Pewno wielu z Was słyszało historię doktora Dolittle, który był niezwykłym weterynarzem, rozumiejącym mowę zwierząt. Tym razem przyjedzie do Rowville i spotka zwierzęta w polskim lesie. Pierwszą plotkę o zamieszaniu w lesie przyniesie szpak Mądrak. Później pojawią się: wiewiórka, dzik, lis, zajączki, jeż, niedźwiadki, wilk oraz ślimak, którzy będą uciekać przed …..

Aby się dowiedzieć czego zwierzątka przestraszą się w lesie i jaki morał jest z bajki zapraszamy wszystkich na doroczny koncert Zespołu Pieśni i Tańca Beskidy, który odbędzie się dnia 29 listopada 2009 roku (niedziela) o godzinie 17 w Domu Polskim „Syrena” 1325 Stud Road, Rowville, Wiktoria. W przerwie koncertu będzie funkcjonować kawiarenka z domowymi wypiekami. W drugiej częśći koncertu „Beskidy” zaprezentują następujące tańce: krakowiaka, polkę oraz dwa nowe tańce po raz pierwszy na deskach Domu Polskiego. Zaśpiewają także piosenki ludowe i nowe piosenki, które obecnie śpiewają dzieci w Polsce.

Zapraszamy wszytkich by zobaczyli efekty rocznego przygotowania do koncertu. Niech na koncercie pojawi się jak najwięcej dzieci zwłaszcza, że musical o doktorze Dolittle przygotowywany jest przez dzieci i dla dzieci. Wstęp na koncert dla dzieci jest bezpłatny, opiekun $10, senior $6.

Nos,az én hibám…sajnálom hogy megvárakoztattalak titeket.

De elérkeztünk ahogy a bizonyos ponthoz amikor bemásolom az interjút azzal a régóta titkolt személlyel…

KATT A CÍMRE!

Egy másik blogger chatjén találkoztam vele…szimpatikusnak találtam Aztán MSNen megbeszéltem vele hogy csinálok egy interjút a blogomra. Igent mondott Olyan boldog voltam … de nem húzóm tovább az időt…

Floo Famous

Riku:- Nos… Szia Floo. Köszi, hogy elvállaltad a felkérésemet.
Floo:-Szia semmi.Mostanság igen csak unatkozom és én köszönöm a felkérést.
Riku:- Nos. Vágjunk is bele…Honnan jött a Floo Famous név?

Floo:-Már egy interjúban leírtam.De le írom ide is. Hm pontosan nem is,nem vagyok én már Floo Famous csak simán Floo.
Riku:-Oké Floo Milyen embernek tartod magad?

Floo:-Jelen pillanatban különlegesnek és egyedinek nem egoizmusból mondom de ez olyan dolog amit csak én értek.De ha többet akarok elárulni van egy új tulajdonságom szeretek
másokat úgy megbántani hogy jelenlegyek és lássam hogy szenved emiatt.
Riku:- Megvagy elégedve az életeddel?
Floo:-Az életemmel?Meg.Semmi gondom nincs most már vele.Elég hosszú ideig nem is lesz.
Riku:- Akkor jó! És miért kezdtél el blogolni?
Floo:-Unalom,és jó volt valahova leírni a gondom,de már azt is abba hagytam lehet hogy még elkezdem.
Riku:- Aki olvasta a bejegyzéseidet azt tudhatja, hogy (egy időre) abbahagytad. Miért?
Floo:- Nos,a barátok miatt is.De volt egy fontos történés az életemben amit csak én tudok és senki más még a legjobb barátom sem.Na de ez így is marad egy darabig.
Riku:- Hiányzik valami a blogos életből?
Floo:-Nem semmi.Néha senki nem tudja milyen jó magányosan itthon ülni és senki mással nem foglalkozni.Mert ezt kell tennem.Tudom.
Riku:-A szüleid mit szóltak, amikor beállítottál 4peircinggel?
Floo:-Semmit.anya vitt el a felső kettő megcsináltatására.
Riku:- Van példaképed? Ha igen, ki az?
Floo:-Mire gondolsz.Igazából nincs senki.
Riku:- Mikor kezdted érezni h mind 2 nemhez vonzódsz? ?
Floo:-Huu húzós kérdés miből gondolod hogy bisex vagyok?egyébként most nem rég jöttem rá.És szingli vagyok várom jelentkezéseket vipen.
Mindkét nemtől egyaránt.De nem tudom ajánlani hogy lehet is valami.Nagyon nagyon meg kell fognia ahoz.És persze nekem is őt.
Riku:- Nyugtasd, meg az olvasóidat h nem tűnsz, el a nyilvánosság elöl és megtalálnak a különböző közösség portálokon.
Floo:-Nem nem tűnök egyenlőre,majd még gondolkodom ezen is.semmi jelentősége nincs annak hogy engem ismerjenek.
Riku:- És még egyszer köszönöm h elfogadtad a felkérést!
Floo:- Én köszönöm a kérdések nagyon jók voltak.Bár még válaszoltam volna pár kérdésre.:)köszönöm

Nekem egy élmény volt Remélem nektek is

BB Riku

Dlaczego nie ma prawego paska? Już wiem!

