Turkey's chief negotiatior Egemen Bağıs also attends the meeting

All coverage is through Erkan’s filtering/paraphrasing. Please be careful in quoting. I strongly recommend to get actual transcripts instead of relying my interpretative quotation style. And I am not particularly good at concentrated listening!

(Participants in alphabetical order: Mehmet Altan (Star), Murat Belge (Taraf), Florence Biedermann (AFP, Fransa), Abdülhamit Bilici (Zaman / Cihan Haber Ajansı), Mehmet Ali Birand (Posta / Milliyet/ HDN / Kanal D), Eyüp Can (Referans), Cansu Çamlıbel (Hürriyet), Evangelos Demiris (Athens News Agency, Yunanistan), Konstanty Gebert (Gazeta Wyborcza, Polonya), Rolf Gustavsson (Svenska Dagbladet, İsveç), Emil Hurezeanu (Realitatea-Catavencu, Romanya), John Peet (The Economist, Birleşik Krallık), Bernardo de Miguel Renedo (Cinco Dias, İspanya) ve Michael Thumann (Die Zeit, Almanya).

This is post in progress.

Pierini: 60 European journalists are brought to Turkey and 60 Turkish ones sent this year.

Bağış: M.Pierini is the Good French after Pierini’s positive remarks towards TR’s membership – [He always does that (E.S)]
Turkey is member of every European organizations except the EU.
[Praise of Istanbul, multicultural etc. happening in every panel now:)]
He announces new hirings for ABGS and fellowships:)
Kaya: There is a new communication strategy prepared.

Kaya: How do you report Turkey in your country? and how do you report your country in Turkey?
First time in history Turkey developing good relations with neighbours; a sort of “soft power” it becomes.
And also the press freedom issue…

The Economist editor: I don’t know why previous Turkish governments followed the same foreign policy route taking place now.
I sympathize with Turkey [referring previous French presidents' abuses towards UK before]
No one doubts Conservatives hate EU…. I believe incoming Conservative gov’t in UK should support Turkey [laughs...]

Journalist from Hürriyet: Referring to fans who were not let inside to the Turkey-Armenia game because they had Azeri flags. “Our objection is the political pressure: See, all major Western powers representatives were waiting behind the table when protocols were signed.” A symbolic posture as if forcing those sitting to sign.. [Ordinary nationalist Turkish citizens are in fact in a paranoid relation concerning major powers- nothing new in fact, E.S]

From Greece: New government is more sympathetic towards Turkey. More optimism now…

Zaman representative Abdülhamit Bilici draws a positive scene. “As far as I know no journalist in prison because of freedom of expression issues”  More progress in the last decades.

the French journalist: Sarkozy will not change his position [because he is an .... ]

There are many German journalist settled in Turkey. More than 20 already! Big coverage on Turkey in Germany happens currently. Conservative German gov’t anti-Turkey stance gets softer recently.

Mehmet Ali Birand

Mehmet Ali Birand: no enthusiasm on both sides. every side blames each other. We gave up reporting. Because there is nothing to report! Even Olli Rehn’s visit does not make news. We like him as a person but not a commissioner. Even Mr. Bağıs’ appointment is a signal. [It signifies the peripherialization of the issue, he implies]  [there are laughs] Mr. Birand is a big time gaffer: “In Schenge, Scandinavians visit other European countries, in our case- referring to new visa regulation with Iraq and Syria- Iranians and Syrians will visit us…. Scandinavians are beautiful..

Murat Belge

Murat Belge: “I don’t agree with Mehmet. There is still quite a progress. I am not good at being a political correct person. …. “I can’t think of Europe with Ankara [laughs] -referring to Bağıs’ saying: I can’t think of Europe without Istanbul- ..Our regime was an oxymoron: mİlitary democracy we had. That’s (has to) change/changing. Mentality has to change. In a Gramsican way it is a trench war. Not war of manouvres. But there is change. step by step. And there is also Europeans who does not share the ideal of Europe such as Sarkozy. [he quotes from someone I could not get: " I would never join a clup who is stupid enough to invite me

from Poland: I am happy that my President does not embarrass [as he had signed the Lisbon treaty]. We support Turkey as we do not want to be in the border for long:) Head of Catholic Church said we do not want those whom King S. defeated at Vienna..

Bağış: thanks Mr. Birand for admitting that they report about EU only to bash government:) [and he starts what gov't done last year blah blah blah....] Yes, not today’s Ankara but future’s Ankara will become a member…  In the last 8 years, we haven’t passed a single law to limit media freedoms.

Mr. Birand does not answer the questions. His way of replying is not better than an ordinary citizen sitting in a coffeehouse and bulshitting about politics. [check the transripts, if i am wrong:)] He has lost his position as an journalistic authority in TR-EU relations…

Yazı yazasım var ama bu kez her zaman olduğu gibi tek konsept üzerine gidemeyeceğimi düşünüyorum. Etrafta olan olaylara ve takip ettiğim konulara dair ufak tefek yorumlar yapmayı düşünüyorum ama bu kez de yazacağım yazının twitter denilen ne işe yaradığını anlamadığın acayip icada farklı zamanlarda eklenmiş tweetlerin bir araya toplanmasından farklı olmayacak sanırım. Tabi şu an böyle başladığım yazı sonuna yaklaştığımda çok çok farklı olabilir. O yüzden azcık sabredin.

