So I was trying to catch up with my web reading (tech and design stuff, some news) and I came across an excellent article. I have been thinking about doing a group blog for quite awhile, but I have not felt inspired. Now after reading this article, I think I know what I want to do. I want to make magazine style blog that will only focus on a few articles a week. The site won’t have a real theme to it or maybe it will. It is going to depend on how many people I can convince to help me out with. I think it could be a lot of fun. I can imagine tons of reviews, opinions, tips and whatever else people can write about. The best thing about it, it will be something different than most of what we are seeing now.

So if you want to be a part of something new, shoot me an email or something. I have always wanted to do something different, how about you?

Petals, Pearls, and Tulle on Satin and Organza ivory ribbon.  Sweet!

This would be great to bring some fun into a sleek, minimal wedding dress or in your hair during the reception.

-ಜಿ ಎನ್  ಮೋಹನ್

ಝಗಮಗಿಸುವ ಬೆಳಕು. ಹೈ ಸೊಸೈಟಿಯ ನೂರೆಂಟು ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತರು ರಾಂಪ್ ಸಜ್ಜಾಗಿದೆ. ಇನ್ನೇನು ಹೊಸ ಫ್ಯಾಶನ್ ಲೋಕವನ್ನೇ ಅನಾವರಣ ಮಾಡುವ ಲಲನೆಯರು ನಿಮ್ಮ ಮುಂದೆ ಕ್ಯಾಟ್ ವಾಕ್ ಮಾಡಲಿದ್ದಾರೆ. ಅದೋ ಬಂದೇಬಿಟ್ಟರು. ಹೊಸ ವಿನ್ಯಾಸವನ್ನು ಅನಾವರಣ ಮಾಡುತ್ತಾ ಹೆಜ್ಜೆ ಹಾಕುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಅವರೇ - ದಿ ಹಿಂದೂ, ಹಿಂದುಸ್ತಾನ್ ಟೈಮ್ಸ್, ಡೆಕ್ಕನ್ ಹೆರಾಲ್ಡ್, ಸಕಾಳ್ ಟೈಮ್ಸ್…

