Mesdames, êtes-vous incommodées par des bouffées de chaleur?

Dr. Julien Lévesque, chiropraticien — La ménopause. Au fil des années, le corps ne cesse de se modifier et de se transformer. Cela fait partie de notre évolution bien que plusieurs personnes s’en passeraient bien. À partir de la mi-quarantaine, le corps féminin exprime une série de symptômes qui est spécifique à la ménopause. Trois phases se succèdent; la pré-ménopause, la ménopause et la post-ménopause.

La transition vers la ménopause, c’est-à-dire la pré-ménopause, peut se reconnaître aux signes suivants: chaleurs, sensibilité des seins, accentuation du syndrome prémenstruel, diminution de la libido, fatigue, règles irrégulières, sécheresse vaginale et inconfort pendant les relations sexuelles, fuites urinaires, changements abrupts d’humeur, etc. La sévérité des symptômes et leurs conséquences sur la qualité de vie peuvent être en étroite relation avec le niveau de stress et l’état de santé général.

Voici quelques signes et symptômes spécifiques à la ménopause;

Les bouffées de chaleur: Il s’agit du symptôme le plus fréquent, dû à l’arrêt de la production d’estrogène par les ovaires. Les bouffées de chaleur se manifestent par une sensation de chaleur parfois accompagnée d’une rougeur de la peau, qui commence au niveau du visage et du cou, puis s’étend vers le thorax et les épaules, et éventuellement se généralise. Chez certaines femmes, les bouffées de chaleur s’accompagnent de sueurs intenses (notamment des sueurs nocturnes). Elles sont sans danger mais peuvent être très incommodantes.

- Les troubles vaginaux: La carence en estrogène peut rendre la paroi vaginale plus fine, plus sèche et moins “élastique”. Les rapports sexuels peuvent ainsi devenir inconfortables.

- Les troubles urinaires: Le contrôle de la vessie peut être moins bon, ce qui peut provoquer de petites fuites urinaires, en particulier lors d’efforts (éternuements, rires, etc.). Il est important de s’occuper de ce problème d’incontinence dès qu’il apparaît afin qu’il ne s’accentue pas.

- La prise de poids: Souvent, au moment de la ménopause, les femmes prennent du poids et trouvent qu’il est plus difficile qu’auparavant de perdre ces kilos. La ménopause entraîne une modification dans la répartition des graisses : elles s’accumulent plus fréquemment au niveau du ventre qu’au niveau des cuisses et des fesses.

- Les troubles du sommeil (insomnie; difficulté à s’endormir ou longues épisodes de réveil au cours de la nuit).

- Les changements d’humeur, l’irritabilité, l’anxiété, les affects dépressifs.

- Une diminution de la libido

- Modifications de la peau; la structure et la texture de la peau sont influencées par les hormones sexuelles et par des modifications biologiques plus générales liées au vieillissement. Après la ménopause, la peau devient plus fine et plus fragile.

Comment votre chiropraticien peut-il vous aider?

Votre chiropraticien peut vous aider à diminuer ces symptômes par les conseils alimentaires, les ajustements chiropratiques, l’écoute et par la communication. Par exemple, si vous voulez réduire la fréquence et l’intensité des bouffées de chaleur, il faut réduire la consommation de viandes, d’alcool, de caféine et privilégier des produits laitiers faibles en gras. De plus, si vous voulez réduire l’intensité du stress dans votre vie, réduire les tensions musculaires et augmenter votre niveau d’énergie, les ajustements chiropratiques Network sont une solution très efficace et naturelle. Si vous avez des questions, parlez-en avec votre professionnel de la santé en chiropratique et il se fera un plaisir de vous venir en aide.

Le Dr. Julien Lévesque est chiropraticien à la Clinique MainTenant située au 1477 boul. St-Joseph Est, Montréal, (Québec) H2J 1M6. Vous pouvez communiquer avec lui au  514-910-7644. Si vous désirez en savoir s’il peut vous aider et sur sa pratique, visitez www.chiroenergie.ca.

Malaking puwang ng pagsisiyasat ang mabubuksan kung ituturing ang tula bilang panlipunang sikolohiya. Maipapalagay na ang tula, gaya ng sikolohiya, ay bumubuo sa pag-aaral ng estado ng isip, damdamin, at katawan ng mga tao. Kung ganito nga, at kung hihiramin ang dila ni Carl Jung, ang tula ay maaaring maipailalim na paksa sa sikolohiya; at ang tula ay maaaring gamiting kasangkapan upang hawanin ang sukal ng loob, pagaanin ang isip, paginhawahin ang katawan, at ayusin ang ugnayan ng mga tao. Nagmumula sa magkabukod na larang ang “tula” at ang “sikolohiya,” na ang tula ay mapanlagom at malawak ang saklaw, samantalang ang sikolohiya ay tumutukoy sa maliit, espesyalisado, at esklusibong saklaw na may partikular na pagdulog sa kalusugan ng isip ng mga tao.

Kung babalikan ang astrolohiya, halimbawa, hahatiin ng astrolohiyang kanluranin ang personalidad ng mga tao alinsunod sa labindalawang planeta, na ang bawat planeta ay sumasagisag sa mga katangian ng tao. Hindi malalayo rito ang astrolohiyang Tsino, na ang personalidad ng tao ay ibinatay sa mga katangian ng hayop alinsunod sa pagbabago ng buwan. Ang ganitong pagdulog upang unawain ang magiging isip at damdamin ng mga tao ay maiisip na pagsasaayos at pagbubukod ng panlipunang ugnayan na may pagpapahalaga sa pakikipagkapuwa at pagtuklas sa angking kakayahan ng bawat tao. Ngunit higit pa rito, hinuhulaan ang magiging resultang ugnayan kapag pinagsama ang magkakaibang personalidad. Ang astrolohiya ay maituturing na ibang anyo ng sikolohiya, kung susundan ang teorya ni Jung, at ang kapangyarihan ay nakasalalay sa lawas ng mga sagisag na ginagamit ng salinlahi sa paglipas ng panahon.

Para kay Sigmund Freud, ang akdang pampanitikan ay sintomas ng sakit ng manunulat; na ang akda ay maitutumbas sa panaginip, samantalang ang awtor ang nananaginip. Taglay ng panaginip ang mga sikil na pagnanasa at maiitim na pangitain, at salamat sa panaginip ay napawawalan ang gayong pagpipigil para mapaginhawa ang isip at loob ng tao. Magagawa nang malaya ng manunulat ang anumang ibig niya sa loob ng kaniyang tula o katha, at mababatid ninuman ang sakit ng manunulat kung susuriin ang akda nito. Upang malunasan ang sakit ng isip, kinakailangang buksan ang kubling-malay (na naglalaman ng sukal ng loob), at iangat sa antas ng ulirat. Sinalungat ito ni Jung na naniwalang ang akdang pampanitikan ay hindi dapat maging batayan sa pag-aaral ng kalusugan ng isip ng awtor; ang akda mismo ang nagtataglay ng mga kubling-malay ng kapuwa tao at sangkatauhan.