Şu ara en çok konuşulan konuyla başlamak istiyorum. Türkiye-Ermenistan arasında protokol imzalandı. Tabi olması gerektiği gibi öncesinde 1-2 saatlik bir krizle beraber. Ben daha büyük bir şeyler bekliyordum ama neyse ki çabuk atlatıldı. Bu protokolün imzalanması sırasında Dışişleri Bakanı Ahmet Davutoğlu’nun gülümsemesi, fakat Ermenistan Dışişleri Bakanı’nın inatla sert davranmaya çalışması gündemi bir süre meşgul etti. Tabi daha sonra protokolün kendisinden daha çok konuşulan maça çevrildi gözler. Siyasi açılım falan denildi maç ama bu maç öyle bir olaydı ki medya için, açılımın da protokolün de barış girişimlerinin de Karabağ sorununun da geride kalmasına yol açtı. Bütün Türk Medyası önceliğini Sarkisyan’ın Bursa’ya gelip gelmemesine verdi. Burda garip olay şuydu, bu süre içerisinde haberleri izlediğim hiç bir kanal Sarkisyan’dan Ermenistan Cumhurbaşkanı diye bahsetmedi. Sürekli Sarkisyan denildi. Garip olan olay ise, sanki Ermenistan’ı tanımıyormuşuz gibi ya da daha bir kaç gün öncesinde aynı diplomatik belgeye imza atılmamış gibi davranılmasıydı. Tamam her şekilde medya titiz olmak zorundadır ama insanların sıfatının verilmesi gerektiğine inanıyorum. En azından haberlerin başında Ermenistan Cumhurbaşkanı Sarkisyan denilse ve geri kalan kısımda kullanmamış olsa yine anlaşılabilir bir durum olurdu ama tamamen silip atmak hiç bir kanal için doğru değildi bence.

Bu arada tüm Türkiye milli maçlara kilitlendi. Dünya Kupası şansımız devam etmeliydi ama zaten oynadığımız futbol şahsi kanaatimce o kadar kötü ki, bence böyle bir şans baştan beri yoktu. Çünkü A Milli Futbol Takımımız ne sahadaki oyunu kontrol edebiliyordu, ne de belli bir taktik çerçevesinde oynuyordu. Tek cümleyle özetlemem gerekirse, bence bir takım ya İspanya, Brezilya, İngiltere gibi sahada hep güçlü, yöneten olabilmeli ya da bizim gibi bunu yapabilecek oyunculara sahip değilse en azından Yunanistan gibi sıkı savunmaya yönelip, 1-0 olsun bizim olsun diyebilmeli. Tabi bir takımın performansını etkileyen bir sürü dinamik vardır ve bir takım sadece bir (bu gibi) cümleyle oluşturulamaz bunun farkındayım ama bir bakın, kendince bu kadar iddialı bir takımın duruma göre taktik değiştirmeye çalışması ama becerememesi biraz saçma değil mi? Ya beklentileri düşük tutmak ya da yüksek beklentiyi karşılamak için iyi futbol oynuyor olmak lazım. Bu kadar büyük beklentinin kaynağı da anlaşılabilir tabi. 2002′de gelen dünya 3′lüğüyle kazanılan güven, arada başarısız bir dönemde sürekli “daha önce başardık yine başarabiliriz” diye gazlanan bir takım, Euro 2008′de bu başarısızlıkların arkasından beklenilemeyecek kadar düzgün oynayan, mantalite olarak neredeyse tamamiyle yenilenmiş bir ekip… Bu sürecin arkasından 2010 Dünya Kupası’nda üst sıraların hedeflenmesi normaldi. Nasıl kura çekilirse çekilsin “dişimize göre çıktı”, “güle oynaya tur bizim” diyen medya da bunun üzerine eklenince rehavet çökmesi doğaldı. Rehaveti geçtim, 3 büyük takımın bazı futbolculara yıllardır duyduğu anlamsız güven de A Milli Takım’ı etkiledi haliyle. Son yıllarda takip etmediğim ligden bazı oyunculara daha iyi alternatifler çıkacağını düşünüyorum. Bırakın A Milli Takım’ı, bir Fenerbahçeli olarak görmek istemediğim, futboluna anlam veremediğim Selçuk Şahin ve aynı şekilde Galatasaray’a pek de bir katkısını görmediğim Sabri Sarıoğlu bunlarında başında geliyor. İsim saymak kolay, kötü maçtan sonra kötülemek de kolay ama bir taraftan abartmak da kolay. Zamanında Tuncay Şanlı’ın Fenerbahçe taraftarı ve medya tarafından abartılması durumunu şimdi Arda Turan yaşıyor. Sürekli gaz veriliyor oyunculara. Hiç bir zaman kötü olduğunu söylemedim Arda’nın ama şu da bir gerçek ki, ne kadar iyi olsa da kendisine sürekli pozitif bakan bir fan grubu var ve “dünya starı” yakıştırması yapmadığınız sürece garip karşılanıyor ve hatta futbolla hiç alakanız yokmuş gibi nitelendirilebiliyorsunuz. Dünyada Ronaldinho gibi oyuncular gözden düşerken bizim Arda Turan’a sıkı sıkıya tutunmuş olmamız abes kaçıyor haliyle.

