Als dochter van een Griekse vader en een Nederlandse moeder zit ik tussen 2 culturen in. Ookal ben ik opgegroeid in Nederland, het valt mijzelf wel eens op dat ik onbewust Griekse woorden, gebruiken of gebaren gebruik. Ik weet soms niet eens dat deze woorden niet in Nederland worden gebruikt. Zo zei ik laatst: “wil je even de control geven?”, waarop ik heel raar werd aangekeken. Ik bedoelde toen gewoon: “wil je mij de afstandsbediening geven”. Maar doordat mijn ouders veel Grieks praten en dit woord ook altijd gebruiken, zeg ik het ook bijna altijd. Niet wetend dat dit woord in Nederland niet gebruikt wordt.

Zo zijn er nog talloze gebruiken in Griekenland. Als die hier zouden worden gebruikt zouden mensen nog wel eens raar opkijken, of het niet begrijpen. Touristen zullen in Griekenland nog wel eens verrast worden door de “echte” Griekse cultuur. Zo kan je een Griek niet storen(bellen) tussen 2 tot 5 uur ’s middags. Dit is het tijdstip waarop veel mensen liggen te slapen. Maar daarentegen kan je Grieken wel bellen na 10 uur ’s avonds. Grieken houden zich ook erg vaak niet aan de tijd. Als zij afspreken om 9 uur ’s avonds, dan weet je ongeveer zeker dat iemand minstens een kwartier te laat komt. Wat je in Griekenland bijvoorbeeld ook echt NIET kan doen is je hand opsteken zonder te zwaaien of iets. Dit gebaar wordt in Griekenland gebruikt, zoals je je middelvinger in Nederland gebruikt.

Zo zijn er nog vele andere gebaren en gebruiken die in Nederland niet gebruikt worden. Maar ook niet begrepen zouden worden.

Laatst kreeg ik een middelvinger toegeworpen, en dat in het anders zo vredige Brugge. We reden de E40 af richting Expressweg en – miserie, miserie, er stond wat file. Ik wacht zo lang mogelijk met in te voegen, zoals het hoort. Eens op de Expressweg gekomen, schuif ik meteen door naar de linkerrijstrook omdat die meestal sneller gaat (maar deze keer helaas niet). De man die me voor ‘laat’, rijdt met een Ford, dus denk ik meteen dat moet een sympathieke knul zijn. Maar hij had blijkbaar zijn dagje je niet. Door de achteruitkijkspiegel zie ik hem foeteren tegen zijn vrouw, althans die rol dicht ik zijn passagier toe. Een aanklacht tegen de negers, of tegen zijn vrouw over de spruitjesgeur die ze verspreidt, of misschien had ze net verteld dat ze was vreemdgegaan met de bakker van het dorp. Enfin, door twee ruiten én dan nog een keer in spiegelbeeld is dat niet zo goed te zien, dus het kon ook over Marokkanen, eau de cologne of de slager gaan.

Ik blijf uiteraard de hele file links rijden, in een file slalommen is niet zo hoffelijk, niet? Omdat iedereen in Sint-Andries wil zijn (maar ik voor één keer niet), is de file voorbij Sint-Andries opgelost. Aan de lichten ben ik niet zo’n snelle optrekker en dus steekt de foeterende Ford-rijder me langs rechts voorbij. Om vervolgens tergend traag op de rechterrijstrook te blijven tuffen. Ik duw wat op het gaspedaal, maar net als ik hem weer voorbij wil steken, schiet hij voor mijn neus. Grappig moet hij dat gevonden hebben, maar grappiger dan dertig seconden vond hij het blijkbaar ook weer niet, hij dus weer naar rechts.

Het moment is gekomen voor mijn zoete wraak en ik besluit hem in de flank te rammen. Maar net als ik bijna tegen hem plak, begint het me te dagen. Ik ken die kerel van ergens. Ik staak dus mijn ramactie. Hij duwt zijn ruitje open en toont me een dikke vinger, de middelste als ik me niet vergis. Ik ben te verbauwereerd om te reageren, maar ’s avonds springt het me te binnen. We hadden die kerel laatst in de sauna gezien, vermoedelijk met dezelfde vrouw. Hoeft het nog gezegd dat hij een klein pietje had?

In 1999 werd Albert Einstein door Time Magazine uitgeroepen tot persoon van de 20-ste eeuw. De eer viel Einstein toe o.a. ontleend aan zijn ‘relativiteit theory’, zijn wereldberoemde formule “E=mc²” en zijn Nobel-prijs voor ‘de wet van het foto-effect’. Voor hen die het niet weten: Einstein was een Duitse theoretische-natuurkundige.

Wat vertellen de handen van Albert Einstein?

De handen van Einstein (beide zijn hieronder weergegeven) worden gekenmerk door o.a. het volgende kenmerk:

• In beide handen staat de hoofdlijn los van de levenslijn – in de handanalyse wordt dit meestal geassocieerd met meest HET kenmerk van een onafhankelijke denker!

