Kilku czytelników zasugerowało mi, by uruchomić ranking graczy zajmujących wysokie pozycje na turniejach Tekkena 6. W związku z tym chciałbym poznać opinię większej ilości osób na ten temat. Proszę Was o odpowiedź na pytanie: Czy chcesz, żeby taka klasyfikacja się pojawiła? – jeśli odpowiedź jest twierdząca, to dopiszcie, jak według Was powinien wyglądać system przyznawania punktów.

Miałem sen. Sen był przedziwny, ponieważ to ja byłem w nim przytomny, a wokół mnie wszyscy spali. Ich sen również był dziwny. Ciała mieli przytomne. Poruszali się, wykonywali najzwyklejsze, codzienne czynności, żyli. Jednak wszystko co czynili było bardzo mechaniczne i odruchowe, pozbawione jakiejkolwiek głębi. Jakby działali w myśl raz zakodowanego, niezmiennego programu. Choć mogłoby się wydawać, że żyli, coś było w nich martwe. Albo może nawet było w nich żywe, ale zaszczute tak bardzo i zakopane tak głęboko, że nie mieli do tego dostępu. W tym świecie wszyscy byli według siebie nieomylni, mieli na własny użytek raz zaprogramowany obraz świata. Wspólną instrukcję w postaci zbioru ścisłych definicji, na podstawie której dokonywali szczegółowej klasyfikacji każdego zdarzenia, które im się przytrafiało. Bez tej instrukcji nie potrafili widzieć, doświadczać, przeżywać. Tak naprawdę nie potrafili czuć samodzielnie. Dla każdego zdarzenia potrzebowali precyzyjnej instrukcji jak czuć powinni. Wszystko mieli rozpisane i zaplanowane. Zapamiętałem, jak przysłuchiwałem się pewnej rozmowie. Jej treść w pierwszej chwili mnie rozbawiła, a potem zrobiło mi się smutno. Rozmowa dotyczyła miłości. Byłem zdziwiony, że znają ten termin. Nawet się ucieszyłem, ponieważ wydawało mi się, że pojmują miłość podobnie jak ja. Lecz po chwili zaczęli ją klasyfikować, oceniać i warunkować. Tworzyć instrukcje, w jakich okolicznościach „może zachodzić”, pomiędzy kim „ma prawo” występować, kiedy jest „zła” a kiedy „dobra”, jaka jest „piękna” a jaka „obrzydliwa”. I pomyślałem sobie wtedy: dlaczego tak bardzo potrzebują ją dzielić, klasyfikować i oceniać? Dlaczego nie chcą się na nią otworzyć, przyjąć jako coś uniwersalnego, zawsze pięknego, niepodzielnego i zwyczajnie zacząć nią żyć? Niedługo potem się przebudziłem. Jednak spoglądając wokół mam często wrażenie, że w tym śnie dalej tkwię. Czy ja się na pewno obudziłem? A może w ogóle nie zasnąłem?

Można kochać, kochać inaczej albo kochać zupełnie inaczej. Najważniejsze, by kochać.

Złodziej czasu (Thief of Time), to humorystyczna powieść fantasy Terry Pratchetta, wydana w 2001 r. W Polsce ukazała się w 2007 r. Jest to dwudziesta szósta część długiego cyklu Świat Dysku, i piąta zaliczana do podcyklu o Śmierci.

Recenzja książki – resztę wpisu znajdziesz na moim nowym blogu: Złodziej czasu.

W wypowiedzi dla jednego z niemieckich dzienników Kubica wyraził ubolewanie z powodu zajmowanej pozycji w klasyfikacji generalnej.

- Nie jest pięknie patrzeć na taką klasyfikację, ale tak jest, kiedy brakuje nam tempa jazdy, a tak było w GP Bahrajnu. Nie mieliśmy żadnych zmian w bolidzie, żadnej nowej części. Te mają być na GP Hiszpanii w Barcelonie . Inżynierowie ostatnio koncentrowali się właśnie na tym – powiedział Robert Kubica.

Przypomnijmy, po ostatich zawodach w Bahrajnie Kubica z zerowym dorobkiem punktów spadł na ostatnie miejsce w klasyfikacji generalnej kierowców.