Well, paborito ko ‘yong maanghang. ‘Yong, basta ‘yong maanghang. ‘Yong pinakamaanghang. Masarap sa dila. At sa lalamunan, lalo na kapag mainit din ‘yong kanin.

Pero ang sabi ng kapatid ko: “Whoa~ hindi ko ‘to gusto kasi mas malalasahan ko ‘yong anghang.” Hindi nag – iisip akala siguro ‘yon ‘yong paborito niyang CHILI-MANSI. Kahit maanghang may flavor pa rin.

Kapag night shift ako, ‘yon ang halos lagi naming ulam. Courtesy from my brother, ‘yong bunso['di ko daw kamukha, kami pala lahat magkakapatid, hindi daw magkakamukha]. Kung may iba mang ulam, hindi pa rin mawawala ang pancit canton, kaya nakakaumay na siyang kainin.

Kaya kaninang umaga, napagpasyahang magluto ng Bam-I for dinner tonight. Nu’ng marinig ng kapatid ko, ang saya niya. Gusto niyang ‘yon.

“Ahhh Bam-I. Nakakasawa na iyan. Lagi na nga lang kaming pancit canton, gabi-gabi. Mag.Bam-I pa kayo mamaya.” Whoa~ dahil sa sinabi kong ‘yon. Hindi natuloy ang Bam-I para mamayang gabi.

Kaya mag-gugulay kami mamayang gabi. Edi mas masarap. Kaya can’t wait to go home. Kaya lang may mga limang oras pa ako na kailangang iharap sa pagtatrabaho. At sa pag – uupo.

damn me!
haiyst.
i feel so down yesterday up to now ..
because of being too careless

.. yesterday ,
today ..
haiyst tomorrow is another day ..
–i know i will suffer from this burden
–i know that beyond this limitation i need to take all the risk to make things right

careless me.. super!

sorry kuya! i am not supposed to act that way,
i am not a child either i am not your true sister ..
i know but i am only CONCERN about your health.
sorry for being too makulit ..
sorry for being or for acted like a child who wants for lollipop
sorry ..

i love you since i’ve known you
i love you since we’ve met
i love you as my brother
and i am hoping that you are really my brother since then ..

i told to myself i will and i can CHANGE
and you are one of the reason why i still continue this lifetime journey
you are so kind to me and i don’t know how will i return that kind of kindness you brought to me

PLEASE ! don’t say that words again to me, i almost cried a lot not knowing that maybe tomorrow it will happen ..
sorry for being rude, childish and whatsoever

i hope that God will grant all your wishes because you are really a good brother to me even you are not really my brother ..

i always PRAY to GOD that your life will be long and someday you will be smiling at me and congratulate me cause i continue to live MY INTRICATE JOURNEY of LIFE –

thanks ! Kuya MARVIN PAUL STA. MARIA
–my friend,
–my brother,
–

MY KUYA !

Duggg!

Damn, after school,
I got home, and got scolded,

at first, My Father told me,
Did you already joined MTop?!
I said, no, I haven’t asked yet,

I think he’s mad.

at the last one, My Mother, and Akira
watching MMK (Maalaala Mo Kaya), they
told me the message, and ended up
both of us (Kirby, and Me), scolded, I didn’t
listen to her at all, I know, she’s already wrong,
but just saying another word would waste
another second of our life. It would be really stupid to answer. I learned from what “Kuya Marlon” told me this morning, “You already
know, that, your mother, or father, scolding you sometimes,
they’re wrong, right? they’re still insisting, just don’t listen,
or I mean, just don’t think about it, don’t say another word,
the result will be better. It’s like, you don’t want to be hurt, so pretend.”.

I think the message is:
Just don’t be so serious about the one that scolds you,
like, pretend you’re listening, but at least listen.

That is all..

~SeraphiPod

Bunso ako sa anim na magkakapatid, limang lalaki at ako ang tanging maganda sa amin, este babae pala. Masaya na mahirap ang maging bunso at nag-iisang babae sa pamilya. Lalo na’t hindi naman ako lumaki sa kalinga ng aking ina. Siya kasi ang nagta trabaho para sa amin. May sakit kasi ang dade. Kaya sa dade ko lumaki. Spoiled ako sa dade ko, in a sense na lahat ng simpleng bagay na kaya kong gawin, iuutos ko pa sa kanya. Katulad na lang ng pag-init ng tubig pampaligo. Pagbili ng napkin sa tindahan. Paghahanda ng kakainin ko. Pagtimpla ng kape ko. Paghatid sundo sa akin sa may kanto. Hindi siya kumakain hanggat wala ako sa bahay. Sinusundo niya pa ako sa labas para lang pakainin. Hindi ako napalo ng dade kahit minsan, nasigawan, OO, sobrang tampo pa ako nun. Natulog ako sa kapit bahay dahil sinigawan niya ako. Masarap maging prinsesa.

