.

1. Bill Evans. Peace Piece. 1958. download HERE.

2.Donald Byrd. Cristo Redentor. 1963. download HERE.

3.Miles Davis. In A Silent Way/It’s About That Time. 1969. download HERE.

4.John Coltrane. A Love Supreme Pt. 1: Acknowledgement. 1965. download HERE.

5.Grant Green. Down Here On The Ground. 1970. download HERE.

6.Brother Jack McDuff. Oblighetto. 1969. download HERE.

7.Joe Chambers. Mind Rain. 1978. download HERE.

8.Billy Brooks. Forty Days. 1974. download HERE.

9.Marc Moulin. Humpty Dumpty. 1971 – 1974 (Placebo Sessions). download HERE.

10.Bobbi Humphrey. New York Times. 1974. download HERE.

Download List as a 100mb zip file HERE, or as individual mp3’s above and below. Zipped folder has an extra track that I couldn’t find a video for …so I didnt put it up, that track is..

*Idris Muhammad. Lorens Dance. download that HERE as an mp3.

Listening to Jazz through Hip Hop headphone’s.

.

1. Bill Evans. Peace Piece. 1958. 6mins.43secs. 191kbps. download  HERE.

video from this youtuber

.

.

.

2.Donald Byrd. Cristo Redentor. 1963. 5mins.40secs.  186kbps. download HERE.

video from this youtuber

.

.

.

3.Miles Davis. In A Silent Way/It’s About That Time. 1969. 19mins.53secs. 160kbps. download HERE.

(Part 2) video from this youtuber (also has Parts 1 & 3)

.

.

.

4.John Coltrane. A Love Supreme Pt. 1: Acknowledgement. 1965. 7mins.43secs. 256kbps. download HERE

video from this youtuber

.

.

.

5.Grant Green. Down Here On The Ground. 1970. 6mins.44secs. 160kbps download HERE.

Sampled by A Tribe Called Quest on Vibes and Stuff from The Low End Theory..

video from this youtuber.

.

.

.

6.Brother Jack McDuff. Oblighetto. 6mins.36secs. 1969. 160kbps. download HERE.

Sampled by A Tribe Called Quest on Scenario from The Low End Theory

video from this youtuber.

.

.

.

7.Joe Chambers. Mind Rain. 2mins.35secs. 1978. 192kbps. download HERE.

Sampled by Nas on N.Y. State Of Mind

video from this youtuber

.

.

.

8.Billy Brooks. Forty Days. 6mins.18secs. 192kbps. 1974. download HERE.

Sampled by A Tribe Called Quest on Luck Of Lucien from Peoples Instinctive Travels And The Paths Of Rhythm

video from this youtuber

.

.

.

9.Marc Moulin. Humpty Dumpty. 1min.56secs. 1971-74 (Placebo Sessions). 192kbps download HERE.

video from this youtuber

.

.

.

Bobbi Humphrey. New York Times. 6mins11secs. 1974. 192kbps. download HERE

video from this youtuber.

.

.

.

All Megaupload

This is “My Time” by Telex. Telex were a band that Belgian Keyboard Maestro Marc Moulin formed after his jazz-outfit Placebo went their separate ways.

Whilst Placebo was a jazzy affair, Telex was clearly more influenced by up & coming electronic groups like Kraftwerk. This is “My Time” from the album Neurovision. The title track from that album was actually a Eurovision song contest entry, which apparently didn’t go down very well.

Anyways, the point is, “My Time” is such a great tune, I love it.

If you want to hear some of Marc Moulin’s Jazz output, you could do a lot worse than to check out volume 1  of my Jazz Fudge mix tapes:

Jazz Fudge – Volume One

Also, Marc Moulin’s excellent track “From” appears within episode six of my regular podcast series.

Links
http://www.marcmoulin.com/ – Official Page of marc Moulin (RIP)
http://en.wikipedia.org/wiki/Marc_Moulin – Marc Moulin Wikipedia Entry
http://www.discogs.com/artist/Marc+Moulin – Marc Moulin Discography
http://www.discogs.com/artist/Telex – Telex Discography
Buy the album Neurovision at Amazon

Begin jaren tachtig liep in stage bij een architektenbureau. Ik was er veel alleen en de radio was dan mijn enige gezelschap. Jammer genoeg stelde de uitzendingen van de goede oude BRT toen niet veel voor. Radio 1 was enkel in AM te beluisteren met heel veel geruis en Radio 2 was toen ook al gericht op huisvrouwen: veel kooktips en tuinpraatjes. Geeuw! Rudi’s Club op woensdagsnamiddags was zowat het enige muziekprogramma.

Studio Brussel of Radio Donna  waren nog niet uitgevonden. Dus was de enige optie uitwijken. Er werd dan ook veel naar het Nederlandse Radio 3 geluisterd. Of naar de uitzendingen van de Franstalige omroep Radio 21. Daar zorgden mensen als Marc Moulin en Gilles Verlant voor een frisse wind. Ook op TV trouwens was er veel meer aandacht voor rock en pop bij onze zuiderburen dan bij ons: Génération ’80 en Lunettes noires pour des nuits blanches waren stukken avontuurlijker dan Avro’s TopPop of Veronica’s Countdown.

Natuurlijk hadden die mensen niet alleen aandacht voor Britse en Amerikaanse artiesten, zodat “het chanson” toen ook in Vlaanderen op flink wat belangstelling mocht rekenen.

Door de komst van de eigen, Vlaamse muziekzenders hebben wij het contact met de Franstalige muziek voor een groot stuk verloren. Nochtans wordt er nog steeds mooie muziek gemaakt.

En nu met de vakantie in aantocht lijkt het mij een geschikt moment om u wat  recente voorbeelden van zuchtmeisjes en hun mannelijke collega’s aan te bieden.  

Benjamin Biolay – Mon amour m’a baissé  
Een man met een uitstekende smaak: muzikaal de erfgenaam van Gainsbourg en wat les filles betreft: getrouwd (geweest) met Chiara Mastroianni (dochter van Catherine Deneuve en Marcello Mastroianni).

Coralie Clement – Indécise
Je merkt het niet aan de familienaam, maar het is de zus van Biolay. Het talent isblijkbaar aangeboren.  

Keren Ann – Au coin du monde
Geboren in Israël, opgegroeid in Nederland en Frankrijk en woont nu in New York. Ze heeft samengewerkt met Biolay en probeert nu in het Engels carrière te maken. Iemand om in het oog te houden!

Camille – Ta douleur
Camille Dalmais ken je misschien van Nouvelle Vague, of van de soundtrack van Ratatouille. Maar haar cd’s Le sac des filles en vooral Le fil zijn zeer eigenzinnig en zeer de moeite waard.

 
Raphael – Caravanne
Ook al het resultaat van verschillende culturen: een Joods Russische-Marokaanse vader en een Argentijnse moeder. De cd Caravnne betekende zijn doorbraak in 2005.

Sandrine Kiberlain – Y’a du monde        
In Frankrijk zingt zowat elke actrice. En sommigen kunnen het ook echt.

Emily Loizeau – Je suis jalouse
Haar vorige cd, L’autre bout du monde was heel goed en volgens het muziektijdschrift Heaven is de nieuwe, Pays Sauvage, nog beter.  

Francoiz Breut – Ma colère
Striptekenares Françoise Breut ken je misschien van haar bijdragen aan Calexico.

Amélie-Les-Crayons – Les jours de neige en ville
Met een naam als Amélie Pham-Van-Cang kun je beter op zoek naar een pseudoniem.  

Emilie Simon - Fleurs de saison
Simon doet het synthesizers en plantjes. En tourde met Placebo.

Link: http://www.beatplexity.com/mix/?id=3311

30th August 2009
I’ve just noticed that I omitted details of track 16: It is, in fact, Jose Gonzalez, “Hand On Your Heart”. Sorry about that!

No dejamos de recibir noticias penosas, otro integrante del mundo eurovisivo a dejado de existir. Nos referimos a Marc Moulin representante belga en el Festival de Eurovision 1980. Marc padecia de cáncer falleciendo el 26 de setiembre y comunicando su deceso hace unos dias.

Yesterday Marc Moulin died. He was one of the guys behind Telex. Telex were great.

Het was gisteren toch even schrikken toen ik het hoorde.  Muzikant, toneelauteur en columnist Marc Moulin is vorige week vrijdag op 66-jarige leeftijd overleden.

In de bib vindt u vier solocd’s van deze Belgische jazzmuzikant: Top Secret, Entertainment, Sam’ suffy en het vorig jaar verschenen I am you (alle vier uitgegeven bij het jazzlabel Blue Note).  Uit de cd Entertainment komt dit nummer: Silver.  In deze mooie clip wordt er zeer origineel met letters gespeeld, want typografie was ook al een interesse van Marc Moulin.

Van de groep waarmee Moulin bekendheid verwierf, Telex, vindt u ook enkele mooie plaatjes in de bib.  Ook Eurovision natuurlijk, waarmee ze in 1980 voor België deelnamen aan het Eurosongfestival.  Telex wordt terecht genoemd als één van de grondleggers van de electropop.

Kirk Degiorgio said this: “It’s quite possible Marc Moulin’s influence on today’s music scene is far greater than his relative lack of intenational profile could ever suggest“.

Today, we (Belgians) have lost a father.  Marc Moulin has left us at the age of 66 (he died of a throat cancer) and leaves a huge gap behind.  Not only was he a jazz legend but he also took the electro-pop to another level (watch Telex at the Eurosong Festival 1980). Besides that, he was also a humourist and a radio personality.  What I can say about Marc? That I was very honored meeting him and that I could present my album on Blue Note @ Marc Moulin’s album presentation (how weird was that) at the Ancienne Belgique in Brussels (our home). That, unfortunately Stonesthrow couldn’t find time with Blue Note Belgium to make an album of Marc Moulin remixes by Madlib (he wanted to do that badly he told me); and probably the saddest thing, that the dopest producers around like DJ Vadim (stay strong) and J Dilla (and many others) sampled work from the man, came to Belgium and never met the man. Take Placebo for example, that’s Dilla right there.  Marc we will miss you and your keyboards.

Marc Moulin Repose En Paix

LeFtOoO

UN HOMME DE L’HOMBRE

“Muzikant, componist en journalist Marc Moulin is op 66-jarige leeftijd overleden aan de gevolgen van kanker. Het nieuws werd bevestigd door een van Moulins collega’s bij het weekblad Télémoustique.

Marc Moulin, die bekendheid verwierf met zijn electrogroep Telex en die met de rubriek “Les humoeurs de Marc Moulin” als columnist aan de slag was voor Télémoustique, was sinds enkele weken met ziekteverlof.

Als muzikant en componist was Moulin nog tot vorig jaar bijzonder actief. Zijn laatste album, met de naam ‘I Am You’, verscheen in januari 2007 en ook vorig jaar trad hij nog geregeld op.” (belga/gb)

Ik wil aan dit bericht toevoegen dat Marc Moulin een groot muziektalent was en een invloedrijk voorloper.
Hier (klik) kan u een artikel vinden deze man en zijn belangrijkheid als muzikant en componist waardig.

Marc Moulin est mort vendredi.

http://www.youtube.com/watch?v=9KS-7Sn1ktA

Bienvenidos al difícil mundo de las etiquetas. Electrónica y Jazz, Jazz con fines bailables, o música de baile que utiliza el jazz como color sobre fondo dance. Nu jazz le llaman algunos. Creo que es muy genérico pero no pretendo ser un experto etiquetador. También creo que Marc Moulin a encontrado algo en esta dirección.

Aún hoy la modernidad, o las modas, crean recelos en gran parte de los consumidores de mp3’s. Pero no se trata solamente de una música de fondo o de temas para rellenar una sesión de un dj, ni de bases sacadas de la primera librería de samplers. Las dudas con respecto a cierto tipo de músicas debieran de caducar, pues al menos el paso de los años no suele perdonar y años lleva el artífice de este disco investigando sobre este concepto.

En cualquier caso, esto disco podría decirse que es un gran reserva en la bodega del jazz electrónico. Marc Moulin, un veterano de la escena jazzy europea, pianista, compositor y productor (su primer proyecto data de 1961, un trío de jazz para acompañar a músicos de la escena americana que paraban por Bruselas, su ciudad natal), escritor, hombre de radio y humorista, navega comodamente por el siglo XXI. Grooves sugerentes, electrónica sofisticada y agradable, baterías excelentemente grabadas, trompetas y saxos amables y llenos de tradición así como los pianos, hammonds y synths. Las voces femeninas parecen necesarias en una música sofisticada, y no faltan en I am you (2007). No se trata aquí de evolucionar el lenguaje de jazz, sinó más bien de encontrar una buena combinación de elementos. Sin la pretensión de cambiar el rumbo de la música, tan solo con la firme intención de hacer una música interesante (por cierto que el que busque un bombo a negras lo puede encontrar en este disco, pero solo en algún corte), elaborada con el mimo y la maestría de quien ha desarrollado su oficio durante años. Se descubre así Moulin como un sensualista encantador. No es casualidad que el sello blue note lo fichara para dar continuidad al concepto que más les a funcionado durante muchos años, un jazz de gran calidad, popular, amable y contemporáneo.

Durante los últimos años no se veía claramente que pasaría con el jazz, como todos los géneros hoy muy ramificados en cientos de tendencias, y menos se podía intuir donde aparecería aquel que fuera a la vez amable y contemporáneo sin pasarse de complejo o conceptual,  y sin ser pastel. He aquí una de las propuestas más auténticas e interesantes del género, siempre bajo la opinión personal de un servidor.

link a spotify: Marc Moulin – I Am You

nu jazz (little gems)

Marc Moulin – Organ – EP 12 – 2003

Marc Moulin – Top Secret (2002)

Marc Moulin – Placebo sessions 1971-1974

request “Marc Moulin – Sam suffy (1975)

Uno de mis artistas favoritos capaz de crear ritmos que se pegan y melodías que te transportan a lugares inaccesibles de otro modo es el belga Marc Moulin. Sus CDs Entertainment, Top Secret y su último disco I am You son auténticas piedras preciosas de todo amante de la buena música lounge. Podéis encontrarlos en Amazon.fr

Seguro comprobaréis la calidad de su estilo en el vídeo musical de su tema Silver. Es elegante, sensual y sedoso al tacto.

Into the Dark, ambientado en un precioso nightdrive por Tokio – la ciudad más grande, más rica, y más elegante del mundo – estoy seguro os dejará un buen sabor de boca, accesible a todos aquellos paladares que disfruten con los mejores platos de un buen menú lounge:

Espero os hayan gustado.

- Javier Ferrer – www.javierferrer.com – www.javierferrer.net -