22 stycznia Delphic z Manchesteru wydaje album “Acolyte”, na którym znajdą się kapitalne “Counterpoint” i nieco mniej wciągające “This Momentary”.  Na stronie Modularu piszą:  must have for fans of English post-punk as much as those of the pop end of German techno.

3 dni po Delphic londyńskie trio Chew Lips zaprezentuje się z debiutankim albumem “Unicorn”.  Wróżę im karierę w stylu Little Boots czy La Roux, choć dziwi trochę brak “Solo” czy “Salt Air” na trackliście, bo takie “Seven” wyraźnie jednak odstaje od wcześniejszych singli.

Ale za to wszystkie znane, singlowe kompozycje Mariny & The Diamonds (“Obsessions”, “Mowgli’s Road”, “I’m Not A Robot”) znajdą się na pierwszym w historii longplayu walijskiej wokalistki i jej grupy. Na szczególną uwagę jednak zasługuje promujące oficjalnie płytę “Hollywood” – jak ktoś śledzi na bieżąco losy Alicji Bachledy-Curuś i Colina Farrella, na pewno powinien się tym utworem zainteresować. A premiera albumu “The Family Jewels” 15 lutego.

Połowa semestru atakuje z całą mocą, nie potrafię się ogarnąć. Własnej dupy bym nie znalazł nawet z trójwymiarową mapą i GPSem, a co dopiero ogarniać. A egzaminy i kolosy zdawać trzeba. Całe to zasuwanie we wszystkich kierunkach przypomina mi o jednej piosence:

1.Wąsy Freddiego powinny miec własne miejsce w Rock’n'Roll Hall of Fame.

Jak już o Queenie mowa, zostało mi uświadomione istnienie niejakiej Lady GaGa. Obecnie szukam metody jak od-widzieć to co zobaczyłem.Pseudoartystyczny MTV shit to mało powiedziane. Jest tylko jedno GaGa i jest to Radio GaGa!

2. Koncertu na Wembley powinni uczyć w szkołach.

A Lady GaGa dedykuję tytułową piosenkę tego posta..

Deep

Dla porządnego słuchacza rapu jest na pewno znany, dla mniej porządnych, szukających dobrych, w sumie podziemnych produkcji proponuje płytę We mnie. Nie będę zamieszczał track-listy i jakichś schematycznych określeń, bo nie piszę recenzji. Link do płyty znajdziecie w dziale Media i naprawdę, gorąco polecam, bo warto.. zarówno od strony technicznej i lirycznej. Klimatyczne produkcje Deepa i Bobika nadają temu projektowi takiego.. mroku. Można odczuć taką huśtawkę pomiędzy życiem, a śmiercią, piekłem, a niebem.. Bardzo ambitne teksty, przemyślane i mimo, że materiał został wypuszczony już w 2004, to nadal każde z przesłań Deepa jest aktualne(pewnie dlatego, że teksty te nie są populistyczne, ale prawdziwe- życiowe)

Freestyle

Dzisiaj poniedziałek, czyli trzeba było zawitać w szkole. Po angielskim, na przerwie poszliśmy z R. do takiego magazynu, gdzie nawijamy sobie już w sumie rok. Dawno nie rapowaliśmy razem, więc dzisiaj wena nie pozwalała nam, by jakoś skończyć i ogarnąć się przed rozpoczęciem lekcji.. w efekcie czego nie poszliśmy na religię i po prostu zostaliśmy tam, w sumie na godzinę. Trochę to małe pomieszczenie, bez okien i nie było na końcu już czym oddychać, ale razem widzimy progres, zatem dzisiejszy free był owocny. Miałem nagrać kilka wejść, ale zapomniałem, może z następną okazją sobie w porę przypomnę. Umówiliśmy się w piątek na ustawkę w większym gronie nawijaczy, będę miał szansę wszystkich rozwalić, bo to mnie uważają za najlepszego w okolicy, zatem niech wygra faworyt, jeżeli nie wygra alko.

Karen O and the Kids – All Is Love

Taken By Trees – My Boys (Animal Collective Cover)

Animal Collective – Graze

Animal Collective – Bleeding

BEAK> – Ham Green

The Raveonettes – Boys Who Rape (Should All Be Destroyed)

Rain Machine – Hold You Holy

Royal Bangs – War Bells

Royal Bangs – Shit Xmas

Jemina Pearl – I Hate People (ft. Iggy Pop)

System And Station – Love Etc.