Predstavitev nove podobe iskalnika Najdi.si 20.11.2009 v Kinu Šiška so začinili z koncertom skupine Lefties Soul Connection.  Blo je nekej za pojest, nekej za popit, predvem pa sem si zapomnil žur, da je zmankalo plastičnih kozarcev! =) Organizatorju – Kinu šiška, minus zarad tega! =)

Kar se tiče Najdija, pa res pohvalno za Hostese ki so bile samo poslikane (bodypainting), resda bi lahko bila še kaka več. Kljub temu da je bila le ena, je imela kar dobro razvita pluča!

No pa še ostale slikce iz dogodka v galeriji:

Galerija SLIK in VIDEO posnetki:

(C) 2009 Slike so last avtorja. Nedovoljena je uporaba, javna objava, preoblikovanje  ter kopiranje brez dovoljenja avtorja.

Huh,hát a fárasztó és nyúzott reggel után..aludtam még egy picit =)
Írtam ilyen házi meg ilyeneket… Meg nagyimhoz elkellett mennem…
Tiszta elcseszett dolgok…. De az este milyen jo volt^^

Kisebb,nagyobb szervezkedés után végül fél 7 kor tali Pankával /hát igen,sokat késtem xD/ és együtt mentünk a Rockyhoz =)
Amíg oda mentem..mindenhol kibaszott velem a BKV /:@/ és utána se volt jobb..
Elment a busz..utána meg nem akart jönni :S Majd amikor felszálltunk.. valami ribanc az ölembe esett.. és a legértelmesebb mondata: ,,ez az én hajgumim…szopjál ki..” /nah magunkban már azon járt az eszünk,h inni kéne valamit…/Amikor a csöves bácsi is ránk kattant a buszon… nah ott kész… /mi jöhet még../
Hát a villamos megállóban volt egy srác..alsógatyában… /O.o/ Na meg egy derékszög alakú hajléktalan néni … és aztán kijött egy sima járó-kelő néni… aki megsimogatta.. /szakadtunk/
Oktogonnál.. sétáltunk célirányosan.. épp arról beszélve,h mi jön még… és egy szintén csöves bácsi behajolt elém és asszem le huncutkáoitt..vagy valami ilyesmi.. /O.o .. síráshatár xD/ …
Végre Rocky=) Meg céloztuk a pultot..és a nagyon aranyos sráccal beszélgettem.. /jool át baszta az is fejem… -.-”/ Mosolygott meg minden..és végül kaptam tőle egy breezert…. /-.-”/ jo h hangsúlyoztam h kivagyok xD
Leültünk beszélgettünk,már joo volt a hangulat =)
És el kezdődött a koncert^^ Hát iszonyat joo hangulat volt!! =)
/csináltam egyetlen egy koncert felvételt.. ami gondolom nagyon minőségi lett xD holnap fel teszem:D csak mert most nincs kedvem a baszott youtubeal szerencsétlenkedni… (mellesleg emléxem a tegnap ígért videora..nem fogom elfelejteni:D csak még nincs kész a cenzúra.. xD) De asszem ások csináltak felvételeket..majd azokat kiteszem/
Juuuuuuuuj és a számomra best..h énekelhettem /kiélhettem beteges vágyaimat xD kb. 2 sorban xDXD/
Kiszáradtam..és ki mentem a vicces pultos sráchoz..megigérte h meghív valamira… hát sörre nem..csak töményre -.-”
Végülis meg oldottam ^^  /aztán nem bírta sokáig szegénykém..meghalt=(/
Egyetlen baj annyi volt,hogy hamar vége lett =( /már várom a következőt^^/
Elég sokan voltunk =) Írtó joo,következőr mindenképp gyertek el /mondjuk erre is megigérték nekem páran..akik vagy betegek vagy faszom tudja… de volt aki csak úgy simán leszar..és nem jött el… ők bajuk… baszott joo volt^^/
A végén még vissza ültünk egy ilyen kis asztalkához vicces hangulat volt ott is =)
Aztán szép lassan elmentek… De azért még maradtak is sokat =)
Jah igen,majd teszek fel képeket is =) /egy ilyen aranyos fotós csaj csinált sok képet..majd ha átküldi őket..lehet h felteszem..lehet h már lusta leszek…/
Olyan 10 körül el indultunk sokan..még éjjelnapaliba kellett menni -.-”
Utána haza kísártek.. öööööööööööm….. két aranyos srác /mekkora gáz h már nem igazán emléxem a nevekre…és nem akarok hülyeséget írni… :S/

Most szar érzés h vége… /szokásos ”koncert vége miatti depi” ..=( /
De holnap rám új nap vár^^ =)

XOXO Csokk <3

Új Drop Dead kollekció van. Bejövős. : D

Semmi jóról nem tudok beszámolni. A nyomtatóm már megint szar, pedig holnapra egy csomó mindent ki kellene nyomtatnom. Remek. (Y) Ezen kívül még a hétvégém nagy része veszekedéssel telik és még nincs vége. A legjobb pedig az, hogy tegnap kihagytam egy The Idoru koncertet, amiért nagyon is fáj a szívem. De megvan rá az okom, hogy miért maradtam itthon. Nem sokáig marad titokban azt hiszem. De így legalább nem lesz lelkiismeret-furdalásom. Talán.