Pero ang mahirap siguro sa pagiging bunso at nag-iisang babae ay ang mga kuya ko. Ang mga kuya ko ang laging hadlang sa akin. Naiinis sila sa akin, dahil daw lahat ng gusto ko nakukuha ko, hindi sa materyal na bagay ha. Wala kami nun. Siguro sa atensyon. Punong-puno ako ng atensyon kaya naman may pagka KSP ako.

Ang mga  kuya ko ang kontrabida ng buhay ko. Naranasan kong mabatukan, masampal ng shorts na makapal, masuntok. Palaban din kasi ako. Pumapatol ako sa mga kuya ko, lalo na pag alam kong tama ako. Kaya nakakatikim ako ng mga mabibigat nilang kamao.

Kung  gaano kaluwag ang nanay at dade sa akin. Ganun naman kahigpit ang mga kuya ko. May isang beses na hindi ako umuwi ng bahay dahil may party sa lugar ng kaklase ko, nagpaalam ako sa nanay ko syempre. Pagdating ko kinabukasan sa bahay, tinanong ako ng pangatlo kong kuya kung saan ako galing. Sabi ko sa Debut, di siya naniwala, ayun, sinampal nya ako ng makapal na shorts. Ewan ko bakit ganun siya kahigpit sa akin nuon.

Para sa akin, ang panganay at pangalawa ang may karapatang batukan, sampalin, at pagalitan ako. Dahil silang dalawa ang nagpaaral sa akin. Kaya naman, pag lumanding na ang mga kamay nila sa ulo ko, wala, tameme na lang ako. Wala akong laban kasi malalaking tao yun. At ganun ko lang siguro sila nirerespeto, kaya kahit tumingin sa mata nila hindi ko magawa. Sila kasi ang tinuturing kong tatay. Ang provider ko, ng pamilya namin. Kahit kasi may pamilya na sila, hindi sila nagsasawang tulungan kaming magtapos ng pag-aaral.

Kaya minsan may pag ka boyish ako. Takot din mga naging bf ko pumunta sa bahay, dahil sa mga kuya ko. Swerte ni bf ngayon.

Kadalasan mas nagiging close ako sa mga kaklase/kaibigan kong lalaki, dahil alam ko na kung paano sila pakisamahan, medyo hirap din ako makitungo sa mga babae, depende na lang kung hindi kikay. Pero kalaunan, natutunan ko rin makisama sa mga pa next, pa girl at kikay.

Minsan hinihiling ko na sana may ate ako, para may kakwentuhan ako, kagalaan, yung pwede mong pagsabihan ng mga sikreto mo. Pero sabi nga ng nanay ko, kung nabuhay daw ang Ate Grace  (namatay siya nung baby pa lang, sakit sa puso) hindi ako nakakapag-blog ngayon. Ang habol lang naman kasi ng nanay ko ay maka babae.

Nung October 19, 2009, birthday ng kuya  eric ko, panganay namin, pumunta ako sa birthday party niya. Niyakap niya niya ako kagad pag dating namin ni bf. Naka smile at tuwang tuwa na sinalubong kami. Napayakap din ako sa kanya. Hindi kasi siya touchy. TOUGH kasi personality ng panganay namin. Naisip ko na lang, lasing na to, kaya ganito. Kasi pag hindi siya lasing at nag thank you ka sa kanya pag nanghingi ka ng pera. Kukutusan ka niya, sabay sermon. At pag hindi siya lasing at nilambing ko, (mahilig kasi ako mangyakap sa mga kuya ko, yung pasimple) ayun, bukol ang abot ko. Pero alam ko na yun na ang pinaka lambing nila sa akin. Kutos.

 Sabi nga ni Kuya Eric kay bf. “ALAM MO SI SHERYL, NAG-IISANG BABAE NAMIN YAN, PERO LALAKI TURING NAMIN DIYAN.” sabay tawa at gulo sa buhok ko.

Di ko alam kung anong dapat kong maramdaman sa sinabi niyang yun. Siguro kasi alam niya na palaban din ako kahit iyakin ako. Nakikipagbugbugan nga ako sa kanila eh.