Değinmek istediğim bir başka konu Cengiz Semercioğlu’nun bugün Hürriyet Kelebek’te yazmış olduğu yazı (link). Linke bakmak istemeyenler için kısaca özetleyeyim. Cengiz Bey katıldığı bir lansmandaki davet edilen bloggerlardan bahsetmiş. Bu yazının önemli olduğunu düşünüyorum. Daha önce de bloglar hakkında yazılar çıkmış olsa da, “Blogger da sarı basın kartı alabilmeli” başlıklı bu yazı Türkiye’de geleneksel gazeteciliğin yeni medya düzeniyle ilişkisini ilk defa işliyor. Dünyada daha önce davetlere, toplantılara bloggerlar çağrılmış, bloggerların yazdıkları haber kaynakları olarak kabul edilmiş olsa da Türkiye’de ilk defa birisi gazeteci kimliğiyle bunu yazıyor (sanırım ilk). Medya devlerinin önemli bir kısmını kaybetmeye başladıkları haberleşme hizmeti gittikçe bireyselleşiyor. En ufak bir kaza görüntüsü de olsa insanlar kendi aralarında paylaşıyorlar ya da birbirlerini haberdar ediyorlar ve bu şekilde kimse günlük olayları öğrenmek için gazete, tv gibi mecralara ulaşmak zorunda kalmıyor. Tıpkı MJ’in ölüm haberleriyle ilgili dünya devlerinin gösterdikleri kaynak internet siteleri ya da daha günlük bir noktaya inmem gerekirse, bir kaç gündür Bilkent Üniversitesi’nde ortaya çıkmış domuz gribi gibi. Viral olarak yayılan haberler önemine göre yerelden ulusal ya da uluslarası hale geliyor, medya da haberleri yetiştirmek için biraz geç kalıyor. İşte bu yüzden medya şirketleri arasında yeni trend herkesin kendi haberini sunması. Gönderdiğiniz haberin kabul edilmesiyle muhabir olmanız ya da CNN’in yaptığı gibi haberi sunup videoyla gönderdiğiniz takdirde o haberin internette, zaman zaman da televizyonda sizin sunumunuz ile yer alması işleri daha hızlı hale getiriyor. Her ne kadar çok blog olsa da ve bu bir haber kirliliğine yol açsa da, yeni medya düzeninin bu şekilde oluşacağını söylememek yanlış olur. Bu yüzden de Cengiz Semercioğlu’nun yazısını yeni nesil gazetecilerin teknolojiyle iç içe olmalarına bağlıyorum.(Bu şekilde de konuyu bitirirken Mehmet Ali Birand tavrı yakalamış oldum.)

ATS – Agence Télégraphique Suisse

11 octobre 2009

En se réconciliant avec l’Arménie samedi à Zurich, la Turquie a sorti un nouvel atout dans la partie difficile qui, espère-t-elle, aboutira à son adhésion à l’Union Européenne (UE). Bruxelles a vivement salué ce rapprochement.

“La Commission considère qu’il s’agit d’un pas courageux (…) vers la paix et la stabilité dans la région du sud du Caucase, et d’une décision vraiment historique montrant que les deux parties sont prêtes au compromis”, a indiqué la Commission européenne après la signature d’accords visant à normaliser les relations entre Ankara et Erevan.

Et quelques heures avant la signature, le chef de la diplomatie de l’UE Javier Solana, présent sur les bords de la Limmatt, a été plus explicite. Ces accords, qui prévoient de rouvrir la frontière et d’établir des relations diplomatiques, seront “également importants pour les pays impliqués, dans leurs relations avec nous”, a-t-il déclaré, rappelant la candidature de la Turquie à l’UE.

Erevan et Ankara vivent dans l’hostilité depuis près de cent ans, sur la question du génocide arménien, reconnu par l’ONU et de nombreux pays, mais que la Turquie conteste.

Interlocuteur “incontestable”

“En signant ces accords avec l’Arménie, les Turcs retirent un argument de poids aux opposants à une adhésion turque à l’Europe. La Turquie devient un interlocuteur de plus en plus incontestable”, estime l’analyste turc Mehmet Ali Birand.

Les négociations en vue d’une adhésion turque ont commencé en 2005 mais elles piétinent, notamment sur la question de Chypre, et deux poids lourds de l’UE, l’Allemagne et la France, sont fermement opposés à l’entrée de la Turquie, un pays de 71 millions d’habitants, presque exclusivement musulmans.

Nabucco

Cette avancée historique avec l’Arménie survient trois mois après la signature à Ankara du projet Nabucco, analysé à son heure comme un argument économique de poids d’Ankara dans sa candidature à l’Europe. Le pipeline transportera en effet du gaz d’Asie en Europe via la Turquie, réduisant la dépendance européenne vis-à-vis de la Russie.

Dans son rapport annuel sur la Turquie, dont le “Financial Times Deutschland” vient de publier des extraits, la Commission européenne cite d’ailleurs le projet Nabucco au chapitre des “bons points” attribués à Ankara. Et la présidence de l’UE n’avait pas manqué de souligner “l’intérêt stratégique commun” de l’Europe et de la Turquie, au moment de la signature de Nabucco.

“L’Europe reproche à la Turquie de ne pas aller assez vite dans ses réformes intérieures, mais les Turcs avancent dans d’autres domaines. Il y a Nabucco, l’Arménie, les réformes en faveur des Kurdes, le rôle que joue la Turquie entre l’Iran et l’Occident. Tout cela pour dire aux Européens: Nous sommes pour la paix dans la région, nous sommes des interlocuteurs incontournables”, explique M. Birand.

Zaman zaman kendi kendinize soruyorsunuzdur. Daha kısa bir süre öncesine kadar, Kürt Sorunu diye birşey tanımıyorduk. PKK’yı Kürt sorunuyla karıştırıyorduk. Tek amaç, kim daha fazla insan öldürüp gücünü ispat edeceğiydi. Sonra bir şeyler değişti. Birden bire, farklı düşünür olduk. Herkes değişti. PKK da değişti, TSK da. İktidar partisi de, DTP de. ABD de değişti, Barzani de. Gelişmelere kronolojik olarak baktığımızda, nelerin nasıl farklılaştığı ortaya çıkıyor.

Henüz daha işin başındayız.

Henüz bu açılımın nasıl ve nereye gideceği de belli değil.

Ancak, ne olursa olsun, ister umut dolu olalım ister karamsar, bu ülke bir yere doğru gidiyor.

Özellikle Kürt Sorunu- Pkk ikileminde önemli değişimler yaşanıyor.

