Jako że mamy dziś piątek zaraz po poniedziałku (bo środa była wolna), poszukamy absurdalnych reklam. Na pierwszy rzut leci reklama Lecha, w której warto zwrócić na podpis i okoliczności przyrody. Dalej jest już tylko lepiej:)

Kolejna reklama Lecha, z serii “będzie się działo”

W tej samej konwencji spot i z tej samej serii

A tu scena z życia… my też tak robimy;)

Co prawda 11 listopada już za nami (mam nadzieję, że wywiesiliście flagi …), ale przed nami 27 grudnia. Dlaczego wspominam tą datę? O tym za chwilę.

Przyznaję, że średnio orientuję się w kwestiach kibicowskich. Olek Drożdż, jeden ze współtwórców “Piłki pod lupą”, zawsze mnie łapie na tym, że nie za bardzo rozróżniam hools’ów od ultrasów itp. No fakt – nie rozróżniam.

W każdym razie widzę, że kibice  raz na jakiś czas zabierają głos w sprawach narodowych.  … i jakoś średnio im to wychodzi. Po śmierci papieża Jana Pawła II głośno było o słynnym pojednaniu kibiców Wisły i Cracovii. Niestety szybko wszystko wróciło do “normy” – bójki na krakowskich osiedlach i chamskie przyśpiewki na derbowych meczach.

Kibice Legii często odwołują się w swoich oprawach do Powstania Warszawskiego, czyli jednej z polskich świętości. Szkoda, że ostatnio podeptali inną świętość, czyli pamięć po osobie zmarłej, i to w przededniu Wszystkich Świętych.

Tym razem “Wiara Lecha” wzięła się za upamiętnienie kolejnej rocznicy Powstania Wielkopolskiego i rozprowadza okolicznościowe koszulki.

Ja zamierzam taką koszulkę kupić. Mam nadzieję, że kibice Lecha nigdy nie dadzą mi pożałować, że przyłączam się do ich akcji.

Michał Gniatkowski

Yet another writerprofile from Norway. This time we present Lech. A quite simple fresh style!

“Ja obaliłem komunę!” – te słowa byłego prezydenta Lecha Wałęsy znamy wszyscy. Po wczorajszych uroczystościach związanych z dwudziestą rocznicą zburzenia mury berlińskiego, znany elektryk może do swoich osiągnięć dopisać dwa kolejne. Jak widać obalanie dobrze mu idzie, wczoraj przewrócił i symboliczne domino i kamerzystę.

Przyjrzyjmy się temu z bliska.  Pełna powaga pana Lecha, spokojne podejście do ogromnego muru. Na twarzy radość przemieszana ze skupieniem. Nagle bum. Mur berliński się wali, a nasz skromny pan prezydent próbuje schować się cień, nie chce przyjąć całej chwały. Ach, co za niebanalne wyczucie smaku! Szkoda tylko, że kamerzysta niczym ninja stał niewidoczny tuż za plecami nieświadomego polityka.

Rozumiem, że taka uroczystość, to i pewnie nie tylko mur był przed, a zwłaszcza po części oficjalnej obalany. Ale żeby po raz kolejny polski polityk dał plamę podczas tak ważnych obchodów… normalnie ręce opadają. Każdemu może się zdarzyć, ale czemu hurtem? A może lepiej było ten mur przeskoczyć, tak jak w Gdańsku. I kamera by była cała, a kto wie, może nawet rekord olimpijski.

W czasie gdy cała Polska (nie tylko piłkarska) żyła wyborami selekcjonera kadry, politycznym tematem dnia były zapowiedziane przez premiera Tuska plany co do branży hazardowej – ograniczenia dostępności automatów do gier, wzrostu opodatkowania i zakazu prowadzenia zakładów w Internecie. Chyba tylko rozgrzanie do czerwoności atmosfery wokół wyborów selekcjonera kadry spowodowało, że informacja o planowanej zmianie przepisów wokół hazardu nie za bardzo została odnotowana przez media sportowe. Czy więc jest temat czy go nie ma? Obawiam się, że jest…

Co więcej, tytułowe pytanie powinno właściwie brzmieć – czy polski futbol co roku będzie tracił
50 milionów złotych? Taka właśnie kwota zasila rokrocznie polski futbol wg wyliczeń mecenasa Jacka Masioty – jednego z tych, którzy zauważyli powagę sytuacji. Na kwotę tą składają się przede wszystkim kontrakty sponsorskie, jakie firmy bukmacherskie mają podpisane z Wisłą Kraków, Lechem Poznań, I ligą i PZPN. Tak więc to właśnie Wisła, Lech i kluby I-szej ligi mogą najwięcej stracić w pierwszej kolejności (dla PZPN firma bukmacherska nie jest aż tak znaczącym dobrodziejem). W dalszej perspektywie ubytek określonej kategorii sponsorów będzie niekorzystny także dla pozostałych, większych i mniejszych, klubów.

