Les había mencionado los lassi anteriormente… cuando compartí mi receta de un Lassi de mangó.  Pero después de tomar lassis en mi mas reciente viaje a la India, me di cuenta que mi receta no es muy autentica que digamos.

El Lassi es una bebida de yogurt muy típica en la India.  Está hecho de yogurt plain con algo de fruta, típicamente el mangó, pero que se puede hacer con otras frutas también.  La cantidad de fruta que se le echa es mínima para así mantener el color blanco del yogurt. También se le hecha agua de rosas a veces…

El lassi se toma principalmente como un aperitivo antes de las comidas, pero yo también lo bebía DURANTE las comidas para ayudarme a apaciguar el pique de las comidas típicas de la India.  También lo disfruté como una merienda de por la tarde… cuando las demás personas en la barrita del hotel estaban ordenando tragos después de disfrutar de las vistas del Taj Mahal, yo me pedí un lassi.  Nuestro mesero se rió mucho pero me lo aplaudió como un gesto de mi acoplo a la cultura india… y hasta pensó que yo era oriunda de la India.

Aprendí que existen 2 versiones de lassi – salada y dulce.  Yo solo conocía la versión dulce, la cual es la preferida de casi todos a los quienes le pregunte.  Llegue a probar la versión salada en mi primer desayuno en Agra y me sirvió mucho para apaciguar el picante de las dosas que nos cominos esa mañana.  Imagínate que es una bebida de yogurt líquido con sal.  Nada que creo que ordene nuevamente…  continuaré con el lassi dulce que me fascina.        

Otro detalle que aprendí de los lassis, es que los preparan con una batidorita de mano, como la que ven debajo, y no en una licuadora eléctrica como lo haríamos nosotros por acá en occidente…  Me imagino que era por eso que se tardaban en poquito en llegarme cada vez que los ordenaba.

Así que si desean hacer una versión más auténtica de un lassi… pueden continuar usando mi receta original, pero sólo debemos echarle una fracción del mango que dice ahora mismo.  Y si quieren irse más fancy, pueden echarle unos pistachos por encima para que se parezca a la versión que me dieron en el hotel ITC Agra.  Súper chic…

I have mentioned lassis to you before… I shared with you my version of a mango lassi earlier.  But after having lassis in India during my past trip there, I realized my version of lassi is not that authentic.

Lassi is a yogurt-based drink very typical to India.  It is made out of plain yogurt churned with some fruit, typically mango, but I learned that it can be done with other fruits too.  But the fruit is minimal, because all the lassis I had during this trip are white and do not take on the color of the fruit being mixed in.

Lassis are typically drunk as an appetizer before a meal…   I drank them also during the meal to help cool of my taste buds of all the spicy Indian food.  I even had it as an afternoon snack… when everyone at the hotel bar was ordering drinks after taking in the sights of the Taj Mahal, I ordered myself a lassi.  The server laughed but found it endearing and as a sign of us embracing of Indian culture.  He also thought I was Indian…

I learned there are 2 versions of lassi – salted or sweet.  I only knew the sweet versions, which was preferred by everyone I asked.  I got to try the salted version during our 1^st breakfast in Agra.  Nothing special, just imagine a liquid yogurt sprinkled with salt.  It only helped me to cool down the spiciness of the dosas and chutneys I had that morning… other than that, I will continue ordering sweet lassi.

Also, lassis are made with a churner, like the one you see below, instead of a blender, like I do…  I guess that was why the lassis would take a little while every time I ordered them.

So, for a more authentic version of lassi… you can still follow my recipe, just add a tiny bit of fruit, to maintain the white color of the yogurt.  and you can add some pistachios on top… to resemble the one I had at the ITC Agra Hotel… super chic indeed.

I have eaten very little today, because I am still full from yesterday, the titular Sri Lankan Mega Feast.  I was not comfortably full until two full hours after having stopped eating.  It was that good.  This post is going to be long, because I couldn’t help but bug Michelle and her sister Andrea constantly for what exactly was going into my stomach.   But first, a short explanation of how I came about risking intestinal explosion…

My friend Michelle is one of the best cooks I know, especially at our tender age.  I can bake, but I bow down to actual savory cookery.  Her family is Sri Lankan, from Canada, living in the US, so it’s a mish mash (I enjoy hearing about their Thanksgiving meals), but it’s all delicious.  What’s even better is that her sister Andrea is just as good a cook.  And their mother is too; I got to eat fabulous things from the hands of all three yesterday, and I’m going to eat the leftovers for dinner tonight. At first it was just a big old happy get together at Michelle’s house, but it was extra special because she just got into her top choice of medical school!  Congratulations again, Michelle!

A list:

Eggplant curry (I don’t yet have the recipe, but I do have a promise from their mother that she’ll teach me)

Two types of chicken curry (also subject of a future cooking exchange)

Green beans, Sri Lankan style

The most fabulous daal ever.

Mango lassi

Falooda

In addition, I made a pie as my ticket of entry, and another guest made up a pumpkin and apple casserole that got ethnicized by the happy addition of coconut milk powder (the magic ingredient).  But enough of my chit chat.  To the recipes.

Most Fabulous Daal Ever.

Ingredient list:

Masoor daal – 2/3 handfuls

Turmeric

3 cloves garlic

Half a medium onion

Canola or other vegetable oil

Fennel seed

Fenugreek

Black mustard seed

Curry leaves

Coconut milk or coconut milk powder

Before this, I was in love with black daal (lentils), but I have been unable to find a really excellent version of it back here, outside of India.  I will definitely keep looking, but in the meantime, I will glut myself on this.  At the party we made enough for 12 people, but Andrea reduced it down for me for 2-3 people.

Masoor daal: so pretty!