Hatifnats – Iris

Depresyjny tydzień zamknięty w wielkim stylu. Kolejne siedem dni rozpoczęły się od trzęsienia ziemi, więc napięcie powinno teraz rosnąć. Pewnym snem się zaczęło…

No właśnie, snem się zaczęło. Przyszedł sen o potędze, poszedłem za tym tokiem myślenia, aż dotarłem do miejsca, gdzie zwątpiłem. Głowa wybuchła, długopis iskrzał, płonął, łamał się gdy pisałem ’składam rezygnację z nauki w PSM II stopnia’. Rozpętałem tym małą wojenkę, dowiedziałem się, że jestem pojebany, nie mam sensu i w ogóle to chujnia z Tobą i całym Twoim bałaganem Mikołaju. Koleżanki zdegustowane, koledzy z zespołu chyba rozumieją, mama bardzo niepocieszona. Teraz kieruję się w stronę bycia niewykształconym muzycznym debilem. A że nie spełnię marzenia? Trudno, mam jeszcze kilka innych. A jeśli ich nie ma to sobie znajdę i będą.

Chcę wierzyć w to, że o mojej wartości nie przesądza to, że mam loczki, noszę pomarańczowy sweter, gram na basie, ładnie wyglądam z papierosem czy też mam rzekomo niezły tyłek. Chcę wierzyć w to, że nie za takie rzeczy ludzie mnie szanują.

Rozwalony łeb i mindfuck do potęgi.

The Mars Volta – ‘The Widow’

Dookreślenia - zbędne.

Strona główna jest czytelna i prosta, jednak to co robią niektóre zespoły...

Serwis myspace.com jest jedną z lepszych stron, jakie w życiu widziałem. Prawdziwa społecznościówka dla artystów i gwiazdorów każdego formatu. W jednym serwisie można posłuchać Depeche Mode oraz Ice Machine traktując oba zespoły tak samo. Jednak nie zawsze zatrzymuje się na dłużej w poszukiwaniu ciekawego brzmienia. Niektórzy wykonawcy mają kompletnie nieczytelne swoje wizytówki, szczególnie wtedy, gdy informacje o zespole zawierają dużo grafiki oraz zespół ma wielu przyjaciół i komentarzy. Niedopracowana grafika może znacząco popsuć przyjemność z obcowania z nową kapelą.

W komentarzach ludzie umieszczają cuda, od reklam po filmiki i ogromne zdjęcia, które psują format strony. Odszukanie w języku obcym potrzebnych informacji w tym otoczeniu jest trudne.
Mimo wszystko, serwis jest kopalnia wiedzy dla wciąż poszukujących dziennikarzy, muzyków, organizatorów imprez i sympatyków dobrej muzyki.
Od niedawna myspace jest wyposażony w widget umożliwiający przeglądanie wiadomości z Twittera. Wydaje się, że to obopólna korzyść.

Tu nie ma, co się specjalnie rozwodzić. Wystarczy posłuchać i potańczyć.

Nawet kiedy już jest za ciemno by cokolwiek myśleć i czuć, nawet gdy jestem już za stary, żeby się przejmować albo zbyt zmęczony, żeby pisać nadal są rzeczy takie, które potrafią mnie zachwycić.

Kawałek w klipie jest Kasi Nosowskiej, sprzed dobrych jedenastu lat. Ktoś pamięta jeszcze jej lata dziewięćdziesiąte? Milenę, Puk Puk? Warto wygrzebać te akurat płyty spod stery nowych, złotych, platynowych nieważne jak świetnych czy dojrzałych. Ponieważ czuć w nich świeżość i niewinność czasów sprzed MTV i Radia Eska.

Posłuchajcie, może was zauroczy.

Dziedziniec zamku w Brzegu, fot.Xantypa

6 XII 2009 godz. 18.00 zapraszamy na  Wieczór Lisztowski , na  którym wystąpią:

Jacek Kortus – fortepian, młody polski pianista, laureat międzynarodowych

konkursów pianistycznych

Juliusz Adamowski – słowo o muzyce.

W programie utwory Fr. Chopina   Nokturn E-dur op. 62 nr 2

Etiuda gis-moll op. 25 nr 6

Etiuda a-moll op. 25 nr 11

2 Mazurki op. 59 – nr 1 i nr 2

Polonez As – dur op. 53

Sonata b-moll op. 35

…Agnieszka Chylińska dopiero teraz zaczyna być prawdziwą gwiazdą?