Nereden nereye geldiğimize baktığımızda, insan şaşırıyor.

Kısa bir süre öncesine kadar, herşeyi siyah-beyaz görürdük.

PKK terörist idi ve teröristleri yok eden Tsk’nın her harekatı alkışla karşılanırdı.

Kürt toplumunun beklentileri veya gereksinimlerine pek önem verilmez, sadece PKK’nın cinayetleriyle ilgilenirdi. Kan döküldükçe kızgınlığımız artar ve Kürt sorununu PKK ile mücadele olarak görürdük.

Sonra birşeyler değişmeye başladı.

Geriye dönüp baktığımızda, hem içerde hem de dışarıda ortamın nasıl değiştiğini anlayabiliyoruz…

TERÖRÜ YENİDEN BAŞLAYINCA, KAMU OYU SORGULAR OLDU…

Öcalan’ın 1998’de yakalanmasıyla birlikte, Pkk’nın K.Irak’taki Kandil dağına çekilmesi ve terörün durması, sorunun çözümü için en ideal ortamı oluşturmuştu. Ancak Ankara harekete geçemedi. Nedeni de, Türkiye’yi yönetenler arasındaki görüş ayrılıklarıydı.

Ecevit-Bahçeli-Yılmaz koalisyonunun, çözümün gerektirdiği cesur adımları atacak gücü yoktu.

Asker farklı, Çankaya’da Cumhurbaşkanı Sezer farklı düşünüyordu. Ak Parti iktidarının ilk yıllarında da bu görüş ayrılıkları sürdü. Sonuçta 7-8 yıl süresince hiçbir adım atılamadı.

Güneydoğu başta olmak üzere, ülke rahatladı ancak temelde yatan Kürt sorunu ile ilgili hiçbir çalışma yapılamadı.

2006’da terörün yeniden başlaması, Türk kamu oyunda şok etkisi yaptı. Oysa, terör bitince sorunun da kendi kendine yok olacağı sanılmıştı. Hayal kırıklığı büyük oldu ve insanlar kendi kendilerini sorgular oldular.

Ardı ardına büyük Askeri harekatlara rağmen, bir türlü kesin sonuç alınamaması, kamu oyunda, bu işin silahla çözülemeyeceği kanısını güçlendirdi.

ASKER DE, SADECE SİLAHLA SONUÇ ALINAMAYACAĞINI SÖYLER OLDU…

Asker yine aynı dönemde, gerçekleri en iyi bilen kesim olarak, eskiden daha kısık sesle söylediklerini, ilk defa son derece net ve açık biçimde “Bizden bu kadar. Sadece silah kullanarak sonuç alınamaz. Yan önlemler de gerekir” diye vurgulamaya sivil iktidarı uyarmaya başladı.

Güvenlik güçleri (Asker-Jandarma- Polis- Mit), PKK’nın değişen taktiği karşısında sıkıntıya düşmüşlerdi. Eskiden guruplar haline terör yapan PKK, şimdi uzaktan kumandalı mayınlarla vuruyor ve kamu oyunu rahatsız edebiliyordu. Türkiye, Kuzey Irak’a girip Kandil dağına kadarki bölgeyi işgal edemeyeceğini biliyor ve çaresiz kalıyordu.

2006-2009 döneminde Güvenlik ve İstihbarat birimleri de açıkça “artık farklı birşeyler yapılması gerektiğini ” vurgular olmuşlardı.

ABD- AB ve BARZANİ TUTUM DEĞİŞTİRDİLER…

Bölgedeki dengelerin ve algılamaların farklılaşmasına yol açan diğer en önemli gelişme, Amerika’nın Irak’taki başarısızlığı ve geri çekilmeyi içine sindirmesiydi. Bu politika değişikliği, hem Washington’un hem de Barzani- Talabani ikilisini de tutumlarını yeniden gözden geçirmeye zorladı.

Türkiye’nin , hem ABD, hem de Kuzey Irak Kürtleri için önemi birden bire arttı.. Şii-Sunni-Kürt sürtüşmesi ve İran’ın bu boşluktan yararlanma olasılığı, gözlerin Ankara’ya dönmesine yol açtı. ABD’nin çekilmesiyle birlikte doğacak boşluğu, Türkiye doldurabilir ve istikrarı koruyabilirdi.

Ancak bunun da bir karşılığı vardı. O da, PKK terörünün bitmesi…

Önce, Washington istihbarat verdi, ardından PKK’ya baskı, Barzani’ye de tavsiyede bulunmaya başladı. Avrupa Birliği de, yaklaşımını değiştirdi ve PKK’yı ilk defa sert şekilde eleştirmeye, teröre son verilmesini ister oldu.

Bu durum PKK’yı yönetenlerin de kafalarını karıştırdı. Avrupa’daki PKK yanlısı gurupların baskısı da artınca, örgüt ilk defa “silah bırakma ve barışçı bir son”dan söz etmeye başladı.

2007 SEÇİMLERİ, AK PARTİ’Yİ UYANDIRDI…

2007 Genel seçimlerinde Ak Parti’nin Güneydoğu’dan büyük oranda Kürt oyu toplaması, hatta  DTP’den daha fazla oy elde etmesi, iktidarı uyandırdı. Kürt kökenli vatandaşlar iktidardan beklentilerini ortaya koymuşlardı. PKK‘yı desteklemekle birlikte, terörden artık bıktıklarını ve birşey değişecekse bunu ancak Ak Parti’nin yapabileceği mesajını vermişlerdi. Bölge halkı Akp’yi, diğer muhalefet partilerinden kendine daha yakın görüyordu.