Minden olyan szép is lehetne. Már csak egy pici dolog hiányzik hozzá. Vajon milyen érzés lehet valakit igazán szeretni?

http://antifitnessclub.blogzona.hu

Hehe,kicsit fáradt vagyok /mikor nem…/ De azért le pötyögöm az elmúlt két napom… Mókás volt…

Péntek reggel kezdődött… Kémia.. hát huh..feleltem 3-as =) /ojeeeeeeee/ fizika…2-es.. :S Asszem matek..szar volt… és ööööööööööm töri meg engol =) Angolon természetesen megint írtunk dalt… /Meg valamikor asszem szerdán is írtunk egy ”Paci” című dalt.. Panka és Laci tiszteletére… De azt elvesztettük..és így nem tudom le írni… De gondolom nem para…/ Mellesleg negatív kritikára nem vagyok kiváncsi.. csomóan nem értékelik a pillanat szülte agymenéseinket.. Bezzeg a kocsmában mindenkinek tetszett xD

Palira vesz az élet !

Elvárjuk,hogy valami szar legyen,
De az istenek mást diktálnak a hegyen..
Elbasszák az elbaszott napjainkat
De mi csak tűrjük,hogy elnyomják a hangjainkat!
Csírában elfolytjuk az érzelmeinket,
És ez kihat az egészségünkre..

Minket palira vesz az élet…
Ezért palira vesszük a létet..
Minket már nem érdekel semmi,
Le megyünk egy ócska kocsmába.. cseszni…
Nekünk már nem kell semmi,
Csak egy ”pofa” sör,és ennyi…
Nem kell füst,nem kell por…
Csak egy kevés Rock’n’Roll!
Kell a sör és kell a bor,
Hogy legyen elég alkohol!!

Suli után ki megyünk az utcára,
Felszállunk a buszra,aztán le szállunk…
És érezzük,hogy holnap ránk új nap vár!
És palira vesszük z életet,
Mert az élet is palira vesz minket…

/Annával nem kicsit vagyunk el…/
Kézműves órán…áááááááááááááááh  ilyen gecih büdös birka szőrt v mit kellet szappanos meleg vízzel simizgetni…/undorító,büdös és szar volt…/

Suli után kimentünk a zsírban.. nemsokára engem mindenki ott hagyott O.o =( Aztán meg mindenki szép lassan vissza jött^^
Éhesek voltunk..és a suliban volt valami kínai délután v mi a faszom… és volt kaja..bementünk =) Végig ültünk egy hosszú uncsi diavetítést… ÉS még utána se lehetett enni..a kaja egy ilyen versenyhez kellett… A verseny annyi volt,h csukott szemmel ki kellett találni h mit eszünk.. /mellesleg megnyertem… holtvarsenybe még pár emberrel…/ Gecc..olyanom mentek le a torkomon.. /csak pár dolgot köptem ki/ De tényleg olyanok hogy.. áááááááááh  párszor sírni akartam… cicaszünet sem volt O.o
Nem akarok undorító lenni…deh gecc,100 napos tojás… marhanyelv…belsőségek,alga,zöld csúszómászógyümölcsizé … ááááááááááh És akor még ezeknek a nevét kitalálni xD /A hátunk mögé ki volt vetítve gecihnagyban… És panka le írta őket a telojába…vagy felhívott xD / kb mindenki csalt.. nah mind1…  utánna este még kicsit ki voltam borulva ettől…
Vissza mentünk a zsírba.. majd hazafelé Pankáékhoz =)

Átmentünk az utca túl oldalára..ott volt egy ”mini” presszó =) /ojeeeeeeeee,ezt Böci értékeli =)/
Felszálltunk a buszra,aztán leszáltunk.. /bocsi h ilyeneket írok..de vannak akik értik ezeket…/
Pankáéknál elöszőr minden olyan lazán ment..vacsiztunk is…

Aztán szép lassan be esteledett.. este 8-kor a Böci már nem kicsit be volt ”csiccsentve” /ááááááh annyira vicces ez a szó,muszály alkalmaznom =)/ Igazából csak a Zsófit akartuk leitatni… De nem sikerült… És nagyon joo hangulatot teremtettünk =)
Az a jo,hogy mindenre emléxem,és szép,vicces élmények maradtak meg =) /készült sok video is.. amiket majd cenzúrázok..és fel dobom ide is… Bár ki tudja…amennyire van most nekem ehez kedvem :S /
Estefelé már nagyon elvoltunk.. Annáva elég kreatívak voltunk…
De idővel el fáradtunk… És egymás hegyén.hátán/xD/ Bedőltünk az ágyba… Semmi joo nam ment a tvben.. így kb. vagy reklám,vagy ilyen betelefonállós dolog,vagy pornó vagy valami szar film ment..
És mivel nagyon kreatívak vagyunk.. lehalkítottuk a szar filmet,és szinkronizáltunk =) /gecc,mekora volt/
ÉS a legjob,olyan 1 körül ment a tv2-n egy film.. a címe : Palira vett Ááááh iszonyat joo volt:D /vagyis a film az szar volt..meg a felénél be aludtam…/ De ááááááááááááááh,emlékeztek még a dalunkra … /juuuuuuuuuuuuuuj(olyan juuuuuuuuuj)  =)/

