Op veler verzoek.
Hartverwarmend dat een schare trouwe fans nu ook met spandoeken, petities en zelfs een heuse handtekeningenactie de straat op is gegaan.

Want wij willen echo’s.
Het ego moet spreken.
Zoals het ego thuis echoot, echoot het nergens.
Echo’s op lage ego’s zoeken.
Er gaan vele echo’s in een ego.

En nog veel meer mooie leuzen werden gebezigd op de weg der digitale veelvraat.
Bits werden er gebeten.
Bijtende bytes.
Node gemist.

Fictie en werkelijkheid strijdend om voorrang.
Rechts gaat voor, maar zelfs Rita gaat rechtdoor.
Door zee.
En dat is precies onze toekomst.
Nat.

En dus strandt Rita.
Op een zee van beloften.
Belofte maakt schuld.
En schulden worden geïnd.

Kan het niet rechtsom, dan maar linksom.
En daar staat Jan al klaar met een tros rotte tomaten.
Aan de zijlijn inmiddels, maar nog charismatisch aromatisch aanwezig.
De geur van rottende tomaten: mind you!

Ook Femke doet haar naam eer aan en gooit haar vrouwelijkheid in de strijd.
Bos wordt gekapt en Jan Peter Balkt zijn schaapjes op het droge.
Droge?
Maar Nat was toch de toekomst?
Precies!
Alleen, de naïeve JP gelooft op de moeilijke momenten in een sprookje.
Zelfs als het water hem tot aan de lippen staat, zal hij zijn Balkenbrij blijven verkondigen.
Rotsvast in zijn geloof.
Rotsen, ofwel steen.
Ze zakken onherroeppelijk in een kille, eenzame, peilloze diepte.
Rots op Nederland.
En laat maar zakken.

Politiek.
Het is een hel.
Maar dat hoef ik jullie niet te vertellen.
Anders zou je nu ook hier niet zijn.
En dat siert de lezer des echo’s.
Dat streelt het ego.

Aarde.
Water.
Planeten.
Kringloop.
Wallen onder je ballen.

Hoe dan ook.
Mijn leven staat weer op zijn kop.
En niet alleen dat van mij.

Als planeten die hun baan vervolgen.
Tot elkaar aangetrokken.
Stoten elkaar weer af.
Een cyclus is doorlopen.
De volgende is alweer in gang gezet.
We horen in hetzelfde sterrenstelsel.
Maar we vervolgen onze eigen baan.
Onze eigen loop.
Onze eigen cycli.

Breuklijnen.
Haarscheurtjes.
Inzichten.
Persoonlijke ontwikkelingen.
Ik heb mijn pad.
Jij het jouwe.
En ik zal altijd van je houden.

Niets anders dan liefde zal ons verscheuren (opnieuw).

“U heeft leiderschap noch visie”, voegde Jan Marijnissen onze premier ooit eens toe. Ik weet niet of het waar is maar aan managementskwaliteiten ontbreekt het Jan Peter wel een beetje al gaat het hem steeds beter af. Jan Marijnissen mocht zijn opmerking wel maken want hij heeft leiderschap en visie. Hij weet wat het is. Tenminste, hij bezit het.

Maar hoe zit dat nou precies met leiderschap? Ben je een hoger staand soort mens als je leiderschap bezit? Ik ben daarvan helemaal niet overtuigd. Eigenlijk denk ik dat leiderschap het omgekeerde is van winderigheid, ook wel flatulentie genoemd. En je mioet erg oppassen voor inflatulentie.  Wie een scheet laat, heeft de ghrondstoffen daarvoor eerst aan de voorkant ingenomen. Via de achterkant gaan ze er op een, meestal, onbewaakt moment weer uit. Bij leiderschap heeft het omgekeerde plaats. Aan de achterkant neemt hij of zij de voeding in en aan de voorkant komt het er weer uit. Dat gebeurt meestal in de vorm van woorden maar het kan ook door een gebaar of een glimlach plaatshebben.

In feite is de leider een interface. Hij of zij vangt een massa op zichzelf als los zand aan elkaar hangende ideeën op en doet net alsof er enig verband tussen bestaat. Eerlijk gezegd, ik maak daar ook wel eens gebruik van. Nadat het verband is aangebracht, presenteert de leider het geheel als de grootste waarheid en ja, de massa roept dat het zo is. Geen wonder want het overgrote deel van het verhaal had de massa zelf al bedacht. Het is allemaal erg herkenbaar en dus oogst de leider bewondering. Overigens, de schijnbare verbanden tussen al die losse onderdelen worden dan meestal aangeduid met het woord “visie”.

Nu hoeft echt niet iedereen in de politiek een groot leider te zijn. Er moeten immers ook mensen zijn die de leider voeden: de denkers, de filosofen, de ideologen. Bovendien zijn er slaven nodig, mensen die de gefabriceerde visie van de leider proberen te realiseren. Dat loopt nog al eens mis maar dat geeft niet. De meute is van de straat geweest. Als er erg vaak sprake is van mislukkingen, treedt inflatulentie op. Het leiderschap verzwakt, dat is wel jammer natuurlijk. Dan komt er woede op bij de massa. Niet omdat ze niet meer in de leider gelooft maar omdat ze beseft dat ze er wéér in is getuind.

Dat is niet het geval bij de voormannen of – vrouwen die geen echte leider zijn. Zij waaien met alle winden mee, “circoflatuleren” zou je kunnen zeggen,  omdat zij niet in staat zijn het virtuele verband tussen al het losse zand aan te brengen. Gezegd moet worden dat de meeste politieke voormannen en – vrouwen van deze tijd daaraan lijden. Om hun eigen onvermogen te bedekken, spreken zij van flexibiliteit, voortschrijdend inzicht, leermomenten, onderzoek, innovatie, het “democratisch proces zijn loop laten nemen” en meer richtingloze termen. Veelal begrijpen zij zelf niet goed hoe zij aan het roer van hun organisatie terecht zijn gekomen. Een nog groter probleem is het om dat roer vast te houden.

Een heel enkele keer, bijna onopgemerkt maar soms ook glorieus, treedt een echte leider op. Een man of een vrouw die zowel kan denken als interfacen. Ik ga hier geen namen noemen maar zeker is dat de mensheid er veel behoefte aan heeft want wat de mensen aan onderbuikgevoelens opboeren, hoort in het geordende hoofd van de leider tot wasdom te komen.

Ben ik een leider? In tegenstelling tot scheten, worden visies goed getimed en sterk gecontroleerd gelanceerd. Ben ik een leider? Laat ik het zo zeggen: mijn leiderschapskwaliteiten vertellen mij dat ik er niet aan moet beginnen. Ik hoop dat velen mij volgen.

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

Http://politiek.wordpress.com

Service

www.markensteijn.com

www.echtleiderschap.nl

www.rostco.com

www.media-visie.nl

www.weblog.ruigrok.nl

www.blog.onetomarket.nl/matt-cutts-visie-op-google-over-25-jaar

Landgenoten… Normaal gesproken spelen wij orgel op zondag, maar vandaag moet er even wat onzin uit. Collega webloggert Jagert heeft een rubriek “nep of echt”. Orgineel als we zijn, stelen wij dit rubriekje even: kijkt u maar eventjes naar bovenstaand plaatje. Is het gesoept of echt? Een tomaat met een lul, landgenoten. Zieke Photoshop geesten kunnen dit zo in elkaar flansen. Of is het toch echt?
The Wizard of Oss, Jan Marijnissen, heeft al belangstelling getoond. De vrouwelijke leden van deze tomatenklup zitten te springen om een tomaat met een ferme lul, dat staat als een paal boven water.
Enfin, is-ie nu nep of echt? Wat ons wél opvalt, is het feit dat de tomaat zélf een schaduw heeft, maar de tomatenlul niet. Als-ie dus nep is, zou het een slechte Photosoep wezen. Dat kan, maar het kan ook echt zijn. We laten het aan u over en gooi uw bevindingen in de commentbox. Voor de provincialen onder ons die niet weten hoe je moet commenten; kom onder je hunebed vandaan en klik op “comments”. Gegevens invullen en klaar is Clara. Later in de week volgt de ontknoping. Over de uitslag kan niet gecorrespondeerd worden. Succes.

Zwaar off-topic: Check dan dat rockende comment van Tristan inzake de Fitna-gate. Lekker cynisch ook! Thanx.

Die kleine Unteredung mit Geert Wilders wird Aussenminister Maxima Verhagen nicht in Dank abgenommen! Plötzlich findet der Christdemokrat sich am Pranger wieder, weil er Wilders von seinem Film-Abenteuer abbringen wollte. Wilders beschimpft ihn, das war ja eh klar.

Aber auch die anderen Parteien ziehen über den Aussenminister her. Die Parteien PvdA, VVD, SP und GrünLinks unterstützen die Regierungspartei von Premier Jan-Peter Balkenende und Maxim Verhagen nicht, liessen sie wissen. Sie weisen darauf hin, wie wichtig die Meinungsfreiheit sei und hoffen, dass Wilders damit verantwortungsbewusst umgehe. Femke Halsema von GrünLinks appeliert dann noch an Geert Wilders, dass er doch über die möglichen Gefahren für Niederländer in In- und Ausöland nachdenken sollte. SP-Chef Jan Marijnissen sprache von moralischer Verantwortung, die Wilders habe. VVD-Mann Mark Rutte meinte, ein Politiker müsse dazu beitragen, dass Probleme gelöst werden und nicht, das diese noch grösser werden. PvdA-Sprecher Jeroen Dijsselbloem hat zwar Verständnis für Koalitionspartner CDA, schliesslich seien die Bedrohungen eine Realität, aber die Regierung sollte lieber an die Länder, in denen es wegen des Films unruhig sei, appellieren.

Sesamstraat was afgelopen en voordat ik het wist was ik beland in een uitzending van een politieke partij. De netmanager van Nederland 1 heeft klaarblijkelijk besloten dat wij onze kinderen zo vroeg mogelijk moeten confronteren met de politiek en heeft deze uitzending pal na Sesamstraat gepland.

Persoonlijk gaat mij niet veel te ver maar om kinderen nu te confronteren met Femke, Jan, Jan Peter, Wouter, Mark, André en Geert gaat mij toch echt te ver. Kinderen moeten toch kind kunnen blijven en hun onschuld zolang mogelijk behouden.