หลังจากห่างหายจากการเขียน blog ไปนาน ด้วยความอึดอัด กดดันกับอะไรหลายๆอย่างจากสภาพที่ทำงาน ประกอบกับมีหลายคนที่ต้องเจอะเจอสภาพเดียวกัน ก็เลยอยากจะมาระบายความอึดอัดของเหล่าคนไอทีภายใต้ policy ให้ฟัง

เริ่มต้นง่ายๆ ลองคิดดูนะ ว่าถ้าคุณต้องถูกจำกัดสิทธิใการเข้าถึง internet ถึงขนาดนี้จะทนได้รึเปล่า

• คุณไม่มีสิทธิเข้าเว็บที่ถูกจัดอยู่ใน 13 หมวดต้องห้ามหลัก (อันนี้น่าจะรู้กันว่าเป็นเรื่องพื้นฐาน เช่น หมวดเว็บโป๊)
• คุณไม่มีสิทธิในการเข้าอินเตอร์เน็ตผ่าน port อื่นใดนอกเหนือจาก 80 (โอ่ย… อันนี้เด็กๆ แปลง่ายๆว่า onilne msn ไม่ได้ด้วยเท่านั้นเอง)
• คุณไม่มีสิทธิในการเข้าถึงเว็บที่มี media ที่มีขนาดใหญ่ หรือมีการ streaming ตลอดเวลา (เรื่องนี้หลายๆที่ก็โดน เช่น youtube, imeem)
• คุณไม่มีสิทธิในการเข้าถึง file ที่มีขนาดใหญ่เกิน 20 MB (ต้องเรียกว่าจะงก bandwidth ไปดองเค็มกันรึไง)
• คุณไม่มีสิทธิในการเข้าถึง social network ใดๆได้ทั้งสิ้น (รวมถึงการเก็บผักเก็บหญ้าใน facebook หรือการ tweet โอ้…ม่ายยยย)
• คุณไม่มีสิทธิในการเข้าถึงสถานที่บ่มเพาะ drama ยิ่งใหญ่ของประเทศได้ (ซึ่งก็มีแค่ pantip.com )
• คุณไม่มีสิทธิในการ blog อื่นใดเป็นอันขาด (เพราะเค้าสร้างที่เล่น blog ไว้ภายในให้ทุกคนแล้ว)

ซึ่งที่กล่าวมาทั้งหมดเป็นเพียงส่วนหนึ่งของการป้องกันที่ได้แต่วิ่งตามคนภายในก็เท่านั้น แต่แท้จริงแล้วหนทางและความพยายามย่อมไม่มีที่สิ้นสุดอยู่ดี แต่ผลเสียที่เกิดขึ้น ณ ตอนนี้คือผลกับความพยายามในหนทางขัดแย้งซึ่งกันและกัน เพราะองค์กรณ์ต้องการเปิดตนเองเพื่อไปสู่ open source และ social network แต่ก็คนที่ต้องเป็นแรงผลักดันกลับถูกปิดกั้นสิทธิการเข้าถึงเหล่านี้ ทั้งสองอย่างเหมือนอยู่บนกระดานหกเดียวกัน และยากที่จะเดินจากข้างนึงไปอีกข้างโดยไม่เสียสมดุลไปซะก่อน ซึ่งแนวทางนี้มีคำตอบสำเร็จรูปเยอะแยะมากมายเป็นตัวอย่าง เพียงแต่คำตอบเหล่านั้นอาจยังไม่ดีพอ หรือความจริงแล้วหนทางเหล่านี้ดูห่างไกลจากองค์กรณ์ใหญ่โตขนาดเท่านี้ หรือแท้จริงแล้วเพราะการสั่งสอนในรูปแบบการศึกษาเพื่อตลาดแรงงาน (เรียกง่ายๆก็ตลาดกรรมกรนั่นแหละ) สอนให้เรามีชีวิตวัยทำงานเพื่อทำส่วนทดแทนเครื่องจักรแล้วก็ดำเนินตามขั้นตอนที่ถูกเขียนไว้อย่างชัดเจนกันแน่
ความสุขและความสนุกในที่ทำงานสำหรับแต่ละคนอาจจะไม่เหมือนกัน บ้างชอบนั่งโต๊ะดูภูมิฐาน เอาขนาดของโต๊ะและความอดทนและเวลาในการสร้างบทบาทในที่ทำงาน บ้างชอบถือ notebook ร่อนไปร่อนมานั่งตามร้านกาแฟ อดทนกับกาแฟที่ไม่ได้เรื่องเพื่อปลั๊กไฟและอินเตอร์เน็ต บ้างขออยู่บ้านทำงานตามช่วงเวลาที่ตนเองต้องการ อดทนกับการกินอาหารตามสั่งที่มาส่งหน้าห้อง บ้างก็ขอยอมตายเฝ้าห้องสุดหนาวที่ กสท เพื่อสนองความต้องการในความเร็วของอินเตอร์เน็ต
ส่วนตัวแล้วในฐานะของคนหนึ่งในด้านไอทีกลับแทบไม่เหลือความสนุกเหล่านี้อยู่เลย ด้วยเหตุที่ต้องทำงานที่ไม่อยากทำทั้งงานประจำและงานยามว่างที่มีคนสรรหามาป้อนกึ่งบังคับให้ทำ ต้องทนกับสภาวะกดดันเรื่อง policy ที่ต้องเผชิญหน้ามาตลอดหนึ่งปีกับอีกเกือบๆ 4 เดือน และตอนนี้คิดว่าได้ผ่านช่วงที่คิดว่าเป็นที่สุดของหน้าที่ที่ได้ทำแล้วสำหรับงานประจำและถึงจุดตันขององค์กรณ์ในการก้าวออกนอกกรอบความคิดซะที ตอนนี้เหลือแต่รอให้องค์กรณ์ขยับ แต่ก็คงแทบเป็นไปไม่ได้เพราะถ้าต้องการก้าวไปมากกว่านี้ ก็เท่ากับต้องทำตัวขัดแย้งกับ policy ของตนเอง

