Vontade de gritar!!! Vontade de desistir de tudo!!! Vontade de dançar!!! Vontade de não voltar para casa!!! Vontade de reencontrá-lo!!! Vontade de comer doce!!! Vontade de tirar a roupa!!! Vontade de rir!!! Vontade de chorar!!! Vontade de viver!!! Vontade de morrer!!! Vontade de viver uma história de amor!!! Vontade de me declarar!!! Vontade de enlouquecer!!! Vontade de voar!!! Vontade de dormir!!! Vontade de sonhar!!! Vontade de cantar!!! Vontade de mudar!!! Vontade de correr!!! Vontade de acreditar!!! Vontade de amar!!! Vontade de ligar!!! Vontade de abraçar!!! Vontade de beijar!!! Vontade de conversar!!! Vontade de superar!!! Vontade de pular!!! Vontade de ser outra pessoa!!!  Vontade de ser magra!!! Vontade de voltar no tempo e viver tudo de novo!!! Vontade de mudar o passado!!! Vontade de viajar à Lua!!! Vontade de assistir televisão!!! Vontade de fugir!!! Vontade de ser totalmente livre!!! Vontade de ser uma pessoa mais desencanada!!! Vontade de ser eu mesma!!! Vontade de tê-lo ao meu lado!!! Vontade de surpreender!!! Vontade de ser sexy!!! Vontade de transformar!!! Vontade de interpretar!!! Vontade de nadar!!! Vontade de andar de carro!!! Vontade de comprar CD!!! Vontade de ser feliz!!! Vontade de comemorar!!! Vontade de desbundar!!! Vontade de ficar bonita!!! Vontade de vestir um vestido!!! Vontade de me acabar!!! Vontade de me libertar!!! Vontade de marcar a vida alheia!!! Vontade de ver foto!!! Vontade, simplesmente vontade sem a menor explicação… ♣

É que você me faz rir sem eu perceber,
Me enche quando eu quero ser perturbada,
E fala de trás muito pra frente.
Reclama do que acha bonito
Dorme de sono
E até desperta curiosidades sem ver.
Maluco de natureza vivida,
Doido pelo o que não tem,
Faminto de comida sem tempero,
Viciado em areia batida.
Adora música ruim,
Ser o oposto
Fazer drama
Apesar do bom gosto
Quando quer.
De tão diferente e esquisito
Guardei seu lugar.

É por não conseguir te falar.
Me desculpe,
Eu não consigo dizer.

Por favor, não.
Termine de novo!!!

Eu não consigo falar,
Eu não consigo falar.
Me calo e não conto.

Por favor,
Eu não consigo contar.

Um…………. dois…………………. três
Nenhuma emoção há em minha voz

Por favor me ajude,
Eu não consigo contar.

Me ajude a contar,
Eu preciso contar.

Antes que morra,
S-U-F-O-C-A-D-A

Com essa conta
Um..dois…três

Sonho anoite,
Com essa conta.
Mas, eu não posso contar

Conto
Conto
Conto

A matemática é legal
Mas eu,
Eu não sei contar.

Eu não consigo
Contar

Decidi começar esse blog porque eu sempre quis ter um blog e faze-lo famoso, não espero que isso fique famoso, mas que pelo menos alguem leia, o titulo, bem, foi a melhor idéia que tive para ele. Se não gostarem, bem, problema de voces, agora leiam, pois a vida é curta.

Pink se sente como uma “lesma” quando o marido dela a visita na turnê.
A estrela do pop torna-se completamente manhosa e são os “abraços e beijinhos, meu amor” o tempo inteiro que tomam conta. Por esse motivo, a cantora não consegue render no trabalho. É o amor…
No dia 10 de novembro a cantora “comemorou”: “Finalmente eu trabalhei hoje! Já não me sinto mais como uma lesma. Eu fico preguiçosa + amorosa quando ele está na cidade. Tenho ataques de “abraçar e acariciar” com Carey aqui!”
Depois de tocar em um concerto esgotado em Estocolmo, Pink viajou para Helsinque, capital da Finlândia, onde ela estava emocionada ao descobrir que estava nevando.
Ela escreveu: “Bolas de neve !!!!!!! Helsinki!!!!!!! Está nevando!!!!!!! Estou tão feliz. Nós somos tão bobos que saímos do carro para tirar foto das bolas de neve!!!!!”
Pouco tempo depois, a cantora estava usando as estradas geladas para executar algumas manobras perigosas a procura de emoção. “Agora nós vamos queimar donuts (doces/sonhos) no estacionamento. Nosso motorista é íncrivel! “, Pink escreveu.
Pink está atualmente em sua turnê mundial Funhouse.