Meg ááááááh kihagytam egy csomó mindent…ami most még így eszembe jutott.. de nem akarom most mág azokat is mind le írni…  Pedig vicces volt,amikor telefonálnunk kellett,mert anna szedvicset akart játszani,és kenyér akart lenni /O.o/ Meg egyszer csak így bejött,és szívószállal vizes pohárból töményet xD /O.o/ Böci nagyon nagyon vicces volt =)
TEjberízst is akartunk enni:D csak nem találtunk..és asszem az Ágó mesélte el nekünk telefonban,hogy hogy csináljunk tejberízst… /mind1..most csak így pár jelenetet le írok..h ha sojkára visszaolvasom a bejegyzéseimet..emlékezzek a szép pillanatokra =)/

Egy kicsit kényelmetlen /de csak kicsit/ nyomorogtunk egymáson.. xD és reggel mégis arra ébredtem,h senki nincs ott rajtam kívűl O.o Fura reggel volt,mert így világos is..meg mindent hallottam:S
Felültem,magamhoz tértem… és ki mentem =)
Többiek reggeliztek D: én meg kaptam fincsi kávét a Dóritól^^ meg utánna még egyet… és nagy nehezen le másztunk a tv elé..és meg néztük az AARON STONET.. semmi értelme nem volt,csak azért néztük,mert vay egy aaron nevű ismerősünk… /már amennyire ismerősünk xD/
Aztán ááááááááááh,Annával hamupipőkét akartunk nézni:D /ezer éve nem láttam..és ilyen rejzfilm mániám van…:$/ Csak kikapcsoltuk..mert anna megunta /-.-”/ utánna még a ponyvaregényt is el kezdtük.. közben panka érdekes dolgokat csinált xD Azt se néztük végig.. és még délután Hanna montánát is elkezdtünk nézni… meg Pankával szörnyűlködtünk a reklámokon…
ÁÁÁÁÁÁÁÁÁÁÁÁÁÁÁh meg a narancsléből fagyaszotott jégkockáink szarak lettek..ezért be tettük a mikróba,h hátha jobb les..de nem lett..és ezért a virágra lett öntve /O.o/
Nah joo,mind1… össze vissza írogatok..a lényeg h nagyon joo volt^^ Ilyen igazi kis csajos valami…

Én méh Pankával el mentem az Arénába…  anyujának venni névnapjára valamit…
Gecc,út közben…mindenki meg bámult minket..valami teraszos vicces fiúkkal még komunikáltunk is.. sőt,még dudáltak is nekünk /O.o/ Mindenhol úgy néztek ránk.. :O Csak mert kicsit érdekesen voltunk fel öltözve.. xD
Nagy nehezen kész lettünk..és haza jöttem…

Most kicsit el vagyok fáradva…de tök joo volt!! =)

HOLNAP VASÁRNAP ESTE FATAL ERROR KONCERT A ROCKTOGONBAN!!! KEZDÉS 20.00 !! ÉN TUTI OTT LESZEK =)

XOXO <3 Csokk

Všichni vědí, že jsem takovej clumsy bastard. Ale jestli se tahle akce povede, myslim, že můžu bejt pyšnej. Bylo u toho přemlouvání, shánění nějakejch peněž (to je obzvlášť hruzný), ale taky spousta dobrovolný pomoci z různých stran (už teď musím poděkovat grafikovi Kepaso (flickr) a fotografce Karolině Ketmanové (karolinaketmanova.cz), bez jejichž skvělý práce bychom dneska nemohli tisknout pěkný plakáty a nic.

Ve čtvrtek 3. 12. se můžete těšit na Dné, co hrajou na kytary, klávesky, zvonkohry, pastelky a podobně a je to roztomilá, vyklidňující, ale zároveň hrozně zábavná hudba.

Pak jsme tu my, neboli Sundays on Clarendon Road. A budeme se snažit. Máme tam i nějaký nový písničky.

A pak tu máme Quite Quiet, ostřílený veterány indie-folku, hrají už čtyři roky po různých Akráčích a tak podobně s kapelama jako Khoiba a tak podobně. Zamuzicírují v akustický sestavě, basa a kytara, tak jsem si jistej, že to bude něžný a krásný!

Doufám, že všichni dorazíte. Mohla by to být moc pěkná akce. Uděláte mi radost .

P.S.: dělejte nahlas pufčapufčapufčapufča. Dojde vám, že puf = kopák, ča = činel. A máte z toho víceméně naši novou písničku Saturdays.

