Saya ingin membahas ini setelah sempat beberapa malam kemarin cerita dengan salah seorang teman lama. Narcis, narcis dan narcis. Itu kata yang selalu ia ungkapkan.

Narcis, awalnya nama seorang Yunani yakni Narcissus yang begitu jatuh cinta pada dirinya sendiri. Hingga pada suatu hari ia melihat bayangannya di permukaan air sungai, berkaca dan kemudian terjatuh, lalu meninggal.

Narcis itu perlu. Salah satu hal yang akan membuat kita berbahagia dalam hidup adalah adanya sifat narcis ini dalam diri kita.

Orang yang tak punya sifat narcis, dalam level serendah apa pun, ia pasti menjadi orang yang rendah hati diri, jika ini terjadi, Ia tidak akan merasakan banyak kesyukuran dengan kehidupannya. Nah, dalam level yang standar, saya menyarankan teman-teman untuk memiliki rasa narcis. Hanya dengan narcis kita akan merasa bahwa apa yang ada dalam diri kita telah cukup. Kita tak perlu selalu merasa bahwa orang lain selalu lebih baik dari diri.

Yang penting, tetap berada dalam ukuran yang wajar. Kebaikan apa pun, jika telah melewati batas kewajaran, pasti tidak akan menjadi baik.

Saya, Abied, dari sebuah tempat paling indah di dunia.

Met Idul Adha 1430 H.

Salam …

Dacă am mai scris şi altă dată posturi cu tentă narcisistă, ăsta o să fie mama şi tatăl lor al tuturor, la fel cum 2012 e mama şi tatăl şi bunicii şi toată familia extinsă a filmelor cu dezastre (aici l-am citat pe Roger Ebert).

Frumuseţea, credem toţi, e ceva stabil. Adică, ori eşti frumos, ori nu eşti. Nu poţi să fii frumos azi şi urît mîine. Sau  poţi? Lumina poate să fie şi particulă azi şi undă mîine, şi să dea din motivul ăsta dureri de cap fizicienilor de azi şi de mîine. Deci nu ar fi primul paradox din lume faptul că cineva poate fi frumos azi şi urît mîine.

Toţi avem zile mai bune şi zile mai rele, adică zile în care arătăm mai bine şi zile în care arătăm mai prost. Femeile ştiu asta mai bine decît bărbaţii, cred.  Sigur, depinde de cum ţi-ai făcut freza în ziua respectivă, de cum te-ai îmbrăcat. La bărbaţi lista se termină aici, în timp ce la femei mai continuă încă mult şi bine, trecînd pe la modul cum şi-au  asortat poşeta şi ajungînd la cît ruj şi-au pus pus pe buze. Dar frumuseţea mai depinde şi de altceva, de un je ne sais quoi (un nu ştiu ce) ce nu poate fi explicat prin haine sau aranjarea părului.

Şi eu simt asta pe pielea mea destul de frecvent. Sînt zile în care nu îmi vine să mă uit în oglindă, atît de urît mi se pare că sînt, şi sînt zile în care nu-mi vine să-mi dezlipesc ochii din oglindă. În momentele alea aş putea fi acuzat de narcisism, recunosc. Dar sînt rare.

Dar oglinzile care contează cel mai mult nu sînt acelea de sticlă, ci sînt acelea din carne şi oase, adică oamenii din jurul nostru. În ei căutăm confirmarea frumuseţii sau urîţeniei noastre, pentru că, la urma urmelor, doar ei contează. Cei ce îşi spun că ei vor să fie frumoşi “doar pentru ei înşişi”, ori se plăcălesc singuri, pentru că pe mine în niciun caz nu mă păcălesc, ori nu ştiu ce spun.

Aşa se face că încercăm să ne vedem reflectarea în ochii celor din jur, iar cele mai “curate” oglinzi sînt străinii, pentru că nu au fost “murdăriţi” de tot ceea ce presupune cunoaşterea unui om, cu alte cuvinte cei cărora le sîntem neutri, nici simpatici nici antipatici.

Azi, mergînd pe stradă, în tramvai, pînă în puşcăria Rahova şi înapoi, mă simţeam frumos, pentru că în mulţimea de oameni pe care puteam să o cuprind cu ochii, aproape de fiecare dată găseam nişte ochi, în general de femeie, care priveau la mine într-un mod, hai să-i zic plăcut. Nu modul era plăcut, ci felul în care mă făcea pe mine să mă simt. Puştoaice, femei mature,  frumoase, urîte, aşa şi-aşa, se uită mai mult sau mai puţin pe furiş la mine făcînd să mă întreb dacă nu cumva mă înşel cu privire la gîndul ăla care mă cuprinde uneori şi care îmi spune că o să mor singur şi nefericit. O femeie pe la 30 şi ceva de ani, cred, blondă, cu ochelari, îmi zîmbeşte din maşina în care stătea blocată în trafic.