Sa teorya ni Jung, ang psyche ng tao ay binubuo ng tatlong bahagi: ego (malay na isip), personal unconcious (pansariling kubling-malay), at collective unconscious (kolektibong kubling-malay). Bagaman ang unang dalawa ay binanggit na ni Freud, ang ikatlong katangian ang pinamahalagang ambag ni Jung. Nakaimbak umano sa kolektibong kubling-malay ang lahat ng karanasan ng sari ng tao, at bago pa man umano isilang ang tao ay mayroon na siyang taglay na karunungan. Gayunman hindi kaya ng tao na buksan ang gayong imbakan; maaapektuhan lamang umano nito nang di-sinasadya ang tao at ang kaniyang gawi o asal. Nakapaloob sa kolektibong kubling-malay ang mga arketipo, gaya ng mga sinauna at maalamat na hulagway na “ama” o “ina,” “hayop” o “bayani.” Malaki ang naitulong ng kolektibong kubling-malay upang ipaliwanag ang samot-saring sagisag at pahiwatig na ikinakabit sa isang bagay o pangyayari, at pinakinabangan nang malaki ng panitikan at iba pang sangay ng sining. Ngunit ang ganitong pagdulog ay lumalampas sa hanggahan ng agham at pumapaloob sa mga bagay na esoterikong bibigyang gulugod ng pananampalataya. Para kay Jung, may dalawang uri ng personalidad: una, ang introvert (palaisip), at ikalawa, extrovert (palakilos).  Kung sisipatin sa ibang anggulo, ang ganitong pagbubukod ng mga personalidad ay paraan ng pagsusuri kung paano pakikiharapan ang kapuwa tao, at kung paano tutuklasin ang sarili.

Kung ituturing ang tula na “salamin” ng panlipunang sikolohiya, ang tula ay maaaring sapitin ang kapalaran ng agham na nagsisikap na lutasin ang problema sa isip ng mga tao at isaayos ang ugnayan sa lipunan. Maaaring sapitin din ng tula ang kapalaran ng astrolohiya, na may pagbubukod sa mga katangian ng mga tao, at paghula sa maaaring maging resulta ng kombinasyon ng mga personalidad alinsunod sa ipinahihiwatig ng mga planeta. Maiisip ang tula na imbakan ng mga arketipo, at ang mga arketipong ito, bagaman hindi maugat kung saan nagmula, ay hahayaang maging meme na siyang magdudulot ng epekto sa asal o pagpapasiya ng tao. Ngunit ang tula ay hindi kasingkitid ng larang ng agham ng sikolohiya o astrolohiya; ang tula ay maaaring magbunyag ng mga kultura, kasaysayan, at pakikipagsapalaran ng isang lipi, ngunit hindi magwawakas doon ang silbi ng tula. Dahil kung hanggang doon lamang ang tula, wala itong kaibhan sa kronika at tala sa kasaysayang nagpapahalaga sa preserbasyon ng mga pangyayari. Ang tula ay nagsisikap na makamit ang malikhaing rekonstruksiyon ng mga pangyayari, bagay, tauhan, at iba na pawang makaiiral sa realidad ng guniguni at makatutulay sa materyal na realidad, kahit walang direktang tumbasan sa materyal na realidad at realidad ng guniguni. Ang naturang rekonstruksiyon ay ginagawa nang may lubos na pagkamalay ng matitinik na manunulat, bagaman hindi masasabi ang gayon sa lahat ng manunulat. Malawak ang posibilidad ng tula, at kabilang dito ang mga epikong pagdulog na nagsasalaysay ng mga pakikipagsapalaran ng mga bayani at pagbubuo ng kabansaan na mahirap arukin kung ang pagbabatayan lamang ay pagsusuri sa takbo ng isip at kislot ng damdamin ng mga tauhan, o kaya’y pagsangguni sa imbakan ng arketipo na lilikhain din mismo ng salinlahi para magamit ng susunod na mga salinlahi.

Maihahalimbawa rito ang Ullalim ng Kalinga na nagtatampok ng kakaibang katapangang sinusubok sa pakikidigma. Sa isang bersiyon na mula sa antolohiya ni Damiana Eugenio, aakitin ni Dulliyaw si Dulaw na nakatakdang magpakasal kay Ya-u. Mahuhulog si Dulaw sa bitag ni Dulliyaw, na naghain ng nganga sa babaeng napupusuan, habang nilasing isang gabi si Ya-u. Nang magbalik si Dulliyaw kinabukasan upang itanan ang dilag, nakasalubong niya ang isang mandirigma na mapapatay niya sa isang paghahamok. Mahuhuli at mabibilanggo sina Dulaw at Dulliyaw ng tropang Kastila, at nang ibibigay na ni Dulliyaw kay Dulaw ang isang nganga ay mahimalang naglaho ito at napulot ng dalagang si Dinanaw na naliligo sa ilog. Mabubuntis si Dinanaw nang nguyain ang nganga, ipapanganak si Banna sa takdang panahon, at si Banna ang pagkaraan ay papatay kay Dulaw. Ipababatid ng kasama ni Banna na siya ang anak ni Dulliyaw na ikinulong sa destakamento ng Sakbawan. Sasakay ang mag-ama sa sinag, at magbabalik sa nayon ng Mangobya. Mag-iibigan sina Dinanaw at Dulliyaw sa pamamagitan ng nganga, at magdiriwang ang buong pamayanan sa pagtatagpo ng mag-asawa. Sa ullalim na ito, pinahahalagahan ang nganga bilang sagisag at arketipo ng panliligaw, pag-aasawa, pagbubuntis, at pagbabati ng dalawang tao na mula sa magkaibang lipi. At ang anak ang nagsisilbing tagapag-ugnay upang magkatagpo ang dalawang tao na karapat-dapat magpakasal.

May isa pang bersiyon ang itinala ni Eugenio at higit na madugo ang pangyayari. Si Laggunawa ay napaibig kay Banna na nakatakdang ipakasal kay Dungdungan dahil nagbayad na ito ng dote sa magulang ni Laggunawa. Isang gabi, nagtagpo sa bahay ni Laggunawa sina Banna at Dungdungan, nag-away, at upang malutas lamang ang suliranin ay umisip ng pagsubok si Laggunawa kung sino ang higit na matapang sa dalawa. Sinuman sa kanila ang makaligtas sa pagtungo sa isang ili ay siyang magwawagi. Nagpunta si Banna sa Bibbila ay pinaslang ang lahat ng naninirahan doon. Nagkita sina Banna at Dungdungan, at sinabi ni Dungdungan na kung mapapatay ni Banna ang higanteng Uwon ay papayag na siyang mapunta si Laggunawa kay Banna. Pinatay nga ni Banna ang Uwon at inubos ang lahi ng Baliwon. Nagbigay muli ng pagsubok si Dungdungan, at pinatay ni Banna ang dambuhalang si Gittam. Tumanggi pa rin si Dungdungan, at ang pangwakas na pagsubok ay kailangang patayin ni Banna ang kaniyang tukayo na mula sa Agunawa. Pinugutan ni Banna ang nasabing tukayo, at itinakda ang pagpapakasal nina Banna at Laggunawa. Ngunit nanggulo pa rin si Dundungan, at sa bandang huli’y mawawakasan lamang ang paghahamok nang pumayag ibalik ni Awingan, ang ama ni Banna, ang doteng katumbas ng ibinayad ni Dungdungan sa ama ni Laggunawa.

