Quelle: vox.de

Die Souveränität und Coolness, die die Vox-Show “Mein Restaurnant” die letzten 3 Monate ausgezeichnet hatte, ist gestern vollkommen den Bach runter gegangen. Nachdem Moderator Christian Celrici die “Grinsekatze” als Sieger-Restaurnat bekannt gab, brachen dort live vor den Kameras alle Dämme. Ein übervolles Gewinner-Restaurant, das überglückliche Gewinner-Paar und ein lautstarkes Team verwandelte die „Grinsekatze“ erneut in ein sympathisches Tollhaus. Lediglich das Kamera- und Produktions-Team von Vox war mit der Situation vollkommen überfordert. Der Aufnahmeleiter versuchte erfolglos Herr der Lage zu werden und Clerici vergaß öfter, dass sein Mikro bereits im “on” war. Herrlich, sympathisch und gerecht. Mein Favorit hat gewonnen und Hannes wird Fernsehkoch bei der „VOX-Kocharena“, irgendwie war es doch vorauszusehen.
Leider interessierte das nur knapp 1,3 Mio. Zuschauer, was einen enttäuschenden Marktanteil von 6,8 % ergab. Auch die Wochen davor liefen nie berauschend aber zufrieden stellender. Eigentlich schade, denn das Format an sich hat in der Idee und mit der hochwertigen Umsetzung sehr überzeugt und im Internet speziell in den Blogs für ordentlich Traffic gesorgt.
Wie geht es jetzt weiter? Nachdem alle Verschwörungstheoretiker, die auf die angeblich bereits im Vorfeld feststehenden Gewinner Köln oder Hamburg gesetzt hatten, verstummt sind, werden alle Verlierer-Restaurants tatsächlich geschlossen. Hier sollten wir Blogger aber am Ball bleiben und in den jeweiligen Städten die Locations beobachten.
Werfen wir dazu einen Blick nach Australien, wo die Sendung bereits in 2 Staffeln lief. Hier wurden die Verlierer-Restaurants nach den Staffeln von neuen Betreiben unter neuen Namen wieder eröffnet. Ein Gewinner-Restaurant ging nach der Show wegen Knebel-Verträgen den Bach runter und die eigentlichen Gewinner sind ein Paar, das ausgeschieden war, ihr Restaurant aber an einem anderen Platz wiedereröffnet hat und nun zu den besten Restaurants Australiens gewählt wurde.
Es kommt eben manchmal anders, als man denkt! Hoffentlich hat Vox genug Mut für eine 2. Staffel nächstes Jahr!
Schönes Wochenende und herzlichen Glückwunsch “Grinsekatze”, passt auf euch auf!

Mijn laatste verslaving op televisiegebied: Mijn Restaurant! op VTM. Normaal gezien ben ik geen fan van reality-programma’s en al zeker niet van VTM (no offence), maar deze is een topper!

Al moet ik toegeven dat ik het programma niet van dag één gevolgd heb. Zo een week of twee geleden zapte ik en bleef ik hangen. Nu ben ik elke dinsdag en donderdag trouw op post!

Ik was al een grote fan van de originele format in Australië: My Restaurant Rules (ja Pieter, op Vitaya! ). Ik was aangenaam verrast dat het concept zoveel mogelijk hetzelfde is gebleven: vijf steden en koppels strijden voor de overwinning: hun eigen restaurant.

Ik zal me, als afgestudeerde in Online Journalistiek, even toespitsen op de websites, tegenwoordig ook een belangrijk deel van een restaurant!

1. Hasselt met Stephanie & Yanaïka: Exquisa

Stephanie & Yanaïka hebben een online marketingbureau onder de arm genomen voor hun website. Een slimme zet! Ik heb geprobeerd om neutraal over deze website te oordelen, al was dat niet simpel. Wauw, dat groen, dat zwart, dat motiefje! Back to business: een erg professionele website. Hier is duidelijk over nagedacht. Een simpele no-nonsense navigatie, erg mooie layout die bij het restaurant past. Je vindt er ook meteen het belangrijkste op terug: hoe en waar kan ik reserveren? Ook het menu is erg gebruiksvriendelijk weergegeven, met handige pdf-optie.

2. Antwerpen met Lins & David: MatizzE

Ook MatizzE heeft een erg knappe website. De layout past bij hun concept. Een gastenboek op hun website plaatsen vond ik een minder goed idee, da’s volgens mij enkel om problemen vragen. De navigatie is wat uitgebreider, maar dat stoort niet. Ook deze website oogt erg professioneel, maar naar mijn mening iets minder dan Exquisa. Populair en chauvinistisch Antwerpen vraagt ook meteen om de stemmen van het publiek, wat het geheel wat populistischer maakt.

3. Oostende met Ghislaine & Pieter: Red Pepper

De Red Pepper heeft op het eerste zicht een leuke layout, maar als je doorklikt, wordt dat al een pak minder. Fout lettertype, onoverzichtelijke navigatie, volledig Flash,… Yuck. Op een website van een restaurant zou je in één oogopslag de belangrijkste informatie moeten zien. Dat is hier niet het geval. De surfer moet téveel klikken. Positief: het ziet er wel leuk uit, én de website is in lijn met de inrichting van het restaurant. Het kiezen van de lettergrootte is een leuke feature, maar in dit geval onnodig.

4. Leuven met Jelle & Micheline: d’Hoogeschool

De website van d’Hoogeschool is een teleurstelling: meteen drie verschillende lettertypes op de homepage. Fout, mannen, fout! Ook hier: teveel onnodig geklik en te weinig concrete info op de eerste pagina. Het geheel is ook vreselijk onleesbaar: kleine witte lettertjes op een zwarte achtergrond staan garant voor hoofdpijn! Jammer genoeg is er weinig positief over deze website te zeggen. Zelfs de layout lijkt absoluut niet op hun concept voor het restaurant. Een gemiste kans, vooral omdat Jelle & Micheline duidelijk wél smaak hebben! En ik heb stiekem een zwak voor deze moeder en zoon… Jammer dat zee het belang van een goeie website duidelijk onderschat hebben.

5. Gent met Kris & Angelo: De Charlekijn

Over deze website zal ik hard én kort zijn. Beste Kris & Angelo, jullie zijn toffe mannen, maar nu moet ik toch ferm aan jullie oren trekken… Fout, fout, compléét fout! Dit. Kan. Niet. Dé regelrechte nachtmerrie voor webdesigners en allerhande wannabe’s. Ik had geen idee dat zulke websites anno 2008 nog bestonden.

Ziezo, my 2 cents. Ik ben blij dat toch enkele deelnemers begrepen hebben hoe belangrijk een knappe website tegenwoordig is! Voor de anderen: no worries, jullie keuken primeert!