de velpia gaat dicht. niets bijzonders op het eerste zicht. er sluiten wel meer winkels de deuren. maar de velpia is in leuven een instituut als het gaat over kantoor/schilder/papier-artikelen en -waren. en niet te vergeten: parker-pennen in alle kleurschakeringen. o nostalgie.

de velpia is nummer zoveel in een lange rij: kleine zelfstandigen die de deuren dicht doen. speciaalzaken waar specialisten achter de kassa staan.  mensen die u kunnen bijstaan met raad en daad. die u meer kunnen vertellen dan in de handleiding te lezen staat. winkels waar je meer dan dertien in  een dozijn vindt. waar de klant nog koning is.

het is een bizarre spiraal: een stad wordt gerenoveerd, opgewaardeerd en geprofileerd als winkelstad. de huurprijzen stijgen, de lokale handelaars kunnen óf niet meer betalen óf worden rijk door hun pand te verhuren aan de grote ketens. en zo verliest de winkelstad haar eigen profiel en lijkt ze een kopie te worden van andere winkelsteden. verschraling van het aanbod noemen ze dat.

Hallo jongens!

(ja, waarom ‘jongens’? Omdat dus meestal jonge heren deze site komen opzoeken!)

Ik kan mezelf niet meer bedwingen en hoewel ik het berichten schrijven aan de kwekkwekkende rest van de wereld wou overlaten, ga ik dus toch zelf een twéede post schrijven! Sorry!

Schrijver dezes heeft nu tien dagen kunnen toekijken op de ontwikkeling van de statistieken bij deze blog en ja hoor, er wordt al een beeld zichtbaar! Terwijl de ‘klik in het vakje wat u bent’-truc op de pagina ‘Welkom!’ in de traditie van de site enkel een onnozele grap was om wat te dollen met het gebruikelijke marketinggeneuzel over doelgroepen en om meer kliks te verzamelen door het geachte publiek wat heen en weer te sturen, blijkt nu dat het een fraai apparaat is om te enquêteren bij de bezoekers.

Jong en man!

Het lijkt er op dat iedereen serieus antwoordt en zichzelf laat noteren zoals ie zichzelf ziet. En bijna iedereen blijkt dan graag jong te zijn en man! Niemand wil oud zijn! Dames zijn ook erg in de minderheid (en dat terwijl we het woord liefde zo uitschreeuwen! Maar misschien verdenken ze Schrijver dezes ervan onvoldoende errrnstig om te gaan met dit tedere en zo kwetsbare dure gevoel! Oh de liefde! En Schrijver dezes bedoelt het zo goed!

Er is daarnaast tot dusver maar éen bezoeker die geklikt heeft op de categorie ‘Iets anders’ en die dan bij de bladzijde ‘Abnormaal’ is terechtgekomen. Het grijpt ons toch wel aan dat er zoveel normale surfers deze site bezoeken! Dank je wel, lieve vrienden (en kom terug, en lees ook die hoofdstukken waar jullie nog niet aan toe waren, er is genoeg voor iedereen!)!

Abnormaal?

Intussen hebben wij wel een sterk vermoeden wie die ene bezoeker is die de bladzijde ‘Abnormaal’ bezocht heeft. Zijn naam begint met een M (niet echt, we moeten zijn privacy toch wel in acht nemen, en we nemen dus een ander letter van het alfabet) en wij gaan de zaak met hem opnemen en doorpraten als ik met mijn moeder weer eens in de stad kom waar ie woont. Mijn moeder moet in elk geval binnenkort nog een nieuwe overjas voor de winter kopen. Ze kan niet goed meer in haar ouwe, zegt ze, en het begint te vriezen.

Overigens hou ik wel veel van ‘Iets anders’ en van ‘Abnormaal’. Laat dat geen misverstand wezen! Zo kennen wij een verbaal artiest met korte beentjes die zichzelf in de picture heeft gewerkt door jarenlang elke week weer met een andere rare bril en een andere rare kuif in de openbaarheid te verschijnen. Toch wel redelijk abnormaal. Wel, wij hebben àlle respect voor hem. Wij vinden hem een hele meneer. Al die onmogelijke brillen (met namaakdiamanten, zonder montuur, purper of roze of à la Vasarely en ga zo maar door) willen wij graag vergeten. Iemand die aan de kost kan komen als kleine zelfstandige door om het half jaar een hoop hoogst verstandige anderen een hoop papier van zijn hand met enthoesiasme te laten aan de man te laten brengen, dat doe je zo maar niet na en daar doen wij graag onze hoed voor af!

OMNO

Dit moge verder een oproep zijn aan onze Ouden van Dagen en aan onze Dames van alle Leeftijden om in groten getale op bezoek te komen bij Liefde en Hondjes. Ze weten niet wat ze missen als ze het niet doen! Het gaat namelijk net over hen, hen en hun intiemste emoties, die ze voor éen keer niet zelf moeten bedenken! Het wordt gewoon voor hen uitgespeld en uitgespeeld, en met kennis van zaken. Het enige wat ze moeten doen is het lezen!

Men zegge het voort! Jongens, spreek enerzijds jullie vriendinnetjes, zussen, vrouwen, maîtresses, hygiënemedewerksters, directrices, gebiedsters, voedsters en wat nog aan, en anderzijds ook jullie pa en ma, ooms en tantes (waarschijnlijk met z’n allen lid van de nu stilaan op de band naar de uitgang voortschuivende boomergeneratie), opa’s en oma’s en wat er zich van vroegere generaties nog allemaal moeizaam om jullie heen voortbeweegt, ga desnoods even binnen in een seniorentehuis, wijs hen op deze verborgen schat en hoe hij hun dagen kan verblijden, en zij zullen jullie achteraf erg dankbaar zijn!

***

Als dit het eerste bericht is dat je leest, vergeet dan ook niet het vorige door te nemen dat deze website eigenlijk lanceert met het gebruikelijke getoeter.

Tot daar. Gaan jullie nu maar lekker lezen verderop! En – zoals geweten, jullie suggesties zijn welkom.

Toedeloe, SD.