Sene 1953…Mübarek topraklarda bir hac yolculuğu…

Bu fotoğraflar 1953′te National Geographic dergisinde yayınlandı.

Kabe’nin 1953′te ki bu hali bugüne kıyasla ne kadar da farklı.

Bir grup hacı arabalarının yanında oturmuş dinleniyorlar.

Ce sont mes références!

Médine – Libre arbitre

Ma soeur!

Medine – Sister act

Props à R1P

Il y a des albums dont on sait d’avance qu’ils vont créer le débat. Ou plutôt, qu’ils vont susciter l’enthousiasme aveugle des fans, et le cynisme assassin des détracteurs. Et avec un plan promo basé sur sa vie personnelle, Diam’s a choisi le choc frontal, en espérant que le voile qui le recouvre atténue la violence de l’impact. J’ai écouté “SOS” sans a priori, mon côté fleur bleu en éveil, presque dans l’attente de la bonne surprise, prêt à reconnaître que la rappeuse avait pris une autre dimension et qu’elle méritait mieux qu’une descente en règle de son album. Sauf que malheureusement, tout ce qui m’est venu à l’esprit, ce sont 5 raisons de ne pas aimer cet album.

5. Diam’s radote comme une petite vieille. Les morceaux qui composent l’album peuvent être classés en cinq thèmes: la religion, sa mère, les politiciens, les ruptures amoureuses, je ne suis plus la même. Libre à vous ensuite de les mettre dans l’ordre que vous souhaitez, et de les décliner à volonté dans chacun des couplets, même lorsqu’il n’y a aucun lien entre eux. Et d’agrémenter le tout avec 53 rimes qui utilisent “mail”, “marianne” ou marine”.

Alors écouter “SOS” d’un trait sans être soulé ou en sachant quel titre parle de quoi relève de l’exploit, tant les morceaux se ressemblent tous, comme sur une bonne vieille compil de Zouk Love. Dommage, car une seule chanson efficace suffisait pour exploiter chaque thème (“Poussière” et sa jolie image pas trop mal exploitée par exemple).

Je pensais que l’intérêt de faire un interminable morceau de 10min (“Si c’était le dernier”) était de tout raconter pour se laisser le temps d’exploiter d’autres sujets sur le reste de l’opus. Pas de refaire un autre titre de 9min07 pour expliquer que Tu Es Quelqu’un, et raconter encore une fois la même chose.

4. Diam’s manque cruellement d’originalité. Je ne parlerai pas de la couleur musicale qui reste inchangée par rapport au précédent “Dans ma bulle”, du piano-voix larmoyant et des mélodies simplissimes. Je ne parlerai pas non plus du débat houleux sur le magnifique sample de Sia “Soon we’ll be found“, honteusement pompé et saccagé par Street Fab sur le titre “Dans le noir”. Après tout, les reprises ont toujours existé, et chacun est libre de réinterpréter un morceau qu’il apprécie, ou d’écouter uniquement les originaux. Soit.

Par contre, le personnage hybride que tente de se construire Diam’s me gêne. Absorbant la marque de fabrique de ses artistes-référence, Diam’s se transforme en Cell (pour les fans de Dragon Ball) et reprend à son compte l’identité de Médine (défense ouverte de l’Islam et de la foi), Keny Arkana (séjour en hôpital psychiatrique, textes écrits à la lueur de la Lune, revendications alter-mondialiste et tiers-mondiste), Booba (couplets matérialistes aux métaphores extérieures de richesse multiples, intonations similaires) et Kery James (long morceau hargneux sans refrain, voix à la limite de la rupture et interprétation excessive).

Et si vous trouvez que mes références sont tirées par les cheveux, relisez les réponses de Diam’s du temps où elle donnait encore des interviews, ou faites attention à sa liste de MCs favoris dans “L’honneur d’un peuple”. Si vous avez un peu de temps, écoutez donc à la suite “Eh connard” et “La solitaire” (Keny Arkana) et “Le combat continue 3” (Kery James), puis enchaînez avec “Si c’était le dernier” (Diam’s). Et jetez également une oreille à l’excellent opus “Arabian Panther” de Médine, vous comprendrez d’où vient le côté religieux décomplexé de la Jeune Demoiselle.

A la différence près qu’après avoir écouté les morceaux originaux, on peut ressentir l’envie de faire la révolution, de devenir un imam ou de vendre des kilos de coke. Après avoir écouté Diam’s, on a juste envie de passer à autre chose.

3. Diam’s est un peu schizophrène. Elle l’avoue elle-même. Et même si elle essayait de le cacher, la vérité éclaterait au grand jour malgré tout. Parce qu’elle a cette faculté à rimer une chose et son contraire: elle ne veut pas grandir dans “Peter Pan” mais se grouille d’être un modèle pour les petites soeurs dans “L’honneur d’un peuple”. Elle repousse la gloire et ses paillettes maléfiques mais veut qu’on garde d’elle l’image “d’une fille qui rêvait d’être Reine auprès du Roi”. Elle revendique des idées et une conscience politique mais avoue ne “rien comprendre pour l’instant”, toujours dans “Peter Pan”. Et qu’on ne me fasse pas croire qu’elle parle à la place d’un enfant de 6 ans, vu qu’elle évoque aussi ses impôts, ses PV, son pactole.

Elle veut être traitée comme un symbole, un modèle pour les femmes qui s’assument et qui luttent pour leur survie, mais parle encore de Petit Coeur qui se fait larguer par une Bombe (“Coeur de Bombe”) alors qu’elle approche des 30 ans. Diam’s n’a pas grandi en même temps que son public féminin, et conserve son discours destiné aux midinettes qui découvrent avec émoi qu’un garçon ne rêve pas que de jouer à Street Fighter IV le mercredi après midi.

Est ce qu’elle a mal choisi son personnage à marketer pour séduire le public le plus large possible, est ce qu’elle se ment à elle même en essayant de se persuader qu’elle ne vieillit pas, est ce qu’elle n’assume pas qui elle aimerait devenir? Elle seule peut répondre, mais pas à travers un album visiblement.

2. Diam’s vit dans un monde de Bisounours. A l’abri dans son refuge manichéen, la MC écrit ses textes à minuit dans le jardin du Bien et du Mal, éclairée par la Lune. Sans jamais trouver de juste milieu. L’Europe, c’est mal. L’Afrique, c’est bien. Le Gouvernement, c’est mal. La banlieue, c’est bien. L’homme, c’est mal. La femme, c’est bien. Il n’y a pas de place pour la nuance, pour la réflexion, pour le réél.

Toutes les mères sont des héroïnes, tous les enfants sont innocents, tous les métis souffrent, ce sont les hommes qui trompent et quittent, la drogue est partout, la variété française c’est nul. D’ailleurs, lorsque Diam’s demande ce que va faire la variet’ quand elle l’aura plagié, j’ai juste envie de répondre qu’elle peut faire un procès pour violation des droits d’auteur et récupérer une bonne partie de tes royalites et de ta fortune personnelle dont tu parles tant. Mais dans l’univers simpliste de la Boulette, qui se veut peut être être le reflet de sa vie, ce n’est pas possible d’être poursuivi à cause de son Art. Parce que le rap, c’est bien.

1. Diams n’est pas si authentique. Je m’explique. L’effort d’interprétation sur la plupart des titres de l’album aurait pu être intéressant et apporter un vrai plus artistique, mais verse trop rapidement dans l’agressivité mal contrôlée qui sonne faux. Le manque flagrant de sincérité me gêne, d’autant plus que j’aurai voulu la défendre, expliquer que la mise en lumière tardive de sa reconversion est déplacée, saluer la mise à nu d’une artiste qui a plus à perdre qu’à gagner, en bref, avouer à demi-mot que “SOS” de Diam’s n’est pas un mauvais album.

En choisissant d’exposer sa vie au grand jour, d’assumer ses convictions religieuses devant les caméras et de revendiquer cette force nouvelle trouvée dans la spiritualité, Diam’s donne juste l’explication indispensable à la compréhension de ses paroles. Parce que dans le fond, Diam’s souffre simplement du syndrome de la femme européenne blanche reconvertie à l’Islam. Elle veut en faire plus que les autres, elle estime qu’elle a encore plus de choses à prouver que les soeurs nées dans le Din, elle complexe de ne pas obtenir la reconnaissance automatique de sa foi et redouble d’efforts pour se faire accepter de sa comunauté d’accueil.

Quitte à livrer une liste de chansons remplies d’apparences, dans lesquelles Diam’s se noie et se perd à chaque mesure, trop obsédée par le regard des autres. Alors pour le coup, je dois reconnaître que le titre de son album est vraiment bien choisi.

C'est Medine, Don'T Panik!

Medine – candidat libre

Un truc vraiment phat de Medine. Il déchire le beat. Vous allez trouver cette pièce dans son prochain opus The Arabian Panther: Édition limitée prévue pour le 23 novembre 2009

Gracieuseté Rap1pulsif

Médine officie depuis quelques mois sur sa marque Le Savoir est une Arme. Les plus aguerris auront remarqué que le rappeur ne se passe plus de ses t-shirts dans chacun de ses clips avec des designs novateurs et revendicatifs.

Le fameux “I’m Muslim don’t Panik” a été repris dans son dernier clip “Don’t Panik.

Comment se procurer les t-shirts LSA me direz vous ? Rdv sur laboutiqueofficielle.com !

NOUVEAU : collection femme et enfant Le Savoir est une arme disponibles !!

Bu Blog Hayatınızda karşılaştığınız en ilginç,en anlatılası,en beğenilen ve başka başka “En”‘leri barındıracak bir Blog olacaktır.

Evet.İnanın,sizde başkalarına anlatacaksınız,onlarda başkalarına.Sizler için çok önemli olan,değere değer katan,saygıyı,sevgiyi ve hatırlamayı baki kılan kadim dostlarınızdan bahsediyorum.

Hani okumaya ara verdiğinizde kitabınızın arasına özenle yerleştirdiğiniz, bir sonraki buluşmanıza kadar kaldığınız sayfayı, satırları sizin yerinize bekleyen, hem sizin hem kitaplarınızın kadim dostları yok mu… Hani cildin üzerinden taşan bir ucu sürekli size göz kırpıp duran, ‘beni oku’ dedirten sevdalısının ağzından. Onlardan bahsediyorum…

Kitaplarına gösterdikleri özenden ötürü sayfalarının bir köşesini kıvırmaktan ısrarla kaçınan, buldukları herhangi bir şeyi kullanarak o işlevi yerine getirenlerden değil, bunun yerine kitap ayraçlarını kullananlardan, kitap okumayı bir ritüel haline getirmişlerin, kullandıkları ayraçları seçenlerin, bunları biriktirenlerin ve önem atfedenlerin ayraçlarından bahsetmek niyetim.

Böylesi kitap dostlarının kitapla olan ilişkilerine yeni bir heyecan katan, kitapla aralarına değil ama sayfalarının aralarına girebilmiş, manevi ve estetik yönü güçlü, kimi zaman kitaptan gözleri üzerine çeken,düşündüren ve gülümseten  el yapımı kitap ayraçları.

