Soms gaan de weken voorbij, de ene achter de andere grijze week… Maar dan wil de wereld (of mijn leven) precies even de verloren tijd inhalen en gebeurt er plots zoveel op een week tijd… zoals deze week blijkbaar.

De VRT-presentatrice en zangeres Yasmine (37) is uit het leven gestapt. Ze was gisteren een tijdlang vermist, tot een wijkagent haar lichaam vond op een terrein niet ver van waar ze woonde. Ze heeft zich verhangen.

Eerst en vooral is Yasmine gestorven, ze heeft zelfmoord gepleegd. Nu, geloof het of niet, ik ben daar echt slecht van. Ik vond haar liedjes niet gewoon fijn om te horen, maar ze gingen mij echt recht naar het hart… Ik heb haar CD zelfs gekocht, iets wat ik niet gauw doe. Daarnaast was Yasmine echt wel een soort icoon geworden voor de holebi’s. Ik vind het echt geweldig dat een gewoon persoon zich outte, het voorbeeld voor de buitenwereld dat holebi’s ook gewoon kunnen zijn, zonder extravagant en losbandig te zijn, een beeld dat veel (bekrompen) mensen toch nog hebben…

De popster Michael Jackson is gisteravond in allerijl opgenomen in een ziekenhuis in Los Angeles na een hartstilstand. Volgens de eerste mediaberichten ademde hij niet meer toen hij thuis werd opgehaald door een ambulance en probeerden de hulpverleners hem te reanimeren. De entertainmentwebsite TMZ.com meldde enige tijd later dat de Amerikaanse popzanger overleden was. Het bericht werd daarna bevestigd door de LA Times.

Michael Jackson is dus ook overleden. Persoonlijk vind ik dit nieuws veel minder aangrijpend om te vernemen. Maar toch sta ik er soms stil bij: de momenten die ik in mijn leven mee maak, maar ook in de geschiedenis van de mensheid belangrijk zijn. Een voorbeeld is de benoeming van Obama als eerste zwarte president van Amerika. En of je hem nu graag hoorde of niet, met de dood van Michael Jackson gaat echt een stukje muziekgeschiedenis dood…

mijn nicht M. moest al een week geleden bevallen zijn…

Elke dag van de afgelopen week waren we dus al in spanning. Het is al eens ‘vals alarm’ geweest, waarbij ze naar het ziekenhuis was gegaan, maar ze haar gewoon weer naar huis stuurden. Het is nochtans haar tweede kindje al, maar het zal graag zitten waar het zit, denk ik zo… Het krijgt misschien de naam van ons overleden neefje (hij stierf op de 4 maanden oude leeftijd o.w.v. wiegedood…). Ik hoop gewoon dat het een lief gezond kindje wordt!

Ik ben al zo’n week aan het werk, waardoor ik 30 i.p.v. de normale 23 dagen kan werken. Het is nu immers nog juni, en die 23 dagen worden berekend in de maanden juli – augustus – september.

Omdat ik binnen twee maanden op mijn studio mag en nog wel wat spulletjes nodig heb, omdat ik ook stage ga doen in september en dus niet zal kunnen gaan werken, kan ik die extra centjes wel gebruiken. Ik heb geen zin om een heel semester op mijn geld te moeten zitten… Het is even doorbijten geweest om een weekend na mijn laatste examen direct te beginnen werken, maar ik mag van 10 tot 6 gaan werken, waardoor ik nog zoveel kan uitslapen dat het me niet te zwaar valt. Ik ga nu elke dag met de fiets naar het werk, wat in totaal maar een dik half uurtje fietsen per dag is. Toch doet die beweging wel goed!