Put about 2-3 handfuls of masoor daal (the orange lentils) in a pot (these instructions are from people who say cook by color and scent, not by measurements, so just go with the flow). Add enough water so that when you place your index finger on the level surface of the daal in the pot, the water comes to the line of your first knuckle.  Now read that again.  I find it easiest to place my index finger against the wall of the pot, find that height on the wall of the pot, and then add water to that point, as the lentils may float around on you.  Got it?  Ok.  No matter how much daal (or rice, same way of measuring water) you decide to cook, this is how much water you need – crazy, isn’t it? The daal will double in volume when cooked.

Boil the daal on high with about 3 cloves of garlic, chopped, and 1/8 to 1/4 teaspoon of turmeric.  Boil for about 15-20 minutes, stirring from time to time to keep it from sticking.  Here’s where your own preference comes in: some people like their lentils to retain their own shape, others like it to be basically a puree of lentilly tastiness: either way.  You’ll see when the daal will start to grow very, very thick and lose it’s definition (15ish minutes): either stop there, or cook a minute or so longer for mushier daal.  Be careful when the daal gets thick and viscous – STOP stirring it.  It turns into what Michelle calls the lentil monster: it will spit and burn you, badly.  Bad news bears.

This daal is fully cooked - ready for the addition of the thalisam. See below.

While your daal is boiling, in a separate pan, prepare the thalisam, or the base for most Sri Lankan curries.  Heat a tablespoon or two of oil over high heat (Michelle and Andrea claims that there is no other heat setting on their stove) and fry up half a medium onion (more if you’d like) until brown.  This gives the daal a nice nuttiness and depth of flavor.  To the onion, add about a 1/4

Fennel, fenugreek, and black mustard seeds

teaspoon each of fennel seed, fenugreek, and black mustard seed.  Also add a curry leaf or two – you can get this at Asian foodstores.  It resembles a bay leaf, but is a completely different scent and flavor.  You can remove it at the end of cooking if you’d like, but it is edible.

Fully cooked thalisum

When the onion is done, stir it into the cooked lentils.  Add coconut milk powder or coconut milk to taste, a couple of teaspoons.  The powder has

Tasty rice!

the added benefit of acting as a thickening agent, giving it a beautiful texture, but it’s tasty either way.  Michelle has been known to thin the daal down afterwards with milk or coconut milk and eat it as soup.  I

plan to do that as well as winter sets in, as  I’ll use soup as a cheaper alternative to turning up the heat. Serve with rice or roti.  We were lucky enough to have delicious rice with lemon, roasted cashews, and tomato (sliced and added at the very end).

Mango Lassi

I want these cups.

Andrea insists that there is no other flavor of lassi besides mango.  Others disagree, but I’ll go with her on this.  I usually don’t order lassi at restaurants because they end up super sweet, but this version has no added sugar so is tangy and marvelous.  You’re welcome to use fresh mango, just remember that there’s a giant pit in the middle, so you’ll need to keep that in mind when thinking about the weight.  This makes a whole blenderful, so scale it down for groups smaller than eight – lassi is seriously filling.

Blend the following:

30 oz can of mango pulp

20 oz plain yogurt

1/2 c to 3/4 c milk

Dumbed down falooda - still sweet and fragrant!

Falooda

Falooda is a southern Indian, Sri Lankan drink.  Different recipes have different add ins, but here is a simplified version that you don’t have to do too much searching to put together.

Usually Michelle’s family adds something called kasa kasa seed (I have no clue about the spelling), which you then soak until it sprouts, adding a crunchy element to the mix, livening up the whole experience.  Apparently it feels like a crunchier, tiny tapioca pearl, for all you bubble tea aficionados out there. As they do their spice shopping in Canada and still couldn’t find it on the last trip, I won’t insist.  Just try this simplified version.

Mix in a glass:

2 tablespoons rose essence (most fun if you find a pink version – theirs read artificial sherbet syrup, but it comes under different names)

8 oz milk

Add a scoop of vanilla ice cream on top, and enjoy!

Finally, the non-Sri Lankan pie that I took out of the pie bible.

The finished pie... demure and chaste

Triple-Layer Pumpkin Pie

Tell me all your secrets, provocative pie.

This has a kind of cheesecakey texture to it – it is almost excruciatingly rich, and the combination of flavors is fabulous!  Don’t worry.  But don’t make my mistake either – leave pleeeenty of time for this to cool down completely.  It was still great while still warm, but the flavors really need the chill down to develop their full complexity.  I’d suggest making it the night before (I had planned to do that, but I had taken a five hour test and decided to waste the rest of the day).

Crust:

Single crust, either graham cracker crust or basic pie pastry.  I had made a crust ahead of time, but left it in my own fridge and didn’t realize it until twenty minutes into a forty minute drive.  So stay tuned for a basic pie crust post later this week.  Instead, I bought a Pillsbury refrigerated pie crust, and it was just fine.  In fact, I was asked how I got it so flaky.  Don’t worry, I confessed.

Partially prebake the pie crust in a 9 1/2 inch deep dish pan or a 10 inch pan.  To make this easier on yourself, after molding the crust to the shape you’d like, freeze it for ten or fifteen minutes.  That way, during the prebake stage, it stays pretty and presentable, like a child dressed up for the holidays.  Unlike your kid, though, the pie will stay put together longer than ten minutes, hopefully.

Take about 16 in of foil (heavy duty if you have it) and tuck it over your pie shell as if you were adding in another shell.  Let the excess flare out over the edges of the pie plate, like really shiny wings.  Pour pie weights into the shell, if you have them.  They are little balls of clay, but you can also use dried beans of any kind, or rocks out of your driveway.  They won’t actually touch the pie, so it’s all good.  The pie weights work best, beans second best.  Bake for 15 minutes.

These are not candy. I don't know why everyone wants to eat the burning hot pebbles.

After that’s done, lift out the foil and set it aside to cool.  Take a fork and poke some holes in the bottom of your crust to prevent excessive puffing, then pop back in the oven at 375 for 10 to 12 minutes for a partially pre-baked crust, 15-17 for a fully prebaked shell.  Set the shell aside to cool.

Moving on, the filling.

