L’Aja: dal 28 ottobre fino al 15 novembre,

l’Holland Dance Festival 2009 festeggerà i cinquant’anni dell’emblema della danza olandese: il Nederlands Dans Theater, con 60 spettacoli, più di 100 workshop, e una parata di danza a cui parteciperanno 1200 ballerini dilettanti.Oltre ad essere una piattaforma internazionale della danza in tutte le sue forme, quest’anno il festival diventerà anche un’occasione di ritrovo per ex ballerini e coreografi provenienti da ogni parte del mondo ma formati dal Nederlands Dans Theater negli ultimi cinquant’anni. Il Nederlands Dans Theater e l’Holland Dance Festival hanno una lunga storia in comune e hanno quindi colto l’opportunità di festeggiare questa festa danzante all’Aja, città olandese  della danza che non ha pari.

Compagnie internazionali

Per due settimane e mezzo l’Holland Dance Festival presenterà compagnie e artisti della danza provenienti da tutto il mondo: da vecchie conoscenze a nuove scoperte, da perle ancora nascoste a celebrità internazionali, da esecuzioni nuove ad alcuni dei migliori pezzi già noti, da giovani talenti fino ad artisti famosi come la Compania Nacional de Danza, il Cullberg Ballet, la Forsythe Company e la Introdans.

Ulteriori informazioni

Visitate il nostro sito per informazioni sull’Aja: www.holland.com/it/citta/laja/

Visitate il sito ufficiale dell’Holland Dance Festival per vedere il programma:  www.hollanddancefestival.nl

All’Aja: Ottobre mese degli alberghi

Condividi

O Espírito Santo foi o berço do mais conhecido cantor do Brasil: Roberto Carlos.

Muitos se esquecem onde nasceu o Rei da música nacional, mas foi lá na terrinha. Outra coisa que nem tanta gente sabe é que o cenário independente capixaba é bastante fértil.

Dentro de suas limitações, ele se mantém heroicamente através do esforço de algumas pessoas –- que não querem uma estátua na Praça do Papa em praça pública como reconhecimento, apenas o fazem por amor, hobby ou o que valha.

Por estar presente nesse meio, Mila Neri teve a ideia de pegar esse ambiente (com ênfase no punk rock e hardcore) como foco e transformar em um projeto que virou seu Trabalho de Conclusão do Curso de Comunicação Social, Publicidade e Propaganda, em dezembro de 2007.

Adentrando ainda a área jornalística, o projeto ganhou a forma do documentário Vivendo de Rock No Espírito Santo.

Nele, Mila arregaçou as mangas, correu atrás e fez o roteiro, câmera, edição, produção e direção; conversou com meus amigos de fé e irmãos camarada Allan (Jäzzus, Ex Inferis, AK Press, Broken Bones, Uma Parte Zine, Tênis “faz MUITO tempo” Furado Zine) e Mozine (Läjä, Merda, Mukeka di Rato, Os Pedrero) e mais um punhado de envolvidos com o rock de lá!

A resenha do documentário no site da Vista, você clica aqui e lê!

Pasa dan astean izan zirean Bonifazio Arandia, Fasio, Igorreko soinulariaren omenezko ekitaldiak. Aurten betetzen da bere jaiotzaren mendeurrena (1909ko abuztuaren 30ean jaio zan) eta Udalak programazino zabal eta anitza antolatu eban honen inguruan. Eguaztenean, jantza-tailerra egon zan Aiko-koen eskutik, dozena bat lagunen parte-hartzeagaz.

24an mahai-ingurua burutu zan. Jon Etxebarri zeberioztarraren gidaritzapean, Jose Jabier Abasolo Tiliño (urte askotan aspaldiko trikitilariei eskeinitako Iurretako omenaldiaren antolatzaile), Aingeru Berguices (Bizkaiko trikitixaren inguruan dagoen aditu nagusienetakoa) eta Joseba Tapia izan zirean. Jendartean, 40 lagun, familiartekoak, trikitilari gazteak, musikari beteranoak (Mikel Markez eta Ruper Ordorika, berbarako) eta kolore guztietako kuriosoak. Erromeriaren eta soinu-txikiaren historiaz eta geroaz aritu zirean eta ederto astindu ebezan bazterrak. Herri-musikaren sustrai herritarraren aldarrikapena egin eben, “instituzionalizatu bako” estiloaren apologia.

Berbaldiaren ostean, erakusketaren inaugurazinoa, aspaldiko argazki ugari, paneletan jarrita eta hainbat musika-tresna; soinuak, albokak, dultzainak, liburuak, etab. Honezaz aparte, proiekzino bi, bata Fasio eta Jose Zurinaga panderojolearena (etxean grabatua) eta bestea 1988an Igorreko herriak egin eutson omenaldiarena. Erakusketa urriaren 4ra arte egongo da zabalik.

Hurrengo egunean, erromeria parte-hartzailea (edo didaktikoa) Kultur Etxeko plazan, Aiko-koen eskutik, jendearen lotsak astindu eta martxan ipinteko.

26an, “Fasioren mendea” ikuskizuna eskeini zan Kultur Etxean, ia 200 lagunen aurrean. Fasioren bizitza eta trikitixaren historian barrena egindako bidaia, azalpen, argazki, bideo-proiekzino eta musikarien laguntzagaz. Bertan egon ziren Esti eta Olatz zeaniztarrak; Arantzarte-ko jantzariak; Maixa, Ines eta Maite; Xabi Aburruzagaren Bizkaiko trikitixa (laster disko barria atarako dau); Laja, Narbaiza, Izer eta Alabier-en Gipuzkoako trikitixa; Ibon Koteronen alboka (Bihotz Gorosperen kantu eta guzti) eta amaitzeko, Oxabi taldea eta Arratiako Musika Eskola-koek “Fasioren martxa“-ren bertsino barritzailea eta indartsua eskaini eben. Aurretik, Fasioren senitartekoentzako lore-eskaintza egon zan. Hunkigarria.

Ikusten dan moduan, herri-ondarearen aldarrikapen eta berreskurapen behar aparta. Gainera, Fasioren inguruko DVD-liburua atara gurean be badabiz.

Alguns estrangeiros desembarcam no Brasil puramente para fazer turismo sexual. Não satisfeitos praticam ainda sexo grupal com coqueiros em plena praia!

Caso de um trio japonês que com o auxílio da revista pornográfica Quase. e do selo pornográfico fonográfico Läjä Sex Rex gravou um vídeo explícito e violento, e ainda o disponibilizou gratuitamente na internet.

Para assistir, os maiores de 18 anos, claro, é só clicar abaixo!

Um pouca vergonha: Fuck On The Beach.

Dopo molti anni che investigo gli eventi bellici a ed attorno a Srebrenica, ho raggiunto la conclusione definitiva che non vi fu nessun genocidio. Nel luglio del 1995, mentre la città veniva conquistata dalle forze serbe, persero la vita circa 2.000 musulmani — non 8.000 come pretende la macchina della propaganda musulmano bosniaca, con il sostegno di certi politici e media occidentali. Quei 2.000 caddero in battaglia contro l’esercito serbo, mentre stava sfondando verso Tuzla. Il “genocidio di Srebrenica” è un’invenzione di Izetbegovic e Clinton, – ha dichiarato Dorin.

Su che cosa basate le vostre asserzioni che il “massacro” di Srebrenica è stato inventato da Izetbegovic e Clinton?
Si dovrebbe tenere in mente che persino i media americani scrissero abbastanza sul fatto che gli Stati Uniti stavano armando da anni le forze di Izetbegovic. L’amministrazione Clinton era molto ostile verso i serbi — i generali di Clinton erano persino coinvolti nell’operazione croata “Tempesta”, l’espulsione e l’eliminazione della nazione serba dalla Repubblica della Krajina serba e da parti occidentali della Bosnia-Herzegovina.
Allo stesso tempo, uno dei signori della guerra di Srebrenica — Hakija Meholjic — continua ad asserire che dal 1993 Clinton offriva ad Izetbegovic un massacro fabbricato contro i musulmani di Srebrenica, come una manovra che avrebbe posto fine alla guerra civile in Bosnia-Herzegovina [a vantaggio dei musulmani bosniaci].

Cosa ci dice questo?
Ci dice che hanno avuto due anni per avviare quella manovra, il tempo durante il quale Izetbegovic e Clinton venivano mitizzati ed elevati alla posizione di eroi attraverso i più influenti media occidentali.