Jej nowy disco-singiel “Nie mogę cię zapomnieć” na listach przebojów zajmuje czołowe miejsca i grany jest podczas klubowych imprez. To mało. Na ostatnim aerobiku miałam okazję ćwiczyć przy tej dobrej nucie…

Najbardziej odjechany teledysk świata.

Nie lubię spać do południa bo potem dzień wydaje się być taki krótki. Szczególnie o tej porze roku.

Przeczytałam drugie opowiadanie z ze zbioru Murakamiego, o którym pisałam wcześniej. Tym razem nosi tytuł Jej urodziny. Pomysł kapitalny, ale czegoś w nim brakuje. Jest dość banalne, choć ładne. Lubię u Murakamiego tą jego wschodnią filozofię połączoną z absolutnie wschodnią pracowitością.

Aktualnie znajduję się jedną nogą na Wyspie Księcia Edwarda, drugą w czasach Zygmunta I Starego. Moje oczy są jednak wpatrzone w Google Earth, zaś ręce pracują na polepszenie swojego bytu. Całkiem nieźle jak na jedną małą kobietkę.

Izoluję się od tematu świątecznego. Wszechobecne ozdóbki i marketingowy atak mający na celu zmuszenie maksymalnej ilości ludzi do dokonania zakupów mnie brzydzi. Jeszcze sto lat temu wszystko było inne, nie było takiego wariactwa. Ba, jeszcze kilkadziesiąt lat temu. Mam wrażenie, że teraz w świętach chodzi tylko o jakąś absurdalną licytację na prezenty. Smutne.

Dla wytchnienia:

13:58:11 Książę
nienawidzę tanich keczupów

13:58:14 no skurwysyny

13:58:31 Książę
barwiona woda z kwasem cytrynowym zagęszczana mąką ziemniaczaną

13:58:33 SKURWYSYNY

14:04:15 Istman
KOTLIN Z PIEKLA RODEM

14:04:19 jest dojebany

14:04:25 Książę
ja to CI powiem że jednak

14:04:27 heinz
14:04:29 i hellmans

14:04:30 Istman
albo taki keczup w sloiku

14:04:32 Książę
to najlepsze

14:04:33 Istman
WLOCLAWEK

14:04:37 jadles?

14:04:39 Książę
o wiem

14:04:41 krzepki radek
14:04:43 : D

14:04:48 Istman
dobry jest

14:04:50 Książę
to to, zgadłem?

14:04:51 Istman
kenedi sie jara

14:05:04 Istman
chociaz u nas go nie ma

14:05:14 Istman
nie, wloclawek to inny keczup

14:05:24 Książę
to chyba nie jadłem

14:05:25 Istman
w kerfurze na pewno mozna dostac

14:05:32 Istman
najlepsze jest to

14:05:34 Książę
ja w ogóle nie jadłem od dłuższego czasu keczupu

14:05:38 ani musztardy

14:05:40 Istman
ze nie pachnie na dobra sprawe jak keczup

14:05:44 tylko jak pomidory
14:05:48 wiesz o co chodzi

14:05:49 Książę
jakoś mi przeszło na te dodatki

14:05:53 ale ostatnio wróciło

14:06:03 Książę
a w domu mam tylko taki keczup że kurwa pożal sie boże

14:06:05 ARO

14:06:08 Istman
WON

14:06:09 Książę
nie wiem kto to kupił

14:06:13 Istman
albo kurwa

14:06:16 jakis roleski
14:06:20 czy inne scierwo

14:06:21 Książę
Dawtona

14:06:25 Istman
TAK

14:06:30 nienawidze chujowych keczupow

14:06:35 Książę
no to ja o tym mówie

14:06:39 że jest chujowy

14:06:43 Istman
no jest

14:06:45 Książę
ALE MUSZE GO ZJEŚĆ CONIE

14:06:46 : D

14:06:48 Istman
hahaha

14:07:00 Książę
no skurwysyn

14:07:03 jest przezroczysty
14:07:07 wygląda jak sperma z krwią
14:07:09 nie
14:07:14 po tym porównaniu
14:07:18 to już go nie jem
14:07:20 niech wypierdala

14:07:48 Książę
bez przesady, mogę być żarłokiem, mogę być skąpym chujem

14:07:52 ALE PEDAŁEM KURWA NIE JESTEM

14:08:00 Książę
NIE!!!!

14:08:05 Istman
hahahahaha

Katatonia – Night is The New Day (2009)

Ja wiem, że ja się nie znam, ja wiem, że zazwyczaj nie mam racji i w ogóle straszny laik ze mnie (niekomercyjny, muzyczny). Pozostałości słuchu mi jeszcze zostały, chociaż pewnie niedługo pójdą gdzieś hen daleko, bo zbyt głośno myślę czasami. Tak, właśnie tak.

Słoneczko wychyla się gdzieś zza chmurki (białej, odległej), brak tylko resztek śniegu na trawie i powoli budzących się do życia pierwiosnków. Jest tak pozytywnie.
A mi tak smutno.

Muzyka Szwedów z Katatonii zawsze była dołująca, to prawda. Ale przyjemnie było się przy niej pozamartwiać, bo pełno w niej świetnych melodii, gęstego klimatu – kawał nastrojowego grania, bez ziewania, jak to ma miejsce przy takiej Anathemie, do której Katatonia często porównywaną jest.
A mi tak smutno.

Odkładamy już na bok epifory i przechodzimy do rzeczy. Bawełnę również do szafki schowajmy, nie będzie potrzebna do owijania niczego -  ta Katatonia jest ZŁA. I to nie w kontekście okultystycznym, z infernalnymi nawiązaniami, lucyferyzmem i innymi śmiesznymi słowami, tylko tak zła, jak niedoprawione gołąbki. Niedobra. I to między innymi dlatego jest mi smutno: bo oczekiwałem płyty (błyszczącej, okrągłej) co najmniej na poziomie The Great Cold Distance (która ich opus magnum także nie jest, ale po prostu ją lubię, no). Te zawyżone oczekiwania kiedyś mnie wykończą, mówię wam.

Album jest mdły, nudny, nijaki. Brak w nim hitów na miarę My Twin, brak nastroju jak w Last Fair Deal Gone Down, brak sprecyzowanego kierunku. Mamy tu z jednej strony mocne riffy (początkowy Forsaker brzmi niczym jakieś Meshuggah), z drugiej leniwe smęcenie o ciemności przy akompaniamencie rozlanych gitar (Idle Blood – będę to śpiewał moim dzieciom zamiast kołysanek, jak będą niegrzeczne). Ja nie mam nic do różnorodności, eklektyzmu – wręcz przeciwnie, bo kocham lubię szanuję – ale, a niech mnie kule biją (ciężkie, toporne), do stu tysięcy ton chińskiego jedwabiu, tutaj to się po prostu nie sprawdziło. Brzmieniowo jest bardzo zgrabnie, bogata w smaczki produkcja robi wrażenie, tylko czemu samo wnętrze jest takie jałowe?

Słuchałem tego albumu z 5 razy – od początku mi się nie podobał, ale próbowałem się przekonać. I coraz mniej go lubiłem. Nic nie zanuciłem, nie zapadł mi w pamięć żaden fragment, wszystkie motywy wyleciały innymi otworami. Sporo tu metalu, jak na zespół który zalewał fanów singlami z bardziej elektronicznymi kawałkami w stylu Antimatter. Znakomitymi kawałkami, warto zaznaczyć. I wiem, niekompetentnie jest zostawiać was, miłe panie i mili panowie, bez konkretnej odpowiedzi, co tu nie gra, ale sam nie potrafię odnaleźć tego brakującego ogniwa. Chociaż nie muszę być kucharzem, żeby stwierdzić, że wspomniane gołąbki są średnio zjadliwe. Niedogotowane?

Cholera, głodny jestem. Dlatego mi smutno. Do następnego zatem, lepiej życzcie mi smacznego.

37%

Zbliża się koniec roku, więc zarazem jakiś tam czas podsumowań. Z jednej strony patrzymy na wszystko przez pryzmat nadchodzących dwunastu miesięcy, a z drugiej tych mijających. Rozliczamy się ze sobą z tego co się wydarzyło i planujemy to co dopiero się stanie. Można to uznać zarówno za bezsens jak i za jakąś logikę, która motywuje. Teraz wiem z doświadczenia, że nie warto planować nic zbyt do przodu, więc trzymajmy się ostatecznie tego rozliczania. Wszystkie (niemal) założenia i tak spełzną na niczym, a punkt widzenia zmienia się w zależności od dnia.

Nie mam nowych zdjęć, bo nie mam wewnętrznej potrzeby ich robić. Coś w rodzaju chwilowego (oby) wypalenia się. Aczkolwiek jestem przekonana, że do fotografii wrócę niedługo, wystarczy tylko fajny pomysł Zatem dlatego wrzucę kilka staroci, na nowo kombinowanych. Tak, żeby nie było zastoju, może coś zmotywuje. Plus jeszcze kilka motywujących notatek, coby się za to wziąć, kiedy już wcale się nie chce Wbrew pozorom i narzekaniom lubię to, ale tylko wtedy, kiedy nie wynika z konieczności. Nie lubię być zmuszania do czegoś, po prostu.

____________________________

Modelka: Daria.

Fot.: Ja.

M: Daria.

F: Ja.

M: Daria.

F: Ja.

M: Ja.

F: Ja.

[Staaaaare, już rok ma, ale lubię.]

____________________________________

Motywatory, bo teraz będzie już tylko coraz ciekawiej   Byle do szóstego kropka zero pierwszego.

_______________________________

‘Smutek jest samowystarczalny: by odczuć jednak pełną wartość radości, musisz mieć kogoś, by się nią podzielić.’

Nigdy nie byłam samowystarczalna.

_______________________________

Muzycznie:

Społeczność, kręcąca się wokół muzyki.

Last.fm jest serwisem społecznościowym, lista odtwarzania, radiem i kilkoma innymi rzeczami w jednym. Jest to serwis, o którym wiele słyszałem, aczkolwiek nie rejestrowałem się tam. Dopiero wczorajszego sobotniego wieczora postanowiłem poddać się presji melomanów i założyłem profil na “Laście”.

Sama procedura rejestracji przebiegła niezwykle szybko, po potwierdzeniu adresu e-mailowego wyświetliło mi się okienko, gdzie miałem wpisać nazwy swoich ulubionych zespołów i nazwiska wykonawców. Z małą pomocą Winampa jakoś mi poszło i utworzyłem sobie dość pokaźną listę wykonawców. Nie zacząłem więc zabawy z pustym profilem, ale Last znał już moje upodobania, przynajmniej w takiej części, w jakiej mu je przedstawiłem.

W profilu zastałem między innymi swój shoutbox, powyżej ostatnio dodani wykonawcy do mojego profilu:

Ciekawą funkcją serwisu jest również sekcja “wydarzenia”, gdzie możemy sprawdzić, co w danym dniu dzieje się w okolicy i ewentualnie oznaczyć, na co się wybieramy. Jest to szczególnie ważna opcja dla tych, którym nie chce się przeglądać miliona serwisów o ważniejszych wydarzeniach kulturalnych, lecz po prostu mieć wszystko w jednym miejscu. Każda impreza czy koncert ma również swój shoutbox, w którym możemy swobodnie pisać. A tak wygląda przegląd wydarzeń:

Kolejną opcją w serwisie jest możliwość oglądania video. Oczywiście mamy takie serwisy, jak na przykład YouTube i również są one bardzo przydatne, ale w Last.fm wyświetlą nam się tylko filmy pasujące do naszych upodobań muzycznych. Z tego, co zauważyłem, są to teledyski. To nawet byłoby logiczne

Ta długaśna lista (a właściwie dwie listy) to ulubieni wykonawcy i ulubione piosenki całej społeczności serwisu. Ranking ten jest rankingiem tygodniowym, ale pokazuje też inną kwestię. Pokazuje, ile odtworzeń potrafi być wykonanych w serwisie. Niektóre piosenki były przesłuchiwane ponad milion razy, co jest wynikiem naprawdę imponującym! W tym rankingu zauważyłem jednak, że ludzie nie ulegają modzie na nowe, plastikowe zespoły, ale potrafią odróżnić te naprawdę wartościowe i nie rezygnują ze sprawdzonych, których słuchali kiedyś. To trochę jak ja.

Ostatnią rzeczą z witryny, jaką chciałem opisać, jest radio. W radiu Last.fm możemy słuchać swoich ulubionych utworów, a wyszukujemy je przez wpisanie tagu, na przykład nazwy wykonawcy lub gatunku muzyki. Jest to jedyna płatna funkcja w serwisie (wiadomo, z czegoś musi się utrzymywać), kosztuje ona 3 $ na miesiąc. Początkowo otrzymujemy 30 darmowych utworów.

Cel:

Moim celem w serwisie będzie przede wszystkim edukowanie się w najnowszych muzycznych trendach. Szczerze mówiąc, pomimo znajomości trzycyfrowej liczby utworów na pamięć, mam problem z aktualnościami w branży muzycznej i właściwie nie jestem w stanie wymienić nazw kilku “nowych” zespołów. Mam nadzieję, że dzięki Last.fm pozostanę na bieżąco.