Story by Monitor Editor Roger Snodgrass

LANL Director Michael Anastasio

Nuclear watchdogs in New Mexico have seized on compensation data in federal recovery act records to call attention to the total compensation packages paid to top managers in the nuclear weapons complex.

“That LANS pays Michel Anastasio $800,000 a year, double President Obama’s salary and that two other LANS executives make more than $520,000 shows a priority for exorbitant salaries over good management and environmental cleanup,” said Don Hancock of Southwestern Research and Information Center in a press release Thursday.

Hancock first found the information on the American Recovery and Reinvestment Act (ARRA) Web site, recovery.gov, which became available recently.

Jay Coghlan of Nuclear Watch New Mexico, which immediately followed up with further information, also comparing Anastasio’s salary with Obama’s.

“It is peculiar that the director of the laboratory who has supported new design nuclear weapons and resumed industrial-scale expanded nuclear weapons production is making twice as much as the man who won the Nobel Prize for trying to rid the world of them,” Coghlan said this morning.

The data, which shows Los Alamos National Security as having received 13 prime-recipient and subcontract awards that require quarterly reports under the ARRA, lists the top five officers for Los Alamos National Security and their “compensations.”

Speaking for the laboratory, Communications Director Jeff Berger said the on-line postings are not salary figures, but rather “total compensation, which includes salary and can include such things as bonuses, contributions to 401k, and allowances for housing and vehicle expenses.”

“It is also important to note that much of that compensation isn’t from taxpayers,” Berger said.

DOE limits the amount that can be reimbursed, to just under $400,000  per year and the contractor must pay any additional compensation from its own corporate funds.

Also, Berger added, compensation must be commensurate to the job at hand.

In Anastasio’s case, that includes managing, “Two billion dollars worth of budget, 10,000 employees, 40 square miles of facility; and not least, the nature of the work we do, which is national security science and weapons work,” he said.

*Michael Anastasio is listed at $800,348 per year;

*Jeffrey Blair of the University of California, $264,233;

*Glen McCoy Kizer, chief financial officer, $522,440;

*Roland B. Knapp, head of contractor assurance, $522,440; and

*Isaac E. Richardson III, deputy lab director, $555,515.

Read the full story at www.lamonitor@lamonitor.com.

Mówi się, że skromność jest dobrą cechą charakteru. Uczy się tego dzieci. Wpaja im się, że trzeba być skromnym, że nie należy się przechwalać i nie należy zbyt głośno opowiadać o swoich sukcesach, zaletach i osiągnięciach.

Mądrość ludowa rozpowszechnia powiedzonka w rodzaju “siedź w kącie, znajdą cię” i tym podobne bajeczki o zaletach bycia cichym, skromnym i nienarzucającym się.

Wszystko to bzdury. Szczególnie w odniesieniu do człowieka tworzącego i kreatywnego. A już artysty w szczególności.

Sam akt kreacji jest już bezczelnością. Sam fakt, że ktoś ośmiela się zabierać publicznie głos jest już całkowitym zaprzeczeniem skromności i cichości. Sama decyzja, że oto stworzymy wiersz, obraz, film, bloga czy projekt mostu jest działaniem nie mającym ze skromnością nic wspólnego.

Dlaczego więc ten dziwaczny kult skromności wciąż istnieje? Dlaczego wciąż wielu twórców myśli, że reklama, czy autoreklama swojej twórczości to coś nagannego? Dlaczego miewa się za złe niektórym twórcom, że mają sukces, fanów, pieniądze i na dodatek wcale się tego nie wstydzą. Nawet ośmielają się o tym mówić wszem i wobec, zamiast umierać na suchoty na jakimś wilgotnym poddaszu w pokornym oczekiwaniu na pośmiertną sławę.

Często słyszę takie głosy. Nie tylko z mojego, filmowego podwórka. Często czyjeś zdjęcia w kolorowej prasie wzbudzają pogardliwe uśmieszki zawistników połączone z jednym, syczącym słowem: “lans”.