Początek tygodnia zaczął się nieźle. Poza otrzymaniem jakże długo oczekiwanego przeze mnie maila od mojej promotorki, znalazła się też w końcu osoba, która tak samo jak ja, miała ochotę usłyszeć ośmiu cudownych chłopców z Poznania na żywo. Ryba – bo takie fajne tejże osoby przezwisko -  zadzwoniła do mnie w sam środek poniedziałkowego popołudnia, oznajmiając, że trzeba uderzyć już zaraz, jak najszybciej po bilety, bo środa tuż, tuż. Uspokoiłam ją, że “będzie luzik”. Nie wiem skąd miałam takową gwarancję, ale tak mi się wymsknęło i chyba nawet w to wierzyłam. Na szybko zdecydowałyśmy się na wersję najtańszą (55zł), zgodnie przyklaskując, jak na prawdziwych poznańskich centusiów przystało, że przyglądanie się grymasom twarzy AudioFeelsów nie stanowi dla nas priorytetu (czyt. szkoda wywalać 85zł). Po pięciu minutach kolejny telefon od Ryby ściągnął mnie na ziemię i uświadomił, że wraz z początkiem tygodnia obudziłyśmy się jednak z rękoma głęboko zanurzonymi w nocniku. W CIM-ie biletów tych, które chciałyśmy już praktycznie nie było.  Praktycznie, bo dwóch miejsc rozstawionych z dala od siebie nie liczę. W tej sytuacji postanowiłam się udać do samego źródła, czyli do Auli, gdzie miał się odbyć koncert. Późnym popołudniem, nadal tego samego dnia, narzuciłam palto, i z buta udałam się na misję tygodnia.

Za okienkiem kasowym w Auli, siedziała pani o wyglądzie rozgoryczonej fretki, oglądając na czarno-białym telewizorku, chyba dwu-calowym, jakże znajomy wszystkim widok, czyli “Modę na sukces”. Właśnie Ridge miał coś powiedzieć którejś ze swoich byłych czy też aktualnych żon, gdy brutalnie przerwałam jego monolog zapytaniem “Czy są jeszcze bilety?”. Równie dobrze mogłabym spytać “Czy leci z nami pilot?” i pewnie też tym samym groźnym spojrzeniem spode łba psze pani kasjerka by mnie zlustrowała. Bingo. Bilety były. Kij kasjerce w oko, “będzie musiała obejrzeć powtórkę” przeszło mi przez głowę, i bezczelnie przerywając po raz kolejny monolog kanciastej szczęki, zaczęłam dopytywać jakie miejsca za 55 zyli są dostępne. “Drugi i trzeci rząd nad sceną” rzuciła pospiesznie psze pani, licząc pewnie, że w końcu sobie pójdę, by mogła się chociaż załapać na napisy końcowe. Ale ja nie odpuszczałam, dorzuciłam jeszcze uśmiech numer pięć, i zajebisty ton głosu zarezerwowany tylko i wyłącznie dla George’a Clooneya, i rzuciłam w jej stronę “A który rząd według Pani jest najlepszy?”. Chyba jednak przegięłam. Bo na odczepnego walnęła w moją stronę suche: “I ten kiepski, i ten kiepski”. I tak z miejscami 146 i 147 na biletach, udałam się mimo wszystko w radosnym nastroju do domu.

W środę o 18.02 z tymi samymi biletami złożonymi w pół, w portfelu, udałyśmy się z Rybą w stronę Auli. Z jęzorami wywieszonym do pasa, wleciałyśmy do szatni o 18.53. Ci, którzy wiedzą gdzie mieszkam, myślą sobie pewnie teraz, że szłyśmy tam najbardziej tiptopowym tip-topem ever, więc spiesznie tłumaczę, że po drodze było do załatwienia sto pięćdziesiąt innych “mega istotnych” spraw. Wbiegłyśmy po schodach na balkon w poszukiwaniu dwóch liczb 146 i 147.  I tu zaczęły się kolejne schody. Nigdzie takowych miejsc nie było. Nie dość, że widownia w full komplecie utrudniała nam poszukiwania, to w dodatku ci, co projektowali rozkład numeryczny siedzeń, musieli być ostro naćpani i spici zarazem. Zero logiki, zero miejsc, 19.02 i pełna frustracja. Na szczęście jakiś miły pan, który obserwował nasze śmiganie wte i wewte po balkonach, sprzedał nam sekret dnia “idźcie na dół do rzędu 4A, tam zawsze jest wolne”. I w tym miejscu pokłony w pas, dziękujemy szanownemu panu, bo miejsca w istocie były, w dodatku dwa obok siebie jakby na nas czekały. W czwartym rzędzie od sceny, dokładnie takie same jak te za 85 złotych! Jak tylko usiadłyśmy, tak chłopacy pojawili się na scenie i zaczęli show. Jeśli komuś burczało w brzuchu z powodu niezjedzonej kolacji, to zostało to ewidentnie zagłuszone. A dwugodzinny występ zaspokoił wszystkim apetyty (no, może poza panem za nami, który jęczał jak mięczak niemiłosiernie, że on by lepiej coś tam coś tam), szczególnie tym z pokolenia youtube, którzy na potęge, pomimo prośby z megafonu, by nie nagrywać, nagrywali telefonami wszystko jak leciało. Takie czasy.

