Voor les 10 was het de bedoeling mijn illustraties zo ver mogelijk af te hebben. Helaas heb ik dit niet gehaald. De illustraties kosten veel tijd naast de rest van mijn vakken. In totaal wil ik 10 illustraties hebben en tot nu toe heb ik er 3 af. Toch is het mijn streven volgende week (les 11) mijn illustraties af te hebben. Ik wil het dan echt af hebben omdat ik het boek wil laten drukken. In verband met de kerstvakantie zal ik dit op tijd naar een drukker  moeten sturen. In les 11 ben ik van plan de lay-out te maken, hierna wil ik het zo snel mogelijk opsturen.

Een tegenvaller bij mijn ‘project’ is dat Maya Rasker mijn tekst helaas niet kan beoordelen. Ik kreeg een mail van haar dat ze teveel te doen heeft voor de AHK waardoor ze alles in haar vrije tijd moet doen. Ik vind het jammer dat ze niet naar de inhoud kan kijken maar ik vraag mij af of het echt van belang is voor het boek. Het is moeilijk om iemand anders te vinden in zo een korte tijdsperiode. Omdat ik het graag wil laten drukken zit ik met een deadline.
Op dit moment vind ik het belangrijk om van de illustraties en het verhaal een geheel te maken. En dat ga ik ook doen.
Dus les 11 zijn de illustraties af en kan ik gaan beginnen aan de lay-out. Tijdens het maken van de lay-out kan ik bepalen welke illustraties het beste passen en welke niet.

23 november: Idee uitwerken naar een concept, wat wil ik met mijn les bereiken, wat wil ik dat de leerlingen ermee kunnen.

30 november: Lesplan schrijven.

7 december:   Lesplan uitwerken.

4 januari:        Lesplan afronden en presentatie voorbereiden.

11 januari:      Presentatie lesplan.

Voor les 8 & 9 wilde ik graag het verhaal en de illustraties uitwerken.
Het verhaal is inmiddels uitgewerkt en staat op de blog. Het verhaal heb ik naar Maya Rasker gestuurd. Zij is schrijfster en geeft schrijf lessen bij ons op de academie. Ik hoop dat zij mijn verhaal inhoudelijk kan beoordelen. Zodra ik een reactie van haar heb, plaats ik deze op de blog. Zelf heb ik een zusje van 11 jaar die ik het verhaal heb laten lezen.  Zij kon het verhaal niet wegleggen en heeft het aan een stuk door gelezen. Ze vond het erg spannend. Ik heb haar gevraagd of ze aanmerkingen had maar die had ze niet. Ik hoop dat Maya mij op weg kan helpen met de inhoud.
De illustraties zijn nog in de maak maar zullen waarschijnlijk deze week op de blog verschijnen.

Dag dames en heren,

Voor mijn Havo-klassen geldt de volgende planning tot aan de kerstvakantie:

• 26 november: uitleg hoofdstuk 5 voor alle klassen
• 03 december: uitleg hoofdstuk 6 voor alle klassen
• 07 december: H4H uitleg hoofdstuk 9
• 11 december: idem, maar dan voor H4B en H4D

Alle hoofdstukken gaan over het thema Parlementaire Democratie…let daarop!

Toetsen:

• 10 december: Proefwerk H 4 t/m 6 (in de les)
• 16 december: SE H 1 t/m 6 + 9 (onder toetsuur)

Maakwerk:

• H4: 1 t/m 10 + 15
• H5: 1 t/m 12 + 17 + 19
• H6: 1 t/m 11 + 14 + 16
• H9: 4 t/m 8 

Tijdens de lessen (waar geen uitleg gegeven wordt) kun je zelfstandig doorwerken, ik ben tijdens de lessen aanwezig voor het beantwoorden van vragen en uitleggen van problemen. Voor vragen en/of opmerkingen mail me even of kom langs…

Groet,

Meneer Fincke…

Lekker cashewnotennassen is er niet meer bij, natuurlijk. En ook een etentje waarbij ik de gasten een uitstekend flesje Bourgogne schenk terwijl ik mezelf beperkt tot water (met prik, dat dan weer wel) is niet echt lekker. Maar ik ben wél mooi ruim twee kilo afgevallen.

Bij het diëten maak ik gebruik van een interessant systeem, dat er op neer komt dat je elke dag gewoon te weinig eet. Want als je minder eet dan je lichaam nodig heeft, dan val je af! Lijnen is zó gemakkelijk eigenlijk.

Ik laat me inspreren door de tips en tools van John Walker, een software-ontwikkelaar (onder andere van AutoCad) die het zeer nuchtere boek ‘The Hackers Diet’ schreef. Dat overigens geheel gratis te downloaden is op zijn site. Via diezelfde site krijg je ook toegang tot een formulier waarop je je progressie kunt bijhouden. De gegevens worden dan in een grafiek automatisch gecorrigeerd om de pieken en dalen er uit te halen. Het ziet er allemaal wel wat Web 1.0 uit, maar hey, het werkt.

Een mooie dalende lijn, met de pieken gecorrigeerd

Bovendien heb ik van ‘The Hackers Diet’ een stukje software gedownload waarmee ik de stand van zaken kan weergeven in mijn andere blog. Waarschijnlijk kan het hier ook wel, maar ik heb nu geen zin om uit te zoeken hoe, ok?

Hoe dan ook, ruim twee kilo in een week is goed. Op de weegschaal dan, want door de correctie van ingenieur John ‘Hacker’ Walker hierboven mag ik maar 850 gram afname tellen. Nou ja, met een realistische kijk reken je je niet rijk. Ik ben in ieder geval behoorlijk gemotiveerd. We gaan door!

Voor les 6 & 7 heb ik me voornamelijk bezig gehouden met de informatie te verzamelen die ik wil gaan gebruiken voor het boek. De afgelopen les, les 7 heb ik een gesprek gehad. In dit gesprek werd duidelijk dat het belangrijk is dat ik ga starten met een verhaallijn, illustraties en een onderzoek naar kinderboeken over dromen. De ‘globale’ verhaallijn heb ik uitgedacht en ben nu bezig met de uitwerking ervan. Op mijn blog zal ik verschillende versies van het verhaal plaatsen om mijn zoektocht weer te geven en uiteindelijk mijn eindkeuze te kunnen maken. De illustraties zullen de komende weken op op de blog komen te staan.

