Tags » Khomeini

Gareth Porter: When the Ayatollah Said No to Nukes

In an exclusive interview, a top Iranian official says that Khomeini personally stopped him from building Iran’s WMD program.

BY GARETH PORTER   ForeignPolicy.com 2,417 more words
Military Madness

The paradox of Iran and its links with Syria

How fitting it is that Iranian President Hassan Rouhani  should have used his Twitter account to announce last month’s historic meeting with UK Prime Minister David Cameron: “1st meeting b/w UK & Iran heads of state in 35 years: 1 hour of constructive & pragmatic dialogue, new outlook #UNGA” the tweet boasted, attaching a photo to prove it, of the pair engaged in earnest dialogue. 1,671 more words

Syria

The Infidels of Tehran.

What’s the first thing that rings a bell when you hear about Iran? Islamic unrest, nukes, Shah, Khomeini? What about Ferrari? No? That being said, Embrace yourself with the planets finest watches, autos, young ladies (in two-pieces, not headscarf) and yachts from the most conservative belt in middle east. 257 more words

ISIL, US Intervention and the Rise of the Iranian Model

Sayyed Mohammad Marandi 

Western media’s caricaturish coverage of Iran masks an uncomfortable truth.

Western media coverage of Islam and the “Middle East” regularly dismisses any possibility of meaningful participatory politics outside the frame of western liberal democracy. 1,300 more words

USA

با احترام به جانبدربردگان دهه شصت

 با احترام به جانبدربردگان ، در گراميداشت ياد جانباختگان قتل عام سال ٦٧ در ايران

هر ساله در سالگرد قتل عام زندانيان در سال ٦٧ بسياري از جانبدر بردگان اين كشتار و خانواده هاى اعدام شده گان در مورد جنايات دهه شصت و بالاخص سال ٦٧ صحبت كرده و ما را با جوانب مختلف آن دهه دردناك آشنا ميكنند. خانواده هاى جانباختگان و جانبدربردگان سهم بزرگى در افشا جنايات دهه شصت داشته و نگذاشته اند كه اين جنايات و آمران و عاملانش به فراموشى سپرده شوند.

 من امسال نميخواهم در مورد هزاران مرد و زن و نوجوان آزاديخواهى صحبت كنم كه بهترين سالهاى عمرشان را در زير وحشتناكترين شكنجه ها در زندانهاى رژيم سپرى كردند و يا جانشان را از دست دادند; نميخواهم در مورد كودكانى صحبت كنم كه تنها بازى كودكانه شان نوازش موهاى مادر شكنجه شده شان بود، نميخواهم در مورد مادرى صحبت كنم كه پس از سالها دورى از دخترش به جاى ديدار مجدد با دخترش تنها توانست لباسهاى دختر اعدام شده اش را در آغوش بگيرد; نميخواهم در مورد پدر و مادرانى صحبت كنم كه اعدام شدند و هرگز بزرگ شدن فرزندانشان و با آنها بودن را تجربه نكردند; نميخواهم در مورد مادران و پدرانى صحبت كنم كه پس از ٢٦ سال هنوز نميدانند فرزند نازنينشان در چه مكانى دفن شده است و هر سال به اميد اينكه در خيالشان با فرزندشان چند ساعتى را سپرى كنند به ” گلزار خاوران” ميروند; نميخواهم از كسانى صحبت كنم كه منفعتشان در مسكوت گذاشتن جنايات دهه شصت است و به من و امثال من كه جان بدر دهه شصت هستيم ميگويند ” فراموش كنيد آن دهه را “.

امسال تصميم گرفتم بسيار مختصر در مورد جان بدر بردگان بنويسم. شايد كمتر كسى، حتى خود جانبدربردگان نيز، در مورد ا پس لرزه هاى زندان و شكنجه صحبت ميكنند

فارسى