Wordt jij ook al zenuwachtig van de gedachte aan de bereiding van het kerst diner dit jaar? Wat je zou kunnen overwegen is om met je familie tijdens de kerst uit eten te gaan. Inclusief de borrel voor het eten. Het grote voordeel is dat je al het eten en flessen niet in huis hoeft te halen.

Maar als jij het leuk vindt om je huis mooi te maken met takken en kransen en de boom natuurlijk. Dan vind je het misschien zonde om uit eten te gaan. Er is een alternatief: haal een professionele kok in huis die het eten bij je thuis bereidt.

Alles wat jij dan hoeft te doen is alleen maar aan lekker eten met je familie en grapjes maken tijdens het eten want dan heb je echt de tijd voor elkaar en voor het goede eten natuurlijk.En als jehet slim aanpakt laat je ook zien waar het koffiezetapparaat staat. Dan hoef jij echt helemaal niets meer te doen, dan alleen maar genieten!

P.s. Ga je zelf koken? Doe inspiratie op met een van onze recepten

Philips doet een poging om de wereldwijde marktleider te worden op het gebied van espressoapparaten door de Saeco overname. Vorige week heeft Philips bekend gemaakt dat de aankoop van de Saeco International Group of Italy rond is. Saeco is een van de wereld grootste vervaardigers van espresso apparaten.

Het doel van de aankoop is om van Philips een wereldwijde leider te maken in koffiezetapparaten. Deze acquisitie zal de positie van Philips in de espresso machine markt versterken door de toevoeging van een spannend en technologisch geavanceerd scala van producten.

Saeco heeft een uitgebreid assortiment van espresso machines, daarmee hebben ze een sterke positie in alle segmenten van de markt.
Het espresso machine segment wordt over het algemeen beschouwd als de meest waardevolle markten binnen de mondiale koffiezetapparaten markt, omdat zij doorgaans grote winstmarges heeft.

“Met deze aankoop creëren we een nieuwe dynamische marktleider in koffie machines met erg goede groei verwachtingen”, zo zegt Andrea Ragnetti, directeur van Philips Consumer Lifestyle.

- Wil jij koffie? vraag ik aan mijn vriend.
- Ja, antwoord hij.

Ik zet de koffie in een Italiaanse koffiepotje. Als het klaar is doe ik wat melk en suiker in. Mijn vriend zit achter de computer. Ik breng de koffie en vraag:

- Is de koffie lekker?
- Ja, net als in Brazilië.
- Te veel suiker?
- Ja, glimlacht hij.

Iedereen genoten van Zonde van de Zendtijd en hun talent om te lange sketches niet te knippen?
Neen, het was best oké, vergeleken met andere ‘humoristische’ tv programma’s.
België heeft geen breed aanbod van humoristische programma’s, tenzij we nog eens een quiz willen zien met bv’s, waar het peil van de humor rond ‘Dag Allemaal’ blijft plakken. Toch niet breed genoeg voor mij. Of NOG maar ‘ns een herhaling van In de Gloria of Het Geslacht de Pauw.

De Britse zenders zijn daar anders in, en gelukkig heeft Canvas al een paar pareltjes uitgezonden, zoals Black Books en nu Top Gear, maar vaak missen we de écht goeie shows, zoals QI, Never mind the Buzzcocks, Green Wing en dergelijke.

Mijn favoriete Britse show over de laatste jaren is Screenwipe. Een show over televisie. Bijna alles wat hij tegenkomt op de tv, breekt Charlie Brooker genadeloos af, rechtstreeks vanuit zijn sofa. Vaak parodieert hij tv formats en soms geeft hij ook tips voor echt goeie tv. Een aanrader.

Een klein fragmentje:

Binnenkort is er weer het geweldige Open Doek filmfestival in de metropool Turnhout. Al jaren toegankelijk voor mensen die ook niét kunnen lezen. Dus van 24 april tot 3 mei, laat ‘Hondenhotel’, ‘Zack & Miri make a porno’ en ‘De Maanprinses’ even links liggen en kijk uit naar cultureel verantwoorde (maw: honger, dorst, dood, aids, oorlog, uitdroging, discriminatie en veel, veel seks) films zoals deze:

Megane (Glasses). Een geweldige film voor mensen zoals mij; die dag in dag uit worden geconfronteerd met zielige, zagende losers, maar al hun geld in plaats voor vakantie, spenderen aan Panini stickers. De film speelt zich af op een klein, afgelegen eilandje bij Japan, waar iedereen een beetje raar is. De film is traag, met weinig dialoog, maar de mooie shots van de kustrand en de onaangetaste natuur, laten je even weg dromen. Plus de meest droge quote (of fout van vertaler) uit de afgelopen week geef ik al cadeau:

- Do you want some shaved ice?
- No, I prefer something cold

Ik en mijn vriend Achmed.

Achmed is een toffe jongen. Hij is een marokkaan. Maar in de marokkaanse gemeenschap vormt hij wel een minderheid. Hij is een marokkaanse boeddhistisch homo. Vroeger stal hij tasjes van oude vrouwtjes, maar daar is hij mee gestopt omdat het te makkelijk was. Nu steelt hij enkel tasjes van skinheads. Maar ‘t is een toffe gast; hij mag langer dan 25 minuten met mij omgaan, en dat betekent dat je een wel te pruimen mens bent.