Voor mezelf vind ik het prettig een nieuw tijdschema te maken, om even in kaart te brengen hoeveel weken we nog hebben en waarneer ik wat ongeveer af wil hebben. Hieronder staat het tijdsschema:

les 8: maandag 16 november (verhaal & illustraties maken)

les 9: maandag 23 november (verhaal & illustraties maken)

les 10: maandag 30 november (verhaal& illustraties afmaken en alvast selecteren)

les 11: maandag 7 december (geselecteerde informatie gebruiken voor de lay-out van het boek)

les 12: maandag 4 januari(  informatie verwerken en laatste puntjes op de I)

les 13: maandag 11 januari( presenteren van het boek)

Twee dagen geleden heb ik besloten mijn lijf een nieuwe kans te geven. Een van de redenen dat ik nu toch echt serieus iets aan mij  gezondheid wil gaan doen, is dat ik de magische grens van 105 kilo heb bereikt. Dat is zo’n 25 kilo te zwaar. Enfin, volgens verschillende sites over de Body Mass Index is mijn ideale gewicht 75 kilo, maar dat lijkt me echt onaangenaam mager.

Toen ik de 100 kilo aftikte, een maand of vijf geleden, vond ik dat overigens ook best veel. Maar ik had op een of andere manier gedacht dat het daarbij zou blijven. Dat deed het niet. De aanwas lijkt zelfs sneller te gaan. Dat komt waarschijnlijk ook doordat het bewegen wat moeizamer wordt met al dat gewicht aan je lijf. Een – jawel – vicieuze spiraal!

Bovendien is het een visueel iets. Bij 100 kilo zag ik er nog vooral stevig uit. Maar nu begint toch echt het flabberstadium aan te breken. Het wordt onsmakelijk. Daarom is het nú echt tijd om te beginnen met afvallen. Met – laat ik het woord maar noemen – een dieet. De vraag is alleen… welk dieet?

Tot nu toe hebben we er lekker op los geleefd, mijn lijf en ik. Maar er komt een moment waarop je moet zeggen: “Stop!” Dit is dat moment. Ik heb mijn lijf verwaarloosd. Misbruikt. Laten verlopen. Te veel gegeten en gedronken. Niet genoeg bewogen. Mijn lijf begint te protesteren. Verschillende onderdelen werken minder goed. Om van de esthetische kant nog maar niet te spreken.

Als ik mijn lijf bekijk, ’s morgens, voor het douchen, is er weinig meer om trots op te zijn. De schouders zijn nog steeds breed maar door mijn dikke middenstuk valt dat nauwelijks meer op. Mijn enorme buik voelt als een verstekeling, aan boord geglipt toen ik even niet oplette, die zich nu met alle macht aan mij vastklampt. Mijn lichaam biedt een trieste aanblik.

Dus? Dus! Meer regelmaat. Minder eten. Niet meer voor de TV hangen met een fles wijn en een zak nootjes. Bewegen. Al is het maar een beetje. Ik heb een roeitrainer besteld, die over een week of drie geleverd wordt. Verder zal ik met de hond gaan wandelen. In de tuin werken. En voortaan alleen nog maar lopend naar het café.

Geintje.

Op dit blog ga ik bijhouden hoe het met ons gaat, met mijn lijf en mij. Niet zozeer voor de buitenwereld, al vormt het feit dat iedereen kan meelezen een aardige stok achter de deur. Nee, het gaat er vooral om, mijn gedachten te ordenen. Dat gaat beter als ik ze opschrijf. Vandaar Mijnlijfenik. Tot gauw.

Dag dames en heren,

Voor mijn Vwo-klassen geldt de volgende planning tot aan de kerstvakantie:

• 11 november: uitleg hoofdstuk 4
• 12 november: idem, maar dan voor de andere klas
• 16 november: uitleg hoofdstuk 5 voor beide klassen
• 23 november: uitleg hoofdstuk 6 voor beide klassen
• 02 december: uitleg hoofdstuk 7
• 03 december: idem, maar dan voor de andere klas
• Hoofdstuk 9 ZELF doornemen!!!

Alle hoofdstukken gaan over het thema Parlementaire Democratie…let daarop!

Toetsen:

• 30 november: Proefwerk H 4 t/m 6 (in de les)
• 09 december: SE H 1 t/m 7 + 9 (onder toetsuur)

Maakwerk:

• H4: 1 t/m 12 + 19 + 20
• H5: 1 t/m 12 + 14 + 18
• H6: 1 t/m 10
• H7: 1 t/m 9
• H9: 1 t/m 10 + juist/onjuist (blz. 111)

Tijdens de lessen (waar geen uitleg gegeven wordt) kun je zelfstandig doorwerken, ik ben tijdens de lessen aanwezig voor het beantwoorden van vragen en uitleggen van problemen. Voor vragen en/of opmerkingen mail me even of kom langs…

Groet,

Meneer Fincke…

In de afgelopen les, les 5 heb ik een gesprek gehad over mijn project. Uit dit gesprek werd duidelijk dat ik een aantal belangrijke knopen moest door hakken. Voor welke leeftijd zal het boek worden?Wordt het informatief? Verhalend? Wat voor ‘informatie’ komt erin? Ik ben hieruit gekomen en zal het als volgt gaan aanpakken:
De leeftijd categorie voor het boek zal 9 tot 11 worden. Deze doelgroep ga ik hiervoor onderzoeken. Helaas is er niet genoeg tijd om hier eerst een onderzoek naar te doen en dan pas aan het boek te beginnen. Dus zal ik het boek verder ontwikkelen en zal deze gaande weg aanpassen aan mijn doelgroep. Het wordt een boekje dat informatie geeft over dromen maar op een verhalende manier. Er zullen hoofdpersonen in voor komen, die op een speelse manier informatie ontdekken over dromen. In het boekje komen er illustraties om het verhaal te versterken.  Maar voor ik dit allemaal kan gaan doen, moet ik eerst weten wat er voor ‘informatieve’ tekst erin zal komen. Deze informatieve tekst zal ik verzamelen op de blog naar aanleiding van wat ik allemaal gelezen heb. Als ik alle informatieve tekst heb ga ik beginnen aan een verhaal lijn met daarbij de eerste illustraties. Om mezelf te kunnen houden aan de planning die ik gemaakt heb, geef ik mezelf een eind datum waarop ik klaar moet zijn met de informatieve tekst. Op maandag 9 november moet alle informatieve tekst verzameld zijn. En is er een begin te zien van de verhaal lijn en illustraties.

