Finns det något mer självdestruktivt än att släppa in människor i sitt liv, att ge någon möjlighet att lära känna en, att lära känna någon annan, att sänka garden?  Hur hänsynsfull, stödjande, ärlig man än visas mycket lite av samma vara tillbaka. Ju mer omtanke man visar desto mer som en hora känner man sig.

En sak är säker. Det är tur att folk har gudar som kan förlåta dem. Det är tur att deras äckliga projekt – ungar, fantasifoster – enbart är deras egna problem.

Att missbruka sitt mänskliga ansvar så långt som lagen medger. Skada den egna själen svårare. Det glimtar aldrig till några stjärnor att navigera efter. Den hjälp som decennium efter decennium finns är självgoda 30-åringar på psykakuten som tror sig veta allt, och psykofarmakalobotomering. Väljer man dock psykofarmakan efter att testat allt annat och haft enhälliga läkarutlåtanden på att medicin måste sättas in, anklagas man, av de som tror de haft kriser och svårigheter i sina liv, för att valt en enkel väg.

Fan vad jag hatar människor. Vilket måste tolkas som ett försvar. Precis som att alla  andra älskar dem som de egentligen hatar.

Ner i minsta atom: jävla äckliga vidriga däggdjur. Djävla megaegoister. Äckliga havandeskap, föräldraskap, revirspissande. Zyprexa+ remeron + efexor + 400 timmar terapi + daglig motion = grattis, det här går ju bra – jävla vidriga fitta.

Oj då. Nu ska vi lyssna på någon ungdom som talar om hur fri man jämt är att välja perspektiv. Hat. Hat. Hat. Så fint att du lidit svårt av att äta lite milda antidepressiva och lite lugnande för du inte kan hantera din ångest.

Jag har ingen ångest. Det går inte att hitta något älskvärt hos andra. Andra, de rovgiriga plundrarna som byter ut människor som klädesplagg. Vinstmaximeringsprincipen. “Tyvärr är det såhär verkligheten ser ut just nu”.

Det är synd att jag inte riktigt vågar hylla en viss grupp kriminella, att jag inte riktigt vågar vara mer utförlig när jag beskriver alla de omöjligt många dåliga sidor som människor, man lär känna och som lär känna en själv, har.

Drick din lilla sprit. Ta din lilla drog.

Vilka laster har jag? Inga. Måste man ha laster? Nej. Är man för stoisk eller perfektionistisk, tvångsmässig för att man inte bekräftar någon form av drogkultur? Nej.

Äckliga fitta. Äckliga lilla liberal, supande black-metal-tönt. Hoppas någon kommer skennärvara och skrämma skiten ur dig när du är som mest utsatt.

Hat. Hat. Hat. Hat. Hat.

Trucker dürfen kein FKK mehr machen:

Regierung erlässt Nacktfahrverbot!

der postlaster in der wilmersdorfer straße, berlin.

ich spiele ja schon länger mit den von wordpress angebotenen themes rum. dieses hier kommt meinen vorstellungen schon recht nahe, obwohl man leider keinen eigenen header einbauen kann.