Osobiście mam nadzieję, że radykalne zapowiedzi premiera co do walki z hazardem nie ziszczą się, a przynajmniej nie w całości. Myślę, że gdy tylko sprawa tzw. afery hazardowej zejdzie z pierwszych stron gazet, to pomysły na walkę z hazardem przestaną być tak radykalne.

Wprowadzenie tak radykalnych środków w walce z hazardem przypominałoby niektóre zakazy związane z dostępnością alkoholu, o czym pisałem we wpisie „Piwo na stadionach” Piwo na stadionach.

Byłoby to typowe „wylanie dziecka razem z kąpielą”.

Michał Gniatkowski

Ihr hohes Mass an Professionalität stellten Jörg Ehrlich und Otto Drögsler mit der Präsentation der 1. Kollektion im Juli 2009 ihres neu gegründeten Labels Odeeh wieder einmal unter Beweis.

“Ernst Ludwig Kirchners “Artistin” (1910), die mit lässiger Punk-Attitüde in Jersey-Ringelkleid und ebensolchen Strümpfen im Sessel lümmelt, verdeutlicht am besten den spielerischen Ansatz, den Otto und Jörg in ihre erste Kollektion gelegt haben. Denn genau das ist es, was die beiden Odeeh-Designer möchten: Wer ihre Entwürfe trägt, soll damit spielen, experimentieren und sich gleichzeitig souverän und sexy fühlen.” (Zitat ELLE)

Weiche Materialien, fließende Jerseystoffe wurden kreativ, fashionable und erstklassig verarbeitet: Wohlfühlmode trifft auf das aktuelle Zeitgefühl und unprätentiöse Eleganz.
Die Kreationen der geschmeidigen Laufsteg Fashion liegen voll im Trend der Herbst-und Winterkollektionen 2009 und begeistern durch ihre natürliche Extravaganz.
OttoundEhrlich eben.

Rechtzeitig vor Weihnachten – noch im Dezember 09 – wird die Mode von Odeeh in den Läden erscheinen:

in München u.a. bei www.offandco.com , http://www.maendler.com , www.lodenfrey.de und http://www.mohrmann-basics.de/

In Österreich wird Odeeh u.a. bei www.einwaller.com in Innsbruck, bei www.strolz.at in Lech und bei www.helmuteder.com in Kitzbühel präsent sein.

Weitere Adressen erfahren Sie direkt bei http://www.odeeh.com

Dziś będzie bardzo krótko, ale zwięźle – Franciszek Smuda został selekcjonerem reprezentacji Polski. Wieść ta prawie wszystkich bardzo ucieszyła, dla prawie wszystkich była od jakiegoś czasu oczywista oraz dla prawie wszystkich była jedyną słuszną – jednak nie dla mnie.

Otóż nie ma co ukrywać, że jedynym realnym zagrożeniem dla “Franza” był Kasperczak, którego jednak dziwnym trafem opinia publiczna nie popierała tak jak tego pierwszego. Dlaczego? Zapomnieli ile Kasperczak osiągnął z Wisłą? Zapomnieli jakie doświadczenie reprezentacyjne ma ten facet? Większość zwolenników Smudy pamiętała tylko dwa ostatnie aspekty z życiorysu Heńka – spadek z Górnikiem oraz nieudaną przygodę z reprezentacją Senegalu. Jeśli chodzi o to pierwsze to zobaczymy jak Smudzie pójdzie w Zagłębiu Lubin, ale póki co zajmują ostatnie miejsce – pamiętajmy również, że w zasadzie Kasperczak przejął Górnik na późniejszym etapie niż Smuda Zagłębie. Z Senegalem jak było każdy pamięta – piłkarze tamtejszą reprezentację generalnie mieli w dupie – rzecz wydawałoby się nie do pomyślenia, ale przypominam o ukraińskich “wojażach” Majewskiego, Boruca i Dudki.

W najbliższych dniach pojawi się szerszy felieton na temat rywalizacji na linii Smuda vs. Kasperczak oraz kilka słów o innych kandydatach. Nie jestem jednak niezadowolony, bo PZPN mógł nas jednak zaskoczyć utrzymaniem Majewskiego na stanowisku albo inną “perełką”. Oni jednak w stopę sobie nie strzelili.

Der Lech bei Forchach

wąż, lech i inne miejsca z ręką w kieszeni

fot.Piotr Kwiatkowski

Wygląda na to, że niedzielna potyczka Lecha z Wisłą (1:0 dla tych pierwszych) niewiele zmieniła w sytuacji obu klubów – nikt chyba nie ma złudzeń, że nie jest ona przełomem, a raczej opóźnieniem nieuniknionego.