Ar trebui să mă bucur de ziua de azi, cine ştie cînd o să mai prind una la fel de frumoasă? Nici soarele s-ar putea să nu mai strălucească la fel de frumos ca azi, pînă la primăvară.

Nu-i aşa că după ce miercuri am bătut recordul la cumpărat bilete la film, dacă mi-ar fi măsurat azi cineva concentraţia de narcisism din sînge, rezultatele ar fi ieşit de pe orice scală? Posibil, dar cine ştie dacă nu cumva mă aşteaptă zile în care eu o să mă văd urît, în care cei din jur or să mă vadă urît şi o să fiu cuprins de vreo depresie că o să mor singur şi trist?! Şi atunci, mă voi uita pe rîndurile astea şi mă voi simţi mai bine.

Singura problemă cu textul ăsta e că l-am publicat. Ar fi trebuit să rămînă doar pentru mine şi atunci aş fi fost un naricisist cu bun simţ. Dar, dacă nu le-aş fi scris aici, cu scopul de a le publica, probabil nu le-aş fi scris deloc, şi din cercul ăsta vicios nu e scăpare.

Je zou geneigd zijn om aan klimaatveranderingen te denken, als je begin november de knollen al ziet ontluiken. Niet alle bloemen komen echter uit door een toename van de temperatuur; integendeel, voor veel planten speelt het aantal uren zon een veel grotere rol dan de temperatuur. Ze komen dus uit omdat de dagen lengen, en niet zozeer omdat het warmer wordt.
Dit gezegd zijnde, zijn narcissen wèl bollen die op een toename van de temperatuur zouden reageren, en als ik me niet vergis, zijn de paar knolletjes die ik zie schieten toch wel narcissen. Toch een klimaatwijziging dan?

De laatste jaren zie ik in het najaar eigenlijk altijd al enkele bolletjes bovenkomen, en meestal deze dicht bij het huis. Maar vroeger jaren had ik zo’n dingen vermoedelijk nog niet in de gaten; dus ik kan niet vergelijken.  Maar wat de oorzaak ook moge zijn: de knol is niet kapot door dit voortijdig uitschieten, en ik zal dan ook niet moeten ‘wenen om bloemen in de knop gebroken‘. Ervaring leert namelijk dat deze narcissen gewoon stoppen met groeien naarmate de dagen donkerder en kouder worden. In het voorjaar groeien ze dan weer  verder, zij het iets minder uitbundig, en met aan de rand van de blaadjes wat bruine topjes.

Voor wie het nog niet wist: er ligt een mooi verhaal ten grondslag aan de naam ‘narcis’. Ooit zal ik het eens mooi navertellen, maar voorlopig moet je het met deze wiki-versie doen.

Hi ha festes i festes. Així com hi ha ciutats i ciutats. Nosaltres ens estimem Girona. Necessitem anar a Girona cada cert temps. Recórrer els seus carrers antics, assaborir-los lentament. Girona és agradable en tot temps. Però Girona per fires és una altra cosa. Girona per fires és Girona en estat pur, al 100 per cent. Encara que no s’hi pugui aparcar. Encara que estigui plena de gent, de gom a gom. Encara que no pugueu donar un pas, heu de pujar a Girona per fires. Gaudir, ni que sigui un dia, unes hores, de l’esperit de Girona en fires. Aparqueu lluny i camineu. Aneu-hi en tren. Aneu-hi en cotxe i agafeu el bus. Feu el que vulgueu però respireu l’ambient màgic, embogit, fantàstic, multicultural, cosmopolita, íntim, únic i maravellós de la ciutat en la seva festa gran. Girona, per Sant Narcís, la darrera setmana d’octubre, es transforma. L’aire de la tardor, la pluja que ha mullat els carrers medievals de la Força, l’olor de fulles mullades de la Devesa, mil efectes que enlluernen els nostres sentits. Impossible detallar tots els actes que tenen lloc a Girona durant les fires. Actes de tota mena: exposicions, fires variades, exposicions de tota mena, música, gegants, teatre… i, naturalment, desenes d’espectacles per infants. Mireu-vos la web. També teniu la Fira de Mostres, instal·lada al parc de la Devesa. Una fira d’aquelles antigues, de sempre, de la de recollir prospectes i omplir bosses i més bosses de propaganda i obsequis comercials. Els vostres fills i filles xalaran d’allò més. No podreu dormir a Girona per fires. Hi ha hotels esplèndits però estaran plens. Mireu-vos-els a les entrades que, en aquest mateix bloc, he dedicat a Girona. Trobareu els nostres hotels i restaurants preferits. Però ja heu de saber què, per dinar hareu de reservar amb temps, o fer-ho fora de Girona.

Hay fiestas y fiestas. Así como hay ciudades y ciudades. Nosotros amamos Girona. Necesitamos ir a Girona cada cierto tiempo. Recorrer sus calles antiguas, saborearlas lentamente. Girona es agradable en todo tiempo. Pero Girona en ferias es otra cosa. Girona en ferias es Girona en estado puro, al 100 por ciento. Aunque no se pueda aparcar. Aunque esté llena de gente, hasta rebosar. Aunque no se pueda dar ni un paso. Deben subir a Girona en tiempo de ferias. Disfrutar, aunque sea un día, unas horas, del espíritu de Girona en ferias. Aparque lejos y camine. Vaya en tren. Vaya en coche y tome el bus. Haced lo que queráis pero subir a respirar un ambiente mágico, enloquecido, fantástico, multicultural, cosmopolita, íntimo, único y maravilloso de la ciudad en su fiesta grande. Girona, el dia de San Narciso, la última semana de octubre, se transforma. El aire del otoño, la lluvia que ha mojado las calles medievales, el olor de hojas mojadas de la Devesa, mil efectos que deslumbran nuestros sentidos. Imposible detallar todos los actos que tienen lugar en Girona durante las ferias. Actos de todo tipo: exposiciones, paradas variadas, exposiciones de todo tipo, música, gigantes, teatro … y, naturalmente, decenas de espectáculos para niños. Consulte la web. También tiene la Feria de Muestras, instalada en el parque de la Devesa. Una feria de aquellas antiguas, de las de siempre, de las de recoger folletos y llenar bolsas y más bolsas de propaganda y obsequios comerciales. Sus hijos e hijas disfrutaran horrores. No podrán dormir en Girona para ferias. Hay hoteles espléndidos pero estarán llenos. Mirad las entradas que, en este mismo blog, hemos dedicado a Girona. Encontrará nuestros hoteles y restaurantes favoritos. Pero ya debe saber que, para comer habrá de reservar con tiempo, o hacerlo fuera de Girona.

De bloem die in het Engels daffodil heet, kennen wij als de narcis. Ik kom straks nog terug op de oorsprong van de Engelse naam, maar eerst narcis.

Dat woord doet erg denken aan de term voor een persoon met een obsessieve aandacht voor zichzelf en een ogenschijnlijk zeer groot gevoel van eigenwaarde: een narcist. In het Engels heet zo iemand een narcissist, en dat is maar goed ook. Het is jammer dat in het Nederlands het woord “narcissist” officieel niet bestaat, want het zou een veel mooiere term zijn.

Een narcist heet namelijk niet zo omdat hij iets met narcissen heeft. (Dan zou hij in het Engels wel een “daffodillist” heten!) Nee, zowel de narcis als de narcist ontleent zijn naam aan een prachtige mythe uit de klassieke oudheid. Het verhaal van Narcissus kent verschillende vormen, maar dit is de kern.

Narcissus (John Gibson, 1838)

De nimf Liriope werd zwanger van de riviergod Cephisus, en baarde een zoon die onvergelijkbaar mooi was. Zijn moeder vroeg een profeet hoe het haar zoon zou vergaan in het leven, en kreeg als antwoord dat hij zeer oud zou worden zolang hij maar “zichzelf niet zou kennen”. Liriope besloot wijselijk om haar Narcissus ver bij alle spiegels vandaan te houden.

Toen hij vijftien was, was Narcissus een jongeling die door iedereen aanbeden werd, maar hij zelf was alleen geïnteresseerd in de jacht, en wees alle avances af. (Over één iemand die voor Narcissus’ schoonheid viel valt er een ander taalverhaal te vertellen, maar dat komt volgende week…) Een van de deernes die hij had afgepoeierd – Narcissus schijnt niet bijster diplomatiek te zijn geweest – bad tot de goden om hulp te vragen.