Questo libro offre prove aggiuntive?
Il libro presenta inoltre le prove che dimostrano che 2.000 musulmani che hanno perso la vita a Srebrenica sono caduti in battaglia. Per essere in grado di pretendere che fu commesso il “genocidio” e dal momento che non avevano i corpi sufficienti per sostenere la pretesa iniziale di presumibilmente 8.000 musulmani uccisi, hanno elencato come vittime di Srebrenica numerosi combattenti musulmano bosniaci che sono morti molto prima della conquista di Srebrenica o che vennero uccisi in altre battaglie durante la guerra civile, dal 1992 al 1995. La lista delle presunte vittime di Srebrenica contiene anche i nomi di quelli che sono ancora vivi.

Intendete quelli che più tardi votavano alle elezioni…?
Esatto. Nelle elezioni bosniache del 1996, le liste elettorali contenevano circa 3.000 musulmani bosniaci che erano anche elencati come “vittime di Srebrenica”. Ciò sottolinea ulteriormente il fatto che il cosiddetto Tribunale dell’Aja non ha ancora nessuna prova del “genocidio di Srebrenica”. Invece, conta sulle affermazioni del croato Dražen Erdemovic, provate essere assolute menzogne, come ha dimostrato nel suo ultimo libro il giornalista bulgaro Germinal Civikov.

Il Tribunale dell’Aja non ritiene così…?
L’ex portavoce della NATO Jamie Shea nel 1999 ha enfatizzato che, senza la NATO, tanto per cominciare, non vi sarebbe nessun Tribunale dell’Aja. Ha asserito che la NATO ed il Tribunale dell’Aja sono “alleati ed amici”. Tra gli altri, l’esempio che conferma la sua affermazione è il caso del [Colonnello] Vidoje Blagojevic, condannato ad un lungo periodo di prigione a causa dei fatti di Srebrenica anche se è assolutamente innocente e non ha fatto del male a nessuno. Così, la NATO punisce i suoi avversari attraverso il Tribunale dell’Aja mentre, allo stesso tempo, protegge i suoi alleati.
(…)

Da Il “massacro di Srebrenica” inventato da Bill Clinton e Alija Izetbegovic.

[In attesa di un'eventuale edizione italiana del testo di Alexander Dorin, si può utilmente leggere Il dossier nascosto del "genocidio" di Srebrenica, pubblicato nel 2007 dall'editore La Città del Sole, e consultare il sito srebrenica-report.]

Historia Ajapa Yoga

Ajapa (czyt. Adźapa, Adżapa), starożytna forma praktyki jogi, jest oddechowo-medytacyjną techniką, która była nauczana tysiące lat temu przez Riszich – mędrców starożytnych wielkich Indii, Mahabharaty. Praktycznie nieznana we współczesnych czasach, metoda Ajapa Yoga (Adźapa Joga) była starannie strzeżona w ciągu wieków w Siddhaśramie himalajskiej linii przekazu Mistrzów Mądrości, w klasztorze ukrytym wysoko w górach Tybetu, w Himalajach. Ajapa Yoga często była praktykowana przez dawnych Gandharvas – mitycznych półbogów, upadewów mieszkających w obszarach himalajskich, a wspominanych jako wybitni muzycy, śpiewacy i tancerze.

W latach 60-tych XIX wieku Swami Purnananda Paramahansa (1834-1928) odbył pełną niebezpieczeństw podróż do Siddhaśramu i został tam uczniem himalajskiej linii przekazu inicjowanym przez Brahma Rishi Angira oraz Matang Rishi. Tam nauczył się starożytnej techniki Ajapa Yogi (Adźapa Jogi), która jest jedną z wielu metod praktykowania himalajskiej Laja Jogi. Po pięciu latach spędzonych w Siddhaśramie Swami Purnananda otrzymał od swego Guru pozwolenie, aby powrócił do ludu świeckich Indii i rozpoczął misję nauczania techniki Ajapa linii przekazu siddha lajów wśród zwyczajnych ludzi.

Po śmierci Swami Purnanandy nauczanie kontynuował w niezmienionej postaci jego uczeń Swami Bhumananda Paramahansa (1873-1958) znany wówczas szeroko ze swej znajomości świętych tekstów. Po śmierci Swami Bhumanandy Guru Janardan Paramahansa (1888-1980) kontynuował misję nauczania Adźapa Jogi w linii przekazu himalajskich lajów i podjął się rozprzestrzenienia wiedzy Ajapa (Adźapa) na całym świecie, zwykle pomijając przy tym, że jest to metoda Laya Sampradaya. W 1970 roku został zaproszony do Pragi przez Czechosłowacką Akademię Nauk. Następnie był zapraszany do Niemiec, Kanady oraz Stanów Zjednoczonych, gdzie dawał odczyty i nauczał techniki Ajapa Yoga.

W 1966 roku Guru Janardan (Dźanardan) znalazł i adoptował malutkie dziecko, późniejszego Guru Prasada, którego przygotował do dalszej kontynuacji himalajskiej misji Ajapa Yoga. Krótko przed swoją śmiercią, Guru Janardan naznaczył chłopca swoim następcą. Wówczas zaledwie czternastoletni Swami Guru Prasad Paramahansa przejął odpowiedzialność kierowania aśramami i prowadzenia uczniów praktykujących Ajapa Yogę (Adźapa Jogę). Dziś prowadzi sześć aśramów i kilka ośrodków Ajapa Yoga (Adźapa Joga) na całym świecie, w tym w Polsce.

Swami Guru Prasad kieruje osobiście trzema aśramami w Indiach, jednym w Bangladeszu, jednym w Kalifornii w USA i jednym w Polsce – w Ługach koło Łodzi. Posiada również kilka ośrodków zlokalizowanych w różnych miejscach na całym świecie: w USA (Nowy Jork, Honolulu), Kanadzie (Montreal), Niemczech (Hamburg) i Polsce (Bydgoszcz, Szczecin).

Święta – Terminy Spotkań

6 stycznia – urodziny Swami Guru Prasada Paramahansy
28 kwietnia – Mahasamadhi Guru Janardana Paramahansy
Pełnia księżyca w lipcu – Guru Purnima
14 września – urodziny Swami Purnanandy Paramahansy
2 grudnia – urodziny Swami Janardana Paramahansy
24 grudnia – urodziny Swami Bhumanandy Paramahansy

Każdego z tych dni uczniowie przybywają do ośrodków na celebrację uroczystości, na którą składa się medytacja i modlitwa zakończone wspólnym posiłkiem. Wszyscy uczniowie są zawsze mile widziani. Tradycją jest przynoszenie na uroczystości kwiatów na ołtarz oraz owoców i innych jarskich potraw, zgodnie z naukami świętej księgi Ryszich jaką jest dobrze znana adeptom drogi duchowego rozwoju ‘Śri Gurugita’.

Metoda Praktyki Ajapa Yoga

Ajapa Yoga (Adźapa Joga) jest prostą, praktyczną i naukową techniką oddechowo-medytacyjną. Może ją wykonywać każdy, w każdym miejscu i w każdej chwili – podczas pracy, relaksu, a nawet w czasie czytania. Jest ona oparta na jasnych i łatwych do wykazania zasadach i każdy praktykujący może ją zweryfikować poprzez własne doświadczenie. Słowo “ajapa” (czytaj: adźapa) oznacza “to, czego się nie powtarza”. Ajapa (Adźapa) przebiega w sposób naturalny i bez wysiłku wraz z każdym oddechem.

Człowiek oddycha przeciętnie 21.600 razy w ciągu doby, wdychając i wydychając, wciągając powietrze do środka i wypychając je na zewnątrz. Bez wdechu (przyciągania) i wydechu (odpychania) nie ma życia. Siły przyciągania i odpychania są fundamentem wszechświata. Poznanie tych sił – przyciągania i odpychania – oznacza poznanie wszechświata.

Ryszi – mędrcy, którzy dali początek Adźapa Jodze tysiące lat temu – zrozumieli, że oddech jest życiem i zaczęli dokładnie studiować proces oddychania. Obserwowali wdech i wydech u ludzi i u zwierząt, zarówno u zdrowych, jak i u chorych, będących w ruchu i odpoczywających, śpiących i rozbudzonych. Odkryli, że za każdym razem, gdy oddychamy, wytwarzane są pewne naturalne dźwięki.

Gdy oddychamy przez usta powstaje wyraźny dźwięk “a-ha, a-ha, a-ha”. Możesz sprawdzić to w tej chwili na sobie oddychając intensywnie przez usta – wdychasz “a” i wydychasz “ha”. Te dwa dźwięki są naturalnymi dźwiękami oddechu, które powstają w czasie oddychania przez usta.

