İstanbul’a hayran kaldıktan sonra bir zamanlarki Kız Kulesi sevdam küçüldü, tebessümleşti…

Lise yıllarında kimi saç şekli, kimi sevdiği araba, kimi okuduğu romanlar ile anılırdı. Sınıftan biri kitap almak istese kitaplar ile haşır neşir  kişiye sorar, onun tavsiyeleri ile kitaplar alınır veya onda varsa boşuna para vermemiş olma mantığıyla malum kişiden aşırılır, sonra da geri getirilirdi. (Sanırım.) Ya da derslerde sinir bozucu performans gösteren kişilerden kopyalar, sınavlarda son anda cayıp kağıdı saklama olasılığına göre altışar onar aşırılıp sınav sonrası bu kişiler hatırlanmaz, yapılanlar herkesin kendi çabasına verilirdi. (Kopya çekmek de sınava hazırlanmak gibi bir çaba sonuçta )

Sınıfı ikiye ayırdığımızda ben hep ders çalışıp ezber yapanlardan olmuştum. Ne dersin mantığını anladım ne kopya çekenleri ne de verenleri.. (Ee tabii insan böyle ortada olunca “Fikrim yok.” deyip durarak sonunda bifikrimolsun diyerek blog da yazar, ağıt da yakar.)

Peki ben herkesin kendine anlamlar yüklediği ortamda ne yaptım?

Önce küçük parçadan başladım ve Kız Kulesi’ni sevdim. Arkadaşlarımla bunu paylaşarak “Buket’in de bir konu hakkında fikri var.” dedirttim. Artık ben de herkes gibi farklıydım! Madem seviyoruz dedik başladık okumaya. Kız Kulesi hakkında yazılan efsaneleri okudum, kendimce bir sürü fotoğraf bularak odama astım, günlüklerimde “Bir gün Kız Kulesi’ne gideceğim.” yazıp durdum. O kadar abartmışım ki lise yıllığımda “Buket bir gün Kız Kulesi’ne bakan mimari tasarımını kendi yaptığı evde oturmak istiyor.” yazıyordu.

Peki bu bana ne kattı? Denizin ortasında küçücük bi’ yapı bir insana neler katabilir ki demeyin. Kız kulesi benim için amaçken araç haline geldi ve “Madem Kız Kulesi İstanbul’da, ben de üniversiteye İstanbul’da gitmeliyim ki ona yakın olayım.” dedim ve ilk sene Marmara’ yı kazandım. Kampüsün Bahçelievler’de olup benim sadece 2 kez Kız Kulesi’ne gidebilme şansına erişmem sanırım aracımı yanlış seçmemden kaynaklanıyordu. İnsan pekala kampüsün oradaki eski Coca Cola fabrikasına da aşık olup İstanbul’ a gelebilirdi!

Anadolu yakası derken Avrupa yakası, mimarlık derken işletme oldu. Pişman mıyım? Genel olarak hayır. Eskiden İstanbul’daki çarpık kentleşmeyi önlemek için hayrına (!) tüm binaları yıkıp, en baştan istenen hale getirme planlarım varken şimdilerde ise engin pazarlama bilgim(!) ile İstanbul’u her seferinde iyi bir şeyler yapma yolunda ilerlerken dengelerin bozulduğu yapıdan kurtarıp en iyi şekilde (çoğu kimse bu tabiri sevmese de) pazarlama planları yapıyorum! Gelin bunun adına gerilla marketing diyelim de biraz afili olsun

Fikrim: İstanbul’a Kız Kulesi’nden bakmak iyi hoş güzel de sahilden Kız Kuleli İstanbul’a bakmak çok daha güzel…

Serin bir kış gecesi, objektifimin yakaladığı bir görüntü. Çocuklar Kız kulesi’ne nazır kestane yemeyi, kız kulesi tarihini anne-babasına anlatmayı, kayalardan zıplamayı, sahil boyunca koşma yarışı yapmayı, önceki lodosta devrilen gemiyi yakından incelemeyi pek severlermiş.

***********************************

-Anne (13 yaşında büyük abi)
-Efendim oğlum
-Gazetede okudum, başkasının evinde wc’ye giremeyen, tahtaya kalkmaktan pek hoşlanmayan,insanlarla fazla konuşmayan insanlarda sosyal fobi oluyormuş.
Hani ben başkasının evinde wc’yi kullanmayı sevmiyorum, tahtaya kalkmaktan da pek hoşlanmıyorum ya, ben de sosyal fobi olabilir mi ?

