To say that an album is as important as it is good could be interpreted many different ways – but the second release by the Komeda Project is in the best sense of the word. Pianist/composer Krzysztof Komeda is not unknown to fans of both jazz and cinema (quick to pick up on Komeda’s trademark cinematic style, Roman Polanski enlisted him to write film music for Knife in the Water and Rosemary’s Baby). But Komeda is overdue for a revival, and fortuitously we have the Komeda Project to renew interest in a figure who is something of a doomed legend in jazz history. Komeda died in 1968 at age 37 from complications of a head injury sustained under mysterious circumstances. Medical malpractice or something even more sinister may also have played a role (the Polish communist regime, not particularly fond of western-inclined jazz musicians, is suspected by some). The Komeda Project’s first album Crazy Girl covered some of Komeda’s more accessible, straight-up compositions – “club music,” as the group puts it. This time around, group leader and pianist Andrzej Winnicki is joined by his powerhouse countryman, saxophonist Krzysztof Medyna, noted New York trumpeter Russ Johnson and an American rhythm section of Scott Colley on bass and Nasheet Waits on drums, working their way with equal parts care and abandon through a selection of Komeda’s darkest works. Much of this sounds like a less jarring Balkan version of Mingus, ranging from moody to outright gloomy. At its best, Komeda’s work is extraordinarily affecting – it refuses to let the listener go, and the band here does justice to the material as well as including two original compositions by Winnicki that often vividly echo Komeda.

The album opens with the three-part Night-time, Daytime Requiem, written for Coltrane. Its Trane influence isn’t felt in its haunting, almost Satie-esque piano but it is very much present in the sax chart, and Medyna attacks it with an aptly rapidfire, inspired aggression. Like much of the rest of the music here, it’s strikingly imagistic and wouldn’t be out of place in an arthouse suspense film, matching wary trills to an uneasy mid 2oth century urban bustle a la Mingus or mid-50s Miles. Ballad for Bernt, from the Knife in the Water score, is sad and beautiful with a particularly poignant Johnson solo. The aptly titled Dirge for Europe is literally a funeral march, Waits and Colley impressively taking it lento but managing to imbue it with an almost reluctant swing.

Astigmatic, which served as something of a signature song for Komeda, gets a clever, playful treatment through its Brubeck-esque opening section, grows insistent with Johnson and Medyna sailing overhead and grows to where Medyna decides to take a full-tilt run for the border with some wild, Turkish-flavored swirls and wails – it’s easily the most adrenalizing moment here. Prayer and Question is the most overtly Mingus-inflected number here, an imploring dialogue between piano and sax that grows to a lengthy, scurrying chase scene. Of the Winnicki originals here, there’s the expressive, expansive ballad Elutka, bass and drums roaming casual and free beneath somewhat rubato piano, and the cd’s concluding cut, Anubis, a pensively shape-shifting Komeda homage that does justice to its main inspiration. Overall, this is an inspired and impressive reintroduction to a great cult artist who would no doubt have transcended that category had he not been cut down before his time.

Happily, the Komeda Project plays the occasional live show as well (they’ve recently made the Cornelia Street Cafe their New York home) – check back for live dates.

Tribute σε έναν ευρωπαίο πρωτοπόρο
Komeda Project: “Crazy Girl” (WM Records)
Στη σύντομη καριέρα του (έζησε μόνο 38 χρόνια) κατάφερε να γίνει ένας κορυφαίος συνθέτης κινηματογραφικής μουσικής. Έγραψε σάουντρακ για ταινίες του Βάιντα, του Μπέργκμαν, του Πολάνσκι και μεγαλύτερη επιτυχία του ήταν το «Μωρό της Ρόζμαρι» (1968), που έμελλε να είναι και η τελευταία του δουλειά. Λιγότερο γνωστές είναι οι τζαζ ηχογραφήσεις του, αν και ήταν ένας από τους πρωτοπόρους της ευρωπαϊκής σκηνής και στενός συνεργάτης με τους μεγάλους πολωνούς τζαζίστες Tomasz Stanko, Zbigniew Namyslowski και Michal Urbaniak, που έκαναν μαζί του τα πρώτα τους βήματα.