A ja wam powiem, że “lans” jest dobry. Lans, autoreklama, nieskromność i świetne samopoczucie na własny temat — to wszystko jest dobre i trzeba tego używać ile tylko się da. Szczególnie jak pracuje się kreatywnością.

Skromność przy przeciętnych zdolnościach jest zwykłą szczerością; przy wielkich talentach – obłudą. (Arthur Schopenhauer)

Co z tego, że stworzysz najwspanialszą nawet symfonię, powieść, bloga czy program komputerowy, jeśli pies z kulawą nogą się o tym nie dowie?

Co z tego, że jesteś dobry, świetny, genialny jak w dzisiejszym świecie to już nie wystarcza?

• Trzeba przestać być skromnym.
• Trzeba przestać być nieśmiałym.
• Trzeba przestać czekać, że może ktoś cię odkryje.
• Trzeba przestać czekać, że ktoś ci pomoże.
• Trzeba przestać czekać, że coś się stanie, coś się wydarzy.
• Trzeba przestać myśleć, że się odmieni, że będzie lepiej.

Nie odmieni się. Nikt ci nie pomoże. Nikt cię nie odkryje.

Każdy twórca, każdy kreatywny, każdy wynalazca, wizjoner i artysta musi odkryć się sam. Nie wystarczy być dobrym, trzeba jeszcze zacząć być swoją własną agencją reklamową. Tak, żeby świat się dowiedział.

Dla kogo to piszę?

Nie dla siebie. Nie mam problemu z “lansem” i reklamą. Ale wiem, że bardzo wielu go ma. Szczególnie ci początkujący. Wstydzą się. Wahają. Są nieśmiali i nadwrażliwi. Są pełni wątpliwości, obaw i skrupułów.

Niesłusznie.

Jeśli masz miód, chwal się nim, a miłośnicy miodu przyjdą spróbować. Jak im zasmakuje, to już się nie opędzisz.

(Inne artykuły z serii “Alchemia Kreatywności” znajdują się w kategorii “Kreatywność“)

On 11 September 2009 the IEEE ratified the IEEE 802.11n 2009 amendment, defining mechanisms that provide significantly improved data rates and ranges for wireless local area networks (WLANs)… (more)

Taki tam spokój… na gór zbocza
światła się zlewa mgła przezrocza,
na senną zieleń gór.

W niedzielę, 9 sierpnia, wyruszyliśmy – Sześciu Tatrzańskich Wspaniałych – na Słowację. Przez Bohumin, Žilinę, Liptovský Mikuláš dotarliśmy do Žiaru. Spędziliśmy tam 5 pełnych dni wypełnionych hasaniem po górach, oraz 6 wieczorów na wykwintnych konwersacjach na tematy wszelakie. Przy migoczącym kominku rozstrząsaliśmy kwestie oświaty, służby zdrowia, bezpłatnego szkolnictwa, emancypacji. Nie osiągnęliśmy, rzecz jasna, konsensusu i strach pomyśleć, do czego by doszło, gdyby ktokolwiek dał nam władzę, by nasze teorie wprowadzić w życie
Poza tym, mili ludzie, mało turystów, fajna kwatera, cisza, spokój i słowackie piwa.

Dzień Pierwszy – Ziarska Dolina.

Widok ze, zdaje mi się, Smutnego Sedla w kierunku polskiej granicy.

Widok z miejsca, w którym stałem na miejsce, któremu robiłem zdjęcie.

Widok na Smreka, z lewej Baranec – cel naszej Wyprawy Dnia Piątego.

Dzień Czwarty – widok z Góry na Dół.

Dzień Czwarty – widok z mostku na strumień.

Dzień Czwarty – Wieczorny Powrót.

Krótko – Skała i Kosodrzewina.

Dzień Drugi – widok z wejścia do Jaskinii Lodowej.

Dzień Drugi – Liptovský Mikuláš.

Dzień Trzeci – widok na schronisko Ziarska Chata.

Dzień Trzeci – w drodze na Banikovy.

Dzień Jeden_z_Pięciu – po przejściu lawiny.

Widok z Dołu na Górę.