Berlin, 27. 8. 09 Do

Daß das Rauchen von den einen in erster Linie als widerwärtiges Laster und als eine schädliche Sucht betrachtet und hingestellt wird, für die anderen aber ein Lebensgefühl verkörpert, wenn nicht eine gewisse Lebensart zum Ausdruck bringt, ist nicht erst seit heute, sondern seit Anbeginn, seit der Tabak in Europa heimisch wurde (und schnell viele Freunde gewann), der eigentliche, der heiße Kern des ganzen Problems. Die einen sehen es so und die anderen sehen es selbstverständlich ganz anders; und jede Seite glaubt für sich im Recht zu sein. Natürlich ist das Rauchen ein Laster, wenn man es übertreibt, aber ebenso natürlich ist es Quatsch von Gesundheitsgefährdung zu reden, wenn man für einzwei Stunden gelegentlichem Tabakrauch ausgesetzt ist. Da führen unsere Damen und Herren Politiker und Multiplikatoren das Wort TOLERANZ ständig im Mund und hauen damit um sich, daß man es nicht mehr hören kann und sich lieber weckduckt; Tolleranz und Tolleranzsprüche von morgens bis abends (link neue sprüche) für alles und für jeden, egal, woher er kommt und was er gemacht oder ausgefressen hat oder noch vorhat, daß sich schon die medialen Hofnarren mit einer gewissen Häme auf diese Vokabel stürzen und dieser Tage zur Kritik der reinen Toleranz aufrufen, dh. die eigene Brust als Spruchband verwenden. Nur dort, wo sie wirklich geboten wäre, will man von Toleranz so gar nichts hören. Denn daran krankt ja die ganze Geschichte, daß man nicht die gebotene Toleranz hat walten lassen und für beide Gruppen eine Lösung angestrebt hat, mit der beide auch leben können. Es wurde eben kein einigermaßen einvernehmlicher Kompromiß gesucht wie zB. eine Aufteilung der Cafés und Restaurants in Raucher- und Nichtraucherzonen, sondern es sollte tabula rasa gemacht werden mit eim umfassenden Sieg der einen Seite und einer herben Niederlage der Gegenseite. Die Forderung nach komplett rauchfreien Räumen als Maximalziel, dem die Politik ihren Segen gegeben hatte, kam für die passionierten Raucher quasi eim Lokalverbot nahe. Damit war es den fanatischen Rauchgegnern gelungen, ihren Widersachern gehörig die Laune zu verderben und die Gemütlichkeit zu vermiesen. Oder was bleibt von dieser, wenn man für ein unschuldiges Vergnügen, wie es das Rauchen darstellt, vor die Tür gehen muß, bzw. sich wie Waldi oder wie ein dummer August vor die Tür geschickt vorkommt ? Schon reichlich befremdlich der Ansatz, vor allem durch seine Totalität, denn ausgehend von allen öffentlichen Räumen bis hin zur letzten Eckkneipe wollte man ein totales Rauchverbot durchsetzen. Selbst in der dunkelsten Spelunke sollte es fürderhin, so hatten es sich die Gesundheitskommissare ausgedacht, nurmehr rauchfrei zugehen. Die Totalität der angedachten volkspädagogischen Maßnahme läßt doch sehr auf zugrundeliegende totalitäre Denkstrukturen schließen. Und daher muß man ihnen diesen Rigorismus schon übel nehmen und deswegen muß man auch dagegenhalten (war auch der Auslöser für den Raucherclub), da in Zukunft noch weitere Zumutungen und Entmündigungen zu befürchten sind. Die Fliegenfränze und mediengeilen Ökofrettchen sind auch weiterhin sehr rührig und die nächste drastische Steuererhöhung ist von diesen längst an- und ausgedacht, schon halb auf den Weg gebracht und zudem mit den Brüsseler Weihen versehen. Man möchte nämlich nur zu gern den Alkohol, gleichviel ob in Bier, Wein oder Spirituosen, aus Gründen der Prophylaxe merklich verteuern, um so dem seit einiger Zeit im jugendlichen Bereich grassierenden Alkoholmißbrauch entgegenzuwirken. Die alte verlogene Taktik der Polittrickser: Ein ehrenwertes Motiv vorschicken und am Ende alle abkassieren oder unter Kuratel und Kontrolle stellen, wie lange schon Praxis an den Flughäfen wegen der Alladisten. Tja, so und nicht anders läuft es in der Politik. Aber immer mehr Zeitgenossen, sofern sie nicht zu verschnarcht und wurschtig drauf sind, verstehen langsam die Mechanismen und nennen es schlicht und ergreifend Verarschung. Oder eben Verkleisterung wie es der Autor zu sagen beliebt.

Om surströmming tycker jag inte! Ändå har jag varit på surströmmingsfest i kväll. Mer noga än så är jag inte. Jag kan visst vara med om jag bara slipper att äta och in i mitt hus kommer ingen som är beväpnad med surströmming. Där går gränsen. Hur man överhuvudtaget kan få för sig att äta denna illaluktande tingest är mer än jag förstår och så länge som jag har något förstånd kvar i huvudet tänker jag inte prova. Det hjälper inte hur andra bedyrar att det visst är så gott och inte alls smakar som det luktar. Jag har tillräckligt många laster tidigare och behöver inte skaffa någon mera. Och ska jag skaffa någon mer så tänker jag i alla fall hitta på någon annan som inte luktar så illa, så det så.

De andra smällde i alla fall i sig en hel del strömmingar, medans jag istället njöt av min hemgjorda äppelsill. Det var gott och så var alla nöjda och glada.

Nu väntar jag bara på att tvättmaskinen ska bli färdig så ska jag väl försöka somna också. Det är ju hög tid för det, men som vanligt när jag druckit kaffe på kvällen är jag pigg som en mört och känner inte alls för att sova. Undrar just vad sambon säger om jag plockar fram fiolen vid den här tidpunkten. Fast han borde ju vara härdad vid det här laget. Troligen hör han inget utan sover som en stock. Jag provar så får vi se vad som händer.

Godnatt med er!

Det har väl gått tre veckor nu tror jag sedan jag slutade snusa. Det är jobbigt ibland det kan jag lova. Men ändå helt ok eftersom jag har trappat ner under flera års tid. Sist jag slutade led jag mycket mer av huvudvärk.

Hur som helst så  har jag slutat för gott nu och det känns bra. I en övergångsfas så tillåter jag mig själv att snusa de här nikotinfria, örtalternativen. Vilket jävla lurendrejeri det är. Vanligt snus är dyrt pga av skatt på tobak, kan någon förklara för mig varför de tobaksfria kostar lika mycket. Helt sjukt, det är dessutom så himla äckligt.

Det var inte så många år sedan som en dosa snus kostade 19 kr, sammanföll den perioden med tiden då det blev förbjudet att röka på krogen? Eller var det tidigare? Det verkar i alla fall idag som att var och varannan snusar samtidigt som det är väldigt dyrt. Funderar på om det är en noggrant genomtänkt strategi eller mer slump att det blivit så…Med risk för präktighetsvarning så är i alla fall dagens tips: rök eller snusa inte. Använd pengarna till något vettigare.

Nu var det inte pengarna som var det viktigaste skälet för mig utan snarare hälsoskälet. Vem som helst fattar väl att det inte är bra att ha nikotin i blodet hela tiden. Jag känner att pulsen och blodtrycket har gått ner sedan jag slutade.

