<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><!-- generator="wordpress.com" -->
<rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:wfw="http://wellformedweb.org/CommentAPI/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	>

<channel>
	<title>mecenas &amp;laquo; WordPress.com Tag Feed</title>
	<link>http://en.wordpress.com/tag/mecenas/</link>
	<description>Feed of posts on WordPress.com tagged "mecenas"</description>
	<pubDate>Mon, 30 Nov 2009 09:05:11 +0000</pubDate>

	<generator>http://en.wordpress.com/tags/</generator>
	<language>en</language>

<item>
<title><![CDATA[Mecenas do século XXI]]></title>
<link>http://musicaxado.wordpress.com/2009/11/28/mecenas-do-seculo-xxi/</link>
<pubDate>Sat, 28 Nov 2009 22:37:04 +0000</pubDate>
<dc:creator>Olga</dc:creator>
<guid>http://musicaxado.wordpress.com/2009/11/28/mecenas-do-seculo-xxi/</guid>
<description><![CDATA[As creacións artísticas sempre estiveron respaldadas por Mecenas. É moi coñecida a labor dos Médici ]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p style="text-align:justify;">As creacións artísticas sempre estiveron respaldadas por <strong>Mecenas</strong>. É moi coñecida a labor dos <strong><a href="http://es.wikipedia.org/wiki/M%C3%A9dici#Arte_y_arquitectura" target="_blank">Médici</a></strong> na Florencia do Renacemento. Pero xa antes houbo moitos mecenas.  A orixe do termo ven do romano <a href="http://es.wikipedia.org/wiki/Cayo_Cilnio_Mecenas" target="_blank">Cayo Cilio Mecenas</a>, quen prestou apoio e protección no século I a.C. a xoves poetas, como <a title="Horacio" href="/wiki/Horacio">Horacio</a>, a quen descubriu, e <a title="Virgilio" href="/wiki/Virgilio">Virgilio</a>, quen escribiu as súas <em>Geórgicas</em> no seu honor.</p>
<p style="text-align:justify;">No ámbito musical, cando <strong>Bach</strong> compoñía as súas <em>Pasións</em>, tiña o respaldo económico da Igrexa, e de diversos membros da nobreza cando as obras eran profanas. <strong>Mozart</strong> tamén compuxo obras por encargo, e incluso o seu <em>Requiem</em> foi froito do encargo dun conde misterioso.</p>
<p style="text-align:justify;">Hoxe en día, como non podía ser doutra forma, a Rede ten moito que ver nisto. Nós mesmos podemos ser mecenas dun artista cun par de clics do rato.</p>
<p style="text-align:center;"><a title="AUA" href="http://www.auamusic.com/index.php" target="_blank"><img class="aligncenter size-full wp-image-1330" title="Apadrina un artista" src="http://musicaxado.wordpress.com/files/2009/11/aua1.jpg" alt="" width="467" height="160" /></a></p>
<p style="text-align:justify;">Na web <strong><a title="AUA" href="http://www.auamusic.com/index.php" target="_blank">AUA</a></strong> (Apadrina un artista), podemos apadrinar a un grupo musical dende pequenas cantidades de diñeiro; o patrocinador dun cantante  poderá recaudar o proporcional ao que invirta cando o disco logre gravarse. E sempre teremos a satisfacción de respaldar aos xoves talentos musicais, como fai séculos facían os mecenas.</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Necesitamos más millonarios benefactores]]></title>
<link>http://juliosuarezanturi.wordpress.com/2009/11/24/necesitamos-mas-millonarios-benefactores/</link>
<pubDate>Tue, 24 Nov 2009 12:50:57 +0000</pubDate>
<dc:creator>juliosuarezanturi</dc:creator>
<guid>http://juliosuarezanturi.wordpress.com/2009/11/24/necesitamos-mas-millonarios-benefactores/</guid>
<description><![CDATA[Me pareció que no debería ser noticia, el hecho de que un multimillonario ayude a un deportista que ]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p><a href="http://juliosuarezanturi.wordpress.com/files/2009/11/mecenas.jpg"><img class="alignleft size-full wp-image-584" title="mecenas" src="http://juliosuarezanturi.wordpress.com/files/2009/11/mecenas.jpg" alt="" width="81" height="95" /></a>Me pareció que no debería ser noticia, el hecho de que un multimillonario ayude a un deportista que teniendo que superar muchos obstáculos acaba de obtener una medalla de plata en los juegos mundiales de <a href="http://es.wikipedia.org/wiki/Stuttgart">Stugttgat</a>, como es el caso de <a href="http://es.wikipedia.org/wiki/Leonardo_Farkas">Leonardo Farkas</a> (<em>foto</em>), o el que sea, y <a href="http://juliosuarezanturi.wordpress.com/2009/11/04/se-les-olvido-inscribir-a-tomas-gonzalez/">Tomás González</a>. El primero, empresario minero, y el segundo, una promesa olímpica de Chile. Digo que no debería ser noticia, porque me resulta normal que alguien con dinero ayude a alguien sin dinero. Yo sé que una característica de los millonarios es su egoísmo y avaricia, pero en la balanza de la vida su inclinación gregaria debería ser la generosidad. En el fondo de sus corazones, los millonarios saben que sus dineros provienen del dinero que dejaron de pagarles a sus trabajadores, o del dinero que les están cobrando con utilidades a los usuarios por sus productos. De aquí creo que la bondad fuese una simple compensación. Por eso, me parece bien que el millonario Leonardo Farkas le haya regalado aparatos de entrenamiento al deportista sin recursos Tomás González, por valor de 80 millones de pesos chilenos de hoy. Necesitamos más millonarios como Leonardo Farkas, o el que sea, más <a href="http://es.wikipedia.org/wiki/Mecenas">mecenas</a>, que le apuesten al país y a la vida, apoyando valores humanos, y no solamente en el deporte. Es conocida, también, la generosidad de otro deportista que ha logrado ganar millones en dólares: <a href="http://es.wikipedia.org/wiki/Fernando_Gonz%C3%A1lez_(tenista_chileno)">Fernando González</a>. Soy un convencido de que la bondad, la generosidad, el buen espíritu, se impondrá, tarde o temprano, sobre la avaricia, la intemperancia, la codicia.</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Problemas, Teoria e Críticas]]></title>
<link>http://jornalbarato.wordpress.com/2009/11/21/problemas-teoria-e-criticas/</link>
<pubDate>Sat, 21 Nov 2009 23:03:43 +0000</pubDate>
<dc:creator>jornalbarato</dc:creator>
<guid>http://jornalbarato.wordpress.com/2009/11/21/problemas-teoria-e-criticas/</guid>
<description><![CDATA[Por Armando Mecenas Considerações conforme a análise do texto de POPPER, Karl  (1999) O Mito do Cont]]></description>
<content:encoded><![CDATA[Por Armando Mecenas Considerações conforme a análise do texto de POPPER, Karl  (1999) O Mito do Cont]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[A Lógica do Saber e Não-Saber]]></title>
<link>http://jornalbarato.wordpress.com/2009/11/04/a-logica-do-saber-e-nao-saber/</link>
<pubDate>Wed, 04 Nov 2009 07:42:12 +0000</pubDate>
<dc:creator>jornalbarato</dc:creator>
<guid>http://jornalbarato.wordpress.com/2009/11/04/a-logica-do-saber-e-nao-saber/</guid>
<description><![CDATA[Por Armando Mecenas Análise do texto de Karl POPPER (1992) &#8220;A lógica das Ciências Sociais]]></description>
<content:encoded><![CDATA[Por Armando Mecenas Análise do texto de Karl POPPER (1992) &#8220;A lógica das Ciências Sociais]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[A Distinção de Erros]]></title>
<link>http://jornalbarato.wordpress.com/2009/10/20/reflexoes-sobre-a-formacao-do-espirito-cientifico-gaston-bachelard/</link>
<pubDate>Tue, 20 Oct 2009 17:40:10 +0000</pubDate>
<dc:creator>jornalbarato</dc:creator>
<guid>http://jornalbarato.wordpress.com/2009/10/20/reflexoes-sobre-a-formacao-do-espirito-cientifico-gaston-bachelard/</guid>
<description><![CDATA[ Por Armando Mecenas Reflexões sobre o livro A FORMAÇÃO DO ESPÍRITO CIENTÍFICO de Gaston Bachelard C]]></description>
<content:encoded><![CDATA[ Por Armando Mecenas Reflexões sobre o livro A FORMAÇÃO DO ESPÍRITO CIENTÍFICO de Gaston Bachelard C]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Mecenato e o "Fundraising" ( novo conceito ) …]]></title>
<link>http://eusouempreendedor.wordpress.com/2009/10/18/mecenato-e-o-fundraising-novo-conceito-%e2%80%a6/</link>
<pubDate>Sun, 18 Oct 2009 14:33:41 +0000</pubDate>
<dc:creator>Rosário Santos</dc:creator>
<guid>http://eusouempreendedor.wordpress.com/2009/10/18/mecenato-e-o-fundraising-novo-conceito-%e2%80%a6/</guid>
<description><![CDATA[O termo MECENATO deriva de Caio Mecenas (68 a.C. &#8211; 8 a.C.), um político romano, influente  con]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p style="text-align:justify;"><span style="color:#000080;"><a href="http://www.colegioweb.com.br/biografias/caio-mecenas"><img class="alignleft size-full wp-image-4400" title="Mecenas" src="http://eusouempreendedor.wordpress.com/files/2009/10/mecenas.jpg" alt="Mecenas" width="139" height="158" /></a>O termo <strong><span style="color:#800000;">MECENATO</span></strong> deriva de <strong><span style="text-decoration:underline;">Caio Mecenas</span></strong> (68 a.C. &#8211; 8 a.C.), um político romano, influente  conselheiro do imperador Augusto, que formou um círculo de intelectuais e poetas. Quando se aposentou devotou todos os seus esforços a esse círculo literário famoso, que incluíu Horácio, Virgilio, e Propertius, patrocinando-os com amizade, bens materiais e protecção política. Aos seus protegidos provou ser um amigo e um patrono eficiente e generoso.</span></p>
<p style="text-align:justify;"><span style="color:#000080;"> A prática é-lhe, no entanto, muito anterior pois os faraós do Egipto e os tiranos Gregos como  Péricles favoreceram a criação artística como meio esplendoroso de afirmar a sua grandeza.</span></p>
<p style="text-align:justify;"><span style="color:#000080;">Assim, hoje em dia, um mecenas é uma pessoa que patrocina as artes, a ciência ou o ensino, muitas vezes com benefícios fiscais. É de realçar que em Portugal não faltam bons exemplos de empresas que, ao longo dos anos, se têm tornado mecenas de diversos projectos ligados à cultura nacional. A prática de mecenato cultural constitui-se como uma importante fonte de financiamento directo e indirecto das instituições e das actividades culturais em geral.</span></p>
<p style="text-align:justify;"><span style="color:#000080;">Gostaria de aqui deixar, a ideia que a prática de mecenato cultural, para além de ser uma parte da política de responsabilidade social das empresas que o praticam, é também a aplicação de uma <span style="color:#800000;"><strong>técnica de comunicação designado <em>fundraising</em></strong></span><em>, &#8220;</em><span style="text-decoration:underline;">estratégia de relações públicas</span>, numa colagem ao evento/instituição numa melhoria da imagem da empresa no mercado (notoriedade, prestígio), numa forma de dar a conhecer os produtos e ainda numa melhoria do ambiente interno da empresa e do relacionamento com os <em>opinion maker&#8221;.</em></span></p>
<p style="text-align:justify;"><span style="color:#808000;"><strong>Consulte  GLOSSÁRIO DE FUNDRAISING:</strong></span></p>
<p style="text-align:left;"><span style="color:#000080;"><!-- SlideShare error: doc is missing or has illegal characters /[^-_a-zA-Z0-9]/ --></span></p>
<p style="text-align:justify;"><span style="color:#808000;"><strong>Consulte, também as respostas às perguntas mais frequentes sobre MECENATO:</strong></span></p>
<p style="text-align:justify;"><span style="color:#808000;"><!-- SlideShare error: doc is missing or has illegal characters /[^-_a-zA-Z0-9]/ --></span></p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Especialización + IVA]]></title>
<link>http://produccionumhcristianbuades.wordpress.com/2009/10/16/especializacion-iva/</link>
<pubDate>Fri, 16 Oct 2009 18:49:12 +0000</pubDate>
<dc:creator>Cristian Buades - Producción UMH</dc:creator>
<guid>http://produccionumhcristianbuades.wordpress.com/2009/10/16/especializacion-iva/</guid>
<description><![CDATA[A las grandes empresas periodísticas les falta imaginación. Reeducar a la gente a través del papel y]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p>A las grandes empresas periodísticas les falta imaginación. Reeducar a la gente a través del papel ya no es un negocio y la llegada apabullante de internet hace que los mecenas financieros y publicitarios se piensen dos veces si <a href="http://www.blogdepublicidad.es/descenso-de-la-inversion-publicitaria-excepto-en-internet/">invertir </a>o no en un medio impreso.  <a href="http://www.seix-barral.es/fichaautor.asp?autor=384">John Carlin</a> analiza esta situación en un <a href="http://www.elpais.com/articulo/reportajes/momento/crucial/elpepusocdmg/20090510elpdmgrep_1/Tes">articulo </a>que indaga en la acuciante crisis financiera y en el que se demuestra que el modelo actual de prensa no parece tener recursos propios para generar <a href="http://www.elpais.com/articulo/sociedad/micropago/elpepusoc/20090916elpepusoc_5/Tes">ingresos factibles</a>.</p>
<p>Dicho esto, recalcar que no estamos ante el final de la prensa escrita, pero si en una época de transición ante el ocaso de la misma. Ajenos a esta situación, muchos periódicos serios tienden a <a href="http://blogs.eluniversal.com.mx/wweblogs_detalle.php?p_fecha=2009-05-19&#38;p_id_blog=79&#38;p_id_tema=7776">aligerar sus contenidos</a> y a hacerlos más livianos con tal de ganar más mercado. Y es en este instante cuando un periódico pierde su razón de ser.</p>
<p>Muchos especialistas lo tienen muy <a href="http://www.elpais.com/articulo/opinion/incertidumbres/prensa/escrita/elpepuopi/20090726elpepiopi_5/Tes">claro</a>: sobrevivirá aquél periódico con mejor contenido, mayor profesionalidad y el que se apoye en un proyecto multimedia sólido. Así, el futuro puede estar en generar contenidos de calidad para colectivos específicos asi como determinados servicios a medida de los lectores. Esta especialización puede reportar grandes beneficios a las empresas periodísticas y puede suponer un punto de inflexión de cara al arraigo de la prensa escrita.</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[AOS MECENAS, OBRIGADO!]]></title>
<link>http://atilareal.wordpress.com/2009/10/15/aos-mecenas-obrigado/</link>
<pubDate>Thu, 15 Oct 2009 12:25:55 +0000</pubDate>
<dc:creator>atilareal</dc:creator>
<guid>http://atilareal.wordpress.com/2009/10/15/aos-mecenas-obrigado/</guid>
<description><![CDATA[Protetores dos artistas, os Mecenas eram burgueses ricos da época do Renascimento que patrocinavam o]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p><img class="aligncenter" title="Caius Mecenas" src="http://www.klepsidra.net/klepsidra14/mecenas.jpeg" alt="" width="238" height="276" />Protetores dos artistas, os Mecenas eram burgueses ricos da época do Renascimento que patrocinavam o trabalho de artistas e escritores, em busca de glória e prestígio. Destacam-se entre eles os mecenas italianos, os Médicis em Florença, os Sforza em Veneza. Os papas Júlio II e Leão X também foram grandes mecenas.<br />
O nome tem origem em Caius Maecenas, que foi um cidadão romano da época imperial. Foi um grande político, estadista e patrono das letras. Administrou a fortuna da sua família que era rica (entre 74 a.C. e 64 a.C.) e foi um conselheiro hábil e de confiança de César Octaviano (Augustus).<br />
Este Imperador fez-se muitas vezes representar por Maecenas como seu tribuno, orador, patrono e amigo pessoal para várias missões políticas. Mais tarde aposentou-se e devotou todos os seus esforços a seu círculo literário famoso, que incluíu Horácio, Virgilio, e Propertius, patrocinando-os com amizade, bens materiais e proteção política. Aos seus protegidos provou ser um amigo e um patrono eficiente e generoso.<br />
Aos meus Mecenas, agradeço pelo apoio ao projeto do meu livro:</p>
<p>Sônia &#8211; Taberna Portuguesa<br />
Edson Yonaha<br />
Dugayr Campos<br />
Instituto Canops<br />
Iron Santana<br />
Cristiane &#8211; Sermat<br />
Olifer<br />
Geraldo &#8211; Tom Shoppim<br />
Carlos &#8211; Criartt</p>
<p>Esses Mecenas me apoiaram quando tive muitas dificuldades em lançar essa obra e a eles devo o sucesso desse projeto.</p>
<p>Muito obrigado a todos.</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[O que é "Economia Criativa?"]]></title>
<link>http://jornalbarato.wordpress.com/2009/08/22/o-que-e-economia-criativa/</link>
<pubDate>Sun, 23 Aug 2009 01:32:24 +0000</pubDate>
<dc:creator>jornalbarato</dc:creator>
<guid>http://jornalbarato.wordpress.com/2009/08/22/o-que-e-economia-criativa/</guid>
<description><![CDATA[Por Armando Mecenas É um conceito muito recente nos últimos anos, iniciativas para desenvolver as “I]]></description>
<content:encoded><![CDATA[Por Armando Mecenas É um conceito muito recente nos últimos anos, iniciativas para desenvolver as “I]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Guerra Cultural]]></title>
<link>http://jornalbarato.wordpress.com/2009/08/22/guerra-cultural/</link>
<pubDate>Sat, 22 Aug 2009 20:37:40 +0000</pubDate>
<dc:creator>jornalbarato</dc:creator>
<guid>http://jornalbarato.wordpress.com/2009/08/22/guerra-cultural/</guid>
<description><![CDATA[Por Armando Mecenas Uma pequena reflexão para defender uma nova sociedade “A “Economia do Conhecimen]]></description>
<content:encoded><![CDATA[Por Armando Mecenas Uma pequena reflexão para defender uma nova sociedade “A “Economia do Conhecimen]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Eugenia Huici, la bella visionaria]]></title>
<link>http://dadaisforever.wordpress.com/2009/07/20/eugenia-huici-la-bella-visionaria/</link>
<pubDate>Mon, 20 Jul 2009 05:05:44 +0000</pubDate>
<dc:creator>Luis Irles</dc:creator>
<guid>http://dadaisforever.wordpress.com/2009/07/20/eugenia-huici-la-bella-visionaria/</guid>
<description><![CDATA[Una vida de novela es la de esta belleza chilena, de origen boliviano, que deslumbró en los salones ]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p><em><strong>Una vida de novela es la de esta belleza chilena, de origen boliviano, que deslumbró en los salones europeos y se convirtió en mecenas de los artistas más importantes de las vanguardias. Por su parte, fue señera en un concepto decorativo cercano al minimalismo y fue, probablemente, la primera en colgar un cuadro de Picasso sobre una cómoda francesa del siglo XVIII. Encarnó todo el esplendor de la Belle Epoque, siendo musa inspiradora.</strong></em></p>
<p style="text-align:center;"><img class="aligncenter size-full wp-image-3094" title="eugenia huici 1" src="http://dadaisforever.wordpress.com/files/2009/07/eugenia-huici-1.jpg" alt="eugenia huici 1" width="251" height="364" /><em>Eugenia Huici de Errázuriz, por John Singer Seargent</em></p>
<p>Eugenia Huici Arguedas, hija de un acaudalado matrimonio boliviano afincado en Chile, nació en 1860 en el fundo familiar de La Calera. Desde niña destacó por su extraordinaria belleza que, sumada a sus impecables modales y distinción, la transformaron en una de las grandes exponentes femeninas de la Belle Epoque. De la vida rural chilena, de la zona central, pasó a estudiar a las Monjas Francesas de Valparaíso, casándose, a muy temprana edad, con el millonario pintor José Tomás Errázuriz Urmeneta, heredero de una incalculable fortuna y provisto de grandes relaciones sociales en el mundo.</p>
<p>Su primer año de casada lo pasa en la Hacienda Panquehue, donde tiene un hijo que muere a poco de nacer. Pero el espíritu de Eugenia estaba llamado a ser parte de los grandes procesos intelectuales, artísticos y estéticos que se estaban viviendo en Europa, con Paris como epicentro. Dueña de juventud, fortuna y relaciones convence a su marido, también interesado en desarrollar su arte, de trasladarse a la capital francesa. Su cuñado, el pintor, político y diplomático Ramón Subercaseaux era el cónsul en esta ciudad y estaba casado con otra belleza sudamericana, Amalia Errázuriz. Agreguemos que ellos son los abuelos de nuestro destacado y también refinado esteta, Senador Gabriel Valdés.</p>
<div id="attachment_3099" class="wp-caption alignleft" style="width: 179px"><img class="size-medium wp-image-3099" src="http://dadaisforever.wordpress.com/files/2009/07/eugenia_huici_de_errazuriz_f2.jpg?w=169" alt="Eugenia, por Jacques-Emile Blanche" width="169" height="300" /><p class="wp-caption-text">Eugenia, por Jacques-Emile Blanche</p></div>