ไปงาน twittbkk มา เพราะว่าอยากเจอหลายๆคนใน twitter ก็แค่อยากจะเขียนความคิดเห็นของตัวเองไว้กันลืม ทั้งหมดนี่คงเป็นที่สุดสำหรับเม่นในงาน twittbkk แล้วกันนะ

“ไกลที่สุด” ในบรรดาคนที่เม่นได้คุยแล้วรู้จัก คนที่ไกลที่สุดแล้วมางานนี้ คงไม่พ้น พี่มาช (@add2luv) เพราะปกติเจ้าตัวจะอยู่สุราษฯ แต่ขึ้นมากรุงเทพ ก็เลยมางานนี้กับเค้าด้วย แต่ถ้านับเฉพาะในกรุงเทพ คนที่ไกลที่สุดสำหรับเม่นคือ แชมป์ (@sidth) เพราะได้ข่าวว่าใช้เวลาเดินทางมางาน 2 ชั่วโมง ช่างอยู่ไกลเสียจริงๆ

“ใกล้ที่สุด” ก็คงไม่พ้น พี่หงษ์ (@hongsyok) ที่แทบจะมีบ้านติดอยู่กับสถานที่จัดงาน พี่หงษ์ใช้คำได้น่าอิจฉามาก เพราะบอกว่า “พี่หงษ์มายังไงครับ” “อ๋อ.. พี่เดินมา” >.< แถมเจ้าตัวก็ยังแว๊ปไปแว๊ปมา กลับบ้านอยู่ในงานได้อย่างน่าอิจฉา (แซวเฉยๆนะคะพี่)

“อบอุ่นที่สุด” เพราะพอเข้าไปในงานระหว่างยืนฟังกิจกรรมบนเวที มีช่วงนึงได้ยืนข้างๆ @sidth กับ พี่เม่น (@imenn) โอ้.. ช่างเป็นจังหวะที่อบอุ่นมาก (อบอุ่นเพราะอย่างไร ให้เดาจากหุ่น @imenn แล้วนับว่าเป็น @sidth ได้อีกคนยืนข้างๆ) เป็นช่วงเวลาที่รู้สึกดีมากๆ (เพราะรู้สึกว่าตัวเองผอมไปถนัดตา )

“เจ๋งที่สุด” คงไม่พ้นเสื้อยืดปริศนากลางงาน ที่พี่กั้ง (@kangg) ใส่มาในงาน จังหวะแรกที่เดินเข้างานก็เห็น @kangg คนแรก นับว่าเป็นเสื้อที่เจ๋งที่สุดจริงๆ เพราะเป็นเสื้อที่มีคนขอถ่ายรูปเยอะมาก แล้วก็ทำให้คนส่ายหัวได้หลายคนมากๆเช่นเดียวกัน ส่วนเสื้อตัวดังกล่าวจะเป็นเสื้ออะไร เราจะไม่ขอพูดถึง แต่บอกว่าเกี่ยวข้องกับบาง blog ที่เคยเขียนไว้แล้วกัน