Sa dalawang bersiyon ng ullalim, ang pagsusuri sa mga isip at kalooban ng mga tauhan ay hindi maikakahon lamang sa sikoanalisis ng agham, at maipapaliwanag sa mga limitadong termino gaya ng “muslak” (extrovert) at “sentimental (introvert)” upang ipaliwanag ang kasiningan ng salaysay o katangian ng mga tauhan. Ang buong akda ay hindi basta hinango sa materyal na realidad, bagaman posibleng may gayong kahawig na pangyayari; bagkus muling pagsasaayos ng mga kalagayan at pangyayaring kinakailangang gawing payak ng sikolohiyang umuugat sa mga sanhi ng sigalot. Higit pa rito, ang pananaw ay magbabago alinsunod sa pagtatanghal sa mga tauhang isinasatinig ng makata na malikhaing ibinabalangkas ang mga tagpong magkakaroon ng buto’t laman, at estetikang halaga at silbi, sa buong pamayanan. Kung paniniwalaan ang kolektibong kubling-malay ni Jung, ang pagpapakasal ay laging kaugnay ng bakbakan; kailangang may mamatay para may mabuhay. At ang nganga ay arketipong hulagway ng ginhawa na ang manipestasyon ay pagkakasal ng mga tao, pagbabati ng mga magkaaway, pagbubuntis ng isang dalaga, at pagsasanib ng dalawang lipi. Samantala, ihahaka naman ni Sir James Frazer sa kaniyang akdang The Golden Bough, na ang pamumugot ng ulo sa Ewropa, Kanlurang Asya, at Timog-Silangang Asya na kinabibilangan ng Filipinas ay may kaugnayan sa pagtatanim at pagpapayabong ng mais. Kung gayon nga, ang pamumugot ay arketipo ng sakripisyo ng buhay ng tao para sa pinaniniwalaang Maykapal, upang isilang ang mga pananim na siyang magbibigay ng pagkain sa sangkatauhan. Sa kabilang dako, ang pagpapahalaga sa “kasal,” “nganga,” at “pamumugot” ay umaabot sa arketipo alinsunod sa pagtanaw ng mambabasa na inilulugar ang sarili batay sa mga nagaganap sa mga tauhan. Ang naturang mga hulagway ay hindi magiging estatiko ang puwesto; mababago iyon batay sa paggamit ng makata o mambabasa o kritiko, at alinsunod sa nakikita nitong landas ng pagpapakahulugan.

Gumagamit ng isip sa paglikha ng tula, at ito ang malimit idahilan upang pag-aralan ang tula alinsunod sa ilang aspektong pangkaisipan. Bagaman saklaw ng tula ang usaping pangkaisipan,  ang pagpapalagay na mauunawaan, kung hindi man malulunasan, ang sakit o pinsala sa kolektibong isip ng isang lipunan sa pamamagitan ng tula o pagsusuri nito ang mabigat na palaisipan magpahangga ngayon. Mabigat naman ang ipinapataw na pagpapahalaga sa kolektibong kubling-malay, na parang ang lahat ng di-kayang ipaliwanag ay idaraan sa sinaunang hulagway at sagisag na pawang hinahanapan ng katumbas na pakahulugan at pahiwatig para pangatwiranan ang anumang sintomas, sakit, o pinsala na matatagpuan sa akda. Ang pagsusuri at pag-arok sa tula ay hindi payak na pagbabalik sa sinapupunan, at pag-alam sa abnormalidad ng DNA (Deoxyribonucleic acid) ng mga magulang o ninuno, upang doon mabatid ang problema o sikil na damdamin ng makata at ang sakit o salimuot ng kaniyang katha. Ang pag-arok sa tula ay hindi pagtatangkang buksan ang imbakan ng arketipo, dahil ayon na rin kay Jung ay hindi kailanman matutuklas nang ganap ang laman ng nasabing imbakang maipapalagay na walang hanggahan. Maraming maisasaalang-alang sa pag-arok ng tula, at kabilang dito ang pag-aaral sa panahon ng makata, at sa kapuwa kasaysayan ng panitikan at kasaysayan ng bansa, samantalang isinasaalang-alang ang pagbabalik sa mga sagisag, pahiwatig, at pagpapakahulugang matalik sa diskurso ng bayan at siyang ginamit sa tula.

Kung ang tula ay makapaglalaman ng kolektibong sagisag, lunggati, at damdamin ng bayan, ang naturang tula ay maaaring nakakikiliti sa bahagi ng maláy na kaisipan, gaya halimbawa ng tulang “Bayan Ko” ni Jose Corazon de Jesus na nilapatan ng musika ni Constancio de Guzman at sumikat hanggang Aklasang Bayan sa EDSA; o kaya’y ng mapaggigiit na indibidwalidad ng “Ako ang Daigdig” ni Alejandro G. Abadilla noong dekada 1940. Tradisyonal ang hulagway at sagisag ng ibong ginamit ni De Jesus sa kaniyang tula kung ibabatay sa mga unang kawikaan at tekstong Tagalog, samantalang sariwa ang pagpapamalay ng “daigdig,” “tula,” at “makata” sa akda ni Abadilla. Bagaman dumukal sa iisang imbakan ng mga salitang Tagalog ang dalawang makata, nagkakaiba ang mga nalikhang pagpapakahulugan dahil sa malikhaing kombinasyon ng mga salita. Mababatid na nagbabago ang datíng ng mga arketipo, kung ibabatay sa personang nagsasalita sa tula, at kung paano babasahin ng madla ang gayong persona.

May tula na makapagtataglay ng mga bagay na mula sa kubling-malay na maaaring nakaaapekto sa mga pananaw, pag-iisip, at pagpapasiya ng tao, at siyang dapat maunawaan, gaya halimbawa ng konsepto ng “dangal,” “puri,” “loob,” “kapuwa,” “bayan,” at iba pa, na pawang di-gaanong napapansin ng mga tao ngunit isinasaalang-alang sa pagpapasiya. Maihahalimbawa rito ang mga tula at katha nina Lope K. Santos, Julian Cruz Balmaseda, at Iñigo Ed. Regalado na gumamit ng konsepto ng dangal at puri sa pambansang antas, at maikokompara sa ideolohiyang ibig isulong ng Urbana at Feliza ni Modesto de Castro na ginamit ang pangangaral sa puri at dangal upang mapanatili ang kolonyal na kaayusan. Gayunman, hindi maipapalagay na ang tula ay may tiyak na lunas na gaya ng awit ng Ibong Adarna na sasagip sa naghihingalong hari, o magliligtas kay Don Juan na pinagtaksilan ng kaniyang mga kapatid para makamit ang trono ng kaharian. Makatutulong ang tula sa pag-unawa sa mga iniisip at kilos ng lipon ng mga tao, subalit dapat pang ibitin sa ngayon ang pagsasabing ang isang tula ay lumalagom sa kolektibong pag-iisip ng sambayanan dahil unang-una’y mahirap iyon mailangkap lahat ng awtor.