]]> http://apenassentimentos3.wordpress.com/2009/11/20/a-adormecida-arte-de-sonhar/ Fri, 20 Nov 2009 08:17:07 +0000 izaprado http://apenassentimentos3.wordpress.com/2009/11/20/a-adormecida-arte-de-sonhar/

“Lay your head down
And sleep on my shoulder
Lay your head down
And start a new dream
And for tonight
the moment is over
Drift in a lullaby
Here where the stars reside

And angels are always seen
Lay your head down
The stars they have whispered
Hear what they say
And know that it means

The moon is your guide
The stars they have kissed her
As she goes gently by
Light as a babys eye
Save on a fairytales dream

And start a new dream”

A Final Dream – Within Temptation

A cada novo dia, ou melhor, a cada nova noite, tenho mais certeza de que vivo em dois mundos: o mundo real, de carne e osso, onde faço mestrado e lido com os sentimentos próprios da existência humana. O outro é o mundo dos sonhos, um mundo tão real quanto aquele que vivo quando estou acordada, mas com um diferencial: a possibilidade de fazer TUDO (exatamente tudo) o que eu quero. Me entrego as paixões, sofro com a distância, cuido de pessoas queridas e sou livre. De verdade? É quase que um dia-a-dia que acontece só quando eu durmo. E meus sonhos são tão reais – tão reais – que acordo sem saber ao certo o que aconteceu. Sinto texturas, formas, cheiros, gostos e sons. É tudo tão estranho, porque é tudo MUITO real. Acordo assustada e, na maioria das vezes, quero voltar para este reino mágico e totalmente possível.

ou será que são…?

Se calhar são! Pode ser que estejam com uma valente crise de identidade, não?

…

SÃO PAULO – O MPF (Ministério Público Federal) em São Paulo recomendou que as operadoras de telefonia Vivo, Claro, TIM e Oi parassem de encaminhar aos clientes mensagens que não fossem solicitadas.

O procurador da República, Márcio Schusterschitz da Silva Araújo, requisitou que a Anatel (Agência Nacional de Telecomunicações) `exerça seu poder regulador e vede que as operadoras encaminhem as mensagens não autorizadas pelos usuários do celular`.

De acordo com Schusterschitz, o cliente tem direito à privacidade e não deve ser incomodado, se não desejar.

Causas

A Procuradoria entende que as empresas utilizam os dados cadastrais dos clientes para enviar mensagens que o usuário muitas vezes não quer receber. `As empresas ofendem a privacidade do usuário, invadindo a sua tranquilidade, o seu sossego, enviando mensagens, promoções, jogos de azar que o cliente não quer receber`, disse o procurador.

Para Schusterschitz, os dados cadastrais não podem ser utilizados como lista de envio de propagandas ou promoções.

Fonte: Infomoney, 18 de novembro de 2009. Na base de dados do site www.endividado.com.br.

 

 

“Andávamos juntos na mesma estrada,

sabíamos o momento

de dizer sim ou dizer não…

Éramos  duas almas sintonizadas

                                                      Precisas de harmonia ,

bastavam-nos nossas mãos

Vinha a chuva,  molhava a terra

Nasciam flores no coração…”

…uma mulher não consegue viver.

É, parece ser uma listinha fácil, mas não é. Como todas as mulheres são diferentes, e cada uma tem sua peculiaridade, então cá estou eu, tentando ao MÁXIMO criar uma lista onde eu possa juntar as 5 coisas sem as quais mulher nenhuma – ou quase nenhuma – consegue viver. Generalizado, obviamente, então não me venha com chorumelas!

5 – Compras. Por mais deslocada ou desleixada que uma mulher seja, incrivelmente ela sempre está precisando de alguma coisa. Seja um batom, uma jóia, ou até mesmo uma determinada “coisa de comer”, quando entra em uma loja, a mulher já quer saber o que tem lá dentro.

4 – Acessórios. Quase toda mulher nunca sai de casa sem um anel, brinco, ou colar, isso também inclui pulseiras, tornozeleiras, cintos, prendedores de cabelo estilosos ou braceletes.  Muitas mulheres têm a necessidade de se sentirem bonitas e estilosas, e sempre têm algo que mostra isso para todos.

3 – Esmalte ou maquiagem. Se uma mulher não é muito chegada a maquiagem, provavelmente suas unhas são bonitas. Se não cuida das unhas, provavelmente gosta de maquiagem. Se não gosta de maquiagem, usa ao MENOS um brilho, gloss, sombra, pó, blush ou lápis de olho. Eu mesma não saio de casa sem um batom ou brilho labial.

2 – Sapatos, bolsas ou acessórios especiais. Uma mulher sair sem bolsa é uma coisa muito rara de se ver, a não ser que seja para ir na padaria. Geralmente, as mulheres quando vêem – maldita mudança ortográfica, veem não tem ^ - um sapato ou uma bolsa, ficam loucas, querem comprar de qualquer jeito, mesmo que nem precisem. Mesmo que nem falem, elas provavelmente vão querer. Isso também vale para jaquetas, chapéus, entre outras coisas. Eu mesma fico louca quando vejo um Jimmy Choo por ai…

1 – Espelhos. Uma mulher sair de casa sem olhar-se no espelho é um crime. Fica achando que está feia, horrível, que o cabelo está um lixo, que tem sujeira nos olhos, que a roupa está amassada… Um horror! Uma mulher, definitivamente, não vive sem um espelho. Mulheres adoram se olhar no espelho e checar o visual…!

