Podczas gdy na   15 konferencji w Kopenhadze toczą się rozmowy dotyczące zmian klimatycznych i kwestii ochrony środowiska w centrum zainteresowania Londyńczyków jest projekt autorstwa Marka Coretha ukazujący topniejącego niedźwiedzia polarnego…

obecnie wygląda on tak…

Artysta rzeźbiący w lodzie Mark Coreth podczas  swojej pierwszej wyprawy na wyspę  Baffin w listopadzie 2007 sam przekonał się o skutkach zmian klimatycznych. Mark, wiedząc że niewielu  będzie miało okazję “zasmakować” Arktyki postanowił przybliżyć jej problem w formie lodowej rzeźby. Podróżując po całym świecie przedstawia problem zmian klimatycznych wystawiając swoje rzeźby w głównych  punktach różnych miast.  Widzowie zachęcani są do dotykania rzeźby, która pod wpływem ciepła ludzkiej dłoni topnieje ( ukazując niszczycielską działalność człowieka ) odkrywając  szkielet…

Jak mówi autor, trzeba dotknąć rzeźby, zobaczyć jak się topi,  aby zrozumieć powagę problemu , a następnie   przyczynić się do jego rozwiązania.

http://www.icebearproject.org/index.html

Video and editing done by me, music by T-love. It`s just personal project, “video postcard” from Copenhagen.

(piotrskarga.pl)

Raginimas veikti

Šių metų gruodžio 7-18 dienomis Kopenhagoje, Danijoje vyks didžiausias kada nors buvęs „aukščiausio lygio susitikimas dėl klimato kaitos”. Susitikimas garsinamas kaip paskutinė mūsų viltis ką nors pakeisti keičiantis klimatui. Tačiau Jungtinių Tautų (JT) derybos neišspręs klimato krizės. Mažinant šiltnamio efektą sukeliančių dujų išmetimus, šiandien esame ne arčiau nei buvome prieš penkiolika metų, kai tokios derybos prasidėjo. Emisijų kiekis sparčiai didėja, tuo tarpu anglies dvideginio leidimų sistema leidžia klimato nusikaltėliams teršti ir pelnytis. Laikas pasakyti gana! Daugiau jokio įprasto verslo, daugiau jokių klaidingų sprendimų!

Valdžios susigrąžinimas iš „apačios”

Gruodžio 16-ąją, kai dvi savaites truksiančiame susitikime prasidės aukšto lygio ministrų etapas, mes, judėjimai už visuotinį teisingumą, perimsime konferenciją vienai dienai ir paversime ją „Žmonių aukščiausio lygio susitikimu už klimato teisingumą“. Naudodami tik savo kūnus, prasiskverbsime į JT konferencijos zoną, sutrikdysime sesijas, o erdvę naudosime kalbėti apie „mūsų“ darbotvarkę, darbotvarkę iš „apačios”, klimato teisingumo darbotvarkę, realius, o ne klaidingus sprendimus. Mūsų veiksmai yra pilietinis nepaklusnumas: įveiksime bet kokias fizines kliūtis, kurios bus kelyje, bet jei policija bandys situaciją eskaluoti, neatsakysime smurtu.

„Pagaliau sniegas!“ - „Čia ne sniegas, Santa... Čia, atrodo, Kioto protokolo dokumentai...“

Keisti „sistemą“, o ne klimatą!

Mūsų tikslas nėra uždaryti visą aukščiausio lygio susitikimą. Tačiau ta diena bus mūsų, kai mes kalbėsime už save ir nustatysime darbotvarkę: klimato teisingumas dabar! Mes negalime patikėti savo ateities rinkai, taip pat netikime, kad nesaugios, neišbandytos ir nedarnios technologijas yra sprendimas. Mes žinome, kad planetoje, kuri yra baigtinė, neįmanomas neribotas ekonomikos augimas – „žaliasis“ ar kitoks. Vietoj to, kad bandytume pataisyti griaunančią sistemą, skatiname alternatyvas, kurios pateikia tikrus ir teisingus sprendimus vaduotis iš klimato krizės:

· palikti iškastinį kurą žemėje

· užtikrinti, kad išteklius kontroliuotų bendruomenės

· maisto produktų gamybą ir vėl padaryti vietine

· mažinti per didelį vartojimą, ypač globalios Šiaurės

· pripažinti ekologinį ir klimato įsiskolinimą žmonėms iš Pietų ir mokėti jiems reparacijas

· gerbti vietinių ir miškuose gyvenančių žmonių teises.

Pasauliniai judėjimai už klimato teisingumą

Prieš dešimt metų Sietle vykusiuose protestuose prieš Pasaulio prekybos organizaciją (PPO) atsirado pasaulinis judėjimas, skelbiantis, kad įmanomas ir kitoks pasaulis. Šiandien toks pasaulis ne tik įmanomas – jis yra būtinas. Mes, esantys iš daugybės skirtingų judėjimų, turintys skirtingas patirtis, išsilavinimą ir kovojantys skirtingas kovas, susirinksime Kopenhagoje. Mes esame vietinės tautelės ir ūkininkai, darbuotojai ir aplinkosaugininkai, feministai ir antikapitalistai. Norime susigrąžinti valdžią lemiant mūsų pačių ateitį.

Dalyvauk – prisijunk prie veiksmų už klimato teisingumą!

- Prisijunk prie akcijos „Susigrąžinti valdžią!” Kopenhagoje – ir platink šią informaciją kitiems!

Norime sukurti pakylėtumo jausmą, norime, kad mūsų veiksmai rezonuotų visame pasaulyje. Tai galima padaryti, jei daugybė atskirų asmenų, grupių ir judėjimų paskelbs apie savo ketinimus dalyvauti.

- Organizuok renginius ten, kur gyveni

Susisiekite su mumis, jei norite pakviesti ką nors, kas papasakotų apie akciją „Susigrąžinti valdžią!” ir kitus su protestu susijusius klausimus.

Akciją organizuoja Judėjimas už klimato teisingumą. Norėdami gauti daugiau informacijos, sužinoti naujausią informaciją apie mūsų susitikimus ir veiklą bei naujienas apie pasaulinę kovą dėl klimato teisingumo, apsilankykite http://www.climate-justice-action.org

^{Vertė Laura Gintalaitė}

^{iliustracijos: hikingartist, Seppo Leinonen}

Dnia 30 października bieżącego roku mogliśmy przeczytać (za PAP):

Polska zgodziła się na szczycie Unii Europejskiej w Brukseli na porozumienie w sprawie finansowania walki ze zmianami klimatycznymi. Premier Donald Tusk uznał to za kompromis dobry dla państw, które wraz z Polską zabiegały o ustalenie wewnętrznego podziału obciążeń w UE.

