How to make a Hype!

Wir basteln uns ein abgedrehtes Sample aus jiddischem Volksliedern, legen einen Beat drunter, schnippeln ein bisschen Ohrwurmcharakter dazu und geben uns einfach mal ein unbekannten Namen, wie z.b. “Gucci Vump”.

Und während wir so zusehen, wie sich die Bloggosphäre den Kopf zerbricht wer wir sind und jeder rätselt wo wir herkommen offenbaren wir, dass wir eigentlich ein Weltbekannter Dj sind.

Raffiniert und deswegen hier “Sha! Shtil!” von “Gucci Vump” aka “Brodinski”
http://www.myspace.com/brodinskimusic

Para o MGMT, Nietzsche tem tudo a ver com era digital, remix e novos rumos pro rock

MGMT, Oracular Spectacular (Red Ink/Columbia, 2007)

Se os anos 2000 foram um imenso revival das décadas anteriores, permeados de um vazio criativo que se limitou, muitas vezes a remontar e desconstruir sonoridades clássicas de guitarras e modulações vocais, os anos que antecederam o fim da década pelo menos parecem apontar numa direção ligeiramente diferente.

Em 2007 saía o manifesto niilista da dupla MGMT (pronuncia-se Management). Oracular Spectacular, álbum de estréia do duo do outro lado da ilha de Manhattan. Passeando entre referências warholescas e um pouquinho de Nietzsche em suas letras, esses rapazes de jeito duvidoso misturam o melhor do britpop a la Suede com o glam-rock consagrado por Bowie e novíssima cultura do remix, sendo que eles são saídos diretamente do Myspace para uma grande gravadora.

Vem da inspiração em Bowie (especialmente o Aladdin Sane Bowie) a atitude hipponga neo-espacial, colorida e andrógena de Andrew Van Wyngarden, o vocalista e sex-symbol das garotinhas new-rave. Mas o que chama mesmo a atenção e torna o disco relevante é o conteúdo de suas músicas, recheado de questionamentos existencialistas – que são expostos de uma maneira essencialmente pop e moderna.

Canções como “Time to Pretend” e “Pieces of What” refletem um sentimento esquisito que acompanha a maioria dos jovens da geração Y, um pouco menos folgados que os seus irmãos mais velhos mas que vivem num mundo em transformação e novo questionamento de valores, limites e liberdades. Em particular a faixa de abertura, “Time to Pretend”, é uma declaração niilista da uma deturpada visão narcisista e sem expectativas grandiosas, de viver num rico e glamouroso vazio.

Mas há alguma doçura, pois “Electric Feel” é a baladinha favorita dos namoradinhos 2007-2008, dona de um poderoso baixo que costuma incendiar as pistas de dança moderninhas dos clubes e inferninhos rock’n’roll que se espalham nas metrópoles.

A verdade é que o MGMT é uma banda do seu tempo, de jovens de verdade que encaram a dura realidade para do rock moderno: a fonte está esgotando. Mas ao contrário de tantos outros que, aterrorizados ao perceber este fato em vias de consumação, se coloca de peito aberto a tentar alguma coisa diferente, tal como o jazz fez nos anos 70.

Se essa é a geração do agregar, então o MGMT pode ser visto como uma metalinguagem do fim dos anos 00s e da mistura de falta de perspectiva e excesso de informação que vive o rock atual. O que nem de longe significa que é uma peça ruim, mas sim que ela assusta um pouco.

DOWNLOAD: http://isohunt.com/torrent_details/48085279/mgmt+oracular?tab=summary

Hace un tiempo había dicho que si hay un lugar en los Estados Unidos que me gusta por lo que aporta musicalmente, ese lugar es Brooklyn, y cada vez lo reafirmo mas por que hoy les voy a hablar de “Boy Crisis”, que es una banda justamente proveniente de Brooklyn, formada en el año 2007, la banda esta tratando de resolver que nombre ponerle a su álbum debut ya que se iba a llamar “Tulipomania” y recibieron una demanda departe de una banda con ese nombre, entonces lo cancelaron, y a partir de ahí ellos mismos se han hecho los chistosos en su myspace, ya que generalmente por su música son comparados con MGMT, dijeron en su pagina que su disco se podría llamar “Oracular Spectacular 2″, ya después de todo esto parece ser que el álbum va a ser auto titulado ya que dijeron en su myspace “álbum auto titulado? a quien le importa”. Y ya hablando de lo musical, si su música tiene ciertos parecidos a MGMT, aunque a veces no se parece tanto, su música se podría definir como Electropop, o Synthpop, o New Rave, como mejor les parezca, mejor queda, decidan lo ustedes mismos, al igual que el nombre del disco, jaja(ah por cierto si no se dan cuenta el director del vídeo de estos chicos es el mismo que el de “Time To Pretend” bastante raros y buenos los 2)…

Tracklist:
01 The Fountain Of Youth
02 Dressed To Digress
03 Strawberries
04 Sex And Violence
05 Bohemiam Grove
06 L’Homme
07 To Be Nasty
08 Give Me All Your Friends
09 Ganglion of Lightnings
10 Indian Summer

BOY CRISIS – EX TULIPOMANIA(2009)

COMENTAR NO CUESTA NADA MAS QUE TIEMPO!!!COMENTEN!!!