Bem, se tiver alguma coisa MUITO errada, meninas, me avisem…! Mas eu acho que, sendo uma mulher, acertei pelo menos um tiquinho, né?

Beijosmeliguem!

“Não te quero senão porque te quero,
e de querer-te a não te querer chego,
e de esperar-te quando não te espero,
passa o meu coração do frio ao fogo.
Quero-te só porque a ti te quero,
Odeio-te sem fim e odiando te rogo,
e a medida do meu amor viajante,
é não te ver e amar-te,
como um cego.

Talvez consumirá a luz de Janeiro,
seu raio cruel meu coração inteiro,
roubando-me a chave do sossego,
nesta história só eu me morro,
e morrerei de amor porque te quero,
porque te quero amor,
a sangue e fogo”

Pablo Neruda

Noite mal dormida, cansaço, dia longo, incapacidade de pensar…

Nada disso foi capaz de impedir o sorriso verdadeiro que se esboçou em meu rosto no final da noite. Juro que tentei me conter, mas foi algo verdadeiro que tomou conta de mim. Na verdade, foi uma felicidade tão grande, forte e verdadeira que me entreguei às emoções e desencanei de todo o resto do mundo.

Não sabia se a risada era para mim ou, pior, se era de mim. Mas, juro, não liguei nem um pouco… Estava feliz demais, contemplando o momento e colhendo os louvores de minhas artimanhas românticas. Eu e os meus planos infalíveis no campo sentimental. Sempre dando um jeito de esbarrar no ser desejado ou encontrando brechas nos discursos para puxar conversar e, assim, ganhar alguns minutos no paraíso.

Tão simples! Tão fácil! Tão pouco… Ao mesmo tempo, o muito capaz de me fazer esquecer todo o cansaço, a fome, a dor de cabeça e as preocupações com os caminhos escolhidos. Um sorriso perfeito, uma conversa boba, um beijo de despedida… Ai ai ai! Com certeza, muito mais do que eu poderia desejar. Sério!

É tudo culpa do Efeito T!

Why Eastern Ventures?

That’s a bit complicated and I need to step back a bit first. Eastern Ventures is associated with www.Carack.com, a company that helps SME’s export to South East Asia. We chose the name Carack for the company as it provided a historical link back to the first European traders to trade directly with Asia. These were Portugese merchants in their Carracks and Naos who from the early 1400’s onwards found a way round Africa and started bypassing the Middle East’s stranglehold on the overland trade routes.

For a lot of those merchants heading East was a huge risk. If they weren’t sailors themselves they often invested huge sums of money outfitting a ship and hoping it would come back laden with spices. A lot of the time they didn’t. When the ships did return did the merchants became fabulously wealthy.

For today’s SMEs the Asia is a potentially attractive market – but many of the same risks associated with sailing into the unknown are still there. Carack – and this blog – act as local guides, pilots and lighthouses indicating some of the hazards.

O desenvolvimento desta actividade apresenta-se na página:  Hábitos de Vida Saudável.

Dia do Não Fumador

Carregue na imagem para ver a apresentação

Queria dizer que depois desta descoberta eu me sentiria melhor, mas nao posso. Na hora fiquei muito feliz em saber, mas depois eu eu refleti sobre como isso ‘e serio e vi que nao tem nada de feliz nisso, Eu ainda nao consigo entender esse sacrificio que as pessoas fazem, elas deixam de ser felizes por besteiras, ta, tudo bem eu sei que nao existe felicidade nesse contexto, mas poxa isso ja ‘e demais, fingir e ainda tentar querer… Bom deixa pra la, estou triste e tenho medo de ficar com nojo.

Que alguem me ajude.

Oke, dopiero teraz zauwazyłam, że Duchy były niedawno xD Ale wybaczacie mi, nie? Taak, wybaczacie! No jasne, że tak, bo daję wam chyba dwa razy dłuższy rozdział niż zwykle. Ciekawa jestem, czy wszystkim się to podoba <myśli> A może niektórzy mają teraz załamkę, że będzie trzeba tyle czytać? Napiszcie w komentarzach

Rajusiu, patrzcie do harmonogramu! Będzie pioosenka. Jak zwykle badziewnie przetłumaczone, bo w podstawówce anglika uczą na poziomie… ech, sami wiecie jakim.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Rano obudziłam się padnięta. W nocy straszliwie się nie wyspałam. Przez to następnego dnia oczy miałam do połowy zamknięte i cały czas ziewałam. Włozyłam do mikrofalówki mleko w szklance i usiadłam z głośnym westchnieniem. “Wczoraj chciałam się zabić” przeszła mi w głowie myśl. I ciocia nawet o to nie wypytywała.. To były jej plusy, rodzice teraz założyliby mi kamery. A Inese? Dość dużo się o nim dowiedziałam. Do tego jak otwarcie mówił do cioci o naszym związku. Chciałam się z nim spotkac tego dnia, ale przypomniałam sobie o Nao-chan. Ją też chciałam widzieć. Miałam dla niej wiele pytań. Z rozmyślań wyrwał mnie dźwięk mikrofalówki, który oznaczał, że mleko gotowe.