WDR 5
Samstag, 18.07.2009
10:05 Uhr & 23:05 Uhr

Die Hamburger Kommissarin Bettina Breuer hat ihren V-Mann, den Musiker Jac Garthmann, auf Gut Nepern bei Schwerin in eine illustre Gesellschaft von Autobahnbauern und Investoren eingeschleust. Laut Auskunft eines Informanten ist bei der Lückenschließung der A 14 „eine Riesenschweinerei zu erwarten, die Menschenleben gefährdet“. Als Frau Schmude, die passionierte Jägerin und Inhaberin einer örtlichen Altlastenentsorgungsfirma, tödlich von einer Kugel getroffen wird, ist schnell klar, dass es sich um Mord handelt. Wer war der Täter?

Matthias Wittekindt, 1958 in Bonn geboren, lebt in Berlin. Er studierte Architektur und schreibt Theaterstücke, Drehbücher (auch für den Fernseh-Tatort) und Hörspiele.

Mit Sandra Borgmann, Martin Reinke, Samuel Weiss, Christian Redl u. a.

Komposition: Hans Schüttler
Regie: Norbert Schaeffer
Produktion: NDR 2009/ca. 54’

Dieses Hörspiel wird im Krimi am Samstag um 23.05 Uhr in WDR 5 wiederholt.

Außerdem wird es ab Montag, dem 20.07.2009 um 23.00 Uhr befristet On Demand zum Nachhören und zum kostenlosen Download angeboten. Auf der Internet-Seite radiotatort.ard.de finden Sie den Link sowie weitere Informationen zum Hörspiel und zur Reihe ARD Radio Tatort

C: WDR

Endlich! Der Neue ist da. Wurde auch allerhöchste Zeit!!! Ich brauchte so was von ein neues Auto: Meinen Clio hab ich ja vergangene Woche erfolgreich verhökert, bin mit dem Fahrrad ordentlich gestürzt und dann gestern das Desaster! In Dresden regnet es wolkenbruchartig. Ich mittendrin. Renne (besser gesagt Humpel so schnell es geht, also gar nicht) zur Haltestelle, um mich unterzustellen. Wummm! Der erste Laster donnert vorbei, ganz rechts, damit er auch jede Pfütze mitnimmt. Ich klatschnass vorne. Drehe mich genervt um, im mich abzuschütteln.

Wuuummmmm! Der weite Laster. Diesmal bekomm ich alles hinten ab. Ich war pitschnass. So was hatte ich auch noch nie: Die Schuhe schmatzten, die Hose war wie aus der Waschmaschine, der Rucksack klatschnass. Mein T-Shirt hab ich gleich ausgezogen und ausgewrungen. Die Omi neben mir war gleich ganz neidisch. Wohl weniger auf meinen Bauch, als vielmehr, dass sie das nicht machen konnte mit ihrer nassen Bluse.

Beim Audi-Händler – ich hab echt überlegt noch mal heim zu fahren – bekam ich dann ne Tüte untern Hintern, damit ich nicht alles nass mache. Und dann gab es den Schnuckel für mich: Frisch geputzt, eine  leichte Kratzstelle war weglackiert, die Winterreifen blieben gleich da – Schlüssel, Wunschkennzeichen, diese hässliche grüne (!) Plakette (beim schwarzblauen Wagen ein Traum an der Windschutzscheibe) und die Papiere… Ist diesmal ein echter DD’ler (Dresdner). Die Versicherungsprozente hat mir meine Mama liebenswerter weise auf mich überschrieben. Jetzt bekommt sie nicht immer meinen Krams und ich hab endlich kein HY mehr…

Ja, nun isses meiner. Versicherungen sind umgemeldet, ADAC auch. Alles ist abgeschlossen. Nun muss er nur lieb sein zu mir und nicht so bockig wie der alte. Aber da mach ich mir keine Sorgen… Selbst das iPhone funktioniert drin – zumindest über den AUX-Anschluss. Jetzt muss ich nur noch eine entsprechende Freiprecheinrichtung finden…

Wenn nun noch mein Fuß wieder in Ordnung kommt, dann bin ich zufrieden!

Kommissarin Bettina Breuer hat ihren V-Mann Jac Garthmann auf Gut Nepern in der Nähe von Schwerin eingeschleust. Dort trifft sich seit einigen Jahren eine illustre Gesellschaft von Autobahnbauern und Investoren. Nach Aussage eines Informanten läuft bei der Lückenschließung der A 14 “eine riesen Schweinerei, die Menschenleben gefährdet”. Als Garthmann einige der Damen und Herren auf Wildschweinjagd begleitet, wird Frau Schmude, Inhaberin einer örtlichen Altlastenentsorgungsfirma, tödlich getroffen. Kein Zufall, sondern Mord, wie sich herausstellt.

Eine Produktion des NDR

http://www.ard.de/radio/radiotatort/start/-/id=725824/sv9z4e/index.html

Text: Copyright ARD, NDR

Herr L. stammt aus meinem Bekanntenkreis und ist Anfang 80. Neben seiner Herzinsuffizienz, die ihm zunehmend Luftnot und Wasser in den Beinen beschert, hat er auch noch ein kaputtes Knie. Sein Orthopäde hat ihm über ziemlich lange Zeit hinweg Cortison hinein gespritzt und damit ging es auch halbwegs. Aber nun hat Herr L. dünne Haut bekommen und fängt jedes Mal an zu bluten, wenn er sich irgendwo stößt, so dass der Orthopäde nun die Notbremse gezogen hat und ihm keine Spritzen mehr geben will.

„Es hilft alles nichts, sie brauchen ein neues Knie.“ hat er gesagt.

Nun hat Herr L. aber noch ein Problem. Er ist zu dick. Und zwar nicht nur ein bisschen, sondern ein bisschen mehr. Tatsächlich müsste er mindestens 30 Kilo abnehmen, aber dazu hat er keine Lust. Seine Frau kocht gut und backt noch besser und sieht leider, wie so viele ihrer Generation, in einer – sagen wir – stabilen Figur ein Zeichen für Wohlstand und Gesundheit.

Das Gewicht von Herrn L. potenziert seine gesundheitlichen Probleme auf ein Vielfaches. Zu seiner Wohnung führen 6 Stufen und die schafft er noch ganz gut. Zu seinem Schlafzimmer im ersten Stock führen 15 Stufen und die sind schon ein Problem. Die Luft fehlt und das Knie schmerzt schon nach der Hälfte. Kein verantwortungsbewusster Chirurg wird ihm so ein neues Knie einbauen (sollte man meinen – meine Erfahrungen bislang haben mich eines besseren belehrt).

Aber obwohl sein Gewicht so viele Probleme macht – abnehmen will er nicht. Egal, wer es ihm sagt, ich, meine Eltern, seine Ärzte – keine Chance. Sowas ärgert mich. Jeder macht Dinge, die schlecht für einen sind. Süßigkeiten, mal mehr als die empfohlene Menge Alkohol trinken, dem Schweinehund nachgeben und nicht zum Sport gehen.

Aber wieso lassen sich Menschen durch so etwas so massiv in ihrem Alltag einschränken, wenn sie es doch selbst in der Hand hätten etwas daran zu ändern? Es ist ja nicht länger mehr nur ein Laster – es ist eine Behinderung und dann noch eine Selbstgemachte.

Trotzdem ändern sie nichts. Und ich versteh´s nicht.

Während ich den letzten Text für das Blog verfasste entstand als Beiprodukt eine kurze Auflistung der schwersten (aber auch größtenteils gewöhnlichen) Laster der Jetta.

Da ich diesen Text in einer Datei zwischengelagert habe, in die er nicht reingehört – er steht da unter der Überschrift Iron Deficiency in der schriftlichen Vorbereitung für eine englischsprachige Debatte zum Thema Vegetarismus – deshalb poste ich diesen Text jetzt noch sozusagen als eine Bekenntnis, die gnaden- und restlose Entblößung aller meiner Geheimnisse.Oder zumindest fast aller.

Nachfolgend also noch einige mehr von tausendundeinem Laster, die ich zu bieten habe. Außer dem bereits vorgestern genau beschriebenen wäre da…

… Schokolade vorm Frühstück. Immer an Essen denken und von Essen sprechen, zwischendurch essen und mit vollem Mund von Essen sprechen.

… der Nachsatz: “Verstehst du was ich meine?” oder “Hab ich mich verständlich ausgedrückt?”

… die Beurteilung: “Ach, ich weiss auch nicht.” (Was ich will, was ich bin, wohin es geht, was du mich gefragt hast hab ich auch schon vergessen, war gerade abgelenkt, sorry, oder vielleicht hab ich die Frage noch, will aber nicht antworten, denn dann müsste ich mich preisgeben oder lügen, also weiss ich nicht … was ich tun soll und das sag ich dann auch: “Weiß nicht.”) Manchmal noch gespickt mit: “Alles scheiße.” und dann dann lacht Jetta.

… viel reden. Viel zu viel zu reden, immer wenn gerade nichts zum Kauen zwischen den Zähnen ist und selbst dann noch. Viel zu reden ist das eine; zu viel zu erzählen das andere. Jetta tut beides ausgiebig und unanhängig vom Interesse der Gesprächspartner (das zeigt sich natürlich auch in diesem Beitrag). Es sei denn sie wird unsicher, dann spricht sie nicht mehr, jedenfalls nicht mit dem Mund, dann sprechen die Arme in ausladenenden Bewegungen und in einer Sprache, die niemand versteht und dann wird Jetta ganz aufgeregt und die Pinguine …

… Pinguine. Jetta hat immer sehr schöne absurde Vorstellungen. So kann man Dinge einfacher ausdrücken, in Bildern. Jetta fühlt in Farben, Jetta fühlt in Tiergestalt, mal als Hummel, mal als Pinguin. Jetta fühlt. Manchmal gar nichts.

… absurde Bilder im Kopf – machen ein Feuerwerk in Jetta, so dass sie plötzlich laut lachen muss, weil sie sich z.B. vorgestellt hat, dass jemand einen Rüssel unter der Nase hat, mit dem er gierig das Joghurt-Glas aussaugt oder so ähnliche skurrile Ideen. Die platzen in bunten Farben in Jettas Gehirn wie Seifenblasen und die Pinguine hopsen auf dem Herzen ganz hoch. Jetta behauptet deswegen, eine Hobby-Euphorikerin zu sein.

… Aliens: Wenn es Herbst wird muss Jetta gut aufpassen. Wenn der Winter lange dauert muss Jetta ins Solarium gehen.

Es gibt noch mehr, aber nicht hier undn icht heute.

Eure Jetta Bad Habit Odernie.

Blick auf die Kreuzung

ein roter Laster von rechts

ein blauer Laster von links

fahren aneinander vorbei

kein lila Kleinlaster der rauskommt

Ja vad hände egentligen med den här bloggen?
Jag gick inte iväg och dog av abstinens , men tappade bort inloggningsuppgifterna och i samma veva kraschade datorn och sedan kom jag inte in på mailen dit inloggningsuppgifterna skickades osv osv.