Gdy oddychamy przez nos powstaje dźwięk “um-hum, um-hum, um-hum” – “um” przy wdechu i “hum” przy wydechu. Możesz sprawdzić to wsłuchując się uważnie w swój oddech. Przekonasz się, że te cztery dźwięki są naturalnymi dźwiękami oddechu: “a-ha” i “um-hum”.

—Wdech – Wydech
Usta —- A – HA
Nos — UM – HUM

Badając te cztery dźwięki Riszi odkryli, że wraz z oddechem przez usta “a” jest wdychane, a “ha” wydychane, “a” wchodzi do ciała, a “h+a” je opuszcza. A więc pojawia się dodatkowy dźwięk “h” wychodzący na zewnątrz. Wraz z oddechem przez nos “um” wchodzi do środka, a “h+um” wychodzi na zewnątrz. I znowu pojawia się dodatkowy dźwięk “h” wraz z wydechem. To “h” nigdy nie jest wdychane, ale wydychamy je z każdym oddechem. Cóż więc ten dźwięk “h” może reprezentować?

Siła życiowa H

Ryszi zauważyli, że w czasie, gdy ktoś zużywa dużo energii, wówczas wydychany dźwięk “h” nasila się. Możesz to sam zaobserwować, gdy się śmiejesz, płaczesz, uprawiasz seks lub wykonujesz jakąś pracę związaną z wytężonym wysiłkiem fizycznym. Wówczas dźwięk “h” przeważa w twoim oddechu.

Ryszi ustalili, że dźwięk “h” reprezentuje energię witalną, siłę życiową, zwaną praną. Gdy prana jest wydalana wraz z ciężkim wydechem, wówczas osoba odczuwa utratę energii, pewności siebie i pojawiają się trudności z koncentracją. Z drugiej strony, gdy czujesz się naładowany energią, pewny siebie, możesz wtedy zauważyć, że twój wdech pogłębia się. W stanie odpychania (wydechu) tracimy pranę wraz z dźwiękiem “h”, a nasza energia i sprawność umysłowa obniża się. W stanie przyciągania (wdechu) nasza energia i poziom koncentracji wzrasta.

Dlatego też, dzięki kontrolowaniu procesu utraty prany, możemy zwiększyć nasz stan przyciągania i przez to podnieść naszą energię. Może to być osiągnięte poprzez kontrolę nad dźwiękiem “h”, co możemy uzyskać praktykując technikę Ajapa Yogi.

Działanie Ajapa

Ajapa Yoga (Adźapa Joga) jest metodą kontrolowania aktywności i emocji poprzez kontrolę dźwięku i w efekcie zminimalizowania utraty prany, czyli życiowej siły. Odbywa się to głównie poprzez dźwięk oddechu i nie wymaga żadnych specjalnych postaw ciała, ćwiczeń, ani zmian w naszym rozkładzie dnia czy diecie, oprócz dobrej postawy medytacyjnej i jarskiego ogólnie odżywiania na wzór dawcy jogi, Śiva Yogeśvara. Po prostu oddychasz w naturalny sposób z jedynie niewielką zmianą w sposobie wydychania. Także Ajapa może być praktykowana w każdym czasie – podczas spaceru, w pracy, po drodze do szkoły i w czasie leżącego relaksu. Oddychamy nieustannie przez cały czas, a więc przez cały czas możemy praktykować Ajapę i odnieść pozytywne korzyści.

Wraz z praktyką Ajapam na przestrzeni dni, miesięcy i lat stan odpychania (wydechu) zmniejsza się, a stan przyciągania (wdechu) zwiększa się. Zmiana ta zachodzi stopniowo i w sposób naturalny. Osoba podchodząca poważnie do praktyki Ajapa Yogi może dzięki tej technice osiągnąć stan całkowitego przyciągania, stan AUM, w którym ostatecznie uzyskuje pierwszą samorealizację – sampradźńatam.

Nawet jeżeli nie masz aspiracji osiągnięcia stanu całkowitej samorealizacji, to i tak metoda ta pozwoli ci przynajmniej kontrolować “h”, dźwięk odpychania. Jest to sposób kontroli utraty prany i zwiększenia swojej energii. Gdy jesteś zmęczony po powrocie do domu z pracy, Ajapa pomoże Ci odzyskać pełnię energii. Gdy jesteś zły, albo zdenerwowany, będziesz mógł przywrócić wewnętrzny spokój. Regularna praktyka techniki oddechowej Ajapa przynosi na początek poprawę zdrowia, uwalnia od stresów, podnosi żywotność, wyostrza pamięć i rozjaśnia myśli.

Trzy Rodzaje Jogi Królewskiej

W każdym momencie swojego życia oddychasz i doświadczasz aktywności przyciągania i odpychania. Wraz z tą aktywnością powstają pewne subtelne wewnętrzne dźwięki. Każda zmiana w aktywności wywołuje odpowiednią zmianę w dźwięku. Aktywność i dźwięk zawsze idą w parze, a towarzyszy im nieprzerwanie trzecia rzecz. Tą rzeczą jest uczucie.

Wszyscy myślimy, że to my sami wszystko robimy, wszystko kontrolujemy i podejmujemy decyzje dotyczące naszego życia. Ale w rzeczywistości jesteśmy niczym więcej tylko marionetkami w rękach aktywności, uczucia i dźwięku. Gdybyśmy byli w stanie zdobyć kontrolę nad jedną z tych trzech rzeczy, moglibyśmy wówczas kontrolować również dwie pozostałe. Stalibyśmy się wtedy sprawcami własnego losu, a nie tylko bezwolnymi marionetkami.

Wysiłek zmierzający do kontroli aktywności dał początek Hatha Jodze, na którą składają się rozmaite postawy ciała i ćwiczenia mające na celu zmianę aktywności wewnątrz ciała. Wysiłek zmierzający do kontroli uczucia dał początek Bhakti Jodze, jodze miłości i oddania. Wysiłek zmierzający do kontroli dźwięku dał początek Ajapa Jodze, która może być podstawą do zagłebienia się w Jńaana Yogę, która jest Ścieżką Wiedzy i Mądrości, bądź w Raaja Yogam czy ostatecznie w Laya Yogam – czyli metody Jogi stosowane przez starożytnych Ryszich kompleksowo dla Oświecenia.

Przewaga Ajapa Yogi jak i innych metod Lajów polega na tym, że dźwięk bardzo łatwo jest nam kontrolować. Oddychasz w każdym momencie swojego życia i w każdym momencie ta aktywność wytwarza dźwięk. Dlatego też oddech jest metodą, którą możesz stosować przez cały czas. Zawsze jesteś w stanie wytworzyć pożądany dźwięk oddechu, aby kontrolować swoją aktywność i uczucie. Metoda Ajapa Yoga jest generalnie łatwa dla ludzi Zachodu, przynajmniej na początku.

W Polsce z technikami Ajapa Yoga najlepiej można zapoznać się praktycznie uczestnicząc w warsztatach siddha lajów, które prowadzone są okazjonalnie w ponad 50-ciu miejscowościach na terenie całego kraju. Można także otrzymać przekaz inicjacyjny z technikami Ajapa Yoga znany szerzej lepiej jako Ajapa Laya Sadhana. Słowo Laya oznacza w terminach muzycznej nauki o dźwięku specyficzne rytmy oczyszczającej i uzdrawiającej duszę oraz umysł melodycznej recytacji czy intonacji, a także kosmiczną muzykę wibrującą w całym wszechświecie. Można także otrzymać wspierające oświecenie błogosławieństwo żyjącego w Polsce Mistrza Duchowego linii przekazu z Siddhaśramu w Himalajach.

AUM – Pranava Om

Himalajscy Riszi, którzy w starożytności odkryli technikę Ajapa Yoga (Adźapa Joga), zauważyli, że dźwięki wdechu to “a” przy oddychaniu prze usta i “um” przy oddychaniu przez nos. Połączone razem dźwięki przyciągania tworzą dźwięk AUM, często zapisywany jako OM. W świętych pismach dotyczących jogi AUM jest opisywane jako dźwięk, który trwa wiecznie, najwyższy stan świadomości. Oczyszczający Rytuał “Ha”, “A-Ha” oraz “A-Ham” jest także nauczany w czasie warsztatów z metodami starożytnej himalajskiej ścieżki Lajów.