Op weg naar m’n werk passeer ik telkens een geit die in de berm staat. Ze staat vastgeketend aan een paal en moet de berm kaal eten. Ze krijgt niet voldoende water en stond de afgelopen dagen in de blakende zon zonder beschutting. Ik word er echt ziek van dat mensen zoiets over hun hart krijgen…

Met als gevolg dat ik nu elke dag na m’n werk met een gieter naar de geit ga, haar emmer vol water giet en veel gras ga plukken aan de overkant, zodat ze eens goed kan eten. Ze herkent mij al wat en is echt superlief. Ze heeft ondertussen een golfplaten halve boog gekregen als beschutting… Iets wat uiteraard nog steeds niet genoeg is… Het doet me echt pijn te zien dat ze daar elke dag gewoon moet staan en niet vrij kan rondlopen of eten, niet kan schuilen bij verzengende hitte of een kletterend onweer. Ik ga proberen te verkrijgen dat ze beter behandeld wordt. Als dat niet lukt, overweeg ik een anonieme klacht bij de politie (omdat dat blijkbaar de plaats is waar je dierenmishandeling moet melden…).

Morgen ga ik eerst langs Tom&Co en dan naar Antwerpen shoppen. Ik ga me denk ik zo’n Pandora armband aankopen (ik heb nog een bon voor de Inno). Daarnaast zoek ik ook een kleedje met als budget zo’n €200. Ik had al eens rondgekeken, maar heb nog niet 100% mijn goesting gevonden… Voorts ga ik al eens pre-shoppen, eens zien wat ik nu al zou kopen en wat ik pas in de solden zal kopen. ’s Avonds ga ik dan nog babysitten, dus kan ik zelfs al een deeltje van het uitgegeven geld recupereren

Tot slot ben ik  nog op zoek naar wat spullen voor op m’n studio: een microgolfoven met oven, een strijkplank en strijkijzer en misschien een echte skype phone. En natuurlijk dan ook verf voor de muren, maar ik ben nog niet helemaal uit m’n kleurenkeuze…

Zondag gaan we K. zijn kot opruimen en maandag ga ik dan m’n punten afhalen. Ik hoop echt dat ik op alles (goed) door ben. Normaal mogen er zich geen problemen voordoen, maar ik ga toch blij zijn als ik dat papier in m’n handen heb… Voor personenbelasting in het bijzonder heb ik wel een beetje schrik eerlijk gezegd, time will tell!

Maar je ziet het dus: een week met actie, actie en nog eens actie…
al was het dan niet allemaal in positieve zin…

Al zou ik eigelijk aan het leren moeten zijn… Ik ben vandaag toch gaan shoppen! Yay Al is shoppen misschien veel gezegd. Eerder de winkels hier in het dorp(je), en het naastliggende dorpje gaan bekijken. Vreemd trouwens hoeveel winkels hier hun sluitingsdag op dinsdag hebben.

Eigenlijk had ik niet echt iets gevonden. Ik had mijn zinnen namelijk al op een kleedje gezet. Wat voor kleedje was me zelf nog niet geheel duidelijk, maar alle kleedjes die ik vastgehad heb – of zelfs gepast – voldeden niet aan mijn normen (yes, ik heb normen ).

Om toch met iets naar huis te gaan heb ik dan maar in de JBC een topje gekocht. Het is immers donderdag Supo’s Beach Party. En het eind van de exames mag wel gevierd worden in een nieuwe uitrusting he. Het is wel een mooi hoor, én: -70% korting!

Maar omdat ik toch nog niet helemaal tevreden was en absoluut een kleedje wou, ben ik – een klein beetje tegen mijn goesting want het ziet er zo’n winkel uit waar de verkoopsters  altijd direct naast u staan - een keertje naar een winkeltje gegaan bij ons in het dorp. Het is een redelijk nieuwe winkel, en ik was er nog nooit geweest.
Het bezoek viel héél goed  mee. Ze stonden niet direct naast me om me te “helpen”, én… ik vond er een supercute kleedje … dat ook nog eens aan de helft van de prijs stond! Voor herhaling vatbaar dus, die winkel.

Het kleedje blijkt – eens thuisgekomen – wel zwart te zijn. Ofwel ben ik kleurenblind, of ofwel lag het aan het licht in de winkel, maar ik dacht echt dat het bruin was. Maar dat is geen ramp… het blijft mooi.

Beach Party…. here comes Evy in a dress