Hur som helst så har jag nu varit snusfri sedan 1 aug i fjol och tro det eller ej men jag HAR INTE tagit en endaste prilla under hela tiden. Suget har infunnit sig 4-5 gånger under denna tiden, mestadels då jag ser hockey på teven och sitter stilla under en lång period, men jag har lyckats låta bli.

Jag känner mig som en ny människa och det som får mig till att inte falla dit då suget kommer är den fasanfulla tanken på att gå igen hela denna process för att sluta igen.
Skulle jag någon gång mera i mitt liv hamna under snusets makt kommer jag aldrig att lägga av med det igen.
Fast nu mår jag ju toppen, har blivit en ny människa och sparar en himla massa pengar
Jag lägger undan 2000 kr i månaden. Dessutom har jag blivit en G-O-D människa och skaffat det där Rädda-Barnen-kortet som Lånakuten gör reklam för. Så varje gång jag handlar något med kortet skänker banken 0,5% till Rädda Barnen.

Och en sak till – Nej jag har INTE börjar röka   Har inga laster längre.

Lycka till alla snusslutare där ute!

In Deutschland dürfte solch ein Laster niemals fahren, in Griechenland schon.

Wo: Nea Moudania, Griechenland
Wann: Frühjahr 2007
Kamera: Pentax Optio M

Nachbearbeitet: Ja, S/W & Gradation (Photoshop CS)

De illegale stichting van Yvonne van Hertum, de stichting die nooit een stichting werd (de zoveelste alweer), de stichting waar mensen voor doneerden maar weer niet waar gemaakt is geworden (waar zijn trouwens die centen gebleven?), die stichting is ter ziele!

Welkom “Kinderen en veiligheid“!
Nauwelijks is die illegale stichting “begraven” of er is alweer een nieuw initiatief, zelfde gejatte artikeltjes, maar nu onder een ander naampje.
Slechts nog het zielige “Stichting i.o.” is blijven staan.
Plaatje.

Wat denk je nu wel Yvonneke?
Dat als je jouw illegale handelen onder een andere domeinnaam zet, dat alles dan vergeten en vergeven is? Dat dan alle strafbare zaken verdwijnen als sneeuw voor de (inmiddels warme) lentezon?
Het lijkt er verdomme wel op!
Maar zó gemakkelijk gaat dat niet Yvonneke!

Zowiezo staat ook deze site vol met gejatte stukjes zonder bronvermelding, verdorie, zelfs na al de waarschuwingen ken je het niet laten, he wijffie?

Mishandeld, toch terug naar huis
April 5th, 2009
van onze correspondent

Bron
Plaatje.
“Onze correspondent” werkt die toevallig ook voor “De Standaard“?
Plaatje.
Toch dom Yvonneke, je had alweer zo een “handige” technische storing gehad, waardoor alles “verloren” is gegaan wat er eerder stond. En geen backup gemaakt, alweer niet! Je leert het ook nooit!
Plaatje.
Net zo min als dat je het leert om met je fikken van andermans goed en geld af te blijven, he Vonne?
Uit de oude doos, met dank aan overvonne dot org. Maar was daar ook niet eens iets met een ontslag omdat ze je van diefstal verdachten? De gebroeders xxxxx uit het Limburgse Maastricht? Maar daar hebben we het nu even niet over, dat je jat bij het leven wisten we al.

Kinderen en veiligheid, jouw domein, niks anoniem, gewoonweg jouw domein.

De site wordt dan wel doorgelinkt door je vriendje(s) van die dubieuze stichting POM, ook zo een niet bij de KvK bekende stichting.

Bron

Maar wat is het nu Yvonneke?
Wel of geen stichting, al dan niet in oprichting?
Als ik kijk naar het aan die site verbonden mailaccount.
“E-MAIL Yvonne: stichting.kindenveiligheid@gmail.com”
En dan ook in de disclaimer gaat het weer mis Vonne!

Het © copyright voor teksten of materiaal op deze website ligt bij Stichting Kind en Veiligheid, tenzij anders aangegeven. U mag adviezen en teksten overnemen, mits u Stichting Kind en Veiligheid als bron vermeldt.

Beeldmateriaal kunt u niet vrij gebruiken, vraag dan eerst toestemming aan Stichting Kind en Veiligheid.

Verder zijn alle ® rechten van deze website uitdrukkelijk voorbehouden aan Stichting Kind en Veiligheid!

Stichting Kind en Veiligheid behoud zich uitdrukkelijk het recht voor als bedoeld in artikel 2, eerste lid van de Databankenwet (Stb.1999, 303), voor zover deze wet niet anders bepaalt.

Plaatje.
Maar je durft wel zeg!
“Het © copyright voor teksten of materiaal op deze website ligt bij Stichting Kind en Veiligheid, tenzij anders aangegeven.”
Copyright claimen op zaken die je gestolen hebt van anderen, dat is pas lef hebben! (of gewoon oliedom zijn)

Maar nu vragen mijn bananen net, hoe je dit nu gaat afkorten, dat kinderen en veiligheid, SKV kan niet meer. “KeV” dan maar?
En de rotte banaan wilt weten of jij last hebt van grootheidswaanzin of overgewicht?