<p>Se integra así a la alta sociedad parisina, conociendo a Sargent, Rodin y muchos artistas de renombre que no tardan en retratarla. El palco del cónsul era llamado &#8220;le balcon fleuri&#8221;, por las bellezas que se dejaban ver, destacando entre todas Eugenia Huici. En 1900 se traslada a Londres donde vive seis años, ampliando considerablemente sus relaciones con la alta sociedad. Pasa también una temporada en Madrid, donde traba amistad con Diaghilev y Stravinsky. Superada la Primera Guerra Mundial, vuelve a Francia.</p>
<p>Su concepción estética ya se había manifestado en espacios de gran simpleza, y casi minimalistas, que se adelantaron a su época. Su amistad con Cocteau la llevó a conocer a un joven Picasso con el que queda inmediatamente fascinada, convirtiéndose en su mecenas, amiga y confidente. Cuelga sus pinturas en muros blancos, desprovistos de molduras y acompañados de muebles de época de gran factura. El árbitro social y esteta por excelencia, Cecil Beaton, ensalza las atmósferas que Eugenia genera y el diseñador Jean Michel Frank la menciona como una de sus fuentes inspiradoras en la creación de ambientes.</p>
<p>Devota de las vanguardias pierde interés en la pintura tradicional y académica de su marido. Empieza a frecuentar Biarritz, donde adquiere una hermosa villa, que llama &#8220;La Mimoserie&#8221;, por la cantidad de mimosas que en su jardín florecían. En ella recibe frecuentemente a Picasso, quien pinta deslumbrantes murales en sus paredes. En tanto, ella lo aconseja y lo introduce en la alta sociedad, donde el cubismo aún no se conocía, además de apoyarlo financieramente. Stravinsky y el poeta Blaise Cendrars son otros de sus protegidos, a los que acoge, orienta y financia.</p>
<p>Queda viuda en 1927 con tres hijos, viendo su fortuna bastante menguada. Nunca se preocupó de las finanzas y sólo sabía gastar dinero en cosas bellas, atendiendo a sus amigos artistas. Piensa, entonces, volver a Chile. Casi todas sus amistades de juventud, representantes de la vida esplendorosa chilena y que dejaron en los salones europeos cuantiosas fortunas, ya habían regresado a su tierra natal. Le pide a Le Corbousier los planos para construir una casa en Viña del Mar. El proyecto es ejecutado en 1931 pero, por paradojas de la vida, la &#8220;Villa Eugenia&#8221; termina construyéndose en Japón.</p>
<p><div id="attachment_3100" class="wp-caption alignright" style="width: 197px"><img src="http://dadaisforever.wordpress.com/files/2009/07/eugenia_huici2_3005.jpg" alt="Madame Errazuriz, por Picasso" title="eugenia_huici2_300" width="187" height="300" class="size-full wp-image-3100" /><p class="wp-caption-text">Madame Errazuriz, por Picasso</p></div>Continúa viviendo en Biarritz, pero sus grandes amigos, dueños ya del aprecio y reconocimiento mundial, la visitan cada vez menos. Acostumbrada a recibir elogios por toda una vida, le cuesta asumir que su belleza va disminuyendo y que se va transformando en una encantadora anciana. La salud, la juventud dorada y el dinero se han ido. Los tiempos de guerra se hacen sentir con la escasez y termina refugiándose en una pieza de su otrora concurrida casa, aunque sin perder el exquisito gusto con que disponía de sus posesiones. Su hijo Max ha muerto y la soledad la embarga.</p>
<p>Finalmente, terminada la Segunda Guerra Mundial, sube por primera vez a un avión para regresar a Chile. Sobrevive a un atropello y, ya con noventa años, se va apagando sin ganas de seguir viviendo. Atrás queda la leyenda y la imagen glamorosa, las pinturas esparcidas por el mundo de Sargent, Picasso, Helleu, Blanche y Boldini. La Mimoserie fue vendida y sus pinturas de Picasso también. Todo se fue y, como la mayoría de los chilenos que se convirtieron en estrellas cosmopolitas de los salones de la alta sociedad europea, terminó volviendo a su tierra natal cuando el oropel se extinguió. Sin embargo, su concepto, su gusto y su intuición dejaron una huella decisiva en las artes decorativas que perdura hasta hoy.</p>
<p><em>Por Cecilia García-Huidobro<br />
fuente: nuestro.cl</em></p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[FLUJO+AMA+YARUR+PULIDO/RIVAS en el MAVI]]></title>
<link>http://theblackbirdnews.wordpress.com/2009/07/16/flujoamayarurmavipulidorivas/</link>
<pubDate>Thu, 16 Jul 2009 23:42:34 +0000</pubDate>
<dc:creator>Blackbird</dc:creator>
<guid>http://theblackbirdnews.wordpress.com/2009/07/16/flujoamayarurmavipulidorivas/</guid>
<description><![CDATA[FLUJO nace de la unión de Gerardo Pulido y Tomás Rivas, quienes en el 2008 participan en la Residenc]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p style="text-align:center;"><img class="aligncenter size-full wp-image-310" title="ama" src="http://theblackbirdnews.wordpress.com/files/2009/07/ama.jpg" alt="ama" width="500" height="480" /></p>
<p style="text-align:justify;">FLUJO nace de la unión de Gerardo Pulido y Tomás Rivas, quienes en el 2008 participan en la Residencia Internacional de Artistas en Argentina (RIAA), donde cada año concurren más de 20 artistas de todas partes del mundo que se hospedan en el mítico Viejo Hotel Ostende, en la Costa Atlántica de la provincia de Buenos Aires. Al volver a Santiago, la BECA AMA, patrocinada por Juan Yarur los convoca para que esta experiencia se transforme y finalice en una exposición.</p>
<p style="text-align:justify;">Pulido, a través del modelado de miga de pan o del uso de purpurina dorada, realiza su obra tomando como referencia la historia del arte y la iconografía popular. De ahí que su trabajo ha incursionado en la fotografía, la escultura, el dibujo y la pintura. Rivas, en cambio, cuenta con un trabajo ligado a iconografías y a motivos provenientes del mundo de la arquitectura neoclásica.</p>
<p style="text-align:justify;">FLUJO, es una exposición que se lleva a cabo gracias a la BECA AMA, otorgada por Juan Amador Yarur Torres, en una iniciativa que promueve y posibilita el intercambio de artistas chilenos en residencias de arte en el extranjero, con la intención de promover el diálogo y el intercambio de experiencias y conocimientos con artistas e instituciones de todas partes del mundo.</p>
<p style="text-align:justify;">Hasta el 20 de septiembre, de martes a domingo, en el Museo de Artes Visuales (MAVI), ubicado en la Plaza Mulato Gil en José Victorino Lastarria.<img class="alignright size-medium wp-image-312" title="DSC01599" src="http://theblackbirdnews.wordpress.com/files/2009/07/dsc01599.jpg?w=300" alt="DSC01599" width="300" height="225" /></p>
<p style="text-align:justify;"><img class="alignleft size-medium wp-image-311" title="DSC01598" src="http://theblackbirdnews.wordpress.com/files/2009/07/dsc01598.jpg?w=300" alt="DSC01598" width="300" height="225" /> </p>
<p style="text-align:justify;"> </p>
<p style="text-align:justify;"> </p>
<p style="text-align:justify;"> </p>
<p style="text-align:justify;"> </p>
<p style="text-align:justify;"> </p>
<p style="text-align:justify;"><img class="alignleft size-medium wp-image-314" title="DSC01601" src="http://theblackbirdnews.wordpress.com/files/2009/07/dsc01601.jpg?w=225" alt="DSC01601" width="225" height="300" /> <img class="alignright size-medium wp-image-315" title="DSC01603" src="http://theblackbirdnews.wordpress.com/files/2009/07/dsc01603.jpg?w=300" alt="DSC01603" width="300" height="225" /></p>
<p style="text-align:justify;"> </p>
<p style="text-align:justify;"> </p>
<p style="text-align:justify;"> </p>
<p style="text-align:justify;"> </p>
<p style="text-align:justify;"> </p>
<p style="text-align:justify;"> </p>
<p style="text-align:justify;"><img class="alignright size-medium wp-image-317" title="DSC01608" src="http://theblackbirdnews.wordpress.com/files/2009/07/dsc01608.jpg?w=300" alt="DSC01608" width="300" height="225" /></p>
<p style="text-align:justify;"><img class="alignleft size-medium wp-image-316" title="DSC01604" src="http://theblackbirdnews.wordpress.com/files/2009/07/dsc01604.jpg?w=300" alt="DSC01604" width="300" height="224" /></p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Komedia Policji]]></title>
<link>http://fistaszek.wordpress.com/2009/05/15/komedia-policji/</link>
<pubDate>Fri, 15 May 2009 16:36:35 +0000</pubDate>
<dc:creator>fistaszek</dc:creator>
<guid>http://fistaszek.wordpress.com/2009/05/15/komedia-policji/</guid>
<description><![CDATA[Komedia policji, czy może komenda pomyłki? Ciężko powiedzieć&#8230; Przeszło rok temu, w lutym 2008 ]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p>Komedia policji, czy może komenda pomyłki? Ciężko powiedzieć&#8230;</p>
<p>Przeszło rok temu, w lutym 2008 roku, do drzwi Piotra D. zapukała niespodzianka w postaci antyterrorystów. Pukanie to zresztą eufemizm, notatka prasowa wspomina o waleniu w drzwi. Piotr D., w bokserkach i podkoszulku, podszedł do drzwi i je otworzył. Była godzina szósta rano.</p>
<p>Reszta wpisu na moim nowym blogu &#8211; <a href="http://blog.ujagody.pl/komentarze/">Komentarze, wydarzenia, opinie, nauka, ciekawostki</a> &#8211; zobacz <a href="http://blog.ujagody.pl/komentarze/91/komedia-policji/">Komedia Policji</a>.</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Tax Forum 2009]]></title>
<link>http://chwp.wordpress.com/2009/01/30/tax-forum-2009/</link>
<pubDate>Fri, 30 Jan 2009 19:49:59 +0000</pubDate>
<dc:creator>Chałas i Wspólnicy Kancelaria Prawna</dc:creator>
<guid>http://chwp.wordpress.com/2009/01/30/tax-forum-2009/</guid>
<description><![CDATA[Paweł Jabłonowski, Tax Adviser, Chairman of the Commission for Tax of Business Centre Club, Tax Depa]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p style="margin-bottom:0;"><span style="color:#ffffff;"><img class="alignleft size-thumbnail wp-image-225" style="border:2px solid grey;margin:0 5px;" title="pawel-jablonowski1" src="http://chwp.wordpress.com/files/2009/01/pawel-jablonowski1.jpg?w=70" alt="pawel-jablonowski1" width="70" height="96" />Paweł Jabłonowski, Tax Adviser, Chairman of the Commission for Tax of Business Centre Club, Tax Department Director of CHWP has been elected lecturer of the Tax Forum 2009 conference. The event has been organized by Infor Publishing House.</span></p>
<p style="margin-bottom:0;"><span style="color:#ffffff;"> Mr Jabłonowski has touched important for businessmen changes of Tax Ordinance for this year. The expert has highlighted among others:</span></p>
<p style="margin-bottom:0;"><span style="color:#ffffff;">- suspension of carrying out decisions by law,</span></p>
<p style="margin-bottom:0;"><span style="color:#ffffff;">- obligatory notification of tax control,</span></p>
<p style="margin-bottom:0;"><span style="color:#ffffff;">- acquirer’s undertaking assets limitations.</span></p>
<p style="margin-bottom:0;"><span style="color:#ffffff;"> For more information, please contact our Tax Department: +48 022 860 03 10.</span></p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[What Is Going to Happen to The Warsaw Land Confiscated by The Communist Authorities After The WWII ?]]></title>
<link>http://chwp.wordpress.com/2009/01/22/what-is-going-to-happen-to-the-warsaw-land-confiscated-by-the-communist-authorities-after-the-wwii/</link>
<pubDate>Thu, 22 Jan 2009 11:24:00 +0000</pubDate>
<dc:creator>Chałas i Wspólnicy Kancelaria Prawna</dc:creator>
<guid>http://chwp.wordpress.com/2009/01/22/what-is-going-to-happen-to-the-warsaw-land-confiscated-by-the-communist-authorities-after-the-wwii/</guid>
<description><![CDATA[Hundreds of people to these days have been waiting for examining their claims to the restitution of ]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p style="text-align:justify;"><span style="color:#ffffff;">Hundreds of people to these days have been waiting for examining their claims to the restitution of property lying at the area of Warsaw. It would not be surprising, were it not for the fact that the given property, legal dispute has been lasting about, was taken over by the City of Warsaw by the decree from no later than 26.10.1945. According to art. 1 of the decree about ownership and usage of the land at the area of Warsaw City, all land at the area of the Polish capital was taken over by the district authorities of Warsaw on a day when the given decree came into effect. The purpose for such a „procedure” was obviously to rebuild the ruined city as quickly and effectively as it was possible.</p>
<p>From the perspective of injured persons, the most essentials art., as cause of their damage (although due to some lofty ideals) w) is art. 7 of the decree. According to the 1st point of the mentioned article, „a previous land owner, their legal successors who are in possession of the land, or legal men acting as their representatives, and – in case of land given, on the basis of provisions in force, into management connected with usufruct – users of the land, may apply – within the term of 6 months from a day of taking a land into possession by the district authorities – to give a previous owner of a respective land the right of perpetual lease together with symbolic rent or the right to development in exchange for symbolic payment”. Fortunately, many subsequent government orders and resolutions issued and passed before 1988 prolonged the time for sending proper applications by the end of the year 1988. At least as far as a land with building development is concerned where there are no more than 20 rooms comprised. There has been much worse situation as it comes to compensation, perpetual lease or the right to development. Those alternative solutions expired on 1st August 1985 in accordance with the act from 29 April 1985 about land use and expropriation.</p>
<p>As a result of various complications connected with procedure of laying a claim directed at the Warsaw City, two organizations have been established: Stowarzyszenie Mieszkańców Warszawy &#8220;Warszawiak&#8221; (The Association of Residents of Warsaw City &#8220;Warszawiak&#8221;) and Zrzeszenie Osób Objętych Dekretem Warszawskim &#8220;Dekretowiec&#8221; (Union of Persons Harmed by the Warsaw Decree &#8220;Dekretowiec&#8221;). On the web page of the second one, valuable information can be found for the interested party. It is worth mentioning herein who exactly has the right to lay a claim to land lying at the territory of the Warsaw City. They are:</span></p>
<p style="text-align:justify;"><span style="color:#ffffff;">* former owners;</span></p>
<p style="text-align:justify;"><span style="color:#ffffff;"> * their legal successors who are in possession of a claimed land;</span></p>
<p style="text-align:justify;"><span style="color:#ffffff;">*representatives of their rights, including liquidation offices (in accordance with the precedential judicial decision of the High Administrative Court (NSA) [I SA/Wa 1045/08]).</p>
<p>It was nothing else but relentless and persistent activity of the two mentioned above organizations and their forcing through an opinion saying that property taken away from residents of Warsaw after the WWII should be returned in kind, if only there is such a possibility, that led a proposition to come into existence of an alteration of the act about land management (MP Andrzej Czuma from the Civic Platform (PO) is an author of the alteration) and also led a draft bill to come into existence about reprivatization prepared by the Warsaw Municipal Council. Both new propositions are being currently looked into by the parliamentary grouping of the ruling party PO where it will be decided which proposition is to be supported and tabled in order to start legislative procedure. The legislative procedure is, therefore, about to be started and at present it is difficult to state unambiguously which one of those propositions will, as a bill, pass and what precise alterations will be introduced in the course of parliamentary sessions.</p>
<p>But how does it look like today to straggle for admission of one’s claims? The word “straggle”, used here intentionally, speaks for itself. I present below an example which explicitly express the need for good and precise law regulation for the subject of the article: at the end of June this year, President of Warsaw, Ms. Hanna Gronkiewicz-Waltz, issued a directive which makes it possible for mayors to return to owners (or to their successors) some of their buildings. It can be done on two conditions:<br />
</span></p>
<p style="text-align:justify;"><span style="color:#ffffff;">* if the property is located on a land being under legal procedure concerning its restitution and if the city expects with certainty its reprivatization;<br />
</span></p>
<p style="text-align:justify;"><span style="color:#ffffff;">* the tenement in question must have survived the WW II.</p>
<p>Moreover, in 2002 the High Administrative Court (NSA) issued a decision in which it stated that even substantial building damage originated in the period of WW II cannot be an obstacle to restitute the Warsaw land.</p>
<p>The next example, which became – by the way – a basis for the decision of Ms. Gronkiewicz-Waltz mentioned above, is a fine of 12 thousand EUR inflicted on the Polish government by the European Court of Human Rights in Strasbourg for tardiness of Warsaw City in restituting land taken away by the decree of President Bierut. Specifically, it is about over 60-year (!) tardiness referring to a claim laid in 1948 (together with subsequent ones laid in 2001,2006 and 2007) by Ms. Zofia Berent-Derda to a land at the crossroads of Bitwy Warszawskiej 1920 St and Szczęśliwicka St.</p>
<p>Fortunately, it seems that the subject has got off the ground as there are currently two bill drafts which are to regulate the issue of Warsaw land. The resolution of the Warsaw Municipal Council assumes that former owners and their successors will be entitled to repurchase their property taken away by the decree. Moreover, they will be granted price reduction of 99.9 % of a sell price. Nevertheless, they must meet the two following conditions:</span></p>
<p style="text-align:justify;"><span style="color:#ffffff;">* they were deprived of their ownership before 5 December 1990,</p>
<p>* their property now belongs to the Warsaw City.</p>
<p>The price reduction will not be granted automatically but it will only be given after an application sent by the interested party who wants to repurchase their property. The resolution is to be carried out by the President of Warsaw.</p>
<p>Furthermore, an alteration to the act from 21 August 1997 about land management is being prepared now. It assumes that former owners of Warsaw property, which was lost by the decree, will have the right to apply for their property on condition that they send to the President of Warsaw a written consent to restitution which would be implemented within the scope of 3 years and 30 days counting from a day of coming of the mentioned above alteration into effect. Nevertheless, there would be some limitations to this right which would concern a person who once was an owner of a property which has been partially or entirely sold or given as a perpetual usufruct by the district authorities to the third as well as it would concern a property having been used by the general public. In the interim period between a decision of the President of Warsaw and accomplishment of process of transferring back the ownership of a property to a respective owner who lost it on the basis of President Bierut’s decree, management of the given property would be performed by an administrator (paid for as for rendering a case without a previous order).</p>
<p>Thereby, it can be agreed that the interested party will meet new possibilities and, what is more important, they will be armed with considerable legal provisions concerning the issue of Warsaw land. But the time will show whether the district authorities act quicker and more efficiently and – what is essential for the party – favorably from the perspective of former owners in examining their applications sent on the basis of new regulations.</p>
<p>It seems therefore that justice is going to be done soon and prewar owners of Warsaw property (and their legal successors) are finally about to recover their land and tenements.</span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:justify;margin:0;"><strong><span style="font-family:Arial;" lang="EN-US"><span style="color:#ffffff;"> </span></span></strong></p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:justify;margin:0;"><strong><span style="font-family:Arial;" lang="EN-US"><span style="color:#ffffff;"> </span></span></strong></p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:justify;margin:0;"><strong><span style="font-family:Arial;" lang="EN-US"><span style="color:#ffffff;"> </span></span></strong></p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:justify;margin:0;"><span style="font-family:Arial;" lang="EN-US"><span style="color:#ffffff;"> </span></span></p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[The Price of Medical Products]]></title>
<link>http://chwp.wordpress.com/2009/01/22/the-price-of-medical-products/</link>
<pubDate>Thu, 22 Jan 2009 09:08:27 +0000</pubDate>
<dc:creator>Chałas i Wspólnicy Kancelaria Prawna</dc:creator>
<guid>http://chwp.wordpress.com/2009/01/22/the-price-of-medical-products/</guid>
<description><![CDATA[The price of medicines are crucial for many groups of interests, above all, the patients. In case of]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p class="MsoNormal" style="line-height:130%;text-align:justify;margin:0;"><span style="font-size:10pt;line-height:130%;font-family:Arial;" lang="EN-GB"><span style="color:#ffffff;">The price of medicines are crucial for many groups of interests, above all, the patients. In case of medicines put on the reimbursement list the price instrument is essential also to the State as well as to medicines’ manufactures to whom the proper price is a key factor generating profits for their business. Statistics related to medicines’ prices from Eurostat resources in 2005 show undoubtedly they are at the lowest level among EU countries as well as in European Economic Area (EEA). In the other hand it does not change the fact the share of public funds in refunding is decreasing since 2003. That encroach the patients’ budgets as they pay extra for the refunded medicines. </span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="line-height:130%;text-align:justify;margin:0;"><span style="font-size:10pt;line-height:130%;font-family:Arial;" lang="EN-GB"><span style="color:#ffffff;"> </span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="line-height:130%;text-align:justify;margin:0;"><span style="font-size:10pt;line-height:130%;font-family:Arial;" lang="EN-GB"><span style="color:#ffffff;">The price of the medical product being paid by patients depends on many factors. Among the most important, they are:</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-indent:-18pt;line-height:130%;text-align:justify;margin:0 0 0 18pt;"><span style="color:#ffffff;"><span style="font-size:10pt;line-height:130%;font-family:Arial;" lang="EN-GB"><span>-<span style="font:7pt &#34;">          </span></span></span><span style="font-size:10pt;line-height:130%;font-family:Arial;" lang="EN-GB">legal regulation adopted by the legislator or other bodies issuing regulations;</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-indent:-18pt;line-height:130%;text-align:justify;margin:0 0 0 18pt;"><span style="color:#ffffff;"><span style="font-size:10pt;line-height:130%;font-family:Arial;" lang="EN-GB"><span>-<span style="font:7pt &#34;">          </span></span></span><span style="font-size:10pt;line-height:130%;font-family:Arial;" lang="EN-GB">the market mechanism, e.g. stronger competition in a relevant market sector forcing to reduce the price;<span>  </span></span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-indent:-18pt;line-height:130%;text-align:justify;margin:0 0 0 18pt;"><span style="color:#ffffff;"><span style="font-size:10pt;line-height:130%;font-family:Arial;" lang="EN-GB"><span>-<span style="font:7pt &#34;">          </span></span></span><span style="font-size:10pt;line-height:130%;font-family:Arial;" lang="EN-GB">sale and distribution method (Internet contra traditional retail);</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-indent:-18pt;line-height:130%;text-align:justify;margin:0 0 0 18pt;"><span style="color:#ffffff;"><span style="font-size:10pt;line-height:130%;font-family:Arial;" lang="EN-GB"><span>-<span style="font:7pt &#34;">          </span></span></span><span style="font-size:10pt;line-height:130%;font-family:Arial;" lang="EN-GB">the medicine origin (in relation to whether it comes from parallel import);</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-indent:-18pt;line-height:130%;text-align:justify;margin:0 0 0 18pt;"><span style="color:#ffffff;"><span style="font-size:10pt;line-height:130%;font-family:Arial;" lang="EN-GB"><span>-<span style="font:7pt &#34;">          </span></span></span><span style="font-size:10pt;line-height:130%;font-family:Arial;" lang="EN-GB">the role of promotion carried out by pharmacists and doctors;</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-indent:-18pt;line-height:130%;text-align:justify;margin:0 0 0 18pt;"><span style="color:#ffffff;"><span style="font-size:10pt;line-height:130%;font-family:Arial;" lang="EN-GB"><span>-<span style="font:7pt &#34;">          </span></span></span><span style="font-size:10pt;line-height:130%;font-family:Arial;" lang="EN-GB">the level of expenditure planned by pharmaceutical companies in their marketing budgets;<span>  </span></span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="line-height:130%;text-align:justify;margin:0;"><span style="font-size:10pt;line-height:130%;font-family:Arial;" lang="EN-GB"><span style="color:#ffffff;"> </span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="line-height:130%;text-align:justify;margin:0;"><span style="font-size:10pt;line-height:130%;font-family:Arial;" lang="EN-GB"><span style="color:#ffffff;">The fact is that medical products delivered to patients by mail-order or through parallel import are several or a dozen or so percent cheaper that those purchased in a traditional way. These means of acquiring are in force because of lawmaking judgements of Court of Justice of European Communities, who used to pose a judgements stating that the ban of sale through mail-orders or parallel imports are contrary to the main rule of EU Treaty &#8211; free movements of goods.</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="line-height:130%;text-align:justify;margin:0;"><span style="font-size:10pt;line-height:130%;font-family:Arial;" lang="EN-GB"><span style="color:#ffffff;">In order to enable the patient to purchase the medical products at lower price it is essential to strengthen market mechanisms –<span>  </span>higher amount of products being equal in therapeutic effect will force other market player to reduce the price. This issue was stressed out by the European Committee in a preliminary report dated on November 28, 2008 on patent protection of original products and access to generic products market.</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="line-height:130%;text-align:justify;margin:0;"><span style="font-size:10pt;line-height:130%;font-family:Arial;" lang="EN-GB"><span style="color:#ffffff;"> </span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="line-height:130%;text-align:justify;margin:0;"><span style="font-size:10pt;line-height:130%;font-family:Arial;" lang="EN-GB"><span style="color:#ffffff;">Basic matter related to medical products price on the most popular patients diseases (e.g. circulatory system) refers to mechanism of setting the price for refunded products. There are two basic mechanisms of medicines price establishing in Europe and somewhere else in the world, so called: fixed price system and free price system. However there are also mixed systems where, like in Great Britain, the price determined under free price system is influenced by various factors limiting expenditure of State Treasury towards refunding. </span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="line-height:130%;text-align:justify;margin:0;"><span style="font-size:10pt;line-height:130%;font-family:Arial;" lang="EN-GB"><span style="color:#ffffff;">Nowadays in Poland in regard to refunded medicines the fixed price system is now in force. The minister of health department in co-operation with a minister of finance department determines in a decree what are the fixed prices and the allowable level of margins. Moreover, both the price system and margin are established as maximum thus those leading the medicines business – wholesale or retail – may compete by decreasing prices or margins as well as by other marketing instruments (loyalty programs, commercial discounts, club cards or points card etc.) beneficial to patients.<span>   </span></span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="line-height:130%;text-align:justify;margin:0;"><span style="font-size:10pt;line-height:130%;font-family:Arial;" lang="EN-GB"><span style="color:#ffffff;">Among the latest changes presented by the Ministry of Health in the project of amendment to Pharmaceutical Law Act and several other acts ( including the Act on prices) relating directly to prices establishing rules,<span>  </span>the systems modification has been proposed. The proposal points to introducing fixed price and margin system, whereas the administrative body shall establish the refunded part of a price and a stable rate of margin for wholesale and retail. It is<span>  </span>assumed that shall cause a decrease at the medicines’ prise and<span>  </span>manage to eliminate so called pharmacy tourism, i.e. searching by a patient the pharmacy offering the medicine at the lowest price. </span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="line-height:130%;text-align:justify;margin:0;"><span style="font-size:10pt;line-height:130%;font-family:Arial;" lang="EN-GB"><span style="color:#ffffff;">As it is generally believed the project may infringe the constitutional rule of freedom economic activity as well as competition regulations. There is a risk that the proposal will bring not only ambiguous regulations and vague justification to the project, but also the results opposite to those had been expected. The outcomes the governors wish to achieve are able to be realised by means of other instruments, more simple legal mechanisms than those planned in the project of amendment.</span></span></p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[La gestión cultural y musical]]></title>
<link>http://sermusico.wordpress.com/2008/12/31/la-gestion-cultural-y-musical/</link>
<pubDate>Wed, 31 Dec 2008 08:00:36 +0000</pubDate>
<dc:creator>juanmcarmon</dc:creator>
<guid>http://sermusico.wordpress.com/2008/12/31/la-gestion-cultural-y-musical/</guid>
<description><![CDATA[Lo primero que se puede uno preguntar en relación a la gestión cultural y musical es: ¿Qué es? y ¿Po]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p><span style="font-size:12pt;color:#000000;line-height:150%;font-family:&#34;"></p>
<p class="MsoNormal" style="line-height:150%;text-align:justify;margin:0;"><span style="color:black;"><span style="font-family:Calibri;">Lo primero que se puede uno preguntar en relación a la gestión cultural y musical es: ¿Qué es? y ¿Por qué existe?. Hace mucho tiempo existía en la música y en las artes la figura de “mecenas”: normalmente monarca o noble adinerado que disponía de su propia agrupación de músicos que él mismo financiaba para que compusieran o interpretaran música en sus eventos, fiestas en la corte etc. Este sistema desde el punto de vista creativo no era del todo libre ya que los músicos en definitiva debían adaptarse a lo que su mecenas deseaba ya que era el que les contrataba. Por ejemplo el príncipe Esterhazy fue el mecenas que financió gran parte de las obras del compositor </span></span><a href="http://usuarios.lycos.es/Haydn/Vida.htm"><span><span style="color:#0000ff;font-family:Times New Roman;">Franz Joseph Haydn</span></span></a><span style="color:black;"><span style="font-family:Calibri;"> hasta su jubilación.</span></span></p>
<p></span></p>
<p class="MsoNormal" style="line-height:150%;text-align:justify;margin:0;"><span style="font-size:12pt;color:#000000;line-height:150%;font-family:&#34;"> </span></p>
<p class="MsoNormal" style="line-height:150%;text-align:center;margin:0;" align="center"><span style="font-size:12pt;color:#000000;line-height:150%;font-family:&#34;"><a href="http://sermusico.files.wordpress.com/2008/08/nikolaus_esterhazy.jpg"><img class="alignnone size-medium wp-image-60" src="http://sermusico.wordpress.com/files/2008/08/nikolaus_esterhazy.jpg?w=250" alt="" width="250" height="296" /></a></span></p>
<p class="MsoNormal" style="line-height:150%;text-align:center;margin:0;" align="center"> </p>
<p class="MsoNormal" style="line-height:150%;text-align:center;margin:0;" align="center"><span style="font-size:12pt;color:#000000;line-height:150%;font-family:&#34;">Miklós Esterhazy</span></p>
<p class="MsoNormal" style="line-height:150%;text-align:center;margin:0;" align="center"> </p>
<p><span style="font-size:12pt;color:#000000;line-height:150%;font-family:&#34;"></p>
<p class="MsoNormal" style="line-height:150%;text-align:justify;margin:0;"><span style="color:black;"><span style="font-family:Calibri;">En la actualidad las cosas han cambiado pero, como indica Arturo Navarro (Presidente de Ad Cultura en Chile), en países de regímenes totalitarios donde el Estado es el que financia y organiza todos los eventos culturales no se necesita el papel de gestor sino sólo de producción ya que la financiación está asegurada. Así pues, la gestión cultural y musical está inherentemente unida a la existencia de libertad de creación y diferentes formas de financiación de la actividad artística y cultural. La gestión cultural surge en el momento en que hay creaciones diferentes intentando que sean aceptadas y de gusto de una determinada audiencia (ver </span></span><a href="http://www.gestioncultural.org/gc/es/pdf/BGC_AsocGC_ANavarro.pdf"><span style="color:#0000ff;font-family:Times New Roman;">artículo completo</span></a><span style="font-family:Calibri;">).</span></p>
<p style="line-height:150%;text-align:justify;"><span style="font-size:11pt;line-height:150%;font-family:Calibri;">En la actualidad desde casi cualquier licenciado universitario o de Enseñanzas Artísticas se puede especializar en la Gestión cultural y musical a través de cursos específicos que organizan </span><a href="http://www.uniovi.es/economia/gestioncultural/"><span style="font-size:11pt;line-height:150%;font-family:Calibri;"><span style="color:#0000ff;">universidades españolas</span></span></a><span style="font-size:11pt;line-height:150%;font-family:Calibri;">. Por ejemplo este año la Universidad Complutense de Madrid es sus Cursos de Verano 2008 ha ofertado el curso “</span><a href="http://www.empresahumanismoygestioncultural.com/"><span style="font-size:11pt;line-height:150%;font-family:Calibri;"><span style="color:#0000ff;">Empresa, Humanismo y Gestión Cultural</span></span></a><span style="font-size:11pt;line-height:150%;font-family:Calibri;">” entre cuyos objetivos están: </span><span style="font-size:11pt;line-height:150%;font-family:Calibri;">el papel de la cultura hoy en día y el porqué de su creciente demanda, la  empresa como agente activo del cambio social, razones y beneficios del encuentro entre el mundo cultural y el empresarial según la Economía del Arte y de la Dirección de Empresas, experiencias entre profesionales de la empresa y de la cultura en sus distintos ámbitos (artes plásticas, artes escénicas, patrimonio, industrias culturales etc.) y por último el papel que desempeñan los artistas en la sociedad. </span></p>
<p style="line-height:150%;text-align:justify;"><span style="font-size:11pt;line-height:150%;font-family:Calibri;">También hay una gran oferta de Masters cuya especificidad se basa en el equilibrio que presentan las materias ofertadas aportando conocimientos teórico-prácticos básicos; asignaturas dirigidas a proporcionar técnicas y métodos de gestión de la cultura; itinerarios de gestión sectorial y desarrollo del espíritu emprendedor del alumnado: </span><a href="http://www.mastergestioncultural.org/"><span style="font-size:11pt;line-height:150%;font-family:Calibri;"><span style="color:#0000ff;">ejemplo 1</span></span></a><span style="font-size:11pt;line-height:150%;font-family:Calibri;"> y </span><a href="http://www.unica.edu/es/master-gestion-cultural"><span style="font-size:11pt;line-height:150%;font-family:Calibri;"><span style="color:#0000ff;">ejemplo 2</span></span></a><span style="font-size:11pt;line-height:150%;font-family:Calibri;">.</span></p>
<p style="line-height:150%;text-align:justify;"><span style="font-size:11pt;line-height:150%;font-family:Calibri;">Llegado el momento en que el licenciado se ha especializado en el campo de la Gestión Cultural y Musical ¿dónde debe dirigirse?. Como es un campo muy ámplio en la actualidad existen multitud de empresas que se dedican a diferentes aspectos de éste ofreciendo a particulares, empresas e instituciones la organización de servicios relacionados con la música y la cultura (</span><a href="http://www.agaude.com/"><span style="font-size:11pt;line-height:150%;font-family:Calibri;"><span style="color:#0000ff;">ejemplo</span></span></a><span style="font-size:11pt;line-height:150%;font-family:Calibri;">). Otras se dedican a la creación de servicios pedagógicos destinados a la difusión del patrimonio artístico a través de iniciativas de formación para el acceso a todo tipo de público (</span><a href="http://www.artealcance.es/nuestra_empresa.cfm"><span style="font-size:11pt;line-height:150%;font-family:Calibri;"><span style="color:#0000ff;">ejemplo</span></span></a><span style="font-size:11pt;line-height:150%;font-family:Calibri;">). Otras empresas de Gestión cultural y musical están especializadas en desde hacer llegar la música a un amplio espectro cultural hasta poner los medios necesarios para hacer llegar la música a celebraciones de diferente naturaleza como actos sociales, convenciones, eventos de otra clase etc. (</span><a href="http://www.solostocks.com/bounce-gestion-musical/empresa_185069.html"><span style="font-size:11pt;line-height:150%;font-family:Calibri;"><span style="color:#0000ff;">ejemplo</span></span></a><span style="font-size:11pt;line-height:150%;font-family:Calibri;">).</span></p>
<p></span></p>
<p class="MsoNormal" style="line-height:150%;text-align:left;margin:0;"><span style="font-family:&#34;"></span></p>
<p class="MsoNormal" style="line-height:150%;text-align:center;margin:0;"><span style="font-family:&#34;"></span></p>
<p class="MsoNormal" style="line-height:150%;text-align:center;margin:0;"><span style="font-family:&#34;"><span style="font-size:small;"><a href="http://sermusico.files.wordpress.com/2008/08/metajam.jpg"><img class="size-medium wp-image-61 aligncenter" src="http://sermusico.wordpress.com/files/2008/08/metajam.jpg?w=190" alt="" width="190" height="300" /></a> </span></span></p>
<p><span style="font-family:&#34;"><span style="font-size:small;"></p>
<p style="line-height:150%;text-align:justify;"><span style="font-size:11pt;line-height:150%;font-family:Calibri;">Por último cabe mencionar la aparición del “agente, gestor o promotor” virtual: las nuevas tecnologías han permitido que se desarrollen programas informáticos para la gestión de proyectos musicales que permiten entre otras cosas la creación de tu propia página web, la posibilidad de contactar con editores musicales de todo el mundo, publicar diferentes piezas musicales en la red para su promoción. Otra de las posibilidades que ofrecen estos programas es la inclusión de contactos en la industria<span>  </span>de la grabación musical y diferentes plantillas de tarjetas de presentación, dossier de prensa, pases para los back stage y otro tipo de recursos imaginables para la promoción gráfica de los productos musicales (para saber más pincha </span><a href="http://www.ispmusica.com/articulo.asp?id=398"><span style="font-size:11pt;line-height:150%;font-family:Calibri;"><span style="color:#0000ff;">aquí</span></span></a><span style="font-size:11pt;line-height:150%;font-family:Calibri;">).<span style="color:#006ec2;"></span></span></p>
<p></span></span></p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[A TV e vozes na sua cabeça]]></title>
<link>http://agleoeoleo.wordpress.com/2008/10/13/a-tv-e-vozes-na-sua-cabeca/</link>
<pubDate>Mon, 13 Oct 2008 17:24:26 +0000</pubDate>
<dc:creator>Claudio</dc:creator>
<guid>http://agleoeoleo.wordpress.com/2008/10/13/a-tv-e-vozes-na-sua-cabeca/</guid>
<description><![CDATA[Título original: As imagens subjuntivas Autor: Augusto Boal Faz pouco tempo, tive a sorte de assisti]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p>Título original: As imagens subjuntivas<br />
Autor: Augusto Boal</p>
<p>Faz pouco tempo, tive a sorte de assistir a uma conferência da psicanalista Maria Rita Kehl. Não só durante sua palestra mas, mesmo agora, continuo estimulado por sua ciência e consciência, que me fizeram pensar e escrever este texto.</p>
<blockquote><p>Maria Rita conversou sobre a tese de <a href="http://pt.wikipedia.org/wiki/Guy_Debord" target="_blank">Guy Debord</a> de que a nossa sociedade, depois da invenção da TV, teria se transformado na sociedade do espetáculo. Acrescentou, afirmativa: tornou-se o espetáculo da mercadoria, que é o que mais se vê na tela.</p></blockquote>
<p><!--more--></p>
<p>A invasão da TV em nossas casas é sinal claro de outras invasões. Em um sentido amplo, todas as sociedades vivem através de espetáculos: vivem em espetáculo, quase sempre inconscientes.</p>
<blockquote><p>O fato de que os seres humanos sejam os únicos animais capazes de, através da <strong>arte</strong> em geral e do <strong>teatro</strong> em particular, criar imagens da realidade &#8211; isto é, representações e não apenas reproduções do real &#8211; permite que, na vida cotidiana, estabeleçam padrões de comportamento simbólico que tornam viável o convívio entre indivíduos que são, por natureza, canibais; ou, para não ferir sensibilidades, predatórios.</p></blockquote>
<p><!--more--></p>
<p>Eu, com pequenas variantes inventadas por mim, me comporto como aprendi a me comportar, como devo me comportar: represento um papel. Escondo alguns dos meus desejos até de mim mesmo, pois que não me autorizo todos os meus desejos, que não são castos. Nós nos comportamos como sabemos ser nosso dever: interpretando papéis, representamos cenas, quase sempre de baixa teatralidade.</p>
<blockquote><p>Este teatro existe no dia-a-dia: o café da manhã, a mesa de um bar, o dia de trabalho e as horas do lazer, e &#8211; cuidado! &#8211; até no amor sincero. Tudo tende a se ritualizar, a se repetir da mesma maneira, que é a permitida: como os atores no palco, tendemos a dizer as mesmas palavras às mesmas pessoas, às mesmas horas do dia, e o pano não baixa nunca, nem quando baixam as pálpebras: sonhamos.</p></blockquote>
<p>Se isso nos acontece, plebeus, imaginem a Luiz XIV que se fazia chamar de Rei Sol: batendo o pé, ele se negava a acordar sem a presença dos seus mais queridos nobres, que deviam aplaudir, frenéticos, seus bocejos matinais. Sem querer escandalizar os mais pudicos, revelo que morava em seus palácios um nobre, escolhido entre os mais amados, que desempenhava o cobiçado cargo de Gentilhomme du Coton, o Cavalheiro do Algodão, sempre de toalhinha bordada em riste: era o encarregado do baixo asseio corporal do rei (traudizindo: limpar a bunda de vossa majestade!). Naqueles momentos em que nós, plebeus, nos recolhemos na mais íntima de todas as intimidades, ele, resplandecente, exibia seu sorriso de satisfação para o seleto público admirativo que, neste ritual, substituía a mãe de sua infância &#8211; mesmo que, como suponho, as mães reais não se preocupassem em limpar reais traseiros! Até essa intimidade era espetáculo!</p>
<blockquote><p>Esse teatro da vida real não nos permite escapar dos seus rituais: sempre se fez e faz teatro em toda parte, até mesmo dentro dos teatros. Neles, dada a sua explosiva espetaculosidade, as regras são mais enérgicas, restritivas e conscientes. Um espetáculo, como tal, é assistido por espectadores influenciáveis, reduzidos à condição de receptores quase passivos.</p></blockquote>
<h2>Mecenas=Patrocinador do programa ou show</h2>
<p>A produção de um espetáculo requer um Mecenas que a pague &#8211; termo e função que nasceram na Grécia de Péricles, século V antes de Cristo. Entre os espectadores e o protagonista existe uma relação emocional intensa que permite e facilita a transmissão de ideologias, sempre em mão única, da cena à sala: <strong>a empatia</strong>. Essa relação é tão perigosa que o Mecenas intervem para que só se trate no teatro dos temas permitidos nas formas convencionadas. Os primitivos Mecenas, no entanto, abstinham-se de vender suas mercadorias durante a ação dramática; não ficaria bem, por exemplo, quando o trágico Édipo fura seus olhos sangrentos, vender óculos ray-ban nesse momento sublime.</p>
<blockquote><p>Mas, mesmo quando se obedece ao patrocinador, na relação carnal entre protagonista e espectadores existe uma débil forma de diálogo, resquício de liberdade: <strong>os espectadores podem vaiar ou ir embora</strong> &#8211; e o mesmo pode acontecer entre o político e a massa, onde também se estabelece uma relação empática, emocional. Para o Mecenas, essa relação amorosa é demasiado permissiva: <strong>por isso, censuram, controlam tudo o que se diz e faz em cena</strong> &#8211; não oferecem o seu dinheiro a produções que contrariem sua ideologia. O protagonista é teleguiado, porém sua relação com o público permanece ao vivo, corpo a corpo, pois que de amor se trata.</p></blockquote>
<p>No espetáculo televisivo, ao contrário, essa relação protagonista-espectadores se transforma em sua essência e não apenas na aparência. Espectadores, sugados pelas câmeras, reaparecem na mesma tela em que os atores se exibem nos programas de auditório, e se tornam tão virtuais como eles, obedecendo ao diretor de cena, que exerce funções de chefe de claque: <strong>o auditório na TV é dirigido, manipulado</strong>. A relação estreita com o protagonista deixa de ser exclusiva e passa a fazer parte do disfarce p/ o espectador-em-sua-casa.</p>
<h2>Imagens e sons imperativos! Só admitem uma reação!</h2>
<blockquote><p>Quando se trata de telenovelas, na ausência do público virtual na tela, os espectadores em suas casas ou cortiços são controlados e informados de outra forma, pouco sutil: quando devem rir, o riso gravado em background determina o que é engraçado e, para a sonoplastia, tudo tem graça; quando se devem enlevar romanticamente ao estalar o primeiro beijo dos namorados, ouve-se o violino; quando se devem aterrorizar, chorar, sofrer, sorrir, sempre a sonoplastia indica o que fazer, e a isso obriga.</p></blockquote>
<p><strong>Como a TV foi feita para prolongar o comércio</strong>, na tela entra em cena a ruidosa mercadoria, colada ao protagonista, seja nos intervalos dos programas ou no merchandising descarado no próprio cenário; no ator careca que apregoa as vantagens milagrosas de uma loção capilar, ou no morador em coberturas na Barra que exalta os apartamentos em Madureira, de quarto e sala; ou, ainda, no ator que amealha no banco e tece loas à loteria!</p>
<blockquote><p><strong>A vida promíscua entre o ator e a publicidade transforma o protagonista em mercadoria, e a mercadoria em protagonista</strong>. O espectador, reduzido à sua função de consumidor, compra os serviços e o telefone da companhia tal, ao invés de outra, na esperança de que, ao desembrulhá-lo, encontre, no pacote, a atriz Ana Paula Arósio. Contrariando suas cálidas expectativas, a atriz não vem. Que pena: fomos enganados e não adianta reclamar ao Procon: &#8211; &#8220;Cadê a Ana Paula?&#8221; O gato comeu!</p></blockquote>
<p>- &#8220;Faça como eu digo! Compre isto, beba aquilo, vista-se assim: é a moda. Não discuta comigo!&#8221;<br />
Estas são ordens pronunciadas por <strong>imagens imperativas</strong> que instauram a certeza inquestionável; assim são as imagens da televisão: ordenam. &#8211; &#8220;Não mude de canal! Voltaremos em um minuto com mais ofertas obrigatórias que você não pode perder: nossas telefonistas estão esperando!&#8221;</p>
<h2>As imagens subjuntivas</h2>
<blockquote><p>Mas existem imagens subjuntivas: &#8211; &#8220;E se eu fizer o que penso e quero?&#8221; Esta é uma frase subjuntiva que permite a dúvida: permite inventar!</p></blockquote>
<p>As imagens podem-se conjugar como os verbos, e a TV pode &#8211; vale a hipótese! &#8211; oferecer imagens de dúvida, incerteza, oferecer perguntas &#8211; pode ser criativa. Mas não o é, porque a dúvida, uma vez instaurada, é contagiosa &#8211; uma dúvida leva a todas as dúvidas, e o espectador seria levado a de tudo duvidar: &#8211; &#8220;Será que uma cabeça careca também não é linda, reluzente? Serei mesmo amado por todas as mulheres se fumar este cigarro e morrer de câncer? Se beber este uísque e cair na sarjeta? Se exibir dez cartões de crédito e não ter fundos? Será verdade?&#8221;</p>
<blockquote><p>Maria Rita Kehl diz a verdade quando afirma que a TV mente ao dizer que é você quem decide: já está decidido e as duas únicas hipóteses oferecidas ao público já estão gravadas. A TV não pergunta: o que faria você? Neste caso, o espectador seria confrontado a um amplo leque de possibilidades, estimulado à busca de mil soluções, e não apenas a responder &#8220;isto ou aquilo&#8221;, pergunta que traz embutidas as duas únicas respostas permitidas.</p></blockquote>
<p>A TV tem um caráter policial e normativo com suas imagens imperativas. Nós, ao contrário, temos que oferecer ao público imagens subjuntivas que permitam a invenção, a fuga das trilhas aceitas e cansadas, controladas!</p>
<blockquote><p>Contra a TV e os que a dominam, temos que erguer núcleos de resistência onde a pergunta seja a nossa resposta às provocações da vida, onde o diálogo seja lei, e a dúvida, nossa única certeza! Assim são, ou devem ser, os movimentos sociais urbanos e rurais, os movimentos dos Sem-Terra, Sem Teto, Sem Tela, Sem Palco, Sem Comida, Sem Amor, Sem Alegria&#8230;</p></blockquote>
<p>O diálogo é, por natureza, o domínio do teatro, o de todas as formas interativas do teatro. Entre elas, o Teatro do Oprimido.</p>
<p><em>Artigo publicado originalmente na revista <strong>Caros Amigos</strong><br />
Augusto Boal é dramaturgo, criador do <a href="http://pt.wikipedia.org/wiki/Teatro_do_oprimido" target="_blank">Teatro do Oprimido</a></em></p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[ Debata na temat zmiany prawa prasowego.]]></title>
<link>http://nfajw.wordpress.com/2008/09/10/debata-na-temat-zmiany-prawa-prasowego/</link>
<pubDate>Wed, 10 Sep 2008 05:13:04 +0000</pubDate>
<dc:creator>nfajw</dc:creator>
<guid>http://nfajw.wordpress.com/2008/09/10/debata-na-temat-zmiany-prawa-prasowego/</guid>
<description><![CDATA[MAŁA WOJNA O DUŻĄ SPRAWĘ Tomasz Sakiewicz: Ministerstwo Kultury planuje 15.09.2008 r. debatę na tema]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p><a href="http://nfajw.files.wordpress.com/2008/09/niezalezna-pl-logo1.png"><img src="http://nfajw.wordpress.com/files/2008/09/niezalezna-pl-logo1.png?w=300" alt="" title="niezalezna-pl-logo1" width="300" height="73" class="alignnone size-medium wp-image-783" /></a><br />
<a href="http://www.niezalezna.pl/article/show/id/7866"><strong>MAŁA WOJNA O DUŻĄ SPRAWĘ</strong></a><br />
Tomasz Sakiewicz:<br />
Ministerstwo Kultury planuje 15.09.2008 r. debatę na temat zmiany prawa prasowego. Debata jest niezwykle potrzebna bo obecne prawo i praktyka sądów oddala nas od Europy i krajów cywilizowanych. Nie chodzi tylko o przepisy karne, ale przede wszystkim o niemal powszechną w Polsce zasadę, że ochrona czci, szczególnie osób publicznych, dominuje nad wolnością słowa &#8211; całkowite odwrócenie tego co jest normą w Europejskim Trybunale Praw Człowieka.<br />
Ku swojemu zdumieniu, a nawet przerażeniu, w programie spotkania przeczytałem, że Izbę Wydawców Prasy reprezentuje mecenas Piotr Rogowski. P. Rogowski jest reprezentantem Agory. Zasłynął ze szczególnie zaciętego ścigania w sądach krytyków Michnika. </p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[El Golpe (Don Vito Corleone)]]></title>
<link>http://estafuetuvida.wordpress.com/2008/08/22/el-golpe/</link>
<pubDate>Fri, 22 Aug 2008 04:16:58 +0000</pubDate>
<dc:creator>embajadadelreino</dc:creator>
<guid>http://estafuetuvida.wordpress.com/2008/08/22/el-golpe/</guid>
<description><![CDATA[Un maleante manda a matar la familia de Rosa.]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p><!-- SlideShare error: doc is missing or has illegal characters /[^-_a-zA-Z0-9]/ --></p>
<p>Un maleante manda a matar la familia de Rosa.</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Algun mecenas? Error de profesión?]]></title>
<link>http://blogpopuliblogdei.wordpress.com/2008/07/24/algun-mecenas-error-de-profesion/</link>
<pubDate>Thu, 24 Jul 2008 22:50:24 +0000</pubDate>
<dc:creator>wp1957</dc:creator>
<guid>http://blogpopuliblogdei.wordpress.com/2008/07/24/algun-mecenas-error-de-profesion/</guid>
<description><![CDATA[Pues este próximo semestre, al menos que me encuentre dinero tirado en la calle, no entro a maestría]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p>Pues este próximo semestre, al menos que me encuentre dinero tirado en la calle, no entro a maestría.<br />
$3,600 cuota a Rectoría ; $2 mil cuota Facultad ; $3 mil cada materia.<br />
Mi promedio de calificaciones: 96<br />
No, ya pregunté. Para maestría no dan becas en la UANL.<br />
Este semestre se tiene que pagar el seguro de gastos médicos mayores, no vaya a ser el diablo&#8230;</p>
<p>sigh</p>
<p>Vino un taxista a recoger una caminadora que vendí en una hermosa camioneta Mazda nueva.<br />
Y aun recuerdo al plomero del hermoso Peugeot rojo del año.</p>
<p>Me va cayendo el veinte, como a franelero callejero, que más ganaría en la calle en algo informal, que partiendomela estudiando y leyendo a Van Dyijk, Platón y compañía.</p>
<p>Debería poner un table-dance, o una sala de masajes. O aprender a componer aires acondiciandos en la Escuela Electrónica Monterrey *insert jingle here*. El comercio informal es lo que deja. ¿Cómo puede saber Hacienda cuantos pasajeros tiene un taxista al día? ¿Cómo puede contabilizar Hacienda cuantos aires acondicionados se arreglan en un día?</p>
<p>Que triste es querer estudiar y no tener para estudiar. <img src='http://s.wordpress.com/wp-includes/images/smilies/icon_razz.gif' alt=':P' class='wp-smiley' /><br />
Hoy me voy a enconchar en mi &#8220;Árbol de la Tarde Triste&#8221; a llorar que los intelectuales no cabemos en México y que los impuestos ¡matan sueños!</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Niedoszły proces półinteligenta]]></title>
<link>http://proces.wordpress.com/2008/06/17/niedoszly-proces-polinteligenta/</link>
<pubDate>Tue, 17 Jun 2008 16:12:09 +0000</pubDate>
<dc:creator>procesVII</dc:creator>
<guid>http://proces.wordpress.com/2008/06/17/niedoszly-proces-polinteligenta/</guid>
<description><![CDATA[&#8220;Pana W.&#8221; obejrzałem w peerelowskiej telewizji, jeszcze z nieodżałowanym Dyzmą, Aniołem ]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p>&#8220;Pana W.&#8221; obejrzałem w peerelowskiej telewizji, jeszcze z nieodżałowanym Dyzmą, Aniołem &#8211; Gospodarzem czyli z Romanem Wilhelmim. W drugiej połowie lat osiemdziesiątych, czyli w tym czasie, o którym traktuje ma Historia pewnego Playboya. Obraz powstał na podstawie noweli &#8220;Pan Wacław&#8221; Bogdana Madeja z tomu &#8220;Maść na szczury&#8221;.<br />
O filmie, który pamiętam jak przez mgłę, bo obejrzałem go tylko raz, nie będę pisał. Często lepsze wrażenie zostaje, gdy obejrzymy film tylko raz, bo drugi albo i trzeci jeszcze, odkrywają często niedoskonałości, które &#8211; na przykład mnie &#8211; zrażają. Lepiej jest dobudować coś w swej wyobraźni.<!--more--><br />
Pan W., grany przez Wilhelmiego podejmuje się załatwienia niezwykle trudnej z pozoru sprawy, mianowicie chce nakłonić świadków pobicia ich kolegi do wycofania zeznań. W. nie jest zawodowym obrońcą, ale jest &#8211; powiedzmy w skrócie &#8211; kimś szanowanym i prawdopodobnie wykształconym, obracającym się w kręgach drobnych przestępców i rzezimieszków.<br />
Sprawa Szpindla, drobnego przestępcy, wydaje się być z początku przesądzona: świadkowie, milicja, która została wezwana. Pójdzie siedzieć za pobicie, nie ma mocnych.  Szpindel pobił uniwersyteckiego wykładowcę, o ile dobrze pamiętam, zupełnie bez powodu. Po prostu wkurwiło go jego gadanie, które ten peerelowski mini gangster, odebrał jako wymądrzanie się. I mu przypieprzył. Sprawa oczywista: świadkowie, sąd i wyrok. Film opowiada o tym jak Pan W. nakłania świadków, bodajże trzech, do zaniechania zeznań. Świadkowie są inteligentami i kolegami pobitego. Szemrany mecenas próbuje rozbić inteligencką koalicję i przekonuje kolegów pobitego &#8211; świadków, by nie stawali przed sądem. Udaje mu się to. Osiąga to nie poprzez zastraszanie czy coś w tym stylu. Zupełnie drobne korupcje, a nade wszystko spryt i umiejętność perswazji, i argumentacji w negocjacjach, które prezentuje Pan W., ocalają Szpindla od pudła.<br />
Na końcu padają, z ust &#8220;adwokata&#8221; słowa (coś w stylu): oni są wykształceni, mają dużo więcej niż my, stąd my musimy być solidarni. I w tym momencie chyba pada to charakterystyczne &#8220;no&#8221; z uniesioną dłonią Wilhelmiego, rodem z &#8220;Kariery Nikodema Dyzmy&#8221;. Ale być może sam sobie to dopisałem w wyobraźni. Myślę, że podczas rozmów i całych tych negocjacji, nikomu nie przyszło nawet do głowy, że W. wcale prawnikiem nie jest.</p>
<p>Ludzie niewykształceni, mniej inteligentni, są bardziej skłonni do lojalności, wierności i kooperacji. Myślą prościej niż inteligentni. Nie jestem zapewne odkrywcą żadnej prawdy, zauważając, że strajkujący: górnicy, stoczniowcy czy rolnicy osiągają lepsze efekty niż strajkujący lekarze czy nauczyciele.<br />
W sieci spotykam się często z ludźmi, prawdopodobnie inteligentnymi, którzy narzekają na słabą siłę przebicia wartościowej myśli w internetowej dyskusji. Część tych niepowodzeń wynika z całą pewnością z niskiego poziomu chęci do kooperacji inteligencji. By jakąś myśl propagować, otworzyć dla innych, trzeba ją w sieci reklamować. Założyć kilka loginów na Blogboksach, Wykopach i innych forach. I solidarnie wspierać inteligencję. Dresiarze wirtualni i inny drobny element przestępczy Internetu już  to zrobili, opanowali większość serwisów społecznościowych, forów, syndykatów, czatów, w których inteligent czuje się wyalienowany i narzeka. Bo  jedyna siła masy tkwi w jedności i ona szybko i instynktownie to pojmuje. Człowiek inteligentny będzie miał zawsze wątpliwości. Będzie nieufny i niezdecydowany.<br />
Szarm (kto go jeszcze pamięta?) powiedział mi kiedyś, że nigdy nie uda mi się stworzyć dużego forum, bo jestem inteligentny. Myślę, że miał rację w połowie, co oznaczałoby mniej więcej, że jestem półinteligentem. Dlaczego? Bo sam jest człowiekiem inteligentnym, więc musiał dokonać prawidłowej oceny, z drugiej strony oceniam siebie &#8211; być może błędnie &#8211; jako osobnika mającego wyższy niż średni poziom zdolności do kooperacji.<br />
Postrzegani przez innych, intersubiektywnie, jako ludzie sukcesu, myślą najczęściej niezwykle prosto, stąd wybierają najkrótszą, optymalną drogę do celu. Dlatego wygrywają.<br />
Do zaniżania średniej czatów, blogosfery i forów przyczynia się także rywalizacja inteligencji, nierzadko o pozycję lidera, a najczęściej o status mentora, kogoś kto przewodzi. Przeważnie wygrywa ten trzeci &#8211; najgłupszy, zgodnie ze starym, prostym przysłowiem.<br />
Serwisy Agory S.A próbują obalić tezę jakoby fraza &#8220;inteligentny administrator&#8221; była oksymoronem. Będzie to niezwykle trudne, bo człowiek inteligentny będzie miał wciąż &#8211; zgodnie z tezą Russella &#8211; wątpliwości, a banować i cenzurować trzeba szybko.<br />
Zgodnie  z powyższymi rozważaniami, chcąc by tezy zawarte w nich były prawdziwymi, musiałbym zgodzić się z tym, że moja ocena jest bezstronna. Nie może jej dokonać inteligent, ale nie może też głupek.<br />
Patrzę na to co napisałem, sumuję i wychodzi mi na to, że jestem półinteligentem albo półgłówkiem. Z całą pewnością muszę znajdować się gdzieś na tej borderline, jeśli chcę utrzymywać, że to nad czym rozmyślam ma sens.<br />
No i nie mogę zapomnieć o teorii perspektywy: czy ja jestem tylko w połowie inteligentny, czy aż do połowy pusty?</p>
<p>proces7</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>

</channel>
</rss>