]]> http://lostmyheart.wordpress.com/2009/11/04/grace-and-the-bigger-picture/ Thu, 05 Nov 2009 01:13:52 +0000 pablitoruido http://lostmyheart.wordpress.com/2009/11/04/grace-and-the-bigger-picture/

Grace and the Bigger Picture es el nombre de el segundo álbum de la banda Británica presentada aquí hace ya un tiempo, la banda de la que estoy hablando es Johnny Foreigner, que este pasado 26 de octubre lanzo este segundo álbum, este a recibido buenas criticas y trata de alejarse un poco del sonido similar que tenia a de Los Campesinos(aunque se siguen pareciendo un poco), por eso aquí se los dejo para que disfruten y me den su opinión de esta mezcla entre indie, art rock, punk, twee y post punk, a ver me cuentan que les pareció, ademas de ser un disco bastante largo para estas épocas en donde un disco puede llegar a tener 8 canciones…

JOHNNY FOREIGNER – GRACE AND THE BIGGER PICTURE(2009)

Tracklist:
01. Choose Yr Side And Shut Up! 01:51
02. Security To The Promenade 02:40
03. Ghost The Festivals 02:25
04. Feels Like Summer 01:54
05. I\’llchoosemysideandshutup, Alright 01:33
06. Criminals 03:24
07. Custom Scenes And The Parties That Make Them 02:59
08. More Heart, Less Tongue 02:51
09. Kingston Called, They Want Their Lost Youth Back 01:02
10. I Woke Up On A Beach In Aberystwyth 02:55
11. (Graces) 00:38
12. Dark Harbourzz 02:00
13. Every Cloakroom Ever 02:15
14. More Tongue, Less Heart 01:43
15. The Coast Was Always Clear 11:30

COMENTAR NO CUESTA NADA MAS QUE TIEMPO!!!COMENTEN!!!

]]> http://lostmyheart.wordpress.com/2009/10/21/river-of-brakelights/ Wed, 21 Oct 2009 21:22:54 +0000 pablitoruido http://lostmyheart.wordpress.com/2009/10/21/river-of-brakelights/

Esta vez la que se filtró fue River of Brakelights, una canción que empieza muy arriba y con un ritmo bastante industrial y que se hace completamente bailable y groovera cuando Casablancas comienza a cantar. Obviamente estoy hablando del cantante de The Strokes que ya esta muy próximo a sacar su álbum solista, y mas aun próximo a que se filtre su disco así que para entrar en calor sigamos escuchando las canciones que va revelando…

COMENTAR NO CUESTA NADA MAS QUE TIEMPO!!!COMENTEN!!!

Esta banda habia tenido muchos problemas, luego de un incendio en su casa espiritual donde tenian guardadas los materiales para su segundo disco, 2 de los 4 miembros abandonaron la banda, luego de varios rumores de su separacion lograron mantenerse con vida reclutar 2 musicos mas, y asi al fin los Londinenses lograron sacar a la venta su segundo disco que tendra el nombre de “No Smoke, No Mirrors” que sale a la venta en este mes asi que veamos que tal siguen estos chicos luego de su muy exitoso album debut, para mi este es un disco mucho mas maduro que su debut, en donde su estilo es un poco mas tirando a bandas como the kooks en fin, disfrutenlo…

1. AAA
2. Public Service Broadcast
3. On The Bus
4. Jukebox Sunshine
5. Sinners n Winners
6. Under A Cloud0
7. Cool Down
8. Alcohol
9. Listen
10. Little Johnny Went To
11. Parliament
12. Knock Me Down

THE HOLLOWAYS – NO SMOKE, NO MIRRORS(2009)

COMENTAR NO CUESTA NADA MAS QUE TIEMPO!!!COMENTEN!!!

Foals é uma banda de Indie Rock e Dance-Punk nascida em Oxford, Inglaterra. A banda assina com a Trangressive Records na Europa e com a Sub Pop nos EUA. Lançaram um Live EP dia 26 de Fevereiro de 2007. Seu primeiro álbum chamado Antidotes foi lançado dia 24 de Março de 2008 no Reino Unido e 8 de Abril nos EUA, produzido por Dave Sitek.

Segue o link para download do álbum”antidotes”.

Bom, nós ja deveríamos estar dormindo a essa hora. Afinal de contas, amanha é dia preto e temos que acordar cedo e produzir!!

Mas não poderíamos deixar de vir aqui e postar! Finalmente conseguimos parar pra passar as fotos para o pc. E estamos empolgados! Aqui estão algumas que tiramos dos primeiros croquis que fizemos no mês de Agosto…

Vocês podem confereir o album completo dos nossos croquis e idéias no nosso Flickr: www.flickr.com/castorrules

A inspiração para a coleção será Musica Eletrônica. Estamos fazendo pesquisas desde a criação dos primeiros instrumentos de reprodução de som, as experimentações com sons, gravações, sintetizadores, até a história, os movimentos e acontecimentos dentro da cena desde os seus primórdios.

A intensão é dar regresso ao estilo clubber. Mas com cara e tendências 2010. O excesso de cor, fluor, texturas e desconfiguração das peças estarão em destaque. Estamos pensando em trabalhar com Sarja com elastano. Como a Sarja é um tecido de algodão, fica fácil a aplicação das estampas (já que será todo um processo manual) e o elastano dá um pouco mais de movimento e conforo. O tecido seria branco, como uma tela de pintura de um artista, e ali trabalhariamos com técnicas de stencil nas cores do padrão CMYK.