Jedząc pomyślałam sobie, że już rok szkolny. Chyba piąty dzień. A ja dalej żyłam wakacjami. Ciocia nie może wyżywić dwóch osób swoją słabą pracę. Inese niby był bogaty, ale nawet jako jego dziewczyna, nie powinnam go wykorzystywać. Musiałam sama znaleźć sobie jakieś zajęcie.

Po śniadaniu ubrałam się i poszłam na plażę. Oczywiście zobaczyłam tam Nao.

-Czytałaś mi w myślach?-raczej stwierdziłam, niż zapytałam.

-Zgadłaś. Wiem też, że chcesz mi zadać kilka pytań.-uśmiechnęła się do mnie przebiegle.-Więc chodź, siadaj koło mnie i mów.

-Tak, najlepiej by było, żebyś od razu udzieliła odpowiedzi.-westchnęłam i usiadłam.-Ale zaczynajmy, czy mogę kogoś zamienić w ducha bez bólu?

-Nie. Ta osoba musi umrzeć lub narodzić się od duchów.-odpowiedziała mi. Zaczęłam zadawać kolejne pytania.- Czy musicie jeść? Męczycie się? Załatwiacie się w ubikacji?-na każde pytanie zaprzeczyła.-Więc czemu ja jestem inna?

-Żyjesz na Ziemi. Gdybyś przeniosła się do nas, nie miałabyś potrzeb.-czułam się, jakby za chwilę miała poruszać brwiami z podniecenia. Nie wystarczało jej, że możemy się widywać?

-A teraz mam do ciebie prośbę.-zignorowałam “pokusę” przeniesienia się do moich sióstr. Nao “zamieniła się w słuch”.-Chciałabym z wami zamieszkać.. Ale z kimś jeszcze. No bo widzisz, ja jestem zakochana. Ale on nie jest duchem, to tylko człowiek.

-I jaka jest prośba?-zainteresowała się.

-Chcę, aby on z nami zamieszkał.

-Wiesz, że nie do mnie nalezy decyzja.-przypomniała mi.-Ale gdyby Futami nas poparła.. Kto wie, może i Kotomi by się zgodziła. W końcu i my mamy prawa. Ale.. ty go naprawdę aż tak bardzo kochasz? Będziemy przecież przyjaciółkami. Nie możesz o nim zapomnieć? Ja nie mam swojej miłości i jest mi z tym dobrze.

-Ech, Nao.. No  własnie, nie masz w sobie tego uczucia. Do żadnego chłopaka, prawda? Bo jeśli kochasz swoją drugą połówkę, to coś innego niż miłość sióstr. Sama kiedyś zrozumiesz.-”Nao zakochana? To dopiero będzie!” zaśmiałam się ze swoich myśli. Siostry na razie nie rozumieją moich uczuć. Ale to tylko do czasu.-Nao, a co u was?

-Po staremu. Nuuuda.

-Ej, przecież umiecie czarować!-przypomniało mi się.-No i ja też umiem. Możesz mnie czegoś nauczyć?-poprosiłam.

Mojej młodszej siostrze pomysł bardzo się spodobał i po chwili już pokazywała mi, jak zamienić się w zwierzęta, jak wyczarować jakąś istotę, jak zmienić wygląd swojego otoczenia lub samej siebie.. no i tak dalej. To było wspaniałe. Zawsze myślałam, że czarowania nie ma, a nawet gdyby było to straszliwie trudne. A tu co? Jednym mrugnięciem mogłam zrobić wszystko. Zmienić cały świat. Wpadł mi do głowy pewien pomysł. Gdy kiedyś przechodziłam obok jakiejś szkoły, zobaczyłam tam biednego, małego chłopczyka bitego przez swojego tatę. Ojciec nie wyglądał za dobrze, był to raczej jakiś pijak, który nie pozwalał dzieciom na naukę, a bił je za słabe oceny. Postanowiłam to zmienić.

Poszłam do tej szkoły, choć początkowo nie mogłam jej znaleźć bez użycia magii. Poczekałam chwilę, a raczej godzinę może dwie, w kazdym razie leciutko zmieniłam czas i co godzinę patrzyłam, czy chłopak nie wychodzi. O 13:35 otworzyły się drzwi szkoły i zaczęły wybiegać z nich tłumy dzieci. Nie mogłam tak szybko złapać wzrokiem chłopczyka, więc zatrzymałam czas. Obejrzalam kazde dziecko, w szkole i na zewnątrz. Już miałam odejść zmienić czas, gdy w szatni ujrzałam smutnego chłopaka. Nie wiem, jakim sposobem przedtem go nie widziałam. W każdym razie to był on. Klasnęłam w dłonie z myślą o czasie i uczniowie znów zaczęli wesoło krzyczeć.