Contact: Yvonne van Hertum
Verzend een e-mail naar deze afdeling:

Plaatje.
Of geef je nu hier openlijk toe dat er geen redactie is, geen correpondenten, geen verslaCHgevers, dat alles slechts Yvonne, Yvonne en nog eens Yvonne is?

Maar Yvonneke, zeg eens eerlijk. (wat een achterlijk iets om tegen van Hertum te zeggen, eerlijk)
Waarom ben je maar gestopt met dat “stichting” gedoe? Moesten er soms financiële overzichten overlegd worden? Overzichten die je niet kunt overleggen omdat je de donatiegelden in eigen zak hebt gestoken? Nee, nee, bij de griek op de hoek kun je geen akte laten passeren. Je achterstallige rekeningen van huur, internet, advocaat en gerechtskosten daarvan betalen, registreerd je ook niet bij de KvK.

WAAR ZIJN DIE DONATIEGELDEN GEBLEVEN YVONNE VAN HERTUM?

(en waar is het geldkistje van die huurdervereniging, het geld van de gebroeders xxxx en wat is de ECHTE reden dat je bij de RET weg bent, die houden namelijk ook niet van liegende en bedriegende dieven.
Hoeveel meer mensen heb jij al opgelicht, belogen, bedrogen en bestolen Yvonne?)

Yvonne STOP!!!!

Wij komen hier niet meer bij van het lachen! Wij hebben al veel gekken en dwazen in onze keuken gehad, maar zo achterlijk als jij, zijn we ze nog niet tegen gekomen.
“Van onze correspondent in Spanje”, staat er trots boven het artikeltje van 3 april 2009, genaamd “Een duidelijk vonnis in Spanje”.

“Een eigen correspondent in Spanje!” Dat staat héél goed op zo een site, je vergeet dan bijna dat die hele site één grote volksverlakkerij is. Een stichting die geen stichting is, een “manager director” die geen “manager director” is, artikeltjes die van her en der op het wereldwijde web bij elkaar gejat zijn, de spoorloos verdwenen donatiegelden, enz. enz…

Nu let op!
Lezen is op eigen risico, wij nemen geen enkele aansprakelijkheid voor schade die ontstaat aan lichaam en geest, huis en raad.

Een duidelijk vonnis in Spanje
april 2nd, 2009
van onze correspondent in Spanje.

In het Andalusische Cádiz (foto hier onder) heeft een rechtbank een duidelijk vonnis in het proces rond het gedwongen huwelijk van een meisje uit Mauritanië uitgesproken. De 14-jarige was voor naar men zegt € 500,- aan een 40-jarige neef verkocht. In Nederland ondenkbaar: de Spaanse rechters waren niet bereid om de onmenselijke handel en de verkrachting van de beschermeling met multiculturele huichelarij mooi te praten en legden drastische gevangenisstraffen aan de misdadigers op.

Toen Selamha in de zomervakantie van 2006 met haar moeder van Spanje naar Mauritanië reisde, was ze zich van geen kwaad bewust. Maar in het geboorteland van haar ouders vond haar neef Mokhtar het 14-jarige meisje leuk en vroeg om haar hand.

Tegen een bruidsschat van naar men zegt € 500,- gaf haar vader in het Zuid-Spaanse Puerto Real telefonisch zijn toestemming – tegen haar wil werd Selamha uitgehuwelijkt aan het destijds 40 jaar oude familielid.

Bijna drie jaar later heeft een rechtbank in Cádiz de ouders en de echtgenoot van de nu 16-jarige vanwege dit gedwongen huwelijk tot gevangenisstraffen veroordeeld. De moeder moet volgens persberichten 17 jaar de gevangenis in, de vader 18 maanden en de neef 13 jaar en 6 maanden.

In juni 2007 had Selamha haar ouders en echtgenoot met steun van Spaanse buren bij de politie aangegeven. De drie werden gearresteerd.

Mokhtar was destijds juist in Puerto Real op bezoek en haar moeder had haar volgens het vonnis net als destijds in Mauritanië gedwongen om gemeenschap met hem te hebben. Haar moeder zou haar eerst hebben geslagen om dit voor elkaar te krijgen, zegt de 16-jarige tijdens het proces.

”Ik weigerde, maar mijn ouders zeiden tegen me dat ze m’n keel zouden doorsnijden”, vertelt ze in tranen. ”Mijn vader dreigde me te stenigen. Hij zou zelf de eerste steen gooien, zei hij.”

De ouders en de echtgenoot wezen deze beschuldigingen van de hand. Het initiatief tot het huwelijk zou van Selamha zelf zijn uitgegaan. ”Ik heb toestemming gegeven, omdat alle meisjes in Mauritanië van dezelfde leeftijd dit doen”, verdedigde de vader zich. Het gezin leeft sinds bijna 20 jaar in Puerto Real, waar Selamha met haar jongere zus en haar broer naar school gaat.

Schuldig aan alles zouden de Spaanse buren zijn, bij wie de kinderen nu wonen. ”Ze hebben Selamha gemanipuleerd, omdat ze een christen van haar wilden maken.”

Maar de rechters geloofden de aangeklaagden niet. Ze veroordeelden de moeder voor seksuele dwang en geweld tegen een beschermeling en de vader voor bedreiging. De echtgenoot werd wegens meervoudige verkrachting veroordeeld. Ook het argument dat in de islamitische republiek Mauritanië zo’n huwelijk legaal zou zijn, werd door de rechtbank niet ontvankelijk verklaard.

