Kein Wochenende mehr ohne eine feierliche Store-Eröffnung. Nach Boys Boys Boys letzten Samstag geht nun Luki am Samstag in der Laeiszstraße 16 in Hamburg an den Start. Dazu werden Waffeln und Hot-Chocolate gereicht. Sehr nett.

HIER GEHTS ZUR LUKIWORLD

Die einfachste und schnellste Methode, gesund zu kochen.

Mit der Dampfbox wird Kochen zum Kinderspiel. Einfach Zutaten hineingeben, Deckel schließen, im Ofen oder in der Mikrowelle garen – fertig ist die leichte, vitaminreiche und köstliche Mahlzeit.

Die Dampfbox mit Locheinsatz ermöglicht gesundes Dampfgaren unter Erhaltung aller Nährstoffe. Sie ist ideal einsetzbar für die Aufbewahrung, das Aromatisieren und Dampfgaren von Nahrungsmitteln.

Der herausnehmbare Locheinsatz sorgt dafür, dass alle während des Aufbewahrens, Auftauens oder Garens entstehenden Flüsskigkeiten ablaufen können und das Gargut somit nicht aufweichen.

Die Dampfbox ist:
- Perfekt für gesunde, aromenreiche Gerichte;
- Kinderleichtes Kochvergnügen in Ofen oder in der Mikrowelle;
- Geeignet für Büro oder Heim;
- Einfach zu reinigen und leicht zu verstauen;
- Geliefert wird mit vielen unkomplizierten Rezepten zum Nachkochen;
- Aus innovativem Platinum – Silikon hergestellt;
- Geschirrspülmaschinen geeignet;
- Material geeignet für – 60 °C bis + 260 °C

Modern, innovativ und revolutionär.

Familienfreundliches Format mit isolierten Haltegriffen:

Maße: L x B x H – 27,5 x 21 x 8 cm
Fassungsvermögen: 2300 ml
Flüssigkeitsvolumen: 1400 ml
Erhältlich: bei http://www.gastgeb.cc

Eine kleinere Version für 2 Personen oder für Ihr gesundes Essen im Büro bieten wir auch in unserem Shop: http://www.gastgeb.cc/shop/detail.php?ses=12579588355251&id=4161

Druga dostawa inspirujących filmów, na życzenie jednego z użytkowników ^^ Filmy są zróżnicowane, znajdziecie trochę hardkoru, kreatywnego freestylu i innych ciekawych rzeczy. Miłego szperania i oglądania ^^

Yo 2nd
Hirostyle First
Legend – The Quatro Styles
Palle – Freestyle Combos
Mark Tiernan – Lil’ Creative Session
Szymo Complicated Lifestyle
Séan PariStyle
Luki 2009
Skóra Air Combos 3
Tycza – Training

und in gueter qualität: Vimeo Link

INISIAL (dari kiri ke kanan): L – P – R

Waspadalah, jika Anda bertemu dengan 3 cewek ini. Mereka adalah cewek-cewek yang suka dengan ‘Jagung’… Mereka ini ganas… Berhati-hatilah, jika Anda laki-laki yang memiliki ‘Jagung’.. ‘Jagung’ Anda akan dilahap habis oleh mereka. Mbak-mbak yang tengah sudah merasakan ‘jagung’… Sebelah kiri, pake baju merah, kebetulan saat foto diambil, dia tidak dapat jatah ‘Jagung’ .. makanya dia menggigit mbak-mbak sebelahnya. Untunglah, gigitannya ga terlalu ganas. Haduh, mbak.. tolong deh ya.. kalau lagi main ama ‘jagung’ ga usah nggaya-nggaya pas difoto…

*Foto kenangan… Ini diambil saat perpisahan di kaliurang… Mei tahun 2004

Tunggulah..dan waspadailah…  foto-foto menjijikkan Anda yang lain akan ditampilkan di blog kita tercinta ini…

• Model: Luki
• Ort: St.Gallen
• Datum: 22.09.2009

• Model: Luki
• Ort: St.Gallen
• Datum: 22.09.2009

• Model: Luki
• Ort: St.Gallen
• Datum: 22.09.2009

• Model: Luki
• Ort: St.Gallen
• Datum: 22.09.2009

• Model: Luki
• Ort: St.Gallen
• Datum: 22.09.2009

• Model: Luki
• Ort: St.Gallen
• Datum: 22.09.2009

• Model: Luki
• Ort: St.Gallen
• Datum: 22.09.2009

Der Film vom 1. Offiziellen Kreidefest in Zürich, Februar 09.

AFTERPARTY IM CLUB BONSOIR

mit:

ONE MAN PARTY (SOULWAX)

VANGELINI (ZH)

LUKI (ZH)

Alexandre Cunhapara – Harper’s Bazaar Indonesia April 09 por Luki

[imagem: reprodução]

Der Luki: ein recht, naja, sagen wir mal “interessierter” Fragensteller, der in erster Linie mit Posts wie “Wann geht es los?” etc. auffällt. Oder auch mit interessanten Vorschlägen wie

…
auserdem sollte meiner meinung nach nicht viel geändert werden
eine kleine bitte hätte ich trotzdem:vielleicht klingt es etwas komisch aber erlaubt bitte den doppelacount
freu mich schon aufs spiel
lg luki

(mit solchen Vorschlägen macht man sich eh gleich beliebt, vor allem bei mir )

Und heute fiel mir sein Banner auf:

“Tradition since 2009“??? Boah.

Dogs
Shirow Miwa

Alright, I stumbled upon this manga a while back. I had never heard of it, and it wasn’t very well known. I’ve seen some more love for this series online lately so I’m going to do my best to spread that love.

What can be said about this title? Dogs is stylish, intriguing, fun to read, and just plain cool. It has pretty much everything that makes a good manga. There’s good art, lots of action without too much gore, humor, a serious solid plot, and there’s even a tiny bit of romance.

Art: The art in Dogs is great. It’s clean, neat, and consistent, color use is dramatic. I’m very impressed with Miwa’s style, I have only positive things to say about it. Many manga-ka will ditch realistic human anatomy in favor of more idealized forms. Miwa doesn’t do this. Ok, maybe his facial expressions are a little out there, but they are so fitting, so perfectly eccentric and so expressive that they really make the manga at certain points. Dramatic lines and dynamic poses make just looking at Dogs exciting. My only criticism as far as the art is concerned is that Miwa got a little lazy/pressed for time in chapter 27 and it wasn’t inked very well, but by the time the tankobon came out, it was all fixed. As such, I really have nothing bad to say about the art, do I?

Story: The story is complex and slow to unfold, so I don’t get what’s going on entirely yet, but that’s part of the appeal of Dogs. All we know for sure is that the world our young protagonists live in is chaotic, violent, morally corrupt and unforgiving; the underground is even worse. It’s clearly set in the future, but it is hinted that some catastrophic event has thrown society into its current state. The story focuses mostly on Haine, a standoffish young man who has been genetically modified to be the ultimate human weapon; Badou, a bumbling, chain smoking, one-eyed PI; and Naoto, a sword-toting chick seeking vengeance. These three are all scouring the underground for clues into painful past events in their lives… which somehow seem to be connected to kidnappings and experiments on genetically modified people. There’s so much I’m wondering about right now, but because the manga is ongoing, I’ll have to wait.

Sorry, these are scaled down from high-res images.

Characters: I haven’t met a Dogs character that I didn’t like. The protagonists are interesting with fully fleshed out personalities, the antagonists are scrumptiously evil and demented. The characters can be ridiculous at times, Badou especially, but for the most part, they seem very real. The psychological and emotional scars the characters bear are ones we’ve all seen in people we know, and maybe even bore ourselves.

I might call that hairstyle a flaw… seriously, pigtails don’t work on guys, Badou.

Other than the three characters previously mentioned, there are a few, as of now, secondary characters who play important roles in the story. There’s Mihai, an ex-assassin, guilt ridden over certain events in his past; Nil, an aphonic, genetically modified girl with wings; Bishop, a blind priest with a gothic lolita fetish ( he can’t even see what goth loli looks like so, I don’t get it…); and finally, Liza, an old woman who seems to have a finger in every pie. Add to the mix the antagonists, all of whom seem to be related to Haine somehow: maniac, gunkata expert Giovanni; the playful Hardcore Twins Luki and Noki, whose arms turn into massive guns; and Einstellsehn and Freuling who are the insane bitches in charge of the experiments run on them. That’s a whole lot of crazy.

Miscellaneous: For those of you who were wondering, Dogs: Bullets and Carnage by Shirow Miwa is currently serialized in Jump. Dogs was the first volume, and there was a one shot called Hardcore Twins. There’s also a side story that falls somewhere around chapter 21 of Dogs: Bullets and Carnage which focuses a bit on the past of one of the characters (who happens to be my favorite). Crazy Dog Show is an artbook in which Miwa and some of his friends did artwork for the series. There are two drama CDs available as well, which sets off alarm bells in my head. Anime… maybe?

Here’s Naoto looking badass.

The Bottom Line: Dogs is just awesome. If you can get your hands on it, read it. It’s just three volumes, so it’s a short read that will not disappoint. The art is wonderful, the characters are great, the story is gripping, and there is nonstop action to boot .

And yes, that is Badou’s crotch on my header. If you want more information on Dogs, I guess Google is your best bet. I hear there is a pretty active LJ community but it’s mostly just fan works and stuff like that. I haven’t really looked into it yet. Anyway, that’s Dogs. Check it out.

Edit 07/20/2008: I fixed the images. I don’t know what’s wrong, as only two stopped working, but they’re all hosted in the same place (outside of WordPress). Bandwidth issue? Hopefully there are no more issues.

so, endlich fertig gfilmed für die 2ti folg vo FpTV.Chund de irgendeinisch noch Ostern.

Ilu z was pamięta swoje dzieciństwo, które wydaje się, że było nie tak dawno a jednak skończyło się wiele, wiele lat temu. Czy nie ogarnia Was nostalgia za tymi czasami? W których nie mieliśmy tyle luksusów jak dzieci dorastające w dzisiejszych czasach, ale jednak było nam dobrze.

Dorastałem w czasach, w których nawet nie mogłem pomarzyć o komputerze a Internet był czymś, o czym mogłem tylko usłyszeć od starszych kolegów, z którymi grałem w piłkę. Świat kręcił się wolniej, ludzie nie mieli takich zmartwień jak dzisiaj, życie było bajecznie proste, dorośli wiedzieli, że mają jakiś wybór, jeśli stracą prace i nie będzie to koniec świata dla nikogo.

Nie było alergii na kurz, na trawę ile razy każdy z nas nażarł się piasku podczas zapasów w piaskownicy, ile razy jedliśmy niemyte owoce z drzew, ile raz przewracaliśmy się obcierając kolana, ręce i łokcie i nigdy nie dostawaliśmy żadnych zakażeń, skakaliśmy po drzewach, bujaliśmy się na linach robionych z węży strażackich, żaden z nas nie miał dysleksji, adhd i nie chodził do psychologa. Po meczach, najczęściej na jedną bramkę piliśmy całą drużyną z jednej butelki wodę nalaną z kranu w piwnicy albo od ludzi, których prosiło się żeby zrzucili nam z okna, czasy oranżady po 50 gr. w zwrotnych szklanych butelkach. Wracaliśmy ze szkoły i od razu szliśmy na dwór pograć w piłkę, chowanego do późnej godziny, złodziei i policjantów, podchody, murarza czy wiele innych. Bawiliśmy się w domach u siebie na zmiany, jeśli kogoś nie zaproszono to wypłakał się, było mu smutno i na drugi dzień normalnie się bawiliśmy. W wiosnę graliśmy całymi dniami w piłkę na boisku, którego już nie ma, a na środku, którego rosły drzewa, każdy znał skład swojego ulubionego klubu i zawsze udawał, że jest swoim ulubionym zawodnikiem, wbiegaliśmy na boisko witaliśmy się oficjalnie, potem ustawialiśmy się do udawanego zdjęcia i graliśmy, w lato chodziliśmy na basen, byliśmy wrzucani do głębokiej wody przez starszych chłopaków i uczyliśmy się szybko pływać, nikt nikogo nie pozywał do sądu za to, w zimę zjeżdżaliśmy do późnego wieczora z górek na sankach, kartonach…, czym się tylko dało. Nie było nam straszne śnieg, deszcz ani mróz. Skakaliśmy z metalowych huśtawek w dal i rysowaliśmy linie – kto dalej.

Budowaliśmy łuki, proce i “paciuloki” z butelek i obciętych palców gumowych rękawiczek. Mieliśmy “bazy”, pamiętny bieg z kanapą przez powstającą autostradę. Skracanie sobie drogi przez nasyp gliny i pomoc kolegi, który uratował mi życie, kiedy nasyp zaczął się zapadać pode mną.

Przeżywaliśmy pierwszą miłość do koleżanek z klasy, każdy wyglądał tak jak wyglądał i nie zmieniał tego, nikt nie miał niesamowicie oryginalnych i modnych ubrań. Większość miała “złote myśli”, do których wpisywały się koleżanki i koledzy. Dziewczyny zawsze uczyły się lepiej od chłopaków. W szkole siedzieliśmy do południa i nosiliśmy ogromne plecaki, za których nie było nas prawie widać. Na przerwach skakaliśmy z koleżankami w gumę, nawet, jeśli robiliśmy za słupy trzymające gumę. Zabieraliśmy koleżankom spinki i opaski do włosów, ot takie zaloty szczeniackie.

Kto miał telewizor i wideo zapraszał kolegów na oglądanie kreskówek z kaset najczęściej transformersów, albo kablówkę i Cartoon Network po angielsku. Dla każdego idolem była Tygrysia Maska i Daimos, każdy chciał strzelać do bramki jak Tsubasa i każdy chciał się bawić w Drużynę A. Niedorobiona Matplaneta. Każdy miał kaseciaka w domu. Późniejsze czasy żółtych dyskietek i pegazusa. Kiedy kupiłeś sobie nową zabawkę koledzy na drugi dzień mieli takie same.

Zawsze mogłeś wyjść z kolegami do parku, nie martwiłeś się, że ktoś Cię zabije, pobije, okradnie.

Nie było dewiacji, każdy był normalny.

Lubiliśmy oranżady w proszku pakowane w małych torebkach i lizaki, pączki, ciastka i ciasta z prawdziwym cukrem i na prawdziwym maśle, gumy Kaczora Donalda i gumy Turbo. Bułki były takie pyszne. Jedliśmy na dworze brudnymi rękami kanapki, które mamy nam zrobiły w domu.

Tendencja do utrwalania starych wspomnień jest, pamiętam tylko miłe chwile, albo te złe chwile, które zakończyły się szczęśliwie. Możliwe, że wspomnienia z mojego dzieciństwa w teraźniejszym świecie są mdłe i nudne jak flaki z olejem, ale czy nie byliśmy szczęśliwi?

Polecam: http://docs.google.com/EmbedSlideshow?docid=dftgr74_25fs46kfgw

Prezentacja: Tacy byliśmy

Englisch mündlich lief ganz gut, bin froh das ich das schon mal hinter mir hab.

wallride