Irgendwo zwischen umwerfender Genialität und absolutem Mindfuck. Ich will gar nicht wissen, wieviele Stunden Arbeit in dieses Video gesteckt wurden.
Mit Hilfe eines Super Mario World Level Editors hat jemand vier Automatic Mario Levels erstellt und diese ergeben simultan abgespielt zusammen den Song Don’t Stop Me Now von Queen. Man weiß zuerst nicht, wo man hingucken soll und ist überfordert von den vielen Geräuschen, aber spätestens nach der ersten Minute oder aller spätestens beim Gitarrensolo, sitzt man mit offenem Mund vor dem Monitor. Versprochen!

(via nerdcore)

Clique na imagem para ampliar!

Quando você vir - Cagará tijolos!

Dobrze wiedzieć, że wikipedia przetrwa nawet 3 wojne światową xD

Zastanawiałem się nad kontynuacją stylu z poprzedniego wpisu o NEEDLESS ale doszedłem że wyglądało by to na bardzo “naciągane” i wymuszone. Btw naprawiłem w końcu linkowanie do oryginalnego rozmiaru obrazka.

Gido i Obito omawiają na początku odcinka kilka naukowych spraw po czym wracamy do sceny z poprzedniego odcinka, w której Blade poznaje Eve – i, w której (być może) zrodził się jego fetysz małych dziewczynek ale to tylko moje spekulacje . Blade staje się pierwszą znaną nam ofiarą “wymyślania własnych imion dla innych” i zostaje nazwany Ishida przez Eve. O pierwszej połowie odcinka nie w sumie zbyt dużo do pisania. Blade spotyka się z Eve (która z powodu jego zmienionych genów jest jedyną osobą na świecie mogącą wydać na świat jego potomka) i okazuje się, że już jako dziecko nie była zbyt… zbyt… “rozgarnięta”. Blade ma sporo testów co nie podoba się Eve bo nie być przez nie z nim. Gido i Obito rozmawiają o niskim poziomie “mocy” Blade’a wywołanej zapewne minimalną wymaganą ilością nasion edenu. Pewnego dnia zdenerwowana ciągłą rozłąką z Bladem, Eve puka do jego okna i zabiera go ze sobą na dach instytutu gdzie spędzają sporo czasu na bardzo przyjemnej drzemce. W tym czasie cały instytut staje na głowie by odnaleźć Blade’a (ją też), który zniknął nie pojawiając się na treningu. Dwoje zaginionych budzi się w nocy. Eve dostaje czasowy zakaz spotykania się z Bladem.

Szkoda, że nie spytał go co to jest dziewczyna

Już wtedy miała słabą pamięć do imion.. i nie tylko

Może i tłumaczenie zajmuje pół ekranu ale dzięki temu wiem o co chodzi z tą sceną ^^

Śmieciarka przywozi do instytuty niechcianego gościa (zgadliście Arclight’a), który ledwo przypomina człowieka (a w sumie to bardziej zombie) i zabija personel ośrodka. Zostaje ogłoszony alarm. Eve znika a Blade martwiąc się o nią rusza jej szukać zamiast według rozkazu stawiać czoło intruzowi. Przypadek sprawia, że Arclight znajduje Eve ale Blade odnajduje ich nim cokolwiek może się wydarzyć. Gido rozpoznaje Arclight’a, który w trakcie walki z Bladem traci rękę, która z kolei odrasta przy pomocy doppelgägera – choć czyni go to jeszcze bardziej obrzydliwym ze względu na to jak się ukształtowała. Arclight ucieka a Blade podąża za nim. Ten pierwszy wyczuwając coś dziwnego włamuje się do pewnego miejsca gdzie znajduje pewną “rzecz” (nie powiem co i jak bo byłby to gigantyczny spoiler). Blade’owi niestety nie udaje się go powstrzymać i dochodzi do wybuchu związanego ze zjawiskiem omawianym na początku odcinka. Wybuch na pierwszy rzut oka przezywają tylko Eve, Blade i Gido, których ochroniła tarcza stworzona doppelgägerem i wspólnym wysiłkiem pierwszej dwójki. Gdy Blade i Eve dochodzą do siebie okazuje się, że cierpią na amnezję. Gido widząc nadciągające oddziału wojska po dowództwem Triple Six (pewnej frakcji rządu) postanawia uciec i ukryć się z Bladem i Eve w Black Spocie. Wracamy do rzeczywistości i widzimy jak Gido sobie wszystko to przypomina mimo, że chciał o tym zapomnieć. Ostrzega on wszystkich by uciekali bo za chwile nastąpi gigantyczny wybuch. CDN.