De god van de vergelding, Nemesis, hoorde het gebed, en vond dat het wel welletjes was geweest. Hij liet Narcissus zijn eigen spiegelbeeld zien in een poel in het bos, en de jongeman was op slag verliefd. Hij probeerde zijn evenbeeld te beminnen, maar ontdekte al snel dat dat niet kon. Bezeten door woede en verdriet sloeg hij in op zijn eigen lichaam tot al het leven eruit was.

Op de plaats waar hij stierf, groeide de eerste narcis. En je moet toegeven, dat is een heel, héél mooie bloem…

Het Engelse daffodil, ten slotte, bestaat al sinds de zestiende eeuw. Het stamt af van het Middelengelse affodill, dat uiteindelijk via het Latijn weer terugvoert op het Griekse asphodelos, maar daarvan is de oorsprong onbekend. De toevoeging van die d- aan het begin is misschien wel te danken aan het Nederlands. De Hollanders handelden ook toen al volop in bloembollen, en dus ook in narcisbollen. Voeg het Nederlandse lidwoord de toe aan affodill en je krijgt “de affodil”: daffodil.

Nights.ro prezinta:

FUNKY FRIDAY

TBF
Kosta & Narcis
Jo.E

vineri 19 iunie
Daimon Club

Seria de petreceri Funky Friday continua pe 19 iunie cu liderul beat-urilor funky, TBF, cei doi magicieni Kosta & Narcis si reprezentantul MainEvents, Jo.E.

DJ Sneak insusi il compara pe TBF cu Ian Pooley, Daft Punk sau Basement Jaxx. L-a cunoscut cand a venit in Romania sa mixeze si l-a astultat la after-hours. A ramas surprins cum un pusti de 21 de ani poate sa puna “some of the toughest house shit that I’ve heard”. Cateva zeci de releasuri la Kinjo, Sampled, Home Schooled si Dustpan, impreuna cu aprecierea unanima a iubitorilor de house din Romania, fac din TBF un posibil mare artist ce va face valuri in zona funky si deep house in scurt timp.

Kosta & Narcis mixeaza impreuna de o buna perioada de timp, intotdeanua axati pe house si niciodata dornici de comert sau prost gust. Cei doi au in palmares petreceri de calitate, evenimente micute dar selecte care de cele mai multe ori se incheie mult dupa rasaritul soarelui.

Jo.E a petrecut o vreme in radio si a deprins gustul muzicii si al sunetelor electronice la festivalul Sziget din Ungaria. Mixeaza cu bucurie tech-house si mai nou se axeaza pe productii, primul sau EP ‘high air comprehesion’ putand fi ascultat pe MusicArena.com

Pe scurt, muzica de calitate va determina sa nu ratati acest party. Va asteptam vineri la piscina pentru o noapte FUNKY!

intrare :  20 lei inainte de 00:00 / 30 lei dupa 00:00

Nu e desprinsa din mit si nici nu figureaza in cartile de istorie. Nu e personaj de roman, ori subiectul vreunei evocari poetice. Nu e vis, nu e autoiluzionare, nu tine de utopie. Femeia ideala ar putea fi femeia timpului nostru, femeia actuala, femeia care trece grabita pe langa tine si isi lasa amprenta olfactiva asupra ta. Femeia din care mai retii doar aroma, pentru ca, pana te dezmeticesti, tot ce-ti ramane de observat e un colt de esarfa. Femeia care sta singura in fata unei cafele sorbita pana la jumatate si isi savureaza absenta croissantul. Prea ocupata sa remarce ca, de la distanta de cateva mese, incerci sa o descoperi.

Femeia ideala nu e doar trup, dar nici exclusiv ratiune.

Femeii ideale ii e remisibil sa nazuiasca inversunat la standardizarea fizica 90-60-90, doar in masura in care cunoaste si putina aritmosofie. Doar daca stie ca numerele pot avea si altfel de semnificatii, ca sirul lui Fibonacci, spre exemplu, a nascut capodopere, a furnizat ambrozie pentru spirit.

Femeia ideala se verifica, ajusteaza si admira in oglinda, insa atunci cand e tachinata pentru preocuparea sa, poate replica, zambind nonsalant, ca oglinda nu apartine exclusiv frivolului. Ca ea inseamna arta si literatura, magie si simbol. Ca Narcis, romanticii, Jan van Eyck, Tervarent sau Chevalier i-ar sustine, cu totii, cauza.

Femeia ideala isi aduce aminte, atunci cand achizitioneaza cremele omonime sau isi rezerva biletele la celebrul spa de acolo, ca Vichy-ul a reprezentat candva, pentru evrei, anomalie si regim inuman, hecatomba si suferinta.

Femeia ideala devine aramie intr-un costum de baie O’Neill, in timp ce citeste comedia “Ah, wilderness” a lui Eugene, celebrul dramaturg american cu acelasi nume de familie.

Femeia ideala poarta cu charm si senzualitate rafinata creatiile fiicei, insa are acasa intreaga discografie a tatalui, intelegand, astfel, ca in familia McCartney talentul s-a manifestat diferit, dar la acelasi grad inalt. Mai mult, ea constientizeaza ca adevaratele piese de rezistenta nu sunt must-have-urile propuse de Stella, ci discurile vechi ale Beatlesilor, ce mai rasuna, uneori, in gramofonul vintage din sufragerie.

Femeia ideala nu se pricepe doar la moda, ci si la istoria modei pe care e capabila sa o analizaze in context mai larg.

Femeia ideala e ravisanta cand apare invaluita in note de scortisoara si piper roz, dar poate folosi condimentele si pentru a prepara o cina speciala iubitului.

Femeia ideala e jumatate sfanta, jumatate fantezie de alcov.

Femeia ideala poate fi oricine, oriunde, atata timp cat intelege principiile echilibrului, cat nu sacrifica nici fond, nici forma, ci le trage cu indarjire si fara deosebire dupa ea, in drumul spre perfectiune.

Femeia ideala se intrupeaza din realitate si devine vis.

Sahabat,

aku sedang duduk di sebelahmu,

Tetapi engkau sama sekali tidak memandangku.

Kuajukan beberapa pertanyaan padamu,

engkau menjawab sepotong. Berhenti. Sepotong. Berhenti

Matamu terpaku pada laptop di depanmu

Tanganmu mengetik dengan cepat

Sedang chatting dengan teman nun jauh di seberang

Sahabat,

Hari ini engkau duduk di hadapanku.

Mukamu menghadapku,

tetapi aku tahu engkau tidak ada di situ.

Sebuah earphone kecil ada di telingamu.

Tubuhmu bergoyang kecil,

sambil mendendangkan lagu

mengikuti alunan musik dari ipodmu.

Aku tersenyum padamu,

dan engkau tidak melihat itu

Mungkin suatu hari nanti,

Ketika aku jauh darimu

Engkau akan meng-add aku di facebook, friendster dan list ym-mu

Dan mulai bertanya apa kabarmu, bagaimana pekerjaanmu?

Sebuah topik yang tidak menarik untuk ditanyakan -

ketika aku berada di dekatmu.

Hal remeh-temeh yang sedang kukerjakan,

Entah ”sedang makan mie” atau ”ingin nonton”

Asalkan ditulis di status facebookku

Akan menjadi hal yang menarik untuk engkau komentari,

Sesuatu yang bahkan engkau tidak peduli dan tidak ingin tahu

Ketika aku berada di dekatmu

Apakah mata, telinga dan hati hanya akan tersedia

ketika aku sudah jauh?

My dear friend,

Now I am here for you,

Please be here for me too.

sumber :    .: kaskus :.

Masih ingin membahas Facebook? Buka:  (Ngakak mode: ON )  “kenapa Facebook diHaramkan??”

Maine sunt Floriile asa ca sunt o multime de sarbatoriti…

Le uram La Multi Ani tuturor care poarta numele de Florica,Violeta,Crina,Narcisa,Florentina si Florin ,Narcis etc..

Va urez un sincer

La Multi,Multi,Multi Ani  !!!!!!

Joepie-de-poepie! Het is eindelijk voorjaar. Welkom nieuwe bloemen, planten en dieren! Nog een weekje doorbijten en we hebben ook weer die heerlijke zomertijd.

Narcissen zijn de boodschappers van de lente.

Voorzichtig omgaan
Maar let op: je moet wel een beetje voorzichtig omgaan met de lente. De zon schijnt sterker, feller en langer. Dat heeft direct effect op ons. Wij maken door het zonlicht extra veel lekkere stofjes aan. Deze organische drugs – dopamine en serotonine -  zorgen er voor dat we ons extra lekker, blij en gelukkig gaan voelen. Sommigen  geloven zelfs dat het voorjaar er voor zorgt dat het verlangen naar een partner en seks groeit.

Ook de eenden denken aan uitbreiding van hun kroost.

Niet alleen hiephiephoera
O ja, het is niet alleen hiephiephoera na 21 maart. Pas maar op voor de voorjaarsmoeheid. Ook de voorjaarschoonmaak of grote schoonmaak, die bij de lente hoort, wordt niet door iedereen als positief ervaren.