“ไม่รู้เรื่องที่สุด” ไม่รู้ว่าเป็นเพราะการจัดลำโพงภายในร้าน หรือว่าเราไม่ตั้งใจฟังเอง แต่งานแรกบนเวทีที่ได้ฟังเป็นของ สุกรี (@sugree) ก็คิดว่าเราฟังไม่ค่อยจะรู้เรื่องแล้วนะ พอเจอ สาวสวยท่านหนึ่ง จาก PG (playground) ยิ่งแล้วหนักเข้าไปอีก เพราะว่าเหมือนได้แต่ยินเสียงหงุมๆหงิมๆอยู่ในคอ ได้แต่บอกว่าต้องเรียกว่าฟังไม่รู้เรื่องที่สุดของงาน

“น่ารักที่สุด” ตำแหน่งนี้ยกให้ น้องฟ้า ลูกสาวสุดน่ารักของ พี่โต้ง (@iamSK) ที่น่ารักจนบรรดาพี่ๆหนุ่ม ยืนล้อมหน้าล้อมหลังกันอยู่แค่เก้าอี้ที่น้องฟ้านั่งเลย >.<

“น่าอิจฉาที่สุด” กับบรรยากาศครอบครัวกลางงานของ @sexdrum และภรรยาที่มีน้องน้อยๆอยู่ในท้อง ดูรักกันจนแค่มองก็รู้สึกได้ว่าเป็นครอบครัวที่น่ารักมาก

“พยายามที่สุด” กับเบื้องหลังของการ tweet รายงานข่าวของ @yoware ที่เห็นแล้วทึ่ง ดูแล้วอึ้งจนต้องขอถ่ายรูปเก็บไว้เลย เพราะ @yoware พยายามมาก ต้องยกนิ้วให้ว่าเป็นนักข่าวโดยสายเลือดจริงๆ

“เฮฮาที่สุด” คงไม่พ้นแก๊งค์เด็กหลังห้องที่เปิด review App Store และ iPhone กัน จับกลุ่มแล้วพูดถึงแต่ความเจ๋งของ App ต่างๆ รวมทั้ง iPhone จนโดน @kangg แซว แต่ทุกคนก็ไม่หยุดที่จะพูดกันเรื่อง App และ iPhone อยู่ดี โดยที่แกนนำเป็น @MikHaiL69 และ @youjea ตามด้วย @sidth @add2luv แล้วก็ตัวเม่นเอง คุยกันเฮฮา น่าอัดเป็น VDO review เอาไปเป็น content จริงๆเลย

“คุ้มที่สุด” เพราะพอจบงานเม่น @kangg และ @sidth ก็ไปต่อที่รายการช่างคุย ที่น่าจะเป็นตอนสัพเพเหระ ด้วยความสนุกสนาน เลยเป็นการออกจากบ้านที่คุ้มมากเพราะว่าได้ไปทั้งงาน แล้วก็ได้ไปอัดรายการด้วย ตลกปนสนุกออกจะแนวเฮฮารายการเลยปาไป ชั่วโมงกับอีก 40 นาทีแหนะแถมไปซื้อเสื้อช่างคุยมาอีกตัว พี่หงษ์เลยแถมเสื้อยืดรุ่นแรกให้อีกตัวด้วย โอ้… คุ้มมากๆ

“หิวที่สุด” เพราะตอนแรกไม่คิดว่าจะอยู่ในงานได้ยาว เลยกินแค่ขนมเล็กๆน้อยๆรองท้องไป แล้วก็ไปกินของกินเล่นในงาน แต่เอาเข้าจริงกว่าจะได้กินข้าวปาเข้าไปเกือบสองทุ่ม สรุปเลยทั้งวันกินข้าวแค่มื้อเดียว >.< เล่นเอาหมูเกาหลีชุดแรกที่ยกมากิน ไม่มีใครพูดใครจา ตั้งหน้าตั้งตากินกันเลยทีเดียว

และสุดท้ายของเม่น กับ “เสียดายที่สุด” เพราะเห็นมีแต่คนชมวง #iHear Band จากบรรดาเพื่อนพี่น้องของ @imenn เล่นเอาเม่นรู้สึกเสียดายที่ไม่ได้อยู่ฟังเพลงเลย อ่อ อีกเรื่องที่เสียดายก็คือไม่ได้เจอ ตุ้งแช่ หมา tweet ที่โด่งดังที่สุดในไทย เพราะว่าออกไปหาพี่หงษ์ก่อน เศร้าเลย T.T