Hi all!

Today has been both a soft and glorious day this has been (and in fact, still is). ‘A soft day’ in Irish English essentially means it has been raining all day. Rainy season has finally kicked in, I think. Well, to be honest, it hasn’t rained for the ENTIRE day, but nearly for the entire day as it is. But it’s Ireland, it is to be expected.

On the other hand, it has actually been a glorious day for me, too . I had 5 hours of class, which is unusual, but I didn’t mind at all. This morning, I had a ‘War and Society’ class. As I told you before, we had to “have a go” at transcribing some of the depositions (which I enjoyed thoroughly). This morning, after some introduction on the depositions themselves, the class was taken out of the room, to have a look at the actual, original depositions. That’s a very rare treat for everyone doing research in Trinity. Up until the start of the 1641 project, there was no way you would lay your hands on the original depositions. Anyone using them for research had to deal with very crappy microfilms. So we got to see the original ones and were introduced to the secrets of palaeography (well, it doesn’t hold that many secrets anymore, but for the other people in the class – mainly modern Irish history students – transcribing is the most difficult thing they ever came across in any research and, to be honest, they won’t need it ever again). I ABSOLUTELY LOVED IT!!! I know I’m a complete freak . Thing is, while we were taking a look at the various kinds of depositions, I really felt like I wanted to use them for my thesis. The idea had already crossed my mind yesterday, while I was reading about the massacre in Belturbet, but this morning I really really really wanted to work with them. So I was al happy and nearly skipping (the wet cobblestones in Trinity prevent that ) when I left class.

Next class was an ‘Approach to historical research’ one. Generally, there not that interesting, but today was different. It was Graeme who taught the class – and I admit, I’m secretly in love with him No, really I’m not, don’t worry, but he does have a delicious sense of humour – and he was talking so passionately about his research, I even started to find it interesting . He talked about how you organize research, so mainly about the flux between your original research question, the historiography and the primary source material and how these three things affect each other. I could see so well what he was talking about ! And I had an epiphany about a possible dissertation subject , but I’ll think it through first before posting it here .

And then in ‘Toleration and intoleration’ we discussed ‘the Cheese and the Worms’ (that I didn’t actually read, shame on me) and the inquisition, so that was very interesting, too. I told Graeme I’m actually not capable of doing the reading for that class, but that’s grand, since I don’t officially take the class. But I can still come. So, I am very happy because I won’t have to do the extra work for that class, even though I wouldn’t have mind since it’s so interesting .

And then I went to buy myself a digital voice recorder. There is another conference this weekend, on the 1641 depositions project, and since I want to use them for my thesis and am officially allowed to write the essay for the core course on it (due 18 December) and since my note taking in English isn’t really that great, I thought it useful to invest in a voice recorder. I haven’t figured out how it works though . That’s something for tonight, after reading the depositions. O, and Simon introduced me to the delicious Thornton chocolate . Apparently, it’s English, but I don’t mind . So I’ll have some Turkish delight when I finish working tonight .

Great prospects!

Ik zoek naar regels. Van jongs af aan: hoe hoort het? Hoe moet het? Leven?
Sommige mensen gaven me er wat. Maar ze klopten niet.
Toen zeiden ze dat ik het zelf moest uitvinden. Alleen zijn zonder regels dingen eng. Want doe je het wel goed dan?

Zonder regels kan je kiezen. Lopen of stilstaan. Met je hoofd tussen je schouders proberen, of ieder risico vermijden.
Soms sta ik een tijdje stil. Maar meestal dwing ik mezelf vooruit. Door de spanning van de onzekerheid heen druk ik stap voor stap mijn eigen voet in de aarde.

En weet je wat er nou gebeurt? Ik heb een regel ontdekt! Zittend in slaap vallend heb ik er een gevonden! Een liefdesregel.

Het zit zo: als je verliefd bent en tevreden, dan hoef je niemand anders. Je zoekt niet. De mensen om je heen zijn een kleurloze wolk vergeleken bij je liefje dat daarbuiten staat te stralen. Die wolk dat moet maar, daarna mag je weer naar die ene. Ben je echter óntevreden en niet in staat of van zins de onvrede op te heffen met je lief, dan ga je in de grijze wolk op zoek naar straling. Zo kun je dan verliefd worden op een ander.

Dat kan echter ook als je tevreden bent. Maar dan gaat het anders. Soms knalt er onverwachts een stralend persoon door de grijze wolk. Een nieuwe die je blijkbaar aanspreekt op een gebied dat je heel belangrijk vindt maar nog niet had ontdekt, of had besloten onbelangrijker te achten dan dat wat je al wel had met je lief. Ben ik te volgen?

Regel 1: Verliefd op een ander word je uit onvrede in je  relatie of uit een heftig klikkend puzzelstukje met een ander. En wellicht soms gecombineerd. 

Ter geruststelling voor wie het aangaat: ik ben absoluut niet verliefd op iemand anders dan mijn Dr. D. Ik heb niet eens zin om dat te worden. Zo leef ik dus temidden van een “grijze wolk”, mensen op mijn werk en op de dansvloer. Maar mijn vriendinnetje deed dat ook. En werd getroffen door zo’n straalkomeet. In enen van d’r sokken. Zonder dat ze het wilde.