Hele 2007 seçimlerinden sonra, Gül’ün Çankaya yerleşmesi ve Kürt sorunuyla ilgili o zamana kadar duyulmamış açıklamalar yapması, soruna çok insancıl açıdan yaklaşması, ortamı daha da elverişli bir noktaya getirdi. Ankara’da ilk defa, farklı değil, aynı yere bakan odaklar oluşmuştu.

Sivil İktidar- Çankaya- Mit ve belirli oranda da güvenlik güçleri aynı pencereden bakar olmuşlardı.

Ortam mükemmeldi.

“Tarihi fırsat ”işte buydu.

Erdoğan bu inisiyatifi başlatma kararı alırken kafasında bir çözüm planı var mıydı, yoksa çözümü yolda mı bulmayı kararlaştırdı, belli değil.

Belli olan, Türkiye’nin tarihi fırsat olarak nitelediği bu süreci ciddi biçimde denemeye başladığı, bu fırsatı kaçırmak istemediğidir.

Merhabalar !

PKK Resmi basın sözcüsü Mehmet Ali Birand Bey aşağıdaki linkden ulaşabileceğiniz bu yazısıyla,  gazetecilik olayından bahsetmiş.  Keçi can derdinde kasap et derdinde..

30.000 kişi şehit olmuş, tüm dünya terör örgütü diye kabul etmiş.. sen git orada röportaj yap !!  kime hizmet eder bu …?

E tabii kişisel olarak çok faydası olur kariyer yaparsınız.. 

Görüldüğü gibi kişisel çıkar  vatan çıkarlarının önüne geçmiş.. normaldir. Son Osmanlı padişahı demedimi.. benim saltanatıma dokunmayın alın vatan sizin olsun!!

Ben bir FARK GÖREMİYORUM, yorum sizin.

Her vatandaş  TC.  kanunlarına göre eşit haklara sahiptir. Mecliste 250 den fazla doğulu milletvekili yokmu! Konuşun o zaman bir sorununuz var ise.. Demokratik bir şekilde NET olarak ne istediğinizi söyleyin. Zaten gerçekte kimsenin bir sorunu yok.  Ama  PARÇALA – BÖL – YÖNET taktiği ve uygulayıcıları var..  Lord Curzon Lozan’da İsmet Paşa’ya söylemişti..

E tabii.. bizden de bu takımda olan gazeteciler vs var.. Onlarda zaten belli aylık ödemelerini alıyorlar, görevlerini eksiksiz ve layıkıyla yapıyorlar.

Çünkü profesyonellik bunu gerektirir.. Aldığın paranın hakkını vereceksin..

Esenlikler

http://www.hurriyet.com.tr/yazarlar/11783484.asp?yazarid=69&gid=61

Uğur Dündar Melih Gökçek’in miting meydanlarından kendisine ve Mehmet Ali Birand’a olan sözlerine karşılık verdi. “Bana bişey olursa sorumlusu Gökçek” İzleyin!

Menderes Türel’in mal varlığı ile ilgili yazı yazan bazı gazetecilere “Şerefsizler” şeklindeki hitabı üzerine yapılan araştırmada Menderes Türel’in çok sevdiği gazeteciler ile ilgili ilginç şeyler duyduk.

1) Kanal D’de haberleri sunan Mehmet Ali Birand’ın oğluna ait ajansa Büyükşehir Belediyesinden her ay belli bir ödeme yapıldığı, bu nedenle Mehmet Ali Birand ve arkadaşlarının Menderes Türel’i çok sevdikleri ve Menderes Türel’in Antalya halkına sunduğu hizmetleri (!) gördükçe ve haber yaptıkça çok duygulandıkları,

2) Uzunca süre Lara’da kaçak inşaat konumunda olan Sera Otel’in sahibinin çok yakın arkadaşı Hıncal Uluç’un da yukarıdaki şekilde duygu seli içerisinde olduğu,

3) Sabah Gazetesinde köşe yazan Mustafa Yiğit’in reklam gelirleri kendisine ait olmak üzere Antalya Spor dergisini çıkardığı, bu nedenle aynı duygusallığın bu gazetecide de olduğu,

4) Menderes Türel’in yurt dışı gezilerine götürerek Rodos’ta, Barcelona’da ağırladığı bazı gazeteci arkadaşlarımızın da Türk Milleti’nin en önemli duygusu olan vefa duygusunun etkisi altında oldukları ve özellikle seçim döneminde Tramway vagonlarına her bakışta ağladıkları,

5) Menderes Türel’in de kurucusu olduğu Akdeniz Basın Vakfı’nda şimdiki basın danışmanı Haluk, Akşam Gazetesi’nin eski bölge müdürü, şimdi Sabah Gaztesinin bölge müdürü olan Mevlüt Yeni ve Hürriyet’in bölge müdürü Dursun Gündoğdu’nun yer aldığı Akdeniz Basın Vakfı’nın başka gazetecilerin fikrini kullanarak çıkardıkları “Antalya Times” isimli gazeteye çok sayıda turizimciden reklam aldıkları, her yıl gelen turist sayısı kadar basılıp dağıtılacağı söylenilen bu gazetenin gelen turist sayısının yirmide biri kadar bile basılmadığı,

6) Hürriyet Bölge Müdürü Dursun Gündoğdu’nun eşine ait reklam ajansının Ant Kart şirketinin reklam işlerini üstlendiği ve her ay bu şirketten 10.000 YTL’nin üzerinde para aldığı,

7) Ali Tongülüz isimli gazetecinin Büyükşehir Belediyesine bağlı ve özelleştirilen Ekdağ Şirketinin basın danışmanı olduğu,

8 ) VTV’de programlar yapan İdris isimli gazetecinin AKP il genel meclisi üyesi olduğu,

Şimdilik Menderes Türel’in sevdiği gazeteciler bu kadar…

Devamı ileride gelecek…

Mehmet Ali Birand’ı çok iyi taklit ediyor,Yavuz Seçkin.Gerçekten güzel bir  program yapmış.Komik insanlar kafilesine Yavuz Seçkin’de katıldı.

Birand Söz Sende’de Balçiçek Pamir’in sorularını yanıtladı

18.11.2008 18:30

“BİR ARA GAZETECİLİĞİ BIRAKMAYI DÜŞÜNDÜM.
VEHBİ KOÇ BANA YAPMAM GEREKEN ÜÇ ŞEYİ SÖYLEDİ VAZGEÇTİM.”

“Türkiye de hiçbir başarı cezasız kalmaz” diyorlar, katılıyor musunuz?

Ben çok ceza aldım çok aldım.

İlk tokat neydi mesela?

Benim ilk yediğim tokat Öcalan ile yaptığım röportajdan ötürü arka arkaya 15 yıl hapis istemiyle davaların açılmasıydı.

Ne hissettiniz?

Çok korktum. Şunu diyebiliyorsunuz “Canım olur mu bir gazetecilik olayıyla kalkıp da beni 15 yıl hapise atarlar mı?”Sonra yatağa yattığınız zaman ya atarlarsa, diyorsunuz alev alev uyandığım günler oldu.

O sadece bir hapis korkusu mu yoksa ben ne yaptım korkusu mu?

Hayır ne yaptığımdan bir korkum yoktu bugün olsa bugün de yaparım bu tamamen kesin temiz gazetecilikti. Türkiye’yi alt üst eden bir örgütün başındaki adamla ilk defa yani benden sonra herkes gitti. Nasıl Can Dündar “MUSTAFA” filmini yaparak farklı yaparak ilk oldu hayatta da daima ilk olarak anılacak.

Peki, ikinci tokat?

TRT ile bürokratik kavgam şey oldu.

Şu mahkum olduğunuz…

Çok şey yaptı beni… Öldürdü, öldürdü.

Yol kazası diyorsunuz yani, suç yok mu?

Evet. Şimdi aynı sistem devam ediyor. O gün benim cezalanmam gerekiyordu TRT bürokrasisi beni cezalandırdı.

Cezalanmak mı çok koydu yoksa Emin Çölaşan’ın yazıları mı?

Böyle cezalandırılmak koydu, Emin Çölaşan normal ismi olan bir kimse şöhreti olan bir insanım böyle bir şey başına geldiği zaman problem başına bindiği zaman onu vıdı vıdı yiyecek çünkü hayatı ondan besleniyor kötülükle, insanlara pislik atmakla besleniyor ondan dolayı Emin’e çok şey yapmadım Emin aynı Emin. İlerde de aynı olacak.

Gerçekten kötülükten mi beslendiğini düşünüyorsunuz?

Tabii kesinlikle.

Ben çok iyi tanımıyorum ama öyle olduğunu da zannetmiyorum.

Ben çok iyi tanıyorum da onun için, onun hakkında çok iyi olumlu bakacak halim yok. Ama cezalanıyorsunuz bakın kim nereye bir şey oluyorsa mutlaka elinde sonunda bir ceza alıyor.

Peki şimdi birinci tokat Apo hikayesiydi ikinci tokat belki de işte TRT idi. Şöyle bir durup baktınız mı ya bir dakika ne oluyor?Her şeyin bir bedeli var  mı yani gerçekten de.

Söyleyeyim bu iki olayda beni eğer ben bugün buradaysam bu iki olayın sayesinde oldum.Bu iki olay olduğunda hiç unutmuyorum gene benim hayatımda çok önemli yer almış olan Vehbi Koç’a gittim.Dedim ki yahu Vehbi Bey ne dersiniz,siz büyüğümsünüz,bende çok emeğiniz var.Ne yapayım,bırakayım mı?

O aşamaya geldiniz mi gerçekten?

Sizi çok baskı altına alıyor tabi.Düşünebiliyor musunuz siz hele üçüncüsünden bahsedelim daha iyi bakalım.Şemdin Sakık olayı Andıç hikayesinde.Siz bir terör örgütünden para alıp onu öven yazılar yazdıran gazeteci olarak suçlanıyorsunuz

Ve bu Şemdin Sakık’ın ifadesinde olduğu iddia ediliyor.

İddia ediliyor sonradan olmadığı anlaşılıyor ama çok geç.Ve ne yapılıyor.Bugün başında olduğum Kanal D haberde birinci haber olarak çıkıyor resmimle benim Cengiz Çandar’ın.Gazetelerde manşetler oluyor. Sabah gazetesi beni atıyor.Oğlum geliyor okuldan Koç Lisesindeydi.Baba sen pkk dan para almışsın doğru mu diye soruyor,arkadaşlarım söyledi diyor.

Ne dediniz ?

Ölüyorum zannettim.Birden etrafınızdan herkes yok oluveriyor.O bütün şaşaalar..

Dostlar kalmıyor değil mi?

Hiç kimse kalmıyor sadece dört beş kişi kalıyor.O zaman da işte Vehbi Bey dedi ki bak oğlum dedi üç şey yapacaksın dedi.Bunu isterseniz not alın işinize yarar bu duruma düşen kişiler için. Birincisi dedi en başta gelen şey dedi komik gelecek ama sağlığına dikkat edeceksin dedi.İçki içmeyeceksin, şişmanlamayacaksın, spor yapacaksın, fit olacaksın, sağlam olacaksın.İki hemen aileni ve en yakın sevdiklerini etrafına toplayacaksın.Başkalarını bırak. Onları yanına alacaksın, hep onlarla beraber olacaksın.Bir tek gücü onlar verebilirler ve samimi gücü onlar verebiliriler.Üç piyasaya ne mal veriyorsan en iyisini vereceksin.Eğer bu üçünü yerine getirirsen uzun sürmez dedi.Hemen görürsün gene alkışlarla tepeye çıkarsın.Dediğini yaptım ve oldu.

“EN TEPEDEYSEN PATRONA VAKİT AYIRACAKSIN. PATRONUMU ASLA ELEŞTİRMEM”

Medyada en tepede olmanın  yolu patronajla iyi ilişkilerden geçiyor mu ?

Şimdi ilk şöyle gidiyor biliyor musun.Senin yaptığın iş orda bir dikkat çekiyorsun.Eğer yaptığın o işi daha da artırarak yapabilirsen haa dur bunla ilgilenelim deniyor.O çıkıyor belirli bir noktaya geliyor.Tabi bunların içinde şans yardımı olması gerekiyor,senin kendi ilişkilerin olması gerekiyor.Ama bir yerde geliyor ne olursa olsun patronajlada vakit ayırman gerekiyor.Çünkü bizim işimiz seçimlerdeki gibi Recep Tayyip Erdoğan,Deniz Baykal gibi değil ki oylanarak gelmiyoruz ki biz buraya.Bizim bir tek seçicimiz var.Patron.Patrona kendinizi anlatmanız gerekiyor.Ha mutlaka patronunu her dakika yanında olmak falan değil.Ama patron sizin ne olduğunuzu bilmeli,vakit ayırmalısınız.Azda olsa vakit ayırmalısınız,şart.

Peki mesela patron eleştirilmeli mi yoksa susulmalı mı?

Şimdi bazı patronlar var eleştirildiği zaman alınmazlar diye bir laf vardır değil mi?

Öyle derler.

Yalan. Patronlar hiç bir zaman eleştirilmekten hoşlanmazlar

Siz eleştirir misiniz patronunuzu?

Hayır hiç bir zaman eleştirmedim.Ben kalkıp da “işte bunu yapmamanız gerekirdi” demem. E o zaman sen bırak, ayrıl git derler adama. Bu çok basit.

“NAOMİ VE ÖCALAN İLE RÖPORTAJ YAPMAK İSTERİM”

Bugün kiminle röportaj yapmak istersiniz?

Bugün en çok Naomi ile röportaj yapmayı isterdim. Bir de Öcalan’la ama Öcalan’a izin vermezler.

“HÜRRİYET BENİ İSTEMİYOR, ASLINDA BEN DE MİLLİYET’TE YAZMAYI TERCİH EDERİM”

Siz niye Hürriyet’te yazmıyorsunuz?

Hürriyet istemiyor da ondan.

Şaka mı?

Hayır. Hürriyetten teklif gelmedi de ondan.

Çok ilginç

Ben aslında Hürriyet’te değil de Milliyet’te yazmak isterdim

Oradan da mı teklif gelmedi yoksa?

Geldi ama Posta beni çok rahatlattı açıkçası ve çok memnunum, insanlar şöyle bakıyorlar Posta hafif gazete magazin var ağırlıklı sen oraya yakışmıyorsun, ben bilakis oraya daha çok yakışıyorum çünkü halkın nabzını tutan bir gazete.

Tuncay Özkan’ın aleyhine yazıp yazıp aniden çok samimi olduğu derin isim ve Uğur Dündar’ın Mehmet Eymür’e soramadığı o soru.
Aykut Işıklar/Bugün

Anlat anlat severim masalı

Önceki akşam, eski MİT Kontrgerilla Daire Başkanı Mehmet Eymür, hem Star TV Ana Haberleri’nde hem de Arena programında idi. Bir zamanların efsane MİT ‘cisi yeraltı dünyasını en iyi bilen kişidir. Kim nasıl zengin olmuş, kim nerede-nasıl ölmüş, kim nasıl sıyrılmış, korunmuş kitabını yazacak tek kişi…

Bütün Mafya babalarını (bence) en iyi tanıyan kişidir. Susurluk ve Ergenekon ile ilgili düşüncelerini üstü kapalı geçti, Deniz Feneri olayı ile şüphelerini dile getirdi. Pek çok eski devlet memurunun ismi geçti. Pardon Başbakan bile bir iki cümlede anıldı. Hep Uğur Dündar’dan şu soruyu sormasını bekledim.

‘Sayın Mehmet Eymür siz son yıllarda hangi patronun en üst düzeyde yöneticisi olarak çalışıyorsunuz? Veya kimin otelinde patron temsilcisi olarak bulunuyorsunuz?’

Ama gelmedi böyle bir soru. Niye acaba? Dündar, Deniz Feneri ve Başbakan hakkında ilginç bir cümle kaparım hesabı yaparken kelimeleri o kadar güzel seçiyor ve laf almaya çalışıyordu ki…

Belki de bu arada Eymür’ün bir zamanlar Casino’lar Kralı olan Sudi Özkan’ın en önemli kişisi olduğunu soramadı. Eymür, Türel’in Türkiye deki otellerini yönetiyor. O günlerde iki büyük Casino grubu vardı. Birinin patronu Ömer Topal, diğerinin ise Sudi Özkan idiÖ Topal öldürüldü, Özkan ise tam zamanında yurt dışına kaçtı. Yıllardır yurt dışında yaşıyor. Ne hikmetse Tuncay Özkan’ın hep bir numaralı hedefi olmştu..

Aylarca yazdı- çizdi. Sonra bir gün ekranda ne göreyim… Tuncay Özkan ile Sudi Özkan çok şık bir limanda karşı karşıya konuşuyorlar. Abi-kardeş gibi. Etliye sütlüye dokunmayan bir röportajdan sonra Özkanlar’ın aralarından su sızmadı. Ya Sudi Özkan’ı iyi tanıyıp, yazdıklarını hak etmediğini anladı, ya da gereksiz tartışmaya son vermeyi daha uygun buldu. Ama günlerce ekranlardan ‘Bilet paramı kendim aldım, davetli gitmedim’ diye anons ederek.

Emekli paşaların holdinglerde, bankalarda yönetim kurlu üyesi olmasını ve iş bitirmesini çok eleştirdik. Peki bir emekli MİT müdürünün, Casino patronunun müdürü olmasına ne diyorsunuz? Yorumu size bırakıyorum. Ve hemen bir başka gazeteci Güler Kömürcü’ye dönüyorum. Neden eksik veya yanlış konuşuyor? Güler’in bu saatten sonra kimseden korkacağını sanmıyorum.

32. Gün programında Mehmet Ali Birand’ın sorularını yanıtlarken konu bir ara Akşam’ın Genel Yayın Müdürü Serdar Turgut’a geldi.. Güler, ‘Bir arkadaşımızın eşi de cezaevinde idi. Ama çalıştığı Hürriyet Gazetesi bu konu ile ilgili en küçük baskı yapmadı’ dedi. (Turgut daha sonra ‘Onun eşi solcu idi. Sen ise pis faşistsin’ demiş). Ertesi gün aranıp durdum. Bir arkadaş çıkar da bu teknik yanlışı düzeltir diye…

O gazeteci halen NTV grubunda genel müdür yardımcısı olan Neyyire Özkan’dır. Eşi gerçekten efsane solcudur. Kimi için olumlu, kimi için çok kötü efsane… Bin yıl hapis ile yargılanarak rekor kırmıştı. Hakkında o kadar çok iddia vardır ki, neden kitap olmadı bunlar şaşarım. Ve Neyyire Özkan, Güler’in dediği gibi yıllarca cezaevindeki eşine temiz çamaşır götürdü.

Çocuğunu büyüttü ve gazetecilikte en üst noktaya sadece ve sadece çalışarak geldi. Ama ona bu fırsatı tanıyan Hürriyet değil, Sabah Gazetesi’nin patronu Dinç Bilgin’dir. Neyyire Özkan Hürriyet’e geçtiği zaman eşi zaten vefat etmişti. Daha önemlisi gazetelerin ilaveleri hakkında en birinci otorite olmuştu. Özür dilerim yerim bitti. Yoksa iş yerlerinde masada oturarak çalışan…

Motosiklet ve kask kullanmayan, sesi tenor değil karga gibi olan ama… evine ekmek parası götürmek için çalışan kızlara ‘dediklerimi yapmazsan seni işten atarım’ diyen manyakları anlatırdım. Birini Ankara polis yakalayıp, hücreye gönderdi ne değişti. Modern iş yerlerinde bile onlardan o kadar çok var ki…

Daha önce halka “kıllı, donlu, göbekli” diyerek aşağılayan Vatan Yazarı Mine Kırıkkanat, şimdi de Kürtlere yönelik inanılmaz hakaretlerde bulundu.

Mehmet Ali Birand’la 32. Gün’de Bugün Gazetesi yazarı Mehmet Metiner’le, Vatan Gazetesi yazarı Mine Kırıkkanat arasında hararetli bir tartışma yaşandı. Kırıkkanat’ın 2005′te yazdığı bir yazısını okumasıyla başlayan tartışmada gerilim giderek yükseldi. Kırıkkanat tartışma ilerledikçe yazısını da aşıp, “kavim” dediği Kürtleri toptan aşağılamaya başladı.

Kırıkkanat’ın “Vergi vermiyorlar. Elektrik bedava. BİJİ APO diye de bağırıyorlar. Aymaz devlet PKK’YA ADAM YETİŞTİRSİNLER diye para yardımı yapıyor” sözleri Metiner’i bir hayli kızdırdı.

Güneydoğu’daki aşiret düzenini, kadın ve insan haklarının yok sayılmasını eleştiren Kırıkkanat “Eğer gelenek insan hakları ve kadın haklarını eziyorsa, ben o geleneklere karşı mücadele ederim” dedi.

Mehmet Metiner bunun üzerine “Biz analarımızın nasıl yaşadığını biliriz. Biz o toplumun insanlarıyız. Bizim geleneklerimizi eleştirebilirsiniz, ama tehkir ve tehcir edemezsiniz” diye cevap verdi.

Mine Kırıkkanat, ‘Bunlar sizin gelenekleriniz mi?’ diye sorduğu Mehmet Metiner’in ‘Çarpıtmayın’ yanıtına “Çarptırmıyorum bunlar herkesin bildiği gerçekler. 10 tane karı, 40 tane çocuk.” cevabını verdi. İki taraf arasındaki gerginlik programın ilerleyen dakikalarında da sürdü.

Metiner, Kırıkkanat’a kaç kez Güneydoğu’ya gittiğini, Paris’ten başka yer bilip bilmediğini sordu. Kırıkkanat bu soruyu cevaplamadı.

İLGİLİ HABERLER:

KENDİSİNE ‘FAHİŞE’ DENİLMESİNİ AK PARTİ’YE BAĞLADI 

DOĞAN GRUBUNDA BAYRAMLIK HAKARET

ÖRGÜTÜ” yazdığı, ayrıca değişik dosyalar içerisinde, bayrak, silah ve bomba resimlerinin birlikte yer aldığı resimlerin olduğu, ayrıca küçük yaşta çocuklarla cinsel ilişki halinde çekilmiş video görüntüleri ve hayvanlarla insanların cinsel ilişki halinde iken çekilmiş pornografik video görüntüleri olduğu tespit edilmiştir.