A na koniec, niech wszystkie czytające to Pyry jeszcze raz zanotują. Jeśli kiedykolwiek, cokolwiek w Auli UAM, to trzymajcie się zasady pod roboczym tytułem “tani przekręt” – najtańszy bilet i rząd 4A.

Niechce misię.

Witam was słowami, które wypowiadam w ostatnich dniach aż nazbyt często. Niektórzy mówią, że danego dnia ukąsił ich bakcyl lenistwa. Cóż, ja obawiam się że swojego po prostu połknąłem i nie idzie go wywalić ze środka. Poza tym ostatnio troszkę się działo, a ja jakoś nie miałem ochoty na pisanie, ale jestem, macham, żyję. Co takiego się działo? Ehh, to i owo. Więcej w rozwinięciu, śmiało klikać.

First: Uniwersytet.

Siedząc ostatnio na którymś wykładzie, otworzyłem “Monument Of Boredom 2009″ (jak zatytułowałem mój zeszyt) i zacząłem skrobać na tylnych stronach pewien dziwny wykres, mający na celu ukazanie mojej przyszłości. Wizualizacje są modne i efektywnie wyglądają, więc czemu miałbym sobie odmawiać tej jakże wspaniałej formy ukazywania różnych rzeczy. Pojawiły się dwie ścieżki rozwoju (RPG FTW), przy czym jedna zakładała pozostanie na Italianistyce, druga zaś przejście na Anglistykę. Po rozpisaniu 3 stron A4 w kolumny “Advantages” i “Disadvantages” (czasem łatwiej myśli mi się po angielsku) doszedłem do nieuchronnej konkluzji, że jestem jednak człowiekiem do bólu praktycznym, który musi się o czymś przekonać na własnej skórze. W tym wypadku, jedyne 1.5 miesiąca zajęło mi zrozumienie, że Italianistyka jest kierunkiem wybitnie nie dla mnie i trzeba było iść na Anglistykę od day one by mieć już za sobą rok dążenia w kierunku posiadania my very own cottage in the middle of Surrey. Oczywiście to metafora, chociaż prawdą jest, że chciałbym się budzić i wyglądać przez okno pijąc Earl Greya, by popatrzeć nad mgłę, która rozpościera się nad moim kawałkiem terenu, na którym pasą się owce. Następnie mógłbym założyć kalosze i iść z moim Golden Retrieverem i Nowofundlandem na spacer, podczas którego moje psy zamordowałyby stado lisów i bezdomnych kotów. Wracając do “wątku głównego” – jestem już po małym rekonesansie, dowiedziałem się co muszę zrobić by w przyszłym roku (przeniesienie się nie jest możliwe) przystąpić do rekrutacji na anglistykę. Tak więc stay tuned, wszystko jest na dobrej drodze. Dość tkwienia w marazmie i zastanawiania się “co teraz?”. Pozostaje mi tylko przekonanie moich rodzicieli do słuszności mojej decyzji, a nawet jeśli mi się to nie uda to i tak dopnę swojego – za wszelką cenę. Bo to ja mam być do diabła szczęśliwy i zadowolony z tego co robię, a nie oni lub banda nadętych bubków na UW (pozdrawiam panią z sekretariatu Italianistyki).

Second: Video Games Live!

Byłem, widziałem i uważam, że to było największe wydarzenie tego roku. Było to po prostu wspaniałe doświadczenie, show z wielkim wykopem metafizycznym, zgromadzenie ludzi którzy uważają gry wideo za coś niezwykłego, część życia, część siebie. Nie było jeszcze imprezy na której czułbym się tak doskonale, jak ta wczoraj, nie spotkałem się z tłumem który na słowa prowadzącego “The Game is: Final Fantasy VII. The Composer is Nobuo Uematsu. The song is…” odkrzykuje z dziką energią i chorym wręcz entuzjazmem “ONE WINGED ANGEL!” po czym wszyscy dostają zdrowego pierdolca, kiedy na ekranie pojawiają się zdjęcia Clouda i całej ekipy FF VII. Boże, ale miałem ciarki. Moc do potęgi n-tej, czysta radość i zdarte gardło. Kawałki z Metal Gear Solid, God of War, Zeldy, Mario i wszystkich innych gier które przewinęły się przez scenę brzmiały – na oko – jakieś 15 milionów razy lepiej niż na najlepszych słuchawkach. Live Performance to kompletnie inne para kaloszy, a jeśli jest to Live Performance takich utworów, można po prostu pie**olnąć na plecy z zachwytu. Tallarico i spółka przywieźli do Polski jeden z najlepszych eventów na świecie i powiem Wam jedno – za rok też idę. I tym razem wejdę na tą cholerną scenę, chociażby po to by zrobić z siebie błazna. Czemu? Bo jestem graczem, do ciężkiej cholery, a Ci ludzie jak nikt rozumieją random. FUCK YEAH!

