From Mike G. Morreale of NHL.com:

Dean Blais, the head coach of the United States National Junior Team, knows he’ll have some tough decisions to make when the time comes to pare his pre-tournament roster by seven players in preparation for the 2010 World Junior Championships in Saskatchewan.

That process begins Dec. 17 in Grand Forks, N.D., when the first U.S. World Junior Championship team training camp is staged. There, 29 national junior hopefuls get one last chance to prove they deserve a spot on the final 22-man roster expected to be released Dec. 23, following an exhibition game against the Czech Republic in Moose Jaw one day prior.

“The bottom line is we wanted to make this as competitive a process as possible this season and that’s why we had the change in philosophy to have this camp (from Dec. 17-19),” said the general manager of the national junior team, Jim Johannson.

“We wanted to invite 29 players in order to have a more competitive atmosphere at the camp,” he said. “We wanted to have guys literally earn their jobs or earn their opportunity to represent USA Hockey right out of camp with and against each other.”

The training camp will be highlighted by an exhibition game against the University of North Dakota on Dec. 19. Blais won national championships as head coach at UND in 1997 and 2000. Blais is in his first season as the head coach at the University of Nebraska-Omaha.

Blais, who coached the 1994 U.S. junior national team to a sixth-place finish, is optimistic about his team’s chances at the WJC in Saskatoon and Regina scheduled Dec. 26-Jan. 5.

“I’m looking forward to it and I think we have a realistic chance at a medal,” Blais said. “I think we’re a little bit young, but there’s certainly enough talent there.”

The coach hopes to field a team of aggressive and skilled skaters.

“At our first camp in Lake Placid (in August), we showed pretty good team speed,” Blais said. “We wanted to play aggressive and forecheck and we were more successful on the power play and specialty teams. It’ll help to have a few days together to see if we still have that speed or not. Certainly, speed kills, and that’s something we’re going to look for.”

While Blais will need to pinpoint specific needs along the forward line and blue line — he admitted the plan is to select the best overall players and then structure a system that benefits those players — no such decision will be needed in goal. It’s already been determined that Blais will go to battle with U.S. National Team Under-18 goalie Jack Campbell and St. Cloud State University starter Mike Lee in goal.

“From a player-personnel side of things, we felt these were the two guys that were going to be at the tournament and wanted to just use the time at the camp to work with them exclusively,” Johannson said. “We basically told them, ‘You’re our guys’ from Day One, and now we’ll be able to work and prepare them right from the start of camp. After early evaluation, they were the clear-cut two guys to lead us in this tournament, so we didn’t want to mull it over any more.”

Lee posted a 26-15-4 record with a 2.40 goals-against average and .918 save percentage with Fargo in the United States Hockey League under the tutelage of Blais last season. He was named goaltender of the year in the USHL and was later drafted by the Phoenix Coyotes in the third round of the 2009 Entry Draft.

“They were heads and tails better than the rest and I know that’s blunt; but it’s fact,” Blais said.

Campbell, meanwhile, will likely be the first goalie selected at the 2010 Draft in Los Angeles on June 25-26. Through 14 games with NTDP U-18 team this season, Campbell is 8-5-2 with a 2.06 goals-against average and .923 save percentage.

“I knew Jack’s reputation coming into this season and he hasn’t disappointed me one bit,” said NTDP Under-18 coach Kurt Kleinendorst. “The one thing that has really impressed me is the fact I’ve never seen a goalie his age, even on the AHL level, who handles the puck as responsibly as he does. He just has a feel for the game. He’s no Marty Brodeur, mind you, but he makes decisions with the puck that’ll never hurt the team.”

Last year, the Americans finished a disappointing fifth while the Canadians won their fifth-straight gold following a 5-1 victory against Sweden before a single-game World Junior Championships record crowd of 20,380 in Ottawa. The five-straight titles equaled a Canadian record for the tournament (1993-97).

“We play three games before our match with Canada on New Year’s Eve and we’d like to be 3-0 going into that game,” Blais said. “If we are, that means we’ve taken care of business. Canada has a great talent pool and a lot of tradition and playing on their home land is going to be tough, but if we have success in those first three games, we’ve put ourselves in pretty good position, win or lose, against Canada.”

Three members from the 2009 WJC team were invited back — forwards Tyler Johnson, Danny Kristo and Jordan Schroeder.