ใครมีอะไรที่เป็นที่สุด ก็มาแลกเปลี่ยนกันดูนะคะ

ปล. ที่จริงมีอีก 2 ที่สุดที่ค่อนข้างจะส่วนตัว เลยต้องแอบยกมาไว้ตรงนี้

“ดีใจที่สุด” เพราะว่าตอนนี้มี @iphat เป็นพี่สาวที่น่ารักเพิ่มขึ้นคน ดีใจมากๆ และอีกเรื่องที่ดีใจคือได้เจอกับ หน่อย  (@bktelle) แล้วด้วยตัวจริงน่ารักมาก สมเป็นสาววงการเงินๆทองๆจริงๆ

กับอีกที่สุด คือ “อยากเจอที่สุด” กับ @igolf ที่เหมือนจะมีชีวิตประจำวันคล้ายๆกันมาก โดยเฉพาะเรื่องข้าวเช้า จนอยากทำความรู้จักกับ @igolf มากที่สุด แต่สุดท้ายก็ไม่ได้เจอ เสียดายมากๆเลย

เคยจะเลือกหมายเลขโทรศัพท์มือถือไหม ต่างคนก็ต่่างมีชุดตัวเลขสวยในใจของตัวเอง แต่สิ่งที่เม่นแอบคิดคือทำไมหมายเลขโทรศัพท์สวยต้องเป็นชุดตัวเลขที่มีเลขเรียงซ้ำกันด้วย เช่น 08x-xxx-5555 หรืออย่างจำพวก 08x-xx4-4433 เม่นไม่ได้คิดจะต่อว่า แล้วก็ยอมรับว่าเลขซ้ำๆกันติดๆกันแบบนี้ก็นับว่าเป็นชุดตัวเลขที่หายาก ซึ่งถ้าจะพูดในทางการตลาดของหายากก็ย่อมมีราคาสูงกว่าปกติ หรือมีความต้องการมากกว่าปกติ

แต่ที่นิยามมาทั้งหมดนั่นไม่ได้เกี่ยวกับชุดตัวเลขเป้าหมายของเม่นเลย ครั้งแรกที่ไปเลือกหมายเลขโทรศัพท์ด้วยตัวเอง เม่นกลับอยากเลือกเบอร์ที่มีเลขทั้ง 9 ตัวไม่ซ้ำกันเลย และชุดตัวเลขที่เจาะจง ก็ขอเป็นชุดตัวเลขที่เรียงกันด้วยการกดหมายเลขโทรศัพท์ ซึ่งอาจจะฟังดูแปลก แต่ถ้าเคยได้ลองกดหมายเลขโทรศัพท์ที่เป็นชุด 147 หรือ 741 หรือ 369 ก็จะรู้สึกว่า อื้ม…. มันกดง่ายดีแฮะ แล้วความสำเร็จในการเดินหาหมายเลขโทรศัพท์ในวันนั้นก็ได้ตรงตามความต้องการ ชุดตัวเลขทั้งหมดไม่ซ้ำกัน มีเลขที่เรียงกันเมื่อกด และไม่มีเลข 6 ในหมายเลข

แต่แล้วความลำบากใจก็มาเยือน เมื่อเม่นต้องมีเบอร์มือถืออีกเบอร์ของอีกค่าย เพราะน้อง iPhone 3GS ที่ตัดสินใจซื้อมาด้วยเหตุบางประการของชีวิตการทำงาน ถึงกับอึ้งและคิดหนักเพราะก็ยังอยากได้เบอร์ที่มีคุณลักษณะเหมือนเดิมอยู่ แต่ด้วยวันที่ไปซื้อโทรศัพท์ต้องกลับไปทำงานทำให้ไม่มีเวลาหาเบอร์ต่อ แต่เนื่องจากมีคนใจดีช่วยถามเบอร์ให้ ทำให้ได้เบอร์ที่มีคุณลักษณะคล้ายเดิมมากที่สุด เพราะว่าเปลี่ยนเลข 9 เป็นเลข 8 เพียงตัวเดียว ชุดตัวเลขที่เหลือก็เหมือนเดิม และที่สำคัญไม่มีเลข 6 ในเบอร์ เรียกว่าได้หมายเลขโทรศัพท์ใหม่ที่ถูกใจเป็นที่สุดกันเลยทีเดียว

ปล. ที่จริงก็อยากรู้เหมือนกันว่าทำไมครั้งแรกที่คิดจะหาเบอร์ถึงไม่อยากได้เลข 6 ในชุดตัวเลข หนึ่งอย่างที่คิดก็คือรหัสประเทศเรามัน +66 แค่นี้ก็มีเลข 6 ตั้งสองตัวแล้ว เลยไม่อยากให้มีเบอร์ของตัวเองหล่ะมั้ง…

เคยเชื่อไหม ว่าจะมีเพลงสักเพลงที่จะเรียกความเศร้าภายในหัวใจออกมาได้ โดยไม่ต้องรู้แม้กระทั่งเนื้อ.. แล้วพอไปอ่านเนื้อแปลก็กลับไม่ซึ้งเท่าฟังเฉยๆ ซะอีก ต้องนับถือ ลีดเดอร์แห่งโซยอนชิแด แทยอนนา จริงๆ

อยากรู้ว่าจะดึงความเศร้าออกมาได้ไหม ก็ลองฟังดูแล้วกันนะ

IF (Hong Gil Dong OST) – Tae Yeon

เด็กไทยที่เติบโตมาในยุคของการ์ตูนญี่ปุ่นครองเมืองก็คงจะปฏิเสธไม่ได้เลยว่าตลอดชีวิตที่เติบโตมาจะไม่เคยแม้กระทั่งจะหยิบขึ้นมาทดลองอ่าน การ์ตูนในความทรงจำของแต่ละยุคสมัยก็มีบ้างที่จะดูแตกต่างกันออกไป แต่สิ่งที่อยากให้คำนึงถึงก็คือการ์ตูนเหล่านี้ล้วนเป็นหนึ่งในเครื่องมือของรัฐบาลและนโยบายทางวัฒนธรรมและการศึกษาของญี่ปุ่นอย่างเสียไม่ได้ ทั้งที่ความจริงแล้ววิธีการอ่านหนังสือตัวอักษรอย่างไทยๆก็ไม่ได้มีส่วนใดจะคล้ายคลึงกับทางญี่ปุ่นเลยสักนิด แต่เนื้อหาและวิธีการในการเล่าเรื่องถูกทำให้น่าติดตามอย่างไม่สามารถห้ามกันได้

ถ้าจะให้แบ่งประเภทของการ์ตูนญี่ปุ่นคงต้องเรียกว่ามีกันทุกแบบทุกอย่างเท่าที่จะนึกได้ อาทิเช่น กีฬา นักสืบ ของกิน ทำอาหาร ตามแต่ความชอบของแต่ละคนต่างกันไป ส่วนตัวแล้วก็ยังเหลือการ์ตูนที่อ่านอยู่เยอะพอสมควร ก็จะพยายามแบ่งให้เห็นภาพโดยคร่าวต่อไป

เริ่มด้วย… การ์ตูนกลุ่มทำอาหารและของกิน ต้องเรียกว่าเม่นอ่านการ์ตูนทำอาหารเกือบทุกเล่มนับตั้งแต่ “ไอ้หนูซูชิ” “ไอ้หนุ่มซูชิ” “ยุทธภูมิกระเพาะเหล็ก” “จอมโหดกระทะเหล็ก” “ยอดกุ๊กแดนมังกร” แต่ถ้านับว่าเป็นการ์ตูนในตำนานของกลุ่มนี้ต้องยกให้ “โซ๊ยแหลก..เกินหลักสูตร” ถ้าได้ลองอ่านดูแล้วจะรู้ว่าของกินเป็นศาสตร์ที่น่าหลงไหลเป็นอย่างมาก

ต่อด้วย… กลุ่มการ์ตูนหมอและการแพทย์ ต้องยอมรับว่าเป็นสายการ์ตูนที่ไม่ได้อ่านครบ แต่ก็นับว่าหลายเรื่องอยู่ นับไปได้ตั้งแต่ “Black Jack” “Doctor. K” “หัตถ์เทวดาเทรุ” ส่วนเรื่องที่ไม่ได้ติดตามมากก็เช่น “คุณหมอโนบุนากะ” ซึ่งการ์ตูนกลุ่มนี้จะแสดงให้เห็นถึงเทคโนโลยีและวิวัฒนาการทางการแพทย์ เรื่องที่ชอบที่สุดคงต้องยกให้ “หัตถ์เทวดาเทรุ” เพราะเนื้อเรื่องเสริมท้ายเล่มจะมีความรู้ให้อ่านได้อย่างสนุกเสมอ

อีกกลุ่มการ์ตูนที่คิดว่ามีผู้อ่านเยอะมากก็คงจะไม่พ้น กลุ่มการ์ตูนนักสืบ ที่รู้จักกันดีได้แก่ “โคนัน” ก็เลยอยากแนะนำเรื่องอื่นในกลุ่มเดียวกันบ้างได้แก่ “คินดะอิจิ” และ “โรงเรียนนักสืบ Q” ที่เป็นของนักเขียนคนเดียวกัน ตามด้วย “Q.E.D.” และ “C.M.B.” ที่ก็เป็นอีกสองเรื่องที่นักเขียนคนเดียวกันเช่นกัน ความสนุกคงต้องแล้วแต่ความชอบของแต่ละคน เรื่องที่แนะนำสำหรับเด็กสายวิทย์ก็คงไม่พ้น “Q.E.D” แน่นอน