Wielu ludzi czyta i rozmawia na temat AUM, ale tylko nieliczni zdają sobie sprawę, że AUM jest dźwiękiem przyciągania i że istnieje w każdym oddechu. Jak osiągnąć AUM, stan przyciągania? Spójrz raz jeszcze na dźwięki odpychania, które słyszymy w czasie wydechu. Są to “ha” przy oddychaniu prze usta i “hum” przy oddychaniu przez nos. Połączone razem dają HAUM. Poprzez eliminację dźwięku “h” z HAUM pozostaje AUM. Eliminując “h” z naszego oddechu możemy osiągnąć stan AUM, w którym odsłania się przed nami całkowita wiedza. Dlatego też osoby praktykujące Adźapa Jogę zmieniają swój wydech w celu eliminacji dźwięku “h”.

Należy pamiętać, że praktyki rozpowszechnione przez Swami Purnananda należą do gatunku technik początkowych praktyki Laya Yoga (Laja Jogi) i generalnie nie stanowią oddzielnej od Ścieżki Laja metody przekazu, chociaż podobnie jak technika Sau-Ham czy Hong-Sau mogą być praktykowane w inicjacyjnie rozbudowanej i prowadzącej do pierwszego kręgu samorealizacji wersji. Swami Purnananda praktykował zaledwie cztery lata, a w piątym roku praktyki u mistrzów mądrości Dalekiego Wschodu postanowił powrócić do cywilizacji aby prowadzić nauczanie, na co łaskawie uzyskał pozwolenie Ryszich naszej linii przekazu tajemnej himalajskiej Siddha Laya Sampradaya, której nauczał także słynny Mahavatar Kriya Babaji (Śri Baba-Dżi).

Linia Przekazu Ajapa Himavanti Sampradaya:

Guru Purnananda – Swami Guru Purnanandaji Paramahansa 1834-1928
Guru Bhumananda – 1873-1958
Guru Janardan (Dźanardan) – 1888-1980
Guru Prasad – ur. 1966

Guru Purnananda – 1834-1928

Guru Purnananda urodził się 14 września 1834 roku jako Basanta. Był wysokim, dobrze zbudowanym, młodym mężczyzną kochającym muzykę i ćwiczenia sportowe. Był błyskotliwym studentem i najlepszym z sanskrytu na całym uniwersytecie w Faridpur. Gdy ukończył studia, wziął ślub zaaranżowany przez ojca i rozpoczął pracę jako dyrektor szkoły w mieście Raj Shahi.

Wciągnął się do hinduskiego ruchu reformatorskiego Brahma Dharma. W tym też czasie spotkał pewnego wielkiego sadhu, który wywarł na nim ogromne wrażenie. Basanta błagał go o inicjację, ale ten wysłał go do Swami Brahmanandy z Sunderban, do dzikiej bengalskiej dżungli. Swami Brahmananda z kolei skierował Basantę do Siddhaśramu, wysoko w tybetańskie Himalaje.

Wybierając się w podróż do himalajskiego Siddhaśramu w Tybecie Basanta spotkał Pramoda, który był mu przeznaczony na towarzysza wyprawy. Razem odbyli podróż do Lama Bazaar, gdzie oczekiwali na pojawienie się sadhu (mnichów) z himalajskiego Siddhaśramu na corocznym targu. Gdy święci z Siddhaśramu opuścili Lama Bazaar, Basanta i Pramod podążyli za nimi. Sadhu, chcąc ich zniechęcić, bili ich tak mocno, że ci prawie że nie mogli się poruszać. Mimo to Basanta i Pramod wciąż wlekli się za nimi, poranieni, posiniaczeni i krwawiący, dopóki nie utracili przytomności. Wówczas sadhu wyleczyli ich z ran i poprowadzili do himalajskiego Siddhaśramu.

Po długiej i żmudnej podróży dotarli do cudownego tropikalnego raju. Pramod musiał odprawić miesięczny rytuał oczyszczenia, podczas gdy Basanta czekał razem z nim przed bramą Aśramu. W końcu pozwolono im wejść i nadano nowe imiona – Purnananda i Servananda. Najwyższy Mistrz Duchowy Siddha Laya, Himalajski Brahma Riszi Angira udzielił im inicjacji, a Brahma Riszi Matang nauczał wiedzy świętych pism. Przez cztery lata wykonywali intensywną sadhanę (praktykę duchową), pozostając w stanie pierwszego samadhi (stanie jedności z AUM) czasem przez 15 dni bez przerwy, aż posiedli całkowitą wiedzę.

W piątym roku pobytu w Siddhaśramie, w umyśle Purnanandy pojawiła się myśl o cierpiących ludziach w całych Indiach i zapragnął zanieść im tę sadhanę. Ale myśli i idee są kalpaną (iluzją), dla której nie ma miejsca w Siddhaśramie. Ponieważ w umyśle Purnanandy pojawiła się ta kalpana, musiał powrócić do świata i wypełnić swoją misję. Miał za sobą zaledwie cztery lata porządnej praktyki duchowej, a do ukończenia podstaw mistrzostwa pozostało jeszcze dobrych 7-8 lat, gdyż 12 lat, cykl jowiszowy zajmuje zgłębienie podstawowych nauk i praktyk Ajapa na ścieżce Laya (Lajów).

Swami Purnananda z Servanandą opuścili himalajski Siddhaśram i przez 25 lat wędrowali po Indiach, Bangladeszu, Pakistanie, Birmie, Afganistanie i azjatyckiej części Rosji. Swami Servananda często miał odmienne zdanie na temat dobroczynnej pracy Swami Purnanandy i ostatecznie opuścił go. Przypuszcza się, że powędrował na zachód, być może do Włoch.

Pierwszy aśram Swami Purnananda został założony w Bhenodpur w Bangladeszu przez wdzięczną rodzinę trędowatego uleczonego przez Purnanandę. Nie było tam żadnych latryn, łazienek, czy moskitier. Rozmawianie było zabronione, a jedynym pożywieniem w ciągu dnia były owoce, woda i jedno gotowane warzywo.

W tym też czasie Swami Purnananda porzucił wędrowny tryb życia i ponownie powrócił do świata, aby prawdziwi uczniowie mogli go odnaleźć. Znowu został dyrektorem szkoły. Tym razem w mieście Dharoda, blisko swojego aśramu. Jego najbliżsi uczniowie, wiedząc, że pragnie on założyć sierociniec i dom dla wdów, zbudowali w Chittagong w 1899 roku Aśram Jagatpur. Szkoła przy aśramie funkcjonuje do dnia dzisiejszego kształcąc około 200 uczniów.

Swami Purnananda opuścił ciało 29 kwietnia 1928 roku w wieku 94 lat.

Guru Bhumananda – 1873-1958

Guru Bhumananda urodził się w pobożnej rodzinie jako Panchan Ganguli 24 grudnia 1873 roku w Bengalu. Miał żonę i dwóch synów. Mieszkał w małym bengalskim miasteczku Raj Shahi, gdzie pracował jako księgowy. Był wysoko wykształconym człowiekiem, ale mimo ciągłego studiowania świętych ksiąg nieustannie dręczyło go uczucie, że czegoś w tym wszystkim brakuje. Kiedykolwiek tylko jakiś wielki sadhu albo guru zjawiał się w okolicy, natychmiast zasypywał go pytaniami. Nigdy jednak nie był w pełni usatysfakcjonowany.

Pewnego dnia Guru Purnanandaji przybył do Raj Shahi, by odwiedzić tam swojego ucznia. Panchan zjawił się, aby móc spotkać się z Nim. Po długiej rozmowie z Purnanandą zdał sobie sprawę, że w końcu spotkał Guru, który poznał istotę świętych ksiąg.

Panchan błagał o inicjację, ale był zszokowany i płakał, gdy Purnanandaji oznajmił mu, że jest niedojrzały i nie jest jeszcze gotowy do przyjęcia inicjacji. Powiedział, że powróci za rok i wtedy go inicjuje. Gdy minęły trzy lata, a Purnanandaji nie powracał, Panchan popadł w desperację. W końcu udało mu się odnaleźć świętego i po silnych naleganiach Purnanandaji zgodził się go inicjować w Ajapa Yogah.

Bhumanandaji praktykował technikę z wielką siłą i oddaniem osiągając w krótkim czasie wspaniałe rezultaty. Zgodnie z instrukcjami Swami Purnananda, dalej pracował jako księgowy i tylko w wolnym czasie odwiedzał swojego Guru.