Terug naar de regels. Ik begin het te snappen. Ze zijn er wel degelijk. Je kunt ze destilleren uit de dingen die je ervaart en dan kloppen ze. Voor jou. Dat betekent dat er voor iemand die regels zoekt, helemaal geen keuze is. Het is lopen of lopen. En daarmee heb ik mijn tweede regel gevonden. 

Zodoende lief. Hoe ouder hoe rustiger.

Jag saknar barnen som fan… Det svider i mitt hjärta och tårarna bränner i ögonen.  Jag tittar in i mitt/vårt sovrum där deras nyinköpta (relativt iaf) säng står.. Där Linus stolt deklarerade att han skulle sova överst. Deras självvalda och nyinköpta täcken ligger där.. Men var ÄR mina barn??

Jag pratade med dom tidigare ikväll och jag grät när jag la på… Jag saknar dom så oerhört mycket..

Jag kan inte låta bli att förbanna och skylla på deras mamma.. Det är faktiskt HON som hindrar mig från att träffa dom… Ja, så är det.. Det är hon som vägrar umgänge för att hon och jag tjafsar.. Det värsta av allt är att jag kan inte göra ett skit!!! Jo, jag kan.. gå till tingsrätten.. Men är det rätt väg att gå?

Vi ska till FR nästa fredag för att diskutera och skriva schema? (MYCKET skeptisk till det) Jag vet ju att barnens mamma är otroligt duktig på att förhala schemaskrivningen.. Varför vet jag inte .. Hon påstår VARJE gång att hon gör allt för att jag ska ha barnen mer, men var är MINA barn?

Jag saknar dom så förbannat mycket.. Vill ha dom hos mig oftare.. Jag vill att dom ska vara hos mig åtminstone varannan vecka… Men HUR ska jag kunna få igenom det? Mamman nekar kategoriskt och jag får inget stöd från myndigheter som bara skyller på att dom inte har några möjligheter…

Men det handlar om MINA barn!!!

Dom är så små och ömtåliga.. Dom behöver att få känna min kärlek också, min närhet, min omtanke.. Men dom hindras, jag hindras av en egoistisk och självcentrerad mamma som är enormt bitter på mig.. Samtidigt som hon gör allt för att baktala mig inför barnen och för omgivningen..

Fatta hur svårt det är att sitta med bakbundna armar och inte kunna göra ett skit… Jag får krypa för mamman för att få träffa MINA barn? ska det vara så? Är det vad de sociala myndigheterna anser vara bäst för barnen?

Näe, ingen av oss har några “sociala” problem såsom droger, alkohol, psykiska besvär… Utan hon ligger bara på gränsen för vad som är ok.. Hon kan fortätta att neka mig umgänge med mina barn så länge hon vill.. Bara hon ligger på rätt sida om vad som är “samarbete” i det socialas ögon..

Jag är så jävla maktlös!!!

Vill träffa mina barn…

Lägger mig med tårarna rinnande.. Av smärtan att inte få träffa mina barn….

Hey everyone!

Second week of classes has started and now it’s “the real thing”. Last week everything was more or less introduction (read: handing out the readinglist and going over it superficially). This week we are supposed to have read articles and/or books (but mostly introduction and conclusion), so we can have a debate in class. In “Approaches to historical research” however, the topic was academic writing. Professor Ditchburn basically let us sum up what a dissertation is supposed to have (like table of contents, references, bibliography, acknowledgements, summary, abstract – I don’t think I’ve forgotten anything. O I did: titlepage) and where is the best place to write it. Library and home both have their advantages and disadvantages. Nothing I didn’t already know. And yes, the library is cold here. Luckily, the fifth floor (yes, I live on the fifth floor of a library ) has quite a lot of windows, so if the weather is good (and it really has been these three weeks I’ve been here) the sun can heat it a little.

Then, yesterday evening, there was my first Spanish class. I’m the eldest there, for a change, and also the one with the least years of Spanish study (but, I might add, all these freshmen who’ve studies Spanish for five or six years in college are not that much better than I am Muchas gracias, Lily y Ana ). The main aim of the course is speaking and I’m happy with that. I don’t think we’re going to have like a really grammar overview, because we work in groups on several projects during the year, but I don’t really mind. This will be a Spanish maintenance course then, and that’s exactly what I wanted from it .

Today I’m going to spend the whole day in the library. Reading. Reading. And some more reading. I was there yesterday as well, reading on the military revolution for my lecture of “War and society” tomorrow (Michael Roberts, Geoffrey Parker, a little Simon Adams and David Parrott here and there). I LOVE the military revolution! I spend half of last year reading about it and figuring out how Ostend could have played a part, and I still find new and interesting ways to look at it and new connections . Today, I am reading on Irish history. Since we’re going to work on the 1641 depositions, I would like to know what exactly happened in 1641 and why. I’ll also be reading on the  court society for my lecture on Thursday. I think I’ll have another go at Norbert Elias’ The court society, which didn’t really read altogether that great when I wanted to start on Saterday evening. Last week and over the weekend, I have been reading on Toleration and Intoleration in Early Modern Europe, for Graeme’s class. It’s fascinating! It’s such a shame I’m not allowed to take that class officially . The new concept I read about was that of ‘Chartitable hatred’, in a book with the same title by Alexandra Walsham. Basically it means that intoleration is charitable hatred, because you persecute someone to prevent him/her from sinning. Toleration is also charitable hatred, because you tolerate people with ideas that differ from yours, but you do not accept them as equal to yours (to tolerate has a very negative connotation).

So basically, that’s my whole week reading. My parents are in Dublin as well, so I’m meeting up with them a couple of times, too. On Fridaymorning I leave with Carol to the Rotary conference in Athlone. I’m not sure if I’ll take my laptop yet (I don’t think so, I’ll probably take some books in case I have some time off to do some reading), so I’ll probably report on the conference when I get back on Sundayevening. If I don’t have to read a ton of things for next weeks’ classes, that is .