ಒಂದೇ ಏಟಿಗೆ ಫ್ಯಾಶನ್ ಲೋಕವನ್ನೇ ಬದಲು ಮಾಡಿಬಿಡಬಲ್ಲ ಸಂದೀಪ್ ಖೋಲ್ಸಾ, ರಿತು ಭೇರಿ, ತರುಣ್ ತಹಿಲಾನಿ, ರೋಹಿತ್ ಬಾಲ್ ಎಲ್ಲರೂ ನಿಬ್ಬೆರಗಾಗಿ ಬಿಡಬೇಕು ಹಾಗೆ ಈ ಎಲ್ಲಾ ಪತ್ರಿಕೆಗಳೂ ಹೆಜ್ಜೆ ಹಾಕುತ್ತಿವೆ. ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಜಾಕಿ ದೊಡ್ಡ ದನಿಯಲ್ಲಿ ಅನೌನ್ಸ್ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾನೆ- ನೌ ವಿ ಪ್ರೆಸೆಂಟ್ ದಿ ಗ್ರೇಟ್ ಡಿಸೈನರ್ಸ್ ಮಾರಿಯೋ ಗಾರ್ಸಿಯಾ, ಪಾಮರ್ ವ್ಯಾಟ್ಸನ್..  125 ವರ್ಷದ ಹಿಂದೂ, 85 ವರ್ಷದ ಹಿಂದುಸ್ತಾನ್ ಟೈಮ್ಸ್, 50 ದಾಟಿದ ಡೆಕ್ಕನ್ ಹೆರಾಲ್ಡ್ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಒಂದೇ ಸ್ಪರ್ಶದಲ್ಲಿ ತರುಣಿಯರನ್ನಾಗಿ ಬದಲು ಮಾಡಿ ಹಾಕಿದ್ದು ಈ ಮಾರಿಯೋ ಗಾರ್ಸಿಯಾ ಹಾಗೂ ಪಾಮರ್ ವ್ಯಾಟ್ಸನ್. ‘ಕಲೀತ್ತ ಹುಡುಗಿ, ಕುದುರೀ ನಡಿಗಿ, ನಡಿಯುತ ಹೊಂಟಿತ್ತ..ಅದನ ಕಂಡು ನಮ್ಮ ಊರ ಮಂದಿ ಎಲ್ಲಾ ಅವಳ ಹಿಂದೆ ಬಿತ್ತಾ..’ ಅಂತ ಗುರುರಾಜ ಹೊಸಕೋಟಿ ದೊಡ್ಡ ದನಿಯಲ್ಲಿ ಹಾಡುತ್ತಿದ್ದರೆ ನಮ್ಮಂತ ಪಡ್ಡೆ ಹಿಂಡಿಗೆ ರೋಮಾಂಚನ. ಫಳ ಫಳ ಕಣ್ಣಿನ ಜೂಹಿ ಚಾವ್ಲಾ ‘ಈ ನಿಂಬೆ ಹಣ್ಣಿನಂತ ಹುಡುಗಿ ಬಂದ್ಲು ನೋಡೋ…ಅಂತ ‘ಹಂಸಲೇಖಾ ಸಾಹಿತ್ಯ’ಕ್ಕೆ ಹೆಜ್ಜೆ ಹಾಕುತ್ತಿದ್ದಾಗಲೂ ಹೀಗೇ ಆಗಿತ್ತು. ಹಾಡು, ಸಿನೆಮಾದಲ್ಲಿ ಆಗಿ ಹೋದ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಚೇಂಜ್ ಈಗ ಪತ್ರಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ. ಪತ್ರಿಕೋದ್ಯಮಕ್ಕೆ ‘ಕುದುರಿ ನಡಿಗಿ, ನಿಂಬೆ ಹುಡುಗಿ’ಯ ಸ್ಪರ್ಶ.