สำหรับกลุ่มการ์ตูนที่แบ่งตามสายก็คงมีสายหลักๆที่เม่นอ่านก็เท่านี้ ที่เหลือก็จะเป็นผลงานตามนักเขียน ที่ต้องยกเป็นตัวอย่างแน่นอนต้องไม่พ้นเจ้าพ่อของเหล่าโอตาคุ “เคน อาคามัตสึ” แน่นอน เหตุที่ต้องยกให้เป็นเจ้าพ่อเพราะว่าทุกเรื่องที่เขียนจะมีนางเอกมากกว่าหนึ่งคนเสมอ และเป็นคนเขียนการ์ตูนที่ถ้าผู้ใหญ่บ้านเราคงเรียกว่าอนาจาร จนในบางครั้งฉบับนอกญี่ปุ่นต้องเขียนให้โป้น้อยกว่าต้นฉบับอยู่พอสมควร แต่ความสนุกออกทะลึ่งนิดๆทำให้ได้รับความนิยมมาก การ์ตูนของ “เคน อาคามัตสึ” ได้แก่ “สมองกลคนสวย” “บ้านพักอลเวง” หรือ Love Hina “เนกิมะ คุณครูจอมเวทย์” ที่มีนางเอกตั้งแต่ 2 คนเป็น 4 คน และเป็น 30 คนในที่สุด ถ้าถามว่าสนุกไหมคงต้องตอบว่าให้ลองเริ่มอ่านเองจะดีกว่า

พอเขียนไปเขียนมาก็รู้สึกได้ว่าเป็นตอนที่ยาวมาก หวังว่าผู้อ่านจะสนุกและทดลองไปอ่านดูนะคะ

ปล. โอตาคุ คือคำเรียกของคนที่ชอบ/คลั่งไคล้สิ่งใดสิ่งหนึ่งเป็นพิเศษ โดยมากจะใช้กับการ์ตูนและ Anime

So Nyeo Shi Dae (Girls’ Generation) หรือ SNSD นับว่าเป็นกลุ่มนักร้องหญิงเกาหลีที่นับว่าประสบความสำเร็จเป็นอย่างมาก อย่างน้อยหนึ่งอย่างที่วงนี้สร้างความประทับใจแรกเห็นได้โดยง่ายก็เพราะสมาชิกของวงที่มีจำนวนถึง 9 คนด้วยกัน และเพลงที่นำมาร้องก็โดยส่วนมากก็เป็นเพลงเร็วที่มีท่าเต้นประกอบตลอดทั้งเพลง แต่ทั้งวงสามารถที่จะเต้น ร้อง เปลี่ยนตำแหน่ง ได้อย่างพร้อมเพรียงกันจนแทบไม่น่าเชื่อ ง่ายๆว่าเพลงที่มีแม้กระทั่งท่าเต้นที่ต้องยกขาก็ยังพร้อมเพรียงในองศาที่เท่ากัน ส่วนตัวแล้วแทบจะแอบคิดว่าเธอๆคงกินนอนกันในห้องซ้อมเต้นแน่ๆ กลุ่มนักร้องทั้งเก้าคนก็ไม่ใช่ว่าเต้นดีเพียงอย่างเดียว สมาชิกบางคนก็มีพลังเสียงมากล้นตัว (ที่ส่วนสูงแค่ 162 cm) เธอทั้งหลายแบกรับทั้งหน้าที่ของกลุ่มนักร้องที่เหมือนเป็นพลังของเด็กสาว อีกทั้งในบางครั้งก็ต้องแบกรับหน้าที่ของตัวแทนชาติเกาหลีด้วยเช่นเดียวกัน

เพลง HaHaHa ที่ยกมานี้เป็นหนึ่งในเพลงประกอบโฆษณาของ Samsung เป็นเพลงที่มีวัตถุประสงค์ที่จะทำให้คนยิ้มกันมากขึ้น สนุกสนานกันมากขึ้น ที่ค่อนข้างจะใกล้เคียงกับสภาวะบ้านเมืองช่วงนี้ (หรือเป็นที่เรารู้สึกอยู่คนเดียว… หว่า)

ยิ้มเข้าไว้นะคะ

บันทึกนี้ไม่ได้วัตถุประสงค์ในการต้องการคำสรุปว่าใครถูกใครผิดเพียงแต่ต้องการบันทึกไว้เพื่อเป็นกรณีศึกษาให้สำหรับเว็บข่าวทั้งหลาย ส่วนตัวขอออกตัวก่อนว่าไม่เป็นกลางในกรณีนี้แน่นอนเพราะว่าส่วนตัวค่อนไปทางมีอคติกับเว็บนั้นอยู่ตั้งแต่กรณี Apple zealot แล้ว

เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นโดยสรุป เกิดจากงานแถลงข่าวของทรู เรื่อง iPhone 3GS ที่ทางเว็บสยามพอดเข้าไปทำข่าวโดยพี่กั้งด้วยการ Tweet ผ่าน Twitter เป็นรายงานสด แต่สิ่งที่เกิดขึ้นคือมีหนึ่งในนักข่าวของเว็บนั้นได้เขียนข่าวสรุปงานแถลงข่าวของทรูจากเนื้อหาที่ได้จากรายงานสด โดยที่ไม่ได้คำนึงว่าในทางมารยาทแล้วก็ควรจะให้แหล่งข่าวขึ้นข่าวที่เขียน (ได้แก่ทรู) หรือนักข่าวที่ไปในงานแถลงข่าว(ได้แก่ทางสยามพอด) ทำการขึ้นข่าวของตนก่อนเพื่อใช้ในการอ้างอิงข่าว

ลองมองกลับกัน เช่นงาน WWDC ที่จัดขึ้นทุกปีที่เมืองซานพรานซิสโก ประเทศสหรัฐอเมริกาก็มีนักข่าวรายงานสดให้เห็นได้ตามเว็บข่าวเทคโนโลยี ซึ่งข้อเท็จจริงแล้วเทคโนโลยีเหล่านี้ก็ทำให้ระยะทางกลายเป็นเรื่องล้าหลัง แต่การรายงานข่าวจากพื้นที่ที่ถูกจำกัดสิทธิ จำกัดประมาณ และยากต่อการเข้าถึงนั้นย่อมก่อให้เกิดประโยชน์กับคนนอกงานได้เป็นอย่างมาก แต่ในกรณีศึกษานี้ไม่ได้มีข้อจำกัดไม่ว่าจะเป็นเรื่องสถานที่ หรือแม้กระทั่งเรื่องเวลา หากมีความพยายามเพื่อให้ได้ข่าวของตน

สิ่งที่ต้องฝากไว้ก็คือ มารยาทในการนำข้อมูลของผู้อื่นมาใช้นั้นควรจะเป็นสิ่งที่ต้องคำนึงถึงเป็นอันดับแรกๆ ของการกระจายข่าวสาร ไม่ใช่เพียงแต่ว่าใส่ “แหล่งที่มาของข่าว” พอเป็นพิธีก็เท่านั้น

ปล. อย่าลืมว่าผู้เขียนเองก็ไม่ได้เป็นกลางนะ

ปล2. ข่าวนี้เขียนเป็นรอบที่สองหลังจากถึกพิมพ์บนน้องทัชอยู่แล้วข้อมูลก็หายหมด ได้อารมณ์น้อยกว่าเดิม แต่คาดว่าเนื้อหาคงไม่เปลี่ยนไปสักเท่าไรนะ

แหล่งอ้างอิง : siampod.com

When i just start the wordpress it’s work great with www.wordpress.com but not about my own blog in other server. What’ll happen? you ‘ll got some error message about XML or error code 64. What’s first thing to do for solve this problem? just scream out!!!!!. and trace the root cause of it. This is just some suggestion that’s work.

• First, check out that you put the right URL (note that if you put all installation file in folder please put you folder name after your domain name)
• Second, check out you RSS feed at http://yourdomainname/feed/ and http://youdomainname/feed/atom/ . Did it had some error said like ‘error on Line 2′ or more. (i test this on Firefox)
• Third, if you get the same message in the second. check out your ‘wp-rss2.php’, ‘wp-atom.php’, ‘wp-rss.php’, ‘wp-config.php’ and ‘functions.php’ that have any blank line outside of <? and ?> bracketed. REMOVE IT RIGHT NOW!!!!!

Check your iPhone/iPod touch again. I hope that will work as same as me.

referrer : feedvalidator.org

สวัสดีทุกท่านที่หลงเข้ามาบ้านน้อยๆหลังนี้นะคะ
บอกได้แน่นอนอย่างนึงว่าบ้านหลังนี้คงจะไม่ค่อยได้มีเรื่องราวอะไรมากมายนัก แค่เป็นที่ระบายความคิด ความรู้สึกต่างๆตามประสาคนเริ่มเขียน ​blog นะคะ