Po raz pierwszy mogli zobaczyć prawdziwe gwiazdy

Mobbing w pracy

Arclight coś niewyraźnie dziś wyglądasz

Ktoś tu ma kogoś na sumieniu...

Nie wygląda to dobrze zarówno dosłownie jak i w przenośni

Hey ho, hey ho do Black Spotu by się szło!~

Lange Posts sind nich so mein Ding, aber mit kurzen Zeugs bin ich wieder da!

Des Bild davon hab ich auf dem Blog von dem Klassenkameraden gefunden und ich muste einfach n Mindfuck draus machen. KA welcher Anime des war, aber iwie hat des Studio die Gesetzte der optischen Physik misachtet ^^.

Cutest shit EVAR!

Mój Boże, najlepszy odcinek SnI jaki do tej pory został wydany!

Obejrzałem dzisiaj ten odcinek po raz drugi i się poryczałem ze śmiechu! Czujecie hardcore o_O?! Otóż nasza kochana gromadka postanawia wybrać się do Tokyo w ramach wakacji podczas lata. Niby wszystko cacy, nic specjalnego, ale podczas podróży zaczyna się hardcore jak Ken z ciekawości pyta dziewczyn co wzięły na podróż. Ja osobiście już zacząłem wywijać rotlfle z lolem na suficie przy Mafuyu (której torba jest wypełniona konsolami O_O) oraz Chizuru (bdsm do szpiku kości xD).

Może na tym się zatrzymam, bo naprawdę szkoda żebym wam opowiedział co się dzieje w tym odcinku. Ten eps jest zbyt dobry, żeby go opowiadać! Dlatego też polecam z całego serca, żebyście go obejrzeli ^^! Olejcie wszystko i dorwijcie SnI 07 ^^!

During the course of this blog/my life, I hope to come to a slightly better understanding on why our pathetic excuse for a human race acts the way it does.

Why do we give to charity?

Why do we shoot each others faces with AK’s?

Why is there any point in surviving, would it make any difference if we did or we didn’t?

The simple answer may be that we are just another species of animal, doing whatever it takes to infinitely procreate  before we finally rot. Yes, there is every reason to believe this is true. But at the end of the day who gives a shit? Really?

I walk by a man in the street, he has a wife and kids, sells crack for extra cash. But what difference does that make, he is just a memory now. Everything is just a memory.

And they make no difference.

So there you are, life is a disappointment.

Get used to it.

A teraz cofnijmy się w czasie by zobaczyć dlaczego obecna sytuacja wygląda tak a nie inaczej

Jeśli miałbym ten odcinek opisać za pomocą kilku słów rzekłbym “preludium do tragedii”. Na szczęście nie muszę i mogę spokojnie opisać ten co prawda pozbawiony epickich walk i pokręconego humoru a mimo to świetny odcinek NEEDLEES. Z racji, że odcinek jest trochę nietypowy opis też będzie trochę nietypowy .

Nikt nie wiedział co przyniesie przyszłość. Nikt tym bardziej nie mógł przewidzieć strasznych walk i ich konsekwencji dla Black Spot’u. Ale cofnijmy się w czasie do dni, w których nastąpił początek tych strasznych i krwawych wydarzeń.
10.02.2114: Kolejny dzień eksperymentów o kryptonimie “Adam Project”. Profesor Rikudo Gin (przez swoje problemy z językiem angielskim i związaną z tym sytuacją nazywany Gido), profesor Kasumi oraz profesor Kannazuki jako członkowie projektu “Eve” (blisko powiązanego z projektem Adam) udają się zobaczyć kolejną próbkę projektu Adam. Na miejscu spotykają profesora Yuumę. Profesor Yuuma i Gido wychodzą na chwilę. Z ich rozmowy wynika, że los projektu Adam jest niepewny z powodu braku postępów co również zagraża istnieniu projektu Eve.
12.03.2114: Nadszedł wielki dzień kolejnej próby wskrzeszenia Drugiego. Całość obserwować będzie wysłannik rządu (który w niedalekiej przyszłości zostać ma członkiem rady Simeona). Wszyscy zgromadzeni (włącznie z zespołem profesora Rikudo) czują presję. Jeśli 77 próba się nie powiedzie może to oznaczać koniec projektu. Naukowcy w pełnym skupieniu rozpoczynają eksperyment i wszczepiają próbce “Nasiona Edenu”. Wszystko wygląda dobrze, lecz nagle następuje reakcja odrzucenia i próbka umiera rozerwana na strzępy… . Wszyscy są załamani kolejnym niepowodzeniem – szczególnie profesor Kasumi na widok tego co stało się z próbką. Szef projekty Adam stara się przekonać wysłannika rządu by dostali jeszcze jedną szansę ale wygląda na to, że ten raczej nie zawnioskuje autoryzacji kolejnej próby.
19.03.2114: Zespół profesora Rikudo szykuje się powoli do zamknięcia placówki. Kasumi proponuje by zrobili sobie pamiątkowe zdjęcie na wypadek gdyby nie mieli się już nigdy więcej spotkać. Chwilę po zrobieniu zdjęcia odwiedza ich profesor Yuuma i mówi by poszli z nim. W sali do obserwacji eksperymentów czeka na nich profesor Obito (szef projektu Adam) i pokazuje im 2 nowe próbki na razie nie autoryzowane jeszcze przez rząd. Przekazuje on zespołowi profesora Gido Rikudo kierownictwo nad projektem w nadziei, że przyniesie to jakieś rezultaty ale zastrzega, że kolejna porażka oznacza rozwiązanie zespołu. Z powodu braku autoryzacji zamiast 78 i 79 dano próbkom oznaczenia A-A i A-B. Kasumi wyraża chęć dania imion próbkom i dostaje na to zgodę od profesora Yuumy mimo, że Gido jest temu przeciwny.

Gido i jego zespół

Nic dziwnego, że Simeon ma takie możliwości skoro w jego radzie zasiada człowiek z rządu

77 trupów mówiąc wprost...

XX.XX.2114: Trwają intensywne prace nad projektem. W nocy gdy wszyscy zasypiają profesor Kasumi udaje się do próbek i nadaje im imiona – próbka A-B otrzymuje imię Adam Blade a próbka A-A imię Adam Arclight.
07.04.2114: Obie próbki otrzymują autoryzację rządu i ich nazwy zostają zmienione z A-A na A-78 i z A-B na A-79. Profesor Rikudo w trosce o Kasumi mówi Kannazuki’emu, że przywiązuje się ona za bardzo do próbek.
08.04.2114: Dzień wielkiej próby obie próbki (A-78 będąca pod nadzorem starego zespołu i a-79 pod nadzorem zespołu profesora Rikudo) mają zostać użyte w kolejnej próbie wskrzeszenia Drugiego. Niestety chwilę po wszczepieniu Nasion Edenu prawe oko i serce próbki A-78 odrzucają je i próba zostaje okrzyknięta poraż… chwila okazuje się, że próbka A-79 nie wykazuje objawów odrzucenia i zaczyna w idealnym stanie budzić się do życia. To naprawdę wielkie osiągnięcie i wielki krok naprzód! Zostaje zadecydowane, że cała uwaga zostanie teraz poświęcona próbce A-79 a próbka A-78 ma zostać zlikwidowana jako porażka.
XX.04.2114: Przeprowadzane są pierwsze badania nad A-79. Profesorzy Rikudo i Obito rozmawiają o tym jak zespołowi tego pierwszego udało się dokonać przełomu. Tymczasem profesor Kasumi jest smutna po nie udanej próbie A-78 nazywanego przez nią Arclightem. Nikt nie mógł jednak przypuszczać, że pozbycie się go w Black spocie wraz ze śmieciami było wielkim błędem, który będzie nas sporo kosztował.
19.04.2114: Wszyscy są zawaleni pracą nad próbką A-79. W tym pośpiechu jednak Profesor Rikudo i Kasumi udaje się przekazać wzajemnie swoje uczucia wobec siebie i przy okazji obiecać wspólną wycieczkę gdy zakończą projekt.
04.10.2114: Profesor Rikudo jest nadal załamany śmiercią Kasumi (z powodu pewnego wypadku) ale nie poddaje się gdyż chce wypełnić jej wolę i doprowadzić projekt z powodzeniem do końca. Po rozmowie z Kannazukim udaje się do próbki A-79 nazywanej teraz imieniem nadanym mu przez Kasumi – Blade (cóż za miły i posłuszny chłopiec ^^) – i przedstawia mu jego partnerkę Eve.

CDN.

Można by ja nazwać matką Blade'a...

... i Arclight'a

A-79 Blade - pierwsza udana próba

Pozbycie się Arclight'a

Mimo tego jego determinacja by projekt zakończył się powodzeniem pozostaje niezachwiana

Młody Blade, uroczy prawda?

Małej Eve też nie mogło zabraknąć

Wyrok: Kara Śmierci! - brzmi jakoś lepiej po angielsku i japońsku O_o

Z każdym kolejnym odcinkiem moja cicha nadzieja na 2 sezon rośnie (w końcu manga nie kończy się w budynku Simeona ale kto wie Pandora Hearts też odeszło raczej “tragicznie” :/).

Na początek mały replay jako to Blade rozprawia się z Aruką za pomocą “Special Vulcan Shock Ignition Little Boy’a” (uwielbiamy długie nazwy xD). Riru wysyła 3 ze swoich “Zabójczych Dziewczyn” by uspokoić Stojący przed budynkiem Simeona tłum. Arclight mówi zniecierpliwionej radzie Simeona, że idzie po swoje nowe ciało. Eve zabiera się za leczenie rannych (akcja z Teruyamą powala xD). Saten przestaje udawać i w końcu wstaje by zacząć walkę z Bladem. Cruz budzi się i widzi co się wydarzyło pod jego nieobecność. Okazuje się, że Aruka nie jest jeszcze ostatecznie pokonana. Atakuje ona Cruza “by przynajmniej naprawić swój największy błąd” ale zatrzymuje się na chwilę przed nim. Teruyama, Seto i Solva stają między nią i Cruzem. Nagle wszyscy (z wyjątkiem Satena) są w szoku gdy zjawia się Arclight przepraszający za spóźnienie mówiąc, że musiał zająć się motłochem na zewnątrz – 3 wcześniej wspomniane dziewczyny Riru rozpoczęły koncert (tak koncert xD) przejmują w ten sposób “kontrolę” nad tłumem. Blade próbuje go zaatakować ale wynik jest marny. Arclight proponuje zmianę lokacji. Wszyscy z wyjątkiem Aruki opuszczają schron. Scena wsiadania do windy rozbraja kiedy z powodu przekroczenia limitu wagi windy Saten jest proszony przez Secundarię by skorzystał ze schodów xD (feeling needless eh?). Jednak zamiast podążać schodami za Arclightem i bohaterami udaje się on do rady Simeona. Riru dostaje raport o znalezieniu fragmentów których nie mieli jeszcze w spisie. Bohaterowie docierają do najwyżej położonego pomieszczenia w budynku Simeona, które stanie się za chwilę prawdziwym polem bitwy.

Dobij leżącego?

Najlepszy sposób kontroli niezadowolonego tłumu - rzucić na scenę kilka uroczych idolek by zaśpiewały xD

Chyba wyleczył się ze swojej obsesji na temat siostry

Arclight okazuje swoje serce… eee źle to zabrzmiało… pokazuje dlaczego potrzebuje ciała Blade’a – jego oko i serce są mechaniczne a żadna technika medyczna ani fragment nie są w stanie ich uleczyć. W pokoju rady Gido zostaje rozpoznany przez jednego z członków rady. Saten (teraz już potwierdzone, że ma coś wspólnego z projektem Adam) przytakuje. Zaczyna się dość jednostronna walka Bladea z Arclight’em – ten drugi ma 2 przewagi. Po pierwsze posiada fragmenty wszystkich needlesów, których kiedykolwiek spotkał/pokonał/zniewolił, po drugie jego fragment nie tylko kopiuje techniki w takiej formie jakie otrzymał ale dodatkowo je wzmacnia (Positive Feedback Zero). Blade jednak się nie poddaje i z właściwą sobie upartością walczy dalej. Rada najwyraźniej coś kombinuje gdyż nie podoba im się to jak łatwo Arclight sobie radzi. Blade atakuje ponownie Arclight’a ale zostaje przebity na wylot jego ręką… Arclight wpadł w pułapkę Blade’a (Blade wiedział, że ten nie uszkodzi niczego ważnego bo jest mu to potrzebne). Blade używa kryształu na swoim czole by wykraść fragmenty Arclight’a. Niestety z powodu stawiania oporu przez Arclight’a dochodzi do dziwnej reakcji zaginającej przestrzeń i wysyłające obrazy z przeszłości do głów zgromadzonych. W następnym odcinku na 90% wspomnienia z projektu Adam. CDN.