CMYK é o padrão de cores usado na impressão gráfica em papel. As iniciais significam Ciano (Ciano), Magenta (Magenta), Yellow (Amarelo) e Black (Preto). O preto, é representado pela letra K pois significa Key (chave). O preto é a cor chave, pois as 3 primeiras cores CMY, quando misturadas, não produzem fielmente o preto (fica tipo um cinza muito escuro), então torna-se necessária a aplicação do preto dito como ”puro” para criar os tons mais escuros.

Bom enfim, as estampas serão geométricas, com efeito degradê, e estamos pensando em trabalhar com tiedie.

O Tie Die é uma experiência legal porque você nunca sabe o que vai acabar saindo depois da pintura. Tem todo um processo de lavagem no tecido, torção, distribuição das cores, secagem,… Geram-se as espectativas e no fim algo totalmente inexperado aparece! Além disso, enquadra-se bem na nossa proposta, pois o TieDie foi uma técnica muito usada pelos hippies nos anos 70 e fez parte da história do Movimento Psicodélico.

Bom, acho que é mais ou menos isso…

Durante a semana postaremos mais novidades!!

Visitem o nosso flickr e sintam-se a vontade para nos adicionar por la!

Castor Rules™

Make You Rule

Since 1998.

Sonora Main Stage

16h00 – 17h00 – Macaco Bong
17h30 – 18h30 – Móveis Coloniais de Acaju
19h00 – 20h00 – Maximo Park
20h30 – 21h45 – Primal Scream
22h15 – 23h45 – Sonic Youth
00h15 – 01h30 – Iggy Pop and The Stooges
02h00 – 03h00 – Etienne de Crecy (live act)

Coca-Cola Zero Stage

18h00 – 19h00 – Ex!
19h30 – 20h30 – Copacabana Club
21h00 – 22h00 – Patrick Wolf
22h30 – 23h40 - Metronomy

00h00 – 01h00 - The Ting Tings
01h30 – 02h30 - N.A.S.A.
03h00 – 04h00 – Anthony Rother (live act)

Talking about visual style on music scenes prompted me to reflect that how sometimes groups, movements or subgenres of music are classified largely on how some of the performers and fans dress.

Take New Rave music, for example. New Rave, a play on New Wave, is thought to refer to a small number of bands largely out of the United Kingdom who are turning out some great dance music–like the Klaxons, New Young Pony Club and the Ting Tings. Although a lot of this music is very good IMO, it is really difficult to separate it out from a lot of other New Wave or indie pop music, and in fact I would argue that it’s difficult to really nail down what constitutes New Rave. (Theoretically the hallmark is a fusion of indie guitar with synths but that’s just New Wave music all over.)

Anyway, the scene was largely identifiably by how the bands or fans dressed: in retro flourescent dancing clothes.

I don’t subscribe to making new subgenres out of such things really. If you are dancing to New Rave music, you are dancing to New Wave music. There are a few exceptions for well-established New Wave subgenres, however, and we’ll get into them a bit in future posts.

É, não foi dessa vez que o o YYY retornará ao Brasil. A banda “confirmou” que não vai tocar no Planeta Terra em novembro. A especulação quanto a ÚLTIMA vaga gringa era grande: Green Day, Kings Of Leon e … Iggy Pop.

A vaga ficou com o último, mas o KOL disse por aí que estão confirmados para outro festival brazuca. É aguardar!

A penúltima vaga ficou com o DJ Anthony Rother, que é considerado um dos grandes nomes do techno e do minimal. Dá uma olhada no vídeo do live dele na Love Parade (Alemanha).

Muita diversão com Ting Tings, Maximo Park, Copacabana Club, entre outros…
Um novo conceito de parque de diversões para o Playcenter!!!

Primero que nada quisiera expresar mi desagrado(con Blogger) por que e visto y me han dicho que han estado cerrando varios blogs de musica, tales como Indiepassion o Discotheke, bueno ahora si, les dejo primero una nueva cancion de los Friendly Fires, se llama Kiss Of Life, y aunque todavía no se sabe nada de algun nuevo album, si son asi se perfila muy bien.

Ahora otros que se perfilan muy bien, y es para un tercer disco donde generalmente las bandas toman un gran paso, se quedan en el intento de ser una gran banda pero terminan quedando a penas por sobre el monton, como le paso a razorlight, o con su tercer disco se consagran como una banda totalmente distinta al resto y mejor, es el caso de arctic monkeys, claro esta en mi opinion, ahora le toca atravezar por esto a Editors que nos presentan su primer single de su tercer disco, se llama Papillon.

COMENTAR NO CUESTA NADA MAS QUE TIEMPO!!!COMENTEN!!!

ეხლა ჯეოსტარს ვუყურებდი. მოვკვდი სიცილით, უფრო სწორედ სიკვდილთან ძალიან ახლოს ვიყავი, მაგრამ ამაზე ხვალ დავწერ. დღეს მე მინდა რადიკალურად განსხვავებული მუსიკალური დონის შემსრულებლები, თუ ტრეკები შემოგთავაზოთ.

ვაგრძელებ ჩემი დეკადის ათეულების კეთებას და ამჯერად XXI საუკუნის 10 საუკეთესო სიმღერას(ჩემი ვერსიით რათქმაუნდა) წარმოგიდგენთ.

10)Jay Z  -  99 Problems

შევეცადე ათეული შეძლებისდაგვარად მრავალფეროვანი გამეკეთებინა, ამიტომაც Hip-hop-ის დავიწყება არ გამოვიდოდა და  Jay Z-ის 99 Problems-ზე უკეთესი კანდიდატურა არ მეგულებოდა დეკადის საუკეთესო რეპ სიმღერის პოზიციაზე.

