Jeśli chodzi o miejsca to najczęściej śnią mi się kible**. Obskurne, publiczne, najczęściej w białej terakocie i glazurze, co sprawia że strużki płynącego moczu stają się bardziej niż wyraźne. Zawsze są też pełne ludzi. Obu płci. Od dziecka mi się śnią.

Nawet nie wyobrażacie sobie ile różnych snów może skończyć się w toalecie! I jak różne te toalety mogą być (mimo że wszystkie będą posiadały wszelkie cechy oskurności).

Właśnie wstałam (jest 11:24 ). Obudziłam się z lekką ulgą. Napisałam z lekką? Pomyliłam się. Obudziałam się z olbrzymią ulgą! Sen zapowiadał się dobrze: jakaś rodzinna wizyta u babci, nie wiem dokładnie o co chodziło ale było miło. Akcja się rozwija, ja się cieszę. W pewnym momencie poczułam nieprzemożoną potrzebę (chęć to za dużo powiedziane) pójścia do łazienki. W celu podstawowymi domyślnym. Poszłam i…. Okazało się, że moja babcia ma w swoim domu publiczną toaletę, z białą glazurą i terakotą po której płyną sobie żółtozłote strumyczki, z ośmioma kiblami bez żadnych zasłonek i z tłumem ludzi w środku. Ludzi, których nigdy nie widziałam i nie znam. Więcej ich było w tej toalecie niż w całym domu. A fu!
(Dla zainteresowanych: obudziałam się już PO załatwieniu potrzeby, więc nie skończyło się na samym oglądaniu tego … postanowiłam że będzie bez wulgaryzmów więc napisze tylko czegoś.)

Ja naprawdę nie mam pojęcia skąd się takie sny biorą. Czy to jakaś moja ukryta kiblofobia czy inna moczofobia ujawnia się podczas snu? Czy wręcz przeciwnie, to najgłębsze pragnienia, których nie jestem nawet świadoma dają o sobie znać? Druga propozycja jest głupia. Ale dzięki temu ze jest możemy przynajmniej wybrać tą pierwszą, która też jest głupia. A jeśli oba możliwe wyjścia są głupie to oznaczać t moze tylko jedno… Problem badawczy jest głupi! (Czego nie da się ukryć.)

I tym optymistycznym, świątecznym akcentem zakończę dzisiejszy wpis i pójdę do łazienki, bo czuję palącą potrzebę .

*Głupszego tytułu nie było…
**A jeśli chodzi o inne rzeczy to nie.

Od kiedy na poprzednich igrzyskach olimpijskich, jednej zawodniczek podnoszących ciężary przytrafił się ten problem w najważniejszym momencie, zaczęło się w Polsce coraz więcej mówić na temat nietrzymania moczu. Pojawiło się kilka artykułów. Wyszły też książki i inne publikacje.

Wiele osób wstydzi się mówić o tej dolegliwości. Przez długi czas uważano, że dotyczy ren problem głównie kobiet (choć ponoć 2 mln Polek boryka się z tym problemem). Szacuje się, że jedna dziesiąta społeczeństwa boryka się z tym problemem. Warto jedna pamiętać, że nietrzymanie moczu bywa objawem pewnych chorób. U mężczyzn najczęstszą przyczyną jest przerost prostaty (mamy wówczas bardzo często do czynienia z częstomoczem). Również wiele kobiet w ciąży skarży się na ten problem.

Odróżnić należy dwie grupy nieotrzymania moczu: wysiłkowe (podobne jak zawodniczka naszej reprezentacji) i nietrzymanie moczu z parcia. To pierwsze występuje raczej u kobiet, to drugie częściej u mężczyzn.

Należy jednak pamiętać – problem nietrzymania moczu nie jest beznadziejny. Leczenie jest możliwe. Leczenie może być operacyjne. Niekiedy wystarczyć mogą jedynie pewne ćwiczenia (ćwiczenia Kegla). Leczenie nietrzymanie moczu z parcia odbywa się farmakologicznie.

Żeby zapobiegać wystąpieniu nietrzymania moczu, należy zażywać ruchu, unikać nadwagi, palenia i napojów wyskokowych (w tym kawy).

Ciekawa książka na ten temat. Polecamy tutaj. [Dając ten link nie robimy reklamie witrynie handlującej książkami, można tą pozycję znaleźć w wielu innych miejscach. Książka jest po prostu warta polecenia. Nie ma znaczenia, gdzie się ją kupi. Jeśli ktoś interesuje się tematem, powinien ją przeczytać].