De kredietcrisis is nu al een paar maanden aan de gang. Voldoende (en voor een aantal van ons ‘veel te’)  lang om eens aandacht te besteden aan de gevolgen daarvan op de besluitvorming voor investeringen in Document Management.

De AIIM is bezig met onderzoek daarna en die heeft een paar voorlopige resultaten naar buiten gebracht. Interessante uitkomsten, die doen uitkijken naar de uiteindelijke resultaten.

• Cost saving has taken a clear lead over compliance as the main business driver for investments in document and records management, with 50% of users opting for cost saving as the biggest diver compared to 34% for compliance (last year, 44% compared to 39%)
• 56% of organizations still have little or no confidence that important emails are recorded, complete and recoverable (62% in 2008). Specifically, 27% consider email attachments to be “very unmanaged”.
• 28% of organizations would take more than a month to produce documents for a legal discovery process.

In de voorlopige resultaten komt ook SharePoint ruim aan bod:

• 6% of respondents admitted that SharePoint was working “in competition” with their existing ECM, DM or RM suites, with a further 23% preferring the term “in parallel”. 15% have SharePoint integrated with their existing suites, or sitting on top of their existing repository, 12% have adopted SharePoint as their only ECM suite.
• The Records Management department is driving and controlling SharePoint in just 7% of organizations. In 43% IT is in command but with input from Records Management. IT rule on their own in 32% of organizations, but 12% admit that no one is in charge, and it’s completely out-of-control.

Open Source krijgt nog niet veel aandacht.

• As regards dealing with universal access to existing content repositories, 34% plan to migrate to a single ECM system, whereas 35% plan to use a single sign-on portal, of which 20% plan to utilize SharePoint as the portal, 12% will use a non-SharePoint application and 3% will use Open Source. 10% state they will use Enterprise Search to solve this problem.

Vorige week hebben we de taken verdeeld binnen de analysefase en zijn er drie groepen van twee projectleden gemaakt die elk een deel gaan analyseren. Zo beginnen we met een doelgroepanalyse, een sportanalyse en een marktanalyse. Aangezien ik de komende periode me bezig zal houden met de marktanalyse, zal ik even in het kort vertellen wat we hiervoor gaan onderzoeken.

We hebben allereerst gekeken welke evenementen Noord-Nederland te bieden heeft. Daarna hebben we deze evenementen gefilterd op welke evenementen wij van belang vinden voor onze marktanalyse. Hierbij hebben we gekeken naar het soort evenement, de grootte hiervan en de doelgroep die op het soort evenement afkomt. Het heeft immers weinig zin om soortgelijke evenementen te beschrijven.

Maar welke evenementen gaan we nou daadwerkelijk beschrijven? We vonden de PC in Franeker bijvoorbeeld erg bijzonder, omdat dit ook in het ’straatje’ zit met ons project voor de Olympiade. Daarnaast zijn we erg benieuwd hoe de Sneekweek landelijk, of zelfs Europees, bekend is geworden en zullen wij gaan kijken waardoor het Noorderzon festival in Groningen zo’n succes is. De overige evenementen die we zullen beschrijven in deze marktanalyse zijn de TT in Assen, het Oerol Festival op Terschelling, Waldrock, het Noorderfilm Festival en het Bevrijdingsfestival.

Om een beter beeld te krijgen van de evenementen en hoe deze worden georganiseerd willen we proberen met de organisatoren van alle acht evenementen te gaan praten. Hierdoor hopen we nog meer informatie te kunnen verkrijgen.

Mocht er iets niet duidelijk zijn of zijn er vragen? Reageer dan gerust even en wij zullen z.s.m. hierop reageren!

Christiaan

Ik ben de persoon die jou ’s avonds - na een lange werkdag en net op het moment dat je eindelijk die afwasberg hebt laten verdwijnen en de snotterende tweeling in bed gestoken hebt – lastigvalt aan de telefoon met de schijnbaar onschuldige vraag of u enkele minuutjes tijd hebt om een paar vraagjes te beantwoorden. Nou ja, eigenlijk ben ik die persoon niet. Ik delegeer. Aan de persoon die je uiteindelijk een half uur onderwerpt aan een arsenaal aan vragen, zodat je op het einde van die martelsessie voor élke krant die je het voorbije jaar vastgehad hebt, een nauwgezette evaluatie hebt moeten geven voor inhoud, stijl én vormgeving.

Ik begrijp dat deze bekentenis je mogelijk ietwat irriteert. Misschien word je zelfs een beetje boos op mij. Sta je op het punt te beslissen hier nooit nog te stoppen op je dagelijkse blogtour.

Maar ziehier! I come bearing presents! Ik heb de ultieme oplossing om nooit nog lastiggevallen te worden tijdens je marathonsessie van Desperate Housewives : lid worden van de Duitstalige Gemeenschap en eentalig Duits worden. Een vrij eenvoudige actie, lijkt me. Het nadeel is natuurlijk dat je naar de uithoeken van ons landje moet migreren, en dat je waarschijnlijk als eerste ingelijfd zal worden als Den Duits weer eens op oorlogspad gaat. Maar ik kan je garanderen dat je niet meer lastig gevallen zult worden door Mijn Bedrijf.

Wel grappig eigenlijk. Ik sloof me al drie jaar uit om mijn beroep tegenover alle criticasters te verdedigen. “Wij geven een zo getrouw mogelijke weergave van de Belgische bevolking, echtig plechtig waar.” Pas vanmorgen realiseerde ik me dat we systematisch 70.000 individuen over het hoofd zien wanneer we naar de mening van de gemiddelde Belg polsen. Een door onze Grondwet erkend deel van ons land wordt consequent monddood gemaakt, zowaar. Moest ik in Eupen wonen, ik zou beginnen staken.

Tenzij ze daar natuurlijk ook blij zijn dat hun telefoon alleen rinkelt voor interessante zaken.

Wellicht interesseren je ook deze bijdrages:
Verslag debat over Fair Trade met directeurs Oxfam Fairtrade en Miko
Fairtrade en marktonderzoek, zin of onzin?
fair trade staat voor de keuze: anders-globalisme of anders-monopolisme

Op het jaarlijkse congres van Stichting Marketing (1 december 2007 in Gent) was Koen Van Bockstal, directeur van Oxfam-Wereldwinkels en Oxfam Fairtrade, een gesmaakte spreker. “Ik ben binnen dit illustere gezelschap ook de vreemde eend in de bijt. Wat komt een ngo én zijn bedrijf immers aanvangen op de jaarlijkse hoogmis van de marketeers?” Je leest hier een samenvatting van zijn speech.

Het geloof in kritische kruisbestuiving

Marketing & sales ervaar ik zeker niet als een vreemde habitat, sterker nog: het zijn dé terreinen waar Oxfam-Wereldwinkels en Oxfam Fairtrade de wedstrijd zullen winnen of verliezen de komende 10 jaar.

Max Havelaar plus

Het fairtradegehalte van de producten die wij importeren en verdelen is een pak meer dan de Max Havelaarnorm en véél hoger dan bij andere initiatieven van duurzame handel. Alleen, en dat is zonder meer zelfkritiek, hebben we dit unieke verhaal en verkoopsargument onvoldoende tot zwak uitgespeeld in het verleden. Dat is dus een gemiste kans. Bovendien gaat gemiddeld 25 à 30 % van de verkoopprijs van een product rechtstreeks naar de producenten in het Zuiden en doen we daarbovenop een fairtradepremie waarmee de producenten investeren in het welzijn van hun lokale gemeenschappen. Ook dat is een sterk verhaal, waar we tot nog toe véél te stil en te bescheiden over geweest zijn. Maar dat gaat allemaal veranderen in de toekomst.

Geen crypto-communisten, wél “Handel, uit respect.”

Indianenverhalen of urban legends beschrijven ons als crypto-communisten die tegen de markt zijn. Men vergist zich: hoe kan men tegen de markt zijn? Men kan toch ook niet tegen het weer zijn. Hooguit kan men beweren dat men een ander soort markt wil, een beter georganiseerde markt die niet alleen praat over winst voor het Noorden of hefboomfondsen. Wij geloven in de markt als een middel om echt het verschil te maken voor het Zuiden en iedereen een menswaardig inkomen te bezorgen. Wij doen namelijk aan “economische” ontwikkelingssamenwerking.
Geen liefdadigheid, niks westerlingen die het ginder eens allemaal gaan veranderen.
Of om het nog scherper te stellen: wij geven niets aan het Zuiden, wij werken samen met het Zuiden. Wij kopen in het Zuiden en verkopen in het Noorden. En we maken ons ook geen illusies: we zijn nog lang niet klaar, op ons eentje gaat het zeker niet lukken. Dat verhaal hebben we samengevat in één kernachtige baseline: “Handel, uit respect.”

sales en marketing als voornaamste wapens

Onze langetermijndoelstelling is behoorlijk radicaal en schokkend: “Wij willen het bedrijf Oxfam Fairtrade compleet overbodig maken.” Dat lijkt me pas een ferme uitdaging voor marketeers en salesmensen. En begrijp me niet verkeerd: overbodig zullen we pas worden, wanneer fair trade gemeengoed is geworden en massaal omarmd wordt door de consument en alle grote spelers uit de privésector. Dat duurt dus nog wel even.
We smeken om concurrentie, zolang die maar gebaseerd is op dezelfde waarden en criteria.

Ons bedrijf is geen doel op zich, maar een politiek middel, een megafoon om te streven naar een rechtvaardige wereldhandel. Daarbij zijn sales en marketing onze voornaamste wapens./blockquote>
Door de groei van ons bedrijf, de zichtbaarheid van ons product en de waarden waarvoor we staan, willen wij de wereld van morgen mee vorm geven. Oxfam Fairtrade is géén bedrijf als een ander: we streven maximale winst na voor het Zuiden.

transparantie een hele grote prioriteit

We worden ervaren als “zéér geloofwaardig”.
Dat is de natte droom van elke marketeer, maar wij zijn niet naïef. Geloofwaardigheid is een schaars goed, voor je het weet ben je die ook weer kwijt.

Geloofwaardigheid maakt je ook bijzonder kwetsbaar, dus moeten we die constant versterken door véél meer transparantie en door de impact van ons economisch model veel beter te communiceren. Oxfam-Wereldwinkels en Oxfam Fairtrade zijn daar in het verleden véél te onachtzaam mee geweest en iets te zeker van hun stuk. Op vlak van transparantie en impact ligt dan ook onze echte uitdaging. Ons toekomstig succes hangt hier grotendeels van af. Onze geloofwaardigheid berust op het feit dat Oxfam een hele sterke ‘brand’ is. Maar die ‘brand’ moeten we elke dag verdienen door echte verantwoording af te leggen aan al onze stakeholders: de producenten waarvoor we het doen, onze vrijwilligers die ons kritisch bevragen, de bedrijfswereld die vindt dat wij met ons eigen bedrijf eerst zelf een schoolvoorbeeld van ethisch en duurzaam handelen moeten zijn, de consument die wil weten of fair trade wel zo fair is, de media, de overheid, de publieke opinie, …
We zijn daar in het verleden zowel te nonchalant als te arrogant mee omgesprongen.

Transparantie wordt dan ook een hele grote prioriteit. We hebben niets te verbergen, we zullen zelf aangeven waar er nog werk aan de winkel is. Niet uit masochisme, maar omdat dit pas echt geloofwaardig is.

waarden de essentie uit van ons verhaal

Oxfam staat hoog aangeschreven voor waarden. Waarden maken de essentie uit van ons verhaal, dus moet dit ook de basis vormen voor onze marketing. Wij bieden de consument een echt alternatief. Wij zijn authentiek en willen pioniers blijven door onszelf steeds weer uit te dagen en in vraag te stellen.

Door onze drang naar transparantie en klemtoon op waarden willen we anti-establishment blijven. We zijn solidair met het Zuiden.

Onze waarden zijn eerder vrouwelijk, niet toevallig is “genderevenwicht” één van de criteria voor onze producenten en zijn vrouwen meer dan de helft van onze vrijwilligers én ons kopend publiek.

Binnenstappen in een wereldwinkel brengt de wereld bij je thuis, en dus wordt beleving een centraal thema bij de herpositionering van onze wereldwinkels. Fair trade is een bijzonder laagdrempelig actiemiddel om zingeving met je consumeren te verzoenen. Voor ons vormen het hogere doel, de immateriële waarden het échte verhaal. Hoe doen we dat in de praktijk ?

géén stereotiepe beelden van miserie – géén heilige huisjes

Wij geloven onvoorwaardelijk in beeldcultuur. Wij geloven niet in stereotiepe beelden van miserie en ellende. Het schokeffect daarvan is al lang uitgewerkt. Daarom kiezen wij voor verrassing, humor, een knipoog, een flinke plaagstoot en bieden wij BV’s en politici een platform om hun engagement voor een andere wereld te uiten.

Want wat is het echte effect van Guy Verhofstadt tussen de druiven? Een storm van protest binnen de beweging – een neoliberaal steunen in zijn preverkiezingscampagne!

Maar in ons lobbyproces voor een wettelijke erkenning van fair trade wordt dat beeld een geweldige sleutel op de deur van Open VLD. En zo wordt onze marketing meteen ook politiek.

In 2008 bespreken we met de beweging een uitgekiend marketingplan om onze wereldwinkels nog beter te profileren als dé speciaalzaak voor fair trade. Er zullen géén heilige huisjes zijn, het debat zal op het scherp van de snee worden gevoerd. Misschien zullen er winkels verdwijnen of samengaan. Een wereldwinkel in Wijnegem Shopping Center of Zaventem Airport is niet langer uitgesloten. Andere verlichting, een klantenkaart, open etalages, uniform meubilair, een andere ‘look & feel’, alles passeert de revue.

smaak en kwaliteit even belangrijk als de boodschap

In de retail zullen we véél meer dan vroeger inzetten op coop-advertising, instore gebeuren, speciale promoties en ludieke teaser-acties. Niet omdat we zo geil zijn op marktaandelen, maar omdat we dat aan onze producenten verplicht zijn. Met de prijs stoeien we natuurlijk niet, omdat dit fundamenteel ingaat tegen onze kernwaarden. Maar B2B wordt wel belangrijk: actief en op maat oplossingen ontwikkelen op vraag van grote organisaties uit het middenveld, maar ook met aantrekkelijke spelers uit de commerciële wereld. Waarbij smaak en kwaliteit minstens even belangrijk zijn. Via inhouse product development en ketenverantwoordelijken is ook dat voor ons een prioriteit.

Want fair trade moet aantrekkelijk en lekker zijn én in een hippe verpakking zitten.

kruisbestuiving én samenwerken een absolute meerwaarde

Oxfam Fairtrade is tot op zéér grote hoogte een bedrijf als alle andere. En ja, wij passen de technieken van het traditionele bedrijfsleven toe. Er is één groot verschil: wij streven maximale winst na voor het Zuiden én wij willen onszelf overbodig maken.
Maar boven alles mag U van Oxfam-Wereldwinkels en Oxfam Fairtrade vooral een uitgestoken hand onthouden. We willen en zullen nog meer gaan samenwerken met het brede middenveld, de entertainment- en cultuursector, en de bedrijfswereld. Daarbij zullen we kritisch en alert blijven, ons zeker niet laten doodknuffelen of in slaap wiegen.
Maar we geloven dat kruisbestuiving én respectvol samenwerken een absolute meerwaarde oplevert voor een iets andere wereld en vooral voor het Zuiden.

1. Koen Van Bockstal maakte carrière in de muziekindustrie. Eerst leidde hij platenfirma MCA, later werd hij directeur van Sony BMG. Vandaag loodst hij, als gedelegeerd bestuurder, de vzw Oxfam-Wereldwinkels en de cvba Oxfam Fairtrade doorheen een diepgaande herstructurering. Hierover zegt hij:

“Eindelijk heb ik weer het gevoel dat ik hier de eerste 10 jaar nog niet mee klaar ben…”

2. De vzw Oxfam-Wereldwinkels is een beweging waarin 7500 vrijwilligers werk willen maken van eerlijke handel. De verkoop in de Wereldwinkels is daarvan het bekendste en meest laagdrempelige voorbeeld. Maar daarnaast steken de vrijwilligers ook veel energie in educatie en sensibilisatie. Steeds meer worden ze lokale knooppunten: samen met andere sociale partners zetten ze acties op rond duurzaamheid, milieu,…

3. De cvba Oxfam Fairtrade is een juridische structuur voor de commerciële activiteiten van Oxfam.

4. Het organogram van Oxfam (.pdf) – d.d. 03-12-2007

Terug naar boven

]]> http://biebklant.wordpress.com/2008/03/31/schiedam-onderzoekt-niet-lezers/ Mon, 31 Mar 2008 09:43:43 +0000 biebklant http://biebklant.wordpress.com/2008/03/31/schiedam-onderzoekt-niet-lezers/

Bibliotheek Waterweg in Schiedam heeft onderzocht waarom Schiedammers géén lid zijn van de bibliotheek. Het blijkt dat jongeren het lidmaatschap te duur vinden of boeken en cd’s liever van anderen lenen. Dat geldt ook voor de middengroepen, die bovendien liever boeken en dergelijke kopen. Ouderen zeggen vaker dan anderen geen behoefte te hebben aan het lidmaatschap, onder meer omdat ze boeken ‘onhygiënisch’ vinden.

Overigens mag de Bibliotheek Waterweg helemaal niet klagen als het gaat om belangstelling. Een groot deel van de Schiedamse huishoudens – zo’n één op de drie – is lid van de openbare bibliotheek. De bibliotheekvestigingen trekken jaarlijks bijna 300.000 bezoekers. Momenteel blijft het aantal leden vrij constant en neemt het bezoek ‘om andere redenen’ toe.

Ruim een kwart van de Schiedammers die geen lid zijn van de bibliotheek, is er de afgelopen maanden toch wel eens geweest. De meeste mensen kwamen voor het lezen van een krant of tijdschrift, het begeleiden van kinderen of het bezoeken van een tentoonstelling. De vraag hoe mensen verleid kunnen worden om toch een lidmaatschap aan te schaffen, leverde de volgende antwoorden op. De belangrijkste manier is het gratis maken van het abonnement. Voor méér dan de helft van de ondervraagden is dit een aantrekkelijke optie.

Ook een ruime meerderheid vindt het aantrekkelijk om via de bibliotheek gratis gebruik te maken van websites als die van de Consumentenbond of te profiteren van korting op musea, theater, enzovoort.

Het resultaat van het onderzoek zal worden gebruikt bij de ontwikkeling van het beleid voor de komende jaren.

Bron: de informatieprofessional

]]> http://guidopostma.wordpress.com/2008/02/21/opdracht-mobieletelefoonsnl/ Thu, 21 Feb 2008 12:48:06 +0000 guidopostma http://guidopostma.wordpress.com/2008/02/21/opdracht-mobieletelefoonsnl/