Want the latest updates on the World Junior Championships? Follow FC on Twitter!

Future Considerations is your home for the World Junior Championships. Keep it locked on FC for all the latest WJC news and be sure to pick up your copy of FC’s 2010 WJC Guide in either print or digital format!

Tere,

Olen Kristo , 22 aastat vana ja elan Tallinnas.

Tunay na Pagtalima

Isa akong manlalakbay.

Hayaan Mo, Panginoon

Na aking marating ang paroroonan

Sa tulong mo’t gabay…. RVM

Ano nga ba ang mas malalim na kahulugan ng pagtalima sa Panginoon? Deep. Deep nga. Kasi nga naman, mahirap na ngang intindihin yung kahulugan ng malalim, nilagyan pa ng –mas-. Kung susuriin, kung may malalim na kahulugan ang pagtalima, may mababaw rin, at ang huli bagamat naturingan, ay hindi totoong pagtalima. Ang sabi: “Kung mahal mo ako, sumunod ka sa mga alituntunin ko.” Gustuhin man natin o hindi, masukal ang ibig ipahiwatig ng Panginoon sa kaniyang tinuran. Kung tatanungin natin ang sarili, “totoo bang sumusunod ako sa Panginoon?”— para na rin nating inaalam kung wagas ba ang pag-ibig natin sa Kanya, dahil walang tunay na umiibig na hindi sumusunod, yaong nakapokus lamang sa kaniyang mga kagustuhan at naisin. “Kung mahal mo ako, makakaramdam ka ng umaatikabong heartbeat at palpitations tapos hindi mo mamamalayan na sumisigaw ka na ang Halleluiah at pajump-jump pa.” – Hindi po iyon ang sinabi ng Bibliya. Maaring manipestasyon lamang iyon, pero hindi doon natatapos ang lahat, at wala rin akong intensyong uyamin ang paraan ng pagsamba ng iba nating kapatid. Ang pag-ibig ay may kaakibat na pagpapasya, iyon ang gusto kong tumbukin. Hindi ito nananatili sa antas lamang ng pandama, dahil kadalasan, sa nararamdaman natin tayo pumapalpak. Sa madali’t sabi, kung mahal natin ang Panginoon, kailangang piliin natin Siya. Bagamat usong-uso ang terminong “fall in love” – yung kailangan may “blag” at dahil sa pagkauntog lovestruck ka na sa isang tao — sa ating Panginoon, hindi ganoon. Kung ganoon, e di lagi na rin gagamitin “nag fall out of love na kasi ako eh” upang tapusin ang isang ugnayan. Kahit sa pagmamahal sa ating kapwa ay Kailangan ng matinding pagpapasya — ang wagas na pag-ibig sa ating kapwa ay pinipili din. Kailangang may kaakibat na pagpapasya habang tayo’y gising at alert ang ating mga mental faculties. Si Hesus nga pinili Niyang umibig sa atin, ginusto niya iyon, bagamat alam Niyang kamatayan ang kapalit. Ganoon tayo kahalaga, sukdulan mang itakwil Niya ang kaniyang sarili upang ang plano ng kaniyang minamahal na ama ay maisakatuparan. Mahal Niya ang Kaniyang Ama at Siya ay tumalima. Tayo, mahal nga ba natin ang Diyos? Kung nakabase lamang sa ating nararamdaman ang pag-ibig natin, madali itong pumusyaw. Sa buhay ng isang mananampalataya, may mga panahong hindi maiiwasan na para bang boring, na para bang hindi natin ma-feel ang presence niya, kumbaga, iyon bang mga panahong mapapatanong tayo ng, “Lord, anjan ka ba’t nakikinig sa mga panalangin ko?” Kahit nga sa buhay ni Job, dumating ang ganoon, yung kawalan ng excitement. Imagine, sa loob ng 37 chapters habang siya ay kinukutya, tinutuya at napapaligiran ng mga langaw na nagpipiyesta sa naaagnas niyang balat, hindi umimik ang Panginoon. Nagparamdam na lang siya pagdating ng Chapter 38. May mga panahong para bang malayo siya. Kung emosyon lang ang nagpapagana sa ating pananampalataya, malolobatt tayo. Pero salamat pa rin sa Panginoon dahil binigyan Niya tayo ng kakayahang magpasya, na panghawakan ang pangakong nabitawan na natin, na: “Susunod ako, Panginoon, ano man ang mangyari!” – boring man o exciting, masaya man o may dusa! Tanong ni Hesus kay Pedro, “Mahal mo ba ako?” Tatlong beses. Medyo nakulitan nga si Pedro dahil sa pangatlong beses, mababanaag ang pagdaramdam sa kaniyang tugon. Ikaw ba naman ang tanungin ng tatlong beses at paulit-ulit. Pero kung titignan natin, mabuti talaga ang Panginoong Hesus. Bakit? Kasi kung ordinaryong tao lang Siya, siguro panunumbat na at paniningil ang inabot ni Pedro noon — si Pedro na tatlong beses itinakwil ang kaniyang Guro. Pero ang tanong ay patungkol sa pag-ibig. Bakit? Dahil ang pag-ibig ang susi sa pagtalima, sa pagsunod sa yapak ni Kristo. Alam ni Hesus na katakot-takot na hirap ang dadanasin ni Pedro sa mga susunod na pagkakataon matapos ang usapang iyon, kaya’t bagamat alam ng Panginoon ang sagot, ang interogasyon niya ay para na rin sa ikasesemento ng desisyon ni Pedro, upang gumawa si Pedro ng pasya na talagang panghahawakan niya, hindi lamang dahil may spiritual euphoria siya noon dulot ng pagkakita uli sa kaniyang Guro, ngunit dahil pinili niya buhat noon na sumunod sa Panginoon ipako man siya sa krus nang patiwarik, gaya nga ng kinahinatnan niya. Ang pagtalima sa Panginoon ay dahilan upang tayo’y makaranas ng mga pagsubok sa buhay, dito sa mundong ibabaw. Hindi mamahalin ng kadiliman ang liwanag. Mahirap magpatuloy bilang anak ng Panginoon. Nariyan ang ile-label ka na corny at cheesy at panatiko, bobo, linear mag-isip, makitid ang utak — dahil na rin sa pinanghahawakan mo ang kaniyang Salita, at hindi maiiwasang may mga taong hindi ka maiintindihan. Kasama lahat yan sa ating buhay, at kasama rin sila sa ating dapat mahalin, kaya kailangang masigurado ng Panginoon kung kumusta na ang ating pag-ibig sa Kanya. Sa panahon ng hirap, kumusta ang ating pag-ibig? Susunod ako pero… ay nagpapakita ng kontradiksyon. Maraming beses ko na ring sinabi ang bagay na iyan, ngunit hindi pala dapat ganun. Ang “pero” ay lumilitaw dahil na rin sa labis na pagmamahal sa sarili, kaysa sa Diyos. Yung ang mababaw na khulugan, at ang mas malalim ay ito — ang pagtatakwil sa sarili, pagpasan sa iyong krus, at pagsunod sa yapak niya.