9)Nick Cave & The Bad Seeds – There she goes my beautiful world

ეს სიმღერა ერთი დიდი სიმფონიური შედევრია. მულტი ინსტრუმენტალური საოცრება. ნიკ ქეივის საოცარი ხმით, ძალიან მაგარი ბექ ვოკალითა და სუპერ ლირიკებით. მარტო ეს რად ღირს

I will kneel at your feet
I will lie at your door
I will rock you to sleep
I will roll on the floor
And I’ll ask for nothing
Nothing in this life
I’ll ask for nothing
Give me ever-lasting life

8)UNKLE  - Reign

ტრეკის დასაწყისში  უბრალო მოკვდავი ხარ, 4 წუთის შემდეგ კი შენ წვიმა ხარ, სამყაროს მმართველი.

7)Digitalism  -  Pogo

ჯადოსნური ტრეკია. პარალელური სამყაროდან გამოგზავნილ მუსიკალური ჩანაწერია.  Electronic  Pogo of our life.

6)Outkast  –  Hey Ya!

სიმღერის გარდა ყველაფერია ეს. ანდრე ბენჟამენი ერთ-ერთი უნიჭიერესი მუსიკოსია რომელიც XXI საუკუნეს უნახავს, Outkast კი ძალიან მრავალმხრივი და საინტერესო  დუეტი.

5)interpol – Obstacle 1

სრულყოფილი ტრეკი. ბასი, ლიდ გიტარა, რითმი, დრამი, ვოკალი, მისამღერი, ჯგუფი, ღომი, ყველი, დრამინა, ვაკო ავალიანი, ნუკრი კაპანაძე ყველაფერი ძალიან გემოვნებითაა გაკეთებული და შერჩეული.

4)Strokes – Someday

In many ways they’ll miss the good old days

Someday, someday

ასე  დაიწყო XXI საუკუნეში Indie. ჩემთვის ყოველ შემთხვევაში  ამ ტრეკით(სიტყვები) დაიწყო ყველაფერი.

3)Klaxons  –  Two Receivers

ჩართეთ სიმღერა?! გრძნობთ შორიდან რაღაც, ახალი, ამოუცნობი,  საოცარი როგორ გიახლოვდებათ?! ეს new rave-ია მეგობრებო. უფრო სწორედ Klaxons თავისი 22-ე საუკუნის სიმღერით. ბიჭები მომავლიდან დაბრუნდნენ და ეს ტრეი მოგვიძღვნეს. მე პირადად მადლობელი ვარ მათი.

2)Xiu Xiu -  I Luv The Valley Oh!

სიმღერა რომელიც გრძნობებითაა სავსე, გრძნობებით რომელიც 3 წუთი შენს გულში იჭრება, გონებას გიბინდავს და… დანარენი გემოვნების მიხედვით

1)TV on the Radio – Staring at the Sun

ვინც მიცნობს ეს არ გაუკვირდებოდა. ეს სიმღერა ჩემს პოსტებშიც არაერთხელ მიხსენებია. “ჩემი სულის მუსიკასაც” ვეძახი ხოლმე. ტრეკი არის ზუსტად ჩემი ოცნების სიმღერა. თითოეული სიტყვა, აკორდი, გიტარის ჩამოკვრა თუ ადებიმპეს ბგერა ყველაფერი გენიალურია.

©ნიკა ესებუა(Leonard Shelby/Leito)

Ingleses, com um estilo Eletronico, Indie, Pop londrino de ser. O EP M.A.D. foi recentemente lançado pelo Itunes. Criado em 2004, ganharam fama graças ao Myspace e ao Youtube. O NME nomeou-os como a melhor banda na categoria “NME Breaking Bands”. O nome da banda foi inspiração do jogo “Street Fighter”, o famoso “hadoken” de Ryu.

Formação: James Smith (vocalista), Alice Spooner (synths, teclado), Pilau Rice (guitarrista), Chris Purcell (baixo e backing-vocal) e Nick Rice (bateria).

Saiba mais:

MySpace // Site Oficial // Last.fm

Créditos: Divulgação

Por Mayara Medeiros

auf diesem blog hier tut sich ja nicht mehr viel, aber dafür gibt es ab november 2009 neben der wecametodance-seite den hypehunters-blog: unter www.hypehunters.de könnt ihr euch dann reviews, live-dates, news und informationen über die heissesten neuen acts, aber auch über neue alben von alteingesessenen bands reinziehen…

ადრე დავწერე რომ წლის ბოლოსკენ ნელ-ნელა დავიწყებდი საუკუნის საუკეთესოების ჩემეული ვერსიების გამოვლენა/დასახელებას.  სანამ ფილმებს, სპორტსმენებსა თუ სხვა რამეს შევეხები მუსიკით მსურს გავხსნა სეზონი.

ამ პოსტში წარმოგიდგენთ ჩემი აზრით 2000-2009 საუკეთესო ალბომებს. ეს რეიტინგი ისევე როგორც ნებისმიერ სხვა სუბიექტურ გემოვნებაზეა დაფუძნებული.იმის გამო რომ მხოლოდ Top 10-ის გაკეთება გადავწყვიტე ძალიან ბევრი კარგი(ჩემთვის) ალბომი დამეჩაგრა, თუმცა არაუშავს ჩემი საყვარელი ალბომები მაინც ყველა ადგილზეა :დ

უახლოეს მომავალში 10 საუკეთესო სიმღერასა და მუსიკალურ ჯგუფს შემოგთავაზებთ. შემდეგ კი როგორც პოსტის დასაწყისში აღვნიშნე სხვა სფეროებში გადავინაცვლებ.

