<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><!-- generator="wordpress.com" -->
<rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:wfw="http://wellformedweb.org/CommentAPI/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	>

<channel>
	<title>mala &amp;laquo; WordPress.com Tag Feed</title>
	<link>http://en.wordpress.com/tag/mala/</link>
	<description>Feed of posts on WordPress.com tagged "mala"</description>
	<pubDate>Thu, 26 Nov 2009 13:53:02 +0000</pubDate>

	<generator>http://en.wordpress.com/tags/</generator>
	<language>en</language>

<item>
<title><![CDATA[Målar om då! ]]></title>
<link>http://fredrikaochmaria.wordpress.com/2009/11/25/malar-om-nu/</link>
<pubDate>Wed, 25 Nov 2009 14:59:58 +0000</pubDate>
<dc:creator>Fredrika</dc:creator>
<guid>http://fredrikaochmaria.wordpress.com/2009/11/25/malar-om-nu/</guid>
<description><![CDATA[Vaknade tidigt imorse och ordnade penslar och målartillbehör till lyan. Den måste målas om pronto! J]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p>Vaknade tidigt imorse och ordnade penslar och målartillbehör till lyan. Den måste målas om pronto! Jag vet inte vad som har hänt men någon har sprayat sönder hela vardagsrummet!? Ser ut som jag bor i &#8220;vandalia&#8221;. Vem är den skyldiga? Vi har tre vittnen. Tre amatörer&#8230;  Skickade upp det mesta av inrendingen på vinden och väntar på färg! Blir inte så färgglatt. Är inte så mycket för färg..</p>
<p><a href="http://fredrikaochmaria.wordpress.com/files/2009/11/10419_133826246815_602251815_3022504_5954546_n.jpg"><img class="alignleft size-full wp-image-1153" title="10419_133826246815_602251815_3022504_5954546_n" src="http://fredrikaochmaria.wordpress.com/files/2009/11/10419_133826246815_602251815_3022504_5954546_n.jpg" alt="" width="215" height="604" /></a></p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Konstnären]]></title>
<link>http://grabbarnabus.wordpress.com/2009/11/25/konstnaren/</link>
<pubDate>Wed, 25 Nov 2009 11:01:15 +0000</pubDate>
<dc:creator>Anders</dc:creator>
<guid>http://grabbarnabus.wordpress.com/2009/11/25/konstnaren/</guid>
<description><![CDATA[Inspirerade av att få olika figurer att teckna så ville Emil visa sina kunskaper. Det är detaljrika ]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p>Inspirerade av att få olika figurer att teckna så ville Emil visa sina kunskaper. Det är detaljrika gubbar som han ritar. På den högra teckningen började han med signeringen och sen var det inte plats för mer.<a href="http://grabbarnabus.wordpress.com/files/2009/11/img_9510.jpg"><img class="aligncenter size-full wp-image-1015" title="teckningar" src="http://grabbarnabus.wordpress.com/files/2009/11/img_9510.jpg" alt="" width="500" height="375" /></a></p>
<p>Men det är inte allt som hamnar på papper <img src='http://s.wordpress.com/wp-includes/images/smilies/icon_smile.gif' alt=':-)' class='wp-smiley' /> <a href="http://grabbarnabus.wordpress.com/files/2009/11/img_9511.jpg"><img class="aligncenter size-full wp-image-1016" title="Emil tecknar" src="http://grabbarnabus.wordpress.com/files/2009/11/img_9511.jpg" alt="" width="500" height="375" /></a>Och lillebror kan ju inte vara sämre&#8230;.<a href="http://grabbarnabus.wordpress.com/files/2009/11/img_9512.jpg"><img class="aligncenter size-full wp-image-1017" title="Sigge målar" src="http://grabbarnabus.wordpress.com/files/2009/11/img_9512.jpg" alt="" width="500" height="375" /></a></p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Akvareller is tha shit]]></title>
<link>http://fittforcefive.wordpress.com/2009/11/25/akvareller-is-tha-shit/</link>
<pubDate>Wed, 25 Nov 2009 09:53:53 +0000</pubDate>
<dc:creator>fittforcefive</dc:creator>
<guid>http://fittforcefive.wordpress.com/2009/11/25/akvareller-is-tha-shit/</guid>
<description><![CDATA[Akvareller är trevligt i höstrusket. Det blir nog såhär jag tillverkar mina julklappskort i år. Med ]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p><a href="http://fittforcefive.wordpress.com/files/2009/11/img_7271.jpg"><img class="alignnone size-full wp-image-2099" title="IMG_7271" src="http://fittforcefive.wordpress.com/files/2009/11/img_7271.jpg" alt="" width="450" height="337" /></a><a href="http://fittforcefive.wordpress.com/files/2009/11/img_7272.jpg"><img class="alignnone size-full wp-image-2100" title="IMG_7272" src="http://fittforcefive.wordpress.com/files/2009/11/img_7272.jpg" alt="" width="450" height="307" /></a><a href="http://fittforcefive.wordpress.com/files/2009/11/img_7273.jpg"><img class="alignnone size-full wp-image-2101" title="IMG_7273" src="http://fittforcefive.wordpress.com/files/2009/11/img_7273.jpg" alt="" width="450" height="337" /></a></p>
<p>Akvareller är trevligt i höstrusket. Det blir nog såhär jag tillverkar mina julklappskort i år. Med tunntunn pensel och vattenfärger.</p>
<p>/Martina</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[La pelicula que mas me desilusiono este año]]></title>
<link>http://fanacinerd.wordpress.com/2009/11/24/la-pelicula-que-mas-me-desilusiono-este-ano/</link>
<pubDate>Tue, 24 Nov 2009 23:49:37 +0000</pubDate>
<dc:creator>The Father</dc:creator>
<guid>http://fanacinerd.wordpress.com/2009/11/24/la-pelicula-que-mas-me-desilusiono-este-ano/</guid>
<description><![CDATA[Este post esta dedicado a la pelicula que mas te haya desilusionado en este año, esa pelicula que es]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p><img class="alignleft size-medium wp-image-606" title="s" src="http://fanacinerd.wordpress.com/files/2009/11/s1.jpg?w=202" alt="" width="202" height="300" /></p>
<p>Este post esta dedicado a la pelicula que mas te haya desilusionado en este año, esa pelicula que esperaste con ansias y que se suponía seria buena ya sea por su historia u otro motivo.</p>
<p>A mi en lo personal me desencanto la pelicula “G.I. Joe The Rise of Cobra”, no estoy diciendo que la pelicula fuera un total disparate pero ha decir verdad me esperaba más de ella.</p>
<p><!--more--></p>
<p>Creo que la historia no le hace merito a los dibujos animados de los 80, más bien hicieron algo un poco alejado y diferente de lo que vivimos en aquella época. Otro punto fue que ni bien empieza la pelicula nos llenan la pantalla de pura acción y no nos dejan digerir bien la escena cuando ya están poniendo otra escena cargada de más acción.</p>
<p>Por otra parte hubo momentos donde pensé (y aún creo que es así) donde nos muestran diversos personajes tan variados que me dio la impresión que solo lo hacen para vender juguetes posterior a la pelicula, es como si vieras un comercial de Max Steel.</p>
<p>Vuelvo y repito con esto no estoy diciendo que la pelicula fue mala, es solo que no me dejo la impresión que esperaba con relación a los dibujos animados.</p>
<p>A ti cual fue la pelicula que mas te desilusiono este año 2009?</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[2012: Película NO recomendada]]></title>
<link>http://tulavido.wordpress.com/2009/11/24/2012-pelicula-no-recomendada/</link>
<pubDate>Tue, 24 Nov 2009 22:21:01 +0000</pubDate>
<dc:creator>Luis Cotán</dc:creator>
<guid>http://tulavido.wordpress.com/2009/11/24/2012-pelicula-no-recomendada/</guid>
<description><![CDATA[Es curioso como una misma película puede provocar opiniones tan diferentes. Este fin de semana fui a]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p><a href="http://tulavido.wordpress.com/files/2009/11/2012.jpg"><img class="aligncenter size-full wp-image-545" title="2012" src="http://tulavido.wordpress.com/files/2009/11/2012.jpg" alt="" width="497" height="206" /></a></p>
<p>Es curioso como una misma película puede provocar opiniones tan diferentes. <span style="color:#ffffff;">Este fin de semana fui a ver 2012</span>. Una película que trata sobre el fin del mundo y que ha reventado taquillas en todo el mundo. Como siempre, <span style="color:#ffffff;">le pregunté a todo el mundo</span> que la había visto que qué les había parecido. Y la verdad es que la mayoría me dijo: &#8220;la película está bien&#8221;.</p>
<p>Yo iba preparado para ver una película de ciencia ficción. Con efectos especiales y basada en unos hechos totalmente inventados. <span style="color:#ffffff;">De verdad que iba preparado</span>. Es más, este tipo de cine me encanta. Sin embargo&#8230;<span style="color:#ffffff;">me llevé una sorpresa</span>. Una película que yo pensaba que iba a ser trágica y emotiva, se convirtió para toda la sala de cine donde yo me encontraba en una película de risa al estilo de &#8220;Aterriza como puedas&#8221;.</p>