2 tablespoons unsalted butter

4 oz semisweet chocolate, coarsely chopped

12 oz full-fat cream cheese, softened

1 1/2 cups sugar

2 large eggs, at room temperature

1 cup of pumpkin puree, canned or fresh (if you are an overacheiver)

1/2 teaspoon vanilla extract

1/4 teaspoon ground cinnamon

1/4 teaspoon ground nutmeg

1/4 teaspoon ground cloves

1/4 teaspoon salt

1 c full-fat sour cream.

By the by, the full-fat instructions are straight from the book – just cave to the fact this is not health food.  Pumpkin does not equal healthy.

Reduce the oven temperature to 35o.  Melt the butter in a double boiler over barely simmering water and add in the chocolate.  Whisk (or spatula) until smooth, remove the double boiler from the water, and set aside until partially cooled.

In a separate bowl, cream the cream cheese, gradually adding in 1 1/4 c of the sugar, then beat the eggs in one at a time.  Blend in pumpkin, vanilla, spices, and salt until evenly combined.

Mix slightly less than half of the pumpkin filling with the melted chocolate and set aside the rest.  Pour the chocolate filling into the cooled pie shell, shake gently to settle it, then bake on the center rack for 20 minutes.

Cool on a wire rack for 15 minutes.  If you’d like (I definitely liked the effect), add a layer of chopped pecans on top of the chocolate to further delineate the different levels of the pie.  I also like texture contrasts, so…

Adding in the pecan layer

Spoon in the remaining pumpkin filling over the cooled chocolate layer.  Shake the pan gently to settle the filling and pop it back in the oven, so the part of the pie that was facing the back previously is now facing forward (for even cooking).  Bake until the pumpkin is set (doesn’t jiggle warningly when you shake it to test), about 35 to 40 minutes.  When it’s done, the preimeter of the filling will have puffed somewhat, but not so much that it develops large cracks.

Transfer to a wire rack again and let it cool until the filling settles fully and flattens out, about 30 to 45 minutes (I told you it took a lot of cooling).

Remember, the cooling is worth it. Yours won't be so saggy. But it was still ridiculously rich and silky smooth.

In a small pot, combine the sour cream and remaining 1/4 c sugar over super low heat and warm through, about 2-4 minutes. You just want to heat it to slightly above body temperature – any more and it will start to break.  Pour it over the top of the pie, smooth it around and let it cool completely to room temperature, cover with loosely tented foil and stick it in the fridge for at least 3 hours.  Then eat!

That's what I like to see.

Eines meiner Lieblingsgetränke stammt aus Indien, eine Spezialität der dortigen Küche und
fehlt in keimen Lokal entweder als Aperitif oder Dessert: das Mango Lassi (Mango Lassie)
Lassi gibt es in vielen verschiedenen Geschmacksrichtungen,süß, salzig, mit verschiedenen Gewürzen oder Früchten. Ganz nach dem Geschmack des jeweiligen Kunden. Verfeinert wird es mit frischen geschnittenen Früchten. Viel Spaß beim Zubereiten und Trinken.

I work in the food industry, though I don’t generally have anything to do with the recipe formulation part of things.  However, I do work closely in an administrative role with the R & D department, which is a lot of fun.

Our office space also shares real estate, as my cube lives inside of the R & D facilities.  Sometimes the ambient noise gets to me or means I have to get a different room to make phone calls from.  Mostly my location is a huge bonus, as I get first hand access to the information and projects people are working on and also get access to our fabulous kitchen.  I may have to make do with a tiny galley style kitchen, but here I have a Wolf range to play with if I want and a wide array of kitchen gadgets that I either don’t have, or don’t have in that size.

Sometimes we get large samples of various things that we can’t make use of and they get to come home with us.  Last week I scored several pounds of frozen diced mangoes.  They are happily ensconced in the tightly packed prime space of my freezer, awaiting an evening with guests.

I haven’t quite settled on the end goal, but vying for attention is an Indian food evening with Sweet Mango Lassi for everyone and an evening with fancy cocktails.  Andina, a neat Peruvian restaurant in Portland, used to sport a spicy mango cocktail as part of their drinks menu, but I don’t know if it is still there.  The idea of trying to recreate it, or something similar, has a lot of appeal.  I have found some interesting recipes online, one of which calls for fresh jalapeno in their mango cocktail.

I will keep you posted on what they end up being used in, hopefully with some pictures, and, of course, the recipes.  =)

This is my first attempt at a combination of pixels and paragraphs (picked that catchy tag from the website pixelsandparagraphs.com, which I am following these days to get some inspiration!).

Anyways, coming back to the topic, I chanced upon Lucky Biryani, at Oshiwara, Jogeshwari, an offshoot of Lucky Restaurant in Bandra and apparently their third franchisee with the second one being located in Malad, Mumbai. Strange to see the place being branded as a Biryani-specialty restaurant as I would have thought they would want to keep their original branding of ‘Lucky Restaurant’ as they are anyways famous for Biryanis! But then again, seeing as to the popularity of Biryani-places in the vicinity it does look like a shrewd business decision to capitalise on what they know best!

The Oshiwara outlet is a lot smaller than the one in Bandra. We had to wait for 5 minutes before someone got up. Thankfully the service here is really quick so we didn’t spend much time waiting outside until the tables were cleaned etc. Once seated, we were handed a small booklet which also serves as takeaway menu. To me, this is an innovative idea. If you live nearby and like the food at Lucky, just take the menu card given to you and order next time you feel like gorging on the many items they serve here!

For starters we ordered for a Mutton Seekh Kebab and Lassi to go with. The Seekh Kebabs were at our table in no time. Accompanied by freshly chopped onions and hot green chutney, the Seekh kebabs were delightful. Not overcooked nor was it dry as a stick which is not how I like it! The Mutton Kebab was good but I don’t think it was worth the INR 120 we paid for it!