Gdy Purnanandaji, będąc już w zaawansowanym wieku, rozpoczął proces ostatecznego oczyszczenia, aby przygotować się do opuszczenia ciała, uczniowie ciekawi byli kto zostanie jego sukcesorem, ale obawiali się o to zapytać. Purnanandaji spojrzał na nich i powiedział: “Bhumanandaji”. Było to wielką niespodzianką, ponieważ Bhumananda nie był jednym z tych uczniów, którzy żyli w aśramie lub jego pobliżu. Mieszkał daleko i zjawiał się sporadycznie.

W dniu 29 kwietnia 1928 roku Purnanandaji opuścił swoje ciało. Bhumanandaji kontynuował misję Ajapa Yogah z Aśramu Kalipur w prowincji Assam. W 1931 roku inicjował Swami Janardana w praktykę Ajapa Yoga, a w późniejszym czasie dał mu moc inicjowania innych.

Po śmierci Guru Bhumananda w 1958 roku, Guru Janardan został jedynym mistrzem Ajapa Yoga i rozpoczął rozpowsze- chnianie nauki Ajapy na całym świecie.

Guru Janardan – 1888-1980

Swami Janardan (Dźanardan) Paramahansa urodził się we Wschodnim Bengalu 2 grudnia 1888 roku. Utrata ojca w wieku 12 lat wywołała taki wstrząs w życiu młodego Janardana, iż uciekł z domu, aby poszukiwać zrozumienia życia i śmierci. Wędrował przez całe Indie przemierzając kraj piechotą wszerz i wzdłuż ponad siedem razy. Po dziesiątkach lat poszukiwań spotkał Swami Bhumananda, który inicjował go w Ajapa Yogah. Janardan praktykował metodę z podejściem “zwycięstwo albo śmierć” i ostatecznie osiągnął całkowite samourzeczywistnienie (samprajńatam).

Guru Prasad – ur. 1966

W styczniu 1966 roku, bazując na doświadczeniu jakie miał podczas medytacji, Guru Janardan nakazał swoim uczniom, aby udali się nad rzekę Ganges i przeszukali brzeg w poszukiwaniu nowonarodzonego chłopca. Dziecko znaleziono i nadano mu imię Guru Prasad (Dar Guru).

Guru Janardan przepowiedział, że pewnego dnia dziecko to odegra bardzo ważną rolę w ulżeniu cierpieniu całej ludzkości. Wychowując się w aśramie Guru Prasad był nauczany Ajapa Yogah od najmłodszych lat. Nauczył się również mówić płynnie po angielsku i w wieku 9 lat odbył pierwszą podróż do Kanady i Stanów Zjednoczonych z Guru Janardanem.

W 1980 roku, krótko przed swoją śmiercią, Guru Janardan naznaczył Guru Prasada, wówczas zaledwie czternastoletniego chłopca, swoim następcą jako Guru. Od tego czasu Guru Prasad Paramahansa podróżuje i naucza metody Ajapa w Indiach, Bangladeszu, Europie i Ameryce Północnej. W roku 2001, w trakcie kolejnej wizyty w Polsce, Guru Prasad powołał do życia swój pierwszy aśram w Polsce, który jest dopiero szóstym aśramem na świecie kierowanym przez Niego.
—————–

Współcześni jednak ciągle za mało wiedzą o korzeniach i źródłach przekazu otrzymanego przez Swami Purnananda w himalajskim aśramie siddhów od Ryszich linii przekazu Laya Yogah, która jest o wiele głębsza, wszechstronniejsza i bardzo starożytna stanowiąc esencję nauki mistrzów Dalekiego Wschodu z Himalajów. Riszi Angira Brahma z aśramu siddhów przez całe swoje długie życie był strażnikiem linii przekazu Siddha Laya Sampradaya należącej do sekretnych szkół ezoterycznych himalajskich Ryszich, podobnie Rishi Matang Brahma.

Jaya Guru! Jaya Guru! Jaya Guru! Jaya Guru! (Dźaja guru!)
Laya Guru! Laya Guru! Laya Guru! Laya Guru!

Opracował: Swami Jayant (Dźajant)

Hermosa cascada del sur de chile.

Se ogni tanto vi racconto le sfighe che mi capitano non è perchè sono particolarmente rognato, semplicemente le sfighe sono più divertenti da leggere, a volte pure da raccontare, salvo nei casi in cui si inizia con “Mi hanno dato tre mesi di vita…”; ecco, in un caso così vorrei avere la forza di continuare “…che culo, pensavo meno”; allora sì, che potrete considerarmi un tipo speciale.
Per il momento continuate pure a considerarmi un pirla qualunque: preferisco il semi-anonimato, se abbinato ad una salute di ferro.

Seguendo lo stesso ragionamento, è più divertente parlare male dei politici e delle istituzioni che tesserne le lodi: nel primo caso, spesso anche dicendo delle cazzate, si viene considerati dei mezzi Robin Hood, nel secondo caso, bene che vada, si passa per leccaculo.

Per questa occasione, vorrei parafrasare l’immortale opera di Andrea Vantini “Meno male che Silvio c’è”, mirabile esempio di quanto si possa cadere in basso col baciamento di culi, e trasformarla in “Meno male che Fabbio c’è”, sviolinata meno grave della precedente perchè suonata a livello locale e non nazionale, ed anche per il fatto che se la versione originale fosse stata dedicata veramente a lui, il nostro Sindaco, ne sono certo, ne avrebbe colto il lato ridicolo ed avrebbe fatto il possibile per farla sparire.

Sto menando il can per L’Aja, come diceva un amico olandese che arrivava al punto in un attimo, senza perdere tempo, ma abitava all’Aja ed aveva un cane da “scendere e pisciare”…
Visto? Stento un po’ a partire, non è facile parlare bene di un politico: mi sentivo  più a mio agio nello scrivere su piccole pirlate dell’amministrazione comunale, ora sono un po’ spiazzato.

Basta preamboli, arriviamo al punto.

Cos’ha fatto quest’uomo?

Non ha ridato la vista ai ciechi, non ha creato milioni di posti di lavoro e non si è tuffato nel fiume in piena per salvare un bambino: niente di tutto questo.
Ha fatto il Sindaco.
È venuto a conoscenza di una belinata che gli ho segnalato in La Striscia di Gallia non più tardi di venerdì scorso, cosa di cui, realisticamente, non poteva essere al corrente, e a distanza di una settimana l’ha risolta.

‘Azz… che figata, diranno i più sgamati e scettici di voi: allora facciamo un monumento al macellaio che taglia le bistecche ed al benzinaio che ti fa il pieno.
Amici miei, non è per niente scontato trovare chi, nel campo della Pubblica Amministrazione, svolga effettivamente il lavoro per cui è pagato; con la passata amministrazione non ho trovato uno che mi ricevesse, non parliamo di uno che mi ascoltasse.
Quando in città è partita la raccolta differenziata porta a porta, il mio condominio è rimasto forse l’unico in città ad avere i cassonetti sulla strada, visto che il cortile condominiale è rialzato rispetto alla strada ed accessibile solo attraverso una scala.
Questa situazione ha fatto sì che i nostri cassonetti diventassero la sede distaccata della periferia di Napoli, con i cassonetti pieni di qualsiasi schifezza, per niente differenziata, mezzora dopo lo svuotamento; la ragione di ciò è che siamo un popolo di merda, in primis, e poi perchè buona parte dei genitori che scaricavano i figli davanti alla vicina scuola approfittava della comodità dei superstiti cassonetti lato strada per buttare la rumenta della sera prima: i più educati scaricavano il pargolo che depositava -rigorosamente a casaccio- il sacchetto prima di entrare a scuola; i peggiori, quando la misura era colma e la schifezza creava una specie di barricata, lanciavano il sacchetto dal finestrino.

Sono andato quattro o cinque volte in municipio per sollecitare, non dico un controllo, ma almeno l’installazione di una telecamera, nella speranza che -fai un culo oggi, fanne uno domani- ’sti mangiamerda si dessero una regolata: non sono mai stato ricevuto da nessuno, men che meno da Mara Scagni, l’ex sindaco, nome che in Alessandria equivale a quello di Pol Pot in Cambogia.
Avrò anche telefonato una dozzina di volte, ma trovare qualcuno al suo posto era come telefonare al Cremlino e farsi passare Bush.
Ci ho rinunciato ed ho continuato, perchè sono un pirla, a dividere i miei rifiuti ed a depositarli in mezzo a quel letamaio.

All’attuale Sindaco Fabbio ho segnalato via email i fatti di quella che ormai per tutti è la Striscia di Gallia, venerdì scorso; la cosa sarà arrivata a sua conoscenza lunedì e mercoledì sono stato contattato dai due gentilissimi funzionari che già  precedentemente avevano risolto un problema da me evidenziato e che volevano chiarimenti in merito.
Beh, stamattina ci siamo rivisti ed ho avuto la conferma che tutto era stato sistemato.
Che faccio, ci credo o no?
Mi reco nell’ufficio preposto ai permessi di parcheggio per i residenti e me ne esco col mio tagliandino che ho appiccicato al parabrezza con l’attenzione e la cura che un artificiere dedica solitamente ad una spoletta; sono arrivato a casa ed ho parcheggiato vicino all’ingresso posteriore del palazzo.
Se devo essere sincero, questa volta non dovevo scaricare niente, quindi avrei potuto parcheggiare in un altro posto, cercandolo dieci minuti, ma per questa volta ho sentito di meritarmelo: sono sceso dall’auto facendo la ruota come un pavone.
Nessuno mi guardava, ma per un momento mi sono sentito come quei coglioni “in lista” che, all’ingresso della discoteca, passano tronfi davanti all’umanità dolente in coda.

Sindaco Fabbio… posso chiamarti Pier?
No?
Okay, giusto, non esageriamo…

Dicevo: caro Sindaco, lei mi ha regalato un momento bellissimo, ma soprattutto avrò modo di apprezzare la cosa, insieme con i miei condòmini, quando dovrò scaricare la spesa, e potrò farlo, come sarebbe stato giusto da subito, senza mettere il gratta e parcheggia da mezzora.
Forse l’incanto durerà poco, forse quando tutti avranno il permesso sarà più difficile trovare posto, forse qualcuno, come ho fatto io oggi, se ne approfitterà; ma Lei ed i suoi collaboratori non ne sarete responsabili.

E, soprattutto, io non le romperò più i coglioni, promesso.
Fino alla prossima rogna…

Dottordivago.

A Läjä Rekords acaba de presenter os jovens com o sensacional jogo do Merda. Você é um cachorro que bebe coca pra viver e vomita pra matar os inimigos.  Clique na figura abaixo e bom jogo.

Leia no Chiveta
http://chiveta.wordpress.com/2009/01/26/gamerda/

This weekend on the way back from Thanksgiving in Punta Banda, we took a trip up Baja Highway 3, from Ensenada to Tecate.

It was a last minute decision, to go to Tecate rather then up the coast back to Tijuana, but it payed off when we realized we were on the Ruta Del Vino, the highway that goes through the Valle de Guadalupe and past plenty of great wineries.

The first we stopped at was Casa Veija. At first we weren’t sure if it was a winery or someone’s house. We spotted this truck and stopped for a picture:

Casa Vieja. Photo by Kinsee Morlan

We were greeted by two friendly dogs and a smiling man. The winery was young, only two years old, only producing one of their own wines, but it was rustic and friendly. The man pouring the wine was born in the house sixty-some-odd years ago, and recently came back to open a winery. We tasted some wine and ended up buying some. There was no label on the bottle, just a peice of masking tape with a name and year.

We stopped at another winery, the name of which slips my mind, it was big, clean, fancy and sterile compared to the first. They had more wines and more pretention. The wine wasn’t bad but we left empty handed.

Driving down the road was like a trip back in time, it felt like what southern California should look like. We stopped at Laja just to check it out. They do fixed price meals, four or seven course I think. We asked about vegetarian meals and he said they could cook vegetarian any night. A little pricey for vegetables but good to know they are willing.

Back on the road we stopped at our last winery, L.A. Cetto, the biggest, most crowded and developed of the three. It was a nice place, with families picnicking outside and plenty of wine tasting inside. After a short wait we started tasting. They didn’t have a straight Malbec, but did have Marques Del Valle, a Cabernet Sauvignon and Malbec blend which was the first I asked to try. In the end it was my favorite. The guy pouring our tastes was really friendly, chatting with us for quite a while. At one point he brought out pictures of himself body boarding in Southern Mexico.

We tasted about 10 different wines, as well as delicious cheese and some of the best olive oil I’ve ever had and were good and tipsy by the end. Thanks to his generous pours we bought a case of wine and a gallon of that delicious olive oil.

The rest of the drive was even more beautiful, driving into the foothills toward Tecate as the sun was setting, casting a beautiful golden hue on the rocks.

Later, while talking to a friend about the olive oil, she mentioned this piece in the New Yorker about counterfeit Italian olive oil, yet another reason to buy local.

O power trio Leptospirose está na estrada promovendo o lançamento do álbum Mula Poney. A banda de Bragança Paulista começou a fazer barulho em 2001 e já fez uma quase tour pela Europa que infelizmente foi suspensa por conta de um acidente com a van em que estavam com o pessoal da banda de música rock MERDA, o que rendeu o ótimo livro “Guitarra e Ossos Quebrados”, lançado pela Läjä.
Enfim, atuantes, ousados e com um som cru e direto, o power trio está por aí fazendo shows.
Confira as próximas datas:

25/11 – Esse Som é do Recife – Recife-PE
burburinho – recife antigo.

28/11 – Centro Cultural Dosol – Natal-RN
Leptospirose, Os Boonies e Mahatma Gangue
Ribeira . 22h . 5 reais
http://www.fotolog.com/osbonnies/17106584

29/11 – Estacionamento Dimensão – Maceió-AL
Leptospirose, Yun-Fat, Acalento, Cheiro de Calcinha, Morra Tentando e Abismo.
Estacionamento Dimenção . Antigo Cine Ideal
3h33 . 6 reais
http://www.fotolog.com/morratentando

30/11 – Rock Sandwich – Salvador-BA
Leptospirose, Hoje Você Morre e Yun Fat.
Rio Vermelho . 16h . 7 reais
http://www.fotolog.com/yunfat

07/12 – Jethro´s Bar – Bragança Pta.-SP
Leptospirose, Stomachal Corrosion, Rethalho, Morbid Faith e Vírus no Sistema.
Av. José Gomes da Rocha Leal, 1451
16h (em ponto) $7 antecipado e $10 na hora

13/12 – Bar do Zé – Campinas-SP
Leptospirose e Muzzarelas
Av. Albino JB Oliveira 1325
22h . 8 reais
http://www.fotolog.com/muzzarelas

Acompanhe as novidades em: http://www.fotolog.com/leptospirose

…ein idealer Urlaubsort, das kann ich aus eigener Erfahrung sagen! Er eignet sich ideal zum Entspannen und Abschalten, und doch kann man abends in eine Bar oder einen Nachtclub gehen, um sich zu vergnügen.

Zur Geografie: Morro Jable ist ein Ort im Süden Fuerteventuras auf der Halbinsel Jandia und liegt in einem Tal zwischen zwei Felsenhügeln am Atlantik. Hinter dem westlichen Hügel liegt der Hafen des Ortes, in dem zweimal täglich eine Autofähre nach Las Palmas auf Gran Canaria ablegt. Im Osten Morro Jables beginnt die Hotelsiedlung Jandia Playa, die sich über mehrere Kilometer entlang des Sandstrandes ausdehnt. Nördlich des Ortes erstrecken sich mittelgebirgsähnliche Berge nicht vulkanischen Ursprungs, die bis zu 807 Meter hoch sind. Südlich des Ortes liegt der Atlantik. Das Wahrzeichen des Ortes ist ein Leuchtturm.

Da Morro Jable ein ehemaliger Fischerort ist, gibt es dort viele Restaurants und Lokale, in denen man ausgezeichneten frischen Fisch essen kann. Ein besonders gutes Restaurant ist das „Laja“, das für Fischspezialitäten bekannt ist. Außerdem hat man eine wunderbare Aussicht auf den Atlantischen Ozean, während man das gute Essen genießt.

Während des Urlaubs auf Fuerteventura sollte man auf jeden Fall eine Strandwanderung von Morro Jable nach Costa Calma unternehmen. Es ist ein ganz besonderes Erlebnis und ,an lernt durch diesen langen Spaziergang alle Strandabschnitte der Halbinsel Jandia kennen, auch solche die man sonst mit dem PKW oder Bus nicht erreichen würde.

Da Morro Jable mittlerweile unter den Touristen bekannt ist, gibt es zahlreiche Fuerteventura Hotels in diesem wunderschönen kleinen Ort. Eins davon trifft mit Sicherheit auch Ihren Geschmack!

Kaum zwei Autostunden von La Paz ueber El Alto, von dem fast alle Strassen bis auf die in die Yungas in alle Richtungen fuehren, liegt nicht nur die Wiege von La Paz, Laja, sondern – wie einige behaupten – nach Chavin und Huari auch die vieler suedamerikanischen Kulturen, von denen die Tempelbauten in Tiwanaku beeindruckendes Zeugnis ablegen.

Die Kirche in dem von Mendoza 1548 gegruendeten Laja, wurde wie die Eisenbahnanlagen und manche Haeuser in La Paz aus dem Steinbruch dieser Tempelanlage gebaut.

Bevor ich mich weiter ausbreite, indem ich aus schon vorhandenen Artikeln nur zitiere, lieber gleich eine lesenswerte Quellenangabe, die weit ueber das in Wikipaedia Recherchierte hinaus geht. Radioncarbonmethode oder archäoastronomische Datierung: Tiahuanaco bleibt ein Raetsel.

Es gibt Wissenschafter, darunter ein Oesterreicher aus der K&K-Zeit, Arthur Posnansky, die davon ausgehen, dass Tiahuanaco vor 15.000 Jahren die erste Zivilisation der Menschheit hervorgebracht haben soll. Feststeht, dass dieses “steinerne Raetsel” im Altiplano (4000 m) mit seinen 100 tonnenschweren Monolithen am Ufer des Titicacasee,s gelegen war, der heute 20 km entfernt liegt.

Viel von dieser praekolombianischen Kultur des Tiahuanaco, das zum Weltkulturerbe erklaert worden ist, vor allem der Technik des fugenlosen Mauerns,  haben die Inkaherrscher bis zu Pachacutec uebernommen und lange noch nach der Zerstoerung dieser Tempelstadt die Maurer aus der Gegend nach Cusco verpflichtet, um ihre Kunst dort an den Sakralbauten des Tawantinsuyu auszuueben.

Auch hier Japaner in grossen Gruppen. Trotzdem – verglichen mit Machu Pichu, das taeglich von ueber 5000 Gringos aus aller Welt besucht wird -, ein sanfter Tourismus.

Noch immer wird ausgegraben. Noch immer werden sensationelle Funde gemacht. Der ueber 5 m hohe Megalith, der wie die Muster oben zeigen, feinste Steinziselierungen aufweist und wie das Sonnentor aus einem Block gehauen ist, steht mittlerweile bewacht im Museum. auch im Gelaende darf ich – aus uns unerfindlichen Gruenden – kein Stativ aufbauen.

Dazwischen besuchten wir eine Zweigstelle der katholischen Universitaet von La Paz in Tiwanaku, in der finanziert von norwegischen Geldern den Kindern mittelloser Bauern aus der Umgebung Landwirtschaftsunterricht auch in der indigenen Sprache “Aymara” erteilt wird.
Nachdem wir einem solchen Unterricht beiwohnen durften, gab mir  Mario Enriquez, Freund meines Bruders und Professor fuer nachhaltige Landwirtschaft ein Interview ueber die Unterschiede in der Agrarpolitik Evo Morales und seines Vorgaengers.  Was ich heraushoerte, war, dass die Agrarwirtschaft fast ausschliesslich auf Exportprodukte ausgerichtet war und zB. Getreide zu 70 % eingefuehrt werden musste. Die jetzige Regierung lege groesseren Wert auf Diversitaet und Eigenanbau. Auf die Frage, was er von der Erweiterung der Kokaanbauflaechen halte, gab er mir nur ausweichend Antwort. Es ist ein heikles Thema.

Morgen gehts weiter nach Chile. Nach soviel Altiplano endlich wieder Meereshoehe. Das wird mir gut tun. Es ist spuerbar waermer geworden. Heute hat es das erste Mal geregnet.  La Paz – Antofagasta: Ein 26 Stundenritt und dann noch einmal 1000 km nach Santiago. Das wird hart. Dort einmal angekommen, habe ich beinahe die Haelfte der Strecke zurueck gelegt. Haltet mir die Daumen!

Mosca, 22 luglio – Il rappresentante russo presso la NATO, Dmitry Rogozin, ha chiesto che i leader occidentali responsabili del bombardamento della Jugoslavia nel 1999 siano processati da un tribunale speciale insieme all’ex presidente della Repubblica serba di Bosnia Radovan Karadzic. Lo riporta l’agenzia Interfax. ”Se il caso di Karadzic merita di essere considerato a L’Aja, allora accanto a lui sul banco degli imputati dovrebbero esserci coloro che hanno preso la decisione di bombardare persone completamente innocenti, centinaia delle quali sono morte durante la ‘democratizzazione’ dei Balcani da parte dell’Occidente”, ha dichiarato Rogozin a Bruxelles.
(ASCA-AFP)

[Laja, Chile] De nuevo los ciudadanos han logrado impedir la acción ilegal y asesina por parte de una municipalidad. El alcalde de Laja, José Pinto Albornoz, se retracta. Opta ahora por el diálogo y la información. La campaña de presión tuvo lugar en febrero, mes de vacaciones de verano en Chile, lo cual indica la decisión de la comunidad de ciudadanos ante la suerte de los perros. Una vez más la unión hizo la fuerza.
Trawa Kalen, agrupación miembro de Cefu que inició la denuncia, se reunió con el alcalde, que les apalabró fondos con los que la agrupación podrá, si las promesas se cumplen, luchar contra la superpoblación canina. Enhorabuena.

vía Cefu
Más sobre el tema.

Hemos añadido a nuestro agregador de blogs, flogs y vlogs un nuevo blog. Se trata de Trawa Kalen, una agrupación proteccionista activa en Laja, Chile. Dicen de sí mismos:

Somos una organización conformada por gente particular, simpatizante y deseosa de ayudar a la comunidad y a los animales. Los recursos que manejamos son otorgados por los propios socios, apelando solamente a su buena voluntad.

Debido a esto, y para seguir con esta labor, es que requerimos de su ayuda:

- Un aporte importante, usted lo puede hacer, entregando los remedios que ya no use, antes que expiren.

- Donando cualquier insumo que nos permita esterilizar perritas o gatitas sin dueño a menor precio (como agua oxigenada, yodo, suero, jeringas, etc.)

- Aportando dinero cuando se requiera esterilizar algún animalito de su barrio y que no tenga un dueño.

- Informándose de cómo mantener sana su mascota, para que no se transforme en un foco de contagio para las demás mascotas.

- Esterilizando su mascota, y no dejando nacer cachorros, que no tenga una seguridad de encontrarles un hogar.
-
contacto

Marcela Retamales Monsalve
Directora Trawa Kalen
trawa.kalen@gmail.com
9 486 25 22 / 043 – 46 16 07
Los Manzanos 962 – Pobl Nivequetèn – Laja – Región del Bío Bío

[Laja, Chile] [Confusión por planes ilegales de la municipalidad para eliminar perros callejeros. La ley lo prohíbe. Autoridades desmienten planes]. Lea artículo en La Tribuna.

