakam gelip keşif yapıncaya kadar cesedi bir gün orada beklemiş. Hüseyin cesedin başında beklemiş. Bu Sarılarlı Hüseyin bizim eve kadar geldi sonra. Ben konuşmaları dinliyordum; ‘teyze, Hançer’in parmağında bir yüzük vardı, onu bana verirsen hakkımı helal ederim, ben hiçbir şeyini almadım’ dedi anneme.
Annem, ‘buradan iki at dolusu erzakla gitti, mutlaka yanında parası olması gerekirdi. Nerede bu para? Cebinde beş kuruş para çıkmadı’ diye yanıtladı Hüseyin’i. Demek ki parasını almışlar… Bir de yüzüğünü istiyorlar. Parmağında bir yüzüğü vardı, Hüseyin ‘İlla ki onu bana ver hatıra olarak’ diyordu anneme. Annem de, ‘oğlum ne bileyim ben belki sen almışsındır onu, bilmiyorum ben’ dedi.

Evdeki halıları alacaklılara verdik
Sonra üzerinden bir kuruş bile çıkmadı. Leblebiciler de rehin bıraktığı altınları geriye vermediler. Artık alacağı mı, vereceğimi vardı bilmiyoruz. Sonradan başsağlığına gelenler oldu, ‘rahmetlinin bize borcu vardı’ diyenler çok oldu ama ‘bizim Hançer’e borcumuz vardı’ diyen hiç olmadı. Annem evdeki halıları verdi alacaklılara… Üç ay çalışmadığı dönemde pazar içinde bazı esnaftan borçla ayın oyun almış herhalde. Onlar da geldi… ‘Başınız sağ olsun, rahmetlinin bize de şu kadar borcu vardı’ diyen herkese elde avuçta ne varsa verdi annem. Sonra Hançer’den kalan birkaç dönüm bahçeden topladığımız meyveleri pazarda satarak geçindik. Annem çok iyi bir kadındı…”

Aytaç Arman: “Parmak Damgası Hançer’siz eksik kalırdı…”
Yazının başında değindiğimiz ve Hançer’in Türkiye’nin hafızasında yer etmesini sağlayan Parmak Damgası filminin başrol oyuncularından Aytaç Arman, Hançer karakterinin filmdeki işlevine dikkat çekerken ‘Hançer karakteri olmasaydı o dönemin koşullarını, gerçekliğini anlatmakta zorlanırdık’ sözleriyle tarihe not düşüyordu. Filmde okuma yazması olmayan balıkçı Mahmut karakterini canlandıran Arman’a Halikarnas Balıkçısı’nın öykü ve romanlarından uyarlanan senaryoya Hançer karakterinin nasıl dâhil edildiğini sorduk. Çünkü Halikarnas Balıkçısı’nın öyküleri çoğunlukla Bodrum’da geçiyordu ancak Hançer Kaş’a özgü gerçek bir kişilikti ve Balıkçıyla hiç karşılaşmamıştı. Başlarda Aytaç Arman da Hançer’i roman karakterlerinden birisi sanmış. Ancak yaptığımız konuşmada onun gerçekten yaşamış birisi olduğunu öğrenince hem şaşırmış hem de sevinmişti. İşte Aytaç Arman’ın rol arkadaşı Hançer’le ilgili anıları:

Hançer, Parmak Damgası’yla tarihe maloldu
“Hançer karakterinin senaryoya nasıl monte edildiğini bilmiyorum. Bilmemiz de imkânsız çünkü senaryo Ankara’da hazırlanıyordu. Hançer’in senaryoya nasıl monte edildiğinden çok oradaki işlevi ve en anlamlı karakter olması önemliydi benim için. Hançer karakterinin diziye monte edilmesi çok doğru bir karardı. Hançer, Seniha’dan de Mahmut’tan da Kaymakam’dan da önemli bir karakterdi. Çivi gibi aklımıza çakılmıştı. Hançer karakteri olmasaydı, o dönemin koşullarını, gerçekliğini anlatmakta zorlanırdık.