Kitap ayracı deyip geçmeyin, bahsedeceklerimin çok ama çok özel.Siz bakmazsanız göremeyecek,görmeyince de bihaber kalacak ne yazık ki çok şey kaybedeceksiniz.Bakınca aşık bile olabilirsiniz kendilerine ama önce göz göze gelmelisiniz.

Mühürleriyle,kabartması,suyu ve KUM’u ile başka şey anlatan, rastgele görünen hiç bir şeyin aslında rastgele olarak nitelendirilemeyeceklerinin kanıtları gibi —ki  benim gönlümden ve  elimden çıktığı anı elinize değdiği anla birleştirerek, fotoğraf gibi tıpkı, her bakışınızda o ilk sihir anını tekrar yaşadığınız, kim bilir ne anlamlar katmışlığınızla sanat eseri haline gelebilen sayenizde.
Tarihimizi,maneviyatımızı,sevgimizi,kutlu günlerimizi,kaybettiklerimizi,kazanacaklarımızı bize en güzel anlatan

KUM Kitap Ayraçları….

Okumaya başlayan”tamam,herşey çok güzel de..Kum,su,mühür de ne oluyor?” diye düşünmeye başladı bile.

Kısaca anlatmakta fayda olacak o zaman sanırım.
KUM:
Herbir Kitap Ayracı özel bir kum içermektedir.

“OKU ! ALLAH’IN ADIYLA OKU.”  TEMALI KUM KİTAP AYRACI:
Milyonlarca Hacı’nın Dualarıyla inlemiş,mübarek ve kutsal topraklardan yani Mekke ve Hac-Umre ziyaretlerinden özel olarak  getirtilmiş,zemzem suyu ile yıkanmış KUM tanecikleri içermektedir.

“ATATÜRK”  KUM KİTAP  AYRACI:
Söylemeyi unuttum.Biz aslen SELANİK göçmeniyiz.Orada olan da,gurbette yani Almanya da olan da çok köklü bir aileyiz.Kırmızı Kum Ayracı,SELANİK’ten binbir zorlukla getirilmiş,Mustafa Kemal ATATÜRK‘ün doğduğu yerden alınmış ve Kurtuluş Mücadelesinin en kıran kırana,en fedakarca ve en destansı geçtiği ÇANAKKALE boğazının suyu ile yıkanmış KUM tanecikleri içermektedir.

“AYNALI” KUM KİTAP AYRACI:
Kitap okuyoruz,okuyorsunuz.Tam o sırada yüzünüzde,saçınızda birşey fark ettiniz.Ya da bir arkadaşınız geliyor;”Eyvah!Nasıl Görünüyorum?” diye düşünüyorsunuz.
“Okumaktan,ders çalışmaktan gözlerim ne halde kimbilir?” diye de düşündünüz.Evet,evet acele bir ayna bulmak lazım.Ya kalkıp evden aynaya koşturup ara vereceğiz,ya çantayı hallaç pamuğuna çevirip çıkarıp bakacağız,ya olmadık metallerde,alüminyum yüzeylerde (ki bu çok olur) zorlanarak kendimize bakacağız.
İşte,”Aynalı” kitap ayracı,çok muhteşem bir yansıma sağlamasa da sizin için yeterli görüntüyü sağlacaktır.Herzaman elinizin altında.

Görüldüğü gibi;hatırlamanın,değer vermenin,değer bilmenin,maneviyatın,sevginin,tarihin ve kutsallığın bir bedene dönüşmüş halidir

KUM KİTAP AYRAÇLARI…

KUM KİTAP AYRAÇLARI AYRI AYRI SAYFALADIK.HERBİRİ AYRI BİR GELENEK,KUTSALLIK,SEVGİ,TARİH VE ELEMEĞİ…
LÜTFEN İNCELEYİNİZ.

News publiée sur le webzine “The French Touch”.

Loin d’être l’album le plus marquant et le plus abouti de Medine, “Arabian Panther” contient malgré tout son lot de pépites taillées dans un bloc de granite.
‘Self défense’, ‘Peplum’, ‘Portrait chinois’, ‘Don’t panik’, ‘Code barbe’, ”Arabospiritual’… Par ces seuls titres, “Arabian Panther” mérite d’être (re)découvert.
A l’occasion de la réédition de cet album en version collector et agrémenté de quelques inédits, le single ‘Don’t panik’ a été mis en image simplement et efficacement. Le clip colle parfaitement au discours – bien moins communautaire qu’il n’y paraît – de Medine qui, comme à son habitude, rappe et interprète avec la rage d’un guerrier et la force d’un bulldozer.
“Don’t Panik, voici mon slogan, sortez les cuirasses et renfilez les gants…”.

Resulullah (s.a.a), Fil yılı Rabi’ul Evvel ayının 20 sine rastlayan (M.571’de) Pazartesi günü şafak vakti Mekke şehrinde dünyaya geldi.(1) Resulullah (s.a.a)’in değerli babası, Abdullah bin Abdulmuttalip bin Haşim bin Abdumenaf’dır. Değerli annesi ise Veheb bin Abdumenaf’in kızı Amine’dir. Görüldüğü gibi her iki şahsiyetin akrabalık bağı Abdumenaf’da birleşiyor.

Hz. Peygamber’in mübarek ismini İlahi emir gereği Muhammed, (2) künyesini ise Ebu’l Kasım (3) koyuyorlar.

İmam Bakır (a.s) buyurmuşlardır ki, Hz. Peygamber doğumunun yedinci günü Hz. Ebu Talib, Hazretin dünyaya teşrifinden dolayı bir kurban keser ve akrabalarını misafirliğe davet ederek şöyle der: “Bu Ahmed’in akikasıdır.” Misafirler; “Onun ismini neden Ahmed koydun?” diye sorduklarında, ise Ebu Talib; “Yer ve gök ehlinin övgüsünden dolayı onun ismini Ahmed koydum.” der.(4) İşte bundan dolayı Hz. Emir-ul Mü’minin Ali (a.s), Hz. Resulullah (s.a.a)’ın iki ismi bulunan peygamberlerden olduğunu söylemiştir.(5)

Peygamber (s.a.a) henüz daha dünyaya gelmeden babasını kaybetti; (6) dünyaya geldikten sonra da onu süt emmesi için Halime-i Sadiyye’ye emanet ettiler. İbn-i Sad’ın yazdığına göre, Halime Hazreti kucağına alır almaz döşü sütle doldu; öyle ki, Peygamber ve Halime’nin açlıktan uyumayan çocuğu da o sütten doydular.(7)

Peygamber (s.a.a) üç yaşına kadar annesi Amine’nin de gözetimiyle süt annesi Halime’nin yanında kaldı, daha sonra Mekke şehrine getirilerek annesine teslim edildi. devamı için ->>

Peygamber (s.a.a) altı yaşında iken annesi Amine ve bakıcısı Ümmi Eymen’le birlikte akrabalarını görmek için Medine’ye giderler. Bir ay Medine’de kaldıktan sonra Mekke’ye dönüşte, Ebva denen yere (Cuhfe’den 37 km. uzak) ulaştıklarında Hazretin değerli annesi vefat eder ve orada defnedilir. Ümmi Eymen Hz. Peygamber’i Mekke’ye getirir ve ceddi Abdulmuttalib’e teslim eder. Böylece Abdulmuttelib Hazretin sorumluluğunu üstlenmiş olur.(8) Ama iki yıl sonra Abdulmuttalib de dünyadan göçer.(9) Onun vasiyeti gereğince de, Hz. Ebu Talib kardeşi oğlu Hz. Muhammed (s.a.a)’ın sorumluğunu üstlenir.(10)

İbn-i Abbas’ın naklettiğine göre, Ebu Talib Hz. Peygamber ile öyle ilgileniyordu ki, gece ve gündüz ondan bir an olsun ayrılmıyordu, onu kendi yanında yatırıyor ve onun hakkında kimseye güvenmiyordu.(11)

Hz. Resulullah (s.a.a) on iki yaşında iken (12) Ebu Talib’le birlikte Şam’a yolculuğa çıkarlar. Bu yolculukta Buheyra isminde bir rahiple karşılaşırlar. Buheyra, Hıristiyan alimlerinin en bilginlerindendi. Hz. Peygamber’i görür görmez, O’nun ahir-uz zaman Peygamberi olduğunu hemen anlar ve Ebu Talib’e dönüp şöyle der: “Önceki semavi kitaplarda bu gencin peygamberliğiyle ilgili haber vardır.(13)

Hz. Resulullah (s.a.a), erginlik çağına kadar Hz. Ebu Talib’in evinde kalılar ve ahlak, yiğitlik, halkla geçinmek ve emanete riayet etmek bakımından öyle bir yüce ahlak ve erdemlilik sergilerler ki halk ona “Emin” lakabını takarlar.(14)

Hz. Resulullah (s.a.a) yirmi yaşında iken “Hilf-ul Fodul” antlaşmasına katılmıştır. Bu antlaşma, Beni Haşim, Beni Zühre ve Beni Temim arasında yapılan insani değerleri önemseyen bir anlaşma idi. Bu antlaşma gereğince mazlumların hakları zorbalardan alınacak ve gereken yardımlar onlardan esirgenmeyecekti.(15)

Hz. Hatice asaletli ve serveti olan bir kadındı. Hz. Hatice erkekler vasıtasıyla ticaretle uğraşıyordu. Resulullah,ın doğru konuşan ve emin biri olduğunu öğrenince, Hazrete, kölesi Meysere ile birlikte ticaret yapmak için Şam’a gitmesini ve diğer tacirlerden daha fazla pay almasını önerdi. Hz. Resulullah (s.a.a) Hatice’nin bu önerisini kabul ederek onun malı ile Şam’a doğru yola çıktılar. O memlekette mallarını satıp işlerini bitirdikten sonra Mekke’ye döndüler. Mekke’de de oradan getirdikleri malları satıp öncekilere oranla iki kat veya daha fazla kar elde ettiler. Üstelik Meysere de yol boyunca Resulullah’dan gördüğü hareket ve davranışları Hatice’ye anlattı.

Bunun üzerine, Hatice, birisi vasıtasıyla Resulullah’a şöyle bir mesaj gönderdi: “Ey amca oğlu, aramızda akrabalık bağı olduğundan kavmin arasında yüce şeref ve nesebe sahip bulunduğundan, güvenilir, iyi huylu ve doğru konuşan olduğundan dolayı seninle evlenmeye gönüllüyüm.”