Półnagi Putin gra macho na wakacjach

Rosyjski premier odpoczywa od trudów rządzenia swoim ogromnym państwem w jednym z jego najpiękniejszych zakątków – syberyjskiej republice Tuwy. W górzystych plenerach egzotycznej azjatyckiej krainy Putin pływa łodzią, wspina się na góry i… jeździ konno bez koszuli.
Nawet na wakacjach rosyjski premier dba o swój image wysportowanego, silnego mężczyzny. Klika dni temu zaprezentował się jako nieustraszony nurek, opuszczając się w miniłodzi podwodnej na dno jeziora Bajkał, skąd na żywo relacjonował niesamowite widoki. Wcześniej jeszcze dał się poznać jako judoka, śpiewak i pilot myśliwca. To ostatnie zresztą, jako były agent KGB, powinien umieć doskonale.
Tym razem Władimir Putin zajął się jeździectwem. Na zdjęciach ubrany w wojskowe spodnie i koszulkę premier profesjonalnie zajmuje się osiodłanym wierzchowcem. Kolejne fotografie pokazują 56-letniego polityka już bez koszuli. Premier Rosji, w charakterystycznych ciemnych okularach, najpierw przepisowo karmi swojego rumaka. Potem skok na siodło – i okazuje się, że Władimir Władimirowicz jest znakomitym jeźdźcem.
Wprawdzie w tak skąpym stroju wywołałby na jeździeckich salonach Europy niemały skandal, ale prywatne wakacje na łonie natury to co innego, a premierowi Rosji i tak wolno nieco więcej niż innym. Choć nie da się ukryć, że najnowsza próba polepszenia wizerunku Putina może nie udać się do końca – chełpiący się swoją tężyzną fizyczną Władimir Władimirowicz ostatnio jakby trochę… przytył.

diy present for my mum.

Czego to nie można dzisiaj w erze supermarketów kupić! Małe sklepiki naprawdę nie mają już nic do powiedzenia. Sprzedając bowiem zielenine i nabiał nijak konkurują np.  z Supermarketem OBI. Mam akurat niedaleko do tego przybytku i codziennie biegając mijam go, więc wstąpie i wezme na zapas troche tego superspecyfiku. Jak to mówi Mediafun Maciej Budzich – kilka punktów do lansu mi podskoczy ewentualnie do mocy! Tak więc prezentuje (za blogiem) :

Wiem że zapewne tak jak i mnie – wiele osób zainteresuje ta promocja. Mam nadzieje, że mi nie wykupią wszystkiego, bo ostatnio trochę mi brakuje magicznej siły, a tutaj nie dość że blisko to jeszcze cena zdaje się być okazyjna. Tak więc – zapraszam do OBI!

]]> http://bartek90.wordpress.com/2009/07/06/lans-w-internecie/ Mon, 06 Jul 2009 00:11:06 +0000 bartek90 http://bartek90.wordpress.com/2009/07/06/lans-w-internecie/

Se stuknąłem taką oto fotkę:

Ooo…i nawet wyszło lansersko! Kolory – błękit paryski z domieszką bladego sraczkowatego. Cegły po bokach, ciemność w tle i niechcący przekrzywiony kadr. Zdjęcie nawet mi się podoba. I takie pasujące na bloga, bo tajemnicze…

Ach, och, no i artystyczne przede wszystkim.

Ale od początku.

Gdy robiono mi to zdjęcie, miałem jeszcze normalne kolory. Dziś wieczorem siadam przed kompem i dochodzę do wniosku, że trzeba jakoś zaznaczyć swoja obecność na grono.net. Może wstawić jakąś fotkę? Czemu nie?

Po wielu próbach i błędach wygrzebałem jakieś dwie zrobione w ostatnim czasie. Trzeba je jeszcze pomniejszyć. Włączam GIMP-a, niby tylko w tym celu, ale ostatecznie kończy się nadaniem sobie samemu barw marsjańskich. Dla bajeru.

Zdjęcie dobre jeśli chodzi o lans na gronie (w sumie ten portal głównie temu służy). Bo jak jest artystycznie to jest też intrygująco, tajemniczo i w ogóle cool.

No dobra. Ale mimo wszystko lanserem jednak nie jestem (kto mnie zna, ten wie . A poza tym na gronie zdecydowana większość stara się napisać o sobie coś oryginalnego, wkleić jakieś fajne zdjęcie. Czy to już lans? To zależy.

Tak to już jest, że ludzie nie do końca akceptują własną osobę. Raczej rzadko można spotkać kogoś na tyle dojrzałego, aby mógł o sobie powiedzieć, że niczego mu nie brakuje i że jest w pełni z siebie zadowolony. Niestety, my, niedoskonali śmiertelnicy, w większości nie jesteśmy psychologami, którzy w pełni mogą sobie pomóc. Ale próbujemy. W różny sposób.

Najłatwiej jest wejść sobie na jakiś portal społecznościowy (takie grono.net) wypełnić dane o sobie, ale tak, jak by się chciało siebie samego widzieć. I już człowiek trochę lepiej się czuje, bo wysyła inne sygnały: “Spójrzcie! Ja też jestem fajny! Mnie też stać na coś takiego, o czym byście w ogóle nie mogli pomyśleć!” I w ten sposób zalecza swoje niedoskonałości. Czy to dobrze? Ja myślę, że we wszystkim trzeba mieć umiar. Tak jak kobiety codziennie robią sobie makijaż albo mężczyźni chcą być posiadaczami najbardziej efektownych samochodów, nie musi oznaczać to od razu lansu i zakładania fajnej maski na trochę mniej fajną twarz. Lansem jest przesada. To taki objaw niskiego poczucia własnej wartości.

Lans to przede wszystkim zaprzeczenie szczerości. Jeśli ktoś, załóżmy, otwarcie przyznaje, że chce być taki, ale na razie mu trochę brakuje, wtedy do lansu mu daleko. Natomiast jeśli ktoś mówi, że po prostu jest taki, a znacznie mija się z prawdą, wtedy staje się lanserem. To, że każdy chce być trochę fajniejszy niż jest, nie musi być już czymś godnym potępienia.

Mówi się: dobry lans nie jest zły

A ja sądzę, że zła jest przesada – kiedy człowieka dopadnie lekka schiza – bo inny jest w internecie, inny w rzeczywistości, a jeszcze inny w samotności. Wtedy to już jest coś niepokojącego. Póki co, przerabiajmy swoje fotki, ale pamiętajmy jacy jesteśmy naprawdę i korygujmy wady głównie poprzez wewnętrzną zmianę a nie zmianę na profilu gronowym.

Pozdrowienia ,

Bartek

A recent New Yorker article by Atul Gawande has been getting a lot of coverage lately–there are even rumors that Obama has made it required reading for his White House Staff. In the piece, Gawande shares an extensive evaluation of the medical system in McAllen, Texas. We at NLIRH know McAllen well, because it is where for over two years we have been working with the women in the video above, the amazing activists affiliated with La Voz Latina and Migrant Health Promotion.

He started by looking at numbers: “In 2006, Medicare spent fifteen thousand dollars per enrollee here, almost twice the national average.” Gawande asked long standing community doctors why the spending rates of Medicare are so high in this area of Texas. They told him: “There is overutilization here, pure and simple.” There is no evidence that the city provides better quality care than any other city, even with it’s up-to-date medical technology. Actually, the health outcomes are worse. Looking outside the community for help analyzing this “Cost Conundrum,” Gawande solicited Jonathan Skinner, a Dartmouth economist, to analyze why the cost of care was so high in McAllen. Skinner also concluded that is was “very simply, the across-the-board overuse of medicine.”

In his analysis of the medical delivery system in McAllen, Gawande did not address many of the concerns of the women we’ve worked with, some of whom are featured in the video above. We know a large portion of the people in this region are undocumented immigrants from Mexico and other Latin American countries. Even if they have documents, these immigrants do not qualify for federal programs like Medicare for the first five years they are here. So how do these immigrants get health care? Many reportedly cross the border to Mexico if needing medical attention, or some pay out-of-pocket for services in the area.