The starters were followed by the Biryani which, priced at INR 125, seemed a tad cheaper compared to the starters! The Biryani is not quite like the one at Bandra. It does not have the aroma like the one served at Lucky, Bandra and is a bit bland. The Biryani here lacks the gravy as well which you would normally associate with Lucky’s Biryanis. It’s no wonder then that the Raita had to be ordered separately as I doubt most order for Raita with such bland Biryani. Bland though it was, I still liked it and gorged on it as if it was the best food I have come across so far! Also, the amount of Raita these guys serve can easily be enough for a family of six. Infact the bowl is so big we should have been asked to pay for it but we weren’t! Strange. I guess either they forget or they actually do not charge for it!

Accompanying the food was the Lassi. At INR 35 it wouldn’t dent your pocket in any which way. But I wouldn’t suggest the Lassi with the Biryani, rather have it with something a bit more spicy and coloured . In the end it just become a bit too much of milk products!

Ending the meal was the famous Caramel Custard of Lucky. It seemed bigger than the one served at Bandra but tasted just as good! These guys really do make good Caramel Custard. One cannot smell the egg in the custard which suggests that the dessert is relatively fresh! The custard was for INR 40, which is the same price as at Bandra. Curiously though, the Custard is the only dessert they serve at the Oshiwara outlet while at Bandra they have a few more including the Firni as well.

It was a good meal but was a let down on the pricing front – at INR 355 it was a tad too pricey for just two people! But then again, my endless pit is to be blamed for it knows no boundaries!

PS: Don’t mind the watermark! Was trying something and ended up with a 100% opaque watermark in the centre of the images which I cannot remove unfortunately!

Lassi täytti eilen jo puoli vuotta. Aika on kulunut siivillä.

I am having a hard time believing that Lassi is six months old already. Time flies.

Alun rytäkässä meille saapui ihania paketteja ja lahjoja. Tarkoitukseni on ollut niistä kiittää täällä, mutta häpeäkseni täytyy myöntää, etten ole saanut aikaiseksi. Tässä aivan liian myöhäiset kiitokset ihanille ystäville!

When Lassi was born, we received lovely gifts from friends. I have been meaning to blog about them, but am ashamed to say that I only got around to taking pictures of them this week. So thank you, dear friends, your gifts are very much appreciated!

“Marj, nämä villikset olivat tosi hyvät kun synnyin, mutta eipä mahdu reidet enää näihin.”

“Marj, these soakers were perfect for me when I was a tiny baby, but my thighs are way too big for them now! “

“Tämäkin on Marjin tekemä ja mahtuu edelleen! Mutta luuletteko, että jaksan olla paikallani niin kauan, että hidas äiti saa kuvan?”

“This bib was also knitted by Marj and it still fits! But I am way fast for my mama and her camera.”

“Okei, nopeasti yksi kuva.”

“OK, but make it fast.”

“Enkös ole komea tässä Sherrin neulomassa viitassa?”

“Aren’t I handsome in this cape that Sherri knit for me?”

“Charityn neuloman peiton alla on makea nukkua.”

“I love napping with the blankie knit by Charity.”

“Vaikka esitänkin coolia, olen oikeasti aivan innoissani näistä ruokalapuista. Charity ompeli ne minulle.”

“Contrary to what I look like, I really love these bibs, too! They were sewn by Charity.”

Kiitos tuhannesti vielä kaikille!

Thank you all again!

Lassi is a popular and traditional yogurt-based drink which originated in the Punjab region of the Indian subcontinent.^[1][2] It is made by blending yoghurt with water, salt, pepper, ice and Indian spices.^[3] Traditional lassi is sometimes flavored with ground roasted cumin. Sweet lassi, blended with sugar instead of spices, is also very popular.^[4]

Mangoes, curds and fresh mint leaves are all the ingredients you require to make this refreshing slush.
Serve it along with a spicy chaat to soothe your taste buds!

Preparation Time : 10 mins.
Cooking Time : Nil.

Serves 4.

Ihmettelette lienee, missä olen ollut? Niin minäkin. Olen kadonnut Facebookiin, pelannut aivan liian paljon Farmvilleä ja Bejewellediä. Ja samalla odotellut, jos saisin bloggausintoni takaisin.

Wondering where I’ve been? Yep, me too. Lost in Facebook, playing far too much Farmville and Bejewelled and waiting for my blogging mojo to return.

Sillä välin kun olin muualla…

While I was gone…

Iso poika täytti neljä vuotta! Onnea, Niilo!

My big boy turned four! Congrats, Niilo!

Ja pieni poika kasvaa hurjaa vauhtia. Katsokaa nyt viisikuista, ihanan terve ja pyöreä! Poika kääntyy jo mahalleen ja tänään puhkesi ensimmäinen hammas.

And my wee one is growing fast. Look at him, five months and all healthy and chubby! He already rolls over and his first tooth peeked through today.

Olen myös neulonut. Hitaasti, mutta varmasti. Kesällä meidän perhe käytännöllisesti katsoen asui ulkona, mutta nyt kun syksy on täällä, on myös neuleinto palannut. Kun illalla saan lapset nukkumaan, sytytän kynttilän, kuuntelen sadetta ja neulon.

I have been knitting. Slowly, but steadily. Summer was mostly spent outdoors, but now that the fall is definitely here, my knitting mojo is returning. When the kiddos are in bed, I light candles, listen to the rain and knit away.

Kuvia pian. Lupaan. Sillä välin voit seurata puuhiani Facebookissa.