Donald Tusk:

“Osiągnęliśmy kompromis dobry dla klimatu i dobry także dla państw, które ze względu na poziom rozwoju i zamożności mogły czuć się zaniepokojone brakiem – dotychczas – pewnego precyzyjnego mechanizmu, który opisywałby sposób finansowania ambitnych planów klimatycznych” – podkreślił Tusk na końcowej konferencji prasowej. Dodał, że nie było konieczne blokowanie unijnego mandatu na konferencję klimatyczną w Kopenhadze.

Jednak czym tak naprawdę jest owa konferencja klimatyczna oraz jakie będą skutki przyjęcia dokumentu ramowego, Premier RP wspomnieć nam już nie raczył. Przytaczając słowa jednego z najwybitniejszych polskich publicystów, Stanisława Michalkiewicza, należałoby Premieru Tusku wysłać szklany nocnik, by mógł ujrzeć, co takiego narobił! A więc do rzeczy,  w dniu wczorajszym Krystyna Greń na blogu prawica.net poinformowała o niebywałym odkryciu Lorda Moncktona:

Lord Christopher Monckton – to wybitny klimatolog, dawny wieloletni doradca Lady Margaret Thatcher.
Jest też autorem znanego filmu “The Global Warming Swindle” (odpowiedzi na propagandowy film Ala Gore’a “The Unconvenient Truth“).  (…) wygłosił [on] 14 października 2009 na spotkaniu sceptyków klimatycznych, sponsorowanym przez Instytut Wolnego Rynku Minnesoty, USA rewelacyjny wykład,

Podczas tegoż wykładu szczegółowo wykazał, że zagrożenia związane z CO2 są wyssaną z palca propagandą, mającą na celu zaprowadzenie nowego porządku świata. Najgroźniejszym zapisem mającej zostać uchwaloną w Kopenhadze konwencji jest de facto zapis o ustanowieniu Rządu Światowego (jest o tym zapis wprost!!) mającego niewyobrażalne wprost uprawnienia. Premier Tusk nie był łaskaw poinformować nas, że konsensus pomiędzy krajami w sprawie Ramowej Konwencji na temat Zmian Klimatycznych (pełny tekst w pliku pdf) pozwoli na wprowadzenie w życie m.in. takich oto zapisów, poczynając od strony 18. punkt 38 (tłumaczenie własne):

38.  Program nowego instytucjonalnego uzgodnienia przyjętego przez Konwencję, będzie oparty na trzech podstawowych filarach: rządzie, mechaniźmie ułatwiającym i mechaniźmie finansowym, oraz podstawowej organizacji, w której będą zawarte:

Rząd Światowy (nagłówek dodany)
a) Rząd będzie pod nadzorem COP otrzymującym wsparcie nowego ciała zależnego zajmującego się adaptacją, oraz Rady Wykonawczej odpowiedzialnej za zarządzanie nowymi funduszami i powiązanymi z nią  procesami i organami ułatwiającymi wykonywanie ustaleń. Sekretariat obecnej Konwencji będzie mianowany do pełnienia tych funkcji.

Dystrybucja Bogactwa (nagłówek dodany)
b) Mechanizm finansowy Konwencji będzie zawierał wielostronny fundusz zmian klimatycznych, z pięcioma oknami: (a) okno Adaptacji, (b) okno Kompensacji, mające adresować straty i zniszczenia wynikające z wpływów zmiany klimatu [czytaj: "długu klimatycznego", o którym mówi Monckton], włączając ubezpieczenie, rehabilitację i komponenty kompensacyjne, © okno Technologii; (d) okno Odszkodowań; oraz (e) okno REDD, by wspierać wielo fazowy proces leśnych zachęt odnoszących się do czynności REDD.

Autorytet Egzekwowania ustaleń (nagłówek dodany)
c) Mechanizm ułatwiający Konwencji będzie zawierał: (a) programy prac dotyczące adaptacji i zmniejszania odszkodowańl; (b) długoterminowy proces REDD ; © krótkoterminowy technologiczny plan działań; (d) grupę ekspercką od adaptacji ustanowioną przez ciało zależne oraz grupy eksperckie do spraw zmiejszania odszkodowań, technologii oraz monitorowania, składania raportów i weryfikacji; i  (e) międzynarodowy rejestr monitorowania, reportowania i weryfikacji zgody do wykonywania zobowiązań reduckcji emisji  , oraz transferu technicznych i finansowych zasobów z krajów rozwiniętych się do krajów rozwijających się . Sekretariat dostarczy wsparcie tchniczne i administracyjne włączając w to nowe centrum wymiany informacji  [czytaj: egzekwowania ustaleń].

Wystąpienie Lorda Moncktona wywołało wielkie oddźwięk społeczny w USA. Po konferencji zorganizowanej przez Instytut Wolnego Rynku Minnesoty, pojawił się on w Fox News w programie Glenn’a Beck’a. Amerykanie nakłaniają do podpisywania Instrumentu Odmowy Wypełnienia Zobowiązań (Instrument of Repudiation), gdyż prawie pewnym jest, że Prezydent Obama podpisze Ustalenia Konwencji w Kopenhadze.  Co więcej, jak podaje Greń:

Tymczasem, jeszcze przed Kopenhagą -
4 grudnia 2009 odbędzie się w Berlinie
Druga Międzynarodowa Konferencja Klimatyczna.