Hatice’nin bu evlenme teklifi öyle bir zamanda oldu ki, Hatice o zamanlar nesep açısından en köklü, şeref ve mal bakımından da bütün kadınların en üstünü idi; herkes onunla evlenmek istiyordu, ama o hiç kimseyi kabul etmiyordu.(16)

Resulullah (s.a.a) Hz. Hatice’nin bu evlenme teklifini kabul ederek amcalarını onu istemeye gönderir ve böylece bu mübarek vuslat gerçekleşmiş olur .(17)

Resulullah (s.a.a) evlendiği zaman yirmi beş yaşında idiler. (18) İbn-i Abbas ve bir grup diğer bilginlerin sözüne göre, Hz. Hatice de yirmi sekiz yaşında idi.(19)

Hz. Peygamber (s.a.a)’in Hz. Hatice ile evlenmesinden ikisi erkek, dördü kız olmak üzere toplam altı çocuğu olmuştur. Erkeklerin isimleri: Kasım ve Tahir; kızların isimleri ise Ümmi Gülüsüm, Rukayye, Zeynep ve Fatıma’dır.(20)

Hatice-i Kübra (a.s) Resulullah (s.a.a) ile ortak yaşantısında çok fedakarlıklar yapmıştır. O, bütün mal ve servetini aziz eşinin ihtiyarına bırakmış ve bütün kadınlardan önce Hz. Resulullah’a iman etmiştir. Resulullah (s.a.a) onun hakkında şöyle buyurmuştur:

“O, insanlar kafir olduğunda bana iman etti, halk beni tekzip ettiğinde o beni tasdik etti, halk beni mahrum bıraktığında o kendi malıyla bana yardımda bulundu.”(21)

Hz. Resulullah’ın yaşantısının en hassas dönemi, 40 yaşına girdiği dönemdir. Zira Hazret bu yaşta Receb’in 27. günü (M. 610) peygamberliğe seçilmiştir.(22) O zamandan itibaren üç yıl boyunca halkı gizlice İslam’a davet etmiştir. (23) Hz. Resulullah’a ilk iman eden Emir-ul Mü’minin Hz. Ali olmuştur. (24) Ondan sonra da Hz. Hatice iman etmiştir.

Bi’setin üçüncü yılında Resulullah (s.a.a), halkı açıkça İslam’a davet etmeye mamur kılındı. Bu emir gereği önce kendi yakınlarını misafirliğe davet edip onlara şöyle buyurdu:

“Allah Teala beni, sizi O’na davet etmeye emretmiştir. İçinizden kim beni tasdik edip, bu işte bana yardımcı olursa, sizin aranızdaki kardeşim, vasim ve halifem olacaktır.” (25)

Teberi’nin yazdığına göre, bu toplantıda Hz. Ali, Peygamber’e yardımcı olacağını ilan eden tek şahıs oldu. Peygamber (s.a.a) de oradakilere şöyle buyurdu:

“Bilin ki, bu şahıs, benim sizin aranızdaki kardeşim, vasim ve halifemdir; onun sözlerini dinleyin ve emirlerine itaat edin.” (26)

Resulullah (s.a.a) akrabalarını İslam’a davet ettikten sonra, halkın da putlarını bırakıp sadece Allah’a ibadet etmelerini istedi. Bu söz onlara çok ağır geldi; az bir grup hariç, hepsi Hazretle düşman olmaya başladılar. O kritik anda, Mekke’nin büyüğü ve Peygamber’in amcası olan Hz. Ebu Talib, kardeşi oğlunun yardımına koştu ve onu yalnız bırakmayacağına dair yemin etti.(27) Gerçekten öyle de yaptı. Hz. Ebu Talib, hayatta olduğu müddetçe Kureyş, Hz. Peygamber’i fazla incitemedi.

Kureyş büyükleri, Hz. Ebu Talib’in varlığıyla Hz. Peygamber’i tam baskı altına alamadıklarını görünce, yeni Müslüman olanları eziyet ve işkence etmeye başladılar. Peygamber (s.a.a), Müslümanların Kureyş’in zulüm ve eziyetinden kurtulmaları için onlara Habeşi’ye hicret etmeleri için izin verdi.

Bi’setin altıncı yılında, Mekke müşrikleri, Peygamber (s.a.a)’i öldürme kararı aldılar. Bu yüzden Hz. Muhammed (s.a.a)’i kendilerine teslim etmedikçe, Beni Haşim’le muamele yapmayacak ve onlardan evlenmeyeceklerine dair kendi aralarında bir antlaşma imzaladılar. Bu antlaşmayı bir deri sayfaya yazıp Ka’be’nin duvarına astılar. Beni Haşim de canlarını korumak için Peygamber (s.a.a) ile “Şi’b-i Ebu Talib” deresine sığındılar; üç yıl boyunca orada kaldılar. Üç yıl sonra Allah Teala Peygamberine, antlaşmayı “Allah” lafzı hariç, karıncaların yediğini haber verdi. Hz. Ebu Talib bu haberi Kureyşlilere iletti ve onlara; “Eğer Muhammed’in söyledikleri doğru çıkarsa ne yaparsınız?” diye sordu. Onlar da: “Artık el çekeriz” dediler. Kureyşliler Ka’be’ye gidip oraya astıkları antlaşmanın “Allah” lafzı hariç karıncalar tarafından yenildiğini görünce, kendi antlaşmalarından vazgeçtiler. Bi’setin onuncu yılında vuku bulan bu olay neticesinde Mekke halkından bir çok kimseler İslamiyet’i kabul ettiler. Böylece Beni Haşim Şi’bi Ebu Talib’den dışarı çıkabildi.(28)

Peygamber (s.a.a) bi’setin onuncu yılında iki büyük yardımcısı olan Hz. Ebu Talib ve Hz. Hatice’yi kaybetti, (29) bu iki büyük şahsiyetin ölümü Hazrete çok ağır geldi, bundan dolayı o yılın ismini “Hüzün Yılı” koydu.(30)

İmam Zeyn’ul- Abidin (a.s) şöyle buyurmuştur:

“Resulullah (s.a.a), Ebu Talib ve Hatice’yi kaybettiğinde artık Mekke’de kalması güçleşmişti… Allah Teala bundan dolayı Hz. Peygamberin, Mekke’de yardımcısı olmadığından orayı terk edip Medine’ye doğru hareket etmesini emretti”(31)

Hz. Ebu Talib dünyadan göçtükten sonra Kureyşin peygambere eziyeti gittikçe fazlalaştı, Hazrete defalarca ihanet edip O’nun canına kıymak istediler. (32)

Mekke müşrikleri, bi’setin on üçüncü yılı “Dar’un Nedve” denilen bir yerde toplanıp Hz. Peygamberi öldürme kararı aldılar. Bu karara göre çeşitli kabilelerden oluşan gençler hep birlikte Hazrete saldıracak ve kimin tarafından öldürüldüğü bilinmeyecekti. (33)

Hz. Peygamber (s.a.a), İlahi vahiyle bu komplodan haberdar oldu ve geceleyin Mekke’den ayrılarak Medine’ye doğru yola çıktı. Emir’ul- Mü’minin Hz. Ali de Peygamber (s.a.a)’in canını korumak için O’nun yatağında yattı. (34)

Peygamber (s.a.a), Rabi-ul Evvel ayının ilk günü Mekke’den ayrıldı ve aynı ayın on ikinci günü Medine’nin yakınlarında olan “Kuba” denilen yere vardı ve orada yaklaşık on gün Hz. Ali’yi bekledi. (35)

Bu müddet içerişinde de Kuba camisini yaptırdı. Daha sonra Hz. Ali’nin gelmesiyle Medine’ye teşrif buyurdular .

Hz. Peygamber’in hicreti ardından Mekke Müslümanları da yavaş-yavaş Medine’ye hicret etmeye başladılar. Peygamber (s.a.a), Muhacir ve Ensar (Medine halkı) arasındaki samimiyet bağını güçlendirmek için onların aralarında kardeşlik bağı oluşturdu.

Peygamber (s.a.a), bu teşebbüsü ile Medine’de İslami bir toplum oluşturmuş ve Muhacirlere yardım için de uygun bir zemin hazırlamıştı.

Bu küçük İslam toplumunun kuruluşundan daha on dokuz ay geçmemişken Müslümanlarla Mekke müşrikleri arasında savaş ateşi tutuştu. İlk önemli savaş Bedir savaşı idi, onun peşi sıra Uhud, Handek, Hayber,Tebuk vb….savaşlar da vuku buldu.

Peygamber (s.a.a)’in savaşları iki çeşittir; birincisi, kendisinin katıldığı savaşlardır, bu savaşlara “Gazve” denilir. Diğeri ise kendisinin katılmadığı savaşlardır, bu savaşlara da “Seriyye” deniliyor. Gazvelerin sayısının 28, seriyyelerin sayısının ise 38 tane olduğunu söylemişlerdir. (36) Bunca savaş, dokuz yıldan az bir zamanda vuku bulmuştur.

Bu gazve ve seriyyeler, Müslümanların Hicaz topraklarında azamet ve güçlerinin aşikar olmasına ve bir çok Arap kabilelerinin Hz. Peygamberle barış antlaşmaları imzalamalarına sebep oldu.

Bu antlaşmaların en önemlisi, Hudeybiye antlaşması idi. Hz. Peygamber bu antlaşmayı, hicretin altıncı yılında Mekke müşrikleriyle yaptı. Bu antlaşma, Hicaz toprağında nispi bir emniyet ve huzurun oluşmasına yol açtı ve diğer topraklarda da İslam’ın yayılmasına ortam hazırladı.

Peygamber (s.a.a), hicretin yedinci yılında İslam’ın geniş bir şekilde yayılmasını sağlamak için bir çok mektuplar yazmış ve bu mektupları İran, Rum, Habeş, Mısır, Yemame, Bahreyn vb. ülkelerin kıralı ve padişahlarına göndererek kendi mesajını onlara iletmiştir. (37) Hazret bu mektuplarda onları İslam’a davet ediyordu. Bu vesileyle Hz. Peygamber’in cihanı risaleti dünyanın her tarafına bildirilmiş ve böylece İslam’ın mesajı uzak memleketlere de ulaşma imkanını bulmuştur.

Hicretin sekizinci yılının Ramazan ayında Mekke şehri Peygamber tarafından fethedildi. (38) Resulullah (s.a.a) ordusuyla birlikte savaşmaksızın Mekke şehrine girdi, ilk teşebbüsünde Mekke halkının hepsini affetti ve Kabe’de bulunan üç yüz altmış putu oradan temizledi (39) ve sonra minbere çıkıp şöyle buyurdu:

“Ey insanlar! Allah Teala cahiliyye tekebbürünü ve atalarla övünmeyi sizin aranızdan temizledi. Bilin ki siz Adem’densiniz, Adem de balçıktandır. Bilin ki, Allah’ın en iyi kulları O’ndan korkan ve günah işlemeyendir.” (40)

Resulullah (s.a.a), Mekke’de kısa bir müddet kaldıktan sonra Medine’ye doğru hareket etti. Bir kaç aydan sonra, Rum ordusunun İslam ülkelerine saldırıp o topraklarda ilerlemeyi amaçladıklarını öğrendi. Hazret bu haberi öğrenir öğrenmez İslam ordusunun, Rum ordusuna karşı koymak için Şam sınırlarına doğru hareket etmelerini emretti, kendisi de ordunun komutanlığını üzerine aldı. Uzun bir mesafeyi kat ettikten sonra, Hicretin dokuzuncu yılının Şaban ayında Şam sınırında bulunan Tebuk topraklarına ulaştılar. Ama Rumlulardan hiçbir eser yoktu. Çünkü Rum ordusu, Hz. Peygamber’in komutanlığındaki İslam’ın güçlü ordusunun hareketinden haberdar olmuş ve Müslümanlar karşısında yenilgiye uğramak korkusundan aldıkları kararlarından vazgeçmişlerdi.