12)UNKLE – War stories(2007)

When things explode

UNKLE, Venetian Snares და Amon Tobin ერთ წელს გავიცანი. გადაწყვეტილი მქონდა electronic-ის სხვადასხვა განხრა შემესწავლა, უფრო სწორედ რაიმე ახალი მეპოვა საკუთარი თავისთვის რადგან ერთფეროვნებით ძალიან დაღლილი ვიყავი. სწორედ მაშინ გამოჩნდა ეს ჯადოსნური ალბომი. ალბომიერთმანეთისაგან სრულიად გასხვავებული ტრეკებისაგან შედგება, ყოველი მომდევნო კომპოზიცია “უცხო ხილია”. სხვადასხვა ვოკალებითა და ჟღერადობით, ნამუშევარი თითქმის უნაკლოა. უდაოდ დეკადის ერთ-ერთი საუკეთესო ალბომია. Burn My Shadow UNKLE.

11)Grinderman – Grinderman(2007)

No Pussy Blues

ნიკ ქეივი მაიკლ პეტონთან ერთად ერთ-ერთი ყველაზე მრავალმხრივი მუსიკოსია. მუდამ რაღაცა ახლის ძიებაშია და თავს არაერთ ჟანრსა თუ მუსიკალურ მიმართულებაში ცდის ხოლმე.  სოლო ალბომები, მუსიკა ფილმებისათვის(უორენ ელისთან ერთად), Bad Seeds-თან მრავალწლიანი ისტორია და ა.შ

თუმცა პროექტ Grinderman ვერაფერი შეედრება. არამქვეყნიური სიმღერების კრებულია. ალბომი პატარა ბავშვივითაა,  ორი ძალიან “ხმაურიანი” ტრეკით იწყება, მერე კი თითქოს ნელ-ნელა იზრდება და სერიოზულდება ბოლოში მელოდიური და რიგ მომენტებში მელანქოლიური ხდება. პოსტ-კლიმაქსური განწყობა შეინიშნება შიგადაშიგ. :დ ქეივი კი ყველგან შეუდარებელია

I wrote a song with a hundred lines,
I picked a bunch of dandelions,
I walked her through the trembling pines,
But she just even then didn’t want to. She just never wants to.

10)Radiohead  –  In rainbows(2007)

Radiohead-ის თაყვანისმცემელი არასოდეს ვყოფილვარ, ვერც იმას ვიგებდი რატომ ჰქონდა მოზარდ-ახალგაზრდობას ასე ტომ იორკზე და მის საძმოზე გაჭედილი. ერთადერთი რაც მუდამ მომწონდა ამ ჯგუფის შემოქმედებაში ეს ჯონი გრინვუდის way of playing guitar იყო. ამ ბიჭმა იცის როგორ უნდა დაუკრას და 2-3 კაცი თუ შეედრება სულ ნიჭსა და იმპროვიზაციში.

თუმცა დადგა 2007 წელი და  In rainbows-მა მომნუსხა. ერთი ამოსუნთქვით მოსასმენი ალბომია, სულ რომ გეზიზღებოდეს ეს ბრიტანული ჯგუფი მაინც ძალიან გაგიჭირდება 15 Step-ის მოსმენის დაწყების შემდეგ გამორთო ფლეერი, შემდეგ ნელ-ნელა შეყვები Radiohead-ს ალისას სამყაროში ჯერ Weird Fishes/Arpeggi დაგამუშავებს, შემდეგ Reckoner ახალ სიცოცხლეს გაჩუქებს და ბოლოს Jigsaw Falling into Place დედამიწაზე დაგაბრუნებს, მხოლოდ კი არ დაგანარცხებს არამედ დაგანახებს თუ რატომაა Radiohead ბოლო ოცწლეულის ერთ-ერთი საუკეთესო ჯგუფი.

9)Red Hot Chili Peppers – By the way(2002)

ამ ჯგუფს ჩემი მუსიკალური გემოვნების ჩამოყალიბებაში ყველაზე დიდი წვლილი მიუძღვის. ეს არის ბენდი რომელიც ლაივშჲ ჩემი აზრით საუკეთესოა. ჯონ ფრუშანტიმ(გიტარა), ენტონი კიედისმა(ვოკალი), ჩად სმიტმა(დრამი) და ფლი ბალზარიმ(ბასი)   ერთად ძალიან დიდი გზა გამოიარეს. ყველაფერს გაუსინჯეს გემო, პოპულარობას, დაცემას, ტკივილილს, ნარკოტიკებს, rehab-სა და საუკეთესო მეგობრების დაკარგვას.

By the way პირველი alternative ალბომია RHCP-ისასაგნ. უფრო სწორედ თავიდან ბოლომდე სწორედ ამ მუსიკალური განხრის საუკეთესო ტრადიციებში გაწყობილი ნამუშევარია. Californiacation-ის წარმატების შემდეგ ბიჭებმა ტემპი არ დააგდეს და სწორი მიმართულებით განაგრძეს მუშაობა. თავიანთი ახალგაზრდობისაგან განსხვავებით ნაკლებს მღერიან ვაგინაზე, სექსა და ნარკოტიკებზე. მეტი კომპოზიცია ეძღვნება სიყვარულსა და მეგობრობას. By the way ერთგვარი დღიურია რომელშიც პეპერსების ცხოვრების მნიშვნელოვანი მომენტები წერია.