Przy okazji – cała ekipa, z Tallarico i Leungiem na czele, to grupa do bólu sympatycznych ludzi, z którymi z resztą dało się normalnie pogadać po występie, bez przepychania się przez ochroniarzy wielkości bloków, bez limitu 5 sekund, bez całej szopki VIP. Tommy okazał się być kolesiem niezwykle równym, który na wspomnienie wywiadu z Marcus Corner zaczął się głośno śmiać (“If I put a dick into your mouth, would it be considered as a blowjob or a handjob?”) i nie szczędził wyjaśnień, że długo się przygotowywał do tego, by objechać Marcusa. Prócz tego widać, że woda sodowa nie uderzyła mu do głowy, bez problemów podał mi swoje PSN ID i dał zrobić ze sobą zdjęcie. Przy okazji – usłyszeć z jego ust pytanie czy jestem polakiem, bo mam świetny akcent – jasna cholera, ale mnie duma rozpierała! : D

Third: MS Mass Effect Box

Nie oszukujmy się – moją “platformą domową” jest PS3. Co jakiś czas jednak zdarza się, że sięgam na półkę po pada od Xboxa360, pakuję do środka któregoś z exclusivów, zatapiam się w fotelu/kanapie i znikam ze świata PlayStation. W takich chwilach, kiedy napierdzielam w Mass Effect, po raz kolejny ładując Emanuelowi na Eden Prime ślicznego FALCON PUNCH!, dochodzi do mnie, że bez konsoli MS byłbym, do pewnego stopnia, w ciemnej dupie. PS3 jako Home Platform spełnia swoją rolę doskonale, ale komfort posiadania 360 i grania w exclusivy jest jednak czymś fantastycznym. Mogę mieć w domu wszystkie generacje PlayStation (poza białym krukiem PSXem) i mieć poniekąd image fana Sony, ale xboxa bym teraz nie sprzedał. Za bardzo go lubię, pomimo tony wad stricte hardware’owych, za bardzo lubię sobie klapnąć z padem w łapie i pobiegać w Mass Effect czy też przerżnąć piłą Locusta w Gears of War. Teraz na tapecie (po raz n-ty) znalazł się Mass Effect, jak zawsze na Insanity, jak zawsze świetny. W takich chwilach, kiedy mam jazdę na Xboxa (A SCEP wypuszcza mega-giga-peta-ultra-gówniane polskie XMB, które ssie bardziej niż koło z włoskiego), nie pytajcie mnie czy lepiej kupić PS3 czy 360, bo najzwyczajniej w świecie zgłupieję i nie będę wiedział, co Wam odpowiedzieć. Na chwilę obecną nie szukajcie mnie za często na PSN, bo siedzę w świecie Johna Sheparda, rozwalając łby Gethom przy akompaniamencie muzyki z Battlestar Galactica. No, a skoro już przy tym jesteśmy…

Fourth: Battlestar Galactica Season 4 Soundtrack – Bear McCreary

Pisałem już o BSG, prawdopodobnie najlepszym serialu w dziejach ludzkości. Prócz świetnego scenariusza, doskonałych efektów (przynajmniej do póki zajmował się nimi ZOIC i Cyloni nie byli pokryci chromem…), conajmniej bardzo dobrej gry aktorskiej i masy innych rzeczy, jednym z aspektów BSG jest muzyka (dla tych co wiedzą: “The Drums”), którą pisał Richard Gibbs (Miniseries), a później (Season 1 – 4) Bear McCreary. Soundtrack z 4 serii jest równie epicki co sam serial i jeśli ktoś z Was uważa się za fana Battlestara, MUSI, ale absolutnie MUSI mieć tą płytę na półce. Ostatnio pozbyłem się na jakiś czas obsesji zwanej “Reanimation” (Linkin Park) oraz “Runnin’ Wild” (Airbourne) na rzecz BSG S4 OST, które jest najczęściej odtwarzanym albumem na moim 5800. Od “Ressurection Hub”, przez “The Signal” i “Roslyn Escapes”, aż po “Assault on the Colony” i “The Heart of the Sun” – one hundred percent epic. W każdym calu, w każdym dźwięku. McCreary popisuje się nieludzkim wręcz wyczuciem w kwestii dopasowania kawałka do fabuły serialu i tak na dobrą sprawę, muzyka sama może opowiadać historię BSG. Naturalnie, jak w przypadku poprzednich części soundtracku, mamy absolutnie fe-no-me-nal-ne bębny, które swoją soczystością przyprawiają o zawrót głowy, a także przegenialne wykorzystanie znanych fanom nut “All Along The Watchtower” (Season 3, “Crossroads Part II”), które są wplatane w nowe kawałki (“Kara Remembers” i “Kara’s Coordinates” to absolutne arcydzieła) w taki sposób, że można dostać ciarek. Nie ma tu utworów słabych, są po prostu bardzo dobre i wybitne. Przy okazji – na święta planuje sobie kupić kompletną sagę BSG na Blu-Rayu. Nie oczekujcie wpisów w styczniu, bo poprostu mnie nie będzie. Wepchnę swoją dupę w fotel, zabunkruje się z pilotem od PS3 w pokoju i nie wyjdę, do póki nie obejrzę wszystkiego, co znajdę na tych płytach.

Fifth: Gry.

Jestem złym człowiekiem, bowiem wepchnąłem “Borsukowi ze świecącymi na czerwono oczami” (Pozdro WW3) pieniądze do kieszeni. Kupiłem Modern Warfare 2, grę która sprawiła że w tym roku nie będzie BioShocka 2, Final Fantasy XIII, a święta zostały przesunięte na później. Co o niej sądzę? Świetna, po prostu. Nie będę się tu rozwodził zbytnio nad grafiką, fabułą czy kontrowersjami (rosyjskie lotnisko i rozstrzeliwywanie cywili). Powiedzmy sobie szczerze – MW2 nie jest grą dla dzieci i jak komuś nie pasuje tak realistyczna wizualizacja przemocy, nie spierdziela na szczaw i nie kupuje tej gry. Napomknę jeszcze tylko że jakieś 99% populacji najchętniej by mnie zasztyletowało, bo MS2 kupiłem dla Single Player, bowiem nie lubię multi, ale jako gra na SP, pełna akcji i rozpierdzielu, zdaje egzamin doskonale. Więcej o MW2 będziecie mogli usłyszeć w kolejnym podcaście LittleBigBlog, który będziemy nagrywali w ten weekend, więc na stronie powinien się znaleźć najpóźniej w okolicach środka przyszłego tygodnia. Prócz tego, mój headset no-name na BT 1.3 się rozsypał, więc kupiłem nowy, sygnowany przez Sony, z logiem PlayStation. Działa wyśmienicie, długo trzyma na jednym ładowaniu, prócz tego świetnie pasuje do ucha, ma bardzo dobrą czułość i ogólnie działa tak jak powinien. W międzyczasie na blogu my-ps3.pl pojawiła się także moja recenzja Brutal Legend, a ja doczłapałem się do 10 levelu na PlayStation Network.

No, to by było na tyle. Możecie się spodziewać nowego wpisu jakoś po weekendzie, coś czuję że będę miał ochotę coś poskrobać.

Tymczasem dzięki za uwagę, wszelkie opinie jak zawsze mile widziane,

Take Care!

Czesław, Gaba Kulka i Dick4Dick w Bydgoszczy [zapowiedź] – Wieści – MM Moje Miasto.

Koncert zespołu Audiofeels odbył się 16 listopada 2009 w Operze Nova.

Zespół Audiofeels powstał w Poznaniu, w kwietniu 2007 roku, z inicjatywy ośmiu młodych wokalistów. Doświadczenie śpiewacy zdobywali w słynnych poznańskich chórach chłopięcych oraz w Chórze Akademickim Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza.

więcej na Moje Miasto Bydgoszcz

Pierwszy raz widziałem zespół Marilyn Manson 10 lat temu, w Roskilde. Pomyślałem wtedy, ze pewnie dużo wody w Wiśle upłynie, zanim kapela zagra w Polsce. Zagrali, dwa lata później. Byłem wtedy na Torwarze, byłem i w 2003 roku w Arenie w Poznaniu. No i w 2005, czy 2006 na Hurricane, w Niemczech. Za każdym razem oglądałem spektakl. Zmieniały się rekwizyty, dochodziły nowe piosenki, ale wrażenie oglądania teatrzyku pozostało. Ciekawe, co by było, gdyby mieli zagrać bez całej otoczki? Pewnie nie byłoby tak ciekawie .

Tym razem wystąpili w Stodole. Czy to oznacza tendencję spadkową? Chyba tak. Nie szokują już tak, jak 10 lat temu, płyty nie sprzedają się w takich nakładach, koncerty w mniejszych salach. Czyżby z I ligi przeszli do II?

Zdjęć na blogu nie będzie, ten organizator na to nie pozwala – wrzucam tylko link do moich fot na WP. Warunki mieliśmy słabe – dużo nielubianego przez fotografów dymu, kiepściutkie światła, a do tego lider niemal nieoświetlony. No i tylko jedna piosenka. Co ciekawe, zdjęcia z innych koncertów, z innych miast są lepsze – czyżby tam można było fotografować dłużej? Aha – na końcu galerii są też fotki z supportu.

Link tutaj -> Galeria zdjęć z koncertu Marilyn Manson i Esoterica w Stodole

Csodálatos, 52 perces mélyinterjún vagyunk túl. Köszönet Zerónak, a Negative Artnak, Gelkának, a Gothic.hu-nak, a Faith and The Muse-nak, Monica Richardsnak és William Faithnek. Igyekszem hamarosan komoly anyagot linkelni, addig is elég legyen a tény: fantasztikus élményben volt részem.

Monica és én

“With arms too wide to hold just one, too small to heal the world, go on”
[Patience Worth, ezt is hallhattuk élőben.]

Blues Meeting już w ten weekend.

<p><a href=”http://www.mmtorun.pl/artykul/blues-meeting-juz-w-ten-weekend-54012.html” mce_href=”http://www.mmtorun.pl/artykul/blues-meeting-juz-w-ten-weekend-54012.html”>Blues Meeting już w ten weekend</a>.</p>

za pomocą Blues Meeting już w ten weekend.