Resulullah (s.a.a) düşman tehlikesinin olmadığını görünce, ordunun Medine’ye dönmesini emretti. “Tebuk” ismiyle meşhur olan bu gazve, Hz. Peygamber’in en son gazvesi sayılmaktadır.

Hz. Peygamber (s.a.a)’in Hicaz topraklarındaki en fazla muvaffakiyet elde ettiği yıl, hicretin dokuzuncu yılıdır. Çünkü o yılın hac merasiminde müşriklerden beraat ilan edildi. (41) Bu önemli mesele, Kurban Bayramında Emir’ul- Mü’minin Hz. Ali (a.s) vasıtasıyla düşmanlara duyuruldu ve onlara, İslam’a karşı tavırlarını belirlemeleri için dört ay mühlet verildi. Bu beraatın ilanı neticesinde çeşitli kabilelerin elçileri Medine’ye doğru akın etmeye başladılar. Hepsi Hz. Peygamber’in huzuruna gelip İslam’ı kabul ettiklerini veya İslam’ın sığınağında yaşamaları için cizye ödemeye hazır olduklarını ilan ettiler.

O yıl çok fazla elçinin Medine’ye akın etmesinden dolayı o yıla “Amm’ul- Vefud” (elçiler yılı) ismini vermişlerdir. Böylece puta tapma adet ve geleneği Hicaz toprağından silinmiş ve yerine tevhit dini yerleşmiştir.

Resulullah (s.a.a), hicretin onuncu yılında hac amellerini yapmak için Mekke’ye yolculuk yapmaya hazırlandı. Müslümanlar da bu haberi duyunca, hac amellerini doğru bir şekilde kamil olarak öğrenmek için yolculuğa hazırlandılar. Resulullah (s.a.a) Zilkade ayının sonuna dört gün kala Medine’den ayrıldı, Zilhacce’nin dördüncü günü ise Mekke’ye vardı. (42) Hac amellerini yaptıktan sonra Müslümanlarla birlikte o şehirden ayrıldı ve Medine’ye doğru yola koyuldu. Yüz yirmi bin civarında olan hac kervanı “Cuhfe” denilen yere yetiştiğinde, Hz. Peygamber tarafından kervanın durdurulması emredildi. Hazret namazını kıldıktan sonra Gadir-i Hum kenarında bir hutbe okudu sonra Hz. Ali’nin elinden tutarak yüksek bir sesle şöyle buyurdu:

“Ben kimin mevlası (efendisi) isem Ali de onun mevlasıdır. Allahım, ona yardım edene sen de yardım et, onu yalnız bırakını sen de yalnız koy…” (43)

Bu vakıa, Zilhacce’nin on sekizinci günü vuku buldu. Hz. Peygamber’in halife tayin etme işi bir kaç defa çeşitli yerlerde tekrarlanmıştır.

Hz. Peygamber (s.a.a) Haccet’ul- Veda yolculuğundan sonra, ömrünün son günlerini yaşıyordu, nihayet hicretin on birinci yılı Sefer ayının yirmi sekizinde fani dünyadan ayrılıp ebedi yurda göç etti. (44)

Peygamber (s.a.a)’in Hatice’den altı çocuğu vardı, onların isimlerini daha önce zikrettik. Mariye’den de İbrahim isminde bir oğlu vardı. Hazretin, Fatıma (a.s) hariç bütün evlatları kendi hayatı döneminde vefat ettiler. (45) Hz. Peygamber’in nesli, Hz. Fatıma’dan devam etti.

Hicretten Şehadete; Sözleriyle İmam Hüseyin

Muhammed Sadık Necmi

Kevser Yayınları

Bu kitap adından da anlaşıldığı gibi Hz. İmam Hüseyin’in (a.s), Medine’den hareket  edip Kerbela’ya varıncaya dek kendisinden nakledilen sözlerini içermektedir.

Hz. Hüseyin (a.s) ve 72 yaverinin tarihi kıyamlarının hedef ve mahiyetini ortaya koyan bu nurlu sözler. Aynı zamanda dine sadık her Müslüman’ın bilmesi gereken tarihi, ilmi ve akıdevi konulara da ışık tutmaktadır.

İçindekiler:

- İmam Hüseyin’in Medine’den Mekke’ye kadar buyurduğu sözler.

- İmam Hüseyin’in Resulullah’ın (s.a.a.) kabrinin kenarında buyurduğu söz.

- İmam Hüseyin’in Basra halkına mektubu.

- İmam Hüseyin Kufe (Irak) yolunda

- İmam Hüseyin’in Kerbela yolundaki sözleri.

- İmam Hüseyin’in Kerbela’ya vardığında buyurduğu sözler.

- İmam Hüseyin’in Aşura günündeki ilk konuşması.

- Kerbela kıyamının sebebini açıklaması.

]]> http://tolgaokmen.wordpress.com/2009/10/11/medine-koku/ Sun, 11 Oct 2009 15:31:46 +0000 tolgaokmen http://tolgaokmen.wordpress.com/2009/10/11/medine-koku/

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

السلام عليكم ورحمة الله

ÜMREYE GİTTİM, TÜM GÜN İBADET YORGUN YATTIM, RESULALLAH HZ. MUHAMMED MUSTAFA S.A.V EFENDİMİZ BELLİ OLDU. MESCİDİ NEBEVİ DIŞ BAHÇESİNE RAVZA-İ MUTAHHARA’DAN BİR CENNET ŞAMDANI ATTI. KALKTIM GİYİNDİM BAHÇEYE DOĞRU HIZLA. GECE ANA KAPILAR KAPALI.

TÜRKÜN KOKUSU

SABAH EN GÜZELİNDEN ŞAMDAN ALDIK, TÜTSÜLER KOKU……
ŞİMDİ ARTIK GÜL TÜTSÜ YAPIMIYLA UĞRAŞIYORUM, ONUDA RESULALLAH EFENDİMİZ ÖĞRETTİ.

NERDEYSE HER GÜN ATEŞ YAKILMIŞ RESULALLAH EFENDİMİZ ZAMANINDA, KOKULU ODUN’LAR OAD ARABİSTAN’IN EN PAHALI ŞEYİ…

BİZ ODUN.

VESSELAM….

( EHLİ SÜNNET – NASRULLAH )
SAHİB-UL HİLYE
Tolga
2009 

Hac, İslam’ın farz ibadetlerinden biri. O yalnızca o günde ve o yerde ifa edilir. Hakeza umre de hayati öneme sahip ibadetlerden. Özellikle Kadir Gecesi’nde umre, tıpkı hac gibi…

Dünyanın her bir köşesinden Müslümanlar, hac ve umre için akın akın Mekke’ye ve Medine’ye gelecekler. Amaç, Hz Peygamber s.a.v.’i ziyaret etmek ve Kâbe’yi tavaf ederek arınmak…

Ya da günümüzde yapıldığı üzere; yedi düvele duyurarak reklâm, çoluk çocuğa hediye planları ve hac marketlerinde zalim Çin’e soyulmak…

Milyonlar her bir ağızdan dua edecek ve ‘âmin.’ Ama yeni hac sonrasında hiçbir şey değişmeyecek, Müslümanlar inim inim inlemeye, Kudüs esir kalmaya devam edecek! Müslümanlarsa Hac yapmanın mutluluğu ile evlerine dönecekler. Bu her yıl yeniden tekrar edecek. Ya sonra, ya daha sonra bu durum hep böyle devam mı edecek?

Etmemeli. Bu son olmalı. Bu Kudüs’ün esaret yaşadığı, Müslümanların imamsız olduğu son olmalı ya da Mina’da şeytanı değil Müslümanları taşlamalıyız. Yani bizi, kendimizi…

Ya el uzattığımız elmalardan uzaklaşmalı tıpkı Âdem a.s. gibi!

Ya içimizdeki tüm putları kırmalı tıpkı İbrahim a.s. gibi!

Ya İsmaillerimizi kurban etmeli tıpkı İbrahim peygamber gibi!

Ya şeytanları taşlamalı İsmail a.s. gibi!

Ya kurtuluş iksirini aramalı Hz. Hacer gibi!

Ve hicret etmeli Kur’an’a

Kim bilir, belki geç kalmamışızdır!

Kim bilir, belki daha şafak sökmemiştir!

Kim bilir, belki hâlâ aramızda salihler ve abidler vardır!

Kim bilir, belki yürekten bir’ âmin’ yetecektir yeniden kıyam için!

Kim bilir, belki bu hac yeniden toparlanmak içindir!

Çünkü Hac toplanma ve toparlanmadır. Yeni bir hac için, yeniden imana ve 40 gün 40 eyleme var mısınız?

1- Önce içinde ne kadar put varsa yerle bir etmeli. Hepsini tepelemeli ve özgürlüğüne kavuşmalı.

2- Ardından vahiy sanki bize iniyormuş gibi ürpererek iman ettiğimizi sandığımız ne varsa terk edip, tek Rabbe yeniden iman etmeli.

3- Bir Hira bulup sığınmalı, inziva için.

4- Alak Suresi’nin ve ‘iqra’ emrinin muhatabı olarak Kur’an-ı Kerim’i anlamaya çalışmalı.

5- Ebubekir Siraceddin (Martin Lings)’in eseri olan Hz Muhammed’in Hayatı’nı ve benzer eserleri defalarca okumalı.

6- Ali Şeriat’inin Hac kitabını her satırını fosforlu kalemlerle tek tek çizmeli.

7- Arafat’ı anlamak, neden ümmet olamadığımızı fark etmek için son devrin en büyük lideri, çağını aşan adam Aliya İzzetbeğoviç’in İslam Deklarasyonu (İslâm Beyannâmesi) üzerinde kafa yormalı.

8- Haccın derinliğine inmek için Mustafa İslamoğlu’nun Hac Risalesi ile devam etmeli.

9- Hılful Fudul’u anlamaya çalışmalı. Çağdaş bir Hılful Fudul hareketi bulup, maddeten ve manen aralarına katılmayı denemeli.

10- Ne kadar kul hakkı varsa tümünden arınmalı.

11- Hazların köleliğiden sıyrılmalı. Bir gün bile olsa aç kalmalı. Göbekten yer bulunabilirse karnına taş bağlamalı.

12- Say, sade bir kuru emek olarak kalmasın diye sudan uzaklaşmalı. Zemzem’in kıymetini bilmek için zemzeme kavuşuncaya kadar sürmeli susuzluk. Say tamamlanıncaya kadar asla zemzemden içmemeli.