Udało się zaprosić do udziału w konferencji czołowych w tej dziedzinie światowych naukowców i doradców politycznych. Przewidziane są wypowiedzi:

• prof dr S. Fred Singer – NIPCC,
• Lord Christopher Monckton, 3. wicehrabia Monckton z Brenchley,
• Prof. em. Dr Horst-Joachim Liidecke – HTW des Saarlandes,
• prof Gernot Patzelt – Universität Innsbruck,
• dr Henrik Svensmark – Dyrektor Centrum Sun-Climate Research Duńskiego Narodowego Centrum Kosmicznego (DNSC).
• Prof. em. Nils Axel Mörner – były dziekan Wydziału Paleogeofizyki i Geodynamiki na Uniwersytecie w Sztokholmie.
• Dr. Lubos Motl – czeski fizyk teoretyczny w dziedzinie teorii strun i grawitacji kwantowej

Miejsce konferencji:

Hotel Melia
Friedrichstraße 103
10117 Berlin

Swój udział można zgłosić pod adresem:

Institut für Unternehmerische Freiheit
Email: info@iuf-berlin.org
Fax: 030 6920 80039
Post: Stubenrauchstr. 10
12161 Berlin

Sprawa jest niebywałej wagi a w polskich mediach cisza. Namawiam do jak najgłośniejszego rozpropagowania tych informacji oraz DOMAGANIA SIĘ WYJAŚNIEŃ od Premiera RP, Prezydenta RP oraz  posłów i senatorów! Natomiast kwestią braku zablokowania mandatu przez Premiera powinna zająć się Prokuratura. Musimy zdać sobie sprawę, że czas ucieka i niebawem, bo już w grudniu możemy obudzić się jako obywatele nowego świata, którego wprowadzenie lewackie i komunistyczne lobby planowało już od kilku dekad. W tym świecie władzę będzie de facto sprawował Rząd Światowy powstały z Sekretariatu grudniowej Konwencji w Kopenhadze.

Podaję linki do materiałów video:

Wystąpienie Lorda Chrostophera Moncktona w Minnesocie (czas odtwarzania ok. 1.5h):

http://www.youtube.com/watch?v=stij8sUybx0

Wersja skrócona (podsumowanie):

http://www.youtube.com/watch?v=PMe5dOgbu40

Prezentacja Moncktona wykorzystywana podczas konferencji (pdf):

www.friendsofscience.org/assets/documents/monckton_2009.pdf

Lord Moncton u Beck’a w Fox News:

http://www.nothingofficial.com/video/134258/Beck-Bolton–Monckton

A tutaj odrobina oficjalnej propagandy serwowana przez samego ‘wspaniałego’ Gordona Browna:

http://www.youtube.com/watch?v=pyZEC__hfQk&feature=related

Czy ktoś ma jeszcze wątpliwości o jakim ‘tworzeniu historii’ mówi brytyjski Premier?

Nawet pismacy z Wall Street Journal  mają pietra i piszą o kopenhaskich ustaleniach jako “budzących grozę”:

http://online.wsj.com/article/SB10001424052748703574604574500580285679074.html?mod=googlenews_wsj#printMode

Esate kviečiami dalyvauti tarptautiniame Klimato Teisingumo Veiksmų susitikime spalio 15-18 dienomis Kopenhagoje, Danijoje.

Kada: Šių metų spalio 15-18 dienomis (nuo ketvirtadienio iki sekmadienio)

Kur: Kopenhagoje, Danijoje

Registruotis el.paštu: e-paštas

Daugiau informacijos el.paštu: e-paštas

Jei reikia pakvietimo vizai gauti, rašykite: e-paštas

Jokių monetų - man reikia permainų!

Šių metų gruodžio 6-ąją pasaulio vyriausybės atvyks į Kopenhagą dalyvauti penkioliktoje JT Klimato konferencijoje (COP-15). Tai bus didžiausias kada nors vykęs susitikimas dėl klimato kaitos. Tačiau ankstesnių susitikimų rezultatas buvo nieko daugiau nei įprastas verslas.

Judėjimas už klimato teisingumą pradėjo mobilizuotis ir planuoti, ką daryti Kopenhagoje. Naudodami tiesioginius veiksmus mes reikalausime grąžinti žmonių įtaką ir sieksime su klimato kaita susijusio teisingumo. Užtikrinsime, kad tie, kuriems klimato kaita pakenkė labiausiai ir tie, kurie grumiasi sunkiausiai, būtų išgirsti COP 15 susitikime. Bandysime pasaulio lyderius sustabdyti nuo klaidingų sprendimų skatinimo. Mes tikime, kad pasaulinis judėjimas už klimato teisingumą Kopenhagoje gruodį pasipriešins. Mums reikia kartu vizualizuoti, kokia bus mūsų ateitis, jei pelną vertinsime labiau nei žmones.

Apokalipsė - neužilgo...

Ankstesniuose susitikimuose buvo daug politinių diskusijų, sudarėme įvairias tarptautines darbo grupes, suformavome bendrą pagrindą, apsisprendėme dėl principų ir strateginių tikslų.

Mūsų pirmasis bendras pagrindas buvo Raginimas Veikti (angl. Call to Action), kuris prieinamas: www.climate-justice-action.org

Bandome susieti ir suvienyti klimato aktyvistus iš viso pasaulio, nepaisant kultūrinės įvairovės ir skirtingų gyvenamųjų vietų.

Kiekvieną, kas sutinka su mūsų Raginimu Veikti, darbo kartu principais ir strateginiais tikslais, kviečiame dalyvauti sekančiame Tarptautiniame klimato teisingumo veiksmų susitikime spalį.

Mūsų strateginiai tikslai:

• Skatinti ir stiprinti vietinių ir klimato kaitos paveiktų žmonių (įskaitant darbuotojus) teises ir balsus kovojant su klimato krize. Palaikyti turtingųindustrializuotų šalių reparacijas ir ekologinės skolos grąžinimą pasaulio Pietums.

• Sukurti pasaulinį judėjimą už klimato teisingumą, kuris ragina imtis neatidėliotinų veiksmų, kad būtų išvengta klimato kaitos katastrofos.

• Pabrėžti lemiamą biologinės įvairovės reikšmę išgyvenant klimato krizę ir apginti visų rūšių egzistavimą.

• Demaskuoti klaidingų ir rinka paremtų “sprendimų” vaidmenį bei korporacijų dominavimą klimato derybose, kas pablogina klimato krizę.

• Pateikti alternatyvas, kurios gali būti realios ir teisingos priemonės įveikti klimato krizę.

• Pagerinti mūsų supratimą apie pagrindines socialines, ekologines, politines ir ekonomines klimato krizės priežastis, ir imtis jų einant link visiškossistemiškos mūsų visuomenės transformacijos tuo pačiu metu.

Siekiant šių tikslų, mūsų tinklas yra įsipareigojęs dirbti su pagarba, pasitikėjimu ir vieningumu. Paskutiniame susitikime sutarėme, kad mūsų principai dėl darbo kartu yra šie:

Vieningumas

Esame stipresni kartu. Naudosime bendrą platformą savo pastangoms koordinuoti ir dirbsime kartu, pripažindami mūsų įvairovę.