Gawande may not be talking about these women, but they are doing their own organizing to address the health care gaps in their communities. We’ve collaborated with them on reproductive justice organizing and advocacy, and it’s amazing to see what they are achieving despite all the barriers they face.

Contributed by Robin Mangini, Research Intern

Read all about ChamberFest in Sunday’s Los Alamos Monitor.

Brianna Shay, 2, and Maisyn Shay, 4, participate in fun and treats available at the kickoff to ChamberFest Friday night. Photo by Skip Wecksung

Russ Gordons' Summer Concert Series livened up downtown Los Alamos Friday evening. Photo by Skip Wecksung/for the Monitor

New Mexico Dance Theater's Zoe Martin and Anna Bridge strike a dramatic pose following their participation in the hustle dance performance on Central Avenue Friday. Photo by Skip Wecksung/for the Monitor

ChamberFest kicked off Friday evening drawing massive crowds to downtown Los Alamos as seen in this photo shot from the upper level of CB Fox Department Store on Central Avenue. Photo by Shari Mills/for the Monitor

Los Alamos Chamber of Commerce staff and members of New Mexico Dance Theater entertain Chamber Banquet attendees through the open windows at Central Avenue Grill Friday evening. Photo by Shari Mills/for the Monitor

LANL Community Programs Office Executive Director Kurt Steinhaus enjoys Friday's Chamber Banquet with LANS executive Jerry Ethridge and his wife Karen Ethridge at Central Avenue Grill. Photo by Shari Mills/for the Monitor

Chamber Executive Director Kevin Holsapple and Member Services Coordinator Katy Korkos take to the microphone Friday evening in front of Central Avenue Grill to kick off the 2009 ChamberFest weekend. Photo by Shari Mills/for the Monitor

Los Alamos National Bank Chairman and CEO Bill Enloe with wife Kathy Enloe enjoy Friday evening's Chamber Banquet at Central Avenue Grill. LANB is a major sponsor of the annual event. Photo by Shari Mills/for the Monitor

Emily McGay of McGay Consulting LLC and her husband Roger Waterman of TRK share lots of laughter at Friday's Chamber Banquet. Photo by Shari Mills/ for the Monitor

Dave and Anne Fox of CB Fox enjoy a special moment during the Chamber Banquet. Photo by Shari Mills/for the Monitor

Disco decorations adorn the Chamber Banquet Friday at Central Avenue Grill. Photo by Shari Mills/for the Monitor

Manager/Chef Phil Kephart wowed the Chamber Banquet crowd with a specially prepared menu. This elegantly plated Octopus is one of many deliciuos items available at Central Avenue Grill's Sushi Bar. Photo by Shari Mills/for the Monitor

Mili poczytalni!

O wyjątkowości szeregów ściętych grzywek wprost ze zbiorowej lans-matrycy,
czyli Pełen Niezal.

Miłego poczytania
Suchomski

Originally posted August 22, 2006:

So Saturday night and Sunday morning, I had my birthday LAN party!

6 Xboxes used, 4 un-used, and 4 computers. Mainly Halo 2, Counter-Strike, Dance Dance Revolution, Guitar Hero, and Dead Rising. Most of us stayed awake all night, even my brother and sister did, lol.

So basically we just gamed all night. Everybody had a good time. It was fun playing against Christy in Halo 2. Whoever was watching was laughing, haha. Most everybody got into Guitar Hero as well. There was even some Magic played! Good times for all!

My dad also had his friends over to play Dungeons & Dragons, and they found our LAN pretty cool. Its probably the “new-aged” version of what they were doing, lol.

But we’re mortals, so we had to sleep. Will was the first to go, then Cody (OMG he wasn’t first!! :O), then Scott, then Jake, then Christy later in the morning. I even think that these are the only people who fell asleep! 5/16 I believe it was. Overall, it was a night of friends, Xboxes, computers, music, and Mountain Dew. What more could you ask for? Great LAN party, great memory as a 16th birthday.

Thanks to Bernard for taking pictures and Christy for shooting video: