Ontem organizamos o primeiro MBA’s wifes meeting. Nós mulheres de alunos do MBA da Vlerick nos encontramos para conversar, compartilhar e rir muuuito!

Estávamos em 4, uma argentina (grávida de 8 meses e LINDA), uma americana, uma jordana e eu. Mas logo depois chegou uma espanhola que está na minha turma de inglês. Só faltou uma chilena (também da minha turma de inglês).

Todas exatamente na mesma situação: acompanhando seus maridos durante um ano de curso (MBA ou mestrado) aqui na Bélgica!

No início o papo foi mais formal, do tipo, o que você tem feito? Vocês está gostando da cidade? e blá, blá, blá. Mas logo descambamos, pois nos reconhecemos no mesmo balaio! Isso mesmo! Todas trabalhávamos em nossos países de origem e trabalhávamos muito, tínhamos pouco tempo para a casa, muito autônomas e decididas, donas dos nossos narizes.

Mas de repente tudo muda e nos encontramos em um país diferente, com uma cultura diferente (até aqui tudo bem!) e com uma rotina beeem diferente e, é aqui que o negócio pega!

Um relato sucinto das nossas angústias:

Tentamos acordar junto com nossos maridos… e nos manter acordadas!

No pico da desesperança, passamos o dia inteiro de pijamas. Eca! :|

Nossa tarefa principal é manter a casa limpa e, para nos mantermos ocupadas, nos ocupamos da limpeza por todo o dia, até mesmo limpando novamente… só para ter certeza que está um “brinco”!

Dentre nossas tarefas ainda tem fazer compras. Pegamos nossas bicicletas e saímos rodando os mercados para encontra os produtos mais baratos. Todas temos a percepção que tudo aqui é muito caro.

Um dos nossos desafios: sermos criativas… na cozinha! Claro, temos que surpreender nossos maridos. Aqui temos algumas diferenças, a argentina, a espanhola e eu cozinhamos e nos viramos bem, a americana está curtindo e aprendendo dia-a-dia, já a jordana compra umas coisas prontas, corta uns pedaços de pão e serve com salada!

Para a argentina e para mim essa tarefa é ainda um pouco mais árdua, já que nossos maridos tomam café-da-manhã, quase todos os dias almoçam e jantam em casa… haja criatividade!

A liberdade de tempo para ler, fazer pesquisas e tudo aquilo que ficávamos postergando por fazer em função das nossas vidas atribuladas pelo trabalho se mostrou … hum… meio chato na verdade!

Mas o legal de tudo isso é que cada vez que uma contava alguma coisa, como: “Depois que meu marido vai para aula, tem dias que eu volto para a cama.” e as demais comentavam: “Ai, eu também”, ‘Também já fiz isso, mas hoje eu tento não voltar mais” hahaha… Ríamos feito loucas. Nossa rotina é literalmente a mesma!

Uma dificuldade semelhante entre todas é que estamos buscando trabalho, trabalho voluntário, diferentes cursos, mas sempre esbarramos no idioma: holandês! Que coisa, até nos sentimos pouco qualificadas falando inglês, espanhol e francês… hahahah

Igualmente somos reconhecidas, identificadas ou apresentadas como Fulano’s wife. Perdemos os nossos nomes e identidades… socorro… Nessa hora foi hilário… gargalhávamos!

Por fim fomos expulsas do café… Eram 17h30 e tinham que limpar! hahaha. Aqui o dia terminaa mais cedo!

Nos sentimos tão acolhidas nas nossas semelhanças que nossos encontros agora serão semanais, a não ser que uma de nós esteja com a agenda cheia… hahahaha

Fue la sede del Festival de Cine Latinoamericano de Flandes Realidad Latina 09, creado y dirigido por Andrés Lübbert, un joven inquieto por el trabajo audiovisual latinoamericano y quien apoyado por sus más cercanos logró el patrocinio de la ciudad y la empresa privada para llevar a cabo un festival que comparte la mirada de los nuevos realizadores latinoamericanos. Tumaco Pacífico hizo parte de la selección en competencia de la primera versión de este festival y fue muy bien recibido por el público de Lovaina, Bélgica.

Leuven was the headquarters for the LATIJNS-AMERIKAANS FILM FESTIVAL VLAANDEREN created and directed by Andrés Lübbert, a young man concerned about Latin American audiovisual work. With the support of his closest friends and family he managed to obtain sponsorship from the city and from private companies to hold a festival which shares the points of view from new Latin American filmmakers. Pacific Tumaco was part of the official selection in the festivals’ first version and it was very well received by the audience from Leuven, Belgium.

Mein lieblingssänger ist Yes-r.

Yes-R ist ein MC aus Ost Amsterdam bekannt für seine geschwungen fließen. Er ist sehr beliebt bei den niederländischen Jugendlichen, sowohl als Schauspieler wie als Rapper.

Inspiriert von seinem Kousin hat Ali B Yes-R mit 13 Jahren beschlossen, dass er Rapper sein wollte. Als er 14 war, machte er zwei Jahren Teil der Hip-Hop-Gruppe Jungfrau. Nach dem Verlassen der Gruppe, wurde  Yes-R Solo-Künstler.

Dies sind ein paar von seine Lieder, die sehr schön sind:

http://www.youtube.com/watch?v=ZfMlpVHQqaM

http://www.youtube.com/watch?v=YxXut1lDXNk

http://www.youtube.com/watch?v=1ak9MS6EWy4

Ich habe keine Liebelingsband oder Lieblingssänger(in) ,

Meine Musikgenre ist Punk-Rock, R&B, Dance, …

Ich höre auch gerne soft Musik.

Musik in andere sprachen ist auch gut.

Op zoek naar een leuke bezigheid voor de kinderen, tussen de kerst- en nieuwjaarsfeesten door? Zak op 26, 27, 28 of 29 december af naar de Brabanthal voor de Winterspeeltuin! Al jaren organiseert de jeugddienst van Leuven deze giga-binnenspeeltuin vol leuke attracties en speelcombinaties. Klimmen, zwieren, rollen, springen, roetsjen, gamen … voor alle kinderen tussen 3 en 12 jaar zijn er bezigheden op maat. Onze animatoren kijken toe op de veiligheid en begeleiding van de kinderen.

Voor je kind betaal je 5 Euro inkom voor een hele dag winterspeeltuinpret: van 10 uur ’s morgens tot 6 uur ’s avonds. Volwassenen mogen gratis mee naar binnen. Kinderen met een jeugdcentrumpasje krijgen een gratis consumptie. En natuurlijk zijn er voor alle mensen met dorst of honger drankjes en hapjes te koop.

Tot op de Winterspeeltuin! 

Het zojn geen foto’s van zo pas, maar van eerder op het jaar, een avondritje door de streek en we zaten in de streek van Bierbeek, met zich over Leuven.  Het zijn ook enkele van de zowat de mooiste foto’s die ik dit jaar gemaakt heb.

Saverio Truglia

wat een plezier om tortoise in het stuk te zien: intieme sfeer, perfect geluid en op vijf minuten van huis. een mens kan alleen nog een briljant concert wensen. een goed geluimde band had er duidelijk zin in. ze brachten een gebalde set waarin ze vooral putten uit hun twee meest recente worpen: ‘beacons of ancestorship’ en ‘it’s all around you’. in tegenstelling tot vroegere concerten bracht de groep geen visuals mee en werd het publiek dus gedwongen om naar de muzikanten te kijken. voor een instrumentale band kan dat wel eens tegenvallen, maar bij tortoise is er genoeg te zien: twee drums vooraan op het podium, vijf muzikanten die voortdurend van instrumenten wisselen, de muzikale virtuositeit van de bandleden en de mimiek van john mcentire staan garant voor kijkplezier. naarmate de set vorderde, werd er mee afgeweken van de cd-versies van de nummers en ging het er allemaal wat energieker aan  toe. vooral de drumduels waren heerlijk om volgen. ondanks het toenemend geweld ging het rijke klankenpalet, dat zo kenmerkend is voor de band, nooit verloren. bij de vorige tour in 2007 liet de band een uitgebluste indruk na, maar bijna twintig jaar na zijn ontstaan heeft tortoise duidelijk een tweede (derde of vierde?) adem gevonden. daar kunnen wij alleen maar blij om zijn. we want more!

I am not a big drinker of beer but when I buy I usually chose the Spanish Beer ” SAN MIGUEL”. Yesterday when at Systembolaget (which is the place we buy alcohol in Sweden) buying some wine I also bought a couple of bottles of beer. A new brand this time, take a look at the pic and some of you can see very clearly under whose influence I chosen that brand.

Need to get a bit of the Belgian atmosphere ’cause in March;  Belgium here I come!

Foto uit dit café in Leuven.

Gemaakt op de voor mij eerste bloggersbijeenkomst, nu bijna een jaar geleden.

Datum 2009/11/20  08:40:47 Cameramerk Canon Cameramodel Canon EOS 450D Diafragma f/5.6 Sluitertijd 1/50 ISO 200 Brandpuntsafstand 125mm Flits geen

Herman van Rompuy- EU President

The European Union today elected the Belgian Prime Minister, Herman van Rompuy as the new president to chair EU summits and represent the bloc on the world stage. This ends the speculation around the talks of who would land up the top job. Earlier the ex-British PM, Tony Blair was being seen as the top contender to the post.

He will also have the role of a new foreign policy chief. He had emerged as the frontrunner before being selected. His appointment was cleared after Czech Republic ratified the Lisbon Treaty.

Catherine Ashton- EU Foreign Policy Chief

Baroness Catherine Ashton from Great Britain has been chosen as the foreign policy chief. She is currently the Trade Comissioner for EU. This post was also created as a result of the Lisbon Treaty.

Rompuy is seen as a consensus building, low profile leader who would not upstage the typical big powers and their leaders in Europe. His appointment is said to be backed by Germany and France. He was appointed Prime Minister of Belgium in December 2008 before having held the position of President of the lower house of parliament since July 2007.

A Christian Democrat, while being the budget minister previously, he took a tough stance on the economic policies of the nation and had been successful in drastically reducing the nation’s public debt.

Rompuy, 62 is also an avid blogger and has penned six books, mostly on social and political issues. He is also a keen poet and is perhaps known best for his Haikus, a 17 syllable (mora) form of Japanese poetry.

He attended the Jesuit Sint-Jan Berchmans College in the Belgian capital, and studied philosophy and economics at the Catholic University of Leuven.

Gisteren ging het allereerste kindercongres ‘Ikanda’ door in de Brabanthal te Leuven. Het is in het leven geroepen om de kinderen laten na te denken over hun talenten. Ze konden er proeven van cultuur en wetenschap, terwijl ze grappige of gewaagde denk en doe dingen konden uitproberen.

Minipippa ging met de ganse klas ernaartoe. Als toegangsticket moest elke leerling een wit t-shirt versieren met allerlei creatieve ingevingen. Door al de ziektekiemen die hier de laatste tijd ronddwaalden (en nog steeds niet helemaal weg zijn) waren Mini en Mama de opdracht over het t-shirt even helemaal uit het oog verloren. Paniek alom dus, want op zeer korte tijd moest er een versierd kledingstuk worden afgeleverd.

Een kijkje in de knutseldoos leverde al gauw enkele ideeën op. Uit een stukje jeansstof heb ik Mini’s naam in grote, aan elkaar geschakelde letters uitgeknipt. Mini heeft haar naam eigenhandig op het t-shirt genaaid. Op de mouwen zette ik enkele pomponnetjes vast en her en der op de voorkant naaiden we samen enkele parels en glittertjes.
Uiteindelijk kwam er een leuk t-shirt tevoorschijn, volledig naar Mini’s smaak.

Ze vertok vandaag dus met een zalige glimlach richting school. Het werd een aangename dag voor de kinderen. Moe maar voldaan stond ze ’s avonds voluit te vertellen over ‘Ikanda’ …

Op de denk- en doe- expo werd iedereen ook voorzien van een lunchpakket en tussendoortjes, samen met drank, voorzien van passende etiketten …

Bij gebrek aan meer inspiratie, een tranche de vie uit Leuven. Ik zit te werken in de cafetaria van het universiteitsgebouw, de drie Limburgse eerstejaarsstudentes naast mij zitten elkaar af te troeven met hun geografische kennis.

Studente 1: „Wel, wij beginnen hier direct in Leuven hé, maar als je Portugees of zo wil studeren, dan moet je eerst naar Kortrijk!“ (zet verschrikt gezicht op)
Studente 2: „Kortrijk! Zo ver!“ (nog verschrikter)
Studente 3: „Ja ze, da’s echt ver. Waar ligt dat eigenlijk, Kortrijk? Dat is toch wel zeker verder dan Antwerpen hé? Ligt dat daar niet in de buurt ergens?”
Studente 1: “Neen hoor. Kortrijk, dat ligt in de Vlaanders…” (kijkt nog verschrikter en spreekt die laatste woorden op z’n Cyriel Buysses uit)
Studente 3: “Ja, de Vlaanders! Maar… is dat dan aan de zee? Ik denk dat dat in de Vlaanders aan de zee ligt.”
Studente 2: “Ja, in Oost-Vlaanderen, denk ik. Maar wel niet dicht bij Oostende, ‘t ligt meer aan de randen.”
Studente 1: “Ja, Kortrijk, dat zal wel de Oost-Vlaanders zijn. Echt ver.”
Studente 3: “Amai nog niet. Ik ben blij dat wij in Leuven zitten.”

Man, was ik blij dat ik op dat eigenste moment ook in Leuven zat. In geen tijden zo gelachen.

OP 29 oktober vond een eerste samenkomst plaats tussen het architectenbureau, de stad Leuven en de buurtbewoners om een “participatietraject “op poten te zetten.
Doel van de oefening is om samen tot oplossingen te komen voor de mogelijke problemen die het fietspad kan stellen voor de buurt.  De inleiding gebeurde door Schepen voor Ruimtelijke Ordening, Dirk Robbeets. 
Hij benadrukt dan ook dat het niet mogelijk is om het traject zelf en de pertinentie van het project in vraag te stellen, maar eerder om het zo goed mogelijk in te passen en de buurt inspraak te geven over een aantal opties om zo knelpunten weg te werken.

De plannen werden samen met het architectenbureau in detail overlopen. Je kan de presentatie nog steeds bekijken op
http://www.leuven.be/leven/stadsvernieuwing/park-belle-vue/fietslink-parkabdij/participatie-bewoners/

Vervolgens werd voorgesteld om in 3 werkgroepen samen te stellen rond 3 grote thema’s:
1. Ligging van het fietspad in het talud : horizontale en verticale ligging
2. Gebruik van de “informele zone” : Het gaat hier over de gehuurde tuinen van de NMBS. Kunnen die als privé-tuin blijven gebruikt worden, of verkiest men ervoor om hier een bufferzone van te maken?
3. Materialen: Muren, toegang tot het fietspad en verlichting. Welke aandachtspunten en/of voorstellen rond deze materiële aspecten kan de buurt meegeven aan het architectenbureau.

Na afloop van deze “kick-off” heeft het buurtcomité bij verschillende buurtbewoners gepolst naar hun standpunten met betrekking tot deze thema’s, om vervolgens deze informatie vervolgens mee te nemen naar de werkgroepen.
De eerste effectieve workshop hierover ging van start op maandag 16 november 2009.
Een verslag van deze 1ste workshop volgt binnenkort.

Hier kan je alvast het volledige verslag van de eerste samenkomst op 29 oktober vinden.
(Met dank aan Fabienne hiervoor)

God, wat waren we weg van die foto op dat debuut van Rickie Lee Jones. Die vrouw had iets ondefinieerbaars, iets magisch bijna, al kan dat ook aan onze hormonenspiegel gelegen hebben. Hoe dan ook, haar exclusieve concert in Het Depot, dertig jaar na datum, mocht niet ongemerkt voorbijgaan. En zo geschiedde.Lees hier verder.

Setlist :

1. Living It Up
2. Pirates (So Long, Lonely Avenue) – gestopt
3. Weasel And The White Boys Cool
4. The Eucalyptus Trail
5. Jeweled Floor
6. A Tree On Allenford
7. The Last Chance Texaco
8. Satellites
9. Young Blood
10. The Blue Ghazel
11. Running From Mercy
12. The Gospel Of Carlos, Norman And Smith
13. Pirates (So Long, Lonely Avenue)
14. We Belong Together
15. Coolsville
16. It Takes You There
17. Scary Chinese Movie
18. Bonfires
19. Old Enough
20. Sailor Song
21. Nobody Knows My Name
22. Autumn Leaves

M, van Museum Leuven,

Ao olhar as ruas, as árvores e chão, não dá para negar: é outono.

O dia é claro, de céu azul, vento muuuito gelado e toda aquela folhagem verdinha, como mágica, amarela e começa a cair.

É um processo de transformação natural delicioso de se perceber e viver!

]]> http://bitemebrussels.wordpress.com/2009/11/13/belgian-sophisticate/ Fri, 13 Nov 2009 10:15:50 +0000 pieguybxl http://bitemebrussels.wordpress.com/2009/11/13/belgian-sophisticate/

Their cold carpaccio of scallops had an exquisite taste, slightly salty and even more slightly sweet, but the roasted salmon really impressed me more. The salmon meat was still tender as if cooked slowly under low heat, and the rich flavor was excellent. It was served with sides of herbed rice with a kind of melted cheesed mixed in. The buttery flavors matched well, and together with the appetizer/entree, wine, and dessert, it made a very good meal (50 euros).

The gimmick had been that we could taste three very different mystery white wines before our first course and choose the one we liked best. Then we did the same for red wines during the main course. It was like a game, as if we had to choose the right one, and for wine connoisseurs it could be interesting. I left the critiquing of complex smoky aromas to the Belgian wine specialists but did my share of tasting, followed by inarticulate commentary.

We had settled on majorities in favor of a French white and Spanish red, although by the end of it we must have had about five times as many glasses on the table than we needed and looked like a bunch of drunks. I’m not sure that it matched the warm and elegant atmosphere that surrounded us, with its wooden plank walls full of Belgian and Congolese art, but in the end it had been a good night there, which ultimately was most important.

Voltaire
Jules Vandembemptlaan 6a, Heverlee

Food: A
Atmosphere: A
Service: A
Price: B-
Languages: Dutch, English, French

Terbankstraat Leuven/Herent,