SAM MECZ

Mecz był wprawdzie wyrównany, ale z lekkim wskazaniem na Wisłę – tworzyli bardziej klarowne sytuacje, szczególnie niezłe miał Małecki, ale bośniacki golkiper “Kolejorza” stał za każdym razem na wysokości zadania. Do tego dochodzi błąd arbitra w polu karnym Lecha – Wisła powinna dostać jedenastkę, sędzia jednak jej nie odgwizdał. Przed meczem nic nie wskazywało na to, że Lech wygra, a to głównie z powodu tego, że w zasadzie oprócz Lewandowskiego nie mieli żadnej siły ofensywnej – gdyby “Lewy” doznał pechowej kontuzji to w zasadzie formacja gospodarzy kończyłaby się na linii pomocy. Wisła ma bardziej okazałą ofensywę i nie ma co do tego wątpliwości – jeśli nie uda się przyprowadzić Rengifo do porządku to w Poznaniu będą mieli problem. Standardowo zaprezentował się Łobodziński, który pokazał to co do czego nas przyzwyczaił – cholernie niski poziom. Za krótkie nogi, na ekstraklasowe progi – chciałoby się rzec, a już na pewno na reprezentacyjne. Jeśli ma się takich zmienników jak “Łobo” to nie ma się ich wcale.

SYTUACJA OBU EKIP

Lech po bardzo wyrównanym meczu dał radę pokonać Krakowian – jest to pierwsza ligowa porażka Wisły w tym sezonie, z kolei dla Lecha był to mecz dużo lepszy niż ten z Legią. Przełom? Moim zdaniem – przypadek przy pracy. Ciężko uwierzyć w to, że Wisła nagle zacznie przegrywać, a Lech wróci do gry jak za Smudy – nie oszukujmy się, nawet najlepszym zdarza się przegrać kilka spotkań w sezonie i o ile nie są to mecze u siebie z ligowym przeciętniakami – nie ma w tym zupełnie nic złego. To, że Wisła problemów z zdobyciem mistrzostwa w tym sezonie nie może mieć (choć wynika to raczej z fatalnej postawy konkurentów) było wiadome już od kilku tygodni, ale nikt raczej nie wierzył, że sztuka ta uda się bez porażki. Sytuacja Lecha jest zupełnie inna i tutaj nawet Liga Europejska stoi pod dużym znakiem zapytania – “Kolejorz” gra w kratkę. Wygląda na to, że o ile wyrzucenie Smudy było konieczne (ale o tym więcej może w przyszłości), o tyle należało znaleźć lepszego następcę.

CO BY BYŁO, GDYBY…?

Remis w zasadzie nic by nie wyjaśniał. W Krakowie powiedzieliby “No, nie udało się wygrać.”, w Poznaniu “Walczyliśmy, walczyliśmy, jeden punkt jest dobry.”, ale w tabeli nawet by nie drgnęło. Za to gdyby Wisła wygrała to dwie sprawy stałyby się jasne – Wisła praktycznie byłaby już mistrzem kraju, a Zieliński na stanowisku nie dotrwałby nawet przerwy zimowej. Oczywiście Wisła i tak w końcu mistrza zdobędzie, a w Lechu w końcu zorientują się z jakim trenerem mają do czynienia, ale daje to mu jeszcze trochę czasu – gdyby z Wisłą przegrał wszystko byłoby jasne. Jednak, jak głosi stare powiedzenie “Co się odwlecze, to nie uciecze”. Od zimy, najpóźniej od przyszłego sezonu Zieliński będzie oglądał jedenastkę Lecha co najwyżej w telewizji. Nowy kandydat? Stawiałbym na Kasperczaka, ale jak będzie zobaczymy – “Zielu” trochę czasu jeszcze ma i na rynku trenerskim sporo się może zmienić.

…za LECHA w 3D czyli komunikacja w WEB

The Favourite Website Awards to nagrody branżowe, określane mianem „internetowych Oscarów”, przyznawane od 9 lat w Wielkiej Brytanii. Celem konkursu jest promocja najnowszych trendów i innowacji w obrębie światowego web designu.

Projekt przygotowany przez Artegence dla marki Lech, dostępny pod adresem http://www.lech.pl/, został nagrodzony prestiżową nagrodą FWA – The Favourite Website Award, zostając serwisem dnia 19 października 2009.

Strategia wykorzystania technologii 3D w działaniach promocyjnych dla marki Lech została opracowana przez Artegence jako świetnie pasująca do pozycjonowania się Lecha jako nowoczesnej marki piwa premium na polskim rynku – zaskakującej, angażującej, zachęcającej do zabawy.

Tworząc strategię komunikacji obecnej promocji Lech postawił przed Artegence trzy wyzwania. Pierwszym było pozycjonowanie w długim okresie marki Lech jako premium. Drugim znalezienie właściwego przeniesienia idei zawartej w haśle „Więcej z życia“. Trzecim, najważniejszym, podniesienie sprzedaży.

