The Broadcasting Authority of Ireland last week published a report which calls for a relaxation on the current ban that restricts the types of advertisements political parties, trade unions and other lobbying groups can air on TV and Radio. In a move designed to keep us im line with current EU directives, the BCI wants to open up the Advertising Market to these groups and in particular to groups who cannot avail of the Free Party Political Broadcasts. The fact that 25% of people surveyed following the 2007 General Election felt that these PPB’s were boring and only 20% found them informative makes it imperative that all groups step up a few gears.

I think it’s a good move. I want to see all groups debating with each other in as many different formats as possible. My only concern is that we dont move to the US System where every whack job with an axe to grind will set up a Political Action Committee and to air Ad’s attacking any candidate or party without the accusations having to be true. Imagine if Libertas or the whack jobs on the left had been able to do this in the Lisbon Referenda.

While I’m at it, we need to really look at how we finance political activity in this country. I support a ban on corporate donations wholeheartedly, but I find it undemocratic that we cap the levels of donations. Say for example that I won the Euromillions Lottery last week, I should be able to donate one million euro to Fianna Fáil. As long as a donation is legit, out in the public arena and not coming from activities which are illegal, I should be allowed to support a party or group with as much or as little as I want. I dont accept the argument that this will impact on smaller parties or that all parties need to be on an even basis in terms of funding. If a party is larger than another, with a larger membership and greater support across the country, well then why shouldnt it be allowed to accept more money!!

“By the power of truth, I, while living, have conquered the universe.”

After much deliberation I have decided to begin blogging. I know I’m late in the blogosphere but better late than never. To give an idea of what to expect from me it’s very simple, the truth.

Topics can range from current events, “politics” (though exposing the treachery of the government isn’t what I would classify as politics), and anything else that seems to be relevant. I’m blunt, opinionated and I read A LOT so if any of the previous is a problem, then this isn’t the blog for you.

I hope many of you will decide to follow me and comment regularly.

P.S. If you’re curious what Verum + Libertas means, well my school isn’t offering Latin 101 this semester so my latin is very basic, but my understanding is that it means “Truth + Liberty” which I think is a successful equation for a prosperous society.

- Jeff

When the EU constitution was rejected in 2005, European leaders resolved that the people of Europe would not get a vote on its replacement. But Ireland’s constitution forced one exception, and the Irish promptly rejected the Lisbon treaty. I wrote this article for Red Pepper in August, 2008, on why the Irish voted No, what the EU plans to do about it and how the left should respond.

4 August 2008

My grandmother is in her mid 70’s.

She needs a stroller, is half deaf, has arthritis, osteoprosis, and pulmonary fibrosis.

Yet, this wasn’t going to stand in the way of her political beliefs.

When Libertas put up a “No” poster outside her house, she went out and cut it down.

LEGEND.

I have never been prouder.

YES for Grandmothers!!

Hur påverkas kommunikationen och politiken av den nya tekniken? Bloggar, nättidningar, microbloggar som Twitter och fildelning förekommer i hela samhället, vilka effekter kan man förvänta sig och vilka är önskvärda? Vilka effekter kan era blogginlägg få?  Debatten om FRA sägs vara en av de tillfällen då bloggare blev som en hel folkrörelse och påverkade våra politiker i riksdagen. Folket reagerade och påverkade besluten. Hur kan man använda Internet som forum för att göra sin röst hörd? Hur når vi de ungdomar i kommande val? Skriv era tankar och åsikter. Kan man driva valrörelse på nätet?

Den 15 november är det deadline för Libertas dubbelnummer som kommer dels handla om Twittersamhället och Jamlikhet. Skicka texter till libertas@s-studenter.se.

Förra gången Irland gick till folkomröstning angående EU-fördraget så var en stor faktor bakom Irländarnas nej en viss Declan Ganley. Ganley ledde lobbygruppen Libertas Institute som hade som mål att förhindra att Irland röstade ja till Lissabonfördraget. Libertas fick stort genomslag tillsammans med partierna på Nej-sidan och i folkömröstningen 2008 röstade Irland nej till Lissabon fördraget.

Declan Ganley gick sedan vidare och bildade det pan-europeiska partiet Libertas. Partiet intog en ställning som kan liknas vid Junilistans inställning till EU. Positivt till Europeiskt samarbete och unionen men anser att det inte fungerar i dagens form. En “Gör om, gör rätt”-inställning.

I vilket fall som helst så pumpade miljonären Ganley in pengar i Libertas och partiet registrerade sig med listor i ett flertal europeiska länder. Endast en av partiets totalt 600 kandidater blev invald i parlamentet, Phillipe de Villiers. Ganley drog sig sedan tillbaka från politiken, och Libertas, efter valet.

Jag tycker att tanken på pan-europeiska partier i valen till parlamentet är otroligt fascinerande och något som jag gärna skulle vilja se mer av. Libertas kändes dock mest som ett väldigt slarvigt ihopkrafsat projekt där man hoppades att Ganleys miljoner skulle räcka för att vinna röster.

Vi kanske kan komma att få se ett liberalt eller socialistiskt pan-europeiskt parti? Eller varför inte ett konservativt?

Today the people of Ireland have done something profound, they’ve proven me wrong.

I was seriously unsure of how this was going to go, the opinion polls leading into yesterday’s vote may have shown a substantial sway towards yes but I was convinced that the babbling assembly of commies, Catholic fundamentalists, neo-cons, and Shinners that had been opposing this would come out in force and drag this country by the heels backwards to the fifties. Thankfully this didn’t happen, the Sunday papers are going to be writing this up as a victory for the center and moderate politics, and rightfully so, but there were a lot of factors that contributed to this.

I will admit there was scaremongering on the Yes side, but there simply had to be, the election was so important that the people needed to be made aware of the seriousness of it all, and that deep down we all realized just how fucked we were if this thing didn’t pass. This wasn’t a referendum about some podunk single issue triviality, simply put the fate of Europe was in our hands. From where I was looking, this was like entrusting an epileptic arthritis stricken donkey with the keys to a very large and very fast car, and that inevitable crash happened last year with the rejection of the treaty first time around. A rejection that was due in large part to the arrogant perception by a large swathe of the Irish population that we could vote down this vital treaty antagonize the government, who were even more unpopular this time around I might add, and get away with it without any repercussions whatsoever. They were very, very wrong, investor confidence in Ireland was badly affected, the Irish people had never considered that the effect this would have on our heavily globalised economy would have been so severe, that what they saw as an act of defiance and a vote against an unpopular government sent shock waves across Europe and as far away as Washington, Moscow and Tokyo.

However, in the intermittent 15 months or so since the last vote on the Lisbon Treaty, things changed drastically. Namely, the property bubble burst and the country was delved into absolute economic chaos. Faced with massive job losses, a return to net emigration, and the looming specter of NAMA and massive cuts in the budget that are set to devastate social welfare, education, and other areas that despite already being badly affected by mismanagement on a scale that could only happen in Ireland were now set to suffer front line budget cuts. This was on top of increasing taxation focused on the middle and lower classes, and thousands of people loosing their jobs and ending up being stuck on the ever increasing waiting lists for social welfare. Simply put, the last act of the arrogant Ireland of the Celtic Tiger had rejected Lisbon, but the post-Tiger Ireland had come to the realization that we were a lot more vulnerable than we’d thought and in order to recover, we had to eat a massive slab of humble pie.

The second major factor in the swing to a Yes vote was the character of the No camp. The main opponent of the treaty the last time had been everyone’s favourite neo-con arms dealer Declan Ganley and his Libertas organization, who despite a late entry into the fray after spending the summer licking his wounds after his failed bid to get a European Parliament seat decided to throw his weight behind this after securing funding from a London based hedge firm. This time he was joined by all the major socialist groups, by major I mean the ones that still have photos of Stalin in their offices, far right nuts like Cóir – a branch of the Youth Defense organization that’s committed to restoring the Catholic conservative Ireland of years gone by, and everyone’s favorite conspiracy theorist popstar Jim Corr. Not to mention Sinn Féin, who were once again outraged at the possibility people might want a world opposed to their pipe dream 32 county Marxist republic where British flags were used as toilet paper and comely maidens danced at the crossroads on the bodies of Protestants.

The Unholy Alliance of the far left and right swung it for me personally, as simply put if it pissed off all the scumbags and groups of dubious and questionable links to groups that actually went around and shot people had to be a good thing. I mean Fianna Fáil for all their ineptitudes haven’t killed anyone since the Civil War, and neither have the Blueshirts for that matter. These guys were dangerous scum and everyone knew it, and that I feel had a massive deal to do with the huge swing towards yes. People were more willing to take their chances with inept and corrupt mainstream politicians who put aside their bickering for something that was much bigger than either of them, as well as the airhead yuppies like Generation Yes and We Belong than people who were quite frankly, bad news whatever way you looked at it.

The final reason, I’d like to believe at least, why people swung behind the treaty was because of the world view that it espoused. Lisbon was about bringing Europe closer and restructuring it for the 21st century, a 21st century that holds untold promise for Europe and one that Ireland would do well to be a part of. We are by our very nature a European country, our historical and cultural history intertwined with that of the continent. Major historical figures from Wolfe Tone, who persuaded Napoleon to come to the aid of his rising, to Eamon DeValera, who worked closely with DeGaulle to see Ireland brought into the EU, always spoke of our ‘gallant allies in Europe’ with reverence. The No side, the Euroskeptics, those that hold onto world views and ideas that have been time and time again proven to be failures, are scared at their most basic level of what Europe has the potential to become. If we do, twenty or thirty years from now, end up in a Federalised European Union, a United States of Europe where our cultural history is celebrated, the ancient rivalries and divisions that resulted in two World Wars and countless wars before are put aside, and we focus on what binds us together rather than drives us apart, we can create a force for good in the world that can face the rapidly approaching challenges ahead of a world filled with resource wars, climate change, and the need to shift to green technologies. It will be a world that will need a strong liberal, democratic voice of hope and a voice that can back up its ideas with economic and political weight to shape the course of history in a positive way, a force that has been the dream of all the right minded people of this continent since the end of the hellish Second World War.

Today we took a substantive step towards that, we done good today lads, búladh bus mór diabh go léir.

Ett jämlikt samhälle. Varför vill vi ha det? Är det avundsjuka? Eller att vi tycker synd om de som inte har? Eller är det istället så att vi tror att ett jämlikt samhälle är bättre att leva i för de allra flesta? Och att alla dessutom har rätt till det välstånd som ett fungerande samhälle genererar?

Om så, varför gör vi då det? Vad är det ett jämlikt samhälle har som inte andra har? Låg arbetslöshet kan åstadkommas genom att avskaffa de sociala skyddsnäten och därmed sänka reservationslönen (gränsen för vilken lön folk kan tänka sig jobba). Detta skapar förstås låglönesektorer där det kan vara omöjligt att försörja sig på ett heltidsarbete, men sysselsättningen hålls uppe. Det är inte vänsterns arbetslinje. Istället vill vi att man ska lägga pengar på socialförsäkringar, a-kassa och omskolning. Att facket ska vara starkt och att alla löntagare ska få en större del av företagens vinster. Detta skapar jämlikhet i samhället, men trots det pratar man bara om att a-kassan är bra för den enskilda som blir arbetslös. Om jämlikhet är ett mål i sig, som förutom den lägsta decentilen även en stabil majoritet i samhället  tjänar på, borde vi aldrig behöva ta diskussionen med medelklassen om huruvida man ska tycka synd om fattiga eller inte. Omfördelning är bra för dem också punkt.

Höstens dubbelnummer av Libertas ska handla om twittersamhället, men också om jämlikhet. Jämlikhet som ett mål för samhället och inte bara för de grupper som är gravt förfördelade. Jämlikhet som vi med all rätt är för. Även när vi ska förklara för nyblivna föräldrar i medelklassen att föräldrarförsäkringen bör individualiseras.

Skriv till Libertas på tema jämlikhet och jämställdhet! Deadline är 15 november. Lämplig textlängd: 1 000 – 9 000 tecken. Redaktionen hjälper gärna till med kommentarer och korrekturläser alla texter.

Skicka texter till libertas@s-studenter.se

Skrivråd för Libertas finns här.

With a handfull of days left to the referendum on the big bad Lisbon Treaty, the Dark Lord Ganley and the infernal Patricia McKenna have hit out at the Yes side with accusations of lying in their posters and campaign leaflets which they also accuse of being distributed illegaly. Frankly this is a bit rich, but of course when you’re a pair of unelected neo-con hacks trying to derail the democratic process of Europe in pretty much the same way you present your enemies as supposedly doing,  actuall facts don’t really matter.

The only things Libertas has done in the last, well entirety of it’s existance, is get rid of their original Omen child posters and replace them with those of a nice sad generic crying little girl bemoaning the death of European democracy into a pointless shouting match where real facts are worthless.  In general since Libertas came back into the race this time it’s at least meant less idiotic Cóir posters, although the fact that Libertas was able to get rid of all the Cóir posters in Cork over the space of a weekend without Cóir making any kind of fuss makes me wonder about the links between the two organisations. Like my suspected links between Ganley and the Russian Mob, Christian Fundamentalist Groups in the US including but not limited to Christians In Action, and the Lizard People it’s just speculation on my part, but still you don’t see that level of cohesion on the Yes side.

Also in Lisbon related news, a group of breakway councillors in Cork have declared their formal oppisition to the treaty and are expected to form the breakaway Crackpot Workers Republic of Ballinahassig in the even that Lisbon passes, we’re awaiting further developments on that but it’s expected that the rest of the country will just continue to not give a shit about them.

Speed cameras are not in use……… what a ridiculous sign, WHY?

It didn’t really matter as I was snarled up in a tail back as far as the eye could see on the A1 heading south after the Great North Run. The A1 jam actually pales into insignificance compared to the queue to get out of the car park on the Leas at South Shields. I was lucky enough to make a dash following a rebellion and cut through the gap created by my fellow queuers just before security finished the 100 yard sprint to close it again… We did it !!! Thanks to the media man in the orange polo shirt !!

But it was my wife who really did it… very proud of Sue and her friends Margaret and Kerry. Sue is in fact still on a high but humbled by the experience and the outpouring of raw emotion. There are people running for every reason under the sun, the loss of a loved one, the loss of a limb, breast, eye, personal tragedy beyond belief. There are those running for charities, local and national and there are those who have set themselves a challenge. To all 54,000 of them – we salute you – well done. What a day and what an atmosphere. A huge thank you to Julie, Megan and Jennifer for the surprise – Sue was bowled over.

The Gatehouse Girls and supporters

So what news for you this week… well there’s a new addition to the family -” Jasper” black lab pup who is as cute as can be despite peeing and pooing around the house. Lisa is away at School so hopefully when the Hockey queen returns we should have Jasper fully trained.

Lisa in action on the Hockey pitch

Queit contemplation

On the political front I’ve been chuckling to myself as the local Tory candidate Peter Duncan gets his face on every page of the paper.( I thought it was DCT’s candidate who had the Narsissism problem )

Here’s a party campaigning against the law banning tobacco to be displayed. Who in their right mind wants tobacco to be displayed in attractive, well lit wall units that can tempt any teenager that strolls in looking for a packet of crisps and a can of pop. I don’t want my daughter tempted.. Cigarettes are just as dangerous and life threatening as fireworks and we sell those under the counter.Out of sight out of mind.

Sorry Tory team, you’ve got this one wrong. And why on earth do we need council enforcement officers to go around telling us that we must display NO SMOKING signs in prominent positions, it’s a bit like being asked to put up notices saying, NO MURDERING HERE or NO HEROIN INJECTING – the law is the law and we don’t need another set of civil servants to tell us where to put a bloody poster.

So on the one hand the council ( Tory led ) is employing an enforcement officer to ensure you have a poster up and on the other, the big gun of the council and the Westminster candidate is campaigning against the proposed SNP ban on tobacco displays in shops. Has the world gone totally mad or is it me. Then turn the page and low and behold Pete’s in front of a Caravan Park campaigning on an anti social problem the site has had. Perhaps it could be teenagers up in arms because they can’t see the fags in the bright shiny cabinet any more.

So the Liberals have kicked the conference season off. Top marks must go to Tim Farron the MP for Westmorland who claimed the There will be no politics in Brighton or Manchester. There will be Olympic-standard public relations, there will be speeches even more polished than this one… but there won’t be any politics.

So as the other parties get more and more polished, plastic and pointless, and while rural Britain reels, there is a clear choice and I’m here to make an ambitious bid for the Liberal Democrats to be the party of choice for our countryside right across Britain.

I’ve got to hand it to the guy, he was good. Read his whole speech here – it’s worth it

Tim Farron MP – Speech

Great news – Declan Ganley is back to push the NO vote for Ireland again. I’ve blogged about it in the past but the Taxpayers Alliance sum it up best – the link below is well worth a read if like me you believe that the EU is the biggest rip off of our taxes. Declan will have his work cut out and he needs every penny he can get. For further details follow this link.

TPA – EUROPE

Labour head to Brighton on the 27th September – in the meantime good luck to Queen of the South vs Rangers on Wednesday. Take care

Topics include SQL Injection, our joint “Build a Better Web Site” seminar with Intrinzic, our new team members and some other articles. Check it out at:

http://www.libertastechnologies.com/newsletters/2009/september.aspx

Zebrałem się wreszcie do opisania co na Wyspie słychać w polityce. Bo to, wicie, rozumicie zbliża się drugie referendum w tej samej sprawie. Unia w łaskawości swojej uznała, że Irlandczycy poprzednio musieli ulec jakiejś fatamorganie, halucynacjom albo dopadła ich “pomroczność jasna” i wskutek tego zagłosowali niewłasciwie.
Dlatego za cenę wielu ustępstw dano dzielnemu narodowi Guliwera drugą szansę. 2 października zagłosują powtórnie, co początkowo budziło wielkie oburzenie, ale po kilku wyjazdach dublińskich urzędników do Brukseli zawarto układ. Irlandia dostanie stanowisko komisarza unijnego, Unia ma nie ingerować w tutejszy system podatkowy, pozwoli Irlandii na neutralność militarną oraz na utrzymanie obowiązującego restrykcyjnego prawa aborcyjnego, czyli takiego jakiego życzy sobie Watykan. Nie ma to jak poczucie niezależności narodowej!
Ubiegłoroczne referendum, kiedy to Irlandczycy powiedzieli Traktatowi “nie” nie spełniło oczekiwań europejskich liderów. Lechowi Kaczyńskiemu natomiast dało pretekst do niepodpisywania ratyfikowanego Traktatu. Faktem jest, że gdyby wynik referendum był na “tak” o żadnej powtórce nie mogłoby być mowy. Jakie są więc żelazne zasady demokracji? Przyjąć, że jak w teleturniejach, “pierwsza odpowiedź się liczy” czy traktować czteromilionowy naród jak tępego ucznia i tak długo pytać go o to samo, aż przyswoi sobie właściwą odpowiedź?
Przyglądając się poprzedniej kampanii przedwyborczej, dostrzegłem jak sprytnie przeciwnicy Lizbony straszyli społeczeństwo, z premedytacją przyprawiając Unii diabelskie rogi, domalowując jej oczy skąpego poborcy podatkowego i ubierając w mudur okupanta, który ma zamiar odebrać Irlandii jej wolność z takim poświęceniem wywalczoną przez przodków. Oczywiście taka emocjonalna propaganda (za którą stał Ganley pomawiany o celowe działanie na rzecz osłabienia EU, ponieważ jest to na rękę jego mocodawcom w USA) musiała odnieść skutek, tym bardziej, że druga strona, czyli proeuropejskie partie rządzące prowadziły kampanię niemrawą, pełną sloganów, jakby zamierzały oddać wynik walkowerem. Nawiasem mówiąc, taka taktyka na dłuższą metę opłacila się Irlandczykom, bo ugrali więcej i kto wie, czy strona rządowa nie do tego zmierzała. Polityka to “zimna gra” i przegrane referendum mogło być wkalkulowane w scenariusz rządzenia partii Fianna Fail osłabionej wcześniejszymi aferami i zmianą premiera. Nie zmienia to faktu, że obecnie partia ta przeżywa spadek popularności i jej przeciwnicy mogą wahać sie z poparciem TL, gdyż oznaczałoby to w ich mniemaniu poparcie dla polityki obecnego rządu.
Referendum już za 18 dni. Tym razem pozytywna kampania wygląda nieco lepiej. Zwolennikom Traktatu zaczęło zależeć na tym by Irlandia nie stała się Kopciuszkiem w Europie, namawiają do skorzystania z tej szansy, przekonują, że drugiej okazji może juz nie być, bo Europa może się po prostu od zaściankowego kraju odwrócić. Gdy słucha się publicznego radia, co chwila padają słowa “lysbon tryty” – gadające głowy uświadamiają społeczeństwo, aby nie mogło narzekać, że rząd każe prostym ludziom podejmować decyzje w sprawach, o których nie mają pojęcia. (Tak było poprzednim razem: poszedł głosować postraszony lumpenproletariat a klasa średnia została w domach w myśl zasady nie mieszam się do polityki)
Ostatnie sondaże sa optymistyczne: 52 proc popiera TL , 25 jest przeciw. Sporo pozostaje niezdecydowanych, których nieoczekiwanie będze usiłował zagospodarować Ganley. Szef Libertasu po przegranych przez swoją partię wyborach do europarlamentu miał się z polityki wycofać, ale jeszcze raz niczym nałogowy hazardzista próbuje szczęścia. Zatem kampania nabiera rumieńców, prwdopodobnie powrót Ganleya zmoblizuje zwolenników TL. Ciekawe też, jak za kilka dni zostanie przyjęty w Dublinie Lech Wałęsa, który będzie publicznie namawiał do przyjęcia Traktatu. Jak to finezyjnie LW zapowiedział “lepszy autobus z kierowcą niż bez kierowcy” co na ludzki język można przełożyć, iż lepszy obowiązujący koślawy traktat niż żaden.
Irlandczycy średnio interesują się polityką, wolą mecze piłkarskie, pikniki i granie w golfa. Wielu dostrzega, że gospodarczy sukces ich kraju nie przyszedł znikąd, że Celtycki Tygrys wzrastał głównie dzięki solidnym dotacjom unijnym (plus zbieg okoliczności związany z nagłym rozwojem technologii informatycznych i wejściu do Irlandii kilku wielkich firm amerykańskich). Teraz, gdy recesja poważnie dotyka tutejszą gospodarkę, nastroje są nieco podgrzane, specjaliści od propagandy robią co mogą ,aby przekonać ludzi do swoich racji. Nawet darmowe osiedlowe gazetki drukują stosowne artykuły edukacyjno-motywacyjne. Od tygodni do skrzynek pocztowych trafiają przeróżne broszurki uświadamiające zalety i wady Traktatu. Przeciwnicy mówią “Unia was oskubie, zaknebluje, zlaicyzuje i pozbawi państwowości”. Inni nadawcy odwołują się do poczucia odpowiedzialności, przypominając na jakie ustępstwa poszła Bruksela oraz wskazując silną zintegrowaną Europę jako ratunek dla rozchwianej gospodarki. Czyje racje zwyciężą? Przekonamy się , co w obliczu wielce prawdopodobnej wygranej irlandzkiego referendum zrobi chimeryczny lokator pałacu przy Krakowskim Przedmieściu. Czy jego spin doktorzy już pracują nad kolejną żałosną wymówką?
PS. Apropos pikników: od kilku dni pogoda rozpieszcza Irlandczyków. Jest ciepło, słonecznie, kolorowo. Trwa narodowe grillowanie, bieganie, spacery i przejażdżki. Największy miejski park w Europie – Phoenix Park przeżywał w miniony weekend niespotykane oblężenie związane z September Fest. Poniedziałek – równie pogodny – bedzie dniem kolejnego najazdu: wieczorem koncertuje zespół “Coldplay”. Oj, będzie się działo!

With the Lisbon II campaign officially under way, it’s been interesting to see who’s been crying for a no vote, and why. First off, there are a lot of empty seats at the back. Amazingly, the bauld Ganley has seemingly kept his promise to stay out of it should Libertas do badly in the European elections. I didn’t expect that. I thought we’d have every media outlet in the country saturated with his opinions (if perhaps through proxies). Perhaps working with Libertas really was a miserable experience for all involved.

Also marked by his absence this time around is Kevin Myers. Not a word has he devoted to Lisbon in his Indo column; odd given is highly vocal objections last year. I don’t recall all his arguments, but I happen to know his main objection was the possibility of Turkey (ie, a Muslim country) joining the EU. I know this because he told me so in conversation (I interviewed him for my thesis). Now he didn’t say it was ok to quote him on this, but he didn’t indicate he was speaking off the record either so I assume he doesn’t mind me repeating it here. Given recent tirades against immigration, one must assume he hasn’t changed his mind. There’s time for him to speak up yet.

Other no-shows include Ulick, seemingly rendered too shy in the presence of Sinn Féin supporters. As such, the campaign for a No vote has been largely left to the Shinners, those wicked cunts in Cóir and Joe Higgins’ socialists. There are others of course, such as Unite breaking ranks with their fellow trade-unions, but for the sake of clarity let’s say these three are the golden trinity of naysayers. Of these Joe appears to have adopted the mantle of the No side’s grandmaster. Last year he was waxing lyrical about Europe’s military industrial complex. I saw him at a public debate in Trim with Ganley and Dick Roche and a few other vested interests. When it was Joe’s turn to speak he banged on with is best Jim Larkin impression, shoutin’ and roarin’ like a mad thing about profits made by European arms manufacturers, and getting only nervous sideway-glances in response. This time his argument is more measured, complaining that anti-worker rulings by the European Court of Justice will be copper-fastened under the treaty.

His claim seems to have formed the No side’s central argument. And honestly, I don’t have the wherewithal to challenge it. I’ll allow more learned men to fight this case. However, I must challenge Higgins’ apparent concern that “the reality is that Lisbon grants no new rights for workers”. Why would it? We might as well complain that it doesn’t say anything about fighting pollution, it doesn’t control John O’Donoghue’s spending, and it doesn’t force a videogame company to release Duke Nukem Forover. The Lisbon treaty’s charge is surely the numerous organs of the EU, ensuring they work efficiently together. It is these organs that ensure workers rights, and Lisbon facilities that. Now we can complain about ideology and ECJ rulings ‘til the cows come home, but if we take the EU as a whole I think most will agree Irish workers have benefited from it.

Just back from an interview in Dublin, so I had some time to think on the bus.  I came up with some pretty good ideas for the No Campaign against the Lisbon treaty.  I reckon that, seeing as how they’re all such awe-inspiring arguments, they need a common slogan to tie them all together.  I’m going for;

Powered by ScribeFire.

Published in Libert@s, Rights & Democracy’s electronic newsletter

By Stephen Smith

“Gender equality is possible, the main obstacles are a lack of political will and a lack of resources to make it happen.”

Caren Grown, a Senior Associate on Task Force 3 of the UN Millennium Project, knows she has her work cut out for her if Millennium Development Goal Number Three, Promote Gender Equality and Empower Women, is to be realized by 2015.

Five years after the Millennium Declaration, Grown, who is also Director of the Poverty Reduction and Economic Governance Team at the International Center for Research on Women in Washington DC, says progress on gender equality is a mixed picture. On the positive side, Grown says she sees gender equality, or MDG 3, being mainstreamed into many of the latest recommendations that will be addressed at the upcoming Millennium Project Summit in September.

“Many policy makers now recognize that gender equality and women’s empowerment are fundamental to achieving all the MDGs and, conversely, the achievement of all the other goals is fundamental to realizing Goal 3,” she said. “The project overview report (Investing in Development: A Practical Plan to Achieving the Millennium Development Goals) is very strong on the interconnections, and most of the reports from the other Millennium Project Task Forces, such as the Task Force on Water and Sanitation, the Task Force on Maternal and Child Health, and the Task Force on Hunger, all contain some really critical gender-sensitive recommendations.”

On the downside, Grown says the Secretary General’s five-year progress report on the Millennium Declaration, called “In Larger Freedom: Toward Development, Security and Human Rights for All,” does not adequately address the security dimension of gender issues, nor does it properly ad-dress gender issues as human rights issues.

The report emphasizes three pillars of development: the Freedom from Want, Freedom from Fear and Freedom to Live in Dignity. While gender issues are addressed under Freedom from Want, Grown points out that there is no mention of gender in the sections on Freedom from Fear and Freedom to Live in Dignity; this is a serious deficiency.

“For example, in the section on Freedom from Fear, violence against women really ought to be raised,” she said. “It’s not just a development issue – violence against women exists along a continuum that spans issues of security and human rights as well.”

The fact that few of the country reports on national MDG progress do a good job of mainstreaming gender equality is another of Grown’s concerns.

“No country has done as much as they could,” she said. “Few have taken the steps to look at the gender issues inherent to every MDG, other than MDG 3.”

Yet Grown points to a few stand-out countries that have gone above and beyond to address gender equality in their country reports. Vietnam, Bosnia-Herzegovina and Ethiopia are countries whose reports show important steps being taken toward realizing MDG Number Three.

“Bosnia-Herzegovina has recognized gender inequality as a violation of women’s human rights and Ethiopia has done some good work in the area of costing the implementation of MDG 3,” she said. “I think it’s important that we highlight these achievements and keep pushing on others.”

End of Nations – EU Takeover & the Lisbon Treaty (Film)

We set out to make a video about the pros and cons of the Lisbon Treaty and found out to our horror the lies, manipulations and deceit behind the EU. From MEPs, legal experts and EU researches the true nature of the EU unfolded, how it really operates from behind closed doors and away from prying eyes. We discovered the massive power grab away from citizens and nations to the elites that is being proposed in this treaty.

Most shocking of all was how our elected representatives are willingly handing us over to this emerging Totalitarian Superstate by deception , propaganda and outright lies.This video details how the structures of the EU really operate, what the full significance of the Lisbon Treaty is and how it is the end of Nations within in the EU. MEPs describe their experience in Brussels and how they are undermined by the real power of the unelected and unaccountable Eurocrats who run the organization. How the politicians are working together for their own selfish needs while being used for a bigger agenda.

Learn more at http://www.wiseupjournal.com/?p=173

AND here – 13 Critical Lisbon Treaty Facts – Must Read *

———————————————————————-

AFP
Wednesday, July 8, 2009

Ireland will hold a second referendum on the European Union’s key Lisbon reform treaty on October 2, Prime Minister Brian Cowen said Wednesday, as opinion polls show voters will back it this time.

Cowen said he had set the date after receiving assurances from his European colleagues on issues that concerned Irish voters, who threw the EU into disarray when they rejected the treaty in a referendum in June last year.

“I believe these concerns have been addressed now in the shape of the legal guarantees which have been agreed by the 27 heads of state,” he told parliament.

“On that basis, I recommended to the government that we return to the people to seek their approval for Ireland to ratify the treaty.

“That referendum will take place on October 2.”

Full story here.

“Pharmakon”, filmi më i ri shqiptar që thyen tabutë e seksit. Intervista – Regjisori Ramjon Shanaj do të sjellë një nga temat më të nxehta të shoqërisë sonë, shkëputjen nga tutela e së shkuarës.

Një nga filmat më të rinj, që është realizuar në Shqipëri, është edhe ai i regjisorit Ramjon Shanaj, “Pharmakon”, në të cilin përfshihen histori që identifikojnë shoqërinë tonë dhe më gjerë. Me anë të një bashkëpunimi e kolegët e tij koreanë dhe izraelitë, Shanaj ka mundur të realizoj një gërshetim kulturash për të sjellë para publikut filozofinë e filmit të tij. Ajo që ka bërë më shumë kurioz publikun për filmin, i cili sapo ka përfunduar xhirimet, janë skenat erotike, të cilat, sipas regjisorit, janë të vërteta. Në këtë film, ai ka zgjedhur me kujdes personazhet që do të luajnë në rolet e tij, që janë Olta Gixhari, e cila provon për herë të parë kontaktin me kamerat, Kastro Zizon, i cili njihet për karakterin e tij shpërthyes, si dhe Niko Kanxheri. Filmi pritet të jetë para publikut brenda vitit 2009.

Mund të flisni për filmin të cilin sapo e keni përfunduar?
Sapo kam mbaruar xhirimet e filmit “Pharmakon”, xhirimet e të cilit zgjatën 7 javë.
Në qendër të filmit është historia e dashurisë midis Brankos, e cili luhet nga Kastro Zizo, një farmacist i ri, dhe studentes së mjekësisë Sara që interpretohet nga Olta Gixhari. Është një dashuri e pjesshme, e mbushur me dyshim dhe paranojë. Filmi flet për një brez të ri, i cili e ka të pamundur të shkëputet nga tutela dhe ndikimi i një rendi shoqëror të sëmurë. Sado që Branko përpiqet të kalojë ndikimin e një të shkuare të molepsur në marrëdhëniet që e rrethojnë, ai gradualisht zbulon një botë të ndërlikuar dhe të pabesueshme në dredhitë e saj. Babai i tij, doktori i respektuar, Sokrati, që interpretohet nga Niko Kanxheri, duke u munduar të mbrojë të birin nga disa të vërteta, e ka lënë atë krejtësisht të pambrojtur nga realiteti. Pjesë e labirinteve ku hyn i biri është ai vetë. Pra, filmi flet se si dëshira për ego dhe pushtet e babait pa dashje godet të birin. Në këtë rrethanë, në bërthamë të filmit gjendet një baba dhe një bir, duke e sjellë filmin në fushën e një beteje të heshtur midis dy brezave, secili në luftë për jetën. Pra, përtej një historie dashurie filmi “Pharmakon” vizaton një luftë të hapur mes dy botëve, e cila nuk mund të ketë zgjidhje që të kënaqë të gjithë palët.

Sa e prekshme është kjo temë nga shoqëria shqiptare dhe më gjerë?
Megjithëse jam nisur të bëj një film për shoqërinë tonë, por edhe me një shtrirje më të përgjithshme, pasi tema që trajtojmë fare mirë mund të kishte ndodhur në çfarëdo qyteti të botës, me cilët do njerëz në rruzull. Kjo ka qenë një nga nismat e mia, dhe sinqerisht mendoj se filmi shqiptar duhet të orientohet më tepër drejt temave universale. Mendoj se e kemi sjellë dhe se kemi bërë punë të mirë e të veçantë, shumë shqiptare dhe shumë universale njëkohësisht. Duke qenë se vetë vij nga shkolla suedeze e filmit, kërkova bashkëpunëtorë dhe bashkëpunim me influencë nga Lindja. Kërkova në këtë mënyrë të afrohem pak me qendrën, ku mund të themi është shija e publikut tonë, por edhe më gjerë. Për këtë film kam bashkëpunuar me një korean që është drejtori i fotografisë dhe një izraelit, ndaj mendoj se filmi prëcjell e gërsheton disa kultura. Mendoj që edhe pse bashkëpunëtorët kryesorë vinin nga kultura të ndryshme, arrita të koordinoj që filmi të dilte sipas vizionit tim. Di të them që një pjesë e madhe jona ka dhënë maksimumin. Në këtë film një pjesë e madhe bashkëpunëtorësh e kishin për herë të parë aktivizimin në film. Këtë e bëra në mënyrë të vetëdijshme, duke dashur t’u japë dorë një pjese të rinjsh. Kjo solli natyrisht edhe vështirësi, pasi filmi kërkon njerëz me eksperiencë dhe që e njohin punën dhe ngarkesën që xhirimet e një filmi kanë. Të gjithë ata që kanë punuar me mua për realizim e këtij filmi kanë një meritë të madhe, pasi edhe buxheti me të cilin ai është bërë ka qenë modest. E rëndësishme është që xhirimet, me gjithë vështirësitë që kishin, mbaruan dhe tani pret faza pas produksionit, që zgjat disi më shkurt se faza parapërgatitore, por ka edhe kjo kohën e saj. Shpresoj që filmi të vijë përpara publikut brenda vitit 2009.

Pse i jeni futur rrugës së artit, ka ndikuar familja juaj në këtë zgjedhje?
Familja duhet të ketë ndikuar, por nuk e mbaj mend se si. Me siguri duhet të më jetë “larë truri”. Mund të kenë ndikuar dhe shumë gjëra të tjera. Sidomos në shekullin e kaluar, kur kemi lindur ne, i cili na ka mbushur mendjen se shumë prej zgjidhjeve i kemi bërë vet, por unë besoj shumë pak në këtë. Unë jam partizan i botës së mendimit. Arti është një fraksion i rëndësishëm i saj. Bota e mendimit është familja ime ”sekrete”.

Sa e vështirë ju është dukur kjo rrugë deri tani?
Arti dhe mendimi mund të jenë sa afër aq edhe larg njëri-tjetrit. Flas për mënyrën se si mund të perceptohet arti në zhargon. Filmi nuk është detyrimisht art. Është shumë e vështirë të bësh një film të hyjë në art. Ky është synimi im. Rruga e artit është e vështirë në aspektin privat, në atë human, pasi ka kosto të tjera anësore. Rruga e mendimit pastaj është paralele, por më e gjatë. Megjithatë, çdo profesion nëse do të tejkalosh normalen është i vështirë. Kjo vlen sidomos për ndonjë njeri obsesiv, si puna ime që e merr shumë seriozisht.

A ju jep mundësi ky profesion në Shqipëri të ndërtoni një jetë luksoze, siç ndodh në botë?
Nuk besoj se artistët në përgjithësi në botë bëjnë jetë luksoze. Do më pëlqente të bëja një jetë të tillë, por për këtë duhet të kisha zgjedhur ndonjë profesion tjetër.

Si ka lindur ideja e filmit që jeni duke e përfunduar ndërkohë?
Kam plan që “Pharmakon” ta nxjerr edhe në formë teksti. Është një projekt i imi personal i nisur qysh me kohën e shkrimit të skenarit. Pra, “Pharmakon” do të dalë edhe në formë libri. Për këtë do të flas më vonë, pasi puna të jetë gati. Në lidhje me filmin, ai e ka gjenezën në një kohë të vështirë të miqve të mi në Tirane para disa vjetësh dhe më vonë në disa gërshetime të caktuara filozofike që nisin nga Derrida e më tej në post strukturalizëm. Mendoj se kam hedhur në film një semiotikë të caktuar, e cila përcjell një pjesë idesh, disa të tjera i insinuon tërthorazi disa më direkt. Filmi ka qenë një ndërthurje midis personazheve, vendndodhjes dhe një plethore motivacionesh në formë idesh dhe qëllimi. “Pharmakon” është një nocion i caktuar filozofik i lidhur ngushtë me mendimin post-modern. Një nga idetë fillestare ishte për shembull që filmin do ta zhvilloja në një farmaci. Filmi ka në qendër besimin. Në përgjithësi besimi i verbër i njerëzve te medikamentet më ka intriguar, pasi ia kalon atij fetar që ndodh në kishë dhe e zbret me këmbë në toke, duke e trivializuar ose jo.

Si i keni zgjedhur aktorët pjesëmarrës dhe a jeni i kënaqur nga puna e tyre tani që xhirimet kanë përfunduar? Për aktorët, tani pasi faza e parë është e kryer, besoj se kam bërë zgjidhjen më të mirë të mundshme. Nuk ka qenë e vështirë t’i zgjedhje. Besoj se ata e kanë realizuar mjaft mirë rolin që kanë pasur, këtë pritet ta vërtetojë publiku.

Kemi dëgjuar që në këtë film ka skena erotike, sa e vërtetë është kjo dhe si i keni realizuar këto skena? Po, filmi ka skena dashurie, pak a shumë, më tepër apo më pak dashurie kur e mendoj pasi jo gjithmonë skenat e dashurisë janë skena dashurie në jetë, por ka skena dashurie. Filmi flet për një ambivalencë në dashuri. Dhe nuk e di a mund të quhet dashuri diçka që nuk është dashuri. Ndoshta termi “erotik” në këtë këndvështrim është më i saktë. Erotizmi është pjesë e madhe e jetës dhe që në fillim kam dashur të kem një film sa më të vërtetë. Ndoshta në thelb kam bërë një film ”erotik”. Shpresoj po aq erotik sa ”Vertigo” e Hitchcockut. Me vjen të qesh kur e them këtë sepse nuk është e vërtetë. Ka skena të tilla, por mos prisni të bëhet nami.

Si e keni siguruar buxhetin e këtij filmi, a ju ka ndihmuar MTKRS? Buxheti është siguruar si të gjithë filmat e tjerë shqiptarë të realizuar në këto vite. Risia në konkurrimin tim ishte se QKK kishte akorduar një fond të veçantë për filmin alternativ dhe për filmat që do të ishin vepër e parë e autorit. Kjo besoj ka qenë politika më e mirë dhe për t’u përshëndetur që ka bërë QKK vitet e fundit dhe personalisht kryetari i saj, Xhevdet Ferri. Uroj që të mos i zhgënjejmë dhe kam bindjen e plotë se kjo nuk do të ndodhë.

Ku janë realizuar xhirimet e filmit? Xhirimet janë realizuar në Tiranë dhe Durrës. Kam zgjedhur vende të veçanta. Herë-herë vende që në Tiranë që jam i sigurt ju nuk e dini që janë kaq pranë.

Mund të na tregoni ndonjë moment të veçantë gjatë xhirimeve?
Gjatë filmit ka pasur momente mjaft të vështira, por të veçanta, kështu një prej tyre ka qenë edhe dhënia e makinës nga ana e Kastro Zizos, e cila ishte një eksperiencë e veçantë për stafin në tërësi. Një ndodhi tjetër ishte se një natë Kastro, diku nga ora 5 e mëngjesit, la xhirimin duke shkuar në urgjencë për të marrë serum, gjë që në fillim s’e besova, por ishte e vërtetë.

Sa i përfshirë jeni në “Çështjen e Akademisë Marubi”, dhe çfarë zgjidhje mund t’i jepni kësaj çështjeje? Për sa i përket kësaj çështjeje, mendoj se Kujtim Çashku e meriton shkollën që ka ngritur.

/Gazeta Libertas/

Profeti” i së majtës, Skënder Gjinushi e ka parashikuar mjaft qartë, 1 vit më parë, se varianti spanjoll, pra proporcionali rajonal do të ishte fatal për të majtën.

Në 1 qershor 2008, “Gazeta Shqiptare” ka publikuar materialin që Gjinushi i dërgonte PS-së: ai sugjeronte proporcionalin kombëtar si më të favorshëm për fitoren e opozitës. Më poshtë po botojmë të plotë materialin e kryetarit të PSD-së ku parashikohet humbja në zgjedhje nëse zbatohej proporcionali rajonal.
* * *
Varianti Spanjoll, është një model i familjes proporcional rajonal, ku partitë konkurojnë me lista të vecanta në cdo rajon, për specifikat e aplikimit të tij në Shqipëri është më afër në efekte një sistem mazhoritar se proporcional, pasi s’ka prag e korrektim kombëtar por ka një prag të “fshehtë” nga 4-25%. Cilat janë kundërshtitë, avantazhet e disavantazhet e sistemit të mësipërm dhe komentet tona për të:

Varianti Spanjoll – Kundërshtimi kryesor i të vegjëlve

Ky variant qartazi, në kushtet e Shqipërisë, i largohet proporcionalit e merr theksime të forta mazhoritare. Ndërkohë që deri më dje diskutohej një prag 2,5-3% e quhej i tepërt një prag mbi 4%, sistemi Spanjoll ofron një prag të fshehtë nga 4-20% (po të ruhen qarqet e sotme) dhe nga 6-33% (po të respektohen rrethet aktuale). Si i tillë ky variant është njëlloj si të propozohej një sistem proporcional me prag 10-12% (sistem që e përdorin vetëm Turqit kundër Kurdëve) cka përbën një shmangie të dukshme, të panegociouar, më parë, nga sistemi proporcional, dhe do të mjaftonte kaq për ta kundërshtuar e paragjy-kuar.

Megjithatë edhe para kësaj sfide, pavarësisht nga qëllime e saja, ne po shprehim vlerësimet tona për këtë sistem në funksion të stabilitetit politik, fitores të së majtës dhe vetë PS si dhe në raport me interesat e PSD.

- Ky sistem e bën pothuajse të paqeverisshëm vendin.

Ky sistem ka vecori që le vetëm dy-katër forca në garë, pra është me efekt mazhoritar për të “vegjëlit” dhe ndërkohë afron dy të mëdhenjtë duke i barazuar ata në raport me njëri-tjetrin. P.sh. mjafton të themi se me rezultatet e ’05 PD, PS ndajnë vendet 7 me 6 në Shkodër ndërkohë që PD është mbi 13% para, ndërsa në Gjirokastër dalin 2 me 2 ndonëse e majta është mbi 10% para (në këtë pikpamje është më i keq se proporcionali me prag 10%).
Sa më sipër jep si skenar në 2009 një PS+ me 64-68 vende; një PD+ me 4-5 vende më pak; një grupim të tretë me 4-10 vende e PBDNJ 2-3 vende, pra qeverisja varet vetëm nga një parti e qendrës, ndërsa për të formuar shumicën prej 84 votash për reformat as që bëhet fjalë.

- Ky sistem, është me shumë të papritura pasi rezultati varet shumë nga ndaria e rajoneve. N.q.s ndarja e zonave elektorale ka qenë një prej pikave më të nxehta në Shqipëri cka ndikonte në rezultatin e zonave të vecanta tani ndaria përcakton fatin e zgjedhjeve dhe sic dihet, pas pranimit të këtij sistemi ata (PD) do të imponojnë ndarien që iu leverdis në bashkëpunim me LSI.
- Për të fituar me këtë sistem duhet të dalësh në shumicën dërrmuese të rajoneve parti e parë dhe me shumë fat, në këto rajone merr si rregull vetëm një deputet më shumë (m.q.s. në 3-4 rajone është e djathta para dhe flitet për 13 rajone gjithsej atëhere diferenca e parë e dytë s’e kalon kurrë numrin 6)
- Forca e parë mer një deputet më shumë se i dyti edhe kur është 1% më shumë, ashtu edhe kur kjo diferencë është 8-15% por më e vogël se pragu rajonal. Prandaj për të ruajtur vendin e parë duhen edhe aleatët virtual me “virtualitet” 1-2%, pra ky sistem ka rrezikun e 2005 ku për 2-3 % të votave që rrëshqitën tek kandidatët virtual të së majtës u humbën 8-10 zona e për rrjedhojë pushteti.
- Ky sistem favorizon krahun që paraqitet si një grupim i vetëm, ndërsa në rastin kur një grupim paraqitet me dy lista të ndara, atëhere ai humbet ose barazohet me të parin edhe kur merr si krah 4-5 % më shumë se tjetri.
- Ky sistem nuk e parandalon por e bën të domosdoshëm Dushkun në rajone të veçanta.
- Ky sistem jo vetëm se defavorizon forcën e tretë, por përkundrazi absolutizon kthimin e saj në faktor përcaktues.

Nisur nga këto specifika (difekte) për këtë sistem shtrohen disa pyetje taktike;

- e para në kushtet e Shqipërisë kur fati i zgjedhjeve varet nga zënia e vendit të parë, e kur dihet që përcaktuese për këtë nuk është vetëm dominimi i alternativës pra krijimi i një shumice mbështetëse, por edhe sigurimi i pjesmarrjes në votime dhe administrimi i votës atëhere a e përballon e majta, a PS, qënien e të djathtës në pushtet, agresivitetin e saj e të strukturave të saj manipuluese të parapërgatitura me një sistem ku s’ka individë të interesuar drejtpërdrejt për rezultatin në zonë?!! Pra midis efektit “negativ” që ka vendosja e kandidatëve të cilët “ulin” përqindjen e PS (kur PS hyn e vetme) në favor të të vegjëlve dhe nevojës për të kontrolluar procesin zgjedhor për të penguar vjedhjen e votave të majta në favor të së djathtës cili është dëmi më i madh?!!
- E dyta dhe kryesorja cila është taktika e PS apo të majtës në kushtet e këtij sistemi?!

I. të dalë forcë e parë e vetme, pa aleatët, e me LSI kundërshtare?! (variant që s’jep asnjëherë shumicën)
II. të dalë forcë e parë, me disa aleatë, e LSI kundërshtarë?! (variant që jep me sforco një shumicë të ngushtë)
III. të dalë forcë e parë ose e dytë edhe e vetme, me LSI aleat potencial pavarësisht nga përplasjet e ambiciet konjukturale (variant që jep një shumicë të kushtëzuar qeverisëse)

***

Sigurisht që sistemi Spanjoll deri më tani është zgjedhur në funksion të alternativës së tretë e cila ishte e vetmja e realizueshme në dukje pasi varianti i parë do të ishte aventurë, i dyti kërkon përgatitje e marrëveshje të qarta paraprake gjë që nuk rezulton deri më tani dhe ka dalë si alternativë pas pozicionimit të fundit të LSI.
Atëhere përse LSI u rebelua ndaj variantit të tretë?!

Megjithë garancitë janë dhënë se ajo më shumë favorizohet nga ky variant se sa dëmtohet, LSI e kundërshton atë pasi:

- nuk di ende kush do të jetë ndarja rajonale sepse në vartësi të tyre, përcaktohet dhe rezultati i pritshëm i forcës së tretë a të katërt
- i trembet krijimit të një grupimi tjetër që do të zinte vendin e tretë qoftë edhe në rajone të vecanta
- ka dilemën: të pranojë një rezultat më të ngushtë, por që e rrit rolin e saj përcaktues, apo të mos të “sakrifikojë” disa vende (cka prek interesat personale të disave në LSI) duke zbehur faktorizimin e saj?!

Sigurisht që LSI pasi PD do ta garantonte për dy të parat, së fundi do të zgjedhë sistemin Spanjoll vecanërisht po arriti të tërheq një- dy aleat që i sigurojnë një rezultat mbi 10%, por tashmë, jo në funksion të fitores së të majtës e aq më shumë të PS?!!

Në këto kushte cili është skenari më i mirë për të majtën (a PS)

Skenari 2

Organizim e bashkëpunim maksimal i të majtës për të realizuar variantin II-të d.m.th.

- PS me aleatë që vlerëson të nevojshëm të maksimalizojë rezultatin e saj
- LSI të mbetet vetëm e të minimizohet rezultati i saj
- Të reduktohen aleatët e PD ku do të preferohej krijimi i një grupimi të djathtë jashtë PD e tërheqja e PBDNJ tek e majta.

E gjitha kjo do të çonte në një të majtë a PS forcë e parë me 68 –72 vende, rezultat i cili do të varej shumë nga ndaria e rajoneve.

Siç shihet ky skenar s’është optimist, ka shumë pikëpyetje dhe deri më tani s’është punuar për të, por për të tretin. Ky skenar kërkon një taktikë të kundërt me qëllimin pse zgjidhet sistemi Spanjoll, pasi skenari do “optimizim” të aleancave, ndërsa sistemi u zgjodh për “evitimin” e aleatëve. Pra, PS është shumë pak e përgatitur për këtë skenar.

Vlen së fundi të krahasohet ky skenar me skenarin 1.

Në rast se PS i rikthehet taktikës për të fituar me aleat e jo e vetme (që në kushtet e sistemit Spanjoll është jetik sipas nesh) atëhere skenari 1 ka një sërë avantazhesh ndaj të dytit.

Marrë nga Gazeta Shqiptare

With the date for the second Lisbon Referendum likely to be announced over the next few weeks, the Lisbon Treaty has become a hot topic in Irish politics once more.

It is looking increasingly likely that the treaty will be passed the second time around. In the Euro election on the 6th June the only anti-Lisbon MEP to be elected was Joe Higgins [SP] in Dublin. The two sitting anti Lisbon MEPs – Kathy Sinnott [Ind] & Mary Lou MacDonald [SF] – both lost their seats and the Europe wide anti-Lisbon Libertas collapsed. In their first election they actually managed to lose two seats (they went in with three French candidates and left with only Phillipe De Villiers, the leader of Mouvement pour la France)! Declan Ganley, the leader of Libertas, promised not to contest the second Lisbon Referendum after he failed to get elected and two prominent Libertas employees; election director, Naoise Nunn & Politics.ie owner David Cochrane have now come out in favour of the Lisbon Treaty.

I for one will again be supporting a YES vote. After Charlie McCreevy seriously damaged the YES campaign last time around when he admitted not reading the treaty and countless NO campaigners have talked about the “Brussels Elites” purposely writing an incomprehensible treaty, I decided to give reading the treaty a go. Don’t believe the perceived opinion, it is most certainly readable and much more easily comprehendible than standard Dáil legislation or UN resolutions. The only issue is the treaty’s length (all 372 pages of it) however over 300 of these are made up of the “Treaty on the Functioning of the EU” which only details how what is laid out in the “Treaty on European Union” (the first 50 or so pages) is to be carried out. The changes of consequence are all detailed in the very readable first 50 articles.

Anyway here is my summary of the Treaty. I hope it is of some help.