Wij zaten dus op café, meer bepaald in café ‘t Gene Naam. Dat is mijn stamkroeg. Het is een klein, gezellig cafeetje, diep verborgen in het centrum van Turnhout. Het heeft staande lampen, grote tafels, kleine stoelen. Langs de muren, op het plafond, staan er verzamelingen van zandlopers, miniatuurbootjes, en kunstwerkjes van filmposters uit de jaren ‘50 in kaarsvet. Er is ook een aquarium. Ofja. Een vijver eigenlijk. Een grote vijver. De vijver is eigenlijk de helft van het café. Met vissen. Met allemaal tropische planten errond. Het is er dan ook tropisch warm altijd. Er speelt altijd hippiemuziek. En soms de Wu Tang Clan. Het word uitgebaat door een koppel, een oud koppel. De vrouw, Bie, is een aangename vrouw, die nog altijd de prijzen van haar waren vergeet hoewel ze al 20 jaar dezelfde prijzen heeft. En ze kan niet rekenen. Of onthouden. Ze maakt wel goeie Sternberg (een cocktail die ik heb uitgevonden) en ze kent het levensverhaal van JF Kennedy uit haar hoofd. De man, die ik hier Alfons ga noemen (ik ken zijn naam niet, ik kom er al 4 jaar, maar telkens ik zijn naam wil vragen, kijkt hij mij verward aan en gaat hij voor een half uur naar zijn vissen staren), is een kabouter met groeiproblemen; hij is namelijk 1 meter 80.
Voor de rest heeft hij wel de kenmerkende baard en pinnemuts op altijd. En zijn pijp. Niemand heeft hem ooit verteld dat hij de afgelopen 2 jaar alleen nog maar zakjes thee oprookt.

Wij waren aan het wachten op onze goeie vrienden Koen en Kris. Het is nooit alleen ‘Koen’ of ‘Kris’, enkel Koen en Kris. Een beetje zoals die mongolen van Man Bijt Hond, Yves en Chris.
Neem alsjeblieft geen aantstoot vanwege het feit dat ik hen mongolen noem. Als je kijkt hoe ik ze anders zou moeten noemen (beperkt, gehandicapt, geretardeerden, gestoorden, Jacques Vermeire,…), dan prefereer ik ‘mongool’. (dat volk heeft trouwens ooit nog de helft van de toen gekende wereld veroverd,…waarop ze later verhuisden en de VTM en het Vlaams Blok oprichtten)
Zijzelf verkiezen dat woord ook. Ik zie ze ook vaak. Minder vaak dan Koen en Kris, maar toch geregeld. Ze komen wel niet in ‘t Gene Naam, maar wel in de Barthes, een interellectueel praatcafé genoemd naam de Franse nouveau critiqueschrijver Roland Barthes. Maar over hen een andere keer meer.

Koen is bouwvakker en Kris werkt in den Aldi. Ofja, Koen heeft 3 jaar lang gewerkt op de werf naast de Aldi, en sindsdien is hij werkloos. Koen en Kris moeten elkaar namelijk elke ochtend, middag en avond zien, niet langer dan 3 uur van elkaar gescheiden zijn. En omdat de bouw gedaan was, stopte hij maar direct met werken en werkt sindsdien in zijn appartement aan zijn roman, getiteld ‘De rozen van Jacob’. En ze hebben ook nog samen een bandje, Clouseau.
Achmed doet tegenwoordig niet veel meer. Hij is pas vrij gekomen uit de gevangenis. Hij zat Jacky Lafon te stalken. (maar da’s gewoon een uit de hand gelopen cafégrap naar mijn hand. Daarover volgende keer meer.)
Maar hij is wel terug begonnen met zijn eerste passie; boetseren. (ik doe dat ook sinds een half jaar, maar daarover volgende keer meer.)

Het was afgelopen week carnaval, en dat wisten de broers. Koen kwam binnen verkleed als een ijsbeer en Kris als ‘The Joker’ van de ‘Batman’ film ‘The Dark Knight’. Koen zag er best triest uit, hij pakte zijn kruk en kwam naast Achmed zitten, terwijl Kris Alfons zat lastig te vallen, helemaal ervan overtuigd dat hij The Joker was. Alfons snapte er niets van en keek hem aan, zonder iets te zeggen.
Koen was al van zijn fristi aan het drinken. Tot hij plots in tranen uitbarstte.
‘Symen,’ zei hij schreiend, ‘mijn vader heeft was een jager. Wanneer moeder ons kwam halen van school, zat hij daar, in zijn stoel. Zijn geweer te kuisen. En na het eten deed hij zijn jagersjas aan, pakte zijn jagerhandschoenen en zijn jachtgeweer en vertrok.’
Ik was enorm verveeld mijn zijn uitleg. Wat haat ik die vent soms.
‘En je hoorde de dode dieren ’s nachts in je dromen je achtervolgen en dat is de reden waarom je nu als een ijsbeer rondloopt en ligt te jammeren?’ vraagde ik.
‘Neen,’ zei Koen, ‘op een nacht had hij toevallig ons moeder dood geschoten, terwijl zij lag te copuleren met een zwijn. Hij wou op dat zwijn schieten maar raakte ons moe. Daarna heeft hij van dichtbij wel op het zwijn geschoten. De volgende dag aten we stoofvlees.’
Hij staarde dromerig voor zich uit. ‘Hmm…stoofvlees..’
‘Euh, oké… hoe is ‘t met je roman?’ vroeg ik
‘Goed. Het gaat eigenlijk alleen maar over mezelf. Ik heb gewoon mezelf in een wereld geplaats die een beetje op de echte wereld lijkt. Alleen ben ik daar erg beroemd. Er spelen zelfs mensen in voor die ik nu ken. En zelfs BV’s, die ik nog nooit heb gezien. ‘t Word een goed boek.’ zei hij.