ความคิดเห็นต่างๆ รวมถึงเรื่องราวทุกอย่างที่จะเขียนทิ้งไว้ที่นี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวนะคะ กรุณาอย่านำไปเป็นเครื่องมือในการชักนำผู้คน (เหมือนจะไปชักนำอะไรใครได้) และนำไปอ้างอิงเชิงวิชาการ เพราะว่าผู้เขียนเองก็ไม่ได้เขียนโดยอ้างถึงหลักการใดๆ

ความสม่ำเสมอในการ update ของ blog นี้ก็คงขึ้นอยู่กับความสุขและความสนุกของผู้เขียนนะคะ หากจะห่างหายไปบ้างก็เป็นเรื่องปกติที่ควรจะเกิดขึ้นนะคะ

ส่วนเรื่องการแสดงความคิดเห็นต่างๆของผู้เยี่ยมชม ขอถือสิทธิผู้เขียนในการดูแลความเรียบร้อยและมารยาทตามแต่เห็นสมควรนะคะ หากมีการกระทำใดทำให้เกิดความไม่พอใจ ก็ต้องขออภัยมา ณ ที่นี้ ด้วยนะคะ

ส่วนเรื่องราวตอนต่อไป ที่จะลงมือเขียนนั้นจะเป็นเรื่องใด ก็ขอให้ช่วยติดตามกันต่อไปด้วยนะคะ

ขอบคุณค่ะ สวัสดี

Saviez-vous que seulement Dieu dans Jésus-Christ Homme est celui qui pèse les esprits ?

Seul Dieu pèse les esprits, les met dans une balance et tire de là les mesures : s’il y a un ventre, s’il y a une machination ou s’il y a une iniquité.

 Jésus-Christ Homme nous montre que le péché a été enlevé, mais les aptitudes du corps suivent en pied par cela nous avons à nous soigner avec la parole pour que nous ne fassions pas de choses qui ne sont pas bien. Par cela, un choisi quand se tatoué les 666, il a convoqué aux anges à son service, et cela est très bon pour celui qui veut le bien; mais si vous machinez ou faites des choses qui ne sont pas bien, IL EST FATAL parce que les 666  signifie UN SERVICE ANGÉLIQUE, et ces anges travaillent avec nous et ils ne pardonnent pas un mauvais pas.

Dans les Proverbes 16 : 2 dit : “Tous les chemins de l’homme sont propres selon sa propre opinion; mais le Seigneur pèse les esprits.” C’est comme une balance spirituelle, par cela le Seigneur nous corrige, nous discipline et nous fouette. Mais le JUSTE quand il est ressaisi ne lui fait pas mal, au contraire il va mieux dans toutes les aires de sa vie, discerne le bien et mal (Hébreux 5 : 14), il lui donne un exercice à l’esprit.

C’est le gymnase de l’esprit, parce que l’idée est de croître ne pas stagner. Dans Daniel 5 : 25 dit : “… MENE, MENE, TEKEL, UPARSIN.” Et dit le vers 27 : “TEKEL : Lourd tu as été dans une balance, et tu as été trouvé dépourvu.” Le Seigneur nous donne le privilège d’être PRÉDESTINÉ, mais aussi il aide à porter cela à une responsabilité : Être toujours pendants de  nos chemins.  Le Seigneur pèse le chemin des JUSTES (Esaïe 26 : 7). Il faut traiter avec nous mêmes, avec la société pour être un spectacle, ainsi nous pèsent, au 30, au 60 et au 100 par un.

Nous ne sommes pas “plaques vivantes” comme certains qui en connaissant la grâce, reviennent au système religieux, en naufrageant dans la foi; mais nous sommes dont nous prenons le gouvernail de notre barque et nous la portons avec le capitaine en obtenant ainsi de grandes victoires. Tout choisi, il a été perfectionné, éclairé, scellé, sanctifié, justifié et pardonné puisque le esprit de vie dans Christ Jésus, l’a libérer du péché et de la mort (Romains 8 : 2); la croissance spirituelle réussit en laissant les rudiments pour arriver à la taille de l’homme parfait.

L’idée est ce que le boiteux ne sort pas du chemin, de là nous tirons vie, et une bonne hérédité. L’Esprit donne vie, la chair pour rien ne profite, de la même manière que les époux sont une seule  chair, ainsi les élus sont un avec le Seigneur, nous sommes le même esprit avec lui.

Nous recevons qu’aujourd’hui ses yeux sont éclairés pour savoir que seul Dieu  pèse les esprits des choisis. COMBIEN PÈSE VOUS DU 1 A 10 ? Avez vous d’amour à la vérité ? Défendez vous le Ministère En Croissant dans la Grâce devant la persécution ?

Lecteur apprécié : Jésus-Christ Homme reçoit que vous n’êtes pas trouvés dépourvus, que ses anges le servent.

Béni!