- Punktem wyjścia przy tworzeniu strategii komunikacji obecnej promocji było przeniesienie działań ATL prowadzonych pod hasłem „Więcej z życia“ na grunt mediów interaktywnych. W przypadku Lecha oczywiste było dla mnie, że w warstwie przekazu wizualnego idea udostępnienia użytkownikom trzeciego wymiaru jest niczym innym jak idealną egzemplifikacji tego hasła. W normalnym życiu wszystkie filmy, gry, widzimy w 2D. A świat Lecha oferuje … więcej z życia. Czyli właśnie 3D! – wyjaśnia Bartłomiej Wyszyński, dyrektor ds. strategii Artegence. – Stąd wziął się pomysł stworzenia serii eventów 3D oraz stworzenie serwisu WWW 3D, który do nich nawiązuje – dodaje Wyszyński.

W Internecie technologia 3D pozwala oddać kształty i barwy, a także wzajemne rozmieszczenie elementów w przestrzeni i głębię obrazu. Prezentowane sceny stanowią złożenie dwóch obrazów przygotowanych z różnych perspektyw, odpowiadającym odległości pomiędzy oczami. – W Polsce na taką skalę 3D nie wykorzystał nikt. Zdarzały się drobne eksperymenty. Głównym problemem jest dystrybucja okularów oraz ich koszt. W przypadku kampanii dla Lecha problem rozwiązaliśmy koncentrując się nie na marce, ale na nowym filmie 3D, stworzonym przez znanego artystę. Otóż nie można go obejrzeć bez oryginalnych okularów, a te są dostępne tylko w opakowaniu napoju. Stworzony przez Artegence schemat działania promocji z założenia powinien mieć mocne przełożenie na sprzedaż, ale też na długość kontaktu z marką i pozycjonowanie premium – komentuje Andrzej Szewczyk, dyrektor zarządzający Artegence. Nagrodzony właśnie serwis jest kolejnym projektem przygotowanym przez Artegence dla marki Lech, który otrzymał FWA. Poprzednio, w dniu 25 lipca br, tę samą nagrodę otrzymał serwis nowakaledonia.pl.

Technologię 3D dział produkcji wideo Artegence wykorzystał kilkukrotnie przygotowując filmy prezentujące letnie imprezy Lecha: Projekt Plaża, zrealizowany wspólnie z telewizją TVN, Audioriver,  Przystanek Woodstock i Lech Bike Festiwal.

We wdrożeniu serwisu dla Lecha wykorzystano bibliotekę Papervision 3D. Informację o nagrodzie można znaleźć na stronie www.THEFWA.com.

I poached the above pic off the Lech-Zurs website, it’s from this afternoon.  So, maybe it’s not epic, mid winter conditions, but I’m sure some of the other areas with glaciers should have the goods.  I’m over here testing some new skis and working with the guys at Kastle, the brand sewn into the fabric of the Arlberg.  For those of you who don’t know the about the Arlberg, it’s one of the places that modern skiing was born.  I’m not talking about the fat ski revolution either.  I’m talking born as in when people started using skis for recreational purposes, not just transportation, at the turn of the 20th century. If you want to go to a place where people truly breathe skiing, go to the Arlberg, it’s amazing.

For once, it appears, I have brought the snow somewhere.  I’m the guy that usually shows up to, “oh, man, you should have been here this morning/yesterday/last week, it was really good then.”  But alas, the day I touched down in Austria winter struck and dumped over a meter of snow in parts of the country.  And guess who’s here to shred it?  As much as I’ll miss shredding the ribbon of death at A-Basin and Loveland, I think I’ll stick with the real stuff.

Wer sich von seinem Jakobsweg und Paulusweg durch das Rhône-Alpes-Gebiet an den Weichkäse Pavé – Pflasterstein – erinnert, findet diesen vorzüglich milden Geschmack jetzt auch am Hellweg-Jakobsweg-Trajekt.

LIDL bietet im Sondersortiment unter dem Namen Duc De Coeur einen ausgesuchten Coulommiers de Caractère an. Der Verkaufspreis 2,39 € entspricht ca. 6,82 € / kg.

Herzog des Herzens – Duc de Coeur

Dieser Kurz-Pilger-Trip als kulinarischer Abstecher in die Normandie lohnt sich. Warmlaufen für´s Wegmiggen aus dem Revier. Das Madenwerk der Systemfuzzies ist bodenständig. Straft sie – Rettet Euch!

Ich mag auch den Bergkäse von der Obergemstelhütte (1694 m) am Paulusweg durch das Kleinwalsertal vorbei am Widderstein nach Lech, der ersten historisch benannten Alpenüberquerung auf dem Paulusweg. Die letzte Kapelle vor dem Aufstieg ist St. Martin in Baad (1121 m) – ein Weg nur für fromme, geübte und schwindelfreie Pilger.

Auf dem Paulusweg: Homberg – Mittelberg – Rom.

“So soon? Too early. He [Obama] has no contribution so far.” — Lech Walesa, dissent who opposed Soviet occupation of the Poland and 1983 Peace Prize winner.

In basketball, the sport that Barack Obama and many others enjoy, a key statistic is the “assist.” Many times an easy basket is scored because a player, typically a point guard, makes an quick astute pass to an open player. Former President George Bush can now be safely said to be the most accomplished Nobel point guard, assisting many in scoring a Nobel. The latest beneficiary of this is President Barack Obama who was just awarded the Nobel Peace Prize.

Even the most ardent Obama supporters recognize that, at best, any such award is premature. Indeed, he was formally nominated just after reaching office. The Nobel Committee selected Obama because: “Multilateral diplomacy has regained a central position, with emphasis on the role that the United Nations and other international institutions can play.” This is a clear slap at Bush, whose foreign policy was caricatured as being unilateral. The London Times observed as much: “Rarely has an award had such an obvious political and partisan intent. It was clearly seen by the Norwegian Nobel committee as a way of expressing European gratitude for an end to the Bush Administration.” Assist Bush.

This assist was not Bush’s latest, not his first. In 2001, one month after the attack of September 11, the Nobel Prize Committee awarded Kofi Annan and the United Nations the Peace Prize. The US was formulating its reaction to these attacks, and there was concern that the US might act without specific UN authorization, the Nobel Committee used the award to boost the moral authority, such as it is, of the UN. Of course, we would later come to realize that the UN was implicated in a corrupt Food for Oil program that undermined sanctions against Iraq and enriched intermediaries associated with the UN. Assist Bush.

In 2002, in the lead up to the liberation of Iraq, former President Jimmy Carter was awarded the Nobel Peace Prize. Carter’s record is at best mixed: Afghanistan was invaded by the Soviets during his watch and Americans were held hostage by the Iranians after the Shah, a US ally was overthrown. However, Carter was instrumental in providing a forum for Egypt’s Anwar Sadat and Israel’s Menachem Begin to workout a peace agreement between Israel and Egypt in 1978. The Nobel Committee overlooked this for two and half decades until is was convenient to use Carter as a bludgeon against Bush. Indeed, the Nobel Prize Committee Chairman, Gunnar Berge, openly explained the Prize “should be interpreted as a criticism of the line that the [Bush] administration has taken… It’s a kick in the leg to all that follow the same…” Assist Bush.

The former Vice-President Al Gore case is roughly similar to the Carter case. There could be an argument made that the Intergovernmental Panel on Climate Change (IPCC) should be recognized by the Nobel Committee. Al Gore had been burning fuel proselytizing the necessity of eschewing carbon use to avert global climate change. But giving the same PowerPoint presentation in many venues, does not quite seem to rise to the level of a Nobel Peace Prize. Of course, Al Gore was involved in a close a election with George Bush, which many used to routinely dispute Bush’s legitimacy — even after a clear Bush re-election in 2004. By this time, Gore had turned angry, shouting that Bush: “… played on our fears. He took America on an ill-conceived foreign adventure dangerous to our troops, an adventure preordained and planned before 9/11 ever took place.” That was good enough for the Nobel Committee in 2007. Assist Bush.

The Nobel Peace Prize Committee is not the only one to play political games. There is a plausible argument that Dr. Paul Krugman of Princeton University should win the Nobel Prize in economics based on his trade studies early his career. However, Krugman had spent most the Bush term as a regular, relentless, and often rabid critic of the Bush Administration. Awarding Krugman the prize was just too tempting in this context. Assist Bush

It is not as if there are too few potential recipients that the Nobel Peace Prize can be awarded frivolously to score political points. The Weekly Standard cites Sima Samar, an activist who has pursued women’s rights in Afghanistan at personal risk; or Hu Jia, a human rights activist jailed by the Chinese; or Dr. Denis Mukwege, who has “dedicated his life to helping Congolese women and girls who are victims of gang rape and brutal sexual violence” as those who could have be recognized. The award could have gone to the dissidents in the streets of Iran for protesting a stolen election.

It appears that Obama has a tin ear, as he doesn’t appear to realize that he will be easy to mock for accepting a prize he doesn’t deserved. He could demonstrate integrity, mute criticism by political opponents, and provide counter evidence to the charge that he is self-aggrandizing by respectfully declining the prize. Better yet, he could accept the prize as Commander and Chief on behalf of the US military, particularly General David Petraeus, for their heroic efforts to bring freedom and security to the people of Iraq and Afghanistan. Consider that advice that will not likely be followed.

Prezesi i właściciele polskich klubów piłkarskich często są obiektem krytyki mediów i kibiców. A to dają za mało pieniędzy, a to otaczają się złymi doradcami (czy może “podpowiadaczami”), a to za często zmieniają trenerów. Często jest to krytyka uzasadniona. Przeczytałem jednak ostatnio wywiad z właścicielem Lecha Poznań Jackiem Rutkowskim i trochę bardziej zrozumiałem, że czasami nie jest łatwo być właścicielem klubu.