- Başka yerde wc’yi kullanmayı genelde kimse tercih etmez, , tahtaya kalkınca heyecanlanmak da kısmen doğaldır, sen her yaştan insanla öyle rahat iletişim kurabiliyorsun, insanlarla birlikte olmayı öyle seviyorsun ki, sen de sosyal fobi olduğunu hiç sanmıyorum. Gazete okuman, okuduğun üzerinde düşünmen, bunu dillendirip, sorgulaman, bizimle paylaşman ne güzel.

Birbirinden farklı onlarca öyküye sahip olan bu efsanevi kule, aslında görünmez ve küçük bir adacık olan kayalığın üzerinde yükselir. Kuleye “Kızkulesi” adını Türkler verdiler. Daha önce Damalis, Leandros gibi isimlerle anılan bu şirin yapı, birçok efsaneye konu oldu. Bir rivayete göre, bir falcının baktığı falda, kızının yılan tarafından sokulacağını öğrenen imparator, sevgili evladını ölümden kurtarmak için bu adaya saklar. Ancak, gönderilen bir incir sepetinden çıkan yılan, yine de zavallı kızı sokar ve öldürür.
Kızkulesi ile ilgili bir başka efsane, Hero ve Leandros adlı iki aşığın hazin öyküsünü dile getirir. Efsaneye göre Hero, Afrodit Tapınağı’na bağlı bir rahibeydi ve aşk ona yasaktı. Kızkulesi’nde yaşayan Hero’ya aşık olan Leandros, yüzerek her gece yüzerek adaya gelir, ona aşkını fısıldamış. Gece karanlığında güzel rahibenin yaktığı ateş Leandros’a yol gösterilmiş. Ancak, fırtınalı bir gecede rüzgâr meşaleyi söndürmüş ve Leandros yolunu yitirerek karanlık sularda boğulmuş. Bunu öğrenen Hero da kendisini Boğaziçi’nin soğuk sularına atıvermiş…
Bu efsanevi kule ile ilgili Osmanlı’nın da bir öyküsü olacak elbette. Bir başka efsane kahramanı olan Battal Gazi kuleyi basmış; tekfurun kızını ve hazinelerini alarak Üsküdar kıyısındaki atına atlayıp hızla oradan kaçmış. Eskiler derler ki “Atı alan Üsküdar’ı geçti” sözü buradan türemiştir…

Bunu biliyor muydunuz?

Bu kule, Bizans döneminde gözlemeyiydi ve gelen geçen ticaret gemilerinin kontrolü burada
gerçekleştirilirdi. İstanbul’dan, Sarayburnu önlerinden bu adaya da bir zincir çekiliydi, tıpkı Halic’e gerildiği gibi! Türkler İstanbul’u aldıktan sonra, eski kule yıktırılıp yerine yenisi, ahşap olarak yapılmış. 1719da bu kule yanınca, bina yeni baştan ve taştan inşa edilmiş. 18. yüzyıl sadrazamlarından Hekimoğlu Ali Paşa, 1755 yılında Sultan III. Osman tarafından bu kuleye hapsedilmiş. I. Mahmut’un saray kızlarağası Beşir’in de boynu, Kızkulesi’nin dalgaların dövdüğü kayalıklarında vurulmuş. 1839 Tanzimat Fermanının ilanından sonraki yıllarda bir süre karantina işlevi gören Kızkulesi, yakın zamanlara kadar deniz feneri görevi yaparken, günümüzde özellikle turistlere hizmet veren bir İstanbul güzelliği olarak hizmetini sürdürüyor.

focus dergisi

Gece oluyor iniyorum
Gökyüzünden bu şehre
Işıkları vuruyor yüzüme camilerin
Düşerken tutunuyorum minarelerine

Bir ayağımı koyuyorum Asya`ya
Bir diğeri Avrupa`da
İki koca hamak boğazında kentin
Sallıyor bir aşktan
Bir akıldan yana

Ey deniz! Nedir bu kız kulesi?
Göğsünde parlıyor, madalya sanki
Kime karşı, ne zaman ve neden bilinmez
Bir zafer kazanmış besbelli

Yedi kat yer,
Yedi kat gök
Bu şehir yedi tepe
Alem yoksa sen misin?
İstanbul sırrını söyle!

Kız kulesi İstanbul