<p>Esta &#8220;comedia&#8221; (bien podría poner esta palabra sin comillas ¬¬), empieza en el momento en el que el protagonista recoge a su familia porque la ciudad se está resquebrajando&#8230; Es entonces cuando <span style="color:#ffffff;">una grieta gigante</span> va persiguiendo al coche del prota. Todo lo que hay a su alrededor se lo traga la tierra. Todo bicho viviente muere, pero la grieta<span style="color:#ffffff;"> NUNCA lo alcanza</span>. De repente, el coche se encuentra en su camino con un rascacielos que se está desmoronando y no tiene otra cosa que hacer que cruzarlo por el medio (si vieseis la escena me entenderíais mejor). Algo muy muy real ¬¬. Ya sé que es una película de ciencia ficción pero es que <span style="color:#ffffff;">incluso la saga de Crepúsculo</span> se hace mil veces más real que todo esto.</p>
<p>Fue en ese momento del coche atravesando un rascacielos que se está desmoronando en el que un espectador de mi sala se levantó indignadísimo y grito:<span style="color:#ffffff;"> ¡VENGA YA HOMBRE! </span>Toda la sala soltó una enorme carcajada. Fue entonces cuando mi grupo de amigos y la gran mayoría de personas que allí nos encontrábamos, <span style="color:#ffffff;">empezamos a ver la película (que por cierto, dura 3 horas) con otros ojos</span>. Y vaya si me lo pasé bien. Hacía tiempo que no me reía tanto. El protagonista escapó de un gigantesco volcán en erupción y por supuesto todo lo que había a su alrededor fue aniquilado menos él. También escapó de morir ahogado, de morir en un avión, etc, etc, etc. Más bien <span style="color:#ffffff;">era una película de McGiver </span>¬¬.Y es que en mi opinión el director se flipó bastante haciendo la película. Bastante, bastante.</p>
<p>Y la familia del protagonista&#8230; sin comentarios. Durante toda la película ven como se está acabando el mundo, como toda la humanidad está muriendo y <span style="color:#ffffff;">NADIE llora</span>, a nadie le da un ataque de ansiedad, <span style="color:#ffffff;">a nadie le entra un ataque de pánico</span>, nadie suda, nadie sufre por la pérdida de sus seres queridos&#8230;. Nada. Todos tal cual.<span style="color:#ffffff;"> Yo flipo</span>.</p>
<p>A favor de la película he de decir que el final si me gustó. Fue UN POCO más creíble. La idea de las arcas sí que me parece genial y las imágenes del Himalaya inundándose son impresionantes. Porque eso sí. <span style="color:#ffffff;">Un 10 para los efectos especiales</span>. Son lo único realista de la película.</p>
<p>Esta mañana, cuando le comenté a un compañero de clase que <span style="color:#ffffff;">la película me parecía MALA</span>, me dijo: ¡¡¡¡Qué dices!!!! ¡¡¡Es buenísima!!!</p>
<p><span style="color:#ffffff;">En fin&#8230;para gustos, los colores. YO no la recomiendo.</span></p>
<p><span style='text-align:center; display: block;'><object width='425' height='350'><param name='movie' value='http://www.youtube.com/v/CcSf1whgEJo&#038;rel=1&#038;fs=1&#038;showsearch=0&#038;hd=0' /><param name='allowfullscreen' value='true' /><param name='wmode' value='transparent' /><embed src='http://www.youtube.com/v/CcSf1whgEJo&#038;rel=1&#038;fs=1&#038;showsearch=0&#038;hd=0' type='application/x-shockwave-flash' allowfullscreen='true' width='425' height='350' wmode='transparent'></embed></object></span><br />
<!-- AddThis Button BEGIN --></p>
<div><a title="Bookmark and Share" href="http://www.addthis.com/bookmark.php?v=250" target="_blank"><img src="http://s7.addthis.com/static/btn/lg-share-en.gif" alt="Bookmark and Share" width="125" height="16" /></a></div>
<p><!-- AddThis Button END --></p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[viva o etnocentrismo!!!!]]></title>
<link>http://olhaocaze.wordpress.com/2009/11/24/viva-o-etnocentrismo/</link>
<pubDate>Tue, 24 Nov 2009 16:38:50 +0000</pubDate>
<dc:creator>olhaocaze</dc:creator>
<guid>http://olhaocaze.wordpress.com/2009/11/24/viva-o-etnocentrismo/</guid>
<description><![CDATA[caminho das ínguas, ops, índias da rede globo ganhou o emmy de melhor telenovela na noite de ontem e]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p>caminho das ínguas, ops, índias da rede globo ganhou o emmy de melhor telenovela na noite de ontem em cerimônia fina no território americano.</p>
<p>pensando cá com meus ácidos botões, constatei que são todos da mesma panela. o país que tradicionalmente &#8220;analisa&#8221; a cultura alheia a partir da sua, deu um caneco de lata para a novela de outro que fez exatamente a mesma coisa.</p>
<p>e viva o etnocentrismo!!!!!</p>
<p><em>Ps.: juro, eu não leio a contigo. fiz um google e a primeira foto do evento informado acima é essa.</em></p>
<p><a href="http://olhaocaze.wordpress.com/files/2009/11/emmy-241109.jpg"><img class="alignleft size-full wp-image-1519" title="emmy-241109" src="http://olhaocaze.wordpress.com/files/2009/11/emmy-241109.jpg" alt="" width="450" height="352" /></a></p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Isolering och golvuppbrytning]]></title>
<link>http://byggarblogg.wordpress.com/2009/11/23/isolering-och-golvuppbrytning/</link>
<pubDate>Mon, 23 Nov 2009 18:21:05 +0000</pubDate>
<dc:creator>Martin</dc:creator>
<guid>http://byggarblogg.wordpress.com/2009/11/23/isolering-och-golvuppbrytning/</guid>
<description><![CDATA[Nu har byggarna varit i farten! Väggen mot trapphuset är isolerad och en lager gips är på plats! Väg]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p>Nu har byggarna varit i farten!</p>
<p>Väggen mot trapphuset är isolerad och en lager gips är på plats!</p>
<div id="attachment_70" class="wp-caption aligncenter" style="width: 415px"><a href="http://byggarblogg.wordpress.com/files/2009/11/vinden-0051.jpg"><img class="size-full wp-image-70 " title="Vägg mot trapphus isolerad" src="http://byggarblogg.wordpress.com/files/2009/11/vinden-0051.jpg" alt="" width="405" height="303" /></a><p class="wp-caption-text">Vägg mot trapphus isolerad</p></div>
<p>Ena väggen vid murstocken är reglad mot väggen i befintliga lägenheten. Detta gör man för att behålla lägenheten i en brandcell.</p>
<div id="attachment_71" class="wp-caption aligncenter" style="width: 414px"><a href="http://byggarblogg.wordpress.com/files/2009/11/vinden-004.jpg"><img class="size-full wp-image-71 " title="Reglad mot bef. vägg genom golv." src="http://byggarblogg.wordpress.com/files/2009/11/vinden-004.jpg" alt="" width="404" height="540" /></a><p class="wp-caption-text">Reglad mot bef. vägg genom golv.</p></div>
<p>Trapphålet är påbörjat.</p>
<div id="attachment_73" class="wp-caption aligncenter" style="width: 414px"><a href="http://byggarblogg.wordpress.com/files/2009/11/vinden-0014.jpg"><img class="size-full wp-image-73 " title="Början på trapphål" src="http://byggarblogg.wordpress.com/files/2009/11/vinden-0014.jpg" alt="" width="404" height="540" /></a><p class="wp-caption-text">Början på trapphål</p></div>
<p>Vi har avslutat brandskyddsmålningen inne i lägenhetsdelen (resten görs när alla väggar är klara). Det visade sig att grumligheten tyvärr inte försvann helt efter fjärde lagret färg men vi känner att det inte är något vi kommer störa oss på. När lacken kom på plats så blev ytan helt klart trevligare!</p>
<div id="attachment_74" class="wp-caption aligncenter" style="width: 414px"><a href="http://byggarblogg.wordpress.com/files/2009/11/vinden-0071.jpg"><img class="size-full wp-image-74 " title="Brandskyddsmålat och lackerat stödben" src="http://byggarblogg.wordpress.com/files/2009/11/vinden-0071.jpg" alt="" width="404" height="540" /></a><p class="wp-caption-text">Brandskyddsmålat och lackerat stödben</p></div>
<p>Vi har haft en &#8220;finsnickare&#8221; på besök. Han har kollat på våra dörrar för att se om han kan snida till en lösning för att göra dem brandskyddade i klass B15. Eventuellt kommer vi göra detta istället för att sätta in branddörrar lite beroende på hur dyrt det blir att fixa! Fortsättning följer.</p>
<p><em>/martin &#38; lisa</em></p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Ny kompanion]]></title>
<link>http://gnoit.wordpress.com/2009/11/23/ny-kompanion/</link>
<pubDate>Mon, 23 Nov 2009 14:46:42 +0000</pubDate>
<dc:creator>Gnoit</dc:creator>
<guid>http://gnoit.wordpress.com/2009/11/23/ny-kompanion/</guid>