Kailangang pagpakuan ng pansin ang pagpapakahulugan sa tula. Kung ang tula ay sumasalamin sa sikolohiyang panlipunan o sikolohiya ng pamayanan, ang realidad ng tula ay maaaring may direktang tumbasan sa realidad ng lipunan, ngunit hindi ito totoo sa lahat ng pagkakataon. Ang tula ay mahihinuhang huhugot ng lakas sa mga sagisag at damdaming may kaugnayan sa pangyayari, tauhan, o pakikipagkapuwa mula sa isang tiyak na lugar. At ang mga sagisag at damdaming ito ang magiging diskurso ng taumbayan pagkaraan upang magkaunawaan ang mga tao. Kung isasaalang-alang ang mga bugtong at salawikain, ang mumunting tulang ito ay hindi lamang naglalarawan o nagpapahiwatig hinggil sa isang tao, bagay, o pangyayari, bagkus nagpapasok minsan ng mga kaisipan upang maisaayos ang ugnayan sa lipunan, at maitampok ang halagahan [values] at pagpapahalaga sa mga bagay. Maihahalimbawa ang sumusunod na kawikaan:

Ang tubig ma’y malalim
Malilirip kung libdin,
Itong budhing magaling
Ang mahirap paghanapin.

Sa tanagang ito, na itinuturing na salawikain, ang hulagway ng tubig ay itinataas ang pahiwatig at iniuugnay sa budhi. Ang tubig ay hindi basta likido; ito ay maaaring tumukoy sa sanaw, sapa, talon, ilog, lawa, o dagat. Ang pisikal na anyo ng tubig ay itinapat sa budhi na elementong matatagpuan sa kalooban ng tao. Kung madali umanong maarok ang tubig, hindi gayon kadali ang pagtuklas sa “budhing magaling” na makapagpapahiwatig ng kabutihan, katatagan, katwiran, at iba pang kaugnay na katangiang makapagpapataas ng pagkatao. Kasalungat ng “budhing magaling” ang “budhing masama” na nagsasaad ng negatibong asal ng tao. Ang konsepto ng tubig ay hindi puwedeng hugutin lamang sa imbakan ng arketipo; ang tubig o tubigan ay kailangan munang maranasan ng mga tao, at iba ang magiging pagsagap sa tubig kung ang mga tao ay nasa gitna ng disyerto o sa isang bundok na salat sa tubig-tabang. Ang budhi bilang imbakan ng arketipo at siyang maitutumbas sa “pansariling kubling-malay” o “kolektibong kubling malay” ni Jung ay mahirap matagpuan, lalo’t hindi mailalarawan o maipapakahulugan ang dalumat ng budhi alinsunod sa pananaw ng mga Filipino sa isang tiyak na panahon.

Mahalagang balikan kahit ang pag-aaral sa dalumat ng “loob” na kaugnay ng “budhi” ng mga Filipino kung isasaalang-alang ang ugnayan ng tula at panlipunang sikolohiya sa punto de bista ng mga Filipino. Inilista halimbawa ni Albert Alejo ang ilang konsepto ng loob sa sari-saring larang. Ang “loob” ay maituturing na yungib ng kaisipang Filipino, haka nga ni Emmanuel Lacaba. Para kay P. Leonardo N. Mercado, mauunawa ang loob at isip ng tao batay sa pagsusuri ng kaniyang salita at kilos dahil ang mga ito “ay bunga ng isip ng tao.” Para kay Zeus Salazar, ang “loob” ay nakatuon sa emosyon, samantalang ang “budhi” ay may aspektong moral at intelektuwal; at ang “kalooban ng budhi ay tungo sa unawa.” Kung pag-uusapan ang “loob” ay hindi malalayo ang “labas” dahil ang konsepto ng “labas” ay may kaugnayan din sa pakikipagkapuwa, pananaw sa buhay, at pagkilos alinsunod sa ibinubulong ng loob. Sa pananaw naman ng kritikong Virgilio S. Almario, ang tula ay kapuwa nagtataglay ng loob at labas; at may tulang paloob at tulang palabas. Ang loob ng tula ay ang anumang disenyo at likha ng makata; samantalang ang labas ng tula ay may kaugnayan sa pag-unawa ng mambabasa o pagsusuri ng kritiko. Ang tulang paloob naman ay higit na mapagmuni, at maitutumbas sa introvert ni Jung, at may katangiang tahimik; samantalang ang tulang palabas ay nasa anyong patanghal at pabigkas, na maitutumbas sa extrovert ni Jung, at siyang ikinakabit sa gaya ng balagtasan at iba pang tanghal-tula. Kung iuugnay ang ganitong mga katangian ng tula sa panlipunang sikolohiya, ang pag-urirat ng tula ay magiging dinamiko at maaasahang kakasangkapan sa samot-saring ambag ng iba’t ibang larang.

Magiging problematiko ang tula bilang salamin ng panlipunang sikolohiya kung ang tula ay ituturing at magwawakas na may iisang tabas lamang, na ikakahon ang pagdulog sa realismong panlipunan, at sumusunod sa kumbensiyon at inaasahan o abot ng alam ng madlang mambabasa o madlang nakikinig sa pagtatanghal ng tula. Ito ay sa pangyayaring puwedeng akalain na kung may kolektibong kubling-malay ang pamayanan, maaaari ding isipin ang kolektibong ulirat nito—ang ulirat na ang hegemoniya ay maaaring kumakatawan sa kung sino ang mayhawak ng makinarya at kontrol sa paghubog ng kaisipan ng mga tao at siyang ipinapaloob sa mga tula. Ang pagkakaroon ng iisang tabas ay maaaring dulot ng makapangyarihang impluwensiya, gaya ng paggamit sa padron ni Balagtas ng mga tagasunod niyang tinaguriang “Balagtasista” ni Almario. Ang kumbensiyon ay maitatakda ng wika at anyo ng mga tula, na pawang ipinalalaganap ng mga manunulat, at inaayudahan ng mga publikasyong nagtataguyod ng mga akdang komersiyal. Kahit ang akademya ay makapagpapalawig ng kumbensiyon sa pagtula, kung ang ituturo lamang nito ay ang mga sinaunang pagtulang animo’y nakikipagbalagtasan at iiwas pag-aralan ang anumang modernistang pagdulog na ipinakilala ng mga makata sa iba’t ibang panahon.  Ang kumbensiyon ay maaaring bunga ng mga pagsisikap na panatilihin ang anumang katutubong pagtula, gaya ng pagkasangkapan sa tugma at sukat, o talinghaga at dalumat, na pawang nag-ugat sa bansa. Ngunit habang lumalaon, ang labis na konserbatibong pagpapanatili ng katutubong pagtula ay mahihinuhang nakapagdudulot naman  ng pagkauyot ng pagtula ng susunod na henerasyon ng mga makata.

Magbabago ang pagtingin sa tula bilang salamin ng panlipunang sikolohiya kapag pinag-aralan ang mga koleksiyon ng mga tula ni Rio Alma. Tampok sa Muli, Sa Kandungan ng Lupa (1994) ang talinghaga ng pagbabanyuhay at resureksiyon ng isang bansa, na ang pangunahing halimbawa ay nakalahok sa mala-epikong “Oriental” na sumususog kung hindi nagdaragdag sa teoryang pampanitikan ni Edward W. Said. Bukod dito, nagpapanukala rin ang aklat kung paano babasahin ang panitikang Filipinas at uunawain ang konsepto ng kabansaan alinsunod sa pananaw ng mga Filipino. Isa pang maimumungkahing pag-aralan ngayon ng mga guro at estudyante ang pinakabagong epiko ni Rio Alma na pinamagatang Huling Hudhud ng Sanlibong Pagbabalik at Paglimot para sa Filipinas kong Mahal (2009). Ang Hudhud ni Rio Alma ay mapaglaro, mapangahas, at sabihin nang mailalaban sa pandaigdigang antas. Gagamit siya ng tatlong pilas na persona sa katauhan nina Aliguyon, Jose Rizal at Kabataang Di-Kilala. Ang tatlong personang ito ay sabay-sabay maglalakbay sa kani-kaniyang dimensiyon, makikipagdiskurso sa diwa ng kasaysayan samantalang makakabangga rin ang sari-saring tauhan sa kasaysayan, mitolohiya, kultura, politika, aliwan, at iba pang aspekto ng lipunan. Ang paglalakbay ng tatlong pilas na persona ay kaugnay ng paghahanap ng kabansaan, pagpupurga ng sarili sa imbakan ng arketipo mula sa kolektibong kubling-malay at dalumat ng Filipinas, kaya masisipat na ang wakas ng epiko ay hindi pangwakas, bagkus nagbabanta ng panibagong anyo ng hudhud na ang mitikong tagapagsalaysay ay ipagpapatuloy ang pagbubunyag ng sariwang pakikipagsapalaran at ang pagsisiwalat ng bagong anyo ng buhay at kabansaan.

Panimulang pag-aaral pa lamang ang papel na ito hinggil sa tula bilang salamin ng panlipunang sikolohiya. Mahirap ikahon ang takbo ng isip at damdamin ng lipunan, at gayundin, mahirap ikulong sa iisang pakahulugan ang tula. Sa ganitong pagkakataon, ang tula ay posibleng basahin sa iba’t ibang anggulo, at ang pag-urirat sa sikolohiya ng akda ay isa lamang sa maraming posibilidad ng pagbasa at pag-unawa sa kabuuan ng akda.

(Binasa ni Roberto T. Añonuevo sa Ikaanim na Neo-Angono Public Arts Festival na ginanap sa Regional Pilot School for the Arts ng Angono, Rizal, Filipinas noong 18 Nobyembre 2009.)

Ana Paula Padrão, apresentadora do “Jornal da Record”, perdeu 3 kg durante a semana que passou no Butão. Ana gravou no país uma série de reportagens especiais que serão exibidas entre os dias 23 e 28 de novembro. A notícia foi divulgada no jornal Folha de São Paulo, nesta terça-feira (10). 

Segundo a publicação, Ana Paula emagreceu por conta da falta de opção da culinária local, que usa pimenta como principal tempero.

O gancho da série de reportagens sobre o Butão, localizado entre a China e a Índia, é uma reunião que será realizada no final da próxima semana, em Foz do Iguaçu. O encontro irá discutir a Felicidade Interna Bruta (FIB), índice criado pelo país para medir o bem-estar da população.

 Fonte: http://www.folhavitoria.com.br/

Octobre 2008, je prends un verre au Lézard Café rue Étienne Marcel avec Mathieu, Arnaud et Hervé. J’ai besoin de me confier. Je décide d’attendre que la serveuse ait pris la commande.

Depuis presque un an, j’ai réussi à emmagasiner plus de kilos qu’il n’en faut pour ne plus me supporter. Et trop longtemps j’ai fui l’origine du problème…

Un jour je me disais que ma prise de poids rapide était peut être liée à une grossesse naissante que mon esprit malin s’évertuait à me cacher. En 3 mois de temps, j’ai dû faire au moins trois quatre tests de grossesse, tous négatifs bien entendu. Avec recul, je me dis qu’avec tout le stress que je me suis infligée, j’aurais dû en profiter pour mendier d’office une place assise lorsque j’empruntais les transports en commun. Si moi j’étais assez folle pour me croire enceinte malgré les bonbons quotidiens que je m’administre pour éviter de l’être, les inconnus du métro pouvaient eux aussi y penser naïvement et sincèrement. Ça m’aurait évité certaines déconvenues comme celles de devoir multiplier les dérapages contrôlés pour rester digne et droite à chacun des freinages brusques du conducteur. ;-)

Un autre jour, je mettais tout sur le dos de ce cortisol en trop qui inondait mes veines…alors que ce n’était seulement que l’expression de mon malaise grandissant. Je me suis mise à lire tous les témoignages trouvés sur les forums médicaux en ligne, et tous les articles trouvés sur les sites spécialisés. Conséquence : je me suis crue atteinte de toutes ces maladies décrites dans ces pages. Ma préférée : le syndrome de Cushing. Rien que ça! La nuit suivant cette découverte merveilleusement horrible, je n’ai pas fermé l’œil un instant. Je comptais les blouses blanches autour de moi s’affairant pour me retirer ma tumeur hypophysaire (heureusement imaginaire).

Les jours passants, la situation ne s’arrangeait pas. Mes idées noires allaient bon train, mon stress augmentait, mon taux de cortisol et mon tour de taille aussi. Tout m’irritait, tout me fatiguait…J’ai préféré feindre tout un tas de choses. Je suis allée jusqu’à m’inventer une maladie rare dont l’incidence est de l’ordre d’un nouveau cas par million d’habitants et par an ! C’était plus facile de ne pas avoir à affronter mon propre regard, ma propre responsabilité, et m’avouer ma peur inconsidérée pour la perte de contrôle…

- «  Je vous écoute jeunes gens, que puis-je vous servir ? » nous lance nonchalamment la serveuse.

- « Pour moi ce sera un demi de blonde s’il vous plaît »… lance Arnaud

- « Une deuxième pour moi s’il vous plaît » dis-je de manière presque automatique

- « Un verre de brouilly s’il vous plaît » poursuit Mathieu

- «  Pour moi ce sera un jus de fruits pressés s’il vous plaît », dit Hervé

Oui c’est vrai, Hervé a l’une des hygiènes de vie les plus irréprochables que je connaisse….

- « Deux blondes, un brouilly et un jus de fruits pressés pour la Onze Jojo ! », crie la serveuse en se dirigeant vers la table d’à côté….

La serveuse partie, je me lance et j’avoue enfin à mon amour et mes amis mes angoisses…

Les garçons ont pour une fois l’oreille attentive.

J’ai peur, voilà ce qui cloche.

Peur….Dix kilos pour un mot égale silhouette démesurée et amour propre égaré…

La peur face au cancer de ma mère, pourtant adepte des préceptes d’une vie saine et bien rangée. La peur de la perdre et que l’équilibre de mon monde à moi ne soit plus respecté. Peur de tomber malade à mon tour. Peur de mourir.

Hervé me parle alors de ses parents qui sont allés consulter un hypnotiseur pour se libérer une fois pour toute de leurs addictions qui leur gâchaient un peu le quotidien. La cigarette pour monsieur, la gourmandise prononcée pour les sucreries pour madame. Au bout de quelques séances, le couple était ravi : monsieur ne fumait plus et madame avait réussi à perdre ses petits kilos superflus.