Blade - pies na dziewczyny

Właśnie poczuł się 'zbędny' xD

Jesteś bez serca nabiera nowego znaczenia O_o

Sporo ma znajomych xD

Bez Disk nie rozumieli by połowy tego co się tam dzieje xD

Kto z was nie znając tego anime powiedziałby, że ten kadr przedstawia jednego z głównych bohaterów?

Pora zagiąć czasoprzestrzeń

Hát gyerekek, a magyar CP performance ehhez képest lófasz.

Tökéletesen kivitelezett ruhák és mesteri előadás mindegyik csoportnál!

Példát kéne venni róluk az AnimeCon-os CPseknek is.

2009

2008

2007

I believe in an infinite number of universes in which every one of the seemingly infinite number of conceivable physical possibilities or realities are manifested eternally.  I believe this is what is happening when one dreams.  An organism in a state of REM sleep is not conscious of the external reality in which the body he inhabits in what most would call “reality” or “everyday life” is sleeping (like the room his bed is in) because, well, he’s sleeping, but one has to be conscious of something, because unconsciousness is nothing, and nothing literally isn’t anything.  Sometimes my conscious experience will play out like this: I realize I am tired and lay down in my bed and lose consciousness, kind of like someone turned my power button off, and reality will not resume for me until I wake up the next morning.  Other times I will lay down and my consciousness of the reality that I have known that day will gradually fade into nothing, but I will abruptly become conscious of another universe, what would be called a “dream” in everyday life, but the majority of the time this transition is unnoticeable (which I believe is due to the illusory nature of time; if every physical possibility is playing out eternally in an infinite number of universes, it follows that the conscious experiences of each individual conscious organism in each universe are occurring simultaneously, since technically everything that has ever happened and ever will, from the metaphorical “Big Bang” to the end of time, is essentially just a single, self-existent moment in the absence of the imposition of time measurements by conscious agents, though this assumes a degree of objectivity), with the rare exception of a lucid dream, and even then it’s not like you ride into dream land.  You’ll just be having a conscious experience and suddenly it’s like “hey, I’m in a dream.”  I don’t see any reason to distinguish between dreamless sleep and death because both scenarios are both simply a lack of any conscious experience, nothingness, and there cannot logically be any variation between experiences of absolutely nothing, because there isn’t anything to possibly distinguish or classify them by.  Unconsciousness is simply the reality or lack thereof of the “is not” as opposed to “what is.”

Quando você ver isso cagará tijolos.

I can be described as decent, logical being. Most people can. However, the person who is responsible for Zardoz may be the weirdest, most scatterbrained human that ever existed.  Instead of the usual tirade, I will start with summarizing the film immediately and I’ll also do it in one word – confusion. In fact, a more apt description would be “utter bloody confusion”. Why? I’ll explain it in the next few paragraphs, trying to painfully, with surgical precision, remove every ounce of the film from my poor, tortured mind.
There are so many inconsistencies and problems with this film that I could write an entire book the length of War and Peace just by making every scene I had a problem with into a chapter. However, before I get on with the rampaging rhinoceros that I like to call critique, I’d like to first tell you the positive aspects of the film. One is that it is unintentionally hilarious at quite a few parts, which really makes it a somewhat worthwhile experience. The sets are quite good for their time too, even if they do give me the impression that this film was shot in Switzerland, in some abandoned town.
The first thing that is wrong with this film is, perhaps, the inclusion of Sean Connery, who I hail as one of the greatest actors in the 20th century. I have to ask why. Why Sean Connery? Why the greatest James Bond? I don’t understand why would Sean Connery even took this. From the first page of the script (where they list the cast), this film is already terrible.  It’s so confusing and so illogical that it makes my brain shut down repeatedly even thinking about it.
Now, onto the incredibly confusing plot of this science fiction horror we do not even mention. (Especially in the context of Sean Connery’s greatest work). The film takes place in AD 2293. How do I know this? I checked Wikipedia just after watching the film, because I apparently missed a tiny bit of text that says that in the most awful position possible, also known as the bottom right hand corner, obscured by the corner of the screen. It’s also a post-apocalyptic Earth, but we’re never given an explanation as to what happened, why, how, when, who and so many other questions are left completely ignored and out in the cold.