13- Hz Âdem, Hz Havva, Hz İbrahim, Hz İsmail, Hz Hacer ve Hz Muhammed s.a.v.’i düşünmeli. Ateşe düşmeli, ateşten korunmak için.

14- Hz Peygamber s.a.v.’i ziyaret etmeden binlerce Salât-ı-Şerif hazırlamalı.

15- Bu haccın Veda Haccı olabileceği, isterse Peygamberle karşılaşabileceğini bu yüzden O’nun huzuruna çıkıp sorularına cevap verip veremeyeceğini düşünmeli, cevaplarını hazırlamalı.

16- Sigara, kola, gazlı içecekler gibi illetlerden uzaklaşmalı. Bu illetlere Mekke’de ve Medine’de de el sürmeyeceğine söz vermeli ve sözünde durmalı.

17- Tükete geldiği ne kadar haram ve şüpheli gıdalar varsa hepsini terk etmeli. Helal sandıklarını gerçekten helâl olup olmadığını araştırmalı.

18- Ne kadar haram ve şüpheli kazanç kapıları varsa hepsini kapatmalı.

19- Dişini fırçalamalı ama plastik veya domuz mamulü fırçalarla değil, Peygamber s.a.v.’in emri olan misvakla. Kullanmıyorsa hemen başlamalı.

20- Dua etmek için illa Arapça bilmek gerekmediğini, kendi dilinden de dua edilebileceğini, dua etmeninde bir adabı olduğunu, hamd ile salât ve selamsız dua olmayacağını, dua bencilce ve dünyalık gaileler için olmadığını bilmeli. Kendini ümmetten sayan birinin ümmeti dışarıda bırakan, Kudüs’ü içine almayan, adalet düzeni talebini içermeyen, Firavunî düzenlerin helakini arzulamayan bir duanın hakka vasıl olmayacağına bilerek yapmalı duayı.

21- ‘Ümmet nedir, ben ümmetin neresindeyim’ diye düşünmeli. Kendine sormalı ve varsa cevaplarını tek tek vermeli. Yoksa nedenleri için ağlamaya başlamalı.

22- Teheccüdlere kalkıp günahlarından arınmak için gözyaşı dökmeli.

23- Medine veya Mekke’deki modern alışveriş merkezlerinin yerini değil Medine Pazarı’nın yerini ve ilkeleri araştırmalı. Ticari ahlak ve ilkelerinin Medine Pazarı ahlak ve ilkelerine uyup uymadığını bakmalı, uymuyorsa uydurmalı.

24- İhrama girmeden önce ‘nedir ihram ve neden ihram’ diye sormalı sorgulamalı?

25- İçindeki küfürle Bedir’den önce savaşmalı.

26- Uhud’a varmadan tüm benlikleri ve bencilliklerini yok etmeli.

27- Sevir’e çıkmayı göze almalı. Kendine Sevir’e için bir Ebubekir bulmalı. Ebubekir’i bulmadan Muhammed s.a.v.’i öğrenmeli.

28- Kâbe’de kendisi gibi ibadet etmeyen, kendisi gibi yaşamayan ne kadar Müslüman varsa hakir görmeyeceğine, küfürle tekfir etmeyeceğine söz vermeli.

29- Kâbe’yi düşünmeli. Rüyasında göremediği her günün boşa geçtiğini düşünmeli.

30- İslam Şeriat’ına düşmansa pişmanlık duymalı. Düşmanlığından dönmeli.

31- İçinde ırk taassuplarını ayakları altına almalı. Habeşli Bilallerin, Fârisli Selmanların hayatlarını öğrenmeli.

32- Hazırlamışsa Hurma ve Zemzem hariç tüm hediye listesini yırtmalı.

33- Vasiyetini yazmalı.

34- Üzerindeki tüm emanetleri sahiplerine iade etmeli.

35- Aramızda neden Ebubekirler, Ömerler, Osmanlar, Aliler, Ebuzerler, Zeydler, Abdullahlar, Haticeler, Fatımalar, Aişler, yok, ‘eksimiz ne’ diye tefekkür etmeli.

36- Hac ve umrenin ticari bir amacının olmadığını çoğunluğu zalim Çin’in ürünlerinden oluşan beklide küfür ilmiğiyle dokunmuş ürünler almayacağına söz vermeli.

37- Bir kalem bir defter almalı, önceki günahları bir bir yazıp hepsini Arafat’tan bırakmak için hazırlanmalı.

38- Mekke ve Medine’de alışveriş yapmaktan fırsat bulamayıp namazları kaçırmayacağına söz vermeli, defterinin başına bu sözünü yazıp imzalamalı.

39- Dönünce kendine ‘hacı’ sıfatı takmayacağına, bunu ticari çıkar için kullanmayacağına dair yemin etmeli, bunu da yazmalı defterine.

40- Mekke’nin koruma altında olduğunu öğrenmeli. Aşı dayatmasına karşı çıkmalı. Domuz gribinin küresel soygun palavrası olduğunu bilmeli. Sağlık Bakanı’nın söylemlerinin kesinlikle gerçek olmadığını bilmeli. Bu oyuna gelmeyerek aşı olmanda çıkmalı yola.

Binbaşı Ömer Fevzi Fars Körfezi’ni  İNGİLİZLERE DAR EDECEKTİ

 1914′de Enver Paşa, Suudi Arabistan’ın ilk kralı İbn Suud ile anlaşması için Teşkilat-ı Mahsusa’dan Binbaşı Ömer Fevzi’yi gönderdi. Binbaşı Fevzi, Fars Körfezi ve Umman sahillerinde İngilizlere karşı halkı örgütlemeye çalıştı. Buna örnek gösterilen vaka, Teşkilat-ı Mahsusa’nın Libya’daki tecrübesiydi.

Birinci Cihan Harbi başlamadan önce Enver Paşa, İngilizlere karşı Hintli müslümanlarla işbirliği yapmaya çalışırken, Arap yarımadasında Osmanlı’nın durumunu da güçlendirmek istiyordu. Necid’in kudretli aşiret reisi İbn Suud, Osmanlı’ya isyan halindeydi. Enver Paşa, İbn Suud ile anlaşma sağlamak istiyordu.Paşa’nın İbn Suud ile anlaşma yapması için seçtiği kişi bir binbaşıydı. Bu görevlendirme Basra Valisi Süleyman Şefik Paşa’yı bile şaşırtmıştı. Paşa, görevin kendi uhdesine verilmesini istiyordu.

SUUD İLE GİZLİ ANLAŞMA

Binbaşı, Harbiye Nezareti’ne bağlı Umur-ı Şarkiye Dairesi (Teşkilatı Mahsusa) emrindeydi. Trablusgarp, İran, Mısır, Irak, Kafkasya ve Arabistan’da Teşkilat’ın operasyonlarına katılan bu binbaşının adı Ömer Fevzi idi. ‘Prof. Zekeriya Kurşun’un “Necid ve Ahsa’da Osmanlı Hakimiyeti” isimli kitabında yer alan belgelere göre, Fevzi Bey, bölgede araştırmalar yapmış, Kuveyt Şeyhi Mübarek ve Muhammare Şeyhi Hazal Han’ı da ziyaret etmişti. Temaslarının ardından İbn Suud ile yapılacak anlaşmanın mahiyetine ilişkin bir raporu Enver Paşa’ya sundu. Kuveyt Şeyhi Mübarek’le yaptığı görüşmeyi şifreli telgrafla iletti. Şeyh Mübarek’e göre, Osmanlı Hükümetinin İbn Suud ile gizli bir anlaşma sağlaması Umman, Maskat ve Bahreyn’e el atılmasında çok kolaylık sağlardı. İbn Suud bu bölgeleri işgal ederdi, bu fiili durum Osmanlıya resmi sorumluluk getirmezdi. İbn Suud’un Osmanlı Devleti’ne asi olduğu söylenerek işin içinden çıkılabilirdi.

“LİBYA’DAKİ GİBİ HALKI ÖRGÜTLEYELİM”

Prof. Kurşun’un naklettiği belgelere göre Ömer Fevzi, 13 Nisan 1914′de Harbiye Nezaretine çektiği şifreli telgrafda, Katar’ın İngilizlere teslim edilmesi halinde Libya’daki gibi milli bir müdafa kuvvetinin vücuda getirilebileceğini kaydediyordu. Resmi surette cevap verilemezse, hususi bir emir yeterliydi. Fevzi Bey, Katarlıların Osmanlıya sadık olduklarını ve İngiliz idaresine girmek istemediklerini kaydediyordu. Katar’ın terki bütün müslümanlar nezdinde kötü tesir bırakırdı. Fars körfezinde Katar’dan başka liman olmadığını belirten Fevzi Bey, İngilizlerin Necid ve İran sahillerini birer birer ele geçirdiğine dikkat çekiyor, ileride Basra’nın zor durumda kalacağını söylüyordu. Kuveyt Şeyhi Mübarek ve İbn Suud’la uzlaşma sağlanmalıydı. Bu anlaşmayla, İngilizlerin istila planına karşı, Fars Körfezi ve Umman Denizi sahillerinde bir umumi teşebbüs vücuda getirilebilirdi. Ömer Fevzi, şöyle devam ediyordu: “İngilizler İslam mülkünü küçük ve kuvvetsiz şeyhliklere, hakimliklere ayırarak istila esaslarını kurmak istiyorlar. Biz de aşiret şeyhlerini İbn Suud’un etrafında birleştirelim. Hatta milli bir islam ordusunu İran güneyinden dolaştırarak Hindistan’ı kurtarmaya hazırlamayı bunlara bir gaye olarak telkin edelim. İhtiyat buyrulur ise bunu devlet adına değil de şahsi bir hasım olarak tarif edeyim. İngilizler, Osmanlı Hükümeti’ne karşı ne kadar pervasız iseler, böyle pervasız bir İslam ordusundan da o kadar çekinirler. Çünkü ufak bir kıvılcımın Kızıldeniz ve Umman Denizi sahillerindeki İslam beldelerine yayılması halinde büyük bir gaile karşısında bulunacaklarını zannediyorlar”.

Fevzi Bey, Enver Paşa’dan anlaşma yapma yetkisi istiyor, “İngilizlerin her yerde bize karşı oynadıkları role hiç olmazsa bu şekilde bir mukabele ile hatırımızı saydırırız” diyordu.