In de Noordwest-Afrikaanse woestijnstaat baarde het proces groot opzien en zorgde voor protesten tegen Spanje. De ambassadeur van Mauritanië eiste van de Spaanse instanties de religieuze en maatschappelijke gebruiken van zijn land te respecteren.

”Als de Mauritaanse justitie een Spanjaard niet mag veroordelen, omdat hij alcohol drinkt, kan de Spaanse justitie ook niet over onze tradities oordelen”, zei de krant ”Le Quotidien”. De ouders en de echtgenoot van Selamha willen nu in beroep gaan. De 16-jarige staat intussen onder psychologische behandeling.

Moge de Nederlandse justitie een voorbeeld nemen aan het vastberaden opkomen van haar Spaanse collega’s voor onze Europese waarden en de universele mensenrechten. En hartelijk dank aan de moedige buren, die gekeken en gehandeld hebben toen onder de dekmantel van culturele eigen aard een vreselijke misdaad werd begaan. Want diegene die in ons land de islamitische onmenselijkheden ter sprake brengt, wordt als islamofoob en extreem rechts belasterd en door politici en journalisten beledigd.

© SKV ® SKV

Bron.
Plaatje.
Plaatje.
Plaatje.
Waar nu te beginnen? Het is duidelijk dat Yvonne van Hertum en haar illegale stichting kind en veiligheid, ook dit artikel claimen als hun eigendom (“© SKV ® SKV”). Het is door “hun correspondent in Spanje” geschreven.
Nu staat er in dat artikel een foto, zoals je ziet. Kijk zelf maar wáár die vandaan komt.
Plaatje.
“Hun correspondent in Spanje” zit in dit polderlandje een beetje voor Het Vrije Volk te schrijven! Heeft dan ook nog de “euvele moed” om hetzelfde fotootje te gebruiken! En dat alles zonder bronvermelding naar SKV en nee meneer “de correspondent in Spanje”, het feit dat dit artikel dagen eerder in het Vrij Volk stond, voordat het op die namaak stichting te bewonderen viel, is geen geldig excuus.
Plaatje.
Plaatje.
Plaatje.
Maar wacht nu eens even! Er staan wél bronvermeldingen!

De ”Bonner General-Anzeiger” bericht:

Plaatje.

Bron: www.pi-news.net
Bovenstaand artikel werd uit het Duits vertaald door:

Plaatje.
Nu weten we het even niet meer. Zit “hun correspondent” nu in Spanje of in Duitsland? Of toch gewoon in Nederland? Of, is dit weer oplichting en bedrog, diefstal en plagiaat, Yvonne van Hertum? Jij als “manager director” en woord(h)voerster moet ons dat kunnen zeggen.

Maar wacht! We zijn er nog niet!
Klakkeloos kopiëren en plakken is de snelste manier om je site vol te krijgen, maar LEES dan ook wat je kopieert en plakt! Plemp niet zo maar alles neer.

Moge de Nederlandse justitie een voorbeeld nemen aan het vastberaden opkomen van haar Spaanse collega’s voor onze Europese waarden en de universele mensenrechten. En hartelijk dank aan de moedige buren, die gekeken en gehandeld hebben toen onder de dekmantel van culturele eigen aard een vreselijke misdaad werd begaan. Want diegene die in ons land de islamitische onmenselijkheden ter sprake brengt, wordt als islamofoob en extreem rechts belasterd en door politici en journalisten beledigd.

Je blijft Hitler een geniaal man vinden, he Yvonneke? Je bent nooit echt weggeweest uit de extreem rechtse scene, klopt dat? Vreemd voor iemand die zegt Joodse te zijn en een trauma overgehouden te hebben van de oorlogservaringen van haar vader, een vader die eerst in Auschwitz en daarna, jááááren later, in een Nederlands ziekenhuis overleden is. Knappe prestatie trouwens van die man, maar zo bestaat jouw familie allemaal uit die “hoogstandjes”, he Yvonneke? Neven en nichten die sterven in concentratiekampen, die 60 jaar later plotsklaps weer opduiken om opnieuw te sterven (rouwadvertentie was al op voorhand op jouw site geplaatst). Een moeder die Sobibor niet overleeft, om je tientalle jaren later te verbieden je vader te bezoeken in het ziekenhuis.

Je bent een onbetrouwbaar, leugenachtig sekreet Yvonne van Hertum. Dat is duidelijk!

Yvonneke, Yvonneke! Wat maak jij er een puinzooi van met die “stichting” die geen stichting is, zeg!
Je pleegt al een economisch misdrijf door je “stichting” te noemen terwijl je dit helemaal niet bent. Je plempt je site vol met allemaal gejatte artikeltjes van anderen, geen bronvermeldingen (behalve dan naar je eigen site, alsof het allemaal van jou zelf is).
En dan nu dit weer!

Op de homepagina van jouw illegale stichting staat te lezen:

HET LAATSTE NIEUWS ALS EERST? KLIK HIER

Plaatje.
Nou doen we dat toch op deze 1e april! Ik wil wel weten wat er de afgelopen 24 uur in de pedo bestrijding gebeurd is, ik hoop stiekem op gore, smerige en smeuïge details, daar blinken al jouw sites in uit, namelijk.

