Aš pagalvojau(nesvarbu,kad gyvensiu amžinai ;P),kad norėčiau mirti gražiai. Ir norėčiau kažkodėl mirti kol dar nebūsių baisi ir sena…
Ta prasme,norėčiau,kad mane prisimintu ne kaip seną pamišusę “BoBą” o dar gražią… Galėčiau aišku būti kaip Madonna kuri susileidžia vakciną ir ateina graži tarsi jei tik 35.Manau prieš numanomą mirtį reiktu gražiai susitvarkyti ir kekvieną dieną atrodyti gražiai net miegant…(ką žinai gal miegodama mirsi)

Aj beje,dar norėčiau mirti su kokia nors baline suknele,kai nujausčiau,kad mirštu atsigulčiau ant lovos, lavono padėtimi ir laukčiau.

Žinot kai būna laidotuvės ir prieš laidotuves aprengia lavoną??? Tai norėčiau būti,gražiai aprengta sušukuota ir su makiažu.
Maždaug taip :

O karsto mhhm… Norėčiau tikrai įmantraus. matyt ieškočiau patarimo iš Kate Parchment (manau norėčiau,kad karstas būtų juodas arba bordinis)

Palaidota norėčiau būti Mauzoliejuje… Juk tada visi galėtu mano karstu dar ilgai gerėtis.

Bet žinoma po visų svaojonių galiausiai mirsiu būdama sena ir negraži(nors nemanau,kad būsiu negraži) tačiau mirsiu su naktinais valgydama uogienę vidurį nakties. galiausai kadangi neturėsiu vaikų,o vyrą būsiu nužudžiusi pati, mane keli gyvi like draugai sukiš už mano namo kaina į karstą su kažkokia debiliška suknia .O karstas bus sukaltas iš medžio xD Ir aš busiu įkišta į duobute be didelių ceremonijų… Na ką manau tai dar veina preižastis kodėl verta gyventi amžinai… Nereikės patirti po mirtinių nelaimių.

On November 23^rd, 20009; many countries including Madagascar celebrated the 20^th anniversary of the “Convention on the Rights of the child”. In fact, 20 years ago, world leaders decided that children needed a special convention just for them because people under 18 years old often need special care and protection that adults do not. The world leaders also wanted to make sure that the world recognized that children have human rights too.

In Madagascar, children are vulnerable. Consequently, they need special protection. In fact, like in many African countries, Malagasy children are suffering from poverty, neglect, homelessness, abuse, diseases. These problems affect many Malagasy children. When you go on the street or get on the bus, you can see many children who are selling food and news paper. We should know that these children have the right to go to school, to eat, to have fun, to wear cloths. Unfortunately, many parents do not care about their children’s rights. They oblige their children to work in order to contribute to the family expenses.

It is really good to celebrate the anniversary of this convention, but this celebration must be put into practice. In fact, by ratifying this convention on the rights of children, world leaders show their intention to protect and promote children’s rights. In this regards, we must protect and promote the children’s right. It means that the task engage not just the political leaders but all the Malagasy citizens. You can start by explaining to your children their rights. Do not wait for the government to do the mission.

Įkelsiu keletą man gražių šukuosenų. Gal žinot ką nors gražaus ir patogaus?

Olá,

Bem vindo ao blog do Grupo Mada Rio de Janeiro!

Nossa página está em construção, mas em breve você poderá encontrar aqui as informações que deseja sobre o MADA.

Esse espaço é aberto a todos que se identificam com a nossa proposta.  O  MADA visa ajudar mulheres que sofrem com a dependência de algum relacionamento.

Não damos conselhos, nem julgamos… apenas ouvimos!

Aguarde!

Two weeks after the signature of the additonnal agreement at Addis Abeba, the three groups ( Ravalomanana group, Ratsiraka group, Zafy Albert group, and Andry Rajoelina grou) fail to reach an agreement about the new government. In fact, each group claims to obtain the ” Key- Ministries”. According to a non official report, the two groups ( Andry Rajoelina group and Ravalomanana group) are the origins of this problem.

The malagasy people trust on these malagasy political leaders to resolve immediately the problem. These political leaders should note that malagasy people are suffering due to their political dispute. In fact, many people have lost their job, many companies have been obliged to stop their activities,…

So, it is time for these political leaders to show their ” patriotism” by implementing this government as soon as possible. We should not forget that our futur depends on it. The foreign entities ( countries, Organization) are waiting for the implementation of the new government before providing any financial supports.

This is off the Coldest Winter project which drops in January, what up Nate??

Download: Yung Nate feat. Mada – Little Things

By dude Yung Nate came through w a new joint from his upcoming project Coldest Winter which is due out in January. Definitely pay attention to this joint.

D O W N L O A D   N O W !

Botai- geriausi draugai brendant per balas, lyjant lietui, ar šiaip kaip aksesuaras rudens laikotarpiu. Aš pati asmeniškai turiu 1 porą ir ketinu pirkti antrą. Štai keletas įdomiai atrodančių pavyzdžių:

Štai kaip madinga šiuo metu vaikščioti. Net mokykloj mačiau vaikščiojo. Yra šitų daikčiukų vaistinėse labai nebrangiai. Ir pati noriu tokį įsigyti D

Taigi Austėjos Krupiene anketa jau atiduota  Jutinai…

Gavau dar veina Gustė pasiūlimą atiduotis savo seną anketą. agnyte552

Taigi kas norit prašau rašykit komentarus čia kaina : 30 komentarų(atrodo daug bet iš tiesų pasirašo greitai) ir dar gustė prašo,akd pakomentuotumėt jos anketa auguste525 ir parašius 30 komentarų čia į mikrobangę gausite jos anketą.

—————————————————————————————–

Savo anketą atiduodu už… 63 komentarus… Kesitais skamba bet vat… taip jau yra…

Nu tai vat  komentuokit ir gal anketos bus jūsų……

Nusprendžiau atisakyti šio “Pigaus” malonumo…

Ir padėti jo atsikratyti Austėjai. Kadangi austėja sutiko, savo anketas tiduodame už komentarus į mikrobangę.

Kadangi norą į anketas pareiškė net keliatas žmonių,tai darau kaip ir konkursą. (Kitą penktadeinį  paaiškės nugalėtoja)

NOrite mano arba Austėjos anketos??? Rašote  visą savitę pranešimus čia į mikrobangę. Daugiausiai pranešimų parašiusioji gaus mano anketą. Antra pagal rašomumą gaus Austėjos anketą atsižvelgiant į daiktų skaičių…

Tai vat o dabar papasakosiu  apie šias anketas…

————————————————————————————–

Mano anketa indrute1369  (visi daiktai sukelti į Storage)  12 puslapių daiktų, 4 puslapiai baldų,4psl rūbų,4psl tašių ir batų,makeup skyriuje 3psl acssesories,pusę psl makeup…

—————————————————————————————-

Austėjos anketa Kruopiene (visi daiktai sukelti į Storage) 6psl daiktų,1 nepilnas puslapis baldų, 4psl rūbų,2psl tašių ir batų. makeup skyriuje nepilnas puslapis acssesories,ir nepilnas puslapis makeup…

——————————————————————————————

Tai vat … rašykit……

Gražu ane???

Aš noriu tokio kilimo,tik nežinau kur kišiu……

Ms.Sunshine: kaip tu taip pasidarai???!!!??
Vaflis ;P: mhh? su dazais
Ms.Sunshine: oooaaah
Ms.Sunshine: ir as noriu
Vaflis ;P: mhhm … galbut gali but, kad as turiu gabumu makiazui ?? ka manai??
Ms.Sunshine: aha, manau
Ms.Sunshine: padarysi kazkada man
Vaflis ;P: ok

Iš šiandienos… Pabandžiau sukurti makiažą Dainai : Woking on Air… Wat kaip išėjo labai gražiai,manau…

Patobulinta….: Kaip iš toli atrodo… (aš neišsimiegojus atrodau,nes tokai ir esu…)

Vat,vat… baigiau žiūrėti laidą “Be Grimo” .  Eina sau…

Visi kažkokš ššš… mala ,bet labaisuai kas man patiko  Aleksandro Pogrebnojaus bajeriai .. Tokie vietoj ir laiku ir juokingi   fainas žmoguti xD

Jungiamės Tv3 Mantą “lupa”…

P.S.Bet visdėlto,kaip jisai ginasi…

Vakar baigiau jį galutiniai velti… Jokio skysto muilo neprireikė viską dariau su velimo adata… Dabar išėjo labai graži segė…

The new Prime Minister (Mr Mangalaza Jean Eugène) legally and democratically taken the power at the Palace of Mahazoarivo. During the ceremony he provided all his programs during the transitional period , namely:

- The organization a free and fare presidential election;

- The drafting of a new Constitution which led Madagascar to the 4th republic.

All the personalities ( ambassadors, political leaders,  representative of the armed forces,…) said that a big step has been made by Madagascar. In fact, after nine months of crisis, the Malagasy political actors ( leaders) agreed on the fact that a neutral, consensual government is the solution of the current problems. But, it should be noticed that, apart from its political aspect, the current crisis concerns everything ( economy, finance, education,…). Consequently, the following questions come to my mind:

- Do these new leaders undertake to resolve our economical, the financial problems?

- Do these new leaders commit to help the people who lost their jobs during the current turmoil?

Wait and see!!!!!

Keli eskizai,piešti kažkada…

Some sketches, drawn some time ago…

Kolkas tik vieną rūbą tesukūriau… Kursiu naujus…

Štai kaip galite stilingai atrodyti,Kaiulių gripo metu:

Éstas son algunas de las preguntas que nos asaltan ante la lectura de B, una extraña confesión -que juega con los límites de la prosa y el verso- acerca de lo fragmentario, fugaz e irreal de los propios actos de nuestra vida. Personajes en el filo de la conciencia, con un único tema, la muerte, transitan por este libro con el objetivo de arrastrarnos hasta su propio mundo, hasta su propia miseria.

B es una obra inclasificable. Es narrativa y es poesía, es un conjunto de relatos y al tiempo una novela corta, es una narración coherente y del mismo modo deliberadamente caótica y fragmentada, es violenta y es reflexiva, es un no ser mediante el ser y viceversa, un texto que trasciende a la mera narración de hechos y que expone una cosmogonía existencial y pesimista del albedrío humano y la felicidad como empresa baldía.

Nada nos dice el escritor y crítico Alberto Santamaría de su criatura, el protagonista de esta aventura alucinatoria; sólo apunta que muy bien pudiera llamarse B, como en la cita de Warhol que abre su relato, pero que también pudiera ser cualquier de nosotros, sus lectores. Aunque si hubiera que señalar un protagonista, más allá del caleidoscópico trasiego de personajes, habría que hablar de la muerte y su hermana la destrucción. ‘La destrucción es siempre el principio de algo’, rumia en su interior uno de sus personajes. ‘Estar en la cuerda floja es vivir. Todo lo demás es esperar’, afirma otro rememorando la pequeña figura del funambulista Karl Wallenda cayendo al vacío.

Haciendo uso del monólogo interior, y con una puntuación y sintaxis muy personales, Santamaría pone en boca, o mente, de sus criaturas palabras como dardos, heridas por una bala, como en la pierna de ese misterioso B que nunca se desvela pero sí se manifiesta por sus andanzas, en las que parece llevar al lector de la mano, cautivado por la magia de la escritura, por la fascinación del abismo. Caleidoscópica, con vaivenes temporales, inmersa en una estética industrial y feísta, aquejada de neurosis y mitomanía, B recuerda al mejor Palahniuk, al irónico Cohen, al desesperado Döblin.

No es sin embargo, una narración exenta de humor, como en el relato –uno de los muchos introducidos a modo de digresión en el sarcófago del texto- en el que describe el síndrome de la plaza 137c, una de las muchas aventuras de un hermano psicópata que sólo se explica por la violencia. Pero el humor está teñido de desesperación y es el único arma –esta sí, metafórica– con que enfrentarse a un mundo dueño de las vidas de los que lo habitan. El humor es entonces el salvavidas de lo grotesco –‘Ella sostiene como un pequeño triunfo el semen de cerdo en la mano’–, la tabla de salvación, la cuerda de la que cae un Wallenda que no quiere vivir esperando.

Este libro fragmentado con el que El Desvelo inicia su andadura editorial es a su vez un primer volumen, al que seguirán sucesivas entregas hasta completar finalmente el mosaico. Con autonomía pero interrelacionados, esta obra se cita a sí misma en cada entrega, siendo la intertextualidad una de sus claves estilísticas. Intertextualidad –en la que no quedan excluidos fragmentos de libros, citas y noticias de prensa-, la dualidad del hombre en lucha consigo mismo, la crueldad de los niños con un insecto, el surrealismo –‘Mi hermano se encuentra una cabeza rodando como un balón en mitad de una carretera desierta’–, la ausencia de toda esperanza –‘Pasemos a cuando no estoy muerto pero tengo los ojos cerrados’– yendo y viniendo de un futuro inexistente a una infancia cuyos recuerdos están monstruosamente deformados. ‘God is Dog’, la paternidad, o ausencia de la paternidad, la muerte o la no-vida del nasciturus, el olor a gasolina que emana de las páginas del libro, el azar en la muerte violenta ante la irresponsabilidad de la existencia, la ausencia de causalidad en un mundo sin dios.

Alberto Santamaría no explica, muestra. El libro, en cualquier de sus fragmentos, en sí mismo con respecto a las siguientes entregas, es autosuficiente. Quien quiera adentrarse en él podrá hacerlo. Pero habrá que hacerle una advertencia. Deberá bastarse a sí mismo, y como B, dejarse llevar por sus páginas a la espera de encontrar una casa más bella que la propia vida.

Prefacio B. Mada Martínez

informacija dar ruošiama……..

Informacija ruošiama