Pictures soon. I promise. In the meanwhile, you can follow my status updates in Facebook.


i LOVE tomato soup & had lots of heirloom tomatoes to use up. i had a bowl of hot soup yesterday & wanted to make it today with my stash. the recipe i used, mom’s gazpacho had rave reviews on epicurious, but i was skeptical because it has a hardboiled egg & breadcrumbs in it! i went with it anyhow, omitted the beef stock, used 2 lbs+tomatoes, cilantro instead of parsley & added a serrano chili. i also used very little oil & lime instead of lemon. this is probably the best recipe i have ever used. you mash the egg with the garlic & add it with the breadcrumbs to the veggies. this is for texture & thickness. genius. i never heard of mashing a hard boiled egg for texture, but there you have it.

you must enjoy chopping veggies cause it took me an hour to chop all of it. fortunately i find chopping extremely meditative. this will only get better as it sits. even though i made about a gallon, i really don’t think it’s going to last long enough for me to experience the true flavor that would take about 2 days. what an awesome healthy delicious live food

i made the colonel save me some of the wonderful bottled yogurt from blue marble family farm & blended it with a large mango that was going bad. i have never done that before. omg….i am in HEAVEN !!! a nice thing to have when what i really want to do is dive straight into that soup, but alas..all good things must wait.

if you have tomatoes to use up, make this soup. heck, run out and buy a few pounds before they are no longer available, which will be very very soon

The server spoke to me first in Hungarian, and then apologized for not realizing that I spoke English.  I thought this was a bit odd (how would she have known), but she was very nice and spoke English quite well.  When she told me that she had just gotten back from Ireland I realized that she did have an Irish accent.  Weird!  Sometimes it sounded like she was pretending to have an Irish accent because she also had a Hungarian accent.  It was quite fun to listen to her.  Apparently she just moved to Budapest from the countryside.

Now for the food.  I splurged (forgive me Rachel) and bought the following:

• Lamb Saag ($3 more expensive than chicken, beef is half way in between)
• Basmati Rice (had to be purchased separately)
• Garlic Naan
• Lime-Mint Lassi

Saag dinner at Kashmir

The Saag was very green, so it looked less like *ahem* than Bombay House’s.  I don’t think it was as creamy, however. I asked for it hotter than normal, and it was the hottest Saag I think I have ever eaten.  That is to say it was about as hot as Bombay House’s Non-Saag “Hot”, or a 3-4 star curry at a Thai restaurant.  Though I would normally prefer things a bit hotter, I quite enjoyed it since spicy Saag was a bit of a shock anyway.  The lamb was excellent–reminiscent of Bombay House in the old days.  Lamb Saag may very well be what prevents me becoming vegetarian.

The rice that I ordered was plain basmati rice and I was a little disappointed that I had to order it separately.  I also had the choice of a spiced rice (not sure all that this entails) or potatoes, but I wasn’t feeling that adventurous.   I needed some comfort food.

The Naan had black sesame seeds on it and was good.  I do not believe they had Aloo Paratha which just a shame.

The Lime-Mint Lassi was good, though it didn’t have the overpowering taste of Bombay House’s Lassis.  I couldn’t distinguish the lime taste as such but it was more than just mint.  It contained chopped up mint, and lime rinds which I felt lent it a nice touch.

The total bill including tip was 4,500 Ft. (about $22.50).  Thus it appears that those who claim Budapest is slightly more expensive than the states may be right.  The portions were probably identical to Bombay House (so about 175% of ideal for me, but little enough to be consumed entirely if one is hungry–and I was today).  All in all it was a thoroughly enjoyable affair, but perhaps not repeatable too often on my current budget.  So, if your IIFSF (Ivan’s Indian Food Stinginess Factor–defined as enjoyment of Indian food divided by stinginess) is greater than about 40 and you happen to be in Budapest you should try out the Kashmir restaurant.  Most importantly you should treat me.  :) They also deliver and have a lunch buffet for 1400 Ft ($7).

As a side note, I have decided that I can no longer be friends with anyone whose IIFSF is below 20.

สงสัยกันมะ ว่าอาหารพม่าหน้าตาเป็นยังไง เพราะเราจะคุ้นเคยอาหารลาวหรือเวียดนามกัน แต่พม่ากลับนึกไม่ออก (เขมรก็นึกไม่ออกเหมือนกันนะ) เราก็ได้แต่เดาว่าคงมีอีหรอบก๋วยเตี๋ยวและข้าวซอยตามประสาใกล้จีนทางใต้และเหนือของไทย ซึ่งก็มีจิงๆ และมีอย่างอื่นอีกมากมายที่ทำเราตื่นเต้นได้พอสมควร

ชีวิตประจำวันของเราถ้าไม่ได้เที่ยว ก็คือ หาของกิน ของขายมากมายเหมือนเมืองไทยนี่แหละ แต่ดูสกปรกกว่าบ้าง (จิงๆก็มากอยู่) ซึ่งเราก็มีความสุขกับการเดินดูของโลค่อนๆแบบนี้ เราว่าเราเดินตลาดสดมากกว่าเดินวัดอีกนะ (ถ้าไม่นับทะเลเจดีย์)

อาหารพม่ารวมๆแล้วเน้นรสชาติ เค็ม และ มัน ในขณะที่ไม่เผ็ดมาก (หนังสือหลายเล่มบอกตรงกันว่าพม่าเผ็ดน้อยกว่าไทยและอินเดีย) เค็มนี่เรียกว่าเค็มโคตรๆ ขนาดเราชอบของไฮเปอร์แนท (hypernatremia = โซเดียมสูงในเลือด เราเอามาใช้กับอาหารเค็ม) ยังรู้สึกเกิน threshold ของเราไปแล้ว ส่วนมันนี่ก็เยิ้มเรย ของทอดขายข้างทางก็เยอะ แต่เราถือว่าอยู่เที่ยวไม่นาน เลยกินเต็มที่ กลับมามอบิดเรย (morbid obesity อวบอ้วนระยะสุดท้าย)

ข้าวซอย

มีข้าวซอยที่เรียกว่า ข้าวซอย เหมือนกัน แต่เสียงเพ้ียนไปบ้าง เราจับไม่ได้ว่าเรียกชัดๆว่ายังไง (อ่านเจอในเวบเรียก เค่าซแว ไม่รู้จิงเท็จประการใด) เอาเป็นว่า ไปถึงพม่าแล้วสั่ง ข้าวซอย แล้วจะเข้าใจกันโดยไม่ต้องพูดมากกว่านี้ แต่ข้าวซอยพม่าไม่เหมือนข้าวซอยเมืองไทยนะ (อย่างน้อยก็เค็มมาก) และแต่ละร้านก็แวริเอช่งสูงเหลือเกิน เราสั่งชี้ไปเรื่อย พอถามว่านี่อะไร ก็บอกว่า ข้าวซอย พอไปอีกร้านเห็นหน้าตาแปลกก็สั่งอีก ปกิสว่านี่ก็ ข้าวซอย หนูเลยเริ่มงง เดี๋ยวไว้ไปอินคิวเบทจะไปสืบให้รู้แน่

ข้าวซอยนี่น่าจะเป็นของ ไทใหญ่ ซึ่งอยู่ในรัฐฉานทางตะวันออกของพม่าติดกับจีนและเหนือของไทย ซึ่งก็ถือเป็นชนกลุ่มน้อยของพม่าตอนนี้ ตอนนี้เลยเปลี่ยนใจอยากพูดภาษาไทใหญ่ได้แทน ไม่เอากะเหรี่ยงแระ อิอิ แต่ตอนนี้เรายังคงชอบข้าวซอยในเมืองไทยมากกว่า

ตัวอย่างข้าวซอยร้านนึง ร้านนี้ไม่มีผักดองให้ (ถึงร้านอื่นมีผักดอง ก็มีแวริเอช่งผักดองอยู่ดี บางทีมีแครอทปนมาด้วย) แต่หน้าตาคล้าย ของกรอบๆข้างบนรสชาติคล้ายปาท่องโก๋นะ

โมฮิงกา

เป็นการเรียก ขนมจีน ในภาษาพม่า เป็นของหาง่ายยิ่งกว่าข้าวซอยอีก ไปไหนๆก็เจอ หน้าตาก็แวริเอช่งสูงอีกแล้ว แต่ถึงเวลาก็เรียกโมฮิงกะสิ้น มีทั้งแบบแห้งและแบบน้ำ (ข้าวซอยก็มีแห้งและน้ำเหมือนกัน) เส้นจิงๆก็มีแบบก๋วยเตี๋ยวเส้นใหญ่ของเรานะ แต่เหมือนเค้าจะไม่เรียกโมฮิงกะทั้งที่น้ำเดียวกัน เส้นขนมจีนเองก็เถอะ มีทั้งเส้นหนาเส้นบางในร้านเดียว น้ำที่ใส่นี่ก็น้ำรสชาติไม่เคยเหมือนกัน บางทีก็ใส่กรอบๆ บางทีก็ไม่ใส่ แต่ที่เหมือนกันทุกร้าน คือ เนื้อสัตว์เป็นวิญญาณเหมือนกันหมด เค้าพยายามใส่หมูกรอบหรือเนื้อไก่ให้นะ แต่หาแทบไม่เจอ ก็เข้าใจว่าคงเป็นของแพงของที่นี่

วิธีทำส่วนใหญ่จะสยองขวัญทุกร้าน คือ หยิบเครื่องใส่ชามพร้อมเส้น หลังจากนั้นก็ใช้มือเปล่าที่ตะกี๊เพิ่งหยิบแบงค์ของลูกค้าก่อนหน้า เช็ดๆกับผ้านิดหน่อย แล้วก็คลุกเส้นด้วยมือเปล่านั่นแหละ หนูต้องพยายามไม่มอง คิดซะว่าอาหารหน้าซีรี่ก็พัวไฮ (poor hygiene) เหมือนกัน เรายังกินได้เรย

ดูสิๆๆๆๆ มือคลุกกันแบบนี้ทุกร้าน บางทีเป็นก๋วยเตี๋ยวผัดน่ากินๆใส่ไว้ในหม้อใหญ่ๆ พอมีคนไปสั่งแทนที่จะใช้ตะเกียบหรืออะไรก็ได้หยิบ ก็ต้องใช้มือหยิบใส่จาน

คลุกเสร็จก็ออกมาเป็นแบบนี้ แต่พึงระลึกไว้ว่าหน้าตาไม่เป็นอย่างนี้ทุกร้าน ร้านนี้มีซุปมาให้ด้วย หน้าตาก็สยองขวัญพอกัน แต่พอกินเข้าไปแล้ว อรึ่ยส์ เค็มดี คาดว่าใส่ MSG ไปมากมาย จานนี้ประมาณ 15 บาท

อาหารพม่าจิงๆ

มาดูอาหารพม่าที่เค้าขายกันในร้่านดีงามบ้างดีกว่า ซึ่งจะแพงขึ้นมาหน่อย คนละ 50 บาท บางร้านบังคับให้จ่ายคนละ 100 บาท แล้วจะมาเป็นเซท ต้องอธิบายก่อนว่า วิธีเสิร์ฟอาหารที่นี่ให้ฟีวอาหารเกาหลีปนญี่ปุ่น คือ มีอาหารบางอย่างเป็นของใครของมัน คือ ข้าว แกงกะหรี่ซักอย่าง (เลือกเอาว่า ไก่ หมู ปลา แกะ) และซุปถ้วยเล็กๆ ส่วนที่แชร์จะเป็นเครื่องเคียงซึ่งไม่ต้องสั่งมันจะมาด้วยอยู่แล้ว พร้อมกับผักสดใส่ตะกร้ามาให้จกแบ่งด้วย แต่แกงกะหรี่ก็มาในชามเล็กๆเอง พร้อมกับเนื้อสามสี่ชิ้นเล็กๆ และมักจะเทน้ำมันจนท่วม เพื่อป้องกันไม่ให้เสียง่ายและป้องกันไม่ให้ตัวอะไรตกลงไป (แล้วถ้ามันติดคาน้ำมันล่ะ) ก็ไฮโดสน้ำมันอีกแล้ว แต่ผักสดๆนี่รู้สึกว่าเฮลธี้ขึ้นมา เค้าชอบกินใบมะกรูดสดกันนะ มีใบบัวบกด้วย ตอนแรกเราไม่รู้ กินแล้วอร่อยดีเพราะมีกลิ่นเอิ๊บๆ (herb) จนแม่บอกว่านี่มันใบบัวบกแต่ของไทยไม่มีกลิ่นแบบนี้

กินเป็นเจ๊ทแบบนี้ หน้าตาไม่น่ากินในตอนแรก แต่กินๆไปก็อร่อยดี (คงเพราะเค็มทุกอย่าง) มีผักดองด้วยคือมะกรูดฝานแล้วดอง รสชาติสยองขวัญเกินสำหรับเรา และก็มีน้ำพริกอ่องที่เราว่าอร่อยกว่าที่เคยกินในเมืองไทย

สุกี้

ตามทางเดินในย่างกุ้งจะเจอร้านข้างทาง มีผักหลากหลายวางใส่ตะกร้าให้เลือก เผอิญเราอยากผักหญ้าหลังจากกินแต่ของทอด เลยไปชี้ๆภาษามือ (ส่วนใหญ่คนขายของโลค่อนแบบนี้พูดอังกิดไม่ได้มาก) แล้วกลับมานั่งตุ๊มต่อมว่าเค้าจะทำอะไรให้หนูกิน แล้วมันก็ออกมาหน้าตาเหมือนสุกี้ แม่ช่วยคอนเฟิมเพราะแม่เคยกินอาหารคล้ายๆแบบนี้ที่ยูนนานแล้วไกด์ว่ามันเป็นสุกี้ของเค้าโดยใส่เห็ดและผักหลายๆอย่าง ในจานนี้หลากหลายไปถึงเส้นก๋วยเตี๋ยวด้วย เส้นหมี่เส้นขาวแบบกลมมีหมด คนขายสุกี้ร้านนี้สวยมากกกก หน้าตาเป็นดาราเกาหลีได้เรยโดยไม่ต้องพึ่งศัลยกรรม เดาว่าชีมาจากไทใหญ่ จิงๆแล้วคนพม่าหน้าตาดีเยอะนะ พวกเด็กที่หลอกขายของเราก็น่ารักเยอะเลย แต่คงไม่ได้น่ารักแบบสมัยนิยม (คือ หน้าจีนตาตี่) (แต่ผู้ชายนี่ยังไม่เห็นดีฮ่ะ)

อร่อยนะ แต่เผ็ดและเค็มไปหน่อย เพิ่งเคยเจอของเผ็ดจิงจัง เยอะขนาดนี้ ราคา 25 บาท

ให้ดูสภาพโต๊ะที่กินด้วย โต๊ะกินข้าวข้างทางที่นี่มักจะเตี้ยๆเช่นนี้ และมีถ้วยชาให้เติมน้ำกินฟรี ซึ่งจะแช่ถ้วยในน้ำ แล้วก็รียูสเอาเอง หนูขออนุญาตไม่กินด้วย แต่ไม่ว่าร้านไพร่แค่ไหนก็ต้องมีกระดาษทิชชูให้

ร้านกาแฟ

อย่าคาดหวังว่าเป็นคาเฟ่ ที่นี่เป็นร้านชากาแฟสไตล์สภากาแฟเมืองไทยมากกว่า และส่วนใหญ่จะมีแต่ผู้ชายนั่ง เหมือนมีการแบ่งแยกนิดๆ จะแปลกๆถ้าผู้หญิงไปนั่ง จะเปิดแต่เช้าเลย มีอาหารที่ขายร่วมด้วย เช่น ปาท่องโก๋ (ที่นี่เรียกประมาณ อิ่วเจ๋ คล้ายภาษาแต้จิ๋วเรย) นาน (เก๋มะล่ะ มีนาน อร่ึยส์มีก ในราคาแผ่นละ 6 บาท) โรตี ซาลาเปา ซาโมซ่า จีนแขกปนกันมั่วไปหมด ก็เป็นความเก๋ไปอีกแบบ แล้วเค้าจะจัดใส่จานมาตั้งไว้ที่โต๊ะเลยโดยที่เราไม่ต้องบอก เรากินไปได้เท่าไหร่ก็กินไป เค้าจะคิดเงินเท่าที่เรากิน พวกที่เหลือก็เอาไว้ให้แขกคนอื่น (แม่บอกว่าแต่ก่อนเมืองไทยก็มีเสิร์ฟแบบนี้)

ข้างหน้านี่คือ แป้งแบบซาลาเปาไส้มะพร้าวหวานๆแล้วเอาไปทอด (มันเยิ้มอีกละ) ปกติเราไม่ชอบมะพร้าวยังรู้สึกว่ามันอร่อย ไม่รู้ว่าอาหารชาติไหน

ขนมตลาดนัด

อย่างที่บอกว่าไป Nat Festival หรืองานไหว้ผี ก็มีของขายมากมาย โดยเฉพาะของกิน แต่ได้รูปมาไม่เยอะ เพราะมัวแต่เดินกินไปเรื่อยจนมือมัน อิอิ ซึ่งที่ย่างกุ้งถ้าได้เดินถนนใหญ่ในเมือง ก็จะเห็นของทอดให้กินเรื่อยเจื้อยตลอดทาง กินจนอิ่มได้เลยล่ะ

ขนมครก เราชอบมากกกก มันเป็นแบบเค็ม เหมือนใส่เม็ดถั่ว ใบชะอมนี้ดส์นึง อะไรอีกไม่รู้ แต่เค็ม ส่วนอันมะเขือเทศหน้าตาอย่างกะซัลซ่า แต่เผ็ดจากพริกสดที่แอบแฝงมาด้วย

โรตีที่นี่จะหน้าตาแบบนี้ แล้วจะใส่ถั่วตรงกลางกะน้ำหวานๆ ซึ่งเราไม่นิยมถั่วเลยไม่ชอบ แต่แป้งอร่อยดี

ขนมอะไรไม่รู้ รู้แต่ว่าต้องหวานมาก เพราะเคยหลงซื้อมาอย่างนึง หวานเกินจะรับได้ เลยจะไม่หลงผิดอีก เดาเอาว่า อันสีดำๆเขียวๆข้างหน้า อาจจะเป็นกาละแมอย่างนึง