Predsjedavajući Predstavničkog doma Parlamenta Federacije Bosne i Hercegovine Safet Softić sazvao je ovih dana u Sarajevu vanrednu sjednicu sa samo jednom tačkom dnevnog reda:

- Imenovanje novog premijera Federacije!

Predsjednica Federacije Borjana Krišto, uz saglasnost dvoje dopredsjedavajućih Spomenke Mićić i Mirsada Kebe potpisala je odluku da za novog premijera bude imenovan Mustafa Mujezinović, nekadašnji guverner Kantona Sarajevo i bivši ambasador Bosne i Hercegovine u Maleziji.

Odluka potpisana u uredu Borjane Krišto ne može stupiti na snagu dok je ne potvrdi Predstavnički dom.

Krišto je  uporedo s imenovanjem novog premijera Mujezinovića, potpisala odluku da prihvata ostavku dosadašnjeg premijera Nedžada Brankovića.

Branković je neopozivu ostavku najavio 26. maja na Petom kongresu vladajuće Stranke demokratske akcije (SDA) čiji je on kadar a već sutradan je to i službeno potvrđeno.

SDA je nedavno na upražnjeno mjesto premijera kandidirala Mustafu Mujezinovića.

I dok se vladajući igraju, narod izlazi na ulice. Sumnjam da će bilo koja osoba koja dođe na poziciju premijera, učiniti bilo kakav koristan pomak i povesti ovu našu napaćenu zemlju putevima prosperiteta.