İBN SUUD VALİ OLUYORDU

Ömer Fevzi ile Dahiliye Nezareti temsilcileri arasında uzlaşma prensipleri üzerinde tartışma yaşandı. Dahiliye’ye göre, Fevzi Bey, İbn Suud’a çok fazla taviz veriyordu. Fevzi Bey’e göre ise sağlam bir anlaşma yapılmaması halinde İbn Suud ileride vaadlerinden cayabilirdi. Sağlam bir anlaşmayla Osmanlı bölgede İngilizlere karşı para ve askerini tüketmeyecek, tam aksine Necid’in asker ve parasından istifade edecekti. Harbiye ve Dahiliye ortak noktada buluştu, İbn Suud ile gizlice anlaştı. Necid Sancağı vilayet olacak, valilik ve kumandanlığına İbn Suud getirilecekti. Herkes mennundu. Basra Valisi Süleyman Şefik Paşa, anlaşmaya katkı sağlayanları taltif edilmesini, Ömer Fevzi Bey’e de bir iftihar madalyası verilmesini istiyordu. Anlaşmadan hemen sonra Cihan Harbi başladı. Anlaşma kadük kaldı. İbn Suud, Osmanlı’dan yana tavır almadı, ancak İbn Reşit’le husumetine son verdiğini açıkladı. İbn Suud, savaş boyunca tarafsızlığını korudu, İngilizlere fiili yardımda da bulunmadı.

ÖMER FEVZİ’NİN SEÇİLMESİ BOŞUNA DEĞİLDİ

Ömer Fevzi Bey’in seçilmesi boşuna değildi. Babası Mehmet Arif Bey, Araplar arasında sayılan biriydi. II. Meşrutiyet döneminde İstanbul’daki Arap Kulübü’nün önde gelen isimlerindendi. Arif Bey, Osmanlı’nın Arap vilayetlerinde reformlar yapmasını istiyordu. Böylece imparatorluk daha güçlenecekti. Bu yüzden İttihat ve Terakki’yi destekliyordu. Subay olan oğlu Ömer Fevzi, Gevgili’de gizli İttihat ve Terakki Cemiyeti kurucularındandı. Hatta bir ara Mısır’a firar etmiş, İkinci Meşrutiyet’te görevine dönmüş, 1911′de İtalyanlar Libya’yı işgal ettiğinde de Enver Paşa’nın Teşkilatı Mahsusa’sında görev almıştı. Eniştesi Hacı Adil Arda ise, İttihat-Terakki’nin önde gelen isimlerindendi. Mehmet Arif Bey, Mardin’in en köklü bir ulema ailesine mensuptu. Aile büyükleri Kadiri Tarikati’nin önemli şeyhleri arasında sayılıyordu.

Ömer Fevzi Bey’in adı Üzeyir Garih cinayetiyle gündeme geldi

1911-1918 yılları arasında kurmay subay olarak Harbiye Nezareti Teşkilat-ı Mahsusa’sında da önemli görevler ifa eden Ömer Fevzi Bey’in Rauf Orbay’la dostluğu Cumhuriyet döneminde de sürdü. Rauf Bey, Terakkiperver Cumhuriyet Fırkası’nın kuruluş çalışmalarını yaparken bir siyasi komployla yüzyüze geldiğinde Fevzi Bey’den yardım istedi. Komployu ortaya çıkaran Fevzi Bey, polis tarafından gözaltına alınarak sorgulandı. Ömer Fevzi Bey, Cumhuriyet döneminde siyasi faaliyetlerden uzak durdu. Kendini dini ilimlere ve irşat çalışmalarına verdi. Kalamış’taki evi çeşitli fikirlerin mütalaa edildiği bir irfan meclisi oldu. Adnan Giz Bey’in “Bir Zamanlar Kadıköy” isimli kitabında Acıbadem Loncası olarak nitelediği toplantıların müdavimleri, Ord. Prof. Süheyl Ünver, Ender Mermerci’nin babası cildiyeci Prof. Hasan Reşat Sığındım, Mehmet Ali Ayni, Yanya Müdafii Esat Paşa, eski İstanbul Muhafızı Ahmet Fevzi Paşa, Prof. İsmail Hakkı İzmirli ve TBMM Hükümeti’nin Adliye Bakanı ve Roma temsilcisi Cami Baykut’tu.

KUŞCUBAŞI EŞREF’LE AKRABA

1953′de vefat eden Ömer Fevzi Bey’in adı 44 yıl sonra yeniden gündeme geldi. İşadamı Üzeyir Garih 2001 yılında Eyüp Mezarlığı’nda öldürüldü. Garih, Fevzi Çakmak’la aynı sofada yatan Nakşi Şeyhi Küçük Hüseyin Efendi’nin kabrini ziyaret ediyordu. Hüseyin Efendi’nin halifelerinden biri, Ömer Fevzi idi. Şeyhi’nin 1930′da ölümünden sonra, kökü Libya’da olan Arusi Tarikatı’nı kurdu. Böylece Cumhuriyet döneminde kurulan ilk tarikatın ilk şeyhi ünvanını kazanmış oldu. Ömer Fevzi Efendi, soyadı kanunuyla birlikte Mardin soyadını almıştı. Ord. Prof. Ebulula Mardin, Prof. Şerif Mardin, Amerika’nın ünlü müzisyenlerinden Arif Mardin, diplomat Şemsettin Mardin, eski milletvekili-şair Yusuf Mardin, halkla ilişkiler duayeni Betül Mardin ve daha pek çok ünlü ismin yer aldığı Mardinizade ailesine mensuptu. 1878′de doğan Ömer Fevzi Efendi, yazar Cemal Kutay ve Kuşcubaşı Eşref arasında da akrabalık bağları vardır. Ömer Fevzi Efendi’nin annesi Zarife Hanım, Kürt Bedirhan Paşa kızıdır. Bedirhan Paşa’nın oğlu eski Trablus mutasarrıfı Bedri Paşa ise Kuşcubaşı Eşref’in teyzesinin kızının eşidir.

İngilizlerin el koyduğu gemiyi kabadayılar bastı

Trablusgarp Harbi sırasında Ömer Fevzi’nin temin ettiği silah yüklü bir gemiye İngilizler el koydu. Silahlar Libya’daki direnişçilere aitti. Ömer Fevzi, İskenderiyeli kabadayılarla anlaştı. Akşam hava karardığında gemiye çıktılar, İngiliz nöbetçileri etkisiz hale getirerek yükü boşalttılar. Ömer Fevzi, hususi ajanları vasıtasıyla Yunanlıların harp sevkiyatlarını da takip ediyordu.Rauf Bey de sevkiyat yapılan limanları bombardıman ediyordu. Bu bilgilerin bir kısmı, Osmanlı genelkurmayının verdiği bilgilerle zıttı. Ancak Genelkurmayın değil, Ömer Fevzi’nin bilgileri doğru çıkıyordu. Balkan savaşları sonrasında yurda dönen Hamidiye’yi Çanakkale’de hükümet ve padişah adına Ömer Fevzi karşıladı. Büyük bir kalabalığa hitap eden Ömer Fevzi, veciz bir hoş geldin konuşması yapıyordu. Hamidiye’ye yaptığı yardımlardan dolayı Harbiye Nezareti tarafından ödüllendirilmek istendi. Ödülü reddetti, sadece Hamidiye Sancağı’nın hatıra olarak verilmesini rica etti. Hamidiye Zırhlısının sancağı daha sonra Denizcilik Müzesi’ne intikal edecekti.

Rauf Orbay’ın can dostuydu

Ömer Fevzi, Hamidiye Kahramanı Rauf Orbay’ın yakın arkadaşıydı. Hamidiye Zırhlısı’yla Akdeniz, Adriyatik ve Ege’deki akınlarda Ömer Fevzi’nin büyük yardımı olmuştu. Orbay anılarında şöyle diyordu: “2 aralık 1912 günü başlayıp sekiz ay süren akıncı hareketimiz esnasında bir çok müşkül durumlara, hatta batmak tehlikelerine maruz kaldık. En büyük zorluğumuz su ve kömür tedarikiydi. Oniki günde yediyüz elli ton kömür yakıyorduk. Kömürsüz kalmak, cephanenin infilaki bakımından büyük tehlike idi. Kömür tedarikinde Ömer Fevzi Beyin büyük yardımı oluyordu.

BİRLİKTE SAVAŞTILAR

Bu zatla Trablusgarp harbi esnasında Enver Paşa, ben, üçümüz beraberdik. Mısırlıları çok iyi tanıdığı için gizlice silah temininde hayli yardımını gördük. Hamidiye’nin her türlü ihtiyacını Ömer Fevzi bey her yere gider, tanıdıkları vasıtasıyla bulur, muhabere eder, gerektiğinde Süveyş’e gelir, bizimle buluşur temin ederdi.”

Orbay ve Ömer Fevzi, Teşkilat-ı Mahsusa’nın İran-Afganistan seferinde de birlikteydi. Bu gizli seferin heyet başkanı Rauf Bey, kurmay başkanı Binbaşı Ömer Fevzi Bey’di.

Babası da İmam Yahya’yı ikna etmişti

İttihat ve Terakki’den Talat Paşa, Hacı Adil Arda ve Hüseyin Hilmi Paşa’nın çabaları sonucunda, Ömer Fevzi Bey’in babası Mehmet Arif Bey, Şam valiliğini kabul etti. Arif Bey’in Suriye’deki karışıklığı önleyeceği düşünülüyordu. Arif Bey’in gidişi Arap Kulübü’nü sekteye uğrattı. Cemiyet mensupları Arif Bey’i hiç affetmediler.

MISIR’DA NÜFUZU VARDI

Arif Bey, daha önce, Hudeyde Mutasarrıf Vekili olduğu sırada Yemen’de İmam Yahya ile Osmanlı Hükümeti arasındaki soğukluğu gidermiş, Basra’da Kut’el Amara muhasarasını kaldırtmıştı. Libya’da Sunusi tarikati vasıtasıyla Osmanlı subaylarının komutasında savaşan Arap aşiretleri cephesinin kurulmasında büyük payı vardı. Teşkilat-ı Mahsusa’nın Mısır’daki sevkiyat ve ikmal sorumlusu olan Fevzi bey, babasının Mısır’daki nüfuzundan yararlanmıştı. Arif Bey’in son eşi, ünlü Paris Elçisi Halil Şerif Paşa’nın kızı ve Prens Mustafa Fazıl Paşa’nın torunu Leyla Şerife hanımdır.

Lavrens’i öldürmek onu kahraman yapmak olurdu

Şerif Hüseyin isyanını hazırlayan İngiliz casusu Lavrens, Osmanlı’nın dikkatini 1914 yılı başlarında çekti. Yemen’de görevli bir Teşkilat-ı Mahsusa ajanı, Bedevi kılığında dolaşan Lavrens’i tesbit etti.

 Bugünkü Suud-i Arabistan sınırları içinde başlayan Şerif Hüseyin İsyanı’nı hazırlayan İngiliz casusu Edward Thomas Lawrence’ydi, Lavrens, Teşkilat-ı Mahsusa’nın dikkatini ilk defa ne zaman çekmişti? Kuşçubaşı Eşref, bu sorunun cevabını Cemal Kutay’ın neşrettiği anılarında veriyordu. Lavrens’i ilk ifşa eden Yemen’de görevli bir nüfus memuru olan Ahmet Hamdi Bey’di. Hamdi Bey Teşkilat-ı Mahsusa ajanıydı. Teşkilat, Yemen’de Müslüman kisvesine bürünmüş İngiliz muhtedisi iki ajanı tespit etmişti. Ahmet Bey’in görevi bu iki ajanın ilişki kurduğu kişileri belirlemekti. Ahmet Hamdi, Hacı Ali ve Abdullah Mansur adındaki iki ajanın ziyaretçileri arasında ilginç bir kişiyi tespit etti. Şeyh kılığı içinde, Arapça konuşan, çelimsiz biri olan bu İngiliz, civardaki bazı aşiret reislerini ziyaret etmişti. Eşref Bey, Ahmet Hamdi’den bu kişiyi takibe almasını istedi. Şam’da görevli teşkilat ajanı Eczacı Nejat Bey de İngilizle bizzat temas edecekti. Çok iyi İngilizce ve Fransızca konuşan Nejat Bey, İngiliz’in adını tespit etti. Arkeolog kisvesinde dolaşan bu adam Lavrens idi.

LAVRENS OLTAYA DÜŞTÜ

Lavrens’in Balebek’te olduğunu öğrenen Nejat Bey, Balebek harabelerinde araştırma yapan Müze-i Hümayun görevlisi kimliğine girdi. Lavrens’in dikkatini çekmek için annesi Türk Yahudisi olan Alman ajanı Hans Gürzoch’la dostluk kurdu. Gürzoch’tan bilgi sızdırmak için Lavrens, Nejat Bey’e yanaştı. Nejat Bey, Lavrens’e zararsız bilgiler verdi. Lavrens’in birlikte çalışma teklifini geri çevirmeyerek onunla birlikte bazı gezilere katıldı. Bu arada Lavrens’in resminin de içinde olduğu dosyayı İstanbul’a göndermişti. Lavrens’in Nejat Bey’den öğrenmek istediği en önemli konu, hilafetin Türk milleti üzerindeki tesiri idi. Nejat Bey İstanbul’a geldiğinde Lavrens’in şeceresini bile çıkarmıştı. 1914 başlarıydı. Lavrence adı henüz duyulmamıştı.

ATİNA’DA BİLE İZLEDİLER

Eşref Bey, Lavrens’in ileride oynayacağı rolü yeterince anlayamadığını itiraf edecekti. Kahire’deki Hizbül Vatani örgütüne mensup bir Teşkilatı Mahsusa elemanından Lavrens’in Mareşal Lord Kitchener ile görüştüğünü ve Atina’ya hareket edeceğini öğrenmişti. Lavrens, İskenderiye’de bir gemiye bindi. Yandaki kamaraya bir teşkilat ajanı yerleşmişti. Lavrens’in ilk durağı, Atina’daki İngiliz Elçiliği idi. Elçi, Lavrens’in şerefine bir akşam yemeği verdi. Eşref Bey, silik bir İngilizin, elçiden gördüğü ilgiyi merak etti. Atina’daki bir gayr-i müslim dostunu devreye soktu. Gelen bilgilere göre Lavrens, Arabistan bölgesindeki Rum-Yunan şirketleriyle yakın mesaiye girmek istiyordu. Bu yüzden İngiliz sefirini devreye sokmuştu.

LAVRENS’İN PEŞİNE DÜŞTÜ

Lavrens’in Balebek’te olduğunu öğrenen Eşref bey, bir bedevi şeyhi kılığına girdi. önce Balebek harabeleri çevresindeki Yahudiler dikkatini çekti. Eşref Bey, anılarında şöyle anlatıyordu: “Balebek 7 sene öncesine göre tanınmaz haldeydi. Harabelerin etrafında bir çok Yahudi müstameresi peyda olmuştu. Bunlar, çoğu casus olan topluluğun sadece parasını mı almak için gelmişlerdi? Biz, Teşkilat-ı Mahsusa olarak, Rum, Ermeni, Arap ayrılıkçı hareketleri içinde Yahudiliğin de nasıl gizli çalışmalar yaptığını biliyorduk. Nitekim Filistin cephesinin sükutu ile bu gizli hazırlık, diğerleri gibi arkamızdan vurdu”

HAREBELERDE BULDU

Eşref Bey, Balebek’te Musa El Atraş adında çok taraflı bir muhbiri sıkıştırdı. Atraş’ı Merzifon Amerikan Koleji’nden bir muallimle görüşürken yakalamıştı. Atraş, Eşref Bey’e çeşitli fotoğraflar gösterdi. Resimlerden birine gözü takıldı. “Bu kimdir?” dedi. Atraş, “Aradığınız adamın bu olduğunu bilmiyor muyum? Ya Bek, itimadınız yoksa, neden istihza ediyorsunuz?” dedi. Eşref Bey, dikkatlice baktı, Nejat Bey’in gönderdiği resimdeki adamdı. Atraş, Lavrens’in Araplar arasında dostça karşılandığını ve Çereş’e geleceğini söyledi. Eşref Bey ve ajanları Çereş’teki casus kaynayan Britanya Şark Enstitüsü’ün Müsteşrikler Toplantısı’na katıldı. Atraş, Lavrens’in yanına gidecek, böylece Eşref Bey de onu tanıyacaktı.

ŞEYH KILIĞINDA SOHBET ETTİ

Çereş harebeleri civarında Atraş, kıyafeti Yukarı Hicazlı bedevilerinkine benzeyen, çelimsiz, soluk renkli, zayıf birisine doğru ilerledi. Lavrens’ti. Eşref Bey bu anı anlatırken, “Lavrens karşımda idi. Nejat Bey’in ilettiği fotoğrafa tıpatıp benziyordu. İlk uyandırdığı intiba, hasta, mariz, dertli, renksiz, şahsiyetsiz, gelişmemiş bir kişi ile karşı karşıya oturduğumuz duygusu idi” diyor. Lavrens ile tanışan Eşref Bey onu bir bedevi şeyhi olduğuna inandırdı. Lavrens’i öldürmeye gerek duymamıştı. Lavrens tehlikeli bir casus olarak anılmaya başladığında bile bu nu düşünmedi. Niyeti, Lavrens’i tuzağıa düşürüp, savaş sonuna kadar Anadolu’da hapsetmekti. Nejat Bey’in yakalanması planı akamete uğrattı.

PİŞMAN DEĞİLİM

Eşref Bey, Lavrens’i öldürmediği için pişman mıydı? Şöyle diyordu: “Öldürmeyi, düşünmüyordum: Daima en sona bıraktığım bu tedibi, Lavrens için o anda düşünmeğe sebep de yoktu. Hadiseler, benim hata ettiğimi gösterdi ama, o gün kolaylıkla yapabileceğim bu işi, kanlı bir şekilde bitirmediğime pişman değilim. Bu, yarı şarlatan bir adamı kahraman yapmak olurdu. Eşref Bey,1917′de Hayber’deki cenkte esir düştüğünde Lavrens onu ziyaret etti. Bedeviler arasında adı efsane gibi dolaşan Eşref Bey’i merak etmişti. Karşısındaki kişi, yıllar önce Çereş’te sohbet ettiği bedevi idi.

İngiliz casusları Sudan ve Libya’ya nüfuz edemedi

Lavrens’in nüfuz edemediği iki bölge, Trablusgarp ve Sudan’dı. Lavrens anılarında şöyle diyordu: “Türklerin buralardaki nüfuz ve itibarının asıl sebeplerini anlayabilmek için bir ömrün bu çöller içinde gömülmüş olması kafi gelmez. Şeyh Sünnusi’ni dini nüfuz mıntıkası içinde olan bu yerlerde Osmanlı Türklerine ait anlatılan hikayeler hakikatle ilgisi olmasa bile, asırlardır nesillerin birbirlerine söylediklerini hafızalardan silebilmek mümkün değildir. Tarihin kendilerine ‘Sizin sonunuz geldi’ diye haykırmasına rağmen direnen bu bir avuç mecnun Trablusgarb’ı elde etmek isteyen İtalyanları nasıl durdurmuşlar ve ancak, Balkan Hıristiyanlığının el birliği ile üzerlerine atılarak onları Konstantinopol kapılarına kadar kovalamasından sonra buralardan ayrılmışlarsa, ilk fırsatta gizlice ve çoğu Alman denizaltılarıyla sahillere çıktılar, harbin sonuna kadar da hiçbir yabancı kuvveti sokmadılar”

Lavrens: Kuşçubaşı Eşref, çöllerin eşine rastlamadığı müthiş bir haydut

Vaktiyle Hicaz Valisi ve Sultan Hamid’in en sevgili paşasının oğlunu, iki tabur asker arasından alıp dağa kaldıran bu haydudun en cüretkar hareketi, Hicaz kuvvetlerinin içinden sıyrılıp çölün en zor yerinden aşıp Yemen’e gitmek teşebbüsü idi. Eşref Bey, kendisi için aksi bir tesadüfle ve bizim haberimiz üzerine Şerif Abdullah’la çarpıştı. Türkler, teslim olmayı adetleri üzerine reddettiler ve bir sıcak su gölüne atılmış şeker parçaları gibi eridiler. Eşref’in planı Hicaz’da, Filistin zaferimize imkan veren bu isyanı bastıracak son Osmanlı teşebbüsü idi. Bu çok cesur ve bedeviler arasında ‘Uçan Şeyh’ unvanıyla tanınan korkunç adam, İbn-i Reşid’in ve İmam Yahya’nın dostu idi. O sırada İbn-i Suud bize düşmanca vaziyet aldığında, Eşref’in telkinleri ile Mekke ve Medine’yi isyancı Hicaz kuvvetlerine bırakmamak isteyebilir, bu, neticede Türk planının zaferi olurdu. Bu tehlikeli adamın yaralı olarak Hayber’de ele geçmesi, neticelere doğrudan doğruya tesir etti.

Kuşçubaşı Eşref: Lavrens kurnaz riyakar, aşağılık biriydi

Lavrens cesur muydu? Hayır. Pervasızdı. Zeki mi idi? Hayır. Kurnazdı. Atak, utanmaz, sırasına göre riyakar ve iki büklüm, fakat başarılarının ana sebebi olarak sabit fikri olan, çalışkan bir insandı. Bazen kendisini , mücadeleye layık olmayan ve karşılaşmaya değmeyen biçare, zavallı, manyak bir hüviyete bürütürdü. Ne için, kimin için çalışıyordu? Buna sarih olarak cevap vermek güçtür. (..)Peygamberimiz’den 1285 sene sonra, yine O’nun yolundan, O’ndan oldukları iddiası içinde , O’ndan ayrılmış olanların da katıldığı düşman bir dünya safına karşı yapılan Hayber şahlanışını takip eden devrede Lavrens, en kesif faaliyetini gösterdi. Türk esirlerine zulme vesile olması, Hayber cenginden sonradır. (..)Eline geçen fırsatta Lavrens, ne kadar gaddar olduğunu isbat etti. Sadece Türklere karşı değil, bütün insanlara karşı nefret beslerdi. Kendisinin bir piç ve cinsi sapık olmasında zulüm duygusunun büyük tesiri olduğunu söyleyebilirim.

picture by Meredith_Farmer

1. Drains that never get clogged.
2. A teleport machine.
3. A stylish yet lightweight cloak that keeps you dry from the rain completely.
4. That necessities such as food, water and (in certain circumstances) medicine were free.
5. A device for tracking people’s exact locations in emergencies.
6. Unlimited phone batteries.
7. All phone calls during a state of calamity were free of charge.
8. That people were tsunami-proof :|.
9. That all aid and support services had special powers of agility.
10. A powerful vacuum that sucks all the water from streets in 60 seconds flat.