‘ಇವತ್ತಿನ ಓದುಗರು ಅವಸರದ ಕುದುರೆಯೇರಿರುವ ಓದುಗರು. ಅವರನ್ನ ಹಿಡಿದಿಡಲು, ಅವರಿಗೆ ಬೇಕಾದದ್ದು ನೀಡಲು ಹೊರಟಿದ್ದೇನೆ’ ಎಂದು ಘೋಷಿಸಿದ್ದು ಮಾರಿಯೋ ಗಾರ್ಸಿಯಾ. ಆತ ಹೇಳುತ್ತಿರುವುದು ಇಷ್ಟೇ- ಇವತ್ತಿನ ಓದುಗ ಬದಲಾಗಿದ್ದಾನೆ. ಇವತ್ತಿನ ಓದುಗ ಬದಲಾಗಿದ್ದಾನೆ ಅಂತ ಕನ್ನಡ ಪತ್ರಿಕೋದ್ಯಮದಲ್ಲಿ ಮೊದಲು ಕಂಡುಕೊಂಡದ್ದು ‘ವಿಜಯ ಕರ್ನಾಟಕ’. ಹಾಗೆ ನೋಡಿದರೆ ವಿಜಯ ಕರ್ನಾಟಕ ಕನ್ನಡ ಪತ್ರಿಕೋದ್ಯಮದಲ್ಲಿನ ‘ಯಂಗ್’ ಪತ್ರಿಕೆಯೇ, ಈಗ ತಾನೇ ಹತ್ತನೆಯ ವರ್ಷಕ್ಕೆ ಕಾಲಿಟ್ಟಿದೆ. ಆದರೆ ಟೈಮ್ಸ್ ಆಫ್ ಇಂಡಿಯಾ ಈ ಪತ್ರಿಕೆಯನ್ನು ಕೈಗೆತ್ತಿಕೊಂಡ ನಾಲ್ಕೇ ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಎರಡು ಬಾರಿ ವಿನ್ಯಾಸವನ್ನು ಬದಲಿಸಿಕೊಂಡಿದೆ. ವಿಜಯ ಕರ್ನಾಟಕದ ಯಶಸ್ಸಿನ ಗುಟ್ಟೇನು? ಅಂತ ಕಣ್ಣು ಬಾಯಿ ಬಿಡುವವರಿದ್ದಾರೆ. ಆದರೆ ಉತ್ತರ ಸ್ಪಷ್ಟ. ವಿಜಯ ಕರ್ನಾಟಕಕ್ಕೆ ಬೀಸುತ್ತಿರುವ ಗಾಳಿಯ ಪರಿಚಯವಿದೆ. ಅಥವಾ ಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿ ಬಲಿ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಅಲೆ ಯಾವಾಗ ಏಳುತ್ತದೆ ಎಂದು ಗೊತ್ತಿದೆ. ಅಥವಾ ಓದುಗ ಬದಲಾಗಿದ್ದಾನೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಗೊತ್ತು ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದೆ.