Τη τζαζ πλευρά του σπουδαίου συνθέτη θέλουν να αναδείξουν δύο συμπατριώτες του, ο πιανίστας Andrzej Winnicki και ο σαξοφωνίστας Krzysztof Medyna, με το πενταμελές Komeda Project που έφτιαξαν πρόσφατα στη Νέα Υόρκη. Οι άλλοι τρεις κουιντέτου είναι ο γνωστός τρομπετίστας Russ Johnson (Lee Konitz, Bill Frisell, Elvis Costello, Lou Reed), ο ντράμερ Dave Anthony και ο καναδός μπασίστας Michael Bates. Στις έξι διασκευές σε μουσική του πολωνού συνθέτη, που συνοδεύονται από τρία καινούρια κομμάτια του Winnicki, συνδυάζονται ο δυναμισμός, η διαρκής κίνηση και η ζωηρή ρυθμική βάση του ποστ-μποπ με το λυρισμό και την ευρωπαϊκή οπτική του Komeda και την κινηματογραφική, αφηγηματική πλοκή ενός σάουντρακ. Έξυπνες και γεμάτες ρυθμικές εναλλαγές οι ενορχηστρώσεις του Winnicki. Το “Crazy Girl” (από το “Knife in the Water” του Πολάνσκι) ξεκινά στο χαμηλόφωνο γνώριμο στυλ του Tomasz Stanko, περνά σε μια μελωδία που ακούγεται σαν κλασικό χαρντ-μποπ θέμα και συνεχίζεται με όμορφα σόλο από το κολτρεϊνικό τενόρο του Medyna, το φλούγκελχορν του Johnson και το πιάνο του Winnicki. Στο “Kattorna” (από την ομώνυμη ταινία του Πολάνσκι) μετά από μια εισαγωγή σε αργό τέμπο ακούμε εκτεταμένα σόλο από τον Johnson που στην τρομπέτα έχει την άρθρωση του Dave Douglas και τον Medyna. Ένα πρελούδιο που παίζει με τη μελωδία του γνωστού “Mahna De Carnaval” μας εισάγει στο “Svantetic” (από το θρυλικό άλμπουμ που κυκλοφόρησε ο Komeda το 1965 με τον ίδιο τίτλο), ένα ζωηρό βαλς με κεντρικό άξονα το σοπράνο του Medyna. Στο κλείσιμο του άλμπουμ ακούμε το “Sleep Safe and Warm” (το βασικό θέμα από το “Rosemary’s Baby”) σε ένα σύντομο ντουέτο για πιάνο και τρομπέτα. Για όσους δεν έχουν έλθει σε επαφή με το έργο του σπουδαίου ευρωπαίου δημιουργού, το “Crazy Girl” δίνει μια πρώτης τάξης ευκαιρία να το γνωρίσουν. Οι υπόλοιποι με αυτό το όμορφο tribute θα απολαύσουν την πολύ πε-τυχημένη προβολή της μουσικής του στο σήμερα.
επαφή: http://komedaproject.homestead.com/files/

Ο πιανίστας Andrzej Winnicki, ο ένας από τους δύο δημιουργούς του Komeda Project, μας εξηγεί τον τρόπο με τον οποίο προσεγγίζει με το γκρουπ του τη μου-σική του Krzysztof Komeda
«Ο Krzysztof (Medyna) κι εγώ μεγαλώσαμε στην Πολωνία και πάντα μας άρεσε η μουσική του Krzysztof Komeda. Θεωρείται ο πατέρας της μοντέρνας τζαζ εκεί και κατάφερε να γίνει μια θρυλική φιγούρα με μεγάλη επιρροή στην Πολωνία και σε ένα βαθμό και στην υπόλοιπη Ευρώπη. Στην Αμερική όμως αυτή τη στιγμή η δουλειά του είναι σχεδόν άγνωστη ή ξεχασμένη. Ο πρόωρος θάνατός του πάνω στο κατώφλι μιας μεγάλης καριέρας στο Χόλιγουντ, εμπόδισε τη μουσική του από το να γίνει γνωστή και να εκτιμηθεί εδώ.

Σκοπός αυτού το γκρουπ είναι να παρουσιάσουμε την καταπληκτική μουσική του, σε σχέση με τις καλλιτεχνικές ευαισθησίες των αμερικανών μουσικών (οι αμερικανοί αποτελούν την πλειοψηφία του κουιντέτου) και του αμερικάνικου κοινού, που δεν είναι εξοικειωμένο με τον τρόπο που συνδυάζουν οι ευρωπαίοι στη τζαζ στοιχεία από την κλασική μουσική και την ευρωπαϊκή φολκ. Προσπαθούμε να παρουσιάσουμε τις συνθέσεις του με τον ίδιο τρόπο που θα χειριζόμαστε και τα γνωστά θέματα της τζαζ. Τις προσαρμόζουμε για αυτοσχεδιασμό και για ποικίλα εκτελεστικά στυλ, καθώς όπως αντιλαμβανόμαστε πρόθεση του Komeda ήταν οι συνθέσεις του να παίζονται από τα τζαζ σχήματά του σαν τζαζ θέματα και όχι ως πιστή αναπαραγωγή των σάουντρακ. Παράλληλα προσπαθούμε να παίζουμε τη μουσική του με την οπτική του σήμερα, γιατί η τζαζ εξ ορισμού είναι μουσική που δημιουργείται στο παρόν και δεν πρέπει ποτέ να γίνεται κάτι σαν μουσείο της κληρονομιάς ενός μεγάλου καλλιτέχνη. Πιστεύουμε ότι αυτή η προσέγγιση εμφυσά νέα ζωή στη μουσική του Komeda και υπογραμμίζει τον πέρα από τον χρόνο και παγκόσμιο χαρακτήρα της».

Jazz & Tzaz, Οκτώβριος 2007