แลซซี่ (lassi)

โดยเฉพาะในย่างกุ้ง มีแขกอพยพเข้ามามากจนไม่แน่ใจว่าที่นี่บอมเบย์รึป่าวนะ ร้านอาหารอินเดียเปิดเรียงกันเป็นตับ และมีโบสถ์ฮินดูแทรกอยู่ด้วย แต่อาหารอินเดียที่นี่จะเป็นแนวอาหารอินเดียข้างทางเมืองไทย (ก็หนูกินร้านข้างทางนี่) ก็เลยจะเป็น ข้าวหมกไก่ ข้าวแกงกะหรี่ โรตี มะตะบะ ซึ่งไปกินร้านตามที่โลนลี่แพลทเนทแนะนำจิงจัง ปกิสว่าข้าวหมกไก่อร่อยที่สุดตั้งแต่เคยกินมา ข้าวนิ่มและเค็ม ไก่ก็หมักเข้าถึงเนื้อ เราเลยหิ้วกลับเมืองไทยอีก 3 ถุงเรย จานละ 50 บาทแต่ปริมาณเยอะมาก แล้วก็มีร้านขายแลซซี่อีกมาก ซึ่งมีทั้งแบบโยเกิตเป็นโยเกิตเลย หรือว่าแบบปั่นก็มี (แลซซี่เป็นน้ำโยเกิตป่ันของแขก…ตามความเข้าใจของเรา) ผลไม้ก็มีหลายอย่างให้เลือก ในราคาไม่เกิน 30 บาท

โยเกิตมาแบบเฟรชๆเรย บางส่วนยังเป็นก้อนอยู่เรย คนขายบอกว่านี่ก็แลซซี่ ก็เชื่อก็ได้จ้ะ หนูคาดหวังว่าจะเอาไปปั่นกะมะม่วง ปกิสว่า เป็นมะม่วงสดทั้งลูกหั่นแล้วโปะด้วยโยเกิตเต็มแก้ว โยเกิตรสชาติดิบมาก คือ ยังเปรี้ยวมากๆๆ แต่มีน้ำเชื่อมให้เติมตามใจชอบ

นี่ยังมีอีกมากมายที่เรายังไม่ได้ลอง แค่เดินดูก็มีความสุขแล้วกับบรรยากาศข้างทางแบบนี้ ตอนเห็นอาหารพัวไฮแบบนี้นึกถึงอีหนุ่มและอีดิ๋วเป็นอย่างมาก (พวกชอบอาหารพัวไฮ) แต่กินแบบนี้มากๆไม่ไหวนะ มีแต่ของมันๆ แล้วไม่รู้ใช้น้ำมันอะไรกัน อาหารหลายอย่างก็พัวไฮเกินกว่าจะรับได้ แต่เราก็กลับมาโดยไม่ท้องเสียใดๆ

ตลาดสดที่ครึกครื้นใจกลางย่างกุ้ง

Bombay House: Cuisine Of India

Ahh the Bombay House… one of my favorite things about it used to be its anonymity, sadly for me but good for them, this is no longer the case.  The first time I ate at the Bombay House was about 7 years ago and I was invited to meet a few of my friends for some curry and fun times.  I had tried Indian food before but never at a proper restaurant, it lived up to my expectations.  The atmosphere is warm and welcoming, with beautiful art and decorations adorning the walls you can easily forget that just outside the busy world is continuing about its business.  The staff is friendly and cheerful, almost to a point of surprising you at times.  I remember asking one of the members of the staff where I could find their bathroom and for about 30 seconds he had me believing that I was going to have to go outside and walk around the back of the building and knock on a door to get to the bathroom.  Those kinds of experiences are fun for me, I want the people who work in the restaurants I visit to enjoy dealing with customers and to look happy that they are there.

Chicken Coconut Kurma

I am a huge fan of curries and one of my favorite Indian meals is a Chicken Coconut Kurma, a creamy coconut milk based curry with nuts and spices.  I have tried some of their other meals, the Chicken TikkaMasala, the Chicken Curry, the Lamb Boti Kabob Masala to name a few, but more often than not I am going with the Kurma.  I also like to order the Naan to eat with my meal, it is an Indian flat-break baked in a tandoor.  I usually just order water, which they continue to refill before I ever hit the bottom, but on some occasions I will order one of their Lassi’s, a drink that blends yogurt and fresh fruit.  While the Bombay House has become a crowded spot to dine, especially on the weekends, it never fails to impress.  They are opened Monday-Saturday for Dinner from 4pm-10pm.  I have never been to India but I can surely say that it is the best Indian food I have had in the state of Utah.
 

Bombay House:
http://www.bombayhouse.com

I Visited Bombay House At:
463 North University Ave.
Provo, UT 84601
801-373-6677

They also have two other locations in Salt Lake City

.

.

.

.

.

.

.

.

Ingredientes:
1/2 copo de queijo cottage
1/2 copo de iogurte (de preferência caseiro)
3/4 copos de água
2 colheres (chá) de coentro em pó
3 tâmaras grandes picadas
Preparo:
Bata tudo no liquidificador e sirva.

O Lassi é uma bebida tradicional na Índia e pode ser feita de diversas maneiras. *Hari Baba ( Are Baba)!
Pode ser doce ou salgado e tem como base iogurte e água.

.

.

.

.

.

.

.

.

Indian Taj on 74th Street, Jackson Heights

I had a chance to try the buffet at Indian Taj on 74th Street in Jackson Heights.  I really liked their curry goat and chili chicken.  Great flavor, although I don’t claim to be an experienced Indian food diner.  The fresh nan that they brought around during the meal was delicious as well.  My friend Leigh ordered a Gin & Tonic.  Next time I will order a lassi which looked quite refreshing.  I’ve only tried mango lassi before but I’ve never tried the plain one.  Something to look forward to!