<description><![CDATA[För det första måste jag säga att jag har fått en ny 360 av Microsoft. Den förra var ju på besök i T]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p style="text-align:justify;">För det första måste jag säga att jag har fått en ny 360 av Microsoft. Den förra var ju på besök i Tyskland för att den fick för sig att repa mina spel, och det ser ut som att Microsoft tyckte den skulle få pensionera sig där. Men nu får vi se hur aktiv jag ko<a href="http://gnoit.wordpress.com/files/2009/11/skanna0003.jpg"><img class="size-medium wp-image-174 alignright" title="Skiss DChef" src="http://gnoit.wordpress.com/files/2009/11/skanna0003.jpg?w=300" alt="Skiss D´Chef" width="262" height="242" /></a>mmer vara på att lira 360 då Jackos Wii (som mest samlade damm innan) har börjat gå på högvarv, och då menar jag verkligen högvarv då den låter mer än en 360&#8230; det är därför Jacko skaffade en ny och jag fick låna den gamla på obestämd tid. Jag har även skaffat Final Fantasy Tactics Advance 2 till DSen så att det liras också en del.</p>
<p style="text-align:justify;">Sedan har det även kommit till att jag ska börja måla brosans julklapp som skissen är färdig till.</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[viradouro.]]></title>
<link>http://olhaocaze.wordpress.com/2009/11/23/vireadouro/</link>
<pubDate>Mon, 23 Nov 2009 13:57:28 +0000</pubDate>
<dc:creator>olhaocaze</dc:creator>
<guid>http://olhaocaze.wordpress.com/2009/11/23/vireadouro/</guid>
<description><![CDATA[aproveitando o ensejo, já que estamos falando de niterói.  semana passada, levei uns amigos de minas]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p>aproveitando o ensejo, já que estamos falando de niterói.  semana passada, levei uns amigos de minas para um ensaio na escola de samba que representa a cidade sorriso na marquês de sapucaí no dito &#8220;<em>maior espetáculo da terra</em>&#8220;. tô falando da viradouro.</p>
<p>não irei estender o papo tanto assim. só parei para falar que a GRES Unidos do Viradouro está rachando nossa cara de vergonha.</p>
<p>o samba enredo é confuso, o sistema de som da quandra é péssimo, não há decoração no dito ambiente, contrataram o mesmo vander pires que deixou furo na grande rio ano passado, e a cerveja vendida no local é a pavorosa itaipava ao milionário absurdo de R$3,00 (três reais).</p>
<p>a sorte que estava com turistas, e para eles estar na quadra da viradouro naquela noite era um sonho realizado. porque se não&#8230; rum. tava perdido&#8230;</p>
<p><a href="http://olhaocaze.wordpress.com/files/2009/11/imagem0301.jpg"><img class="alignleft size-full wp-image-1508" title="Imagem030" src="http://olhaocaze.wordpress.com/files/2009/11/imagem0301.jpg" alt="" width="450" height="600" /></a></p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Min utmaning innan jul; 8 tavlor på ca 5 veckor]]></title>
<link>http://mumintrolletartblog.wordpress.com/2009/11/23/min-utmaning-innan-jul-8-tavlor-pa-ca-5-veckor/</link>
<pubDate>Mon, 23 Nov 2009 01:07:07 +0000</pubDate>
<dc:creator>mumintrollet</dc:creator>
<guid>http://mumintrolletartblog.wordpress.com/2009/11/23/min-utmaning-innan-jul-8-tavlor-pa-ca-5-veckor/</guid>
<description><![CDATA[Jag har utmanat mig själv mer eller mindre att måla 8 tavlor innan jul Nu är det snart bara 4 veckor]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p>Jag har utmanat mig själv mer eller mindre att måla 8 tavlor innan jul <img src='http://s.wordpress.com/wp-includes/images/smilies/icon_razz.gif' alt=':P' class='wp-smiley' /> </p>
<p>Nu är det snart bara 4 veckor kvar och hittills har jag bara fått en tavla målad, vilket betyder att jag har 7 kvar att måla på dessa ca 4 veckor som jag har på mig XD hur ska detta gå? Har jag tagit vatten över huvudet denna gången tro, eller kommer jag lyckas genomföra detta?</p>
<p>Det får tiden utvisa&#8230;</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Julstök-måla tak o väggar]]></title>
<link>http://lennartijakan.wordpress.com/2009/11/21/gratt-i-november/</link>
<pubDate>Sat, 21 Nov 2009 21:58:59 +0000</pubDate>
<dc:creator>lennartijakan</dc:creator>
<guid>http://lennartijakan.wordpress.com/2009/11/21/gratt-i-november/</guid>
<description><![CDATA[Som vanligt när det närmar sig jul, ska vi göra om i lägenheten. Det verkar som att vi inte förmår g]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p>Som vanligt när det närmar sig jul, ska vi göra om i lägenheten. Det verkar som att vi inte förmår göra sådana saker i tid, utan det blir alltid jäktigt de sista veckorna. Vi har haft strul i köket som du kanske läst. Hantverkarna har gjort om golvet tre gånger och det är fortfarande inte klart. Mera därom någon annan gång.</p>
<p>Nu ska här målas i hallen. Vi har en ny matta på golvet, men taket, väven på övre väggghalvorna samt träpanelen på nedre vägghalvorna ska målas. Olika typer av färg förstås. Två varv. Golvlister bort. Nya taklampor ska det bli. Hustrun o jag är som Skalman och Bamse. En tänker och en gör. Gissa vem som är vem?</p>
<p>Nu ska jag täcka golvet. Montera bort takarmaturer. Torka alltihop med fuktig trasa. Sedan blir det några tunga kvällar/nätter. Julglädje, here I come!</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[nós é futil?]]></title>
<link>http://olhaocaze.wordpress.com/2009/11/20/nos-e-futil/</link>
<pubDate>Fri, 20 Nov 2009 20:34:30 +0000</pubDate>
<dc:creator>olhaocaze</dc:creator>
<guid>http://olhaocaze.wordpress.com/2009/11/20/nos-e-futil/</guid>
<description><![CDATA[tô vendo a reprise do realit show do multishow (é tanto show né?!?!?) chamado nós 3. pra quem não vi]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p>tô vendo a reprise do realit show do multishow (<em>é tanto show né?!?!?</em>) chamado nós 3.</p>
<p>pra quem não viu ou não conhece, nós 3 retrata a vida de três melhores amigas &#8220;sofredoras&#8221; moradoras da zona sul carioca, estudantes da puc-rio,  frequentadoras do baixo gávea e das noites de college rock da casa da matriz, e estagiárias de empresas do nipe (<em>náipe</em>) da sony music.</p>
<p>bilingues, ex-moradoras de cidades do exterior, e muito convictas daquilo que fazem. as meninas toparam ser seguidas por uma câmera e mostrar as alegrias (<em>muitas</em>) e tristezas de serem quem são.</p>
<p>já apresentei essa obra prima de mais um reality da tv a cabo. agora vem aí as minhas constatações:</p>
<ol>
<li>CHEGA DE REALITY SHOW!!!!! SERÁ QUE É SÓ ISSO QUE OS PRODUTORES SABEM FAZER???? <em>em caixa alta. pois eu tô gritando mesmo;</em></li>
<li>é latente o comportamento tão peculiar de uma típica menina do rio. ou melhor, da zona sul do rio. que fique bem claro&#8230; as garotas tem grana e tudo que querem. vão a todos os lugares, de sushi bar até boteco de esquina degustar cerveja em garrafa, noitadas de rock e de música eletrônica, passam o final de semana em sp só para assistir um show e fazer umas comprinhas. resumo, não tem tempo ruim. nunca;</li>
<li>tirando a peculiaridade comportamental do ítem acima, a série chove no molhado quando quer retratar as crises, anseios e angústias vividas pelas 3. todo o tempo tenho aquela sensação de já ter visto isso tudo em algum lugar. caracteriza o fim de mais essa fórmula copiada da gringa. já tá no piéguismo;</li>
<li>uma passa uns dias na califórnia para visitar o namorado americano, a outra mora sozinha em uma cobertura na gávea, e a outra faz estágio na sony music. <em>não sei se nessa ordem, ou se cada uma tem o que disse ou se isso tudo é de uma só. </em>e mais o quê?;</li>
</ol>
<p>já tá chato transformar a vida real em espetáculo. acho que não funciona mais, não tem ação. temos ótimos escritores de ficção, roteiristas, novos cineastas, e atores para pôr nas telas histórias que nos emocione e nos faça refletir o mundo de outra maneira.</p>
<p>vendo nós 3, num sei bem qual é a sensação que tenho. mas as vezes, ou quase sempre beira a futilidade. aquilo tudo é real como o projeto do programa propõe, essas garotas simplesmente vivem a vida que elas podem e desejam viver, bacana. mas uma vez que é exposta, periga pessoas como eu, ou você caro leitor, analisar a partir daquilo que vivemos, aprendemos e sofremos no dia-a-dia.</p>
<p>&#160;</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[amo]]></title>
<link>http://olhaocaze.wordpress.com/2009/11/20/amo/</link>
<pubDate>Fri, 20 Nov 2009 17:30:19 +0000</pubDate>
<dc:creator>olhaocaze</dc:creator>
<guid>http://olhaocaze.wordpress.com/2009/11/20/amo/</guid>
<description><![CDATA[finalmente, a livraria da travessa chegou com classe no centro do rio. após ser educadamente convida]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p>finalmente, a livraria da travessa chegou com classe no centro do rio. após ser educadamente convidado a retirar-me do recinto, amo livrarias e fico normalmente até fechar, constatei em análise visual que o grupo tá que tá e o rio é sua casa e sua cara.</p>