Przypomniały mi się moje lata nauki. Byłam dokładnie taka sama jak ta dziewczynka, która przed chwilą wybiegła. I jak ta, która dopiero przebiera buty. Byłam normalna i w życiu bym nie pomyślała, że kiedyś będę mogła czynić takie cuda. Uklęknęłam przy chłopaku:

-Jak masz na imię?-spytałam grzecznie.

Chłopczyk podniósł przerażone oczy:

-Robin. Czy pani jest z opieki społecznej? Bo jeżeli tak to radzę odejść, mój tata tylko się wtedy denerwuje.-znów spuścił wzrok. Zrobiło mi się straszliwie przykro. Pogłaskałam go po rudawej czuprynie.

-Co jest twoim marzeniem?

-Być mądrym i mieć dużo wiedzy, tak żeby On już nie był zły.-popatrzył na siniaka na ręce.-Mój ojciec nie zawsze był taki  zły.-zaczął bronić członka swej rodziny.

-Wiem.-uspokoiłam go. Zamknęłam na chwilę oczy i zapytałam.- Wiesz co to chemia?

-W podstawówce tego nie bierzemy, ale wiem doskonale.  Chemia to nauka  zajmująca się prawami, według których atomy  łączą się w trwałe struktury powiązane wiązaniami chemicznymi  zwane związkami chemicznymi oraz przemianami jednych związków w drugie na drodze reakcji chemicznych.-zakrył usta dłonią. Byłam pewna, że nie wiedział co się z nim dzieje, więc zdziwiłam się gdy oznajmił.-Dziękuję, dobra wróżko. Nie wiem, jak to zrobilaś, ale jestem ci bardzo wdzięczny. Bo przecież ja jeszcze przed chwilą nie umiałem tabliczki mnożenia, a teraz..-w tamtej chwili chyba zaczął w głowie liczyć dla własnej zabawy. Wyszłam cichutko ze szkoły, jakby mnie tam nie było. Robin w dorosłości na pewno został geniuszem i wynalazcą. Dałam mu chyba za dużo wiedzy. Ale to dobrze, w wieku 13 lat powinien już wiedzieć, jak odejść najprościej od ojca, a teraz wyglądał na 9, może 10. Przestraszyłam się, czy ten mężczyzna nie będzie go lał za mądrość, ale wtedy rudawy mały człowiek powinien sobie poradzić.

Potem powiedziałam do Nao, która cały czas za mną chodziła i obserwowała moje poczynania:

-Ciocia Jane opowiadała mi o starym człowieku cierpiącym na podagrę. Mieszka on.. no właśnie, nie wiem, gdzie. Ale znajdziemy go, co?-byłam okropnie szczęśliwa, że będę mogła pomóc i jemu. Oczywiście błyskawicznie odszukałyśmy człowieka. Siedział on na fotelu, a chorą nogę trzymał na małym stołeczku. Ciężko wzdychał i, chcąc zapomnieć o bólu, czytał książkę. Moja współlokatorka mówiła, że jest on bardzo samotny, jego żona zmarła dawno temu i nie mieli dzieci.

Uśmiechnęłam się tylko, gdy człowiek nagle wstał z fotela i zaczął biegać jak dziecko. Pomogłam wtedy dopiero drugiej osobie. Następna była żebraczka, którą spotkałam na drodze. Wystawiała do nas kościste ręce i błagała o coś do jedzenie czy picia. Ofiarowałam jej cały stół jedzenie i pełno pieniędzy na dom.

Kolejny był piekarz, któremu także nie powodziło się najlepiej. Powodem jego smutku było to, że bardzo lubił towarzystwo, ale jego twarz była przerażająca. Każdy by pomyślał, ze on chce kogoś pobić. Ale nie ja. Wyczytałam mu z myśli jego marzenia. Wtedy “nagle” przyszła mu myśl, żeby się uśmiechać i kupić sobie słodkiego pieska, który ułagodzilby wygląd swego pana.. Wiele wtedy ie pomogłam, bo pewnie kiedyś by do tego doszedł, ale zrobiłam chociaż tyle.

Przez następną godzinę umierający ludzie zostali wyleczeni, wszystkie opuszczone zwierzęta uzyskały właścicieli, biedacy dostali pieniądze i każdy znalazł chcianą pracę. Wszyscy byli radośni,  a ja i siostra bawiłyśmy się doskonale.