There are social classes in the world that are called the “brutals”, also known as normal people; the “exterminators”, who have the express permission the “eternals” to kill all the “brutals”, because the “brutals” multiply. Why is this bad, we are never given an explanation. All I understood is that Zardoz thinks that the penis is evil and the gun is good. No, really. That’s a paraphrased quote directly from the film itself.  So, somehow, Sean Connery gets inside the giant stone head we know as Zardoz, which is filled with grain and naked people in plastic wrappers.

If you can stomach that, I applaud your tolerance for stupidity. Ahem. As you can see, this plot is, even without spoiling it too much,  quite insane and incoherent. Not only is the film filled with obscenities (such as a 15 minute sequence of studying Sean Connery’s genitalia), but it also makes no sense, gives no explanations and leaves us completely cut of from anything this film may have meant in a philosophical context. It is so immensely difficult to wrap around and enjoy that I would call the plot of Transformers 2, a film that had no plot what-so-ever,  superior, because at least it isn’t there for me to not be able to comprehend.

I have to say that I despised the costumes. They are, by far, the worst I’ve ever seen. They’re not only increasingly disgusting and filthy, but they are also some of the most revealing or, in other cases, are completely not befit the gender they are assigned to. Just by seeing a picture of this film, we are almost always given the still shot of Sean Connery in bright red underwear in thigh-high leather boots and with two bandoleers across his chest, also bright red. That is probably the single most demeaning costume that great actor ever wore. This isn’t just disgusting, this is on the edge of becoming an obscenity. However, seeing as this is an adult (possibly?) film, I’m going to halt the demand for censors.

The actors, apart from Sean Connery, are the ugliest I’ve ever seen, making me cringe whenever any one of them is on screen and not only are they physically unattractive, but they are also some of the most wooden, stilted and sans personality humanoids I have ever had the displeasure of seeing. The women in the film are also what I like to call the black hole, since it seems that they completely tear away and destroy any talent that could have entered the scene, but, in fact, didn’t and was merely, once more, thrown outside as something unnecessary to this, er, piece of “art”.

The direction is also very, very poor. The only thing the director effectively manages to film is probably the landscape scenes, which are somewhat passable, even though I would still consider about one fourth to one fifth of them being just terrible. He also seems to have trouble focusing on the action, as we are constantly changing views, shifting and moving and, again, completely unable to understand what is going on in this film. I would argue that even Uwe Boll, a man I despise greatly, has better directorial abilities and potential than John Boorman, the visionary director, writer and producer of Zardoz.

The sound is also quite awful, with most scenes having incredibly poor sound quality and some just having no sound at all, even though we can see that sound is necessary to understand what is going on.

In the last 30 minutes, I suppose, the film just gets in the back seat and takes a lot of mescaline, as it goes completely of the rail of boredom into the realm of toying with the viewer’s mind, as the film becomes a lot more confusing, a lot more fast-paced and, while I will admit that the effects are quite good and the action is decent, it’s just so confusing that I cannot fathom what kind of brain thought this up. It seems inconceivable that a human with an ordinary, even a visionary mind, could make this pile of manure on the pavement.

Now, the evaluation. I have only a few words for the viewer who wishes to see Zardoz – DO NOT SEE THIS FILM. I apologise that I had to type in what young people these days call caps, but I had to get your attention.

Lurkoltam kicsit 4chanon, és megérte fölmenni. Ezt találtam:

Fate Fortress 2

Epicness is Epic



real hip-hop is very much still alive, fuck what you heard

Busdriver – Split Seconds (Between Nannies And Swamis) free mp3

more … much more

J: I’m awash with this great sadness again. Probably listening to too much Icelandic music. And facing the reality that I will be alone and lonely for the most part of my life!

P: What do you mean alone? That you cannot have a significant other?

J: No, not that. Even when I have my “other” I’m still this way. Alone in the existential sense. Ano pa nga ba. Everybody dies alone nga, diba? And everywhere I go, I feel this way. Here in the Philippines, I have many friends, but I’m still like this. I guess it’s an incurable disease I have to live with forever.

P:Yeah, it’s an existential issue. Walk through this absurd life with pride, ika nga ni par excellence Albert Camus. Maybe when you leave for a foreign land you’ll ironically feel at one with the world…

J: Maybe I’m really meant for the world! And the world is for me! Maybe it is my other. I always feel alive whenever I’m in a foreign land. The remoteness and the newness of everything fuels my life. Maybe that’s why I like the unheard, the obscure, the rare. Familiarity breeds comfort, but with the unfamiliar, I am home. Random mindfuck like these rule.

P: Sounds like you have a plan to me!

(Contrary to what you may think, I am not talking to myself. Although that’s a thread shy of the entire existential introspection experience.)

Salvia and other psychedelics are the gateway to the real World. During those 15 horrible seconds when you trip, you are shown the ultimate Truth – that the salvia/psychedelic world is the real World, and this earth-world is only a dream and you’ve been dreaming all this time.. On salvia, you finally wake up and see the true real World. Where you are then and how you feel in the real World is the way you’ve always been and always will be/feel/reside after you die. This truth is so horrible and unbearable that we shut it out of our minds as soon as we come down. After each time you smoke salvia, you’re only left with a few fragmented memories of the real World and a vaguely remembered creepy feeling.
After you Break Through, YOU SEE and then you know. Once you know, YOU CAN NEVER NOT KNOW!

- Random user on Bluelight

Witaj w piekle xD

Po “spokojniejszym” odcinku o upadku ruchu oporu wracamy do teraźniejszości a Blade wytacza ciężkie działa .

Zaczynamy rozbrajającą scenką w której Cruz trafia do po zatrzymaniu akcji serca do nieb… piekła. Disk jednak udaje się go przywrócić do życia ale w każdej chwili serce może znowu zawieść. Blade nadal walczy z Aruką i szuka sposobu na jej fragment. W pewnym momencie Aruka tłumaczy Jak według Simeona można by sklasyfikować jej moc (najwyższa półka) i moc grupy Blade’a (dno). W tym czasie Eve walczy z Satenem, który z jakiegoś powodu nie używa całej swojej siły (jak bardzo muszą dać widzowi do zrozumienia, że ma on jakieś plany nie do końca zgodne z tymi od Arclight’a?). Serce Cruz’a znowu staje. Disk woła Eve by użyła na nim swoich mocy regeneracyjnych bo tylko to może mu teraz pomóc. Saten tajemnie proponuje Eve plan, który pozwoli jej zająć się Cruz’em.

Inteligentne obrażanie xD

Wykaz mocy fragmentów według Simeona

Też byście zareagowali jak on słysząc to co on przed chwilą

Eve postanawia ostatecznie nie słuchać propozycji Satena ale ten podziewał się tego i przygotował swój atak w ten sposób, że mógł wykonać swój plan nawet jeśli Eve postanowi zrobić odwrotnie niż jej powiedział, po czym obrywa on jej najsilniejszym atakiem lądując w ścianie i udając, że jest nieprzytomny. Eve i Disk udaje się przywrócić do życia Cruz’a (zakończenie akcji reanimacyjnej rozbraja xD). Blade jest w coraz większych tarapatach iw końcu zostaje uwięziony w technice Aruki. Nieświadomie jednak podsunęła mu pewien pomysł. Blade zaczyna się śmiać i drwić z Aruki a gdy ta próbuje go zabić okazuje się, że jej technika nie ma żadnego efektu na nim. Blade nauczył się korzystać z wysokopoziomowych umiejętności dzięki niezamierzonej podpowiedzi Aruki, która wyjaśniła mu to czego brakowało mu do zrozumienia mechanizmu tychże umiejętności. Wchłania on on ogień Aruki za pomocą techniki Satena (a on szczerzy zęby dalej leżąc w gruzach ściany) ale jako, że nie rozgryzł jeszcze do końca jak uwolnić energię w stylu Satena postanawia użyć umiejętności Teruyamy. Blade używa jednocześnie Vulcan Shock Ignition (rozmiaru XXXL) oraz 2x Little Boy wzbudzając podziw wszystkich zgromadzonych i strach w Aruce. Po tym jak zadeklarował, że pokona ją techniką, którą ona uznała za żałosną rusza on do ataku (mała zabawna wstawka w trakcie ataku) i widzimy jak Aruka obrywa zwielokrotnioną mocą techniki wymyślonej przez Blade’a. CDN.

Ekhm... nie jestem pewien o co mu chodzi ;P

Zwykły śmiertelnik już dawno zostałby grzanką

Czyżby tak bardzo się go brzydziła? xD

Damn right!

Reklama Mastercard?

Pora na ciężkie działa