8)Bloc Party – Silent alarm(2005)

I can’t eat, I can’t sleep,I can’t sleep, I can’t dream ასე იწყება ალბომი და დეკადის ერთ-ერთი საუკეთესო ჯგუფის ისტორია.

Bloc Party-ის პირველი და ყველაზე სრულყოფილი ნამუშევარი. კელე ოკერეკემ(ვოკალი), რასელ ლისაკმა(გიტარა),  დრამერმა მეტ ტონგმა და ბასისტმა გორდონ მოუქსმა აიღეს ყველაფერი საუკეთესო რაც The Strokes ჰქონდა, დაამატეს ცოტა “წარსულის მუსიკა” და ცოტა “მომავლის ჟღერადობა”, შედეგად მიიღეს 13 ბრწყინვალე ტრეკი. ლირიკები დიდი სიღრმითა და ფილოსოფიით არ გამოირჩევა, არც მუსიკააა უშანგის დამთრგუნველი, მაგრამ იმდენად მელოდიური და სასიამოვნო ჟღერადობისა რომ ნებისმიერს მოაწონებს თავს.
7)Yeah Yeah Yeahs – It’s Blitz(2009)

ძალიან გამიჭირდა YYY-ს რომელიმე ალბომებიდან რომელიმე ერთის დაწერა საუკეთესოდ. სამივე ალბომი თითქმის ერთნაირად მომწონს და ყველას თავისი ხიბლი აქვს. თუმცა წლევანდელი ალბომი მაინც გამორჩეულია. Dance punk-ისა, indie rock-ისა და Pop-ის ჩჳეულ ელემენტებს 60-70-იანების ჟღერადობა დაემატა და ჯგუფმა კიდევ ერთი დიდი ნაბიჯი გადადგა სრულყოფილებისაკენ. თუ Heads Will Roll-ში კერენ ოუ ცეკვის ხასიათზე გაყენებს, Hysteric-ში მისი ვოკალი მთლიანად იცვლება, კერენთან ერთად “ჩუმ ჲსტერიკაში” ვარდები რომელსაც ალბომის მოწონებით გამოწვეული ეიფორია ჰქვია. ამ ალბომზე ჩემი რევიუ შეგიძლიათ აქ ნახოთ.

6)Klaxons – Myths of near future(2007)

It’s Not Over Yet

ერთადერთი მიზეზი რატომაც New rave მიყვარს არის Klaxons. ლონდონში ჩამოყალიბებულმა ბენდმა რევოულიცა მოახდინეს ბრიტანეთის electronic music world-ში. ექსპერიმენტების ჟგუფმა ის შედეგი გამოიღო, რომ Klaxons-მა სრულიად ახალ მიმდინარეობას მუსიკაში, New rave-ს, დაუდო საფუძველი, რომელიც დღეს-დღეობით ერთ-ერთი ყველაზე “პაპსა” განხრაა მუსიკაში.

Myths of near future ჯერ-ჯერობით ერთადერთი სრულფასოვანი ალბომია Klaxons-ის შემოქმედებაში. ნამუშევარი სრულიად ამართლებს თავის სახელს, ტრეკები თითქოს მართლაც მომავლიდანაა გამოგზავნილი, XXI საუკუნის ჰომოსაპიენსისთვის გაუგებარ სემანტიკაში გაწყობილი, მაგრამ ამავედროს საოცრად ჰარმონიულად შერწყმული ჩვენს სამყაროს.

5) Arctic Monkeys – Whatever People Say I Am, That’s What I’m Not(2006)

2006 წელს ცინგლიანმა ბავშვებმა შეფილდიდან შეძრეს დიდი ბრიტანეთი, შემდეგ კი მთელი მსოფლიო. ალექს ტერნერი 20 წლის იყო  როდესაც Oasis-ის რეკორდი დაამხო მისმა ბენდმა და ყველაზე სწარაფ-გაყიდვადი სადებიუტო ალბომი წარუდგინა სამყაროს. ალბომი ყველაზე დრაივიანი ნამუშევარია, ჩემს საყვარელ კრებულებში. I Bet You Look Good on the Dancefloor-ის, The View from the Afternoon-ისა ან From the Ritz to the Rubble მოსმენისას ერთ ადგილას გაჩერება შეუძლებელია.  სამწუხაროა რომ Arcit Monkeys-მა მიატოვა თავისი ფესვები და სრულიად სხვა მიმართულებით ეძებს განვითარებას, არადა სწორედ ეს ალბომია ამ ჯგუფის ნამდვილი სახე.

4)Arcade Fire – Neon bible(2007)

Neon Bible live in an elevator

Funeral-ს თავისუფლად შეეძლო ამავე პოზიციაზე ყოფილიყო, უბრალოდ მაინც Neon Bible ვამჯობინე. ამ ალბომის live ვერსია მაქვს მოსმენილი და კინაღამ ინსულტი მივიღე სიამოვნებისაგან.  ძალიან მრავალფეროვანია Arcade Fire-ს მუსიკა. ეს ჯგუფი კი არა ოკესტრია რომელიც ყველაზე “ადამიანურ” სიმღერებს მღერიან. სიკვდილზე, ნეონის ბიბლიაზე, შავ სარკეებსა და ოკეანის ხმაურზე.