ಟೆಲಿವಿಶನ್ ಬಂದ ನಂತರ ಪತ್ರಿಕೆಗಳ ಮುಖವೇ ಸಪ್ಪಗಾಗಿ ಹೋಗಿತ್ತು. ಟೆಲಿವಿಶನ್ ಚಾನಲ್ ಗಳು ಕಾಲಿಟ್ಟ ಮೇಲಂತೂ ಅದರ ಚಮಕ್ ಹಾಗೂ ಅಬ್ಬರದ ನಡುವೆ ಬಣ್ಣವನ್ನೇ ಕಳೆದುಕೊಂಡಿತ್ತು. ಪತ್ರಿಕೆ ಎಂಬುದು ನಿನ್ನೆಯ ಚರಿತ್ರೆ ಆಗಿತ್ತು. ಹೌದಲ್ಲಾ! ಅಂತ ಇನ್ನೂ ಕಣ್ಣು ಪಿಳುಕಿಸಿ ನೋಡುತ್ತಿರುವಾಗಲೇ ಈಗಿನ ಸುದ್ದಿ ಈಗಲೇ ಎನ್ನುವ ಕಾಲಕ್ಕೆ ಬಂದು ನಿಂತುಬಿಟ್ಟವು.

ಆಗ ಮೊದಲು ಎಚ್ಚೆತ್ತುಕೊಂಡದ್ದು ‘ಟೈಮ್ಸ್ ಆಫ್ ಇಂಡಿಯಾ’. ಪತ್ರಿಕೋದ್ಯಮದ ಗ್ರಾಮರ್ ಬದಲಿಸಬೇಕಾದ ಕಾಲ ಇದು ಎಂದು ಅದಕ್ಕೆ ಗೊತ್ತಾಗಿ ಹೋಯಿತು. ಓದುಗ ಈ ಮೊದಲಿನಂತಿಲ್ಲ ಎಂಬುದೂ ಅರಿವಾಯಿತು. ಎಲ್ಲರೂ ಇನ್ನೂ ‘ಟಿ ವಿ ಬಂದರೆ ಪತ್ರಿಕೆಯೇನು ಮುಳುಗಿ ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ’ ಅಂತ ಚರ್ಚಾಸ್ಪರ್ಧೆಯಲ್ಲಿ ಮೇಜು ಕುಟ್ಟುತ್ತಿರುವಾಗಲೇ  ‘ಟೈಮ್ಸ್ ಆಫ್ ಇಂಡಿಯಾ’ ನಾನು ಬದಲಾವಣೆಗೆ ಸಿದ್ಧ ಎಂದು ಘೋಷಿಸಿಕೊಂಡಿತು. ಈಗಿನ ಸುದ್ದಿಯನ್ನು ಈಗಲೇ ನೀಡುತ್ತಿರುವವರ ಮುಂದೆ ಬರೀ ಸುದ್ದಿ ನೀಡುತ್ತಾ ಕುಳಿತರೆ ಉಳಿಗಾಲವಿಲ್ಲ ಎಂದು ಗೊತ್ತಾಯಿತು. ತಾನೇ ಕೈಯಾರೆ ಮನರಂಜನೆಯನ್ನು ನಡೆಸಿಕೊಂಡು ಬಂದು ಪತ್ರಿಕೆಯ ಪುಟದೊಳಕ್ಕೆ ಕೂಡಿಸಿತು. ಆಗಲೇ ಮಿಸಳಬಾಜಿ ಆದದ್ದು. ಸುದ್ದಿ ಮತ್ತು ಮನರಂಜನೆ ಎರಡೂ ಕೈಕುಲುಕಿದವು. Infotainment ಅನ್ನೋ ಹೊಸ ಹೆದ್ದಾರಿ ಸೃಷ್ಟಿಯಾಗಿ ಹೋಯ್ತು. ಮಾಧ್ಯಮ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಕಾರರು ಹೇಳಿದ್ರು ಇದೊಂಥರಾ  ಮಸಾಲೆ ದೋಸೆ ಹಾಗೂ ಬರ್ಗರ್ ಮಿಕ್ಸ್ ಮಾಡಿದ ಹಾಗಿದೆ ಅಂತ. ಕೆ ಎಫ್ ಸಿ ನೋಡಿ. ಯಾವಾಗ ತನ್ನ ಸಪ್ಪೆ ಕೋಳಿ ಬೆಂಗಳೂರ್ ನವರ ನಾಲಿಗೆ ಮೇಲೇ ಕುಣಿಯೋಲ್ಲ ಅಂತ ಗೊತ್ತಾಯ್ತೋ ಮಸಾಲೆ, ಉಪ್ಪು ಒಂದು ಚಿಟಿಕೆ ಜಾಸ್ತಿ ಹಾಕಿರೋ Hot wings ವೆರೈಟಿಯನ್ನ ಇಂಟ್ರಡ್ಯೂಸ್  ಮಾಡ್ತು. ಮೆಕ್ದೊನಾಲ್ದ್ ಅಮೇರಿಕಾ ಮಡಿವಂತಿಕೆ ಬಿಟ್ಟು ತನ್ನ ಬರ್ಗರ್ ನಲ್ಲಿ ಆಲೂಗಡ್ಡೆ ವೆರೈಟಿ ಶುರು ಮಾಡ್ತು. ಹಾಗಿರೋವಾಗ ಸುದ್ದಿಯನ್ನ ಟಿ ವಿಯಲ್ಲಿ ಈಗಾಗ್ಲೇ ನೋಡಿ ಮುಗಿಸಿ ಕೂತಿರೋರಿಗೆ ಹೊಸದೇನನ್ನೋ ನೀಡದೆ ಹೋದ್ರೆ ಬೇರೆ ಅಂಗಡಿ ನೋಡ್ಕೊಳ್ತಾರೆ ಅನ್ನೋದು ಪತ್ರಿಕೆಗಳಿಗೆ ಗೊತ್ತಾಯ್ತ.