Sam uważam się za człowieka raczej spokojnego, ale na miejscu właściciela Lecha to po meczu ze Stalą Stalowa Wola miałbym ochotę po prostu wszystkich kopaczy wysłać tam, gdzie pieprz rośnie. Jestem pewien, że niejednego właściciela klubu po obejrzeniu któregoś kolejnego katastrofalnego występu futbolistów zalewa krew. Gdyby chodziło o firmę, to właściciel wiedziałby co zrobić z pracownikiem, który zarabia kilka razy więcej od innego, a pracuje gorzej od niego.  No, ale przecież w piłce nożnej są podpisane kontrakty na cały sezon albo kilka sezonów. Trzeba by płacić odszkodowania…  Sprzedać zawodników można tylko w oknie transferowym. Co więcej – kogo zatrudni się na ich miejsce? Nie da się w trakcie sezonu znaleźć zawodników, którzy zbudują od nowa skład i zapewnią lepszą grę. Nie jest też łatwo znaleźć trenera, który całą ekipę będzie w stanie zebrać i poprowadzić.

Tak więc tak jak Bogusław Cupiał dwa miesiące temu, tak teraz Jacek Rutkowski, musi przeżyć fazę złości, może przekląć parę razy, uderzyć pięścią w stół i … dać kolejną szansę ludziom, którzy fatalnie zawodzą, czasami nie mają za grosz poczucia wstydu, nie doceniają tego co mają i nie zawsze chce im sie rehabilitować…

To nie jest łatwe.

Michał Gniatkowski

Lech Poznań przed Wisłą Kraków i Legią Warszawa – to czołówka rankingu opracowanego przez firmę doradczą Ernst & Young, która zbadała biznesową kondycję klubów piłkarskiej ekstraklasy.

Autorzy opracowania ocenili płynność finansową, rentowność oraz poziom zadłużenia 18 klubów występujących w ekstraklasie w sezonach 2008/2009 oraz 2009/2010. Pod uwagę wzięto także m.in. poziom infrastruktury, siłę medialną i frekwencję na stadionach oraz wyniki w rozgrywkach.

Lech jest zdecydowanym liderem pod względem wielkości przychodów – w 2008 roku wynosiły one ponad 53 mln złotych i było to aż o 73 proc. więcej niż rok wcześniej. Wisła miała przychody w wysokości niespełna 42 mln, a trzeci PGE GKS Bełchatów – 35 mln. Łączne przychody klubów ekstraklasy wyniosły 303 mln złotych, o ponad 30 proc. więcej niż rok wcześniej.
czytaj dalej

Interesujący jest wskaźnik efektywności, który obliczono dzieląc przychody klubu przez liczbę zdobytych punktów. Tutaj liderem jest Polonia Bytom, którą każdy punkt “kosztował” 180 tys. złotych. Na drugim biegunie znajduje się GKS Bełchatów – 706 tys. Koszt zdobycia punktu przez Lecha to 587 tys., przez Wisłę – 433 tys., a przez Legię – 507 tys.

Przy ustalaniu rankingu wzięto pod uwagę m.in. “Google Index”, pokazujący ile razy nazwa klubu pojawi się w wynikach tej znanej wyszukiwarki internetowej. Tutaj wygrywa Lech Poznań – 2 370 000, przed Wisłą Kraków – 2 330 000. Najmniej popularna jest w internecie Jagiellonia Białystok – 339 000.

Łącznie po ocenie sytuacji finansowej, siły medialnej i efektywności działania Lech otrzymał 17,33 pkt, Wisła 17,00, a Legia 14,67. Za tą trójką sklasyfikowano Śląsk Wrocław – 13.00. Na ostatnim miejscu umieszczono ŁKS Łódź, który jako jedyny klub nie odpowiedział na ankietę.

“To optymistyczny raport. Pokazuje, że dochody klubów stale rosną i jest to dobre miejsce dla inwestycji. Coraz więcej klubów ma zamożnych właścicieli, którzy dostrzegają potencjał do robienia biznesu” – powiedział szef Ekstraklasy SA Andrzej Rusko. Dodał, że najpóźniej do wiosny rozgrywki zyskają tytularnego sponsora. Z poprzednim, firmą Orange, spółka nie przedłużyła umowy, licząc na uzyskanie lepszych warunków finansowych.

Jeden ze współautorów raportu Sebastian Łyczba z Ernst & Young jest przekonany, że do 2015 roku finansowy poziom polskiej ekstraklasy dorówna europejskiej średniej. – Łączne przychody całej ekstraklasy mogą wówczas sięgnąć miliarda złotych, a budżety klubów powinny się wahać w granicach 10-15 mln euro. Czołowe kluby mogą mieć do dyspozycji 25-30 mln euro, a to pozwala już myśleć o sukcesach w europejskich pucharach.

