Dziś miałam “świetny” dzień.. Ech, ale juz się nie wyżalam, bo i tak moje dwie przyjaciółki zaradziły i postanowiłam z tym walczyć.

Notkę o Kobato miałam gotową już dawno, ale dopiero dziś postanowiłam ją wrzucić. Jestem z tej serii naprawdę bardzo zadowolona! Ale czemu.. tego już dowiecie się w dalszej części wpisu.

Streszczenie:

Kobato Hanato to przemiła dziewczynka, której zadaniem jest zebranie zranionych ludzkich serc do małej buteleczki. Dzielnie towarzyszy jej w tym “piesek” loryogi, który czasem jest ciut za ostry. Dziewczyna niewiele wie o naszym świecie i często zdarzają jej się wpadki. Przy zbieraniu serc spotyka także świetnego chłopaka Fujimoto, ale to już by była inna historia…

Myślę, myślę…:

Nie miałam jak opisać fabuły, więc wybaczcie. Szczerze to sądzę, że tyle powinno wystarczyć takim osobą jak ja. Nie lubię czytać fabuł, częściej patrzę na gatunek i kreskę.

Spodobało mi się porównanie serc w buteleczce do konpeito. Są to małe, pudrowe cukierki produkowane w Japonii. Nawet znalazłam stronkę, gdzie można kupić je za 9.oo zł. Może kiedyś się skuszę? Jak na razie mam miłe wspomnienia z innymi Japońskimi słodyczami.

A tak trochę bardziej do odcinka 2 (na razie jestem dopiero przy nim, choć pobrane mam 4). Toshihiko był przefajniutki w tym bronieniem mamy! Sama wiem o czym mówi. Mimo, że moja mama nie była tak strasznie zapracowana i nie zostawiała mnie samej w przedszkolu, często jest zapracowana. Ale jakoś jej to wybaczam, bo i tak znajdzie czas na posłuchanie kilku moich problemów (tak, zawsze nie opowiadam wszystkich, bo to zajęłoby za dużo czasu).

Grafika anime jest naprawdę bardzo dobra! Kobato ma taką słodką twarz, że aż chce się ją schrupać! Jeszcze te różowe włosy. Ech, wspominałam już o tym na DU, ale sama chciałabym miec takie z natury ;/ A tak to trzeba farbować (czego osobiście nie robiłam, boję się, że upodobnię się do siostry, czyli zapomnę, jaki kolor mam naprawdę).

Muzyka jest fajna. W 1 epizodzie widzimy naszą główną bohaterkę śpiewającą i jak na razie jest to najlepsza piosenka z tego anime, jaką słyszałam. Ending niczym szczególnym się nie wyróżnia, ale.. Czy opening nie wydaje wam się podobny do którejś z piosenek z Tokyo Mew Mew? Może ktoś prócz mnie zauważył podobieństwo? Choć możliwe, że się mylę. Ostatnio wiele muzyczek wydaje się być podobnych jak dla mnie.

Więc anime jest naprawdę bardzo dobre! Nie wiadomo, co przyniosą nam dalsze losy Kobato i jej towarzysza (oraz całej reszty), ale jestem pewna, że będą to pozytywne wrażenia.

Dla Shourii ;]

Streszczenie:
Matsumaru Fumihiko, który ma 26 lat udaje się zaprosić koleżankę z pracy do kina. Niestety ona nie przychodzi. Gdy chce już wyrzucić bilety powstrzymuje go pewna dziewczyna. Idą razem na seans, gdzie dziewczyna czyta tekst z ekranu, na głos. Okazuje się, że to Onda Aka, która chce zostać seiyuu. Idą razem do baru, skąd następnie wracają razem do swoich domów. Matsumaru dowiaduje się, że są niemal sąsiadami. W nocy pali się dom Aki, a Matsumaru zaprasza ją do siebie. Wiadomo co dzieje się dalej…

Myślę, Myślę…:
Moja ostatnia notka przed przerwą w pisaniu.

Kreska anime nie jest za ładna, zależy w których momentach. Grafikę chłopaka potrafię wybaczyć, bo tylko bishonen’i mi się podobają, kim Matsu nie jest, ale Aka? Wygląda jak elf. Ale potrafię wybaczyć już nawet to.

Nazwa REC wzięła się od “record” jak wytłumaczono mi w azunime. Anime jest dość ciekawe, a ilość odcinków czyni je idealnym na wieczór. Czasem bywało nawet śmieszne, choć w gatunku nie szukałam komedii, tylko romansu.

Recenzję można przeczytac także u mizuumi.
Muzyka jest kolorowa, ale przy krótkim anime nie wydaje mi się, aby musiała być czarująca. Endingu nie mamy, co wcale nie było takie złe. Bynajmniej, ja go wcale nie potrzebuję. Oczywiście polubiłam Akę. Marzenia, marzenia. Ja też chcialabym być seiyuu. Jakże chciałabym zastąpić Hirano w Haruhi Suzumiyi lub jakąkolwiek rolę. Ale przez 108 minut nie mogłam ocenić postaci, jednak Matsu i Aka byli wykonani jak najlepiej, zwykli ludzie. Mangi jeszcze nie czytałam, ale chyba zerknę, jeśli jest taka dobra. Seria ma jeden OAV, który zwany jest 7.5. Następna informacja, której dowiedziałam się na azunime, jest to, że cytaty jakie mówi Aka są z filmów: Rzymskie wakacje”, „Sabrina”, „Doczekać zmroku”, „Śniadanie u Tiffany’ego”, „Miłość po południu”, „Niewiniątka”, „Wojna i pokój”, „My Fair Lady” i „Dwoje na drodze”. Bardziej nazwałabym to filmikiem, niż serią, w końcu to półtora godziny.
W każdym razie sądzę, że jeśli masz czas, chęci i brak innych zainteresowań, warto się zabrać za to.

Mam nadzieję, że recenzja jako-tako wypadła. Sądzę, że gdybyś przeczytała to na azunime, czy na OnlyHeaven, wyszłoby to samo, ale i tak chciałam przedstawić to anime, a że ty go jeszcze nie poznałaś dało mi większe chęci.

Dawno dawno temu pewien chłopiec narysował patykiem na ziemi kreskę. Zwyczajna kreska na ziemii była tam sobie przez pewien czas, bo chłopiec dbał o to by nikt jej nie zdeptał i nie zamazał. Dostrzegł to wioskowy bard, który napisał krótką piosenkę o chłopcu i kresce. W pieśni chłopiec urósł oczywiście do roli strażnika wyrwy w drodze. Pewien poeta słysząc pieśń barda, napisał poemat o kraterze, który niegdyś był w tej ziemii. Ktoś inny kto przeczytał poemat, napisał książkę o demonach ze szczeliny piekielnej. Po wielu latach przekazywania historii chłopca, który namalował kreskę, postawiono w tym miejscu pomnik. Po kolejnych latach miał licznych zwolenników i przeciwników, niektórzy nawet sądzili, że nie było nigdy żadnej kreski, szczeliny ani krateru, był natomiast wielki krąg mocy. Wiek później ludzie na całym świecie bylo podzieleni na zwolenników kreski, kółka, kwadratu, trójkąta i krowy. Zaczęły się wojny o dominację jedynej słusznej figury (lub krowy). Minęło parę wieków, wojny trwają do dziś, tylko niektórzy w chwilach refleksji zadają sobie pytanie “po co?”.

” Biedna Kreska.
Jej życie toczyło się na pozór po dawnemu, co ją samą zdumiewało. Po dawnemu poruszała się, oddychała, pracowała, jadła, odrabiała lekcje. (…) Ale to już nie była dawna Janka Krechowicz. Pobladła, smutna, z podkrążonymi oczami, z mglistym wzrokiem wyglądała jak własny, kiepski w dodatku, portret akwarelowy. Co przede wszystkim rzucało się w oczy  to, że wszelka radość w niej wygasła. (…) W tym to stanie ducha zadzwoniła któregoś dnia do Borejków. Ida, która lubiła się stroić, a u której tendencja ta ostatnio wzmogła się zauważalnie, zamówiła u Kreski pikowaną kamizelę ze starych łatek kretonowych. Dzwoniąc do tych znajomych drzwi, Kreska pomyślała, że niezależnie od kamizelki trafiłaby tu prędzej czy później. Znała Borejków od dawna, (…) właśnie dom Borejków (…) był tym miejscem na ziemi, gdzie rozumiano ją najlepiej. Powinna była właściwie przewidzieć, że i z tym swoim najnowszym zmartwieniem przyjdzie tu właśnie   nawet nie po to, by o nim mówić i nie po to by ją pocieszano   ale żeby przyłożono jej do serca życzliwość, jak przykłada się plasterek na ranę. Pora była niemal wieczorowa i na ciemnych schodach pachniało świeżo upieczonym ciastem. (…)
(…) w pokoju znów się zrobiło hałaśliwie i wesoło, z kuchni gwizdał czajnik. Przyniesiono herbatę i odbyło się rozkoszne picie i gawędzenie oraz pożeranie wspaniałego ciasta. Potem obdarowano Kreskę dziesięcioma metrami bezcennej gumki, paczką herbaty dla dziadka oraz pastą do zębów   a przez ten cały czas Genowefa tkwiła u boku swej Kreseczki   ciasno przytulona, spokojna, bezpieczna i szczęśliwa. Kreska czuła się podobnie. Plasterek Borejków został już przyłożony i chyba nawet przyrósł jej do serca  w każdym razie wyraźnie odczuwała jego kojące i rozgrzewające działanie. “

~ Małgorzata Musierowicz, Opium w rosole

media: Photoshop

oils on canvas 24 x 30 cm

oils on canvas 36 x 30 cm

comic-page  made for my girlfriends psychology class.
scenario is a bit boring so Dad has became the Dark Knight and i’ve made plastic surgery on Mum’s boobs 

I’ll be throwing some progress pics. My work is pretty random so there are no milestones in the proces.

media: photoshop

coś dla Gosi

oils on canvas

pixels on screen

media: Photoshop

ps. check famouse people painting

drawing kittens == getting skill points!

goddess kitty by reng8bober : www  

hell’o'kitty by pentelka: www

join us : www

pixel sketch

switched to photoshop

final pic (click to enlarge)

<pl type = poke> jak  skomentujesH to otworzy sie ukryty filmik, jest zajebisty Fiec  komentujcie! </pl>

two mini paintings made today. oils 7.5 x 6 cm

drawing mices == getting skill points!

topic: delirium tremens: biker white mice from mars

tools: one pixel brush, spray brush
canvas size: 707 x 534 px
more  

………………………………………………

check this: www

giving a title is creativity as well, am i right?

‘frame’ was this : sketch

……………………………………………………………………………………….

ps. całkiem ciekawe omówienie filmu ’siedem’. klikać po obejrzeniu ;p

‘cindy’ aka ‘barbie strikes back’

<pl> ciekawy artykuł o zdrowiu psychicznym : www

“Prawdopodobnie historia chorób psychicznych jest równie długa jak historia ludzkości. Czaszki sprzed ok. 7 tys. lat noszą ślady zabiegu przypominającego trepanację: za pomocą narzędzi z krzemienia wywiercono w nich okrągłe dziury. Badacze przypuszczają, że właścicieli czaszek posądzono o opętanie przez diabły; otwory miały pomóc im w ucieczce.” </pl>

i’ve painted over a pic made last year : original