My body is a cage
That keeps me from dancing with the one I love
But my mind holds the key

მღერის უინ ბატლერი და ამას ისე აკეთებს რომ თავს სწორედ მის ადგილას წარმოიდგენ, სწორედ შენ ხარ ის ვინც ვენც თავისი სხეულიდან გამოთავისუფლებას ცდილობს, მაგრამ ვერ პოულობს გასაღებამდე მისასვლელ გზას, იმ გასაღებამდე რომელიც მის გონებაშია.

3)Interpol – Turn on the Bright Lights (2002)

Obstacle 1

ერთ-ერთი პირველი ჯგუფი რომელსაც Indie სამყაროდან მოვუსმინე. ეხლაც მახსოვს ის დღე ეს ალბომი რომ გადმოვწერე,  ჩავრთე და პირველი ტრეკის მაგივრად რატომღაც  მეშვიდე სიმღერა Obstacle 2 ჩავრთე და…

ალბომში ორი Obstacle არის, ეს ორი “დაბრკოლება” post punk revival-ის ნამდვილი შედევრებია. ჯგუფის სიმღერები ეგრევე Joy Division-ს გაახსენებს მსმენელს, თუმცა ჩემთვის პირადად Joy-ს  ”ნავაროჩენი” ვარიანტია Interpol, უფრო ახლობელი და საყავრელი მუსიკით.

2)The strokes – Roon on fire(2003)

What Ever Happened

კასაბლანკასი, ვალენსი, ფრაიტური, ჰემონდი და მორეტი. ეს არის ხუთეული რომელსაც ყველაზე დიდი Influence აქვს ჩემს მუსიკალურ გემოვნებაზე. ისევე როგორც XXI საუკუნის ბენდების ძალიან დიდი ნაწილზე. Indie rock-ის გაპოპულარულება სწორედ ამ ჯგუფს უკავშირდება და მის ალბომს Is This It(2001). თუმცა მე მათი მეორე ნამუშევარი Roon on fire უფრო მეტად მომწონს, არ ვიცი რატომ მაგრამ ყველაფერი უფრო მიმზიდველია ჩემთვის Kiss me now that I’m older, I won’t try to control you ამბობს კასაბლანკასი და ვინ იცის რამდენ გოგოს ატყუებს :დ

1)Tv on The Radio – Desperate Youth, Blood Thirsty Babes

არც დავფიქრებულვარ პირველ ალბომზე. მიუხედავად იმისა, რომ Tv on the radio-ს ყველა ნამუშევარი ძალიან მნიშჳნელოვანი და ძჳირფასია ჩემთვის, ჩემი სუბიექტური აზრით 21-ე საუკუნის საუკეთესო ნამუშევარი მაინც ეს ალბომია.  არანაირი ჩარჩოები, ჟანრი, რაიმე ფორუმულა ან ფაბულა რომელსაც მიჰყვება  ტუნდე ადებიმპე, დეივ სიტეკი, კიპ მელოუნი, ჯალილ ბენტონი და ჯერარდ სმიტი. ყოველი ახალი კომპოზიცია ახალი გამოწვევაა, ახალი სიტყვა და ნაბიჯი მუსიკაში. ყოველგვარი კომეციის ფეხებზე დაკიდებით, დისკების გაყიდვის უკანა პლანზე გადაწევით და art rock-ის ზეიმის მოსაწყობად ყველაფერს აკეთებს ეს ბენდი. ეს ალბომი არის 48 წუთიანი ნირვანა ჩვენს საცოდავ სამყაროში.

©ნიკა ესებუა(Leonard Shelby/Leito)

Ayer y hoy han sido un par de días en donde todas las bocinas del país retumbaron con los ritmos más mexicanosos del año. Tanto que huyendo de las fiestas patrias voy a postear algo que nada tenga que ver con ellas.

El grupo se llama Foals, es una banda de new rave inglesa que con su primer disco, Antidotes, publicado el año pasado se ganaron la indiscutible titularidad en mi ipod. Su música es ideal para empezar el día (o el reven) con toda la actitud y un ritmo inmejorable.

Estos maestros de los cambios melódicos dicen tener influencias de música tan variada como Nelly Furtado, Radiohead o Gwen Stefani pero, la verdad, yo no les creo nada. Escuchen la rola y decidan por ustedes mismos. Un poco de rocksito para este segundo principio de semana que el finde ya está a la vuelta de la esquina.

Báilenle!

Click en el cassete pa descargarla.

Y para varear un poco les traigo hoy a “Fight Like Apes”, banda de Dublim, Irlanda formada en el 2006 formada por MayKay, Adrian Mullan, Tom Ryan y Pockets, este grupo tiene vocalista Mujer las cual es MayKay, la banda tambien suele ser llamada Flapes o FLA, han sido teloneros para bandas como The Von Bondies, The Ting Tings, The Prodigy y Kasabian y por esto y por sus grandes actuaciones han ganado gran reputacion, pero a diferencia de sus compatriotas y amigos como la mayoria de la bandas irlandesas nombradas esta tiene un sonido mas Twee Punk que se podria compar con los campesinos!, aunque se dice que tambien mezclan su sonido con muchos elementos electronicos(estoy de acuerdo)y con el Shoegaze(no tan de acuerdo), ya que nombran influencias de bandas como My Bloody Valentine, Yo La Tengo o Pavement por nombrar algunos, su album debut y unico hasta el momento se llama “Fight Like Apes and the Mystery of the Golden Medallion” que fue lanzado en septiembre de 2008 en Irlanda y a principios de 2009, un muy buen album otra vez desde Irlanda…

1. Something Global 3:50
2. Jake Summers 3:44
3. Tie Me Up With Jackets 2:35
4. Digifucker 3:25
5. Lend Me Your Face 1:49
6. Battlestations 3:33
7. Do You Karate? 2:21
8. Megameanie 0:08
9. I’m Beginning To Think You Prefer Beverly Hills 3:23
90210 To Me
10. Lumpy Dough 3:20
11. Recyclable Ass 2:30
12. Snore Bore Whore 5:20

Fight Like Apes and the Mystery of the Golden Medallion(2009)

COMENTAR NO CUESTA NADA MAS QUE TIEMPO!!!COMENTEN!!!