Potem poszłyśmy cieszyć się w barze. Kupiłyśmy sobie pepsi, a moja mała siostrzyczka zaczęła popisywac się tym, że wie, do czego słuzy rureczka, jak się pije i co jest jednym z lepszych dań. Ku jej zdziwieniu, nie byłam pod wrażeniem. Przecież obserwowały mnie tak długo, że na pewno to wiedziała. Gdy rozmawiałyśmy, zadzwonil do mnie Inese. Chciał się spotkać. Postanowiłam pokazać mu swoją siostrę, ale jako kogoś innego. Powiedziałam mu, gdzie jestem. Obiecał, że jak najszybciej przyjedzie.

Gdy wszedł do baru, pomachałam mu. Uścisnął mnie lekko na powitanie, a wtedy zaczęłam moje kłamstwo:

-To moja kuzynka, Nao-chan. Ma 14 lat i akurat przyjechala tu na wakacje. Spotkałam ją na plazy.-wyjaśniłam. W sumie skłamałam tylko z tą kuzynką, ale przecież zacząłby się dopytywać, skąd wzięłam siostrę.

Dziewczynka pokazała swoją słodkość i mój przystojniak bardzo ją polubił. W końcu skończyło się na tym, że kupili sobie frytki i założyli się, kto zje w minutę najwięcej. Wygrała Nao, nawet nie mówię w jaki sposób, bo chyba każdy wie, że jak się umie czarować to trzeba to wykorzystywać. Gdzieś tak pomiędzy 16:00, a 17:00 przypomniałam Nao, że musi wracać do domu. Odwieźliśmy ją na jakąś dzielnicę, żeby się nie wydało, że ona mieszka Bóg wie, gdzie. Na szczęście ta ulica nie należała juz do mojego chłopaka, bo jeszcze by powiedział, że to niemożliwe.

Następnie pojechalismy do domu mojej ciotki i przy lemoniadzie zaczęliśmy rozmawiać. Jane przynosiła nam nieskończoną ilość jedzenie. To jakieś ciasteczka, sałatka i koszyk z owocami. W końcu powiedziałam jej, ze nie jesteśmy głodni, ale moze zostać, jezeli chce. Przystała na tą propozycję bardzo chętnie i, jak to miała w zwyczaju, zaczęła zadawać potok pytań. Poczułam, ze jeszcze chwila, a Inese zdardzi swoje nazwisko i okaże się,  że ciotka go zna, gdy nagle ktoś do niego zadzwonił i mój ukochany wrócił do domu.

Ten dzień byl jednym z moich ulubionych. Gdy szłam do łóżka, w domu bylo bardzo cicho. Jane już spała, a wszystkie urządzenia były wyłączone. Prawie w ogóle nie zdziwiłam się, gdy w moim pokoju spotkałam moje siostry.

-Zgadzam się.-powiedziała Kotomi, po czym cała trójka zniknęła, a ja, usmiechnięta, poszłam spać.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Nagle weszła we mnie pokusa zrobienia Inese w jakiegoś wampira, czy coś i żeby nagle wszystko stało się zakazaną milością. Ale w ten sposób doszłoby mi jakieś 5 chapterów, potem jeszcze coś bym wymyśliła i by było już 30. A mnie się już duchy znudziły, wolę zacząć nowe opowiadanie <błysk w oku>.

Nie wiem, czy w mieście mojej Ritsu jest plaża, ale nie zwracam uwagi na miejsce spotkania sióstr. Ważne są pytania, a raczej odpowiedzi.

Ukradłam pomysł z Małej Księżniczki, Małego Lorda, Toradory i Ourana. Zauważyliście może? Np. straszna twarz piekarza była z Toradory, a podagra z Małego Lorda. ^^ Za to definicję chemii wzięłam z wikipedii.

]]> http://drickaperilo.wordpress.com/2009/11/13/amor-melindroso/ Fri, 13 Nov 2009 03:51:37 +0000 drickaperilo http://drickaperilo.wordpress.com/2009/11/13/amor-melindroso/

Não me ame.
Eu não preencho os requisitos,
Não sei lidar com meus conflitos.

Não me ame.
Não sei fazer do mesmo jeito,
Pois não sei os seus segredos.

Não me ame.
Pois ainda vou te decepcionar,
Ainda vou me machucar.

Não me ame.
Pois isso é o que te conto,
Acho que ainda não estou pronto.

Não me ame.
Pois tudo parece um sonho,
sem sentido e muito estranho.

Não me ame.
Pois ja tenho meus conceitos,
E verás os meus defeitos.

Não me ame.
Pois assim eu vou me expor,
E não sei lidar com esta dor.

Não me ame,
Minh’alma implora…
(Não) Me Ame!
(Não) Agora!

Abaixo 2 VTs e um Merchandising exemplificando o que não se deve fazer num comercial. Sessão #TRASH, melhor rir que chorar.