Op dit moment ben ik bezig me te orienteren in de literatuur over dromen. Ik lees nu boeken waarin het droomproces beschreven wordt. Daarnaast ben ik bezig om te kijken wat er op het gebied van kinderenboeken te vinden is. En of het wat voor mij is om een boek voor kinderen te schrijven. Het lijkt me erg leuk om als eindproduct een boekje te maken waarin ik het droomproces uitleg met eigen gemaakte illustraties erbij.  Van de boeken die ik aan het lezen ben wil ik een samenvatting maken en die op mijn blog neerzetten. Op mijn blog maak ik een soort verzamelmap van informatie die ik dan eventueel in een boekje zou kunnen verwerken.

De volgende boeken ben ik aan het lezen:

- Dromen brein en betekenis, Harry Stroeken.

- Alles over dromen, Victor Spoormaker.

Hi everyone,

I dare say you’re wondering about the first classes I had in Ireland. To be quite honest with you, the first class on Monday proved to be a huge disappointment. ‘Approaches to historical research’ turned out to be a class comparable to ‘Introduction to historical science’ we had in our very first year at university. They are basically dedicating an hour a week to the several types of sources one could possibly need to write a dissertation. Hmm, I must say, I was NOT aware of the fact that Irish undergrads never handle primary sources while doing research :s. So that first class (even though you could hardly call it a class, it only took about 20 minutes) was not at all what I had expected. The coffee and a lovely chat with Joe (who’s in the M.Phil of Modern Irish History and is from Longford in the centre of Ireland, and who has an accent which I actually understand without too much effort) about military history made up for my lack of understanding about the Irish university history teaching system. It is apparently very difficult to get an A mark (which means 70%) on any kind of assignment. Which explains why you needed an upper second class to be accepted into the course.

Anyway. There are no classes on Tuesday, but I did venture into the library, looking for some military history books to try and find some topic for a dissertation. Nevertheless, I was too tired because I hardly slept the night before, so I called it an early night.

Today, however, started early as well. First call of the day, ‘War and Society’ at 9am. Professor Jane Ohlmeyer must be one of the most organised professors at Trinity. She gave us a more than detailed overview of the topics we will be discussing, explained what is expected of us as students and on top of that is nice and witty . Perfect . It may be an odd comparison, but I cannot do anything else but compare her to professor Aerts. You’ll have to work your but off (so to speak), but you will get a lot out of it. And she makes it fun, too (imagine that). There are two group assignments (one about the massacres in 1641 and one on the war of three kingdoms) and you can present them to the class any way you like. Apparently, a couple of years back, a group decided it would nice to make puppets out of socks and cannonballs out of kitchen foil and then re-enact some kind of battle. With the result that after their – hilarious – presentations, they had to search Henry Room (part of the Long Room in the old library) for the ammunition . I won’t say out group will be that inventive, but we will find one way or another to make it fun.  The whole thing about ‘War and Society’ is that it’s focussed on Ireland, because we work on the 1641 depositions (original source material that is now being transcribed and digitalized as we speak). That means that I have no background whatsoever, but I bought a book on Ireland in the 17th century that should provide me with the bigger picture.

Now, after this class, I went for a drink with Tara and Anya who are in my group (and both a good deal older than I am) and we discussed a good deal, ranging from the Treaty of Lisbon to the tourism policy in Cambodia .

At 1pm I finally had a course given by Graeme, Toleration and Intoleration in Europe. I am actually not taking that class officially (since I am doing War and Society), but I’ll try and do the work and read and come to classes anyway. It is quite interesting, I must say, because it’s largely European history (and you can take that literally, even Transsylvania is involved). The amount of reading is slightly larger than for War and Society, but the essay is shorter (only 2,500 up to 3,000 words). Plus, I actually made it myself easy, because the week I chose to do a presentation, is the week when the topic is violence and intoleration in France. Which means that I can ‘recycle’ the articles of professor Cools’ course in historiographical debates . It’s always interesting to put another view of things to the table.

After Graeme’s course, Simon (who’s in my class and hails from Galway, but studied in Limerick, and who also has an accent I have no problems with) took me to the top floor of the Ussher Library, where the books that we need for Graeme’s course can be found. Actually, in comparison to the Berkeley library (where I was yesterday to find the books on military history for a dissertation topic), the Ussher Library is heaven! So you’ll know where to find me when I have a lot of work to do . Plus, on the way up, Simon offered me to be my guide in Galway when I visit (I already told him Galway’s on my wishing list ). Apparently, he also cooks very elaborate dinners, for which he also invited me if I feel like it .

There also is a conference in October on the 1641 deposition project (of which I will write in a couple of days, when I actually know what the depositions are – because today, I was kind of afraid to ask the obvious , but the book will obviously tell me). A lot of famous scholars are coming to the conference, which will be held in the State Apartments of Dublin Castle. If I find company, I’ll definitely go there.

So, despite the disappointment on Monday, I feel again like I made the right choice coming here . For which I am very relieved. I am also doing some efforts to make my room feel a bit more like me, so I bought a poster today and an extremely cuddly sheep yesterday (with a three leave clover stating that I love Ireland), but by all means – postcards and letters are still highly appreciated .

Oké, ik ben hier ondertussen voor iets meer dan een week. De voorbije vijf dagen stonden vooral in het teken van het in elkaar puzzelen van een soort van lessenrooster. Ik weet dat het in Leuven wel ‘ns lastig kan zijn met een ISP, maar geloof me, erg simpel is het hier toch ook niet.

Het begon op dinsdag, toen ik op dinsdag een afspraak had met de coördinator van mijn programma, Graeme (dat spreek je uit als Graham) Murdock (da’s diegene van wie de dame van het geschiedenissecretariaat zei He’s such a sweetie). Toen bleek dat hij alle studenten uit mijn MPhil had uitgenodigd in zijn bureau op hetzelfde moment. Nu moet je niet denken dat het daar een drukke bedoening was. Helemaal niet zelfs. Er zitten namelijk slechts 5 studenten in totaal in mijn richting. Andrew, Gerard (dat spreek je uit als Jared), Simon en Blaise (dat spreek je uit als het werkwoord to blaze, maar hij is van Californië en volgens mijn flatgenoten is dat daar een heel gewone naam – Leah voegde er meteen ook aan toe dat California, Texas en Maine eigenlijk onafhankelijk zouden moeten zijn van de rest van de VS, omdat ze zo anders zijn, maar dat geheel tussen haakjes). Juist ja: ik ben het enige meisje :s. Grand. Bovendien is Graeme’s bureau niet alleen iets ruimer dan dat van een gemiddelde Leuvense geschiedenisprof, het ligt ook gewoon minder vol. Ik heb geen enkel boek uit zijn toch indrukwekkende boekenrek op zijn bureau zien liggen. Sterk. Nu ja. Hij begon dus blaadjes uit te delen met het programmaoverzicht en zo, recht van het internet geplukt. Ik moet eerlijk zijn, het is Graeme’s eerste jaar dat hij coördinator is, en het programma zelf wordt ook nog maar 3 jaar gegeven, dus het is nog een beetje zoeken. Nu, het verplichte jaarvak leverde geen probleem op. Daarna kwam hij bij de 2 optional courses. Het is de bedoeling dat je per semester 1 vak kiest uit 2 opties (per semester). Dat zijn de vakken waar War and Society tussen zat. Graeme: wel, wij zouden jullie eigenlijk willen aansporen om Toleration en Enlightenment te kiezen als keuzevakken, aangezien dit de M.Phil in Reformation and Enlightenment Studies is. Owla! Ik: jamaar, ik kom dus wel speciaal voor War and Society, kan ik dat er dan helemaal niet extra bij doen. Hij: dat zal waarschijnlijk niet gaan met al het werk. Hmm. Ik heb het op dat moment maar gelaten voor wat het was, maar achteraf – hij moest mijn formulier voor het kindergeld invullen – heeft hij toch maar opgeschreven dat ik liever War and Society wou doen. Spijtig, want Toleration is zijn vak en – die dame had gelijk – he’s a sweetie.

Nu ja, tot zover het gemakkelijke deel van het lessenrooster. Om ons in te wijden in de wereld van het onderzoek hebben ze een verplicht vak – makkelijk – een onderdeel Libraries and Archives – dat af en toe ‘ns zal gedoceerd worden, maar je moet daar helemaal geen examen van doen, als je er bent is ‘t goed – en een onderdeel Generic Skills. Nu, afgezien van het feit dat de eerste paar vakken die ik heb opgesomd er niet echt voor zorgen dat je een vast uurrooster hebt (wat lastig is, aangezien ik een controlefreak ben die liefst de hele week plant) zorgt de Generic Skills voor nog meer problemen. Want, zo vinden ze hier, het heeft geen zin om een heleboel sessies op te leggen. Neen, het is veel beter de studenten zelf te laten kiezen wat goed voor hen is. Nu, dat is een mooie theorie. Bovendien wordt het nog mooier, aangezien je dus zelf je modules kiest (if you take only two, that’s grand, if you prefer taking eight, that’s grand too) en die doorspeelt aan Graeme en ze er dan vervolgens van uitgaan dat postgrads volwassen genoeg zijn om ook effectief te gaan. Hmm…. a little flaw there, if you ask me . Nu ja, je kreeg dus een lijst met mogelijke modules (zoals daar zijn: bibliografisch refereren met EndNote – daar heb ik niet zo’n goede herinneringen aan, maar nu zal het door een prof gegeven worden in plaats van door een student, dus dat kan nog interessant worden, academic writing, academic presentation, Career development, IT Skills, Thesis planning with MS Word – dat ga ik dus niet volgen; ik vind van mezelf dat ik genoeg thesisplanning gedaan heb vorig jaar, en dat is toch goed afgelopen – enzovoort). Ik heb er 5 gekozen en mijn voorkeurdata opgegeven. Maar nu komt het.

Als deel van de Generic Skills kun je dus ook een moderne taal volgen. Grand, zouden ze hier zeggen en mijn plaats, ik wou sowieso Spaanse lessen volgen. Dus ik mail – gedisciplineerd als ik ben – naar het CLCS dat de taalcursussen organiseert. Neen, je kunt je niet langer inschrijven, want de aanvragen zijn al afgesloten sinds vorige week vrijdag. Dan is mijn reactie ook ‘grand’, zij het sarcastisch dan. Hoe kun je nu aanvragen afsluiten nog voor iedereen geregistreerd is aan de universiteit? Meer nog, hoe je ze zelfs een week vroeger afsluiten? Maar, zoals dat hier dan blijkbaar allemaal moet gebeuren, de world of mouth heeft zijn (haar?) werk gedaan: Graeme mailde me een e-mailadres van iemand die mij zou helpen. En het was in geen tijd in orde, natuurlijk. Spaanse lessen op maandagavond, it is. Maar eigenlijk - en dat is dan weer zo’n schitterend voorbeeld van de easygoingness van de Ieren (en – tussen haakjes – je hoeft daarvoor niet in Ierland te komen studeren om dat te merken) – kun je ook een taalcursus volgen als deel van de keuzevakken in de inleiding tot onderzoek. Je kunt technisch gezien tussen paleografie (Engelse handschriften tot 1700), Latijn en een moderne taal. Dus als ik dan vraag aan Graeme: jamaar, als wat moet ik dan Spaans gaan volgen, dan zegt ie heel gewoon: You can take it as generic skills right now and if it’s too much work to do both Spanish and paleography, it’s totally grand to take it as optional instead of paleography in the second term.

Nog zo’n voorbeeld van de easygoingness. De M.Phil in Gender Studies hadden allemaal een ringmap gekregen met allemaal blaadjes in met de uitleg over hun richting. Graeme vond dat beangstigend. Zegt ie: Waarom zou ik me geneigd moeten voelen om ringmappen uit te delen als je ook gewoon alles aan mij kunt komen vragen? Wel, ik vermoed dat de proffen in Leuven het met me eens zullen zijn: omdat de studenten je dan niet constant lastig komen vallen met dingen die veel te voor de hand liggend zijn. Grand, nietwaar?

Jag har egentligen massor att skriva, så mycket att ventilera… Men det fastnar i flaskhalsen och i “ickerummet” där saker som man inte vet hur de utvecklas sig finns…

Jag kan konstatera att barnen är hos mig Mamman skulle på 30-års fest och förmodligen på krogen efter det.. eller i samband med. Det är “egentligen” inte min helg.. Men eftersom det inte är KLART att vi ska skifta helg OCH att jag vill verkligen visa att jag vill lösa våra problem så ställde jag ju såklart upp. nåja.. det var ju inget att “ställa upp” på.. för jag vill ju ha barnen här..
Jag hoppas vi snart kan spika det nya schemat. Jag byter helger med barnens mamma (ett erbjudande jag gav för att kanske komma framåt, vilket hon såklart ville göra) Nu är vi faktiskt på rätt väg och det känns oerhört skönt! Tack.. jag uppskattar det enormt ska du veta L!

Imorron ska vi iväg på orienteringstävling, jag har kollat och dubbelkollat med barnen att det är ok och dom har godkänt saken. Jag skulle egentligen varit iväg idag också (hämtade barnen i em, delvis därför) men av någon märklig anledning så skulle jag jobba idag… Fick veta det igår, så det var bara att planera om… Undrbart att få ge sig ut i skogen och motionera hjärnan igen.

Men ja… jag blir inte klok på vad som händer.. Bra eller dåligt, ja eller nej, framåt eller inte… vill eller vill inte, vi eller hon och jag..

Det finns två människor jag har känt DET för.. Något utöver det vanliga.. JO, jag har varit kär, förälskad och trott att jag funnit den rätta tidigare. Jag har ju faktiskt varit gift också (Once in a lifetime, trodde jag…..) Men TVÅ personer har fått mig att omvärdera saker i mitt liv… att gå över gränsen, att tillåta nån att gå över gränsen.. Lite komiskt i det hela är att BÅDA dessa människor heter Ulrika… Idag så undrar jag vad som hände/händer.. Jag, en person som vill ha kontroll över mina känslor, över hur mycket jag släpper till… Hur nära någon får komma… JAG släpper dessa två personer innanför min mur… Vad händer, varför?
Jag har inga som helst problem med att visa, känna, dela med mig av mina känslor.. Men det har alltid funnit en gräns för HUR och när jag velat släppa någon in på livet… Men med dessa två.. hur gick det till? Den senaste Ulrika (sista?) har kommit snäppet längre in… och det gör ont att veta att jag är så sårbar… Den förras svek(fan också! Jag kan inte hitta orden jag menar.. ta inte det så hårt Ulrika.. men jag tror du vet vad jag menar ändå) gjorde oerhört ont.. men, det var första gången… En gång är ingen gång. Men nu? Hur blir det denna gång? OM det blir så? Var tar jag vägen, vem tar smällen?

Vi pratar och pratar.. jag tror och hoppas…
Senast ikväll.. HON och barnen var här och åt middag.. vi hann och prata en del och det kändes bara.. BRA! Fan så knepigt livet är…

Sex? Ja, ja och ja… Skum tanke att få just nu… Men vi har det kanon i sexlivet, kan inte bli mycket bättre… Länge sen.. men jag har upplevt samma sak tidigare.. Nog om det…

Var ska livet ta vägen….. Jag har plan A och plan B.. vette fan om jag inte har plan C ocks för att kunna gå vidare i livet oavsett vad som händer…

U och U, ni har gett mig så mycket.. Tack för allt oavsett vad som hänt och händer…

Ärligt talat.. Just nu har jag noll koll…

Fast ikväll så var det bra… känns väldigt annorlunda från tidigare… Det känns som om jag kan se positivt på det hela… Men jag vågar inte tro eller hoppas..

känslan i några dagar har varit bra… Vill tro att det är spikat.. men,  men.. vi får väl se…

Har andra STORA problem att ta tag i.. Linus mår inte bra…. Får tårar i ögonen när jag tänker på det…

Last week, independent film makers Tia Lessen and Carl Deal visited my school Ithaca College as hosted by the Park Center for Independent Media. Lessen and Deal directed and produced the independent documentary, “Trouble the Water” in which New Orleans native Kim Rivers documented Hurricane Katrina with her own video recorder. There was a free viewing on Sept. 15 that was open to the college, as well as the public. And let me say, it was an honor to be able to see that film.

You don’t get to hear about films like Trouble the Water these days. It’s unfortunate, because it was such an eye opening experience for me and for those who were able to make it that night. Independent films aren’t recognized like major blockbuster and it’s a shame.

Lessen and Deal put a killer documentary together. It was as if fate fell into their hands when they came across Kim Rivers. She probably didn’t know it at the time, but as she recorded video of the beginnings and the brutal end of Katrina, she was making history. She wasn’t aware that one day that footage would be shown around the world to people (like me) who didn’t and still doesn’t fully comprehend the devastation that Hurricane Katrina caused for Louisiana. Though Hurricane Katrina affected all of New Orleans with the breaching of the levees, no one felt the pain more than those who were of different color and financially downtrodden. The film justified former president George W. Bush’s inner stupidity, including facts such as the entire Louisiana National Guard was fighting on foreign soil during the hurricane, or how inefficient FEMA was in providing aid and money to those who lost everything to Katrina.

News wise (and the point of this post.) What really awakened me to the independent nature of news, filmmaking and magazine writing is how ineffective mainstream media is at leveling themselves to a more human element. What they fail to understand, and in a lot of cases, what objectivity fails to create is an atmosphere that really taps and understands the people. Sometimes we all forgot that we are all human, no matter the race, financial background, gender preference. Period. & corporate media is the ultimate reason we don’t get more stories about us, humans, the people. They fall into politician hands, government agendas and corporate policies. Independent media is on the move and with it it’s taking stories that people want to read about. Rarely do you see humans portrayed in a positive light in mainstream media; mostly associated with death and crime, or something completely stupid. And in these stories, the perspective is one that looks down on people, rather than staring them straight in the eye.

I really didn’t want to get into Trouble the Water too much. I think it’s definitely something you all have to see with your own two eyes.

KAYbee.

Voor les 2 is het de bedoeling dat ik mijn fascinatie dromen verder zou uitdiepen. Ik ben voor mezelf gaan kijken waar de bron achter deze fascinatie ligt. Het meest aan dromen boeit mij het proces van dromen. Vanaf het moment dat je in je bed ligt en in slaap valt, dat je droomt, dat je wakker wordt tot aan het moment dat je nog de droom weet te herinneren. Het proces van dromen dat is de bron van mijn fascinatie hiervoor.
Om dit proces uit te gaan zoeken heb ik een werkplan nodig.

Werkplan
Titel onderwerp: Droomproces

Wat ga ik onderzoeken en waarom?
Ik wil het proces gaan onderzoeken wat komt kijken bij een droom. Van het naar bed gaan tot het opstaan. Wat gaat er achter dit proces schuil. Hoe komt het dat je je droom vaak nog kunt onthouden en betekent het iets? Of is het gewoon onderdeel van dit proces?
Dit wil ik gaan onderzoeken omdat ik altijd al onbeantwoorde vragen heb op het gebied van mijn grootste fascinatie, dromen. Als het mij lukt deze vragen te beantwoorden heb ik eindelijk informatie die ik al lang wil hebben.

Hoe ga ik het onderwerp onderzoeken?
Al de bovenstaande vragen wil ik gaan onderzoeken door middel van boeken, internet en films. Ik wil beginnen deze informatie te verzamelen en daarna te gaan structureren. Op bijvoorbeeld subcatogorieen. Vervolgens selecteer ik waardevolle informatie uit en ga met die informatie aan de slag om antwoord te geven op mijn vragen. In welke vorm/medium ik uiteindelijk ga werken dat weet ik op dit moment nog niet. Ik wil mezelf nog niet vastleggen op een bepaald medium. Zodra ik mijn informatie  heb, weet ik zeker dat het medium volgt.

Waarneer ga ik dit onderzoeken?
Mijn onderzoek start deze week (week 38). Het uiteindelijke werk zal af moeten zijn voor 7 december (week 50).
Hieronder een overzichtje van de komende lessen en globale planning. Ik heb een globale planning gemaakt om voor mezelf duidelijk te hebben voor de komende weken. Het kan zijn dat de planning gaande weg wat veranderd maar dan heb ik in iedergeval alles duidelijk op een rij.

ma 14 september, week 38 (informatie verzamelen)
ma 21 september, week 39 (informatie verzamelen)
ma 28 september, week 40 (informatie verzamelen)
ma 5 oktober, week 41 (informatie uitselecteren)
ma 12 oktober, week 42 (geen les vanwege Istanbulreis)
ma 19 oktober, week 43 (geen les vanwege herfstvakantie)
ma 26 oktober, week 44 (informatie uitwerken)
ma 2 november, week 45 (informatie uitwerken)
ma 9 november, week 46 (informatie verwerken in medium)
ma 16 november, week 47 (informatie verwerken in medium)
ma 23 november, week 48 (informatie verwerken in medium)
ma 30 november, week 49(puntjes op de i zetten, en presentatie voorbereiden)
ma 7 december, week 50 (presenteren)

De afgelopen weken heb ik verschillende starters cursussen gegeven voor collega’s op mijn school. Ik begin dan vaak met de fasen die je doorloopt als je begint te werken met het Smartboard. Deze fasen heb ik overgenomen van Teaching with Smartboard en zijn heel herkenbaar:

1. Smartboard gebruiken als een beamer
2. Smartboard gebruiken als een whiteboard
3. Bestaande Smartboard presentaties laten zien
4. Eigen presentaties maken
5. Papieren lesplannen vervangen door Smartboard lesplannen

Scott Miller en David Sladkey geven (hier in episode #38) aan dat het doorlopen van deze fasen ongeveer 12 maanden duurt. Maar volgens mij duurt het vaak langer, zeker als je niet elke les een Smartboard beschikbaar hebt.

De vraag die dan op komt: “Wanneer is een les succesvol?”. En hoeveel “Smartboard” gebruik je dan in een les? Een hele les? Of juist liever 2x 5 minuten? En is een les in fase 1 (met alleen een beamer) een mindere les? Is een hogere fase dan ook daadwerkelijk een betere les?

Volgens mij is een les succesvol als de leerlingen aandachtig hebben meegedaan en daadwerkelijk iets geleerd hebben. En of een Smartboard daarbij noodzakelijk is? Ik denk het niet. Jawel je kan andere werkvormen gebruiken, en afwisseling is altijd goed voor leerlingen, maar zonder Smartboard kom je ook een heel eind. Wel denk ik dat een les eerder succesvol is als je de les serieus hebt voorbereid. Zeker als je een Smartboard gebruikt. Het mooie van lessen die voorbereid worden voor gebruik met het Smartboard is dat ze goed bewaard kunnen worden. En op een later tijdstip snel weer actueel gemaakt kunnen worden.

Mijn advies aan collega’s is om het Smartboard te gebruiken. In het begin zeker niet de hele les. Misschien wel nooit een hele les. Beginnen op de manier die het best bij ze past, op het moment dat ze er aan toe zijn. En elk Smartboard gebruik (in welke fase dan ook) geeft iets extra’s voor de leerlingen. En omdat je er over hebt nagedacht heeft het eigenlijk altijd ook succes. Laat je vooral niet “dwingen” om het Smartboard te gebruiken op een manier die je zelf niet wilt. Zonder motivatie heeft het gebruiken van een Smartboard werkelijk geen toegevoegde waarde.

Here’s a lesson for you; if you visit grammar wench more often you could lessen your grammar study time.

lesson- noun, something that is taught or learned

lessen- verb, make smaller