ವಿಜಯ ಕರ್ನಾಟಕ ‘ಟ್ರೆಂಡ್ ಸೆಟ್ಟರ್’. ಅದರಲ್ಲಿ ಅನುಮಾನವೇ ಇಲ್ಲ. ಕನ್ನಡ ಪತ್ರಿಕೋದ್ಯಮ ಅಪ್ಪ ಹಾಕಿದ ಆಲದ ಮರಕ್ಕೆ ನೇತು ಹಾಕಿಕೊಂಡೆ ಇದ್ರೆ ಆಗಲ್ಲ ಅನ್ನೋದನ್ನ ತೋರಿಸ್ಕೊಡ್ತು. ಹಾಗಾಗೀನೆ ಸಂಯುಕ್ತ ಕರ್ನಾಟಕ, ಹೊಸ ದಿಗಂತ ಸಹಾ ತಮ್ಮನ್ನ ರಿಲಾಂಚ್ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾಗಿ ಬಂತು. ಪ್ರಜಾವಾಣಿಗೆ ಯಾವ ದಾರಿ ಹಿಡೀಬೇಕು ಅನ್ನೋದೇ ಕನ್ಫ್ಯೂಸ್ ಆಗುವ ಹಾಗೆ ಮಾಡಿಬಿಡ್ತು. ವಿಜಯ ಕರ್ನಾಟಕವನ್ನ ವಿಮರ್ಶಿಸಬಹುದು. ಬೇಕಾದಷ್ಟು ಹೊಗಳಬಹುದು. ಸುದ್ದಿ ರೀತೀನೆ ಬದಲಾಗಿ ಹೋಯ್ತು ಅಂತ ಗೊಣಗಬಹುದು. ಆದ್ರೆ ನೆಗ್ಲೆಕ್ಟ್ ಮಾಡೋದಿಕ್ಕೆ ಸಾಧ್ಯವೇ ಇಲ್ಲ ಅನ್ನೋದನ್ನ ಸಾಬೀತು ಮಾಡಿದೆ. ವಿಜಯ ಕರ್ನಾಟಕ ಹೊಸ ರೀತಿಯ ಹೆಡ್ ಲೈನ್ ಜಾರಿಗೆ ತಂದಾಗ ನನಗೂ ಇರಿಸು ಮುರಿಸಾಗಿತ್ತು. ಬ್ಯೂಟಿಫುಲ್ ಹೆಡ್ಲೈನ್ ಅನ್ಸುತ್ತೆ ಆದ್ರೆ ವಿಷಯದ ಸೀರಿಯಸ್ ನೆಸ್ಸೇ ಹೋಗಿಬಿಡುತ್ತಲ್ಲಾ ಅಂತ. ಆದ್ರೆ ಇವತ್ತು ಮಾರುಕಟ್ಟೆ ಹೇಳ್ತಾ ಇದೆ ಸೀರಿಯಸ್ ರೀಡರ್ ಅನ್ನೋನು ಕಾಣೆ ಆಗ್ತಾ ಇದಾನೆ. ಹಾಗಾಗಿ ಬದಲಾದ ಕಾಲಕ್ಕೆ ಕನೆಕ್ಟ್ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು ಅಂತ ಗೊತ್ತಾಗಿದ್ದು ವಿಜಯ ಕರ್ನಾಟಕಕ್ಕೆ. ಬರೀ ಹೆಡ್ಲೈನ್ ಬದಲಾಗಲಿಲ್ಲ. ಫೋಟೋ ಪ್ರಕಟಿಸೋ ರೀತಿ ಬದಲಾಯ್ತು. ಸುದ್ದಿ ಬರಿಯೋ ಶೈಲಿ ಬದಲಾಯ್ತು. ಪದ ಪ್ರಯೋಗದಲ್ಲಿ ಬದಲಾವಣೆ ಆಯ್ತು. ವಿನ್ಯಾಸ ಬದಲಾಯ್ತು. ಕೊನೆಗೆ ಪೇಪರ್ ಸೈಜೂ ಬದಲಾಯ್ತು.