Polémica por Supuesta Matanza de Perros en Laja.
Según el municipio tales medidas no han sido implementadas, mientras que una organización pro animal asegura lo contrario.
El 19 de enero de este año, el director del Hospital de Laja, Raúl Carrasco Hernández envió una carta al alcalde de Laja, José Pinto, donde le solicita la fijación de normas acerca de la tenencia responsable de perros, dado que el Servicio de Salud, estaba recibiendo numerosas quejas de habitantes que aseguraban que por las calles pululaban no solo perros vagos, sino también perros mañosos y agresivos convirtiéndose estos en un peligro para la población.
Debido a la misiva enviada por el Servicio de Salud, el municipio programó un consejo, instancia en la cual se trató el tema, donde diversas personas aseguran que se decidió implementar una matanza masiva de canes en la comuna.
“Fue en ese momento que el alcalde comenzó a pedir varios proyectos para llevar a cabo una solución, entre los cuales llegó uno de nuestra organización, pero él lo rechazó, argumentando que la agrupación se basaba en las campañas de esterilización masiva sin algún resultado”, explica Marcela Retamales, directora de Trawa Kalen, institución que aboga por la protección de animales y del medio ambiente en Laja.
Según un acta que ha pululado en diversos lugares, llegando incluso a Santiago, el alcalde habría firmado un convenio con una empresa prestadora de servicios para llevar a cabo la solución de la tenencia responsable de caninos.
En el documento especifica que los integrantes del Concejo le consultan sobre el proyecto que se va a adoptar con la empresa prestadora de servicios y qué medidas se acatarán; el responde que la primera medida será vacunarlos y marcarlos para ser devueltos a la calle. Luego, los caninos serían capturados si se demuestra que no tienen dueño, afirmando que el servicio de salud no puede eliminarlos, motivo por el cual habría que contratar a la empresa para que los inyecte, a través de un convenio con el municipio.
“La inyección a la que el se refiere es la famosa inyección letal que utilizan muchas empresas externas prestadoras de servicios, pero lo cierto es que dentro de las atribuciones que tiene el municipio, no está el hecho de contratar una empresa externa para que elimine animales”, asegura Marcela Retamales, explicando que el acta fue leída por muchas personas, realizándose numerosas copias de ella.
La directora es parte de organizaciones pro animal ubicadas en Santiago, que se enteraron de la existencia del acta, por lo que fue analizada de manera legal ya que muchos de ellos serían abogados.
“Debido a eso y a varios mail que han llegado a las agrupaciones proteccionistas es que la gente cree que efectivamente el municipio está matando animales masivamente”.
A esto se suma el hecho de que hace algunos días han estado apareciendo en las calles de Laja, principalmente en el centro, animales en estado agónico. Esto es ratificado por Retamales, ya que ella misma tuvo que rescatar un canino, presentando síntomas que a su juicio eran idénticos a los presentados por perros vagos que han sido inyectados con la vacuna letal.
Asegura que los habitantes del sector concurrieron al municipio para pedir explicaciones sobre el supuesto exterminio canino, quedando notoriamente decepcionados del edil, ya que este ha dicho que en ningún momento pensó matar animales, contradiciéndose con lo que los vecinos leyeron en el acta.
“Es cierto que tenemos un problema de sobrepoblación de perros a nivel nacional, la gente lo sabe, pero tampoco queremos que haya matanza y no es bien visto por la gente que se anden matando animales a diestra y siniestra. Por décadas se ha utilizado el mismo sistema pero se ha visto que no es la solución, además de que es inhumano”.

Alcalde José Pinto, Desconcertado
Consultado sobre el tema, el alcalde de Laja, José Pinto Albornoz, aseguró que hace cinco años que no se realizan exterminios masivos de animales en la localidad, dado que la entidad encargada de aquello era el Servicio de Salud, quienes acataban medidas en caso de presentarse mordeduras o agresiones por parte de perros vagos hacia los habitantes.
“Es cierto que se pueden ver con frecuencia perros muertos en la carretera y nos preocupa, pero el hecho se debe a que la misma gente va a tirar los perros, siendo muchas veces atropellados por los automóviles”.
El edil asegura desconocer el acta y la procedencia del documento, por el que varias personas lo han llamado e incluso lo han insultado, “me han llamado para insultarme por la matanza que ellos creen que estoy realizando, incluso me han llamado de Santiago para insultarme y decirme lo que peor, pero yo me pregunto ¿Cuándo Laja ha matado algún perro?, es más, nosotros nunca hemos comprado un instrumento para matar animales”
En relación a la carta enviada por el hospital de Laja para que el municipio tomara cartas en el asunto, el edil respondió que aún no ha contestado la misiva enviada por el director del establecimiento, ya que es un tema que primero analizará en conjunto con el abogado del municipio.
“Yo creo que hay un complot en contra mía, y no se si se debe a que vienen las elecciones, lo desconozco, de verdad no me lo explico”.

Sobre las Leyes
Lo que respecta a la facultad de retirar y eliminar perros considerados “vagos”, está escrito en el reglamento de prevención de la rabia, que la “enfermedad en nuestro país está erradicada hace algún tiempo”.
Así también, la Contraloría General de la República, en su dictamen Nº 34751/05, establece que la sola circunstancia de tratarse de un perro vago en la vía pública, no autoriza su eliminación, “ya que el reglamento de la rabia no es un método de control de la sobrepoblación canina”.
De esta forma la castración quirúrgica (esterilización) sería el único sistema efectivo para controlar la sobrepoblación de canes, lo que se logra a través de algunos años de trabajo masivo e intensivo, solucionando el problema en el mediano plazo.
Además, ningún Municipio de nuestro país tiene la facultad o atribuciones legales para recolectar o exterminar animales.
[27 de febrero de 2008]
[©]la tribuna]

[Laja, Chile] Como ya publicamos, el alcalde de esta ciudad de la VIII Región quiere pasar por encima de la ley y asesinar a los perros que se encuentre en la calle. Un edil más a la lista de los representantes ilegítimos. Ante la flagrante ilegalidad de los actos de estos individuos, de dudosa ética, la respuesta de la ciudadanía no debiera ser otra que el rechazo contundente. Lee la nota de Liz, de la VIII Región, que nos envía Gabriela. En la misma se nos invita a actuar (más abajo emails y teléfonos pertinentes). Una vez más es necesario que la ciudadanía se deje oir. Y el esfuerzo no está siendo en vano. Durante las últimas semanas se han reportado avances en la situación de los animales gracias a la denuncia de los ciudadanos.

Estimados animalistas y proteccionistas:

DEFIENDE.
DENUNCIA.

[Laja, Chile] Reproducimos el artículo Pamela Alfaro, directora de la Coalición por el Control de la Fauna Urbana, sobre las prácticas ilegales de esta municipalidad chilena.

Insisten en la eliminación ilegal de perros, esta vez Laja se convierte en la capital provincial de la matanza de animales.

“Esta acción demuestra la contumacia, soberbia e inercia propia de las autoridades que
se han negado a tratar ética y eficientemente el tema de los animales abandonados en el
país. Todo esto porque sus autoridades al igual que en el resto de la región se han
negado a trabajar con grupos proteccionistas, cuyos especialistas en temas de
demografía canina han sido enfáticos en manifestar que la eliminación más que una
solución, implica exacerbar el abandono de animales”, manifestó la directora ejecutiva
(S) de la Coalición por el Control Ético de la Fauna Urbana (CEFU).
La representante en Laja de CEFU, Marcela Retamales presidenta de la Sociedad De
Protección a los Animales y Medioambiente Trahua Kalen, explicó que por más de dos
años, con recursos propios y escaso apoyo municipal la agrupación que dirige junto a
otros habitantes de Laja, han esterilizado a 500 animales y educado a sus dueños o a
quienes protegen a los animales vagabundos. “Si tuviésemos el apoyo de la autoridad
podríamos hacer más. Sin embargo el municipio no ha querido escuchar razones respecto
de que este tema requiere soluciones a largo plazo como la esterilización de animales y la
educación de la población. Las medidas flash, que sólo buscan mejorar estéticamente el
entorno no conducen a nada”.
Al respecto la directora ejecutiva (S) de CEFU, Pamela Alfaro agregó que “si recorremos
las calles de San Antonio, Coyhaique, Concepción, Puente Alto y otras comunas donde el
municipio caza y elimina animales, por sus medios o apoyados en la tercerización de
servicios, podremos observar que hay tanto o más animales que los que había cuando
comenzó a aplicarse ilegalmente la eliminación como método de control canino”.
Page 2
“Si hace más de 50 años que se elimina indiscriminadamente a los animales que
deambulan en las calles, obteniendo un resultado igual a cero, queda claro que esto no
sirve como método de control. Por lo tanto la insistencia de la autoridad en utilizar y
promover la eliminación sólo indica su incapacidad para manejar estos temas. Queremos
creer que detrás de esto sólo hay desconocimiento e improvisación y no un lucrativo
negocio que llena los bolsillos de terceros y no entrega soluciones reales a la población”,
enfatizó Alfaro.
CEFU propone un programa integral de control que se sustenta en seis puntos de trabajo
mancomunado entre las autoridades, las organizaciones proteccionistas y la comunidad.
Los ejes de acción son:
1. Creación de una institucionalidad de Control Ético de la Fauna.
2. Educación en Tenencia Responsable para estudiante enseñanza básica,
media y superior.
3. Control de la Natalidad
4. Jornadas de Adopción
5. Diseño de un marco legal acorde con la legalidad vigente.
6. Creación de una Red de Centros de Salud Veterinarios (CESAVE)
“Es estúpido el tratar de obtener resultados diferentes si hacemos las cosas de la misma manera y
con las mismas personas”
Albert Einstein
Para más información sobre CEFU, visite www.cefu.cl
Pamela Alfaro 07 748 9097 (Directora ejecutiva (s) CEFU)
Pablo Peñaloza 09 152 0175 (Abogado CEFU)