Esame tarptautinis judėjimas ir praktikuosimės solidarumą.

Pagarba

Tinkle yra daug grupių su skirtingomis nuomonėmis ir taktikomis. Gerbsime šią įvairovę.

Nė vienas judėjimo narys nenaudos judėjimo, kad kritikuotų kitus narius ar atsiribotų nuo jų.

Pasitikėjimas

Judėjimas darys tik tokius viešus pareiškimus, dėl kurių buvo susitarta judėjime.

Judėjimo nariai nenaudos kitų narių veiksmų siekdami savo tikslų be išankstinio susitarimo.

Raginame visus planetos žmones mobilizuotis ir imtis veiksmų prieš pagrindines klimato kaitos priežastis bei svarbiausius atsakingus jų atstovus – ir Kopenhagoje, ir visame pasaulyje. Kviečiame jus visus į sekantįtarptautinį planavimo susitikimą, spalį vyksiantį Kopenhagoje.

Vėlgi, registruokitės el.paštu (jeigu jums reikia apgyvendinimo arba vertimo, praneškite apie tai el.laiške), dėl daugiau informacijos rašykite.

Jeigu jums reikia vizos, galime atsiųsti pakvietimo laišką. Rašykite e-paštu.

Dėl būsimo susitikimo tikslų ir darbotvarkės šiuo metu diskutuojama. Jei norite įsitraukti į diskusijas, užsiregistruokite į proceso darbo grupę: http://our-kitchen.org/mailman/listinfo/process.cja

Prierašas: Aktyvistams iš Lietuvos yra galimybė gauti finansavimą atvykimui į Kopenhagą iš “European Youth for Action” (EYFA). Kreiptis: šiuo e-paštu.

Pasimatysime Kopenhagoje!

Už žalesnį pasaulį! Čia ir dabar!

Vertė Laura Gintalaitė

***
^{foto: benkamorvan, cactus23, greenpeace-urwaldpostamt}

All aboard!

Relacja z kolejnej wyprawy, tym razem był to rejs po Bałtyku, odbiega on nieco od innych z takiej racji że był to rejs z

Yohohoho!

firmy, z biura podróży, a dokładniej z Agencji Żeglarskiej Kubryk, jak się spisali? Będzie na końcu, a może i wplotę to gdzieś między linijki by ci którzy szukają o nich informacji zawiesili oko na tym tekście, a nie przewijali od razu do podsumowania.

Zazwyczaj sam sobie organizuję wyjazdy, jednak tutaj jest troszkę inna sprawa, od czegoś trzeba zacząć, a samemu wypłynąć na morze byłoby samobójstwem. Z początku obawiałem się trochę o towarzystwo jakie tam znajdę, ale miło się zaskoczyłem, w końcu na Bałtyk wybierają, się w moim rozumowaniu, normalni ludzie.

Planowana trasa rejsu miała biec od Świnoujścia, przez Sassnitz w Niemczech, duńską Kopenhagę i takiż sam Bornholm. 8 dni pierwszego mojego morskiego rejsu.

Aaaargh mate!

W porcie nasza załoga spotkała się przy okręcie Sunny, ku mojemu ogromnemu zdziwieniu nikt nie miał heblowanej nogi, przepaski na oko, nie wspominając już o papudze domagającej się krakersów czy zawadiackim kapeluszu z pióropuszem, nikt nawet nie krzyczał aaargh i yaargh. Po typowym przywitaniu i rozpoznaniu kto skąd,  trzeba było oporządzić łajbę, na pierwszy ogień poszło załadowanie ogromnych ilości beczek z wodą i kiszoną kapustą, solonych śledzi i wieprzowiny, a także worków z sucharami.

Kredowe klify pod Sassnitz

Nie było co czekać w porcie, tak więc wszyscy zgodziliśmy się z propozycją El Capitano by wypłynąć tego samego dnia w stronę Sassnitz, miasta we wschodniej części wyspy Rugia.

Po kilu godzinach większość z nas zastanawiała się, co ja tutaj robię, patrząc na innych członków załogi leżących z głowami za burtą i oddających cześć Neptunowi. Jednak nie ma to jak sobie rzygnąć, raz czy dwa, a później ochoczo zabrać się do słuchania opowieści o krakenach i latających holendrach.

Na miejsce dopłynęliśmy w nocy, pierwsze cumowanie, no  nie nazwę tego idealnym, bo

Widok z kryjówki piratów

musieliśmy podchodzić drugi raz, ale wiadomo, nowa załoga, nowi ludzie i odpowiedzialność zbiorowa zrobiła zrobiła swoje. El Capitano, chyba tego nie zrozumiał krzyczał że będzie spacer po desce, albo przeciąganie pod kilem, bla bla, to było podobne do niczego! Ale kto by się tam przejął?

Kredowe klify robiły wrażenie, i jak się je oglądało z plaży, jak i z góry i płynąc morzem.

Trzeciego dnia większości nie nękała już choroba morska, teraz byliśmy prawdziwe mariaki.

Loading cannon ye scurvy dogs!

A jak to wszystko wygląda? Pływanie po morzu różni się  od żeglowania po śródlądziu. Przede wszystkim, odległości, nie da się wypłynąć o 9 i na 14 wrócić do portu na obiad (no chyba że tego samego), w rejonie Bałtyku gdzie ja byłem też nie są to zawrotne czasy, dwa dni i można być wszędzie, jednak gdzie indziej nie można wystawiać załogi na taki wysiłek, i tak podczas gdy na śródlądziu wszyscy w dzień żyją a w nocy śpią, to na morzu załoga podzielona jest na wachty (warty, zmiany), trwające zazwyczaj po 4 godziny, i nie czułem się

Takie duże morze a ci na czołowe, znaczy dziobowe idą...

zmęczony gdy trzeba było cztery godziny pływać, później kilka godzin spać, znowu wstawać coś zrobić, i znowu spać, to mi pasowało

Posiłki przygotowywała samodzielnie dana wachta, która, to było wiadome z rozpiski która teoretycznie dzieliła obowiązki każdej wachty na równo, w praktyce było troszkę inaczej, bo wystarczyło wcześniej przypłynąć do portu i już odpadała nocna zmiana.

Inaczej niż na śródlądziu, na morzu prowadzić trzeba nawigację, na otwartym morzu trudno oszacować “na oko” gdzie się jest, trzeba sprawdzać na mapach w których miejscach są mielizny, czy szlaki wodne uczęszczane przez wielkie statki handlowe.

Witamy w Kopenhadze

Most nad cieśniną Sund

Przed dotarciem do Kopenhagi przyszło nam przypłynąć pod mostem, most to nie byle jaki po długi na prawie osiem km a łączący brzegi oddalone od siebie aż o kilometrów piętnaście z czego część drogi biegnie tunelem, a reszta po sztucznej wyspie.

Most nad cieśniną Sund 2

Widok był niesamowity, most ma dwa jezdnie z dwoma pasami ruchu, a pod drogą są też tory dla kolejki, a jeszcze pod torami są szyny dla specjalnego wózka do napraw (widać go na zdjęciu po lewej).

W Kopenhadze byliśmy dwa dni, pierwszy dzień był przejściem się po najciekawszych miejscach, jedyny warunek nie mogły być za daleko, tak dotarliśmy do pomniku Małej Syrenki, której to zdjęcia nie będę umieszczał, ponieważ każde wygląda identycznie, widzieliśmy fort z XVIII wieku, kościoły w różnych stylach, operę, kotwice pomniki, pomniki w wodzie których prawie nie było widać (właśnie sobie o nich przypomniałem, trzeba będzie się dowiedzieć o nich co nieco), fontanny, mnóstwo rowerzystów i biegaczy.  Były dwa wyjątki przy których zatrzymałem swój wzrok na dłużej, pierwszy to zbudowany z

Patrzcie! Lego! Jaaaa!

klocków Lego Milenium Falchion z Gwiezdnych wojen, ten oto statek zapoczątkował długą rozmowę o klockach Lego w dzieciństwie i upadku kreatywności twórców którzy robią gotowe klocki do zabawy a nie do budowania, kiedyś to samolot trzeba było sobie zbudować od podstaw, a teraz cały kadłub już dają gotowy jako jednolitą cześć, całe auto, kiedyś było samo podwozie i koła, bezsensu, i dziwić się dlaczego dzieci teraz są takie jakie są, za moich czasów to były inne czasy, bla bla (pt. “Zrzędzenia zrzędnego zrzędy”). Pod wpływem tego modelu odwiedziliśmy jeszcze sklep z klockami,  sześcioosobowa grupa “młodych ludzi” w sklepie z zabawkami wzbudzała zainteresowanie, jeśli nie podejrzenia

Kolejnym miejscem, w gwoli ścisłości to pierwszym ale drugim wypisanym tutaj, był pomnik fontanna

Fontanna Gefion

Geifon, wiąże się z nim ciekawa historia z mitologii Nordyckiej w której to dostała zapewnienie od króla Szwecji że otrzyma tyle ziemi ile zdoła zaorać w ciągu jednego dnia. Geifon miała czterech synów których zamieniła w woły i zaorała wcale spory kawałek, Zelandię, a ziemia ta była początkiem królestwa Danii którym władała razem z poślubionym synem Odyna.

O tej legendzie czytałem w książce, ale na pierwszy rzut oka na skojarzyłem tego pomniku z podaniem, dopiero gdy zobaczyłem na tabliczce nazwę i krótką historię oświeciło mnie.

Z miejsca chciałbym dodać że zdjęcie  powyżej uważam za wyjątkowo udane, i będzie ono figurowało na mojej liście wyjątkowo udanych zdjęć razem z Zamkiem w Lipowcu i martwym (śpiącym) jeżem. Da się jednak, nie ukrywajmy, zauważyć wielki postęp mojego fotografowego skila.

Nyhavn 17

Pierwszego jak i drugiego dnia w Kopenhadze przechodziliśmy przez nadbrzeże Nyhavn, to najpopularniejsza turystycznie ulica Kopenhagi, pełna kawiarenek, sklepów i restauracji zarówno tych na stałym lądzie jak i tych mieszczących się na specjalnie przystosowanych statkach, rząd różnokolorowych kamieniczek dodaje niezaprzeczalnego urokowi tego miejsca, mimo dużego tłoku.

Ciekawostką jest to że kamienica z numerem “17″ była też na zdjęciu którego użyłem w prezentacji multimedialnej w liceum o miastach północy, dopiero przeglądając tamtą prezentację szukając sam nie wiem czego, zauważyłem ten zbieg okoliczności (chyba że to nie był zbieg okoliczności!).

Ostatnie Kopenhaskie wspomnienie to zamek Rosenborg, centrum próżności i gigantomanii duńskiej rodziny królewskiej poczynając od XVI w., pewnie nie widziałem innych zbiorów królewskiego snobstwa reszty świata, ale po tym co tu zobaczyłem, to raczej podziękuję na przyszłość.

Którędy na Bornholm?

Na tą pożądaną przez całą załogę wyspę nie było nam po drodze, a przynajmniej nie było Szeryfowi, trochę, nie trochę,

Łohoho przechyły i przechyły

nawet nie bardzo, a cholernie szkoda że nie mieliśmy możliwości dotarcia na tą wyspę, jednak z tego co mówił El Comendante nie zdążylibyśmy, a nie wierzyć mu nie było podstaw, choć w ostatni dzień żeglugi pruliśmy fale aż miło z takim przechyłem że łohoho przechyły i przechyły i że za falą fala mknęła. A na zawietrznej można było stać i siedzieć zarazem. Pozdrawiam wszystkich siedzących i stojących zarazem!

Na Bornholm nie popłynęliśmy jednak, nawet jeśli dopłynęlibyśmy tam mielibyśmy kilka godzin na lądzie jedynie, mogłoby to zepsuć wrażenia. Ta wyspa była moim celem rok temu, teraz też, mam nadzieję że przysłowie “Do trzech razy sztuka” powiedzie się tutaj.

Podczas kilku ostatnich dni rejsu, załodze zachciało się nagle grać w karty, zaczynaliśmy od remika, przechodząc przez remika węgierskiego, który chyba większości przypadł do gustu, a skończywszy na makao gdzie przez to że każdy znał inne reguły, prawie nie doszło do rękoczynów.

To już jest koniec

Załoga s/y Sunny

Osiem dni przeminęło jak w “Przeminęło z wiatrem”. Załogę miałem wybitnie udaną, dziękuję im za mile spędzony czas, za żarty (szczególnie ten o srającym dziadku), i za cenne rady dotyczące tajemnej sztuki operowania jachtem żaglowym. Choć z wieloma się nie zgadzałem jedynie co do  Posągu Bobra, Matki Opiekunki Ziemi Kopenhaskiej, Wyciągającej Ziemie z Dna Morskiego, Chroniącej Swoich Małych Bobrątek, Bogini Płodności, Plonów i Zwierzątek z Dużymi Przednimi Zębami

Na zdjęciu po lewej, na które zdążyłem w ostatniej chwili, brakuje naszej pani II oficer

Z nawiązką rekompensujące zdjęcie

Joasi, myślę że wystarczającą rekompensatą dla niej, ba nawet wyróżnieniem będzie jej osobistyczne, pojedyncze zdjęcie wśród kwiatów w ogrodzie królewskim. Droczenie się z nią, było jednym z m0ich ulubionych zajęć ^^, a krzyżówki to szły nam jak burza. Jak to było, Bee – tels?

Teraz zrobię psikusa tym którzy szukali informacji o Kubryku przez cały tekst, napiszę to tutaj, niektórzy cwani zjadą tu od razu. Jacht w bardzo dobrym stanie, nic się nie urywało, wszystkie kabestany działają, kambuz i cała reszta zaopatrzenia w porządku. Zaopatrzenie w jedzenie przywiezione przez firmę przekraczałoby możliwości 10 pasibrzuchów, można to uznać za plus, z drugiej strony sporo jedzenia zostanie zmarnowane. Do całego rejsu, organizacji jak i samego jachtu nie mam zastrzeżeń, solą w oku jest jedynie cena, zależy też dla kogo.

Mam nadzieję że za rok, również uda mi się popłynąć w rejs morski, może z firmy, może z osobą prywatną? Na własny koszt jest jeszcze za wcześnie, ale od czegoś się zaczyna. Mazury ze znajomymi w tym roku nie wypaliły, ale to też nie powód do zmartwień, bo primo jest jeszcze rok następny, a primo ultimo jest jeszcze cały wrzesień Bo Mazury są tanie jak barszcz!

PS’y czas zacząć:

PS:  Złym nawykiem jest pisanie po długim czasie od danego wydarzenia, mimo że zdaje mi się że wszystko zamieściłem, to jednak czuję pewien niedosyt i możliwe przeoczenia.

PS2: Jeśli któryś z załogantów nie życzy sobie swojej twarzy na swoim blogu, bądź jest urażony wykorzystaniem jednego ze swoich zdjęć, proszę o delikatne zasugerowanie problemu, a rozwiążemy go czarnym paskiem na oczach.

PS3: Podobno ma być obniżka cen!

PS4: Tradycyjnie zapraszam do komentowania, zaznaczając że wolałbym pozytywne i pokrzepiające komentarze które ustrzegą mnie przed przeświadczeniem że już mi nie wychodzi tak jak kiedyś.

PS5: Nic konkretnego, ale nigdy nie doszedłem do szóstego peesa.

PS6: Dziękuję i pozdrawiam wszystkich czytających

Konrad Lech

KOPENHAGA OCZAMI TURYSTY

Miasto położone jest nad morzem i wykorzystuje to na wiele sposobów. Kilka portów z nie byle jakimi obiektami pływającymi przyciągnęło nie tylko nas. Widać i słychać mieszankę kulturową z całego świata.

Jest tu mnóstwo atrakcji turystycznych, a i ci wybredni znajdą coś dla siebie. Wszystko zatopione w zieleni (kilka pięknych parków, w których spożywaliśmy posiłki) i otoczone wodą. Centrum mieści właściwie wszystkie najważniejsze obiekty i najlepiej wybrać się tam pieszo. Po drodze z miejsca naszego chwilowego pobytu mijaliśmy dworzec ze wspomnianymi “cichobiegami”, potem ogromną karuzelę w stylu London Eye, a zaraz naprzeciwko wejście do Tivoli, które jest największym i najstarszym parkiem rozrywki na świecie. Inspirował się nim sam Walt Disney, aby stworzyć swój Disneyland. Nasz spacer kontynuowaliśmy przez Plac Ratuszowy (Radhuspladsen), przy którym dumnie patrzy skamieniały Hans Christian Andersen. Potem bardzo długi deptak (Stroget) z mnóstwem sklepów i restauracji, płynnie przechodzący w przystań jachtową Nyhavn. Będąc tam wieczorem byliśmy zauroczeni barwami domów, świateł, drewnianych jachtów, a także miłym zgiełkiem dochodzącym z pubów i restauracji, który mieszał się z dźwiękami jazzbandu. Właśnie najbardziej pociągają nas miejsca z klimatem, gdzie chłonie się nową kulturalną jakość. Cóż opowiadać o zabytkach Kopenhagi… Za krótko byliśmy, żeby móc coś szczegółowo zobaczyć. To miejsce jednak z pewnością zasiało w nas iskierkę, która sprawi, że tu wrócimy.

WEGE-ZDUN

W Kopenhadze noc spędziliśmy w mieszkaniu Jana. I tym razem dzięki Hospitality Club. Niemniej bardzo inna była to gościna. Wydawało nam się, że to my jesteśmy lekko przegięci “z tą ekologią”, ale okazało się, że nie. Jan to był po prostu eko-wego-hippi-naturo-drewno-jednostka. Jego chata była “czystym” tego odzwierciedleniem. Wodę po kąpieli zbieraliśmy do wiadra, aby spłukać klozet. Lodówka pełna ziela, tylko nasz jogurt burzył harmonię. Jan nie chciał nawet od nas polskiej krówki. Artysta, architekt, azjatycki podróżnik. Akurat był w trakcie pisania książki.

KIERUNEK – Północ

Kopenhaga – Nodebo nad Esrum So (65 km)

Opuściliśmy Kopenhagę i udaliśmy się wybrzeżem na północ w poszukiwaniu noclegu nad jeziorem. Na rowerowych autostradach prędkość nie schodzi poniżej 25 km. Momentami szerokość ścieżki jest niczym pas jezdni. Trzeba było uważać na rozpędzonych kolarzy i kolarzówki. Jedna taka, pędząca 30 km/h w japonkach i miniówce (!!!), przyciągnęła nasz wzrok dzięki swojej pełno-białej kolarce.

Ostatecznie, już trochę po ciemku, rozbiliśmy namiot nad jeziorem Esrum.

Inspiracją do napisania tego wpisu stała się dla mnie dzisiejsza pogoda- paradoksalnie pogoda, która z globalnym ociepleniem ma tyle wspólnego co ja z Al Gorem.. Mamy połowe czerwca a za oknem wiatr, deszcz a temperatura ledwo przekracza 10 kreske. I powiem Wam szczerze, nie pamiętam tak zimnego czerwca.

Zacznę inaczej niż zwykle, bo o odpowiedzi na pytanie: Czy to tzw. globalne ocieplenie skończy się po słynnej już konferencji klimatycznej w Kopenhadze? Szczerze mówiąc.. wątpię. I już wyjaśniam dlaczego..

I nie chodzi mi o to, że nagle (rzeczywiście) zrobi sie cieplej. Nic z tych rzeczy- ta gra toczy się o zbyt wielkie pieniądze. A dowodów na to jest aż zbyt wiele. Handel emisjami czy też ogromne dotacje dla badań naukowych dot. GO- to tylko mały ułamek całej układanki.

Zmiany klimatu są nieodłączną i naturalną sekwencją. Tak było od zawsze a dzisiejsze zmiany klimatu na tle historii nie są czymś nadzwyczajnym- i to warto sobie uświadomić. Zresztą naukowcy od zawsze straszyli nas nadchodzącymi katastrofami i co ważne to tylko ‘oni’ znali sposób by je uniknąć, ale wczesniej trzeba za to słono zapłacić..

Nie prawdą jest to, że obecnie jesteśmy świadakami najszybszych zmian klimatu- wystarczy zerknąć na dane i wykresy dot. anomalii temperatur. Największe ocieplenie wystapiło w latach 90-tych. Przyczyn tego jest wiele i nie chodzi oczywiście o gazy cieplarniane..

• Ciepłe cykle oceaniczne,

• Dodatnia faza NAO

• Wysoka aktywność słoneczna

• Czyste powietrze!

W latach 70-tych wprowadzono tzw. przepisy “czystego powietrza”- na skutek których spadło zapylanie atmosfery (aerozoli) co zmniejszyło efekt albedo- a więc więcej światła słonecznego zaczeło docierać do Ziemi.

Więcej światła= więcej ciepła. Najnowsze badania NASA wskazują, że spadek ilości siarczanowych aerozoli, doprowadziły do znaczącego wzrostu temperatury w Arktyce, Europie oraz Ameryce Północnej!!

Prosze sobie wyobrazić, że od lat 70-tych o ok. 50% spadła ilość dni mglistych. Czy ktoś kojarzy dziś Londyn ze słynnymi jeszcze kilkanaście lat temu mgłami? Nie..  W czasie dni mglistych średnia temperatura powietrza jest niższa o ok. 2 stopnie celsjusza! Mniej mgieł- to jeden z efektów czystego powietrza..

Podobnych przykładów można podawć znacznie więcej.. I co ważne łączy ich jeden wspólny mianownik- mają tyle wspólnego z gazami cieplarnianymi co dzisiejsza pogoda z globalnym ociepleniem.

W latach 90-tych ubiegłego wieku, rzeczywiście można było mówić o globalnym ociepleniu. temperatury rosły, oceany stawały sie cieplejsze. Problem polega jednak na tym, że ostatnia dekada nie wykazuje już tak szybkiego wzrostu- temperatura jest stała a w ostatnim czasie zaczeła nawet spadać..

Co więc sie stało, że jest “cieplej”? Dobre pytanie..

Globalne ocieplenie- to nie tylko globalna doktryna. To także badania naukowe, dotacje, handel odpustami, eko-biznes, polityka itd, itd. Dziś w “globalne ocieplenie” uwikłanych jest zbyt wielu, aby tak z dnia na dzień przyznać się do błędu. O korzyściach finansowych już nie wspomne.

Ocieplenie, które wystartowało w latach 90-tych napedziło wielką machinę..

Nie liczmy więc na to, że po Kopenhadze wiele się zmieni. Po konferencji, która jak wiele wskazuje będzie ukoronowaniem dotychczasowej pracy nad “globalnym ociepleniem”. Pewnego rodzaju kropką nad “i”. [Wprowadzone zostaną kolejne bezsensowne przepisy a eko-biznes stanie sie jednym z tych sektorów, gdzie będzie można zarobić najwięcej.]

Zmienić się to może co najwyżej pogoda- i według wszelkich znaków na niebie i ziemi- będzie jeszcze chłodniej niż jest obecnie. Czy coś sie zmieni? Wątpie- a jeśli nawet- to przecież warto będzie wprowadzić nowe przepisy- “tak na wszelki wypadek”.

Wpis ten dla wielu może wydawać się pesymistyczny i coś w tym pewnie jest. Czasem jednak gdy sie na to wszystko patrzy- człowiek zastanawia się po co w ogóle istnieje nauka (?!). W myśl zasady cel uświęca środki- dokonuje się fałszerstw, zakłamań i propagandy (wystarczy wspomnieć o modyfikacjach temperatur jakich się dokonuje [LINK] i bóg wie jeden jak długo ten preceder ma miejsce i jak głebokich zmian już dokonano) a to wszytsko tylko po to aby przetrwać, aby zarobić i udowodnić nam to tzw “globalne ocieplenie”. Ocieplenie, którego już nie ma..

Pozdrawiam

OSLO

Miś i "Krzyk" Munch'a

Po powrocie z Sycylii nie potrafiłam usiedzieć na jednym miejscu. Jeszcze przed obroną pracy magisterskiej spakowałam się i z Misiem pod pachą pojechałam do Oslo. Plan był taki: tam jedziemy autem, a z powrotem jakoś wrócimy. Więc pojechaliśmy: Miś, Ewka, Łukasz i ja. Dopiero z Oslo bookowaliśmy bilety na samolot powrotny (za 20 dni). Ale co robić w Oslo przez 20 dni??? Mieszkałam u moich krakowskich przyjaciół: Cwyni, Budziolka, Krzysia i Adama. Gdy oni byli w pracy ja szwendałam się z Misiem po Oslo i zwiedzałam przeróżne muzea.  Tak, tak, odchamiałam się Za to wieczorkami konsumowaliśmy lubieżnie różne trunki i nie tylko :-p

Imprezka w Oslo

 No, muszę przyznać, że nawet ładne to Oslo, choć zimne… Ciepłokrwista ze mnie żmijka, a Miś, choć futrzak, to jednak preferuje ciepłe kraje

LUND

Katedra w Lund

Szukając biletu powrotnego do Polski, znalazłyśmy z Cwaniakiem tani bilet Oslo-Kopenhaga-Oslo za kilka dni. A trzeba Wam wiedzieć, że w Lund, czyli niedaleko Malmo, a zatem blisko Kopenhagi na Erazmusie przebywała wówczas Martyna, tak, ta sama Martyna, która odkryła, że Miś jest psem. Więc czym prędzej zabookowałyśmy bilecik dla mnie. No i poleciałam z plecakiem i Misiem w plecaku (wiadomo, bez bagażu głównego taniej). Z kopenhagi od razu do Lund (ok. godz. pociągiem z lotniska). Tam, na dworcu, przywitała nas Martyn na swoim kultowym rowerze. Pojechaliśmy do jej akademika, gdzie szykowała się polska kolacja, czyli zupa (o ile dobrze pamiętam grzybowa) dla polskich erazmusów. Jednym słowem impreza.