ಕನೆಕ್ಟ್ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳೋದು ಸುಲಭದ ಹಾದಿಯಲ್ಲ. ಪತ್ರಿಕೆ ತನ್ನನ್ನ ಓದುವವರಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಅಡ್ರೆಸ್ ಮಾಡ್ತೀನಿ ಅಂತ ಹೊರಟರೆ ಪತ್ರಿಕೋದ್ಯಮದ ಅರ್ಥ ಏನು ಅನ್ನೋ ಪ್ರಶ್ನೆ ಮುಂದೆ ಬರುತ್ತೆ. ಮೊದಲು ಕೊಳ್ಳೋದಿಕ್ಕೆ ಶಕ್ತಿ ಇರೋವರಿಗೆ ಕೊಳ್ಳಲಾಗದವರ ಕಥೆಗಳನ್ನ ಹೇಳ್ತಾ ಇದ್ವಿ. ಆದ್ರೆ ಈಗ ಜಾಗತೀಕರಣ ಒತ್ತಡ ಹೇರ್ತಿದೆ. ಮಾರ್ಕೆಟ್ ಕಡೆ ಮುಖ ಮಾಡಿ ನಿಲ್ಲು ಅಂತ. ಹಾಗಾಗಿ ಇವತ್ತು ಟ್ರೆಂಡಿ ಅನ್ನಿಸೋ ಸುದ್ದಿ ಯಾವ ಸುದ್ದಿಗಳ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಬಂದು ಕೂತಿದೆ ಅನ್ನೋದು ಮುಖ್ಯ. ಹಿಂದೂ ಪತ್ರಿಕೆಯ ಕಂಟೆಂಟ್, ಟೈಮ್ಸ್ ಆಫ್ ಇಂಡಿಯಾ ಪ್ರೆಸೆನ್ಟೇಶನ್ ಎರಡೂ ಸೇರೋ ಕಾಲ ಬರಬೇಕು. ಈಗ ಎರಡೂ ಭಿನ್ನ ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿದೆ. ‘ರೈತರ ಸಾವಿನ ಸುದ್ದಿ ಯಾರೂ ಓದಲ್ಲ ಅಂತ ನೀವೇನಾದರೂ ಸರ್ವೇ ಮಾಡಿಸಿದ್ದೀರಾ?’  ಅಂತ ಪಿ ಸಾಯಿನಾಥ್ ಸಂಪಾದಕರೊಬ್ಬರಿಗೆ ಕೇಳಿದರಂತೆ. ಇವತ್ತು ಅಭಿವೃದ್ದಿ ಪತ್ರಿಕೋದ್ಯಮದ ಬೈಬಲ್ ಅನ್ನೋ ಪಿ ಸಾಯಿನಾಥ್ ಅವರ everybody loves a good drought ನ ಲೇಖನಗಳು ಮೊದಲು ರೂಪುಗೊಂಡಿದ್ದು ಹಾಗೂ ಪ್ರಕಟ ಆಗಿದ್ದು ಟೈಮ್ಸ್ ಆಫ್ ಇಂಡಿಯಾದಲ್ಲಿ ಅನ್ನೋದನ್ನ ಮರೀಬಾರದು. ಈ ಎಚ್ಚರದ ಜೊತೆಗೆ ಮಾಡುವ ವಿನ್ಯಾಸ ಇದ್ದ ಓದುಗರ ಜೊತೆಗೆ ಹೊಸ ಓದುಗರನ್ನೂ ಸೆಳೆಯುತ್ತೆ.

ಶ್ರೀನಿವಾಸ ವೈದ್ಯರ ಕಾದಂಬರಿ ಹೆಸರು- ಹಳ್ಳ ಬಂತು ಹಳ್ಳ. ದೂರದಲ್ಲೆಲ್ಲೋ ನೆಲದೊಳಗೆ ಹರಿಯುವ ಪ್ರವಾಹವನ್ನು ಇನ್ನೆಲ್ಲೋ ಇರುವವರು ನೆಲಕ್ಕೆ ಕಿವಿ ಹಚ್ಚಿ ಹೇಳಬಲ್ಲರು. ‘ಹಳ್ಳ ಬಂತು ಹಳ್ಳ’ ಅಂತ ಕೂಗಿ ಎಚ್ಚರಿಸಬಲ್ಲರು. ಆ ಕಲೆ ಗೊತ್ತಿರುವ ಬೆರಳೆಣಿಕೆಯ ಎಡಿಟರ್ಸ್ ಗಳ ಪೈಕಿ ವಿಶ್ವೇಶ್ವರ ಭಟ್ ಒಬ್ಬರು. ಅವರಿಗೆ ನಾಳೆ ಏನಾಗುತ್ತೆ ಅನ್ನೋದನ್ನ ನೋಡೋದಿಕ್ಕೆ ಆಗುತ್ತೆ. ಟೈಮ್ಸ್ ಆಫ್ ಇಂಡಿಯಾ ಕೊಳ್ಳೋರು ಯಾಕೆ ಮೊದಲು ಬೆಂಗಳೂರ್ ಟೈಮ್ಸ್ ಓದುತ್ತಾರೆ ಅನ್ನೋದನ್ನ ಗಮನಿಸೋದಿಕ್ಕೆ ಸಾಧ್ಯ ಆಗುತ್ತೆ. ಹಾಗಾಗೀನೆ ಲವಲvk ಹುಟ್ಟುತ್ತೆ.