If only.

la suite de ça, et de ça aussi.

On arrive au duel des white trash.

Ekoué – mais pourquoi c’est ill qui fait l’arbitre ?
Kennedy – ben c’est l’expert en la matière
Ekoué – comment ça ?
Kennedy – sachant qu’il est ni mort ni en prison, si avec son niveau pendant tout ce temps il a toujours rien sorti, c’est forcément le plus gros branleur du rap français
Ekoué – ça se tient
Kennedy – mais il paraît que c’est sa dernière année, après c’est Sheryo qui prend la relève
Ekoué – on peut pas être au top tout le temps j’imagine. mais j’ai toujours su que l’heure de sheryo viendrait.
Seth – abandonne ! tu fais pas le poids j’ai un zgeg de poulain.
Orelsan – mais heu ! dans ce duel c’est pas la taille qui compte
Seth – c’est un truc que tu dois te répéter tous les soirs hein ?
ILL – pas de déconcentration ! Seth tu as un carton jaune. 5 minutes du clip de Laam & Princess Aniès.
Seth – nooooooooooooon
ILL – si tu t’arrêtes t’es éliminé.
Ekoué – là il faut qu’on s’en aille. très vite.
Kennedy – et très loin

Nessbeal bouge dans la cour, pasque bon ce spectacle lui plaît quand même que moyennement à lui aussi.
et là, vlà-t’y pas qu’il tombe sur un gros barbu. physiquement je veux dire, il trebuche, tombe sur lui et rebondit sur son ventre.

Nessbeal – bordel. qu’est-ce que tu fous sur mon chemin toi ?
Medine – tu sais je crois que rien n’arrive par hasard dans cette vie, donc je dirais que si le sort m’a placé sur…
Nessbeal – stop ! tu fais du rap de bibliothèque, j’ai horreur de ce délire de balance.
Medine – si tu penses ça tu dois avoir tes raisons et je respecte ton avis
Nessbeal – ouais et tu… attends, quoi ?!
Medine – quand tu le voudras je serai à ta disposition pour avoir une longue conversation ou chacun expliquera son point de vue, avec un temps de parole équitable. le débat sera certainement houleux, mais constructif.
Nessbeal – mais il est insupportable ce con
Medine – bah pourquoi ? chuis un bon gars, et pis je défends la cause
Nessbeal – c’est justement le problème. personne t’a rien demandé et tu le fais quand même.
Medine – tu me trouves chiant en fait
Nessbeal – oula non je le dirais pas comme ça. je dirais plus que… tu vois j’ai fait de la taule à un moment. ben si on m’avait passé ton skeud en en cellule j’aurais pris ça comme une double peine.
Medine – ah oui la prison ! bon sujet ça. prochainement je ferai un son sur les conditions de détention inhumaines et…
Nessbeal – alors déjà tu vas te calmer. et oublier ça tout de suite.
Medine – on pourrait faire un feat, ce serait un story-telling sur un gars qui a un accident de la route.
Nessbeal – mais c’est ma vie ça bordel de merde !
Medine – ah mais c’est pas grave ça, j’ai vu un épisode d’urgences avec un gars qui a un accident de camion, ça devrait le faire.
Nessbeal – bon. on va faire un deal. je vais arrêter de te parler mal et tu vas oublier toute cette histoire de featuring. et tu vas m’oublier moi aussi, tiens.

Youssoupha – ouais c’est ça, te laisse pas faire medine, chuis avec toi ! patate le !
Medine – hein ?
Nessbeal – de quoi ?
Youssoupha – ouais c’est trop facile de critiquer mon super meilleur pote barbu comme ça, je te défends mon pote. je veux pas engrainer mais j’ai entendu « fils de pute ».
Medine – mais vous êtes qui monsieur ?
Nessbeal – oui, pasque là on comprend plus rien. tu veux quoi en fait ?
Youssoupha – mais je suis Youssoupha. Boumayé music !
Nessbeal – …
Medine – …
Youssoupha – aka parolier le lyriciste bantou !
Nessbeal – …
Medine – …
Youssoupha – éternel recommencement, tout ça. tous mes classiques là. t’avais jamais entendu de rap fraaaaaançaaaaaiiiiiis ! l’album à chaque frère…
Nessbeal – je vois pas, désolé.
Medine – t’es ghetto youss de l’skdrille c’est ça ? 13or ?
Youssoupha – mais euh ! bon peu importe. l’essentiel c’est que je viens dans la bagarre pour défendre medine contre toi, vilain.
Nessbeal – en même temps tu dis ça mais t’es à 10m de nous et tu nous parles depuis la fenêtre d’une classe.
Youssoupha – ah mais ça c’est pasque j’ai rien contre toi en fait, juste je trouvais ça pas juste.
Medine – oui, mais là ça va trop se voir que c’est encore des travaux pratiques pour ton cours de buzz. tu vas encore avoir en dessous de la moyenne.
Youssoupha – ah ça s’est vu ?
Nessbeal – autant que le clash sur éric zemmour.
Medine – autant que quand t’as dit que ton album s’appelait négritude alors que non.
Nessbeal – autant que quand t’as été “prof d’écriture” à popstars.
Youssoupha – fais chier. je reviendrai !

Medine et Ness retournent donc voir leurs potes respectifs. à leur grande surprise c’est fini, et ill tente de ranimer un type mal rasé au sol avec un tshirt “77 celibatard”.

Ness – alors qui c’est qui a gagné ?
Medine – et c’est qui ce mec par terre ?
Orelsan – c’est compliqué
Medine – c’est qui ?
Seth – en fait ce qu’il s’est passé c’est qu’on a fait ex-aequo, selon ill. ensuite un mec est sorti de nulle part la bite à l’air en disant que c’était lui le vainqueur.
Ness – mais je croyais que vous étiez que 2 dans ce concours.
Orelsan – on le croyait aussi
Seth – apparemment dès que ça parle de se branler ce mec rapplique direct, par réflexe. c’est le recordman français invaincu depuis plus de dix ans.
Medine – mais pourquoi il est par terre ?
ill – ça c’est la déshydratation. il va vraiment jusqu’au bout au moins lui.
Orelsan – on fait quoi maintenant ? on fait quoi maintenant ?
Seth – ben tu sais ce que tu devrais faire ?
Orelsan – heu… non
Seth – aller niquer une chèvre.
Orelsan – …
Medine – on dirait pas mais s’il commence à te faire des vannes comme ça c’est qu’il t’aime bien

Al k-pote – alors les suceurs ? on tapine dans la cour ?
Medine – non mais ça va on a tous fait la paix
Orelsan – oui
Nessbeal – à peu près
Seth – ouais c’est bon maintenant on va juste s’ignorer
Al k-pote – mais moi j’en ai rien à foutre. toi t’es un enculé de barbu qui rappe en lisant une encyclopédie et toi t’es un imposteur qui pique mon public. dégagez bande de chiennasses !
Orelsan – va falloir qu’on fasse la paix avec lui aussi
Medine – je rentre chez moi. à chaque jour suffit sa peine.
Orelsan – moi aussi, c’est bientôt l’heure du goûter
Seth – ouais casse toi ! c’est là qu’on voit la diff entre les gwères & les babtous !
Casey – en fait non, gwère c’est juste l’équivalent antillais de « toubab » pour les africains. c’est juste le terme pour dire blanc. c’est ni péjoratif ni avantageux, ça dépend comment on le dit.
Seth – mais moi je suis pas un gwère, c’est le principal
Casey – tu n’as pas compris un traître mot de ce que j’ai dit.
Sinik – même qu’on a fait un morceau « rap de gwère » tu t’rappelles ?
Seth – non. et j’me rappelle pas de toi non plus. j’en ai suffisamment chié pour m’intégrer au rap de rue, tu vas pas tout bousiller.
Sinik – mais…
Casey – barre-toi.
Seth – voilà, dégage.
Casey – et toi aussi barre-toi.
Seth – oui m’dame.

Nessbeal – alors cette 1ère journée ? ça change de la normandie hein ?
Orelsan – ouais j’ai rencontré plein de gens sympas. en plus chuis content j’étais seul. à chaque fois que je participe à une compétition ma mère se sent obligée de venir, ça aurait pas loupé.
Nessbeal – attends. t’es en train de dire que ta mère serait venue t’encourager pour un concours de branlette ?
Orelsan – elle est gentille hein ?
Nessbeal – c’est pas le mot que j’emploierai
Orelsan – tu dirais quoi ?
Nessbeal – à ta place je dirais rien. jamais.

MSJ – moi et ma bite tu vas comprendre qui pèse réellement dans ce dick game.
Aelpéacha feat Msj & Pimp cynik – Pavillonner pas de serviette pour les doigts y’a-t-il une coquine qui lèche ?
nessbeal n’aime pas medine
al k-pote n’aime pas orelsan ni agonie
al k-pote n’aime pas medine non plus
medine, sefyu, youssoupha, nessbeal, nubi – freestyle hostile (quand ça rappe c’est quand même mieux)
youssoupha n’aime pas nessbeal, mais il n’a rien contre lui. c’est fortiche.
medine comprend que nessbeal le déteste et est prêt à faire des efforts. c’est très fortiche (à la 16ème minute, pasqu’avant c’est quand même chiant)

Après quelques semaine de vacances, rrapologikk est de retour pour exposer un rap conscient, drôle à ses heures, souvent percutant et surtout créatif. Voici notre actualité:

Médine revient en force avec le clip poignant “camp delta” (une fiction mettant en scene Zidane,Johnny Hallyday et Yannick Noah dans la terrible prison de guantanamo).
http://www.medine.tv/campdelta/

Youssoupha revient avec son nouvel album intitulé “Sur les chemins du retour”.
Vous pouvez écouter “l’effet papillon” sur http://www.youssoupha.com/
Voici le teaser de son prochain clip:

Kool shen revient avec déja trois son disponible sur myspace
Evidemment, notre équipe préfère de loin la zik “La France hallucine”.

Salif arrive dans les bacs avec “Curriculum Vital” prévu pour le 28 Septembre. Pour l’occasion il nous livre la zik “j’hésite” en écoute sur son blog http://salif-officiel.skyrock.com/

Le rappeur Tiers-monde, membres de “Bouchée double” et acolyte de Médine dresse une réflexion critique à l’égard de l’image des minorités visibles au cinéma (asiatique avec un accent, noir agressif, arabe voleur…).Pour l’écoute cliquez ici ==x==