Źródło: INTERIA.PL/PAP

Zdjęcia z dwóch meczy na których byłem gdzie padło łącznie 13 bramek:

Cracovia – Lechia 2:6

Korona-Lech 0:5

Pierwszy w tym sezonie mecz u siebie we Wronkach

Czekam na młodą i jadymy, jadymy. Mam nadzieję, że postrzelają trochę prawie jak tydzien temu. Wątpię, ale nadzieje, że zobaczę w końcu jakąś bramkę na żywo. Jak pojechaliśmy do Grodziska to był akurat jedyny mecz, gdzie nie strzelalil. Co za pech! St. Gallen powtórki mam nadzieję nie będzie. I czekam na eski od Qcz czy będziemy rozstawieni

Fight, fight, fight! Bo jak niby inaczej!

Może to będzie dobry sezon. Może będą w nim gwiazdy, może będą młode talenty, może będzie na co patrzeć i zdarzą się mecze, na które będziemy wyczekiwać. Tego typu marzenia zwykle snuję przed pierwszą kolejką nowego sezonu, po to tylko aby po piętnastu minutach pierwszego meczu wiedzieć, że po raz kolejny wszystko co dobre, może nadal spokojnie drzemać w mojej podświadomości. I niestety, tym razem zaczęło się podobnie.

Nie będę wracał do tego, że moim zdaniem ekstraklasa powinna się zacząć z poślizgiem. Ja wiem, że z moim zdaniem nikt się liczyć nie musi, ale nie podoba mi się to, że wszyscy, którzy powinni dbać o to, aby nasze ligowe rozgrywki były prowadzone zgodnie z literą prawa, robią wszystko tak, jakby chcieli powiedzieć -”szybciej, szybciej, jak uciekniemy daleko w las, to nas nikt nie znajdzie”, i są święcie przekonani o tym, że gajowy ma nie nabitą flintę, a poza tym śpi, a wszyskie niedźwiedzie, wilki i jelenie zostały wybite przez kłusowników. Więc nie podoba mi się… ale cóż, Liga Gra…

Pierwsze mecze odarły mnie ze złudzeń, tak jak Polonia odarła ze złudzeń bezradny Bełchatów, a Śląsk przypomniał Cracovii, że licencja to nie wszystko i do utrzymania trzeba jeszcze grać w piłkę. Na podkreślenie tej dobrej ligowej passy była jeszcze Wisła, która w iście mistrzowskim stylu rozbiła w proch i pył Ruch Chorzów, świętując każdą bramkę tak, jakby była ona na wagę.. bo ja wiem… awansu do III rundy eliminacji Ligi Mistrzów. Ale do tej kwestii jeszcze wrócę.

Liga zaczęła się więc zgodnie z oczekiwaniami i na przekór marzeniom. Po dwóch miesiącach czekania wiedzieliśmy znów, że do tego, aby zobaczyć dobrą piłkę, musimy poczekać jeszcze kolejny miesiąc, kiedy na boiska wybiegną Anglicy, Włosi, czy Hiszpanie, kiedy zaczną się poważne puchary i znowu będą emocje. Na szczęście tym razem niedziela była dla nas i wszystkie moje spekulacje okazały się warte mniej, niż funt kłaków.

W niedzielę grali nasi pucharowicze. Legia pokazała, że jest w gazie i o ile między 10 a 16 kolejką nie złapie dziwnej zapaści będzie pewnym kandydatem na mistrza. Co prawda z Legią to jest tak, że niezależnie od tego co się dzieje i kto w niej gra, to Wojskowi są pewnym kandydatem na mistrza, ale tym razem, nie będzie to wynikało ze słabości ligi, tylko z siły, która wreszcie w drużynie Jana Urbana drzemie i buzuje pod powierzchnią zespołu. Tym razem im się chce i gra sprawia im przyjemność. A im więcej oni mają przyjemności, tym przyjemniej się ich ogląda. Będzie ciekawie.

Lech chce udowodnić, że poprzedni sezon nie był przypadkiem, tylko przypadkowo skończył się nie tak, jak sobie tego życzyli trener Smuda i włodarze z Bułgarskiej. Maszynka do strzelania bramek ma nowego bramkarza, pewnych – w zasadzie – obrońców, pomysłowych pomocników i utalentowanych napastników. O skuteczności Kolejorza przekonali się już w Norwegii i Gliwicach, podejrzewam, że już niedługo przekonają się o tym kibice i zawodnicy w całej Polsce – bo jeśli chodzi o Europę nie zawsze niestety będzie tak łatwo jak w miniony czwartek. Jedyne pytanie brzmi – czy starczy aminucji.. bo animuszu Kolejorzowi nie brakowało nigdy.