ಇವತ್ತಿನ ಪ್ರಶ್ನೆ ಇಷ್ಟೇ, ನಾವು ಶಿಲಾಯುಗದಲ್ಲಿ ಇರಬೇಕಾ ಎಲೆಕ್ಟ್ರಾನಿಕ್ ಏಜ್ ನಲ್ಲಿ ಇರಬೇಕಾ ಅನ್ನೋದು.  ಇವತ್ತು ಕಂಪ್ಯೂಟರ್ ಕೀಲಿಮಣೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದೆ ಇರೋ ಸಂಪಾದಕರೂ ಇರೋವಾಗ ಅಮೆಜಾನ್ ಕಿಂಡಲ್ ಅನ್ನೋದು ಓದೋ ರೀತಿಯನ್ನ ಬದಲು ಮಾಡಿ ಬಿಸಾಕುತ್ತೆ ಅಂತ ಗೊತ್ತಿರೋ ವಿಶ್ವೇಶ್ವರ ಭಟ್ ಕೂಡಾ ಇದ್ದಾರೆ. ಹಾಗಾಗಿಯೇ ವಿಜಯ ಕರ್ನಾಟಕದ ಸ್ಟೈಲೇ ಬೇರೆ.ಅದಕ್ಕೆ ತಾನು ಒಮ್ಮೆ ಬದಲಾದರೆ ಸಾಲದು ಅನ್ನೋದು ಗೊತ್ತಿದೆ. ಕಾಲ ಬದಲಾದಂತೆಲ್ಲಾ ಬದಲಾಗ್ತಾ ಹೋಗಬೇಕು ಅನ್ನೋದೂ  ಗೊತ್ತಿದೆ. ಹಾಗಾಗೀನೆ ನಾನು ಮಾರ್ಕೆಟ್ ಲೀಡರ್. ನನ್ನ ಟಚ್ ಮಾಡೋರು ಯಾರು? ಅಂತ ಕೂರಲಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದಲೇ ವಿಜಯಕರ್ನಾಟಕಕ್ಕೆ ಹೊಸ ಟಚ್ ಬಂದಿದೆ. ಆ ಸಿನೆಮಾ ಹಾಡು ನೆನಪಿಗೆ ಬರ್ತಿದೆ- ‘ಈ ಟಚ್ಚಲಿ ಏನೋ ಇದೆ…’