Hindi ko  rin naranasan na ipag tanggol  ako ng mga kuya ko sa mga naging kaaway ko. Hinahayaan nila ako na resolbahin ang problema ko ng mag-isa. Tama na sa kanila na alam nila yung nangyayari sa akin. Minsan nakakatampo, bakit ganun? Hindi man lang nila ako magawang ipagtanggol. Pero isa lang natutunan ko sa pagiging bunso at nag-iisang babae:

HINDI PORKET BABAE KA,  DAPAT LAGI KA NA LANG NAG-IINTAY NG KNIGHT IN SHINING ARMOR MO, DAPAT MARUNONG KA RING LUMABAN SA BUHAY.

I went out last night. Vids on YouTube.

Didn’t get too many pictures of the pre-anniversary celebrations and street parties since it was dark and I didn’t want to draw too many weird looks to yours truly, the wide-eyed tourist.

I need to learn how to crunk!

Yays. Just finished up on Uncle Fidel’s letter to H.E. (his excellency) Dr. Bienvenido Tejano, bestowed with the ambassadorship to New Zealand, representing The Philippines.

I’m repeating myself.

This was lunch.

Golden apple chutney.

Right now, it’s 4:23am back in Seattle. The folks here are busy frying up breakfast and getting the kids in uniform for school.

I’m feeling super-lazy today.

Fourteen hours later…

Back. Didn’t go anywhere or visit any sites. Just chilled on the balcony and read JirahMae some kiddie stories. Heh, talk about laid-back. I nearly fell asleep twice. Should have. But instead, buzz-cut my hair and started revising and typing up the letter Uncle Fidel is sending to Dr. Bienvenido V. Tejano, the Philippines ambassador to New Zealand and a relative of his…

…which in effect, makes Dr. Tejano a relative (if not by blood) of mine. Sweet.

Back to the foodstuffs. Chutney, it’s awesome. The island variety. From Trinidad and Tobago. Buy, buy buy.

The hot sauce here is AWESOME. I can’t specify all of the peppers that are crushed and bottled (I know there are habaneros and jalapenos in there, extra ripe) but dannnnggggg, I started twitching massively after a good dose.

My jaws were trembling and my brain basically went blank. I was running laps in the house until Ate Jhoanape gave me some brown sugar, melting ice, and yogurt to cool off.

I think I’m going to sleep outside on the swing tonight.

Late.

Today is Kuya (older brother) Randy’s birthday.

I’m sure he wouldn’t mind me saying how old he is (49) seeing that he looks about 10-15 years younger than his age.

I took some pix of food everybody was preparing for a short lunch celebration.

We wished him a Happy Birthday and said a prayer before he headed out to take JirahMae (Jhoanape and Randy’s five-year-old daughter) to school.

I’m expecting cake today!

And I got it . We’ll be heading off to Fort Charlotte soon. You can check those pictures here: http://islanderpunkandtechie.blogspot.com.

Bread n Butter Episode 56

Visiting the fabled countries of the desert is truly an enjoyable experience as attested to by our recent holiday in Dubai U.A.E. where we spent a day of fun and exploration. Since were more knowledgeable of the Western countries, it is much to our surprise to learn how highly developed Dubai has become. In fact it is one of the most popular tourist destinations in the world.

Dubai we learned is just one of the seven emirates of the United Arab

BNB in front of the artificial river

Emirates which is ruled by Muslim Monarch called emir. Its current ruler is Mohammed bin Maktoum who is also the Prime Minister and Vice Pres. Arabic is the official language used here but don’t worry about communication gaps since most residents speak English. So you won’t be having problems haggling for your favorite shopping items or be worried getting lost in this big city.

State of the art infrastructures is scattered throughout Dubai City which is affectionately called “city of superlatives” One of these is the Souk Madinat.

The Tri-Kada at Souk Madinat

Souk is Arabic for market place and Madinat means city. The Souk Madinat we learned is a first class shopping district which is visited by thousands of people on a daily basis. It houses hundreds of shopping stalls offering a variety of products for tourists. Restaurants also dot the place offering satisfaction for the gastronomic cravings of the tired and hungry shoppers. Different modes of transportation can be easily accessed in different parts of the city. If you want to cruise the Dubai creek in fashion you can ride the “abra” or water taxi where you can see the whole city just sitting comfortably in one of these smooth sailing boats. If you want to save your dirham’s a little bit more like we did, you can avail the inexpensive service of the bus since it travels around most of the major thoroughfares in Dubai. If you want to travel all on your own, there is the taxi where you can go to most places in the city which I think is the most convenient.

If you really want to experience the truly opulent in 1st class hotel service,

Tri-kada at Burj Al Arab

you might want to stay at the Burj Al Arab. A little bit of trivia, do you know that this magnificent structure is one of the most photographed buildings in the world? Jutting immensely from a manmade island it is an exhilarating sight to behold. We had a really great time there.

Kitt, Rodel & Arlene at Atlantis, Palm Jumeirah

As a testament to man’s great engineering ability, there is the Palm Jumeirah which is also an artificial island. Shaped like an enormous palm tree extending to the Persian Gulf, it is one of three islands called The Palm Islands. Prime lands are available for the ultra rich to build their equally ultra stylish and expensive homes. Complete with hotels shopping malls and restaurants and other amenities it is a whole new world of its own. How we’d wish we could have the means to live there.
Dubai was a completely unknown city to us. What we know is its surrounded by desert thus an unwelcome place to visit. But with our visit there, Dubai’s secrets was revealed to us. Dubai is indeed a shining jewel in the midst of the desert we’ll be saving my few pesos from now on just to have the Dubai experience someday.

skype with kuya

Kuya Benjie. Kuya Bench. Kuya Babs. Kuya Jie.

Siya ang panganay sa aming magkakapatid (maliban sa half brother ko na mas matanda sa kanya). Graduate ng Nursing at ngayon ay nasa Dubai.

Siya ang idol ko, ang icon ko. Naks, ang taas.

Nung mga bata pa kami, nagustuhan ko ang Ghost Fighter dahil sa kanya. Tuwing Huwebes ng gabi, inaaway ko pa siya dahil gusto kong manuod ng Home Along Da Riles at gusto naman niyang manuod ng Ghost Fighter. Linggo-linggo ganun ang eksena, pero linggo-linggo rin, talo ako – panganay eh. Hanggang sa unti-unti ko ng nagustuhan ang Ghost Fighter at naadik na rin dito.

Grade school. Tuwing hapon, inaabangan ko ang Akazukin Chacha. Tuwing uwian, tatakbo ako sa telebisyon para manuod nito. Pero maabutan ko si kuya na nanunuod ng MTV. At dahil peyborit ko si Chacha, mag-aaway kami, at as usual, panalo siya. Noong tumanda na ako at ako naman ang adik sa MTV, sinabihan ako na “Dati ayaw mo niyan ngayon, gustong gusto mo na. Gaya-gaya.”

Grade 4 or 5 ako. Gustong gusto ng mga kaklase ko ang Moffats at dahil gusto kong maki-in, gusto ko na rin sila. Sinabi ko kay kuya na fan na ako ng Moffats. Nainis siya at sinabing – “Kapag tinagalog mo ang kanta ng Moffats, parang kanta lang ni April Boy.” Kinabukasan, detractor na ako ng Moffats.

Nahilig siya sa Top40 na shirt. Yun yung mga shirt na may tatak ng Korn, Smashing Pumpkins, Rage against the Machine at iba pang mga banda. At dahil sa kanya, yun din ang tshirt ng buong pamilya. Oo, buong pamilya ang naimpluwensyahan niya. Hindi lang ako kundi pati sila nanay at tatay.

Mahilig siyang bumili ng cassette noon (hindi pa uso ang CD, pero meron na). Oasis, Bread, Parokya ni Edgar, Eraserheads, MTV Alternative Nation at iba pang mga banda na hindi ko na maalala.

Siya ang nagpakilala sa akin ng “Iris” at “I’ll Be” (na laging magkasunod sa mga CD, hindi ko alam kung bakit) noong elementary ako kaya naging favorite song ko ito noon.

Mahilig siya sa movies. Mahilig siya sa sci-fi, action, comedy at higit sa lahat mushy movies. Siya ang nagpakilala sa akin ng My Sassy Girl, 50 First Dates, Serendipity, Autumn in New York at kung anu-ano pang romantic movies. Pinanuod  namin ang Matrix pati Animatrix sa kaadikan niya pero hindi ko pa rin ito naiintindihan ng todo, inantok lang ako.

Siya ang dahilan kung bakit kilala ko at nagustuhan ang Rizal Underground, Yano, The Teeth, Siakol, Greyhoundz, Eraserheads, Parokya ni Edgar, Rivermaya at iba pang mga banda mula sa 90s.

Siya ang impluwensya ko sa halos lahat ng bagay. Ang maganda sa paningin niya, maganda na rin para sa akin. Kung sa tingin niya na panget o baduy, ganun na rin ang paniniwala ko.