Polonia… Nie rozczarowała. Tak jak nie przekonywała w zeszłym sezonie, tak i w tym nie ma przekonujących argumentów. Co więcej straciła kadrowicza, który mógł w tej drużynie rządzić i dzielić, więc teraz wcale nieźli piłkarze wyglądają na trochę zagubionych. Ci wcale nieźli mieli w niedzielę kilka okazji do tego, aby na chwilę choć uciszyć kielecką publiczność, ale woleli za to z najbliższych odległości nie trafić w bramkę, lub trafić w bramkarza. Za to Korona…

Korona zaskoczyła. Polot, odwaga, fantazja – to wszystko widać w konstruowanych przez krwisto-złotych akcjach. Co przyjemniejsze, Koroniarze nie mieli ochoty spocząć na laurach, bo przecież w drugiej połowie nie mieli potrzeby ani przymusu walczyć o wynik. Kibiców i sponsorów zadowoliłoby bezpieczne 2:0, które można było dowieźć do końca. Dużo trudniej było powiększyć przewagę, bo Polonia choć nie miała wielu atutów w ataku, nie zwykła tracić seryjnie bramek. Koroniarzom się chciało i za to należą im się słowa uznania. Po tym pierwszym meczu, nieśmiało wieszczę, że w tym sezonie Korona może jeszcze namieszać. Nie będzie to raczej sezon mistrzowski, ale to będzie dobry sezon i drużyna, której mecze warto oglądać.

A Wisła… Po tak fatalnym pożegnaniu z pucharami, piłkarze powinni mieć świadomość, że czeka ich sezon pokutny. Czas, w którym trzeba udowodnić swoją siłę, przekonać postronnych, że dwumecz z Talinem podrażnił sportową złość profesjonalistów, którzy mają świadomość, że 180 minut przekreśliło ich szansę w sezonie 2009/2010 na sportowe przyjemności. Widząc reakcję piłkarzy po bramce na 2:0 widziałem euforię, która mogła by świadczyć, że wszystko co było, już było i nie ma po co do tego wracać. Cieszmy się tym co jest, bo Wisełka znów wielką jest… Euforyczna radość z dobicia słabeusza nie przystoi profesjonalnemu killerowi, który z zimną furią w oczach będzie wykańczał kolejnych przeciwników. Profesjonaliście, który jest przekonany o swojej sile i wartości, nie sprawia radości fakt, że tym razem coś mu się udało.

Tekst został także zamieszczony na serwisie 11.pl

Polonia Bytom – GKS Bełchatów:

Wisła Kraków – Ruch Chorzów:

Piast Gliwice – Lech Poznań:

W „Piłce pod lupą” staramy się raczej podejmować tematy pomijane przez innych.  Jako, że uważam się za kibica Lecha Poznań, to jednak trudno u progu sezonu ekstraklasy nie zadać sobie pytania o szanse Kolejorza. Uprzedzam, że będzie to subiektywne zdanie niżej podpisanego.

Zasadnicza zmiana to nowy trener. Moim zdaniem rezygnacja z przedłużenia kontraktu z Franciszkiem Smudą i wybór Jacka Zielińskiego to bardzo dobra decyzja. Smuda miał swoje niewątpliwe osiągnięcia, ale cel jaki przed nim postawiono był jasny – mistrzostwo. Tego celu „Franz” nie osiągnął, a trzeba zauważyć, że miał w Lechu luksus pracy, o którym mało który polski trener może marzyć: zapewnienie 3 lat pracy na stanowisku, dobry budżet, pełne trybuny, brak nieporozumień z kibicami. Jacek Zieliński to trener, który ze swoich zespołów wyciąga to, co najlepsze. Historie o defensywnym stylu gry można moim zdaniem włożyć między bajki. Jego zespoły grają tak, jakich mają zawodników. Granie ofensywnej piłki bez ofensywnych zawodników to byłoby samobójstwo.

Jeśli chodzi o transfery, to z pewnością zakup Kasprzika i Chrapka nie równoważy ubytku Murawskiego. Liczę na to, że do końca okienka transferowego pojawi się jakieś zastępstwo dla „Murasia” w linii środkowej (Radomski? Zapatoka?). Tak naprawdę to można powiedzieć, że dopiero teraz piłkarzami Lecha stają się Handżić i Golik, bo poprzedni trener w ogóle ich nie zauważał.

Tym razem nikt głośno nie zapowiada walki o „majstra”, choć chyba nigdy pozycja wyjściowa do ataku na pierwsze miejsce nie było taka dobra – drużyna okrzepła w walce o najwyższe cele, na wiosnę zapłaciła frycowe i mam nadzieję wyciągnęła z tego wnioski, a rywale (Legia, Wisła) nie za bardzo mają czym straszyć.

Liczę, że powrót na Bułgarską nastąpi tak szybko, jak to jest planowane, a publiczność i rosnący stadion będą 12-stym i 13-stym zawodnikiem Kolejorza.

Na koniec (jako tradycjonalista i lokalny patriota) muszę trochę ponarzekać na małą ilość i rolę w składzie wychowanków i młodych zawodników z Wlkp. Mam przynajmniej nadzieję, że trener Zieliński będzie pilniej przyglądał się drużynie Młodej Ekstraklasy niż jego poprzednik.

Michał Gniatkowski

Denne oppstablingen av ved kom vi over i Lech, og det gikk fint an å sitte på “benken”.