Martyn upija Misia

Więc my z Misiem na to jak na lato, zwłaszcza, że towarzystwo szalono-wyborowe :D A na drugi dzień kac. A co jest najlepsze na kaca??? Nie, nie praca, tylko klin… Wieczorkiem wyjście do knajpki i zwiedzanie Lund by night. Nie wiem dlaczego, ale Martyn miała wyrzuty sumienia, że nie oprowadziła mnie po Lund, ale jak tu zwiedzać, jak głowa tak strasznie boli??? Coś tam widziałam, w nocy, bo w nocy, ale przy katedrze byłam! 

Koleją do Kopenhagi

Natępnego dnia nasze drogi musiały się rozejść. Martyn do London leciała, a ja do Kopenhagi na noc i później do Oslo. Ruszyłyśmy więc razem pociągiem do Kopenhagi. Taa i jak pies jeździł koleją

KOPENHAGA

Miś w Kopenhadze

Cwynia załatwiła mi nocleg w Kopenhadze przez HC. Jeszcze wówczas nie należałam do tej organizacji, ale to właśnie wtedy postanowiłam, że koniecznie muszę sobie zrobić profil w HC. Miałam spać u Adama, spotkać się z nim ‘under the clock’ na dworcu i wziąć od niego klucze. Mapę do mieszkania miałam: wysiąść na jakiejś stacji metra i iść za strzałkami, których nie widać w nocy (a była już noc). Oczywiście, że daliśmy radę!

Christiania

Wcześniej powłóczyliśmy się troszkę z Misiem po Kopenhadze by night. Wstaliśmy dość wcześnie, bo trzeba było zobaczyć coś niecoś Kopenhagi, a zwłaszcza tak kultowe miejsce, jak Christiania… No, a Martyn w pociągu powiedziała mi, że tyle razy była w Kopenhadze i ani razu nie doszła do Syrenki- no i ja głupia postanowiłam ją znaleźć…Znalazłam, na jakimś wypizdowie… A próbując ustawić Misia do zdjęcia, o mały włos nie zrzuciłabym go do morza…

Miś i syrenka

Po południu samolot i lądowanie w Oslo, a na lotnisku zobaczyłam po raz pierwszy psa od dragów i dziękowałam sobie i Bogu, że nie wpadłam na genialny pomysł, żeby kupić w Christianii ’pamiątki’…

FC Kopenhaga – Nordsjaelland
Typ: 1
Kurs: 1.25

Benfica – Trofense
Typ: 1
Kurs: 1.20

Liberec – Zizkov
Typ: 1
kurs: 1.60

Buk: totomix
Kurs: 2.4
Stawka: 5 zł
Wygrana: 10.80 zł

dar pries atostogas pradesiu bloga. sedziu kopenhagoj ir ale dirbu…

Malmö – Kopenhaga (35 km)

Stan szoku i intensywnej fascynacji nas nie opuszcza. Te rowery, ta kultura na drodze, ludzie, miejsca – wszystko zadbane i po prostu urzekające. Po krótkiej przygodzie z Malmo i z gościnnym Szwedem (który żegnał nas w połowie swojego snu), musieliśmy przedostać się do Kopenhagi. Między tymi dwoma miastami rozciąga się ok. 15-kilometrowy most, częściowo przechodzący w tunel, który łączy Szwecję z Danią. Dla rowerzystów jedyną możliwością jest podróż koleją. Zanim jednak dotarliśmy do stacji, zrobiliśmy 25 niepotrzebnych kilometrów przez złą nawigację i brak dobrej mapy. Za to przynajmniej widzieliśmy tę spektakularną konstrukcję z bliska. Oresund Bridge.

KOLEJ

Zapłaciliśmy jak za zboże. 275 SEK (koron szwedzkich) – ok.120 zł za zaledwie 25 minut jazdy. Przez pierwsze kilkanaście sekund nawet nie odczuliśmy, że pociąg-rakieta ruszył. Naprawdę, niemal bezdźwięcznie. Prędkość prawie kładla nas z rowerami na podłogę. W tunelach musieliśmy regulować ciśnienie w uszach. Progi przy drzwiach równe z peronem (w Polsce nawet 1 metr uskoku!).

KOPENHAGA

Wyszliśmy z dworca i wessał nas tłum rowerzystów. Tego się spodziewaliśmy, ale nie przypuszczaliśmy, że mogą mieć takie tempo. Tutaj każdy – stary, młody, facet w garniaku, dziewczyna w sukience – wszyscy suną jak szaleni. System osobnej sygnalizacji, rozkład ścieżek, podjazdy pod krawężniki i coś jeszcze (czego brak polskim ministrom ds. infrastruktury) daje do tego wspaniałe warunki. Tutaj po prostu ISTNIEJE RÓWNOUPRAWNIENIE dla cyklistów. Światła dla pieszych są zsynchronizowane, posiadają czujniki i wykorzystany jest każdy moment do przejścia. Dzięki temu nie ma korków. Przemyślaną duńską koncepcję widać nawet w samej konstrukcji rowerów. Solidne, grube, aluminiowe ramy w dizajnerskiej formie. Biegi i dynamo ukryte w piaście. Z tubylców również emanuje odpowiedni szyk i styl jazdy. Ach, i te Dunki! Wszystkie w eleganckich wdziankach, a najczęściej w krótkich sukienkach, niczym z katalogu mody.
Tak nas to wszystko pochłonęło, że nie zdążymy już więcej napisać. Do następnego!