La médecine comportementale, …, mmm…

Peut être un début de solution à mon problème?

Si lorsque la peur m’envahit, je ne sais réagir qu’en mangeant des choses douces et apaisantes pour l’empêcher de prendre trop de place dans mes viscères, alors peut être que l’hypnose pourra m’aider à entrevoir une autre alternative.

En attendant, j’interpelle la serveuse qui avait pris notre commande :

- « S’il vous plait mademoiselle, à la place de la petite blonde que je vous ai commandée, est ce possible d’avoir un Perrier rondelle? ». Elle acquiesce et perce encore une fois nos tympans en s’adressant à Jojo.

Mars 2009, je décide qu’il est enfin temps de m’aimer et de me respecter à nouveau. C’est un besoin viscéral. J’en ai besoin. Je veux me prouver que je suis capable de reprendre le contrôle sur mon corps et mes formes.

Dans la famille, toutes les femmes sont fortes et fières. Grands-mères, mères, et tantes, toutes sont des femmes de tête. Il n’est plus question de flancher. Moi aussi j’ai ça dans le sang. Moi aussi je fais partie de cette lignée de guerrières. Alors en marche pour la guérison !!!

J’ouvre les pages jaunes sur internet.

Je tape : HYPNOSE + NUTRITION + MÉDECINE COMPORTEMENTALE.

Mieux vaut  utiliser tout l’attirail. Aux grands maux les grands moyens. Je vois et j’entends parler de tellement de femmes qui se font souffrir à coup de régimes drastiques et qui s’affament pendant des jours. Et pour quel résultat ? Des kilos perdus, certes, en un temps record, mais trop vite repris et une santé piteuse.

Non, pas de ça pour moi ! Si je me lance dans un régime, il faut que ma première tentative soit la bonne. Je ne supporterai pas l’échec. Pas après ces mois d’angoisses passés.

Je trouve enfin l’élue, la personne qui me guidera vers la guérison totale. C’est un médecin nutritionniste qui pratique aussi l’hypnose ….

Samedi 04 Avril 2009, 14h00. Le médecin me prend en charge.

- « Asseyez vous je vous en prie » me dit elle en montrant le siège en face du sien.

Je m’exécute en la remerciant.

- « C’est la première fois que l’on se voit, si je ne m’abuse. Je vais devoir remplir une fiche patient…J’aurais besoin de vos nom, prénom, n° INSEE, adresse, n° de téléphone, nom du médecin traitant…. »

En bonne patiente, je récite ma leçon et réponds machinalement à toutes les questions.

Une fois la fiche tapée et enregistrée dans sa base médicale électronique, le médecin lève les yeux vers moi.

- « Bien. Pourquoi venez-vous me consulter aujourd’hui ? »

Je raconte de nouveau mon récit…

Le moment de la pesée arrive. Le verdict tombe, la sentence est lourde.

67,2 Kg dont 22,2 Kg de masse grasse et un indice IMC de 28,7.*

La balance à impédance-mètre…L’outil idéal pour moi qui suis habituée à lire et interpréter les successions de chiffres. Comme si je n’en mangeais pas assez au boulot !

Bon, c’est dur, mais ça a au moins le mérite de m’aider à comprendre tous les paramètres à prendre en compte. Là au moins, ça commence à devenir concret. Je sais d’où je démarre…

Se peser, c’est bien, mesurer sa masse grasse c’est mieux !

Le médecin s’approche de moi et mesure mon tour de taille.

Tour de taille : 78 cm.

Premier effet ‘kiss cool’ :

Autrement dit je suis en sur poids et l’obésité me guette si je ne me prends pas en main sérieusement.

Deuxième effet ‘kiss cool’ : le régime alimentaire que j’ai pris l’habitude de suivre ne me convient absolument pas. Certes, je ne grignote pas avant ou après les repas. Je ne suis pas non plus adepte des produits de snack en tout genre. Mais je ne fais pas non plus les bonnes associations alimentaires selon le docteur F-G.

Là s’ensuit donc mon premier cours de nutrition personnalisé.

- «  Je ne suis pas diététicienne, je ne vous mettrai donc pas à la diète. » commence t’elle par me dire.

-  «  GE-NI-AL, moi qui ne conçois absolument pas de manger sans plaisir… »Dis-je

- « Avec moi vous aller réapprendre à manger. A bien manger et à choisir les aliments qui vous conviennent. Ainsi, je vous garantie que vous retrouverez votre silhouette et une bonne santé. », Poursuit-elle.

J’esquisse enfin un sourire et je sens l’espoir grandir. Mon moi en mieux n’est peut-être pas si loin …

- «  Le nouveau régime alimentaire que vous devez suivre est basé sur le principe de la triade. » continue le docteur F-G.

Une heure de rendez-vous, une note salée à la fin, mais à mon sens le juste prix à payer pour les conseils avertis et personnalisés d’une experte.

Je repars de mon premier rendez-vous, le cœur plus léger, le sourire aux lèvres et l’enthousiasme retrouvé…

* Mes valeurs idéales selon le docteur F-G

pour moi qui fait 153 cm,

- % graisse 21-33%

- masse grasse 12-22.2Kg

- Indice IMC compris entre 18 et 25 pour une femme

Neues Jahr, neue, schlanke Figur! Sicher gibt es einige unter uns, die sich fürs neue Jahr vornehmen ein paar Kilos abzuspecken. Gute Nachricht: Ihr werdet von mir unterstützt!
Und zwar gibt es ab Januar 2010 einen monatlichen Infoabend über das metabolic balance Programm. Gruppen-oder Einzelbetreuung? Alles kein Problem! Neugierig?
Dann ab auf www.metabolic-balance.de (online Anmeldung möglich) oder direkt anrufen oder mailen!
Anmeldungen werden schon jetzt entgegengenommen…

Todas nosotras nos hemos hecho esta pregunta alguna vez en la vida, tal vez más veces de las deseadas… Da igual que tengas el armario lleno de ropa, es la pregunta del millón.

Yo como madre de cinco hijos he visto cómo mi figura se iba modelando, con más curvas.. ¡vale, sí! con michelines! Las que tenemos cierto sobrepeso vivimos obsesionadas con los kilos y sobre todo con la ropa.

Cada día que tienes que ir a trabajar buscas desesperada algo que ponerte pero no encontramos nada que nos quede bien, intentamos tapar esas lorzas tan dañinas para la vista y para nuestras cremalleras, pero la ropa que nos sirve suele ser horrorosa, como la de la Sra. McClusky, y la que nos gusta no nos abrocha en la cintura, incluso alguna no nos sube más allá de las rodillas.

Me llama mi amiga Bree para irnos de tiendas, tan esbelta y de aspecto siempre perfecto. Me encanta salir con ella pero se pasa tan mal viendo cómo se dirige al probador cargada con 10 kilos de ropa mientras tú te llevas una blusa rezando por el camino para no tener que devolverla a su percha…

Por fin un pantalón precioso, negro por supuesto que me hace más esbelta y de cintura alta para oprimir bien toda la barriga, aquella que en tu época de juventud tenía hasta ombligo, … por fin logro embutirme y lo que me temía, caaaaaaasi me abrocha. Bueno sólo necesito una talla más, me digo… salgo pero no la encuentro así que le pregunto a la dependienta y me dice que es la última talla, “si quieres más grande tienes que ir allí”. Me señala la zona que me temía: la sección de tallas grandes.