Het klonk belachelijk, maar het heeft m’n gedachten ’s nachts niet kunnen loslaten.
Ik ben naar het huis van Koen en Kris gegaan, nam de sleutel onder de mat, ging naar binnen, maakte een koffietje, keek wat tv, zocht naar het boek en nam het mee.

Ik las het, vond het briljant, schrapte de vreselijke naam ‘De Rozen van Jacob’ (er komen helemaal geen rozen in voor, noch een Jacob) en pende er een andere titel op neer; Van meet af aan hoge ogen gooien’.

Voorpublicatie; volgende week!

Christelijk geënte uitgangspunten worden in toenemende mate als eigen aan de westerse cultuur beschouwd. Dit berust op een misvatting.

In het publieke debat zijn al geruime tijd discussies te vinden over de plaats van de islam binnen de westerse samenleving. Een gevaarlijke en onderbelichte ontwikkeling waar ik u op wil wijzen is dat de argumenten uit christelijk hoek in toenemende worden opgevat als uitingen die eigen zouden zijn aan onze westerse cultuur en geschiedenis. Helemaal nu ons nationaal bestuur gedomineerd wordt door conventionelen lijkt deze ontwikkeling een vlucht te hebben genomen. Laat u echter niet verlijden tot discussies binnen het domein van de religie. Het probleem is niet dat de islam gewelddadiger zou zijn dan het christendom, het probleem is de essentie dat het beiden religies zijn.

Een argument dat veelvuldig misbruikt wordt is dat onze westerse normen en waarden gebaseerd zijn op christelijke beginselen. Onze samenleving is echter helemaal niet afhankelijk, en al helemaal niets verschuldigd aan deze vermeende christelijke traditie. Het is gebaseerd op afspraken die wij met elkaar maken en die daarmee door de tijd veranderlijk zijn. Ethiek is niets anders dan hetgeen we gezamenlijk afspreken over wat goed en slecht is. Wie zich hierbij beroept op een zogenaamde hogere ‘macht’ doet niks anders dan het ontkennen van de eigen verantwoordelijkheid.

Laat u ook niet verleiden door het geschetste doemscenario van moreel verval; wat is nu werkelijk het gevaar in het definiëren van wat we opeen bepaald moment goed of fout vinden? Denkt u werkelijk dat ooit een oorlog voorkomen is door tussenkomst van christelijke of islamitische normen en waarden? Ik durf het tegenovergestelde te beweren.

Het is hypocriet en zinloos om gelovigen om deze redenen te excommuniceren, wij ongelovige honden weten wel beter. Een sterker geluid in de publieke sfeer is wel gewenst; zegt u gewoon eens vaker hardop dat god niet bestaat. Eis van anderen dat ze zijn of haar standpunten onderbouwd met echte argumenten en bedek een beroep op het goddelijke niet met de mantel der liefde. Weigert u ook eens het Nederlandse 2-eurostuk met het randschrift “God zij met ons” met de toevoeging dat god in ieder geval niet met u is.

Het hoofdlettergebruik en de daarmee verpersoonlijking die gebruikelijk is bij het misleidende begrip god zou ook verleden tijd moeten zijn. Het argument dat dit respectloos is tegenover gelovigen is ongegrond en misleidend. Wanneer iemand besluit mijn gewoonte om Koffiezetapparaat met een hoofdletter te schrijven niet overneemt, zal ik daar ook geen aanstoot aan nemen. Zelfs niet als diegene weet dat ik vijf keer per dag op vaste tijden een pot koffie zet. Wat ik wel zal doen is mij heftig verzetten tegen een politiek die dit gebruik zal proberen op te opdringen of belachelijker nog, het op een muntstuk zal willen zetten.

De Nederlandse les gaat over huishoudelijke apparaten. De leraar vraagt aan de leerlingen:

- Hoe heet het aparaat waarmee je koffie kan zetten?
- De Senseo! – antwoord met een glimlach het Braziliaanse meisje.

De leraar schaamt zich dood en legt geduldig uit:

- Ja, dat kan! Maar ik bedoelde het koffiezetapparaat!