KBC bank tower and next to it the cathedral from Antwerp.Picture taken in Mortsel at the back of Antwerp(Deurne) airport.

DSC_6233

OK, bijster origineel is het zeker niet, er zullen vanavond en morgen wel meer winterse taferelen op blog’s en andere fora verschijnen. Maar geef toe, zo een eerste winterprik is altijd leuk … als je er niet door moet met de wagen.

De provincie Antwerpen moet in de toekomst provincie Midden-Brabant heten. Dat willen de VB-kamerleden Rita De Bont uit Mortsel en Francis Van den Eynde uit Gent. Zij hebben een voorstel ingediend om de grondwet in die zin te wijzigen, maar dat zal pas kunnen na nieuwe verkiezingen.

Hun voorstel heeft eerst en vooral historische redenen. Ze stellen dat de huidige provincie Antwerpen tussen 825 en het einde van de achttiende eeuw tot het Hertogdom Brabant behoorde. “De stad Antwerpen zelf viel in de veertiende eeuw wel enkele decennia onder de Vlaamse graven, maar kende haar grootste bloei als internationale en verdraagzame Brabantse havenstad”.

De Franse revolutie voegde onze provincie samen met Breda en noemde haar “Twee Nethen”, maar in 1815 vond Willem I de naam “provincie Antwerpen” uit en koppelde Breda weer los en voegde het bij het Nederlandse Noord-Brabant, terwijl onze huidige twee Belgische Brabanden, “Zuid-Brabant” heetten.

In 1830 bleef de naam “Antwerpen” voor onze provincie bestaan en werd Zuid-Brabant gewoon Brabant, omdat het in het kersverse België kwam te liggen.

Volgens de indieners vormen het Nederlandse Noord-Brabant, “Midden-Brabant” (Antwerpen dus) en het Belgische Brabant (Vlaams- en Waals-Brabant) één geheel. De nieuwe naam bevordert het historisch besef van het oude Hertogdom Brabant.

http://www.hbvl.be/vindzoek/archief/Artikel_detail.asp?id={A1B3B811-E695-4783-A157-D0DEC667F548}&check=online

Uiteraard sta ik hier volledig achter, maar dan wel niet omdat het historische besef van het Hertogdom Brabant zou herleven. Voor mij is het belangrijk omdat alle initiatieven waarbij Vlamingen en Nederlanders tot het besef komen dat ze één volk zijn ondersteund worden. Vlaams-Brabant mag voor mij dan ook hernoemd worden tot Zuid-Brabant. Op die manier krijg je een Noord-Brabant in Nederland en een Midden- en Zuid-Brabant in Vlaanderen. Hopelijk zet het wat mensen aan om te stoppen met kortzichtig te denken volgens staatskundige grenzen en denken ze voortaan via volksnationale lijnen.

Niet dat hier direct duizenden mensen van gedacht door zullen veranderen, maar ik persoonlijk ben al blij met elke nieuwe aanhanger van het Dietse ideaal.

Week 14:

At Eline’s place:
Na een lange tijd terug in het badmintonnen gevlogen, deze keer met Ilse op de VUB (elke donderdag tussen 18-20u gratis!). Van daaruit rechtstreeks naar Eline haar kot aan’t Zuid samen met Doruntina: verjaardagsfeestje met gezonde tapas, komische spelletjes en vuurspektakel. Na een paar uren terug naar Ilse in BSG op een persTD – geen idee dewelke. Er was ongelofelijk weinig volk doch was het een zot feestje: Oscar had het toen bijvoorbeeld bijzonder druk met agressieve zatte mannen uit elkaar houden en iemand die volledig gedrogeerd was af te voeren naar’t ziekenhuis. We zijn toen als wijd één van de laatsten overgebleven en we hebben zelfs opgeruimd – tot zover mijn goede daad van die week.

At Kristien’s place:
Bijkletsen in Bar Popular met Taïs. Gezelligheid ten top!
Doorgereden richting Kristien’s huis, haar ouders zaten beiden in’t buitenland: perfecte timing voor een feestje.
Ik heb me er ongelofelijk geamuseerd. Alsook gelimbo’d, gedanst én zelf gedj’d: DJ Thomas & sidekick Roxanne. We rocked the party!

Foto’s.

Gisteren ertoe gekomen wat foto’s van een bezoekje aan het Berchemse militaire hospitaal op het net te flickeren. Het was namelijk Open Monumentendag zondag. We moesten eigenlijk naar een Sun Parks in Mol waar een vergeten dekbed op zijn baasje lag te wachten. Op de terugtocht merkten we dat Antwerpen de weg naar Gent versperde.

Onder het gevlagde motto het stad begint in Mortsel hielde we eerst halt in Ter Linde, een klassieke bistro waarvoor we even bleven dralen door het hoge percentage in de vitrine ontwaarde kleurspoelingen. Maar Ter Linde is een aanrader: zo klassiek heerlijk heb ik in weken niet meer gegeten – een verrukkelijke pastaschotel stoomde al mijn zinnen gaar (geweldige usuals! pijnboompitten! rozijntjes! onverwachts al dente gekookte linguini!). Voor ik binnen twee weken van werk verander, ga ik zeker nog eens een dagschotel eten. Lier-Mortsel-Lier is nu ook de wereld niet.

Met ronde buikjes trokken we eerst naar het Middelheimpark waar de de opblaasbare kunst van Paul McCarthy ons ter vermaak heen en weer wiegde (slideshow).

Hoewel de kerstman-met-plug, het Witte-Hoofd-dat-verdacht op-de-doorsnee-republikein-lijkt en natuurlijk de liggende varkens ook wel visueel stimulerend zijn, was voor mij het meest mysterieuze ongetwijfeld Captain Morgan Bottle – een fles rum die verlokkend het bos onveilig maakte:

Daarna ging het zoals aangekondigd richting Militair Hospitaal in Berchem, een van de weinige locaties in de buurt die nog even geopend zouden zijn. Hoewel slechts een fractie van het complex opengesteld was voor het publiek was het toch een fijn er rond te dwalen. Indrukken:

• hier en daar stond een behulpzaam iemand in uniform
• kleuren vormen geuren (slideshow)
• weliswaar een slechte tentoonstelling over de projectontwikkeling voor een geplande woonkern (borden van meer dan een meter breed met zinnetjes in punt 14 die van de regel vallen na 4 woorden en zo)
• maar o zo fijn de wondere tekenen van verval en heropstanding te beschouwen
• zoals bv volgende, waarschijnlijk met de hand gebeitelde muurgravure door een door heimwee verzengde Saoedi:

***

<kuch>