<p>no centro nervoso da capital fluminense, na rua 7 de setembro, a livraria mais charmosa de todos os tempos fixou residencia no endereço onde era a popular e finada sandpiper (<em>parece que faliu.</em>..) em um prédio de três níveis e muito charme (<em>perdoem-me a fixação na palavra charme. porque escreverei a dita mais algumas vezes</em>). na verdade, TODAS as filiais são muito, digamos, charmosas (<em>ó aí de novo!!!!</em>). o que é, a da avenida rio branco, instalada no térreo do prédio do IPHAN?</p>
<p>charme (<em>mais uma vez&#8230;</em>) é o que não falta a dita livraria. antes mesmo de virar rede, hoje são 7 endereços, já perturbava os funcionários com minha presença pão duro/laser custo zero (<em>aquele que lê de um tudo e não leva nada</em>) desde o final da década passada, em seu primeiro endereço na travessa do ouvidor. a qual é abençoado pela magnífica estátua de pixinguinha e ao lado da antiga wiskeria que o dito músico virava a noite com seus instrumentos brindando a clientela com jans sessions que mais tarde conquistara o mundo.</p>
<p>o bom do rio é isso. você se diverte e ainda revive o passado a cada esquina. e sem gastar um tostão. até porque os livros na travessa tem os preços acima da média. prova disso, é que ao longo desse tempo tenho pouquissimos exemplares comprados na dita. só quando eles fazem aquelas promos (<em>de: por:</em>) que concordo em deixar meu cartão de débito passar por suas maquininhas.</p>
<p>o último que comprei e li em dois dias, foi o da vera saboya sobre seu ateliê culinário. bistrô de cimena aqui no rio. muitas receitas e histórias incríveis que marcaram a criação do igualmente charmoso (<em>vixi maria. de novo</em>&#8230;)restaurante/bristrô.</p>
<p>como dizia aquela lanchonete: amo muito tudo isso!!!!</p>
<p>vai lá ó:</p>

</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Brandskyddsmåla]]></title>
<link>http://byggarblogg.wordpress.com/2009/11/19/brandskyddsmala/</link>
<pubDate>Thu, 19 Nov 2009 11:09:06 +0000</pubDate>
<dc:creator>Martin</dc:creator>
<guid>http://byggarblogg.wordpress.com/2009/11/19/brandskyddsmala/</guid>
<description><![CDATA[Efter diverse turer med stadsbyggnadskontoret och inhyrda brandtekniker så visar det sig att vi är t]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p>Efter diverse turer med stadsbyggnadskontoret och inhyrda brandtekniker så visar det sig att vi är tvungna att brandskyddsmåla hanbalkar och stödben, både inne i blivande lägenhetsdelen och på den kvarvarande torkvinden. Det vi hade hört om brandskyddsmålning av bärande konstruktioner var minst sagt oroväckande. Vi hade ställt in oss på att det skulle bli dyrt, fult och ta lång tid.<br />
Med detta i tanken så bestämde vi att vi skulle göra jobbet själv, dvs att Martin skulle uträtta målandet och Lisa tar hand om diverse sysslor i hemmet vad angår städning, tvätt osv.<br />
Våra förutfattade meningar stämde till viss del, det blev ganska dyrt (9000:- för enbart matreal) och det tar sin beskärdade del av en glad amatörs dyrbara tv-tid. Fult blev det dock inte vilket i slutändan är det som spelar roll!</p>
<p>Vad vinner man på detta kan man fråga sig? Tydligen 60 minuters lugn och ro om det skulle börja brinna! Så vill vi nu ta en snabb &#8220;cat nap&#8221; efter det börjat brinna så har vi tid till det! Alternativt så hinner Lisa se klart på det &#8220;The Hills&#8221;-avsnitt som pågår just nu!</p>
<p>Jag bifogar en bild på de färger och lacker som vi använde oss av så någon vilsen själ där ute kanske kan hitta rätt i denna stora rymd som kallas byggvärlden!</p>
<div id="attachment_20" class="wp-caption aligncenter" style="width: 361px"><a href="http://byggarblogg.wordpress.com/files/2009/11/brandskyddsfarg2.jpg"><img class="size-full wp-image-20     " title="Brandskyddsfärg" src="http://byggarblogg.wordpress.com/files/2009/11/brandskyddsfarg2.jpg" alt="" width="351" height="193" /></a><p class="wp-caption-text">4 lager brandskyddsfärg Novatherm 1FR + 1 lager klarlack 84F = gets the job done!</p></div>
<p>I detta nu har vi applicerat fyra lager Novatherm 1FR på de balkar som ingår i den blivande lägenheten. När det torkat (tar 48h) så ska det på ett lager Klarlack 84F.<br />
Vi vill göra klart lägenhtesdelen först då entreprenören vill så fort som möjligt sätta upp alla ytterväggar så vi får en brandcell. Därmed kan dom damma och väsnas så mycket dom vill utan att förstöra någon grannes prylar de har undanstuvade i sina vindsförråd!</p>
<p>Såhär ser ett brandskyddsmålat (4 lager) stödben ut. Det är ännu inte lakerat och ska torka i 36 timmar till innan det kan göras. Det är även därför den har en något grumlig yta, grumligheten försvinner förhoppningsvis när färgen torkat helt.</p>
<div id="attachment_21" class="wp-caption aligncenter" style="width: 355px"><a href="http://byggarblogg.wordpress.com/files/2009/11/vinden-006.jpg"><img class="size-full wp-image-21  " title="Brandskyddsmålat stödben" src="http://byggarblogg.wordpress.com/files/2009/11/vinden-006.jpg" alt="" width="345" height="462" /></a><p class="wp-caption-text">Brandskyddsmålat stödben</p></div>
<p>Här ser man en tydlig skillnad på en hanbalk som är till hälften målad med brandskyddsfärg:</p>
<div id="attachment_22" class="wp-caption aligncenter" style="width: 371px"><a href="http://byggarblogg.wordpress.com/files/2009/11/vinden-005.jpg"><img class="size-full wp-image-22    " title="Hanbalk till hälften målad med brandskyddsfärg" src="http://byggarblogg.wordpress.com/files/2009/11/vinden-005.jpg" alt="" width="361" height="270" /></a><p class="wp-caption-text">Hanbalk till hälften målad med brandskyddsfärg</p></div>
<p>Jag tror det var allt som vi har att brätta om branskyddsmålning just nu. Vi återkommer när det är dags att lakera!</p>
<p><em>/martin &#38; lisa</em></p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Soap Opera Weekly: 10/14/09]]></title>
<link>http://joediliberto.wordpress.com/2009/11/19/101409/</link>
<pubDate>Thu, 19 Nov 2009 05:55:02 +0000</pubDate>
<dc:creator>joediliberto</dc:creator>
<guid>http://joediliberto.wordpress.com/2009/11/19/101409/</guid>
<description><![CDATA[I&#8217;ve been sort of watching THE GOOD WIFE; I have it on so I can listen and occasionally glance]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p>I&#8217;ve been sort of watching THE GOOD WIFE; I have it on so I can listen and occasionally glance at it while doing other things, but my colleague <strong>Mala</strong> has really been stumping for it, so I made the effort to pay attention to last night&#8217;s episode — and was rewarded with an interesting story of suspected jury-tampering. </p>
<p>Alicia Florrick is the titular character; her state&#8217;s attorney husband was jailed following a public sex scandal, and Alicia was seen grimly &#8220;standing by her man&#8221; at his press conference. Star <strong>Julianna Margulies</strong> is a very appealing actress who imbues the wronged wife with an amiability that really works. The show&#8217;s premise is original, and Margulies runs with the character. Alicia shows more than a little vulnerability, but projects a facade of competence and dignity that keeps her from looking silly. The big question is obvious: How could she not know? Was she that oblivious? Was she just a stooge? Alicia asks herself those same probing questions with every home video and gift she reconsiders. </p>
<p>As a bonus, the-powers-that-be are able to find intriguing legal storylines to go with the interesting characters. Alicia has returned to her career as a lawyer and — surprise, surprise — she&#8217;s pretty darn good at it. Her compassion for the victims in cases is often the key to victory. (Gee, wonder where that comes from?) But the cases also take lots of legwork, and luckily Alicia meshes well with &#8220;in house&#8221; investigator Kalinda Sharma (portrayed by British actress <strong>Archie Panjabi</strong>). Kalinda boasts a more streetwise, edgy persona. Alicia also works with Cary, despite the fact that actor <strong>Matt Czuchry</strong> (ex-Logan, GILMORE GIRLS) looks too young to be a law student, let alone a litigator. Margulies seems to have a real connection with LAW &#38; ORDER vet <strong>Chris Noth</strong>, who plays her crooked, incarcerated hubby Peter. (Hey, what&#8217;s not to like about SEX AND THE CITY&#8217;s Big and ER&#8217;s Carol Hathaway hooking up?) I like that Peter is still in the picture as a kind of Yoda peddling a jaded insider&#8217;s view of the way the game is really played. Alicia resists the Dark Side because she wants to be&#8230;y&#8217;know, good.</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Mala Trapilho Preto com pega Madeira]]></title>
<link>http://saradecor.wordpress.com/2009/11/19/mala-trapilho-preto-com-pega-madeira/</link>
<pubDate>Thu, 19 Nov 2009 00:31:42 +0000</pubDate>
<dc:creator>saracastro</dc:creator>
<guid>http://saradecor.wordpress.com/2009/11/19/mala-trapilho-preto-com-pega-madeira/</guid>
<description><![CDATA[Mala Trapilho Preto com fio em branco e pega em Madeira]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p><a href="http://saradecor.wordpress.com/files/2009/11/181120093501.jpg"><img class="aligncenter size-medium wp-image-288" title="Mala Trapilho Preto com pega em madeira e bordado em fio branco" src="http://saradecor.wordpress.com/files/2009/11/181120093501.jpg?w=300" alt="" width="300" height="225" /></a>Mala Trapilho Preto com fio em branco e pega em Madeira</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Mala Trapilho Preto/Dourado]]></title>
<link>http://saradecor.wordpress.com/2009/11/19/mala-trapilho-pretodourado/</link>
<pubDate>Thu, 19 Nov 2009 00:25:30 +0000</pubDate>
<dc:creator>saracastro</dc:creator>
<guid>http://saradecor.wordpress.com/2009/11/19/mala-trapilho-pretodourado/</guid>
<description><![CDATA[Mala Trapilho Preto/Dourado com pegas em argolas douradas]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p><a href="http://saradecor.wordpress.com/files/2009/11/18112009340.jpg"><a href="http://saradecor.wordpress.com/files/2009/11/18112009354.jpg"><img class="aligncenter size-medium wp-image-286" title="18112009354" src="http://saradecor.wordpress.com/files/2009/11/18112009354.jpg?w=300" alt="" width="300" height="225" /></a><img class="aligncenter size-medium wp-image-281" title="mala trapilho preto com fio dourado" src="http://saradecor.wordpress.com/files/2009/11/18112009340.jpg?w=225" alt="" width="225" height="300" /></a>Mala Trapilho Preto/Dourado com pegas em argolas douradas</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[BIG WEEKEND - 20th,21st,22nd Nov 2009]]></title>
<link>http://cathalorourke.wordpress.com/2009/11/18/big-weekend-20th21st22nd-nov-2009/</link>
<pubDate>Wed, 18 Nov 2009 13:40:58 +0000</pubDate>
<dc:creator>cathalorourke</dc:creator>
<guid>http://cathalorourke.wordpress.com/2009/11/18/big-weekend-20th21st22nd-nov-2009/</guid>
<description><![CDATA[This Weekend in the fair aul capital is a big one for anyone with an interest in bass/hip hop relate]]></description>
<content:encoded><![CDATA[This Weekend in the fair aul capital is a big one for anyone with an interest in bass/hip hop relate]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Ibéria é condenada a indenizar casal por extravio de bagagem]]></title>
<link>http://eduardosekeff.wordpress.com/2009/11/17/iberia-e-condenada-a-indenizar-casal-por-extravio-de-bagagem/</link>
<pubDate>Tue, 17 Nov 2009 21:56:05 +0000</pubDate>
<dc:creator>eduardosekeff</dc:creator>
<guid>http://eduardosekeff.wordpress.com/2009/11/17/iberia-e-condenada-a-indenizar-casal-por-extravio-de-bagagem/</guid>
<description><![CDATA[A 7ª Câmara Cível do Tribunal de Justiça do Rio condenou a Ibéria Líneas Aéreas a pagar R$ 20 mil, a]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p style="text-align:justify;">A 7ª Câmara Cível do Tribunal de Justiça do Rio condenou a Ibéria Líneas Aéreas a pagar R$ 20 mil, a título de danos morais, a dois passageiros, vítimas de extravio de bagagem. Erlix Ernesto Feliz Estevez Loyaza e Andréia Malheiros compraram passagens para Israel com embarque previsto para o dia 31 de maio de 2007, às 19h, ocasião em que despacharam as malas. Ao desembarcarem em Tel Aviv, em primeiro de junho de 2007, às 17h, eles constataram que a mala grande onde se encontravam todas as roupas do casal não havia chegado. Eles entraram em contato com a companhia aérea que não obteve êxito em devolver a bagagem.</p>
<p style="text-align:justify;">O relator do processo, desembargador André de Andrade, disse que o extravio de bagagem é situação que causa aborrecimentos e constrangimentos, os quais não podem ser considerados como corriqueiros ou inerentes à vida em sociedade. “Note-se que este Tribunal de Justiça já editou súmula sobre a possibilidade de ocorrência de dano moral em caso de extravio de bagagem”, lembrou o magistrado, citando a Súmula nº 45 do TJRJ.</p>
<p style="text-align:justify;">O casal conta ainda que participaria de inúmeros eventos em Israel, entre eles, o denominado “Jerusalém 2007 – International Conference” e, para comparecerem aos compromissos agendados, gastou R$ 2.590 na aquisição de roupas e acessórios.</p>
<p style="text-align:justify;">“Ademais, de acordo com o disposto no artigo 14 do Código de Defesa do Consumidor, é objetiva a responsabilidade da apelante que, por sua vez, não comprovou a inexistência do defeito ou a culpa exclusiva de terceiro”, afirmou o desembargador.</p>
<p style="text-align:justify;">A ação de indenização foi proposta pelos passageiros na 41ª Vara Cível da capital que condenou a Ibéria a pagar R$ 30 mil, em maio deste ano. A empresa aérea recorreu e a 7ª Câmara Cível acolheu o voto do desembargador André Andrade, por unanimidade, a fim de dar provimento, em parte, ao pedido da apelante, reduzindo apenas o valor da indenização.</p>
<p style="text-align:justify;">“O valor fixado na sentença merece um pequeno reparo para harmonizar-se com os valores adotados por este Tribunal”, ressaltou.</p>
<p style="text-align:justify;">Processo nº 2009.001.55996</p>
<p style="text-align:justify;"> </p>
<p style="text-align:justify;">Fonte: TJRJ, 13 de novembro de 2009. Na base de dados do site www.endividado.com.br.</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Análise]]></title>
<link>http://aescrita.wordpress.com/2009/11/17/analise/</link>
<pubDate>Tue, 17 Nov 2009 02:29:05 +0000</pubDate>
<dc:creator>rodrigues</dc:creator>
<guid>http://aescrita.wordpress.com/2009/11/17/analise/</guid>
<description><![CDATA[]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p><a href="http://aescrita.wordpress.com/files/2009/11/analise-ed.jpg"><img class="aligncenter size-full wp-image-416" title="análise ed" src="http://aescrita.wordpress.com/files/2009/11/analise-ed.jpg" alt="" width="450" height="143" /></a></p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[ARRUMANDO AS MALAS: PARTE 1]]></title>
<link>http://mily1ideias.wordpress.com/2009/11/15/arrumando-as-malas-parte-1/</link>
<pubDate>Sun, 15 Nov 2009 12:07:50 +0000</pubDate>
<dc:creator>mily1ideias</dc:creator>
<guid>http://mily1ideias.wordpress.com/2009/11/15/arrumando-as-malas-parte-1/</guid>
<description><![CDATA[Antes de fazer uma viagem, é preciso ter informações importantes sobre o destino. Elas irão ajudar b]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p><img class="alignleft size-medium wp-image-740" title="luggage_300" src="http://mily1ideias.wordpress.com/files/2009/11/luggage_300.jpg?w=252" alt="luggage_300" width="252" height="300" />Antes de fazer uma viagem, é preciso ter informações importantes sobre o destino. Elas irão ajudar bastante na hora de arrumar as malas. Saber um pouco sobre os locais a serem visitados, como pontos turísticos, atrações regionais, vida noturna. Muito importante também é saber como estará tempo na região no período da viagem: seco ou chuvoso, quente ou frio. Com base em todas estas informações, é possível saber qual o tipo de roupa deverá ser colocada nas malas. </p>
<p>Na hora de escolher a mala opte pelos modelos com rodinhas, não importa o tamanho, assim fica mais fácil você se locomover em qualquer situação. Atente para a qualidade dos zíperes e elos para cadeados. </p>
<p><img class="aligncenter size-medium wp-image-747" title="travel-light" src="http://mily1ideias.wordpress.com/files/2009/11/travel-light.jpg?w=261" alt="travel-light" width="261" height="300" /></p>
<p>Lembre-se também de personalizar externamente a sua mala com tags, etiquetas ou fitas coloridas, já que as malas são ítens fabricados em série e é bem possível que alguma outra pessoa tenha uma do mesmo modelo que a sua. Nunca deixe etiquetas com códigos de aeroporto de viagens anteriores, sua mala poderá extraviar por causa disso. Coloque seus dados &#8211; nome, telefone de contato e endereço, tanto no tag externo da mala, quanto em um cartão dentro dela.</p>
<p><img class="aligncenter size-medium wp-image-742" title="luggage tags2" src="http://mily1ideias.wordpress.com/files/2009/11/luggage-tags2.jpg?w=222" alt="luggage tags2" width="222" height="300" /></p>
<p>Para maior segurança, use um cadeado com chave ou segredo para fechar a mala. Guarde as chaves na maleta de mão ou anote o número do segredo em um caderninho. Relacione o conteúdo de cada mala para ter um registro, em caso de perda &#8211; guarde a lista na maleta de mão.</p>
<p style="text-align:center;"><img class="aligncenter size-full wp-image-750" title="locks" src="http://mily1ideias.wordpress.com/files/2009/11/locks.jpg" alt="locks" width="210" height="210" /></p>
<p>&#160;</p>
<p>Tão importante como arrumar a mala é protegê-la. Se for do seu interesse, em alguns aeroportos, existe o serviço de plastificação de bagagem que evita alguns danos, como rasgos e riscos, além de servir como mais uma barreira contra violações. Indenizações para perda de bagagem são insignificantes e pagas por peso – lembre-se de guardar muito bem o ticket da bagagem. Você pode fazer um seguro bagagem adicional, na hora do check in no aeroporto, quando você negocia o valor a pagar e a quantia a receber no caso de extravio, mas mesmo assim nenhum objeto de valor pode ser assegurado. Então vale o lembrete: &#8220;<em>Nunca despache o que não pode restituir&#8221;.</em></p>
<p>Ah! Quase íamos esquecendo: <em>nunca leve uma mala que você não consiga carregar sozinha</em>.</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[E na padaria...]]></title>
<link>http://tequilabar.wordpress.com/2009/11/14/e-na-padaria/</link>
<pubDate>Sat, 14 Nov 2009 14:53:10 +0000</pubDate>
<dc:creator>brunão</dc:creator>
<guid>http://tequilabar.wordpress.com/2009/11/14/e-na-padaria/</guid>
<description><![CDATA[Sim a saga continua&#8230; A padaria perto da minha casa é um lugar sensacional, em &#8220;episódios]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p>Sim a saga continua&#8230;</p>
<p>A padaria perto da minha casa é um lugar sensacional, em &#8220;episódios&#8221; anteriores eu falei a respeito das pessoas que vão lá e também sobre o fato deles não terem pão. Tinha chegado então à conclusão de que era humanamente impossível acontecer mais alguma coisa bizarra por lá.</p>
<p>E claro que eu me enganei.</p>
<p>Acontece que eu faço pedidos muito complexos:</p>
<p>Eu: &#8220;Opa beleza ai meu velho? Me vê um pão na chapa e um suco de laranja?&#8221;</p>
<p>Ele (o cara que me atendeu, X): &#8220;Então, se quiser posso fazer uma vitamina de mamão pra você, é bem melhor.&#8221;</p>
<p>PAUSA DRAMÁTICA</p>
<p>(Senhoras e senhores,  eu pedi a opinião do infeliz? Desde quando suco de laranja é remotamente parecido com vitamina de mamão?!?!)</p>
<p>&#8230;</p>
<p>Eu: &#8220;Não valeu, me vê apenas o que eu pedi mesmo!&#8221; (Já tava puto)</p>
<p>Ele: &#8220;Tá bom!&#8221; &#8230; &#8220;Ah! Mas no pão você prefere manteiga ou margarina? Ou os dois? Sabe, tem um cliente aqui que gosta de passar depois da manteiga um pouco de geléia de morango, se quiser eu recomendo!&#8221;</p>
<p>Eu: &#8220;CU&#8221; (não na verdade eu não falei isso, mas essa palavra cruzou a minha mente severas vezes!) &#8220;Não, obrigado moço, só queria um pão na chapa com um suco de laranja.&#8221;</p>
<p>Ele: &#8220;Com bagaço ou sem?&#8221;</p>
<p>Eu: &#8220;Tira a sua mãe da porra do suco filho da p***&#8221; (mais uma vez, apenas fruto da minha imaginação, claro) &#8221; Pode deixar com o bagaço.&#8221;</p>
<p>Ele: &#8220;Então vai demorar um pouco, porque eu sou novo aqui e não sei como tirar a peneira da máquina de suco e ai&#8230;&#8221;</p>
<p>Eu: &#8220;Então faz sem!!!&#8221; (Semi gritando)</p>
<p>Ele: &#8220;Tá bom! Então é um suco e uma vitamina?&#8221; &#8230;  &#8220;RÁ, tava brincando!&#8221;</p>
<p>Eu: &#8220;¬¬&#8221;</p>
<p>Ele: &#8220;Bom vou lá fazer!&#8221;</p>
<p>Eu: &#8220;&#8230;&#8221;</p>
<p>E então nesse momento eu fiz o que qualquer pessoa com faculdades mentais apuradas faria, levantei e fui embora.</p>
<p>É de fudê!</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Pensamiento de la Semana]]></title>
<link>http://cosechablog.wordpress.com/2009/11/13/pensamiento-de-la-semana-50/</link>
<pubDate>Fri, 13 Nov 2009 18:27:16 +0000</pubDate>
<dc:creator>cosechablog</dc:creator>
<guid>http://cosechablog.wordpress.com/2009/11/13/pensamiento-de-la-semana-50/</guid>
<description><![CDATA[La vida no es buena ni mala, los pensamientos son los buenos y malos. La vida es el resultado de los]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p><span style="color:#666666;"><span style="color:#000000;">La vida no es buena ni mala, los pensamientos son los buenos y malos. La vida es el resultado de los pensamientos y de esa forma se convierte en buena y mala. Procure poner buenos pensamientos este día en su mente, y siga lo que es bueno ya que así su vida será diferente. &#8211; </span></span><span style="color:#000000;">Pastor Manolo/JISL</span> &#124; <span style="font-family:Verdana, Arial, Helvetica, sans-serif;color:#666666;"><a href="http://www.biblegateway.com/passage/?search=Filipenses%204:8&#38;version=NVI" target="_blank">Lea Filipenses 4:8 click aqui</a></span></p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[SO SCREW IT: I'm (Dub)stepping Out]]></title>
<link>http://dancefever5000.wordpress.com/2009/11/12/so-screw-it-im-dubstepping-out/</link>
<pubDate>Fri, 13 Nov 2009 02:17:56 +0000</pubDate>
<dc:creator>dancefever5000</dc:creator>
<guid>http://dancefever5000.wordpress.com/2009/11/12/so-screw-it-im-dubstepping-out/</guid>
<description><![CDATA[Yes that is the title given to my piece on UK dubstep for the &#8220;British Sessions Part I&#8221; ]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p><a href="https://www.fifty100.com/Covers/The-British-Sessions-Part-1/So-Screw-It"><img class="alignnone" title="dork" src="https://www.fifty100.com/Covers/IssueMiniThumbnail.aspx?issueId=8" alt="" width="60" height="60" /></a>Yes that is the title given to my piece on UK dubstep for the &#8220;British Sessions Part I&#8221; issue of Covers Magazine. I am not 100% happy with the edits made (a lot of coke in the Thames WTF?), but it is meant to be an intro piece for people who have never heard of dubstep before.</p>
<p>Read it <a title="dubstep uk so screw it" href="https://www.fifty100.com/Covers/The-British-Sessions-Part-1/So-Screw-It" target="_blank">here</a>.</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[17.10.2007 Media vuelta al mundo ]]></title>
<link>http://sincalcetines.wordpress.com/2007/10/17/17-10-2007-media-vuelta-al-mundo/</link>
<pubDate>Wed, 17 Oct 2007 09:42:14 +0000</pubDate>
<dc:creator>talula sailors</dc:creator>
<guid>http://sincalcetines.wordpress.com/2007/10/17/17-10-2007-media-vuelta-al-mundo/</guid>
<description><![CDATA[1 de septiembre. Navegando hacia  Fiji, pasamos por el contra meridiano de Barcelona. Ya llevamos me]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p>1 de septiembre. Navegando hacia  Fiji, pasamos por el contra meridiano de Barcelona. Ya llevamos media vuelta al mundo. Oe oe oe oe&#8230;.</p>
<p> Ese día fue un gran día. A partir de ese instante, empezábamos a acercarnos a BCN y dejábamos de alejarnos como habíamos estado haciendo hasta ese mágico momento.</p>
<p>Además, fue mi cumpleaños. Lo celebramos con un buen plato de lentejas y la última cerveza de Panamá. Todo ha quedado registrado en mi cámara, incluso la traza del Talula acercándose en el GPS, a ese punto negro en medio del océano.</p>
<p>Ese día, que fue especialmente intenso por tantos acontecimientos, dejábamos también atrás la denominación Oeste para empezar a decir Este a nuestra latitud. Y que más pasó, pues que cuando me levanté, me encontré con un regalo envuelto en un papel de palmeras y de tacto muy suave. Lo adiviné. Un pareo de Moorea. Bonito, dulce y lleno de flores del Pacífico pintado a mano en un fondo violeta. Me encantó.</p>
<p>Pero volvamos a Tonga. Los últimos días en Vava’u fueron agitados y el tiempo no acompañó demasiado. Nuestra idea era bajar hacia el sur y visitar el siguiente grupo de islas llamadas Hapai pero el viento soplaba muy fuerte cada día de esa dirección,  por lo que abandonamos esa idea para cambiarla por una que, con la distancia, creo que fue mejor. Visitar el grupo del norte.</p>
<p>Tras una cena tongana a base de diferentes tipos de carnes cocinados en un horno</p>
<p><a href="http://sincalcetines.wordpress.com/files/2009/11/20981.jpg"><img class="aligncenter size-medium wp-image-1800" title="2098" src="http://sincalcetines.wordpress.com/files/2009/11/20981.jpg?w=300" alt="" width="300" height="225" /></a></p>
<p>que construyen en un agujero en la tierra y que rellenan posteriormente de cenizas y lo cubren todo con los alimentos envueltos en hojas de plátano, de diferentes danzas protagonizadas por las niñas y niños del poblado, de beber cava (la bebida tradicional melanésica) y todo muy bien ejecutado para los turistas, abandonamos Tapana y regresamos a Neiafu para hacer la salida vía Niuatoputapu.</p>
<p><a href="http://sincalcetines.wordpress.com/files/2009/11/20932.jpg"><img class="alignleft size-thumbnail wp-image-1801" title="2093" src="http://sincalcetines.wordpress.com/files/2009/11/20932.jpg?w=150" alt="" width="150" height="112" /></a></p>
<p><a href="http://sincalcetines.wordpress.com/files/2009/11/20942.jpg"><img class="aligncenter size-thumbnail wp-image-1802" title="2094" src="http://sincalcetines.wordpress.com/files/2009/11/20942.jpg?w=150" alt="" width="150" height="112" /></a></p>
<p>Partimos una mañana al amanecer después de fondear en una preciosa isla llamada Mala. El inicio fue bonito, con resoplar de ballenas incluido hasta que llegó la hora del desayuno. Decidí cocinar huevos con tocineta para hacer más tarde una comida merienda cena y listo. Mala elección. Entre el movimiento del barco y el posible mal estado de un huevo, pasé dos días terribles.</p>
<p>La travesía fue rápida. Llegamos al amanecer a un escenario propio del Pacífico. Una isla rodeada de arrecifes, con un paso estremecedor por lo pequeño que era, y otra isla en frente, coronada por un volcán de formas perfectas.</p>
<p><a href="http://sincalcetines.wordpress.com/files/2009/11/2171.jpg"><img class="aligncenter size-medium wp-image-1803" title="2171" src="http://sincalcetines.wordpress.com/files/2009/11/2171.jpg?w=300" alt="" width="300" height="225" /></a></p>
<p>Ya en la laguna, nos encaramos al volcán para pedirle permiso, y una vez concedido, echamos nuestra ancla en un buen fondo de arena.</p>
<p><a href="http://sincalcetines.wordpress.com/files/2009/11/2168.jpg"><img class="aligncenter size-medium wp-image-1804" title="2168" src="http://sincalcetines.wordpress.com/files/2009/11/2168.jpg?w=300" alt="" width="300" height="225" /></a></p>
<p>Por la noche fuimos todos los barcos a cenar a casa de Cia. Cena tongana a base de cerdo (todo el poblado está lleno) y de pescado macerado con leche de coco: más de lo mismo.</p>
<p><a href="http://sincalcetines.wordpress.com/files/2009/11/2143.jpg"><img class="aligncenter size-medium wp-image-1805" title="2143" src="http://sincalcetines.wordpress.com/files/2009/11/2143.jpg?w=300" alt="" width="300" height="225" /></a></p>
<p>El domingo fuimos a misa y sus gentes nos acogieron con cariño y simpatía. La misa transcurrió en un ir y venir de la sacerdote que no paraba de llorar, reír y regañar en un aparente perfecto tongano. Las personas asentían y los extranjeros, agachábamos la cabeza por si el tema fuese también hacia nosotros. Cuando acabó, salimos todos y nos saludamos. Luego, por petición de una chica y ella pensando que tenía una impresora en el barco, fui a hacer fotos a una niña que celebraba su primer aniversario. Al decirle que no llevábamos impresora, ella nos contó que en la isla, el único ordenador que había, estaba en el edificio del gobierno y que éste se encontraba en el segundo poblado a unos 5km del que estábamos.</p>
<p> Al día siguiente, en compañía del marido de otra señora y en un coche destartalado que nos dejó tirados a un par de kilómetros después de haber partido, llegamos al Gobierno en otro coche y en compañía de Lucy y Bonnie, dos chicas la mar de simpáticas y que no paraban de preguntarnos cosas sobre Neiafu –la gran capital para ellas y en la cual, nunca habían estado-.</p>
<p>Una vez en el Gobierno, nos encontramos con Cia. Mientras esperábamos que la señora de inmigración acabase con el ordenador, estuvimos mirando el libro de registros navieros. Cómo anécdota os puedo contar que, desde 1994, no ha pasado ningún barco de nacionalidad española.</p>
<p>Una vez el ordenador estuvo disponible, la señora nos cedió su asiento ya que ella no se veía capaz de hacer las copias en papel de las fotos. Ya ven, sentados en una oficina oficial y haciendo copias para llevar a la madre y abuela de la niña que esperaban impacientemente. Foto en mano, volvimos caminando y aunque caía un sol de justicia, pudimos disfrutar del paisaje de la laguna en marea baja,</p>
<p><a href="http://sincalcetines.wordpress.com/files/2009/11/2158.jpg"><img class="aligncenter size-medium wp-image-1806" title="2158" src="http://sincalcetines.wordpress.com/files/2009/11/2158.jpg?w=300" alt="" width="300" height="225" /></a></p>
<p>abarrotada de cerdos comiendo cangrejos y de las cabañas de paja que están diseminadas por toda la isla y que son sus hogares. Hogares que además están dividido por secciones. Cada cabaña es una parte de la casa. Por un lado están las habitaciones, por otro el baño y la cocina. No hay comedor. A la hora de comer, extienden una estera y sentados en el suelo, comen en un plato y con las manos.</p>
<p>Y así pasaron los días, entre paseos por la montaña, trabajos en el Talula y esperando un buen parte para dejar estas islas y llegar al norte de Fiji.</p>
<p><a href="http://sincalcetines.wordpress.com/files/2009/11/2173.jpg"><img class="aligncenter size-medium wp-image-1807" title="2173" src="http://sincalcetines.wordpress.com/files/2009/11/2173.jpg?w=300" alt="" width="300" height="225" /></a></p>
<p>Una vez en Fiji, llegamos a Savusavu. Estuvimos una semana esperando que el mal tiempo pasara para continuar hacia el sur. Visitamos la ciudad de Lambasa. Fue un trayecto de 3 horas. Cruzamos altas montañas, zonas de sembrado de caña de azúcar (es la principal economía del país)  y precipicios que daban al mar. Todo esto amenizado por un autobús que no llevaba ventanas por lo que debías de ir con tú chubasquero en caso de lluvia y con un gorro en la cabeza para no acabar lleno de piel de cacahuetes en el pelo ya que es lo que van comiendo todo el mundo en el autobús.</p>
<p>Con el tiempo más tranquilo, nos fuimos al sur. Los trayectos eran solo de día ya que estas aguas están repletas de arrecifes. Los planes de navegación eran exhaustivos y cansados pero valía la pena esforzarse, ya que como he dicho, esta aguas son muy peligrosas.</p>
<p>Así pasaron 5 días de navegación inmejorables hasta llegar a Lautoka. Semana de locura. Busca gas, pintura para el barco, compra provisiones ya que Fiji, es el país más barato del Pacífico, recambios para el Talula, inspecciona la marina ya que  ésta, pudiera ser un buen lugar para pasar la época de huracanes y búsqueda del billete de vuelta a España para Navidades.</p>
<p>Total, se hizo todo y tomamos una decisión:  pasar la época de huracanes en Nueva Caledonia en compañía de nuestros amigos del barco Mali Mali, con quien Joan Antoni, hace 7 años abandonó por primera vez  BCN para empezar a “Voltar-la”.</p>
<p>Tras abandonar Lautoka, empezamos a navegar las islas del norte de Fiji (Yasawa Group). Aquí, hemos disfrutado de sus gentes y realizado el Sevusevu cada vez que parábamos en un poblado. En Fiji y Vanuatu, cada vez que llegas a un nuevo fondeo y bajas a tierra, debes pedir permiso a su jefe y éste, a través de una ceremonia donde nosotros le obsequiábamos con cava de Niuatoputapu (muy apreciado por esta zona ya que la raíz crece en el volcán), él nos daba las gracias (vinaka) y nos aceptaba en su poblado.</p>
<p><a href="http://sincalcetines.wordpress.com/files/2009/11/2219.jpg"><img class="aligncenter size-medium wp-image-1808" title="2219" src="http://sincalcetines.wordpress.com/files/2009/11/2219.jpg?w=300" alt="" width="300" height="225" /></a></p>
<p>En la isla de Naviti, después del sevusevu, fuimos invitados por una familia a disfrutar de su comida que consistió en algas que recolectamos previamente aprovechando la marea baja,</p>
<p><a href="http://sincalcetines.wordpress.com/files/2009/11/2227.jpg"><img class="aligncenter size-medium wp-image-1809" title="2227" src="http://sincalcetines.wordpress.com/files/2009/11/2227.jpg?w=225" alt="" width="225" height="300" /></a></p>
<p> de pescado que pescó Bill y de fruta del árbol del pan cocinado con leche de coco previamente rallado por la mañana mientras hacíamos las presentaciones.</p>
<p><a href="http://sincalcetines.wordpress.com/files/2009/11/2231.jpg"><img class="alignleft size-thumbnail wp-image-1810" title="2231" src="http://sincalcetines.wordpress.com/files/2009/11/2231.jpg?w=112" alt="" width="112" height="150" /></a></p>
<p><a href="http://sincalcetines.wordpress.com/files/2009/11/2238.jpg"><img class="aligncenter size-thumbnail wp-image-1811" title="2238" src="http://sincalcetines.wordpress.com/files/2009/11/2238.jpg?w=150" alt="" width="150" height="112" /></a></p>
<p>Todo riquísimo. Lo comimos sentados en el suelo debajo de los cocoteros, en frente de la orilla y luego disfrutamos de una sobremesa estirados allí mismo y contemplando el mapa del mundo de Bill que se caía a trozos.</p>
<p><a href="http://sincalcetines.wordpress.com/files/2009/11/2239.jpg"><img class="aligncenter size-medium wp-image-1812" title="2239" src="http://sincalcetines.wordpress.com/files/2009/11/2239.jpg?w=300" alt="" width="300" height="225" /></a></p>
<p>Al día siguiente, les llevamos un celo para que su mapa, tan preciado por Bill, durara 20 años más.</p>
<p>De Naviti, pasamos al famoso Blue Lagoon. Digo famoso, ya que aquí se grabó, la película “El Lago Azul” protagonizada por Brooke Shields y rodada íntegramente en este escenario que ahora está lleno de resorts, de mucho tráfico marítimo y de turistas australianos y neozelandeses (básicamente), que durante las noches, gritan y gritan alrededor de un fuego y que a estas alturas, desconozco la causa de tanto griterío.</p>
<p>A pesar de todos estos inconvenientes que conlleva el turismo (y yo me incluyo), Blue Lagoon, es un lugar especial, lleno de pequeños rincones encantadores y de poblados, donde el auténtico espíritu fijiano, prevalece inmutable.</p>
<p>Abandonamos estas aguas una mañana a primera hora, para empezar el camino hacia el siguiente país: Vanuatu. Tras un alto en el camino para hacer noche, al día siguiente, cuando rompió el alba, levantamos la mayor para dirigirnos hacia un paso donde dejábamos atrás todos los arrecifes y entrábamos a mar abierto. Esta transición duro media mañana y empezó pasando por un bajo que no vimos a tiempo y que una vez dentro, no sabíamos como salir y aún menos, donde acababa. Una vez más, con los nervios a flor de piel, quedó medio metro de agua por debajo de nuestra quilla. Uuuufffff: fue de un pelo.</p>
<p>Y así, con los ojos puestos en el horizonte (las cartas de navegación no son fiables y la zona por donde pasábamos, no está estudiada), llegamos al paso que bautizamos con el nombre de “Talula Passage”.</p>
<p>Una vez fuera de peligro, el viento arreció y Talula “cabalgó” sin descanso durante 3 días hacia la isla de Tanna.</p>
<p>Llegamos otra vez al amanecer. La entrada no ofrecía ninguna dificultad. Ahí nos esperaban nuestros amigos canadienses del Nerissa K. Nos indicaron donde echar el ancla. El escenario era magnífico. Estábamos rodeados de una playa de arena negra y de chimeneas de humo procedente de agujeros volcánicos.</p>
<p>Al atardecer y después de un baño regenerador y de un intento de siesta frustrado debido a tanta mosca pululando, Nerissa K, nos preparó una excursión al volcán Yasuf (Dios) que está activo.</p>
<p><a href="http://sincalcetines.wordpress.com/files/2009/11/2280.jpg"><img class="aligncenter size-medium wp-image-1813" title="2280" src="http://sincalcetines.wordpress.com/files/2009/11/2280.jpg?w=300" alt="" width="300" height="225" /></a></p>
<p>Subimos todos a una furgoneta. Al cabo de pocos minutos, cruzábamos un poblado. Sus gentes, bailaban y cantaban  en medio de sus casas que no son más que cabañas de hoja de palma. Alrededor, todo era selva.  Por el camino (no hay nada asfaltado ni hay tendido eléctrico), intuías millones de ojos observándote. Todo olía a húmedo y a fruta dulce.</p>
<p>Cuando llegamos, el sol se estaba yendo. El viento era fuerte y frío. El escenario sencillamente dantesco.</p>
<p><a href="http://sincalcetines.wordpress.com/files/2009/11/2358.jpg"><img class="aligncenter size-medium wp-image-1815" title="2358" src="http://sincalcetines.wordpress.com/files/2009/11/2358.jpg?w=300" alt="" width="300" height="200" /></a></p>
<p>Llegamos a la cima del volcán. Éramos muchos los que contemplábamos el escenario: inmensas nubes de gas emergían a borbotones del “infierno”. De repente, hubo una gran explosión: el aire se llenó de partículas incandescentes que al ir cayendo la noche, parecían demonios rodando posteriormente por la ladera. Todo quedó en silencio. Ni siquiera respirábamos. Nuestros cuerpos se balanceaban. Algunos nos arrodillamos para sentir más cerca a Tanna (tierra) y para rendirle nuestros respetos.</p>
<p>Todavía anonadados, regresamos a la furgoneta y nos volvimos a adentrar en la selva. No recuerdo casi nada.</p>
<p><a href="http://sincalcetines.wordpress.com/files/2009/11/2318.jpg"><img class="aligncenter size-medium wp-image-1814" title="2318" src="http://sincalcetines.wordpress.com/files/2009/11/2318.jpg?w=300" alt="" width="300" height="225" /></a></p>
<p>Ya han pasado dos semanas en Vanuatu.</p>
<p>Después de Tanna y de disfrutar esta isla haciendo excursiones con Nerissa K y otro barco que conocimos en Panamá, nos hemos ido todos juntos a la siguiente isla: Erromago.</p>
<p><a href="http://sincalcetines.wordpress.com/files/2009/11/2328.jpg"><img class="aligncenter size-medium wp-image-1816" title="2328" src="http://sincalcetines.wordpress.com/files/2009/11/2328.jpg?w=300" alt="" width="300" height="225" /></a></p>
<p>Al día siguiente de la llegada, bajamos a un pequeño poblado que hay a la vera de un río para hacer nuestras presentaciones a su jefe. Éste nos acogió con cariño y nos enseñó los lugares más destacados de Erromango. Entre ellos, está la tumba de un misionero que cuando puso los pies en tierra, los aborígenes lo mataron y se lo comieron sin tener tiempo el pobre hombre de decir: esta boca es mía.</p>
<p>Parece ser que anteriormente, el capitán Cook ni siquiera pudo desembarcar por temor a acabar sus días como el misionero de Erromango.</p>
<p>En fin, es curioso tener esta información ya que estas gentes, es para mí de lo mejor del Pacífico: amables, educados, políglotas, orgullosos de no haber sido conquistados por nadie, respetuosos y siempre dispuestos a echarte una mano.</p>
<p><a href="http://sincalcetines.wordpress.com/files/2009/11/2336.jpg"><img class="aligncenter size-medium wp-image-1817" title="2336" src="http://sincalcetines.wordpress.com/files/2009/11/2336.jpg?w=300" alt="" width="300" height="225" /></a></p>
<p>De hecho, llevo dos días subiendo al río para lavar ropa y las mujeres me acogen con cariño y con naturalidad.</p>
<p>Los niños se ponen a mi lado y me ofrecen su ayuda. Me cantan, me hablan, me preguntan, se ríen, me enjabono con ellos y me frotan la espalda. Mientras tanto, un pececillo me mordisquea el pie; una vaca muge detrás de mí y un grupo de mujeres se frotan sus enormes cuerpos semi desnudos mientras lavan la ropa. Anita me ayuda con las piezas más grandes (es una adolescente de 17 años). Le gusta la pulsera de hilo que llevo en el tobillo; con dos piedras me la cortan y yo se la regalo. Ella sonríe y me lo agradece por tres veces. Siento todo con mucha intensidad. Veo estas gentes y comparo con nuestra sociedad y no entiendo hacia dónde vamos. Nos hemos desnaturalizados. Siento que nos hemos perdido y que no hay marcha atrás.  Aquí, en cambio, me siento bien. No hay prisas; pregunto la hora y me contestan que es de día. Me río. Me gusta.</p>
<p> <a href="http://sincalcetines.wordpress.com/files/2009/11/2340.jpg"><img class="aligncenter size-medium wp-image-1818" title="2340" src="http://sincalcetines.wordpress.com/files/2009/11/2340.jpg?w=300" alt="" width="300" height="225" /></a></p>
<p>Hoy vuelvo a estar sola.</p>
<p>Joan Antoni se ha ido con Dimitris a pescar. Yo no puedo acompañarlos ya que ayer me hice varios cortes en el pie. Debo de esperar al menos dos o tres días para que cicatricen bien.</p>
<p>Pero no importa. Disfruto de este momento aquí, escribiendo, sintiendo y pensando que os cuento.</p>
<p>Y mientras tanto, también cruzo dedos para que esta noche, podamos todos disfrutar de una rica cena a base de pescado y langostas.</p>
<p>Besos rodeada de pimientos verdes a  la vinagreta para espantar a todo este mosquero,</p>
<p>Laura</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>

</channel>
</rss>