Meron din naman impluwensya si tatay sa akin, tulad ng pagkahilig manuod ng basketball at pagsuporta sa San Miguel Beermen at FEU Basketball Team. Ang pagkagusto ng float kasi daw uso yun nung panahon nila. At ang pagkahilig manuod ng sine. Pero sa totoo lang, mas madami pa ring impluwensya si kuya sa akin eh.

Para akong photocopy ni Kuya. Walang ako kung walang kuya. Hindi ko ito tinitingnan in a negative way kasi kahit anung mangyari, magkamukha man kami ng hilig at gusto, ibang tao pa rin siya kesa sa akin. May iba pa rin akong gusto na alam ko na masusuka si kuya pag nalaman niya. Meron pa rin siyang trip na hindi ko kayang gawing akin. Hindi pa rin ako si kuya. 

Noong nandito pa siya sa Pinas, nagttrabaho siya sa isang ospital at ako ay nasa kolehiyo, sabay kaming uuwi ng Bulacan. Susunduin niya ako sa dorm at kakain kami sa labas at ako ang taya kasi mas mataas pa allowance ko kesa sa sweldo niya sa ospital.

Madalas din akong dumalaw sa apartment niya sa Pasig, sa ospital na pinagttrabahuan niya sa San Juan. Madalas din kaming mag-Greenhills at kumain ng calamares na may formalin at balot/penoy na nakabalot sa kulay orange na harina.

Miss na miss ko na si Kuya. Dalawang taon na kaming hindi nagkikita. Dalawang taon na tawagan sa telepono, kulitan sa YM at video conference sa Skype lang ang tanging komunikasyon namin. Kung ako lang ang masusunod, gusto ko na siyang bumalik. Pero hindi pwede. May kelangan pa siyang patunayan sa sarili niya sa ibang bansa. Meron pa siyang mga pangarap na maari niyang makuha doon at hindi dito sa Pinas.

Sana naman, balang-araw, magkita kami ulit at magawa ang dati naming ginagawa. Maakap ko siya at makakwentuhan ulit.

I miss you, Kuya. I love you. (sniff sniff) Muahugs. ^^

–

Dear Kuya – Sugarfree

Dear kuya, kumusta ka na dyan?
Anong balita, malamig ba dyan?
Dito mainit, pero kung bumagyo
Para bang lahat ng tubig sa mundo ay nandito
Matagal na rin, mula nang ika’y
Magpasyang subukan ang swerte
At abutin ang iyong mga pangarap sa ibang bansa
Kung saan ikaw ay laging mag-isa
Kami tuloy dito, nag-aalala
Nasan ka man ngayon
Ano man oras na ika’y may kailangan
Tawag ka lang sa amin
At parang nandito ka na rin
Oo nga pala, kung nasa ‘yo pa
Ang checkered na polo ko, sa ‘yo na yan
Hanap ka na rin ng maraming mapapaglibangan
Dahil balita ko mahal daw ang sine dyan
Dambuhala raw ang mga pinapakain dyan
Tataba ka malamang
Miss mo na bang magtagalog?
Kuya pag may kumausap sa ‘yo
Galingan mong mag-ingles, galingan mo kuya
Dear kuya, hinahanap ka ni mama at daddy
Sulat ka palagi
Miss ka namin, pati nga kapitbahay nagtatanong
San ka raw nagpunta? San ka raw nagpunta?
Nasan ka na kuya

Akhir-akhir ini banayk sekali kejadian yang aneh-aneh… Mengerikan memang…

Tapi aneh itu mengasikkan… Betul  tidak??

Aa dapet post neh dari http://kask.us/2552871 tentang kura-kura yang aneh…

Kayanya ni kuya blesteran, soalnya muka ma kakinya lebih mirip ke iguana… Apa jangan-jangan ibunya si kuya selingkuh ma iguana ya??ada-ada aja binatang jaman sekarang…. heuheu… Neh cekidot…

Kasian amat tuh kuya… Ga tau bapa ibunya kaya apa… heuheu…

Nih satu lagi, Kuya yang nyatu sama kembarannya… Kakinya ada 5… Jadinya di kasih nama KKL (Kuya Kaki Lima)…heuheu…

Hemmmh…Subhanallah, Allah Maha Kuasa ya?

Kunjungi juga  Blog aa yang lainnya tentunya dengan tampilan yang lebih oke di  http://itoxdeapays.blogspot.com/

Jangan lupa kasih coment ya…

]]>