Giray Alpan Hançer’i yaşayarak oynadı
Okan Uysaler iyi bir yönetmendi. Duyarlıydı. Bölgede çok derinlemesine bir araştırma yapmış diziden önce. Senaryo bana geldiğinde dönemin koşulları gereği hiç çalışmak istemediğim bir dönemdeydim. Önce kabul etmedim ama birkaç görüşmeden sonra Okan Uysaler beni ikna etti. Çok keyifli bir çalışmaydı. Dediğim gibi Hançer çok önemli bir karakterdi. Bu diziyle de tarihe mal oldu. Edebiyat uyarlamaları bire bir sinemaya aktarılamıyor. Bu da sinemanın kendi gerçeğini ortaya koyan bir durum. Okan Uysaler bunu çok güzel oturtmuş yaptığı işe. Giray Alpan, Hançer rolünü yaşayarak oynadı. Onun at üstünde uzun bir yolculuktan sonra Kaş’a ulaşması sırasında yaşadığı coşku görülmeye değerdi. Parmak Damgası 1983’te çekildi. Dört bölüm olarak düşünülmüştü ancak konu zengin olunca altı bölüm yayınlandı. Bana hala gittiğim yerlerde Mahmut karakteriyle ilgili anılarını anlatıyor insanlar.”

Anılması bize yeter…
Bugün Elmalı mezarlığında yatan Mehmet Ali Hançer’in eşi Ayşe Hançer’de, çileli yılların ardından 1984’te yılında Hançer’iyle buluşmuş. Birlikte bir ömür sığdırdıkları Elmalı Bağdat Mahallesi’ndeki 7 numaralı ev ise içindeki anılarla birlikte bugün bir başkasına satılmış.
Hançer’in son tanıklarının yanında, kızı ve torunuyla yaptığımız görüşmelerde onun için bir şey isteyip istemediklerini sorduğumda, kızı Sıtkiye Karacaoğlu “sağlığında bir aylık bağlasalardı da düşünmeseydi. Üzüntüsünden hastalanmasaydı. Çok sıkıntılar içinde yaşadı. Ama yine de böyle anılması bize yeter” yanıtını vermişti. Torunu Salih Sarıyer ise Hançer’in ‘hatırasının’ yaşatılmasını istiyor. “yaşamı bir kitap olabilir ya da bir heykeli yapılabilir Kaş’a” diyor.

Hançer’i anmak ve anlamak
Kaş ve Elmalı halkının kolektif belleğinde yer etmiş önemli figürlerden biri olan bir dönemin tanıklığında, haberleri, sırları ve dahası gündelik hayatı sürdürebilmek için gerekli olan birçok nesneyi canı pahasına taşıyan Mehmet Ali Hançer’in bu dramatik sonu için kuşkusuz bu gün yapılacak pek bir şey yok. Ancak Kaş ve Elmalı’nın tarihinde bir dönemece tanıklık etmiş bu önemli figürün yaşamının bugüne taşınması için çok şey yapılabilir. Bu araştırma dosyası bunun için atılmış bir ilk adım olarak kabul edilirse, önümüzdeki süreçte Hançer’in varlığının ve kimliğinin geleceğe aktarılması için başta Kaş Belediyesi ve kaymakamlık olmak üzere tüm Kaşlılara önemli sorumluluklar düşüyor. Çünkü Aytaç Arman’ın da söylediği gibi, nasıl ki Hançer olmadan Parmak Damgası eksik kalır idiyse, onu gerçek anlamda özümsemeden de Kaş eksik kalır!

Medyantalya

So, ich bin jetzt von der KAS wieder zurück.

War eine tolle Woche und hab viele nette Leute kennen gelernt (^__^)V

Unsere Chemie-Gruppe war toll

Feuerspucken war auch ganz cool … nur der eklige Geschmack im Mund danach … (x___x)

Wie auch immer, aus diesem Grund hatte ich keine Zeit für ein Blog-update, ich hoffe ihr verzeiht mir (^-^)”  Darum versuch ich grad alles nachzuholen aber nächste Woche bin ich schon wieder weg (>___>)”

Also gibts in nächster Zeit nur stumpfe Musik-/ Video-uploads. Ich werde wohl zeitlich etwas hinterherhinken (>___<)

Gomenaaasaaaiii (>o<)

Cherry ~♥