Meteen een interessant artikeltje gevonden bij SKV-nieuws, gedateerd 1 april. Jottem, dat is dus bijna nieuwer dan nieuw!
Het artikeltje heet: “Acht jaar en tbs geëist voor gezinsmisbruiker” en is van de hand van je eigenste internetredactie.
Plaatje.
Spannend, dat wordt dus weer “genieten” (net zoals mensen “genoten” hebben van die “Handleiding hoe een 2-jarige peuter te verkrachten zonder sporen na te laten” en de kinderporno, die je op jouw site gehost hebt).

april 1st, 2009
van onze internetredactie: VERVOLG!

Het Openbaar Ministerie (OM) heeft donderdag voor de rechtbank in Leeuwarden acht jaar celstraf en tbs met dwangverpleging geëist tegen André L., die dertien jaar lang zijn drie kinderen misbruikte. De 62-jarige man zou wekelijks seksuele handelingen verricht hebben met zijn zoon en zijn twee dochters, een tweeling.

Het OM vindt dat er gedeeltelijk sprake is van verkrachting, omdat L.’s zoon zich op latere leeftijd probeerde te verzetten. Daarom gaf de verdachte zijn gezin meerdere malen melk met een slaapmiddel. Dan kon hij zijn kinderen misbruiken zonder dat ze het door hadden. Een aantal van de misbruiken zijn door de verdachte gefilmd.

Het OM meent dat L. een ernstige persoonlijkheidsstoornis heeft en dat hij niet te behandelen is. Een eerder huwelijk was al gestrand, omdat hij zijn dochter in dat gezin ook misbruikt zou hebben.

Op het strafblad van de verdachte staan meerdere diefstallen. De officier van justitie wees erop dat L. qua zowel pedofilie als diefstal steeds in herhaling valt. Daarom is de man volgens de aanklager een gevaar voor de samenleving.

L. bekende schuld, maar hij vindt de strafmaat te hoog. Hij wil wel behandeld worden in een tbs-kliniek.

© SKV ® SKV

Categories : SKV

Plaatje.
Er staat toch duidelijk: “van onze internetredactie”. Het is toch duidelijk dat het copyright op dit artikeltje bij jouw nep-stichting ligt. (“© SKV ® SKV”) “Laatste nieuws”, je zegt het zelf en de datum is dus 1 april 2009, dat is vandaag dus.

Werkt jouw “internetredactie” toevallig bij De Pers.nl? Weten die ook dat ze voor jou en jouw illegale stichting werken?
Vind jij niet dat jouw ïnternet redactie” een beetje langzaam is met het doorgeven van “het laatste nieuws”?
De Pers.nl had dit artikeltje namelijk al op 26 maart 2009 gepubliceerd.
Plaatje.

Weet je ook wat dit van jou maakt, Yvonne van Hertum?
Een ordinaire liegende en bedriegende dief!

Daar benne we weer! Weer zeiken over die namaak stichting kind en veiligheid!

Laten we beginnen met de banner bovenaan de pagina. Yvonneke noemt die “logo”, vooruit dan, het beestje kan maar een naam hebben.
Wat opvalt aan dat “logo” zijn de beide torens op dat plaatje. Zit hier een diepere gedachte achter?
Torens (net als bananen trouwens) zijn “fallus-symbolen”, dus zéér ongeschikt om op een site te plaatsen die zegt tegen kindermisbruik te strijden. Torens die oprijzen uit het maagdelijk groen! Ik vraag me af wat een psycholoog over de maker van die banner zou zeggen, iets van onderbewust laten zien wie je bent en wat je wilt.

Dan de aanhef op de homepagina.

Welkom op de voorlichtingsite van Stichting Kind en Veiligheid.

“Voorlichtingsite”, me neus! Oplichtingsite is een betere benaming.
Het is nog steeds geen stichting (het passeren van zo een akte duurt wel erg lang in Yvonne van Hertum haar geval) en de artikeltjes die er staan zijn gewoonweg gejat van andere sites.
In deel 1 en 2 hadden we het er al over gehad. Het kwam allemaal van seksueelmisdrijf.nl, nu is dat niet zo een ramp, maar zet er dan wel een bronvermelding bij. En die ontbrak. (zie de plaatjes bij die artikeltjes)

Maar Yvonneke zou Yvonneke niet zijn als ze geen leercurve zou hebben (meestal een neergaande, dat dan weer wel), dus er staat nu keurig een bronvermelding bij. Alhoewel, “keurig”? Ik denk dat Yvonneke nog even een paar “kleine” aanpassingen moet doen.

Zo staat dit bij het artikeltje “Incest” (orgineel van seksueelmisdrijf.nl - plaatje), “Incest 2″ (ook van seksueelmisdrijf.nl - plaatje) en ook bij “Rechten van het kind” (Plaatje).

Kom, pakken we nog een willekeurig artikeltje op de site van die namaak stichting.
“Kinderverhoorstudio” dan. Orgineel? Wat denk je? Of ook nu weer schaamteloos gejat van seksueelmisdrijf.nl?
En waar verwijst daar de bronvermelding naar toe dan?

Zeg van Hertum, doe effe normaal zeg! Niet alles draait om en komt van, die illegale stichting van jou! En nee Vonneponnetje, ook het opnemen van de telefoon met de melding “Stichting kind en veiligheid”, maakt het niet legaal. Belazer jij effe snel je ouwe moer, hoewel ik denk dat die ondertussen ook wel door heb hoe jij de kluit belazerd.