Overigens, het werk en de prestaties van de natuurkundige geven er blijk van dat Einstein inderdaad een onafhankelijke denker was. Maar het onafhankelijk denken van Einstein kwam niet alleen tot uitdrukking in zijn in beroepsuitoefening, want op 3 october 1900 in een brief aan zijn vrouw omschrijft Albert Einstein zijn vrouw als:

“A creature who is my equal and who is as strong and independent as I am.”

["Een creatuur die mijn gelijke is en die net zo sterk en onafhankelijk is als ikzelf."]

Enkele andere opvallende kenmerken in de handen van Albert Einstein zijn:

• De hoofdlijn is in beide handen ‘lang’ met een splitsing;
• In beiden handen: 2 lange verticale lijnen onder de ringvinger (zonnelijn);
• De basis kootjes van de vingers zijn opvallend kort;
• De vingers zijn opvallend kort (vooral in de rechterhand);
• De vingerpatronen hebben veel ’spiralen’ (alleen op beide pinken en de rechter middelvinger zit een ‘lus’).

PS. De handafdrukken van Albert Einstein zijn afkomstig uit:

“Hand und Persönlichkeit”, auteur: Marianne Raschig; Gebrüder Henoch Verlag, Hamburg 1931, Bd. I, S.134

Een grotere versie dan de hieronder weergegeven afbeeldingen kunnen hier worden bekeken: Albert Einstein rechterhand & Albert Einstein linkerhand.

Sommige kinders sukkel om netjies, vloeiend en vinnig te skryf.  Dikwels worstel dié outjies daarmee om ‘n potlood reg vas te hou.  Hulle klou as’t ware die potlood en het min beheer oor die skryfaksie.  Wanneer die vingers korrek geplaas word, is daar meer beheer oor die handspiere en dus ook oor skrif.  Só ‘n outjie sy fynspiere is nog onderontwikkeld.  (Kyk gerus na die idees om die fynspiere te ontwikkel onder ‘n vorige inskrywing.)

Soms veroorsaak ‘n stywe, gespanne greep ‘n toestand waar die handspiere nie meer so beweeglik of beheerbaar is nie – carpal tunnel syndrome.

Ek vertel gewoonlik ‘n storie waar die duim en wysvinger die kake van ‘n krokodil is.  Hy het net een kaak bo en een onder – daarom mag net hierdie twee vingers op die potlood rus.  Die res van die hand is soos ‘n skilpad se dop.  ‘n Skilpad kan nie sien waar hy loop as die dop oor sy oë hang nie – daarom lig ons die dop (hand) so ‘n bietjie op.  Die potlood word net bokant die verflagie vas gehou – sodat die skilpad se “nek” met gemak kan beweeg.  Die ringvinger en pinkie word ingekrul en die middelvinger dien as ‘n kussinkie vir die skilpad se moeë nek.  Elke juffrou het ‘n ander storie.  Vind gerus uit watter een jou kind se juffrou verkies.  Indien jou kind sukkel om die vingers op die korrekte plekke te hou, kan ‘n grepie aangeskaf word.  Dis gewoonlik rubberstukkies wat bo-oor die potlood geskuif word met merkies daarop.

Net ‘n laaste gedagte:  Onthou dat die skryfstyl verskil van boek-tot-boek en van skool-tot-skool.  Vra asseblief jou kind se juffrou om die korrekte letterformasies aan jou te verduidelik (die wyse waarop die letters gemaak word), sodat die kind nie verwar word nie…en as jou kleinding steeds met skrif sukkel, sal ‘n besoek aan ‘n arbeidsterapeut van groot waarde wees.  Hulle kyk uit ‘n mediese en kliniese oogpunt na spierbeheer en is regtig waardevol.

‘n paar oepse

Nou, dat was in sommige hoeken van de interwebs wel even schrikken, het verhernieuwde 42ste. Zo erg schrikken dat in afwezigheid van het Baasje van het manke aapje, het manke aapje – die met zijn twee bananen, waarin hij een S en een W had gekrast, zich zo een heuse cowboy voelend, over de apenrots dartelde en zich gelukkig voelde gelijk een naakt kind dansend in een veld van dauw terwijl de ochtend zon over zijn/haar lokken danste – van zijn zelf gebouwde stronttroon aflazerde, de boel bij elkaar raapte en de hele flikkerse zooi te koop zette. Bibberend zocht hij zijn heil (hahaha) bij de gehandicapte doodskopaap. En angstig keek hij om zich heen, onderwijl het mantra: “mijn papa was een Grote Aap, mijn papa was een Grote Aap” herhalend. Balend omdat een banaan ook maar een banaan is en omdat de vlekken van schaamzweet nooit meer uit zijn gerafelde kleren van de keizer zouden gaan. Het 42ste steekt een vrolijke middelvinger op naar het Ronzaapje en laat hier bij weten geen enkele interesse te hebben in het 42ste.nl. It’s not in the name, its in the game.

En ik blijf maar vergeten dat het geen zin heeft om je middelvinger op te steken naar een botte automobilist als je dit draagt: