ni Eunice Andrea B. Pena, El Nido Central Elementary School

May isang bata na ang pangalan ay Ella. Pumupunta siya sa gubat kapag nalulungkot siya dahil nawawala ang kanyang problema. Takbo nang takbo ang bata hanggang may nabangga siyang puno, si Narra. Naging magkaibigan si Narra at si Ella.

Isang araw, nagulat na lang si Ella dahil putol na ang kaibigang puno at ang iba pa. Kinabukasan, umulan ng malakas. Gumuho ang lupa at bumaha.

Nagsisi ang mga tao na pinutol nila ang puno. Naisip ni Ella na dapat magtanim sila ng puno. Nagtulong-tulong silang magtanim ng puno. At naging masaya na ulit si Ella. 

Lahat ng nawawala ay hinahanap.  Lahat ng nawawala ay dapat ikabahala.  Lahat ng nawawala ay dapat bigyang pansin.  Lahat ng nawawala ay dapat namimiss.  Lahat ng nawawala ay dapat hanapin.  At kapag sinabing lahat, walang pwera-pwera.  Ballpen, barya, singsing, I.D., cellphone, tinapay, abrilata, pulang medyas, sandok, martilyo, huling piraso ng puzzle, karayom, polkadots na panty, charger, pusa, autographed picture ni Ate Shawie, sinturon ng  Barbie mo, scratch paper na sinulutan mo ng cellphone number ng crush mo, sintas, deep red na lipstick, diary o ang paboritong tupperware ng nanay mo.  May kwenta man o wala, mahal man o natawaran mo sa Divisoria, binili mo man o inarbor, maliit man o pangit, luma man o second-hand, ang nawala ay hindi dapat mawala.  Ang nawala ay dapat muling mahanap.

Marami-rami na din akong naiwala.  May ilang sinadya pero mas marami ang hindi ko inaakalang mawawala pala.  Nakawala ako ng payong ng ilang beses (sadya karamihan), kwintas, pera, pati palda kong pangpasok na iniwan ko ng hindi ko namamalayan sa c.r. ng school namin.  Kahit digicam na inutang lang ng kapatid ko sa credit card niya naiwala ko din noong nag-prom kami.  May nawalang mga kaibigan at ilang pilit kong iwinalang kaibigan sa isip ko.  May mga nawalang formula sa Math o sagot sa fill-in-the blanks sa exam sa memorya ko.  Naiwala ko din minsan ang tiwala ko sa sarili ko at tiwala sa ibang taong nakakasalamuha ko.  Nakawala na din ako ng crush sa imahinasyon ko at sa pagdaan ng panahon ay nadala na din sa pagihip ng hangin.  Nawala na din sa utak ko ang kaarawan ng ilang kaibigan, pangalan ng ilang nakilala, ang sikreto niya o ang sikreto ko, ang utos ng nanay ko, ang favor ng kapatid ko o ang halaga ng isang bagay, ng isang ala-ala o ng isang kaibigan.  Sa lahat ng iyon, sinadya man ng pagkakataon o hindi, may isang bahagi ng buhay ko (maiksi man) na inalay ko sa paghahanap sa mga nawalang ‘yon o kahit sa pag-aalala at pagkamiss lang sa kanila.  At kahit papaano, may ilan akong nahanap.  At may ilang hindi na at pilit ko na lamang kinalimutan.

Kanina, nakanood ako ng Story line.  Tungkol sa abduction cases na tila nakalimutan na at naibaon sa libo-libong kasong nahihimbing sa bangungot ng realidad.  Nakilala ko si Manuel.  Isang dating magsasaka at naging biktima ng hindi makatarungang pagbihag at pagpapasakit ng grupo ng mga militar at ni Army Maj. Gen. Jovito Palparan.  Detalyado ang bawat salitang binitawan niya.  Buhay na buhay ang takbo ng istoryang inilahad niya.  Matulis ang reaksyon ng damdamin ko at ng ate ko.  Awa, takot, poot at galit.  Dati rati nababasa ko lang ang pangalan ni Palparan sa mga vandals malapit sa FA (Fine Arts) at sa mga placards at sa katsa na bumabandera kapag may rally.  Naririnig ko lang ang mga kwentong ganito kapag nananawagan ang mga aktibista at pinapamukha sa bawat klasrum ang picture ni Karen Empeno at Sherlyn Cadapan (mga nawawalang UP students/activists) at kasabay ng hinaing nila ang mga pangalan ng mga dapat daw sisihin at parusahan.  Nakita ko lang ng malapitan ang lagim ng kalagayan ng mga nawala at hindi na muling nahanap pa sa bulag na hustisyang mayron tayo ngayon nang mapadpad kami sa isang exhibit tungkol at alay para sa kanila.  Nabasa, naintindihan at naisulat ko lang ang mumunting saloobin ko sa lahat ng ito nang minsang kailanganin namin para sa isang aralin.  Pero dun lang natapos ang lahat ng iyon.  At sa pakikinig ko kanina sa karanasan ni Manuel, ang nasaksihan niyang paglapastangan sa pagkababae ng ilan, pagbugbog, pag-aalipusta, unti-unting pagkitil sa pagkatao at buhay nila, hindi ko maipaliwanag ang naramdaman ko. Kung ganun ang epekto sa tulad kong isang mangmang at walang kinalaman sa kanilang lahat, ano pa kaya ang emosyong namayani sa nanay, sa asawa o sa anak ng mga walang kaawa-awang nabihag at hanggang ngayon ay tila hindi na muling mahahanap pa sa kwento ni Manuel? Buhay pa ba sila at nakatakas katulad ni Manuel? Naghihingalo na ba sila at kasalukuyang nagkukubli sa kung saan mang lugar? Patay na ba sila at hindi na muling mabibigyang hustisya pa? May saysay pa ba ang laban nila o sadyang laro na lang ito sa mata ng ilan?

Hindi din lahat ng tao ay naniniwalang lahat ng nawawala ay dapat pang hanap-hanapin.  May ilang solb na sa alternatibo, halinhin sa nawala, proxy sa hindi makakarating, plan B o kahit ang long method kapag nawalan na ng pag-asa sa shorcut.  Malapit na ang Father’s Day at kahapon nakapili na agad ang tatay ko ng regalo namin para sa kanya.  Sa pagka-atat niya, na-order at nabayaran na din ang regalong iyon.  Isang pares ng sapatos.  Isa na namang pares ng sapatos.  Isa na namang itatambak sa cabinet niya ng magkakamukha namang sapatos.  Isang pares ng sapatos laban sa mga ngiping ilang buwan na ding absent sa loob ng bibig niya.  Mga ngiping mas may silbi sana sa buhay niya sa aspetong pangmatagalan at mas matimbang sa personal niyang pangangailangan.  Hindi lahat ng nawawala ay dapat ikabahala.  Hindi lahat ng nawawala ay dapat ma-miss.  Hindi lahat ng nawawala ay hindi pwedeng palitan.  Gayunpaman hindi din lahat ay may katumbas.

Kung nawawalan na ako ng ganang makinig sa walang saysay at mapagkunwaring pagsuyo ng mga trapo sa ngayon, magigising ba ang atensyon ko sa tunay nilang pagkatao at hangarin bukas o samakalawa ‘di kaya? Paano kung nawawala na ang tapat at malinis na pakikipaglaban sa lipunang ating ginagalawan, may makakahanap pa ba ng nararapat na solusyon para dito at mahahanap pa ba natin ang taong makakahanap ng solusyon na iyon? Kung nawawala na ang puso at utak ng ilan sa pag-intindi at pag-unawa sa kalagayan at kahihitnan ng pangkalahatan, paano nila malalamang may nawawala pala hindi sa iba kundi sa sarili nila? Paano kung mawala na ang pagkakataong mabago at maiayos natin ang nakaraang nadumihan at nabaluktot ng ilang walang malasakit sa mawawalan, ano pa ang kalalagpakan ng nawalan bukas?

Hindi lahat ng nawawala ay habang buhay nang mawawala.  Hindi rin lahat ng nawawala ay muli pang nakikita.  Hindi rin lahat ng nawawala ay hinahanap pa.  Hindi rin lahat ng nawawala ay napapansin nating nawawala pala. Paano kung mawala ako o ikaw bukas? Mahahanap mo ba ang daan pabalik? O maghihintay ka na lang at patuloy na aasang may isang magmamalasakit at puspusang maghahanap sa iyo? Hanggang saan kaya ang pag-asa mong muli ka pang matatagpuan? Hanggang kailan ka mawawala? Hanggang kailan ka hindi mawawala?

Disimulado. Kung bumalik …. maliit na apseomyeon nawala lumapit malaki. Gilhada mas malaki. Molahnaenda .. Hyungitda sa Agosto. Ang Linggo went down sa Seosan. Gamchwora talento. I’ll ay bumalik muli. Paghahanap para sa mga nawala treasures. Gilhada pumunta sa timog. Ko na humantong sa mga militar upang labanan. Kababaang-loob ay isang magandang katangian … pinagpala na magkaroon ng isang hamak na tao. Ghosn big lead. Bisiro sa bareum mabuti. Ang maginoong said. Kung ikaw ay makakuha sa likod ng mga dalubhasa sa mga mabuting apseomyeon ay baluktot. Timog-kanluran pumunta makakuha ng isang kaibigan. Nawala ko ang isang kaibigan sa Northeast. Ayon gilhada pagmamahal.
At lahat ng bagay sa loob nito gonwon fundamental’re jigeuk arises. Sunseunghanda sa langit. Gonuideokeun
Sitneunda duteowoseo ng tubig sa mga ito. Sa pamamagitan ng kabanalan mugang upang tumalima. Lahat ng mga bagay na konektado sa hamhonggwangdae. Mares jiui uri, sa lupa ay hindi manghinayang kahulugan. Sunud-sunuran umiiral, ay isang ginoo na nagkaroon na gawin.
Nawala na sundan sa likod ng mga award apseomyeon makakuha ng baluktot. Kunin ang iyong mga kaibigan pumunta sa timog-kanluran.
Kaya na allied sa mga tindahan. Nawala ko ang isang kaibigan sa Northeast. Kaya, ito ay sa wakas kagalakan. Ang path ng kwadra lupa mugangham (walang hangganan) pagsira.
Pumunta sa likod ng mga yusunhi gwaeneun. Sa pagkawala ng mga ari-arian, ngunit ang hirap sa trabaho at got sa likod ng mga big, pangit, ay hindi kaunlaran. At lakas, hindi isang filipino hapchyeora iba.
Ghosn, isang asawa at asawa na humawak opisyal upang maglingkod ang hari, kaya walang kasigla-sigla, tulad ng bisiro na makakuha ng may-ari ay hindi mawawala na sundan. Taeneun lumapit bumalik sa malaki sa maliit. Gilhayeo gumagana. Taeneun lumapit malaki sa maliit. Gilhayeo gumagana. May isang sama-sama ng isa tonghagi ang lahat. Ay nangangahulugan ng isang halu-halo na ang parehong kasalanan. Well yangyigo baligtad
Sunud-sunuran gutsego loob out, sa loob at sa labas ng mga tatak-koreo mabait, mabait-destruct dahil sa mga paraan ng pagpalit ng mahabang lagyan ng tatak-koreo.
Ito ay kilala gilhayeo gwaeneun. Kung ang isang tao ay isang magandang katangian gilhayeo trabaho. Ay makamit ang ninanais na trabaho. Lagyan ng tatak-koreo at ang pulitika ng maginoong sa buong mundo ay isang walang iniintindi pagpunta out. Ay ang mga claims sa ang halaga sa itaas at sa ibaba ng lakas na tonghage.
May Pacific bansa upang makakuha ng acquainted mapanatili ang kaayusan ng lipunan at ang mga pamilya ay okay. Lagyan ng tatak-koreo mula sa loob, ang isang ginoo na walang anumang mga karagdagang ado, kumuha ang pulitikal na kapangyarihan.
Lim ilog ay getting sa bato. Masaya matugunan gangjungeuro sundin. Tongham jeongeurosseo upang maging mas malaki.
Degrees ng langit. Hyung sinabi sa Agosto ito naabot na malayo dahil nawasak.
Tingnan sa itaas, sa ibaba, overlooking geuljada lover. Ay nangangahulugan na na-harian molahnaenda sa lalong madaling panahon.
Unseda gwaereul makakuha ng isang malaking lead. Ang kompanya ay ang isang gilhal.
Gayunman, ito darating na Agosto 12 ay hindi magandang tingnan. Kapag ito ay sa isang malusog na estado ng maginoong darating sa lalong madaling panahon kapag ang mga hangganan ng tanggihan ay hindi nangangahulugan na ito ay hindi.
Ikaw ay mahirap upang matugunan ang mga oras para magbigay ng inspirasyon ng isang pagbabago sa mga darating na jiwina yaman.
12 ay maaaring lumitaw sa isang dayuhang bansa. Ngunit siya got masyadong malaki kabiguan ng isang tao upang tingnan ang labis na papuri sokgeona bang maging maingat.
Para sa mga tao sa lupa, ito ay ang mga tao. Sa loob at labas ng kultura bilang isang sunud-sunuran suffers malaki problema. Ito ay munwang direkta. Mabuti para sa ganjeong. Ay nangangahulugan na ang mga tao ay itago.
Digmaang sibil ang karapatan ng mga problema at insisted siya ay hindi budakchina. Ito ay isang reporter direkta.
Maraming mga tao ang kumuha sa paraan na ito gwaereul oras. Sa ibabaw upang magbunyag ng isang talento ay hindi dapat miss. Benighted PRETENDS ay dapat na makakuha ng mas mahusay na sa pamamagitan ng krisis.
Pinagpala ka tapat sa iyong sarili sa halip na galit sa magsuot. Sa ilalim ng lupa, ang mga buwan at Linggo at ang liwanag ng buwan ileuni mamanglaw tahanan mundo ay hindi mapakali. Kung ikaw ay may yaman na sinundan ng kalamidad na dulot ng yaman kaysa iba kapag ito ay umalis ang goddamn drill karunungan. Na hindi mo alam ang nilalaman ay lamang nababatid bagay ay humantong sa kabiguan. Yaman at kaalaman upang maiwasan ang sakuna ay lubos na nakatago.
Bokeun gumagana. Ito ay isang ilog na bumalik. Sundin kilusan sa mga estado ng kalikasan.
Kung gayon, ay hindi maaaring ma-access ang kahit sino sa Shanghai said. Pintor ng bahay beotyi hindi dumating. Ang estado ay pagbabalik pagkatapos ng pitong araw, ulitin ang mga degree ng langit. Ito ay mabuti sa trabaho kahit na kapag ang LA
Ang ilog ay seonghae. Great kaibuturan ng boke ang buhay sa lahat ng dako.
Ito gwaega na unti-unti lumapit likod, good luck. Walang trabaho kapansanan. Ngunit radikal na ito ay hindi upang ilipat ang unti-unti. Pumunta kami makakuha ng ilang tulong mula sa isang tao o isang kaibigan.
Sa kabiguan at kawalan ng pag-asa bokeun ay mabawi ang lahat na sa pitong taon. At ang paggaling ng mga nawalang kayamanan ay nawala, makahanap ng trabaho. Nabigo sa nakaraan, mga bagay-bagay ay matagumpay muli. Gayunman, ang
Ay hindi ganap na mababawi ang katayuan ng hinaharap ay dinisenyo.
Langis goes up kapag ang maghintay. Karapatan at tungkulin na tumulong jotneunda kapakumbabaan. Gangjungeuro matugunan.
Samakatuwid, ang gumagana malaki. Deokeurosseo sonsunui makita ang mga may gulang na. Huwag mag-alala. Ito ay isang kagalakan. Gilhada pumunta sa timog. Ang katotohanan ay nangangahulugan na ito ay ginagamit.
Ito ay pagpunta sa malusog gwaereul mga tao jeomchyeoseo makuha.
Pumunta sa isang hakbang na isang hakbang steadily. Seungeun puno maging sa labas mula sa lupa. Maliit na mga bagay-bagay na gumawa ng isang malaking stack. Pumunta sa timog umakyat gwiin matugunan gyeopchini hindi mag-alala, hindi gumawa ito sa pangwakas Marso. Lahat sa 12 na araw, salamat sa gayon masunurin sa kumilos. Hanggang ngayon, 12 na hindi malutas ang oras nagsiwalat sa mga ilaw ng langit. At ang isang bagong trabaho plano
Proyekto ay dapat na aktibong pansin. Ang kakayahan ng kanilang mga bosses, siyempre, sa tulong ng kamay
Maaari mong gawin ito nangyari ay isang magandang panahon.
  Ito ay isang pulutong ng mga tao. Ay mag-aplay. Ako magpunta karapatan sa pampublikong commanded ang hari ng mundo ng mga tao ay kompidensiyal. Gangjungeuro matugunan. Tapos na heomeul said.
Ang mundo, ang mga tao na nag wrote gochideut bote ng gamot na sundan sa kanya. Gilhayeo ay hindi pintor.
Kung ikaw ay makakuha ng isang 12 gwaereul jeomchyeoseo gawin kung ano ang makatarungan at na ang mga tao na sabog gilhada resulta. Ay isang pintor. Ang mga kawal, Captain gwaeni gwaeneun lakas ay ginagawa bilang pinuno ng militar ay lumahok. Na kung saan ang labanan witaehan balisa at ang panganib ng panganib
Ay kalmado. Gwaeda geukhani ako sa labanan sa ibang mga tao sa kabilang dulo. Gayunman, ang tawag na gawin naehogwae pagtatanggol leeg paglago ay matugunan ang tubig. Pool ng tubig sa militar na pagsasanay sa lupa sangyini’ll maging gantimpala. Sa timog-kanluran na humantong sa mga militar upang pumunta sa silid ay Daesung. Tingnan din ang mga kaugnay na gwaero tombs.
Gyeomeun lead. Capital, daseuryeo sa ibaba shines maliwanag. Ako umahon at manatili sa mga mababang baging mapa. Gyeome sa pamamagitan ng pagbabawas ng kabisera sa sukdulan upang magdagdag ng masyadong maraming upang mabawasan ang mapa upang baguhin ang pump nagpapadala gyeome. O dumura sa espiritu ng kababaang-loob, pinagpala haehago hate at India, o laway gyeomeul gusto. Kung parangalan siya at magkaroon ng isang mas mababang gyeomeun ay hindi maliwanag. Maginoong ay hindi baguhin ang dulo ng birtud ng kababaang-loob. Gwaereul mula sa mga tao, ngunit ngayon Padalas nang padalas gilun soeun ang likod. Kababaang-loob na ang oras na maghintay. Star, ang 104 ay tinatawag. Gwaeneun na sa lupa, ang lupa sa ibaba ang mga bundok
Abase kanyang sarili ay kaya magpakumbaba. Katamtaman, well ito ay mas mahusay na nakapagpapalusog. Masyadong mahina upang makatulong sa kanya ay makikita. At ang mas mabuti ang mga ilaw sa lahat ng mga tao ng malawak deokeuro..

Ano, na-miss niyo ko, noh?

Kapal ko, di ba?

Di pa ako makakabalik kasi tumatae pa ako dito si Accra, Ghana.

Kung saan man yung sinabi kong lugar, paki-Google Earth niyo na lang.

Basta, babalik ako. Tatapusin ko lang yung pagtae ko dito. Wala pa namang tubig dito. Kelangan ko pang pumunta sa Iceland para kumuha ng lusaw na snow para panghugas.

Oh siya, mahirap kasing umire habang nag-ta-tayp.