Yo soy de las que por más que me miro al espejo nunca me veo tan gorda, pienso que sólo me sobran unos kilillos y que cuando me ponga en plan me los quito, así que imposible mirar en la sección de gordas, qué horror! aunque cuando estás en la tienda llegas a tal punto de desesperación que al final me acerco como que no quiere la cosa, por si acaso hay “algo” que me venga bien. Pero al llegar me encuentro que las tallas grandes son eso, grandes y normes, camisas de la talla 54 para arriba,pantalones de cintura inmensa.. ¿es que no hay término medio? Y ya que estamos, me acerco un poco más y al lado tengo la ropa premamá que también es ancha, pero sólo por ser para esta etapa tan especial el precio se duplica.

Me acerco al probador de Bree, “oye que yo ya he terminado, te espero fuera”. Salgo de la tienda con otro cabreo del 15, mañana al trabajo otra vez con los mismos pantalones y la misma camiseta ancha.

Canton, Ohio (Estados Unidos).- Una maestra ganó el premio mayor en un concurso de cultivadores de calabazas con una de tamaño gigantesco, de 782 kilogramos (1.725 libras), que quizás sea la más grande jamás cultivada a nivel mundial.

Christy Harp, de Jackson Township, Ohio, ganó el primer premio del concurso anual de los Cultivadores de Calabazas Gigantes del Valle de Ohio durante el pesaje que se realizó el sábado en Canfield.

La mujer obtuvo un premio de 2.500 dólares y podría reclamar el título mundial.

Versiones publicadas en el diario The Repository señalan que los organizadores del evento dijeron que superó el récord mundial de 766 kilogramos (1.689 libras) obtenido en 2007 por Joe Jutras, del pueblo de North Scituate, en Rhode Island.

Fuente

Y estábamos ahí sentados

no en el mismo lugar pero si ahí

reviviendo la misma escena

que poco menos de un año

Sentados como buitres

ahí a la espera

ajenos a nuestras miradas

estaban ellos

metros y metros de intestinos

corazones y muchos kilos

de masa inerte

contoneándose

en una burda danza de apareamiento

seres incompletos en busca de eso

lo que les falta y que nunca va llegar

pero ellos lo creen

será fé o fé de vida

de cualquiera de las formas

deambulan con los ojos vendados

engalanados con un aroma

a yerba o entalcados con polvo blanco

para verse mejor y sentir más…

Lion Chinaski

Sinds ik een tijd anti-depressiva heb genomen ben ik wat bijgekomen en ookal ben ik nu al even met de AD gestopt, ik krijg de kilootjes er moeilijk af… Volgens mijn dokter heeft deze depressie  - hoewel nu dus ‘genezen’ – en de spanningen die dit met zich meebracht een spastisch colon ontwikkeld (ook wel prikkelbare darm syndroom (PDS) genoemd). Hierdoor heb ik heel vaak een erg opgeblazen buik, om nog maar te zwijgen van de pijn die dit veroorzaakt.

Maar aan het PDS op zich ben ik wel gewoon geraakt… Het is de combinatie van dat kilootje teveel en dan ook nog eens een opgeblazen buik door het PDS dat mij echt onzeker maakt. Ik kan in een heel aantal leuke kleren niet meer in en voel me soms echt te slecht om weg te gaan nadat ik kleren heb zitten passen om me mooi te maken… Ik ga twee keer per week sporten (1 keer zwemmen en 1 keer step in groepslessen) en probeer echt m’n best te doen. Maar bij een zittende job / stage is het niet zo evident om veel te bewegen overdag.

Het PDS heeft ook nog op andere manieren een effect op mijn (sociale) leven: ergens gaan slapen of samen gaan kamperen, in een jeugdherberg slapen schrikt me enorm af en ergens nog terecht: de buikpijn van het PDS wordt grotendeels veroorzaakt door het teveel aan lucht dat in mijn darmen zit en zoals de dokter het zo mooi zei “zit er niets anders op dan dat weg te laten”. Maar in gezelschap is dat niet altijd even evident, laat staan mogelijk…

Aan dat laatste zal ik wss niet meer veel kunnen veranderen, en aan een buikje dat soms helemaal bol gespannen staat van de lucht ook niet (slik). Maar dat moet dan maar een extra motivatie zijn om wél meer aan mijn figuur te doen, want ik wil me zo graag weer wat beter in mijn vel voelen

Ik hoop echt dat ik mijn figuur op korte tijd terug kan krijgen… Ik heb gewoon geen zin om me steeds slecht te moeten voelen, me af te vragen wat anderen van me denken terwijl ik een paar jaar geleden zo zelfzeker was. Zelfs shoppen eindigt soms in een heel trieste bui omdat ik allerlei leuke spullen gewoon niet mooi vind bij mezelf.

Maandag is het verjaardagsfeestje van K. en woensdag is er een kotfeestje (bowlen). Ik ben nu al bezig met wat ik zou kunnen aandoen om er toch mooi uit te zien en me niet de hele avond dik te moeten voelen… Hoe ik best zit en wat ik zeker niet mag eten… En voor een buitenstaander klinkt het misschien onaannemelijk, maar ik ben altijd mager (niet te, maar gewoon) geweest en voelde me altijd goed en dat maakt het nu eigenlijk alleen nog erger omdat ik foto’s van even geleden met nu vergelijk…

Tot slot nog een laatste overpeinzing: er zullen best wel mooie kleren zijn (en ik heb er wel) die ook passen bij mijn figuur. Maar die zijn dan steevast duurder. Vroeger kon ik gewoon in Zara of H&M een supermooie outfit bijeen scharrelen voor ik vertrok naar een feestje. Nu ben ik verplicht om duurdere kleren te kopen want een kleine maat gewoon groter kopen heeft meestal geen mooi effect. Als je dan bedenkt dat ik nu met mijn (onbetaalde) stage en het feit dat ik een deel van mijn huisvesting zelf betaal het geld niet echt voor het rapen heb, is dat dus een extra domper op de feestvreugde…

Ik zal blij zijn als de dag om is, als ik alles hier wat gekuist heb en op orde heb gelegd en kan beginnen aan een nieuwe week met nieuwe doelen en dromen…

]]> http://nivrae.wordpress.com/2009/10/06/jai-faim-jai-faim-jai-faim-666-arg-2/ Tue, 06 Oct 2009 12:33:31 +0000 nivrae http://nivrae.wordpress.com/2009/10/06/jai-faim-jai-faim-jai-faim-666-arg-2/

Le diable m’est passé sur le corps…

En montant sur la balance il a indiqué ses chiffres… 666 (avec une virgule en plus) et oui je suis le diable

Enfin je porte le diable et j’aimerai en débarrasser!

7 kilos en un an… bah oui j’ai faim et je ne me prive pas, je ne fais toujours pas de sport… ça s’accumule tout ça!

Lundi prochain on change avec le début du Badminton et surtout une alimentation surveillée:

• plus de saucisson
• plus de chips mexicaines
• plus de parmesan
• plus de pâtes pleines de sauce
• plus de boissons supra sucrés toute la journée
• plus de gateaux au chocolat

Et oui, une sacré remise en cause de mon alimentation! La vie étudiante est finie, la mal-bouffe aussi!

Le diable m’est passé sur le corps…

En montant sur la balance il a indiqué ses chiffres… 666 (avec une virgule en plus) et oui je suis le diable

Enfin je porte le diable et j’aimerai en débarrasser!

7 kilos en un an… bah oui j’ai faim et je ne me prive pas, je ne fais toujours pas de sport… ça s’accumule tout ça!

Lundi prochain on change avec le début du Badminton et surtout une alimentation surveillée:

• plus de saucisson
• plus de chips mexicaines
• plus de parmesan
• plus de pâtes pleines de sauce
• plus de boissons supra sucrés toute la journée
• plus de gateaux au chocolat

Et oui, une sacré remise en cause de mon alimentation! La vie étudiante est finie, la mal-bouffe aussi!

¿Por qué jessica selene rodriguez valdez me manda varios imeils instándome a quemar todos los kilos de sobra que tengo? ¿Acaso esa señorita me conoce para hacerme tan comprometida recomendación? ¿Y ella cómo está de “delgadita”? Por que no sabemos nada de la susodicha Jessi…

Total, que me meto en la web que indica el imeil. “Descubre la nutrición inteligente y pierde 10 kilo spor mes”. Joder, y hay un límite? Porque para el verano que viene puedo convertirme en los 5 kilos de hueso y pellejo. “Logre sus 60 cm de cintura”. Hostias!!! Mi cintura en algún momento sí que midió 60 centímetros, pero cojo una cinta métrica y hago un círculo de esa medida. No. Ahí no caben todas mis vísceras, ni de coña. Colon, duodeno… Imposible.

Todo ello comiendo lo que quieras, sin tener apetito en ningún momento del día y sin gotita de ejercicio. Vamos,  un chollo. Una pena que poner estos anuncios en internet no sea un delito.

Lo primero que debió pensar la madre de este “pequeñín” al verlo (o al parirlo) debió ser: «¿Donde está la camara oculta?» Y no es para menos, pues el retoño ha llegado a pesar los nada menos que 8,7 kilos y medir 62 centímetros.

Al parecer el parto ha sido mediante cesárea. Se desconoce el motivo pero me atrevo a especular que más que por lo que puediese sufrir la madre, optarían por este método para salvar los oídos de todo el que se encontrase a un kilómetro a la redonda.

Por lo visto al niño se le tuvo que administrar oxígeno para que pudiese respirar sin dificultad.

Fuente: 20 minutos.

Et voila, il y a tout juste 7 jours que j’ai commencé ce régime et le verdict est tombé ce matin, -4.1kg … une performance plutôt satisfaisante malgré le manque de sport, que je vais reprendre dès aujourd’hui avec une heure de tapis de course, tout comme demain, vendredi et la traditionnelle marche extérieure du samedi. Mon objectif serait de perdre autant de kilo sur cette seconde semaine, bien que cela me semble plus que compliqué étant donné qu’au début c’est toujours plus facile.

Pour les intéressés, mon menu de la semaine se présente sous cette forme globale, peu de MG, quasiment pas de pain, boire uniquement de l’eau et manger en quantités réduites des plats allégés (pâtes, riz, pomme de terre, légumes et viandes maigres). Une seule folie le dimanche ou je me permet trois repas normaux (ptit dej, diner, souper), avec même des frittes et de la sauce, et bien entendu des boissons sucrées.

Voila les valises sont bouclées…Enfin presque !

Nous avons le droit à 2 fois 23 kilos chacun. Vous pensez que c’est beaucoup ? Méfiez-vous.

Les bagages de Sylvain pèsent respectivement 20,3 kg et 8,6kg. Il a encore de la marge…pour me prendre des affaires !

Petite anectode pour mes valises : Hier mon gros sac pesait 19kg. Puis je rajoute “quelques affaires” , à  la seconde pesée 26 kg !!! Gros problème. J’ai deja bien fait le tri…je relis désespérement le résumé du vol avec les informations sur le nombre de kilos autorisés…Génial je n’avais pas vu que l’on nous autorisait un bagage en cabine de 12 kg…c’est bon tout va passer, et j’aurais même un peu de place pour les cadeaux au retour

Donc au final j’ai un sac d’environ 23 kg, un autre à 11kg et le petit dernier pèse 6kg.

Nous nous retrouvons demain à l’aéroport pour le vol vers Montréal à 19h30. Le stress monte un peu surtout pour l’avion…car le reste ca va être que du bohneur.

Como ya sabemos, el ejercicio es la mejor forma de quemar calorías y mantener la línea, pero si además ayuda Vd. comiendo alimentos, que por sí solos queman grasa, tanto mejor. Parece imposible, pero es cierto, existen ciertos alimentos, que nos aceleran el metabolismo y nos hacen quemar grasa.

Esto es así y funciona, siempre y cuando, sigamos regularmente una dieta, bebamos mucha agua, para ayudar a eliminar la grasa y tomemos carbohidratos, junto con proteínas sin grasa. Existen 10 alimentos, que queman grasa:

PIMIENTA DE CAYENA: pimiento, pimienta roja, pimienta de cayena, chiles, son la mejor especie, para quemar grasa. De hecho la toman, varias estrellas y cantantes super conocidas, para mantener siempre su línea impecable. La pimienta de cayena no sólo pone en funcionamiento la acción termodinámica y ésta elimina la grasa, sino que mejora la forma de control de los niveles de colesterol del cuerpo. Ahora bien, no debe comer sólo esta especie, sino que debe acompañar algún tipo de proteína sin grasa. Es la mejor forma de ser transportada por el organismo y obtener los mejores resultados. La pimienta le hace sudar y acelerar su ritmo cardiaco, de este modo su metabolismo se acelera y quema grasa.

CANELA: Unos experimentos han demostrado, que 1/4 de cuchara de té de canela mezclado con la comida, es suficiente para acelerar 20 veces más el proceso metabólico del azúcar y de bajar los niveles de éste. Así pues, es una excelente idea mezclarlo con las frutas o el café y verá Vd. como adelgaza.

GENGIBRE: El Gengibre es vaso dilatador y lo que hace es dilatar, aumentar el flujo de la sangre y acelerar un 20% el metabolismo. Es conocida su utilización en los tratamientos de belleza, porque es un desintoxicante, bueno para la circulación y quema la grasa. Lo puede consumir tanto fresco, como en raíz seca o en el té, el efecto es el mismo.

LOS CITRICOS: Naranjas, limones, pomelos, limas, tienen una gran cantidad de vitamina C, que es un quema grasa poderoso. Puede disolver la grasa acumulada en nuestro cuerpo, porque acelera el metabolísmo y hace aumentar nuestras defensas.

MANZANAS & BAYAS (FRUTAS DEL BOSQUE): todas las frutas frescas llevan pectinas, pero especialmente las manzanas y las frutas del bosque. Las pectinas tienen la facultad de absorver el agua y la grasa. Cuando la acumulación de agua es grande las pectinas arrastran la grasa y el agua y por ese motivo la eliminan del cuerpo.

Fuente: http://www.euroresidentes.com