ಬುಕ್ ಟಾಕ್

ವೈ ಎನ್ ಕೆ ಬರೆದದ್ದು ‘ವಂಡರ್ ಕಣ್ಣು’. ಆದರೆ ಇದು ‘ವೆಂಡರ್’ ಕಣ್ಣು- ಕೆ ಶಿವು ಬರೆದದ್ದು. ಸದಾ ಕ್ಯಾಮೆರಾ ಹಿಡಿದೇ ತಿರುಗುವ ಶಿವು ಅಂತಾರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಖ್ಯಾತಿಯ ಛಾಯಾಗ್ರಾಹಕ. ಲಂಡನ್ನಿನ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತ ರಾಯಲ್ ಫೋಟೋಗ್ರಫಿ ಸೊಸೈಟಿಯ ಗೌರವಕ್ಕೆ ಪಾತ್ರರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಬ್ಲಾಗ್ ಲೋಕದಲ್ಲೂ ಹೆಸರು ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ. ಆದರೆ ಇವರು ಬೆಳೆದದ್ದು ಪತ್ರಿಕಾ ಏಜೆಂಟ್ ಆಗಿ ಆರ್ಥಾತ್ ನ್ಯೂಸ್ ಪೇಪರ್ ‘ವೆಂಡರ್’ ಆಗಿ. ಪತ್ರಿಕೆ ಹಂಚುತ್ತಾ ತಮ್ಮ ಕಾಲ ಮೇಲೆ ನಿಂತ ಶಿವು ಈಗ ಯಶಸ್ವಿ ಏಜೆಂಟ್. ಹಾಗಾಗಿಯೇ ಪತ್ರಿಕೆ ಹಂಚುವವರ ಜೀವನ ಜೋಕಾಲಿಯನ್ನು ಬಿಂಬಿಸುವ ‘ವೆಂಡರ್ ಕಣ್ಣು’ ಬರೆದಿದ್ದಾರೆ. ನಾಗೇಶ್ ಹೆಗಡೆ ಈ ಪುಸ್ತಕವನ್ನು ನಸುಗತ್ತಲಿನ ನಡುವಿನ ಚುಮು ಚುಮು ಬೆಳಕು ಎಂದು ಬಣ್ಣಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಅಕ್ಷಯ ಪ್ರಕಾಶನ ಈ ಕೃತಿ ಪ್ರಕಟಿಸಿದೆ.

ಕೆಂಪ್ ಮೆಣಸಿನ್ಕಾಯ್

ಯಾವುದೇ ಪುಸ್ತಕದ ‘ಅರ್ಪಣೆ’ ಪುಟ ತಿರುಗಿಸಿ ನೋಡಿದ್ದೀರಾ? ಅಪ್ಪ-ಅಮ್ಮ-ಅಣ್ಣ-ಹೆಂಡತಿಗೆ ಅಂತ ಸಾಗುತ್ತದೆ – ಹಾಗೆ ಅರ್ಪಣೆ ಮಾಡಿಸಿಕೊಂಡವರೆಲ್ಲಾ ಪ್ರಾತಃಸ್ಮರಣೀಯರು. ಆದರೆ ಅರ್ಪಣೆಯಲ್ಲೂ ಒಂದು ಭಿನ್ನ ಸ್ಟೈಲ್ ಹುಟ್ಟುಹಾಕಿದ್ದು ವಿಶ್ವೇಶ್ವರ ಭಟ್. ಅವರ ಇತ್ತೀಚಿಗೆ ಬಿಡುಗಡೆಯಾದ ‘ಸುದ್ದಿಮನೆ ಕತೆ-2′ ತೆಗೆದು ನೋಡಿ. ತಮಗೆ ಕೆಲಸ ಕೊಡದ ಪ್ರಜಾವಾಣಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಬಹುಷಃ ಪ್ರಜಾವಾಣಿ ಸೇರಿಕೊಂಡಿದ್ದರೆ ಸಂಪಾದಕರಾಗುವ ಯೋಗ ಬರುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಕನ್ನಡ ಪತ್ರಿಕೋದ್ಯಮಕ್ಕೆ ತಮ್ಮದೇ ಟಚ್ ಕೊಡುವ ಕಾಲವೂ ಬರುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.

Mediamirchi.vk@gmail.com

Ok, so our improved owl design got us to thinking – what would those beautiful blue eyes look like on some of our other critters?

I think they look extra cute and wonderful! What do you think?

Architect Adam Hermanson shares these design images of the sacramental furnishings.

Main Altar:

Altar of Repose:

Ambo:

Baptismal Font:

See also:

• GIRM: The Altar and Its Appointments

more to come on the new site soon!

Photos by Melissa Lin Ellis.

If you’re interested you can join our site, only takes two minutes. Then every time we have new crafts, we can send you an email telling you details around the time.