امروز کم کم به آرزوی دیرینه خودم رسیدم. یعنی ورود به یکی از معتبرترین تیم های دانشگاهی رباتیک. بعد از طی مراحل دشوار، امروز در تیم فوتبالیست NAO، دانشگاه آزاد اسلامی قزوین و مرکز تحقیقات تخصصی مکاترونیک MRL، وارد شدم. البته عضویت من فعلا طی دو ماه آزمایشی است و بسته به عملکرد من، عضویتم دائمی خواهد شد.

این مرکز یکی از بزرگترین مراکز تحقیقاتی رباتیک و مکاترونیک است و توانسته افتخارات بسیار زیادی طی چندین سال بدست آورد. در سال 2008، در مسابقات جهانی رباتیک چین، پر افتخارترین تیم ایرانی، تیم های این مرکز تحقیقاتی بود. هر تیم دارای قسمتی تخصصی و مخصوص به خود است و تمامی امکانات برای طراحی و ساخت ربات ها و شبیه سازی آن ها حاضر است.

ربات های NAO، ربات هایی انسان نما در اندازه کوچک هستند و قابلیت های بسیار زیادی دارند. این ربات های آماده توسط یک شرکت فرانسوی (Aldebaran) طراحی شده اند و در سال 2007 میلادی، جایگزین سگ های شرکت سونی (Aibo) شده اند. سیستم عامل NAO، لینوکس می باشد و کلیه حرکات و تصمیم گیری ها تحت این سیستم عامل اجرا می شود.



بلندی این ربات ها 58 سانتی متر می باشد و وزنی برابر 4.3 کیلوگرم دارند. CPU مرکزی ربات ساخت شرکت AMD است و توانایی های بسیار زیادی به NAO داده است. ربات دارای 2 دوربین برای دیدن و پردازش اجسام است و بدن آن، جمعا 25 درجه آزادی (DOF) دارد.

برای اطلاعات بیشتر می توانید از لینک های زیر استفاده کنید.

http://www2.aldebaran-robotics.com/
http://www2.aldebaran-robotics.com/eng/index.php
http://en.wikipedia.org/wiki/Nao_%28robot%29

October 2009 3rd Coldest for US in 115 Years, What about the Upcoming Winter?

By Joseph D’Aleo
ICECAP, November 6, 2009

NCDC has compiled the October temperatures and it ended up the 3rd coldest in 115 years. As we have shown it was cold over almost all the lower 48. Indeed only Florida came in above normal. There is no press release out yet but it should be interesting.

Enlarged here

October with a mean of 50.8F was behind only 1976 with 50.7F and 1925 with 49.4F.

Enlarged here

Also the University of Alabama global temperature is out and it is down this month. Hadley came in late for September but it was down. The trends since 2002 continue down for both even as CO2 rise.

Enlarged here

The cold came just a few months after a cold July where 6 states were coldest in 115 years, four 2nd coldest and two 3rd coldest.

US was not alone. In the Southern Hemisphere, New Zealand had the coldest October in 64 years. Hat tip: Rod Van Koughnet, geophysicist and skeptic.

Temperatures may pop globally with the second surge in El Nino the next two months. A warm pool (depression of the thermocline) induced by a westerly wind burst last month with a negative Southern Oscillation Index has been pressing east. A prior surge had produced a first peak in El Nino in July. It weakened after with a cooling of the water in the eastern Pacific as the first warm surge was mixed out and cold water upwelling increased off South America. The same thing will happen after the El Nino comes to a second larger peak in early December. Typically in cold PDO phases, El Ninos, are truncated – that is they end early and tend to be weaker (up to moderate strength). See the similarity to other years in this post here.

When you look at other years in cold PDO with a quiet sun and transition to an easterly QBO (Quasi-Biennial Oscillation) you get a cold winter especially in the east.

Enlarged here

A stratospheric warming is more likely in these conditions, favoring high latitude blocking and cold air intrusions. We have seen much more blocking this year in part due to El Nino, in part to low solar and in part to high latitude volcanoes (Redoubt and Sarychev). See how a negative North Atlantic Oscillation (NAO) and Arctic Oscillation (AO) correlate with winter temperatures.

Enlarged here

Big east coast storms for DC, New York or Boston are very likely in westerly QBO winters but not easterly. Since we will be transitioning from west to east, one might think we may still manage a few decent coastal storms and maybe a blockbuster, if the cold comes early and the QBO is slow to flip. Often in easterly winters, the snow is actually heavier south (like Norfolk).

Enlarged here

A negative NAO though is favorable for east coast storms and snow. This graph is for Boston, New York and DC are similar.

Enlarged here

See more here.

Source

An animated juvenile harbour seal greeted me at a distance somewhat shorter than what his mother would keep as I entered the water yesterday. In between playful dives into the kelp, he threw me engaging glances and tempted himself to come closer still. We were deep inside in a bay, behind a headland, where the impressively large seas caused the kelp to heave many times more than he has ever seen it. Born this summer, I thought his world is un-figuratively being rocked for the first time. It was the first big swell of the winter season, a low pressure system which tracked unwaveringly below Iceland towards our island, its energy manifest as immeasurably large waves on the open coastline, or a more reckonable 2 metres or so wrapping into our well hidden port of refuge.

This will not be the last time his surroundings will be rudely stirred by energies from afar this winter. There will most likely be at least 10-12 more such days where his normally calm habitat, which only ever has its surface tickled by winds will host the unusual phenomena of waves breaking down the length of the point and even more unusually of late, people who come to indulge in this. What is interesting is that according to our best oceanic and atmospheric modelling, were he born in any of the last three years, he might only expect 5 or 6 such days. To impose such orderly logic on such a paradigm of chaos seems a curious exercise, but is accounted for well by the NAO index (North Atlantic Oscillation).

This, at its simplest is a measure of the variation in pressure between the resident Icelandic low pressure system, and the Azores high pressure system, both of which hold fort in the North Atlantic without ever moving too much, especially in winter. Their relative strengths control the westerly winds which incessantly batter Ireland and Northern Europe and a  +NAO year means more westerlies, more rain and more long range swell. The whole system is believed to have links to deep ocean water masses and the El Niño Southern Oscillation among other things.

This year is a predicted + NAO year, and the first week of November is ground truthing this so far with 4 days of swells over seven metres. NAO is not a phenomenon in itself, but a useful way to describe the variation in our weather patterns over entire winters and decades.  A week, month or even winter of unseasonably warm weather does not indicate climate change alone; in fact predictions indicate that a –NAO would actually be the result of such change meaning less westerlies, and lots more cold northerly winds.

As I write, a vessel, too big to be from around here, slips between Clare Island and the coastline intuitively seeking the shelter of Clew Bay, for tomorrow an even bigger swell is forecast. It will be 9 meters, and I would be delighted were the seal to accompany me again tomorrow.

“Clearly I remember
Picking on the boy
Seemed a harmless little fuck
Oh, but we unleashed a lion
Gnashed his teeth
And bit the recess lady’s breast
How could I forget?
And he hit me with a surprise left
My jaw left hurting
Oh, dropped wide open
Just like the day
Oh, like the day I heard”

Jeremy – Pearl Jam

Ok! O erro foi meu… Só meu! Mas isso não me faz ficar melhor. Pelo contrário, me deixa um pouco mais chateada e até envergonhada.

O fato se deu assim: animada pela última aula do meu orientador, resolvi participar desta aula e contribuir com algo que eu achava que poderia ajudar a provocar algumas interessantes discussões voltadas para um dos meus objetos de estudo: a teledramaturgia. Pelo menos, era o que eu pretendia.

Aproveitando um gancho (a explicação da narrativa de ação e a apropriação da mesma pelo mercado mundial), levantei a mão. Meia hora depois, já tinha sido absorvida por novos pensamentos e foi bem aí que me deram a vez para falar. Não sei se já estava muito confusa ou se acabei me expressando mal (acho que foi as duas coisas). Só sei que falei besteira e, na hora, fui corrigida. Sei que não foi nada pessoal – fui corrigida para não cometer o mesmo erro mais vezes e não escrever algo tão grave em minha dissertação.

Mas o fato é que fiquei chateada comigo mesma! Já estou no Mestrado e não posso me dar ao direito de começar uma frase com “eu acho…”. Afinal, sejamos francos, quem sou eu para achar algo. Além do mais, não saber se expressar é muito ruim para alguém formada em comunicação, não é mesmo?!

O erro foi meu… Só meu! Devia ter me recolhido a minha insignificante ignorância e ter ficado quietinha em meu canto, no lado direito da sala de aula. Já me ensinaram várias vezes que, na pós-graduação, quanto menos se aparecer será melhor. Afinal, diminui as chances de virar motivo de chacota ou alvo de ciumeiras bobas (próprias da disputa de ego em qualquer campo de atuação profissional).

Mas não! Quis dar o meu pitaco e aprendi… O silêncio, às vezes, é uma das melhores benções na vida de uma pessoa. Aprendi isso da pior forma – me sentindo humilhada -, mas também não esqueço mais!

Agora, vou solucionar meu problema: vou costurar uma boneca de pesadelos, assim como se fazem na Guatemala, e vou comentar para ela a minha terrível experiência de hoje. Quem sabe assim me sinto melhor e menos angustiada com a situação ruim que vivi!

“O silêncio é um amigo que nunca trai”

Confúcio

Read about the original program here, and new article here.

This reminds me of when Total Information Awareness was ordered by Congress to be shut down, and then they shifted it into the NSA, FBI, etc. They told the Pentagon (was a DARPA program) it was unconstitutional, so then DOD moved it into essentially all the other intelligence agencies, whom it was meant to join together anyways. So the Pentagon ’shut it down’, but then sent it to the ‘public’ sector agencies whom it was designed for. And the DHS and the DOJ began building “Fusion Centers” following the TIA vision. Heh, ‘vision’.