Hockey es una banda de Portland, Oregon, en los Estados Unidos, la banda se formo en el año 2007 y esta formada por Benjamin Grubin, Brian White, Jeremy Reynolds, Anthony Stassi y Ryan Dolliver, su musica a sido descripta generalmente como New Wave, aunque por sus elementos electronicos tambien son llamados dentro de la escena del Synthpop, y en varios lugares han dicho que son como una mezcla entre The Strokes y Lcd Soundsystem, este mes sacan a la venta luego de varios idas y vueltas, ya que el album se suponia iva a salir en 2008, se filtro luego se cancelo y se le dio otro giro, recien ahora parece ser oficial, su album debut llamado “Mind Chaos”, es un muy bueno y que por todo esto ya hace rato anda circulando por la red, disfrutenlo.

HOCKEY – MIND CHAOS(2009)

1.Too Fake
2.3am Spanish
3.Learn to Lose
4.Work
5.Song Away
6.Curse this City
7.Wanna Be Black
8.Four Holy Photos
9.Preacher
10.Put the Game Down
11.Everyone’s the Same Age

COMENTAR NO CUESTA NADA MAS QUE TIEMPO!!!COMENTEN!!!

Não fico nada animado com o Sonic Youth tocar por aqui (São Paulo). Primeiro: acho a banda uma bosta! Segundo: reduz o número de bandas que realmente quero que toque no festival (Glasvegas, Kings of Leon e Vampire Weekend). Terceiro: os fãs do Sonic Youth.
Juro que sem conhecer uma música desse tal de Patrick Wolf achei interessante conhecer esse multinstrumentista, acho que vai dar o que falar!
Olha isso:

PS: Parece o Johnny Luxo! Hahahaha.

****
Já entre as bandas nacionais ainda há CINCO vagas. Quem acha que a banda de baixo não merece?

Os caras do Holger estão indo se apresentar no Pop Montreal (que também terá Mutantes e Matt and Kim) e fazem a última apresentação por aqui no próximo dia 22, no Tapas Club. É uma boa pedida pra quem não mora láááá em Santo Amaro.

Jupiter One es una banda De los Estados Unidos, mas precisamente de Brooklyn, New York, formada en el año 2003 por K Ishibashi, Zac Colwell, Mocha, David Heilman y Pat Dougherty, Algunas de sus canciones han sido utilizadas en videojuegos de Electronic Arts. «Countdown» ha sido incluida en Madden NFL 08, «Turn up the radio» en NHL 08, «Fire away» en Burnout Paradise y «Unglued» en Fifa 08. Además, otro de sus temas «Platform Moon» fue utilizado en un anuncio de la marca Mazda para fuera de Estados Unidos. Recientemente, la canción «Countdown» fue también utilizada para la tercera temporada de Heroes en la NBC, y por estos motivos la banda gano gran reconocimiento, su album debut se llamo “Jupiter One” y fue lanzado a principios de 2007, su segundo album se llama “Sunshower”, su musica es una especie de indie muy divertido y feliz, con algunos sintetizadores que hace que aveses los describan como Synthpop.

JUPITER ONE – JUPITER ONE(2007)

01 Intro For Ani Enorda
02 Countdown
03 Moon Wont Turn
04 Unglued
05 Mystery Man
06 Turn Up The Radio
07 Platform Moon
08 Wrong Line
09 Fire Away
10 Kamikaze Pilots
11 Way To The Floating Hospital

JUPITER ONE – SUNSHOWER(2009)

1. Volcano
2. Lights Go Out
3. Flaming Arrow
4. Made In A Day
5. Anna
6. Simple Stones
7. High Plains Drifter Finds The Oracle At Delphi
8. Find Me A Place
9. Come On
10. Strange Teacher
11. People In The Mountain, People Of The Ocean

COMENTAR NO CUESTA NADA MAS QUE TIEMPO!!!COMENTEN!!!

Ontem o festival Planeta Terra (07/11, Playcenter) anunciou mais atrações para o festival desse ano. Juntam se a Ting Tings, N.A.S.A. e cia, os britânicos do Maximo Park e do Metronomy, o DJ francês Etienne de Crecy, a banda brasileira EX! (?). A venda dos ingressos começam hoje e os valores vão de R$ 70 a R$ 140 (primeiro lote).

****

Por enquanto o Planeta Terra está se confirmando como o “indie fest” do ano e com esse line não conseguirá levar muita gente para o Playcenter. Se a coisa não melhorar (Glasvegas, Vampire Weekend, Passion Pit, etc) o grande festival do ano será o “dark festival” Maquinária que terá Deftones, Faith No More e Jane´s Addiction (dia 7) e Evanecence (dia 8 ) como atrações principais e já confirmadas.